← Κύπρος

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ΑΙΤ. - ΕΦΕΣΗ αρ.3/18, 19/1/2018

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ΑΙΤ. - ΕΦΕΣΗ αρ.3/18, 19/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ €10.000 - €50.000 Ενώπιον: Τ. Νικολάου, Ε.Δ. ΑΙΤ. - ΕΦΕΣΗ αρ.3/18 Aναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965, (Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε) και Αναφορικά με τον περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224 (όπως τροποποιήθηκε) Μεταξύ: ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ, από Λεμεσό Αιτήτρια - Εφεσείουσα και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 19 Ιανουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια - εφεσείουσα: κα Ευσταθίου για κκ. Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη: κα Πελεκάνου για κ.κ. Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος του 1965 (Ν.9/1965), όπως τροποποιήθηκε με το Ν.142(Ι)/2014, Μέρος 3, συμπεριλαμβάνει το Μέρος VIA το οποίο παρέχει τη δυνατότητα σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Στην περίπτωση που πρόσωπο, το οποίο έχει συνάψει χρέος με υποθήκη, παραλήψει να καταβάλει οποιαδήποτε δόση αποπληρωμής του χρέους ή του τόκου και αυτά καθίστανται υπερήμερα, ολόκληρο το ενυπόθηκο ποσό, τόκοι και έξοδα, καθίστανται άμεσα οφειλόμενα και απαιτητά (βλ. άρθρο 27 του Νόμου), οπότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προωθήσει διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακίνητου για πληρωμή του χρέους. (Βλ. αρθρ. 44Α - 44ΙΑΑ). Συνοπτικά αναφέρω ότι η διαδικασία αρχίζει με Ειδοποίηση Τύπου Ι (αρθρ.44Γ

(1)), την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής αποστέλλει στον ενυπόθηκο οφειλέτη, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του συνολικού χρέους. Η εν λόγω Ειδοποίηση συνιστά απαίτηση του χρέους και ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει το χρέος εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται συνάμα ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται, μέσω της διαδικασίας η οποία προνοείται στο εν λόγω Μέρος VIA, να προχωρήσει με πλειστηριασμό στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, και ότι αν ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει διαφορετική γνώμη χρειάζεται να πληροφορήσει γραπτώς τον ενυπόθηκο δανειστή εντός τριάντα
(30)ημερών από την παραλαβή της εν λόγω ειδοποίησης. Όπου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα η εν λόγω Ειδοποίηση συνοδεύεται από δεύτερη Ειδοποίηση Τύπου Θ, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης ειδοποιείται, ανάμεσα σε άλλα, ότι μπορεί να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους και ότι, αν παρέλθουν 120 ημέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις ή δεν ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και δεν συνεργάζεται, θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος. Ενημερώνεται, περαιτέρω, ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για την καταβολή του χρέους, μπορεί να ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο Ι, ο δανειστής μπορεί να επιδόσει στα αναφορερόμενα πρόσωπα δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ με την οποία αυτά ενημερώνονται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό σε καθορισθείσα ημερομηνία και ώρα. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού (άρθρο 44Γ
(2)). Ο οφειλέτης, όπως και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος που ενίσταται στην πώληση, δύναται να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, για λόγους οι οποίοι καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Στα άρθρα 44Δ-44Η προνοείται η διαδικασία η οποία ακολουθείται για να διενεργηθεί ο πλειστηριασμός και, σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί η πώληση, προνοούνται εναλλακτικές επιλογές πώλησης. Αίτηση της οφειλέτιδας για ακύρωση πλειστηριασμού Στην παρούσα υπόθεση στις 17.11.2017 η αιτήτρια - οφειλέτιδα καταχώρισε την αίτηση υπ' αρ. 321/17 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, η οποία αφορά πώληση με καθορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού την 19.1.2018, του ενυπόθηκου ακινήτου της με αριθμό εγγραφής 0/6471, Φυλ./Σχ.48/24,0, Τεμάχιο 362, στους Αγίους Βαβατσινιάς στην Επαρχία Λάρνακας, Μερίδιο 1/1, και αρ. υποθήκης Υ1692/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, όπως και έξοδα. Με διάταγμα, ημερ. 12.12.2017, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας λόγω του ότι το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται στη Λάρνακα. Η υπόθεση πήρε αριθμό 3/2018 και τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον μου στις 17.1.2019, οπότε άκουσα αμέσως τις δύο πλευρές, δεδομένου ότι ο πλειστηριασμός ήταν προγραμματισμένος για τη μεθεπόμενη ημέρα. Εν προκειμένω, ζητείται ακύρωση της εν λόγω ειδοποίησης ΙΑ για τους εξής λόγους: ʺα) Η ειδοποίηση τύπου Θ, ημερομηνίας 13.6.2017, που επιδόθηκε τόσο στην Εφεσείουσα/Αιτήτρια την 20.6.2017 όσο και στον κ. Γιάγκο Κωνσταντινίδη την 8.8.2017, και η οποία είναι προπαιτούμενο με βάση τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Νόμο 142(Ι)/2014, είναι καταχρηστική και/ή άνευ αντικειμένου και/ή στάληκε κατόπιν λανθασμένης, ανεδαφικής ερμηνείας και/ή στερείται λογικού ερείσματος και ορθής νομικής ερμηνείας του εν λόγω νόμου από τους Εφεσίβλητους/Καθ' ων η αίτηση. β) Η πιο πάνω αναφερόμενη ειδοποίηση τύπου Θ που επιδόθηκε τόσο στην Εφεσείουσα/Αιτήτρια την 20.6.2017 όσο και στον κ. Γιάγκο Κωνσταντινίδη την 8.8.2017, και η οποία είναι προπαιτούμενο με βάση τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Νόμο 142(Ι)/2014, επιδίδεται και/ή χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις που αφορούν συμβατικό χρέος και όχι εξ αποφάσεως χρέος. γ) Οι Εφεσίβλητοι/Καθ' ων η αίτηση δεν επέδωσαν στην Εφεσείουσα/ Αιτήτρια δεόντως την ειδοποίηση ΙΑ ως προβλέπεται και/ή προαπαιτείται από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. δ) Η ειδοποίηση του Τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 18.10.2017, που επιδόθηκε στον κ. Γιάγκο Κωνσταντινίδη την 20.10.2017 και η οποία ειδοποίηση αφορά τον, με τη διαδικασία πώλησης την 19.1.2018 με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου της Εφεσείουσας/Αιτήτριας, το οποίο ενυπόθηκο ακίνητο αφορά η υποθήκη με αριθμό Υ1692/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, παραβιάζει και/ή καταστρατηγεί και/ή αντιτίθεται τη διαδικασία όπως αυτή προβλέπεται από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Νόμο 142(Ι)/2014, επειδή η εν λόγω ειδοποίηση Τύπου ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως στην Εφεσείουσα/Αιτήτρια ως επηρεαζόμενο πρόσωπο αλλά μόνο στον κ. Γιάγκο Κωνσταντινίδη. ε) Ενόψει των όσων αναφέρονται στον πιο πάνω λόγο Έφεσης δηλαδή τους αναφερόμενους στις παραγράφους γ και δ η ειδοποίηση του Τύπου ΙΑ καθίσταται άκυρη, ως πρόωρη, ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ δηλαδή μη παράγουσα οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα.ʺ Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 44Β και 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 142(Ι)/2014), στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 (όπως τροποποιήθηκε), στη Δ.48 θ. 1 - 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου όπως και την ακολουθητέα πρακτική. Η αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της οφειλέτιδας, η οποία αναφέρει ότι στις 30.3.2011 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε απόφαση (τεκμ. Ζ) στην αγωγή υπ' αρ. 799/11 υπέρ της καθ' ης η αίτηση - πιστώτριας εταιρείας και εναντίον της οφειλέτιδας (εναγομένης 3 στην αγωγή) όπως και του γιου της, Γιάγκου Κωνσταντινίδη, ως πρωτοφειλέτη, και κάποιου τρίτου προσώπου, ως ακολούθως: "
  1. Οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 να πληρώσουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στους Ενάγοντες το ποσό των €36.475,94 με τόκο προς 10,75% ετησίως επί ποσού €34.753,24 από 14.12.2010 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο, στις 30.06 και 31.
  2. Ο Εναγόμενος αρ. 1 να πληρώσει στους Ενάγοντες το ποσό των €2.244,13 με τόκο προς 14,1% ετησίως επί ποσού €2.148,15 από 14.12.2010 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο, στις 30.06 και 31.
  3. Οι Εναγόμενοι αρ. 2 και 3 να πληρώσουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στους Ενάγοντες το ποσό των €2.244,13 με τόκο προς 14,1% ετησίως επί ποσού €2.107,13 από 14.12.2010, μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο στις 30.06 και 31.
  4. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Εναγομένης αρ. 3 με το οποίο διατάσσεται η πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του χωραφιού με αριθμό εγγραφής 6471 Φύλο/Σχέδιο XLVIII, το οποίο φέρει τον διακριτικό αριθμό τεμαχίου 362 και βρίσκεται στην τοποθεσία «ΤΑΚΛΑΜΑΣ» της κοινότητας Αγίοι Βαβατσινιάς της Επαρχίας Λάρνακας και το οποίο έχει εμβαδόν 3 Δεκάρια και 878 τετραγωνικά μέτρα, δυνάμει «Α» και «Β» υποθηκών με αριθμούς Υ1692/2005 αντίστοιχα, ημερομηνιών 21.04.2005 και 15.11.2005 αντίστοιχα, του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας οι οποίες ενεγράφησαν προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν πώλησης να διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης των απαιτήσεων των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή πλέον έξοδα. Οποιοδήποτε πλεόνασμα να δοθεί στην Εναγομένη αρ.
  5. Οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 να πληρώσουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στους Ενάγοντες το ποσό των €761,00 έξοδα της αγωγής αυτής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως της απόφασης αυτής με τόκο επ' αυτού προς 5,5% από 22.02.2011 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €33,00 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α." Περαιτέρω, προστίθεται ότι στις 13.10.2011, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε απόφαση (τεκμ. ΣΤ) στην αγωγή υπ' αρ. 796/11, υπέρ της πιστώτριας εταιρείας και εναντίον της οφειλέτιδας (εναγομένης 2 στην αγωγή) και του γιου της, εναγομένου 1 ως πρωτοφειλέτη, για τα εξής: "
  6. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 να πληρώσουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στους Ενάγοντες το ποσό των €7.173,23 με τόκο προς 15,5% ετησίως επί ποσού €6.694,74 από 14.12.2010 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο, στις 30.6 και 31.
  7. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 να πληρώσουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως στους Ενάγοντες το ποσό των €548,00 έξοδα της αγωγής αυτής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως της απόφασης αυτής με τόκο επ' αυτού προς 5,5% ετησίως από 21.02.2011 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €36,00 έξοδα επίδοσης.
  8. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο διατάσσει την πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό του ακόλουθου ενυπόθηκου ακινήτου ιδιοκτησίας της Εναγόμενης αρ. 2, χωράφι με αριθμό εγγραφής 6471, Φύλο/Σχέδιο XLVIII, το οποίο φέρει τον διακριτικό αριθμό τεμαχίου 362 και βρίσκεται στην τοποθεσία «ΤΑΚΛΑΜΑΣ» της κοινότητας Αγίοι Βαβατσινιάς της επαρχίας Λάρνακας το οποίο έχει εμβαδόν 3 Δεκάρια και 878 τετραγωνικά μέτρα. Δυνάμει των «Α» και «Β» υποθηκών με αριθμούς Υ1692/2005 και Υ5421/2005 αντίστοιχα, ημερομηνιών 21.04.2005 και 15.11.2005 αντίστοιχα του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας οι οποίες ενεγράφησαν προς όφελος των Εναγόντων, το δε προϊόν της πώλησης να διατεθεί προς ή έναντι κάλυψης των απαιτήσεων των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή πλέον έξοδα. Οποιοδήποτε πλεόνασμα να δοθεί στην Εναγομένη αρ. 2." Σε σχέση με τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις, στην ένορκη δήλωση της οφειλέτιδας αναφέρονται τα εξής. Στις 20.6.2017 η πιστώτρια εταιρεία, επικαλούμενη τον Νόμο 9/1965, Μέρος VIA, επέδωσε στην ίδια την οφειλέτιδα και τον γιο της, ειδοποιήσεις τύπου Θ (τεκμ. Α και Γ αντίστοιχα) και Ι (τεκμ. Β και Δ αντίστοιχα). Περαιτέρω, η οφειλέτιδα λέγει ότι στις 20.10.2017 η πιστώτρια εταιρεία επέδωσε στον γιο της οφειλέτιδας ειδοποίηση τύπου ΙΑ (τεκμ. Ε), με την οποία τον ενημέρωσε ότι λόγω χρέους €35.595,90 πλέον τόκους και έξοδα, προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου στους Αγίους Βαβατσινιάς, αρ. υποθήκης Υ1692/2005, ιδιοκτησίας της οφειλέτιδας, με πλειστηριασμό ο οποίος θα διεξαχθεί στις 19.1.
  9. Επιπλέον, στην ένσταση της η πιστώτρια εταιρεία επισύναψε ως τεκμήριο Α, ένορκη δήλωση επίδοσης της εν λόγω Ειδοποίησης και προς την οφειλέτιδα, οπότε η συνήγορος της οφειλέτιδας κατά τις αγορεύσεις απέσυρε ως λόγο για ακύρωση το θέμα της επίδοσης. Ως εκ τούτου, απομένει μόνο προς εξέταση η θέση της οφειλέτιδας την οποία αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι η πιστώτρια εταιρεία εμποδίζεται από το να προωθεί διαδικασία πλειστηριασμού βάσει του Ν.9/65, Μέρος VIA, καθότι έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε διάταγμα εκποίησης του εν λόγω ακινήτου και ότι, επομένως, οι ενέργειες της πιστώτριας εταιρείας για την πώληση του ακινήτου μέσω των αναφερθεισών ειδοποιήσεων συνιστούν κατάχρηση διαδικασίας. Ένσταση της πιστώτριας εταιρείας στην αίτηση για ακύρωση Η καθ' ης η αίτηση - πιστώτρια εταιρεία με ένσταση, ημερ. 16.1.2018, η οποία βασίζεται στα άρθρα 21, 29, 30 έως 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στη Δ.33 θ.6, Δ.35, Δ.39, Δ.48 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 21, 27, 37, 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί) και στα Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στο δίκαιο της επιείκειας, στο κοινοδίκαιο, τη γενική πρακτική και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, προβάλλει προς αντίκρουση της αίτησης τους εξής λόγους, οι οποίοι παρατίθενται αυτούσιοι: "
  10. Η παρούσα αίτηση είναι κατά ουσία και νόμο αβάσιμη και/ή χωρίς κανένα νομικό έρεισμα και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή του χρόνου του Δικαστηρίου.
  11. Οι Καθ' ων η αίτηση έχουν ασκήσει τα δικαιώματά τους με βάση τις υφιστάμενες νομοθετικές διατάξεις.
  12. Έχουν ακολουθηθεί οι προβλεπόμενες από τη σχετική Νομοθεσία διαδικασίες που διέπουν το θέμα αποστολής και/ή επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων και/ή τύπων όπως αυτοί προβλέπονται και καθορίζονται από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.
  13. Οι Καθ' ων η αίτηση είχαν κάθε δικαίωμα να προχωρήσουν με τις διαδικασίες πλειστηριασμού του ακινήτου της Αθανασίας Κωνσταντινίδη δυνάμει της υποθήκης Υ1692/05 και προς διεκπεραίωση του σκοπού αυτού ακολουθήθηκαν αυστηρώς οι πρόνοιες του σχετικού νόμου και/ή του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.
  14. Η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» πληρεί τις καθορισμένες από τη σχετική νομοθεσία προϋποθέσεις και κατά τύπο και κατά περιεχόμενο και είναι καθόλα έγκυρης και με την αποστολή της οι Καθ' ων η αίτηση άσκησαν τα δικαιώματα τους με βάση τις υφιστάμενες νομοθετικές διατάξεις.
  15. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και έχει ετοιμαστεί και αποσταλεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.
  16. Η παρούσα υπό εκδίκαση Αίτηση/Έφεση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και/ή αδικαιολόγητα και/ή μοναδικό σκοπό έχει να καθυστερήσει τη διαδικασία, να αποτρέψει την εφαρμογή νομοθετικών διατάξεων και να αποστερήσει τους Καθ' ων η αίτηση από τα δικαιώματά τους δημιουργώντας παράλληλα αχρείαστα έξοδα.
  17. Οι Αιτητές κωλύονται από του να προωθούν την παρούσα υπό εκδίκαση Αίτηση/Έφεση καθότι οι ίδιοι οι Αιτητές έχουν διαθέσει την περιουσία τους μέσω της υποθηκεύσεως της προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση." Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Χωραίτη, από τη Λεμεσό, ο οποίος λέγει ότι είναι υπάλληλος της πιστώτριας εταιρείας, ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από την εταιρεία, ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα, ότι ενημερώθηκε από στοιχεία και έγγραφα τα οποία βρίσκονται στην κατοχή και έλεγχο του και ότι, επιπλέον, συμβουλεύθηκε τους δικηγόρους της εταιρείας. Ο ομνύοντας επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αναφέρεται, περαιτέρω, στο ιστορικό κατάρτισης συμβάσεων δανείου μεταξύ της πιστώτριας εταιρείας και του γιου της οφειλέτιδας, η οποία έδωσε εγγυήσεις και εξασφάλισε τα χρέη με την Υ1692/2005 επί δικής της ακίνητης ιδιοκτησίας, όπως επίσης και την, εν συνεχεία, έκδοση απόφασης στο πλαίσιο δύο αγωγών εναντίον και των δύο προσώπων λόγω μη καταβολής της δόσης του χρέους, το οποίο συνεχίζει να οφείλεται και, ως εκ τούτου, η πιστώτρια εταιρεία άρχισε διαδικασία για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς πληρωμή. Νομική πτυχή και κατάληξη Κατά την ημερομηνία ακρόασης της παρούσας αίτησης η συνήγορος της οφειλέτιδας και η συνήγορος της πιστώτριας εταιρείας κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις για υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους. Ανέπτυξαν επιχειρηματολογία και έκαμαν αναφορές στη νομολογία σε σχέση με τις εφαρμοστέες αρχές. Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Το μόνο ζήτημα το οποίο εγείρεται, εν προκειμένω, είναι το κατά πόσο το μέρος VIA του Ν.9/1965, το οποίο προβλέπει διαδικασία την οποία αρχίζει ο ενυπόθηκος δανειστής για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, τυγχάνει εφαρμογής και στις περιπτώσεις όπου έχει εξασφαλιστεί δικαστική απόφαση σε αγωγή, με συνακόλουθο ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας. Μελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις των διαδίκων στο ζήτημα και, συναφώς, τους προβληματισμούς που αναδύονται από τη δομή του Νόμου και, πιο συγκεκριμένα, από το πως συσχετίζονται τα διάφορα μέρη του. Έχω επίσης υπόψη μου την επ' αυτού προσέγγιση άλλων πρωτόδικων δικαστηρίων, οι αποφάσεις των οποίων διίστανται σε ουσιώδη σημεία. Βλ. ανάμεσα σε άλλες, τις M.K. Petrou Developers Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Εφ. αρ. 39/2016, ημερ. 12.9.2016, Ε.Δ. Λάρνακας, Costas Economou Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Εφ. αρ. 190/2016, ημερ. 26.10.2016, Ε.Δ. Πάφου, Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Εφ. αρ. 195/2016, ημερ. 7.11.2016, Ε.Δ. Πάφου, Μάριος Γιαννάκη Χατζηνεοφύτου v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Εφ. αρ. 266/2016, ημερ. 24.01.2017, Ε.Δ. Πάφου, Lina Mohamed Mohamed κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, συνενωμένες Αίτ./Εφ. αρ. 2/2016 και 3/2016, ημερ. 6.03.2017, Ε.Δ. Λάρνακας, Χριστάκης Θεοδώρου, άλλως Χριστάκης Σιακόλας v. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Εφ. αρ. 227/2017, ημερ. 8.8.2017, Ε.Δ. Λεμεσού, Abitare Contracting Ltd κ.α. v. Bank of Cyprus Public Co Ltd, Αίτ./Εφ. αρ. 235/2017, ημερ. 14.11.2017, Ε.Δ. Πάφου, Mafok Ltd κ.α. v. Bank of Cyprus Public Co Ltd, Αίτ./Εφ. αρ. 390/2017, ημερ. 11.1.2018, Ε.Δ. Λευκωσίας. Το Μέρος VI του Νόμου αφορά προδήλως την εκποίηση υποθήκης από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, δηλαδή αποκλειστικά με το μηχανισμό του ίδιου του Κτηματολογίου. Το Μέρος VIA αποτελεί πρόσθετο, ανεξάρτητο μηχανισμό με πρόνοιες οι οποίες θέτουν την ευθύνη διαδικασίας, η οποία επίσης οδηγεί στον πλειστηριασμό, στους ώμους των επλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, του ενυπόθηκου οφειλέτη, και άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Όπως σημειώνεται στην υπόθεση Χριστάκης Θεοδώρου, άλλως Χριστάκης Σιακόλας v. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω, πρωτόδικη απόφαση Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ.), το Μέρος VIA του Νόμου αποβλέπει στην επιτάχυνση της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων με μια νέα εναλλακτική μέθοδο ιδιωτικού πλειστηριασμού. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα όπου εξηγείται ότι: "Κατά την ερμηνεία του σχετικού Νόμου, δεν πρέπει να λησμονείται ότι το Μέρος VIA του Ν.9/1965 αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση της Κύπρου προς τους δανειστές μας, εις καιρώ κρίσης. Από την μία οι πρακτικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι τράπεζες στο να εισπράξουν τα οφειλόμενα ποσά από τους υπερήμερους οφειλέτες, από την άλλη η καθυστέρηση στην εκποίηση των υποθηκών μέσω των χρονοβόρων διαδικασιών του Κτηματολογίου, οδήγησαν στην θέσπιση του Μέρους VIA του Ν.9/
  18. Σκοπός του Νόμου ήταν η εισαγωγή προνοιών που να ρυθμίζουν τη διεξαγωγή πλειστηριασμών και πωλήσεων ενυπόθηκων ακινήτων από τους ενυπόθηκους δανειστές χωρίς την εμπλοκή του διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, με απώτερο στόχο την επιτάχυνση των υφιστάμενων διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων. Με αυτή την διαδικασία, οι τράπεζες των οποίων τα παραχωρηθέντα από αυτές υπερήμερα και απαιτητά δάνεια εξασφαλίζονται με υποθήκες, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν όσο το δυνατό γρηγορότερα το λαβείν τους. Αυτά περίπου είχα καταγράψει και στην απόφαση μου στην Αίτηση 102/2017 (ανωτέρω) όπου στις σελ.12 και 13 αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Εξάλλου η αναγκαιότητα ύπαρξης ταχείας διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων αποτελεί προϋπόθεση, δυνάμει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 575/2013 σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθμός 648/2012, για να θεωρηθεί η υποθήκη ως επαρκής εξασφάλιση, καθώς η εν λόγω οδηγία στο άρθρο 208 αναφέρει ότι τα ακίνητα αποτελούν αποδεκτή εξασφάλιση εφόσον μεταξύ άλλων «η σύμβαση ενεχυρίασης και η σχετική νομική διαδικασία επιτρέπουν στο ίδρυμα να ικανοποιήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα την απαίτηση του με τη ρευστοποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Στη βάση λοιπόν του Μέρους αυτού, επιδιώχθηκε να παραχωρηθεί στις τράπεζες/ενυπόθηκους δανειστές μια εναλλακτική μέθοδος με την οποία να προχωρούν στην πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό προς ικανοποίηση των οφειλόμενων σε αυτές ποσών, ταχύτερα.ʺ Το άρθρο 44
(2), το οποίο βρίσκεται στο Μέρος VI του Νόμου, καθιστά σαφές ότι προηγουμένως εκδοθείσα δικαστική απόφαση με σχετικό διάταγμα όπου αποτυπώνεται το ενυπόθηκο χρέος, μπορεί να ακολουθήσει τη διαδικασία με την οποία προβλέπεται η υποβολή αίτησης προς τον Διευθυντή Κτηματολογίου, βάσει του άρθρου 37
(2)και
(3)του Νόμου, το οποίο επίσης βρίσκεται στο Μέρος VI του Νόμου, για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας ʺως εάν το διάταγμα του Δικαστηρίου ήτο αίτησις δυνάμει του εδαφίου
(2)ʺ. Ο νομοθετικός συλλογισμός, με βάση τον οποίο η εν λόγω διαδικασία πώλησης λόγω υπερημερίας εφαρμόζεται και στην περίπτωση όπου έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση, εκτίθεται με πληρότητα ως εξής: ʺΠώλησις ενυποθήκου λόγω υπερημερίας 37.-
(1)Εν περιπτώσει υπερημερίας περί την πληρωμήν ενυποθήκου χρέους διά περίοδον εκατόν είκοσι
(120)ημέρες ή μείζονα τοιαύτην από της ημερομηνίας καθ' ην τούτο κατέστη πληρωτέον συμφώνως προς τους όρους της υποθήκης ή, αναλόγως της περιπτώσεως, τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώση τω ενυποθήκω οφειλέτη κατάστασιν λογαριασμού και έγγραφον ειδοποίησιν καλούσαν τούτον όπως πληρώση το οφειλόμενον ποσόν ως καθορίζεται εν τη άνω μνησθείση καταστάσει, και πληροφορούσαν τούτον ότι, εάν συνεχισθή η υπερημερία πληρωμής του ποσού τούτου διά περίοδον ενός μηνός από της ημερομηνίας της επιδόσεως της τοιαύτης ειδοποιήσεως, θα υποβληθή τω Διευθυντή αίτησις πωλήσεως του ακινήτου όπερ βαρύνεται διά του ενυποθήκου χρέους προς εξόφλησιν αυτού.
(2)Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθή προς την επιδοθείσαν αυτώ συμφώνως ταις διατάξεσι του εδαφίου
(1)ειδοποίησιν εντός της διά ταύτης καθοριζομένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται δι' αιτήσεως να ζητήση παρά του Διευθυντού την πώλησιν του ως είρηται ακινήτου, προσάγων ένορκον δήλωσιν περί του γεγονότος ότι το εκτιθέμενον εν τη ως είρηται καταστάσει ποσόν κατέστη πληρωτέον, ότι ετηρήθησαν αι διατάξεις του προμνησθέντος εδαφίου και ότι το ως είρηται ποσόν ή μέρος αυτού παραμένει εισέτι απλήρωτον.
(3)Οσάκις ακίνητον αναφορικώς προς ο εγένετο αίτησις πωλήσεως δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου βαρύνεται ωσαύτως διά της πληρωμής οιουδήποτε ποσού εξασφαλιζομένου δι' έτερας υποθήκης, προγενεστέρας ή μεταγενεστέρας της υποθήκης προς εξόφλησιν της οποίας εγένετο η αίτησις, άμα τη λήψει της αιτήσεως ο Διευθυντής γνωστοποιεί το γεγονός τούτο εις τον ενυπόθηκον δανειστήν πάσης μεταγενεστέρας υποθήκης όπως εντός ενός μηνός παράσχη τω Διευθυντή ένορκον δήλωσιν περί το εξασφαλιζόμενον υπό της ως είρηται υποθήκης ποσόν ως και περί το δυνάμει ταύτης εκάστοτε πληρωτέον τοιούτο: ................................................................................................................................... Πολιτική αγωγή διά πώλησιν ενυποθήκου ακινήτου 44.-
(1)Ουδέν των εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβανομένων επενεργεί ώστε ν' αποκλείση οιονδήποτε ενυπόθηκον δανειστήν από του να επιδιώξη διά πολιτικής αγωγής την πώλησιν του ενυποθήκου ακινήτου προς εξόφλησιν του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού (τοιαύτη δε αγωγή δύναται να εγερθή οποτεδήποτε, προ ή κατόπιν αιτήσεως προς τον Διευθυντήν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι οσάκις το Δικαστήριον θεωρεί ότι η τοιαύτη διαδικασία, αντί της υπό του παρόντος Μέρους προνοουμένης, δεν ήτο λογικώς αναγκαία διά την επίτευξιν του δ' αυτής επιδιωκομένου σκοπού, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη όπως άπαντα τα έξοδα της αγωγής, περιλαμβανομένων και των εξόδων του εναγομένου, πληρωθώσιν υπό του ενάγοντος.
(2)Οσάκις η πώλησις ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφλησιν του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού διατάσσηται υπό του Δικαστηρίου, αι ακόλουθοι διατάξεις τυγχάνουσιν εφαρμογής, εκτός εάν το Δικαστηρίον άλλως διατάσση:- (α) αι διατάξεις του εδαφίου
(3)του άρθρου 37 τυγχάνουσιν εφαρμογής, τηρουμένων των αναλογιών, ως εάν το διάταγμα του Δικαστηρίου ήτο αίτησις δυνάμει του εδαφίου
(2)του προμνησθέντος άρθρου (β) .ʺ Χρειάζεται εν συνεχεία να εξεταστεί το κατά πόσο η ίδια σύνδεση μεταξύ αίτησης στον Διευθυντή Κτηματολογίου για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας και δικαστικού διατάγματος, αποτυπώνοντας το ενυπόθηκο χρέος, ισχύει όχι μόνο σε σχέση με τη διαδικασία του Μέρους VI αλλά και για εκείνη του Μέρους VIA. Έχω την άποψη ότι σε αυτό το ερώτημα δικαιολογείται καταφατική απάντηση. Στην ερμηνευτική προσέγγιση του Νόμου θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί πρωτίστως έμφαση στην ενότητα του Νόμου, η οποία συναρτάται με το σκοπό τον οποίο ο Νόμος προορίζεται να εξυπηρετήσει. Ιδωμένα μαζί τα δύο αυτά μέρη του Νόμου, το VI και VIA, με τον αντίστοιχο στο καθένα μηχανισμό, που να λειτουργεί αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τον άλλο, παρέχεται, αυτονόητα νομίζω, η εξήγηση ότι με δύο παράλληλους τρόπους επιδιώκεται η όσο το δυνατό ταχύτερη, αλλά πάντοτε με την αναγκαία επάρκεια, πληρωμή ενυπόθηκου χρέους. Θα ήταν αντινομικό να επιδίωκε ο Νομοθέτης την επιτάχυνση της διαδικασίας εκεί όπου δεν υπάρχει δικαστική απόφαση και να άφηνε τη δικαστική απόφαση με τα παλαιά δεδομένα των μακροχρόνιων καθυστερήσεων. Μου φαίνεται ότι ακόμα και να μην υπήρχε ρητή σύνδεση της δικαστικής απόφασης ως δυνάμενης να ενταχθεί στη διαδικασία του Μέρους VI, κατ' επέκταση και στη διαδικασία του Μέρους VIA, όπως προανέφερα, θα μπορούσε κανείς εύλογα να υποθέσει μια τέτοια σύνδεση αφού σκοπός στην κάθε περίπτωση είναι η είσπραξη οφειλομένου ενυπόθηκου χρέους. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα συνιστούσε δυσμενή διάκριση σε βάρος των εξ' αποφάσεως πιστωτών εφόσον θα παρείχε πλεονεκτήματα σε εκείνους που δεν είχαν ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση. Αντίθετα, με την ενότητα στην προσέγγιση αφήνεται ο εξ' αποφάσεως πιστωτής να ακολουθήσει και αυτός μια διαδικασία η οποία μπορεί να του εξασφαλίσει ταχύτερη πληρωμή με το ενδεχόμενο όμως και κάποιων από μέρους του παραχωρήσεων, σύμφωνα με το Μέρος VIA. Η εν λόγω σύνδεση μεταξύ του Μέρους VI με το Μέρος VIA συνάγεται, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο από το σκοπό του Νόμου, όπως τον έχω ήδη εξηγήσει, αλλά και από το άρθρο 44Α
(2)του Μέρους VIA, όπου προβλέπεται ότι: ʺΕφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Μέρους σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης 44Α.-
(1).
(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους. .ʺ Αντιλαμβάνομαι αυτή την πρόνοια να σημαίνει ότι εφόσον ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο Μέρος VI, δεν του απαγορεύεται να προχωρήσει εναλλακτικά με τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA. Θεωρώ ενθαρρυντικό και το ότι αυτή στην ουσία ήταν και η προσέγγιση σε παρόμοιο ζήτημα της Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. στις Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω) και Abitare Contracting Ltd κ.α. v. Bank of Cyprus Public Co Ltd (ανωτέρω). Σημειώνω, εξάλλου, σε σχέση με τα εν λόγω δύο Μέρη του Νόμου, ότι η ύπαρξη άλλης διαδικασίας για την ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους, προερχόμενου από υποθήκη ακινήτου, δεν εμποδίζει εφαρμογή των διαδικασιών που προβλέπονται σε αυτά. Σημαντική επί του προκειμένου είναι η επιφύλαξη στο άρθρο 53
(1)του Νόμου, το οποίο ρητώς αναφέρεται στο άρθρο 44 το οποίο, όπως προανέφερα, παραπέμπει στο άρθρο 37
(2)και
(3)με αποτέλεσμα, λαμβανομένου υπόψη και του άρθρου 44Α
(2), την εφαρμογή του Μέρους VI και σε περιπτώσεις δικαστικού διατάγματος. Η εν λόγω επιφύλαξη προνοεί ότι: ʺ Επιφύλαξις 53.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 12
(6), 44 και 51, ουδέν των εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβανομένων επηρεάζει τας διατάξεις οιουδήποτε ετέρου εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου, οσάκις ο τοιούτος νόμος διαλαμβάνει ειδικήν πρόνοιαν περί οιουδήποτε των εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένων ζητημάτων. .ʺ Ρητώς, λοιπόν, το άρθρο 44 του Νόμου το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο του συλλογισμού σύνδεσης των άρθρων 37
(2)και
(3), 44 και 44Α
(2), αποβαίνει κρίσιμο στην επίλυση του επίδικου ζητήματος, αφού ρητώς τίθεται υπεράνω των διατάξεων άλλων σχετικών Νόμων. Έχω δε συγκεκριμένα υπόψη, ως προς αυτή την πτυχή, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με την εκτέλεση πώλησης ακινήτων. Και, τέλος, μια παρατήρηση. Ο Νομοθέτης θα μπορούσε να διατύπωνε ευκρινέστερα τις ρυθμίσεις που κλήθηκα να ερμηνεύσω αλλά, κατά τη γνώμη μου, το λεκτικό του Νόμου παρέχει τη δυνατότητα της κατάληξης στην οποία έχω αχθεί. Η αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, θεωρώ ότι δεν συντρέχει λόγος να αποκλίνω από την πρακτική ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδα. Επομένως, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση - πιστώτριας εταιρείας και εναντίον της αιτήτριας - οφειλέτιδας. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Τ. Νικολάου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.