← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Επίσημος Παραλήπτης, ως εκκαθαριστής της υπό εκκαθάριση εταιρείας G & K EXCLUSIVE FASHIONS PUBLIC COMPANY L

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Επίσημος Παραλήπτης, ως εκκαθαριστής της υπό εκκαθάριση εταιρείας G & K EXCLUSIVE FASHIONS PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3548/2011, 22/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3548/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα -και-

  1. G & K EXCLUSIVE FASHIONS PUBLIC COMPANY LIMITED
  2. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
  3. ΙΑΚΩΒΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ Εναγομένων και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 21.10.14 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσα -και-
  4. Επίσημος Παραλήπτης, ως εκκαθαριστής της υπό εκκαθάριση εταιρείας G & K EXCLUSIVE FASHIONS PUBLIC COMPANY LIMITED
  5. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
  6. ΙΑΚΩΒΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 22 Ιανουαρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κ. Α. Κουκούνης (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Κ. Χριστοφή) Για εναγόμενους 2 και 3: κ. Γ. Πέτρου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Λάμπρου) ΑΠΟΦΑΣΗ
  7. Η ενάγουσα αξιώνει από τους εναγόμενους 2 και 3 το ποσό των €143.794,96 πλέον τόκους. Στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται ότι η ενάγουσα την 17.9.10 παραχώρησε στην G & K Exclusive Fashions Public Company Ltd (από τώρα θα καλείται η εταιρεία) δάνειο για το ποσό των €150.000.-. Η εταιρεία για περαιτέρω εξασφάλιση, παραχώρησε την υποθήκη με αρ. Υ319/04 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, εξέδωσε ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης και περαιτέρω εκχώρησε ασφάλεια ζωής προς όφελος της ενάγουσας. Οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν την πληρωμή του πιο πάνω δανείου. Προβάλλεται ότι η εταιρεία κατά παράβαση της συμφωνίας καθυστέρησε στην αποπληρωμή των δόσεων και έτσι η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 16.5.11 τερμάτισε τη συμφωνία.
  8. Επισημαίνεται ότι στις 29.9.15 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης 1 για το ποσό των €135.880,08 πλέον τόκους και έξοδα ως επίσης εκδόθηκε απόφαση σε σχέση με την ασφάλεια ζωής και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της πιο πάνω υποθήκης (βλ. Τεκ.10).
  9. Οι εναγόμενοι 2 και 3 στην Έκθεση Υπεράσπισης αρνούνται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης και περαιτέρω, μεταξύ άλλων, διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι οι επίδικες συμφωνίες έγιναν καθ΄ υπέρβαση των εξουσιών της εταιρείας όπως αυτές καθορίζονται στο ιδρυτικό της έγγραφο και έτσι η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη. Περαιτέρω προβάλλουν ότι, υφίστανται παράνομες χρεώσεις, κεφαλαιοποιήσεις τόκων και ανατοκισμός, ότι η συμφωνία περιέχει όρους επαχθείς, παράνομους και καταχρηστικούς. Αναφέρουν δε ότι στην περίπτωση που καταδειχθεί ότι καταρτίστηκαν οι επίδικες συμφωνίες, η όποια εγγύηση παραχωρήθηκε κατόπιν αθέμιτου και παράνομου επηρεασμού της θέλησης τους.
  10. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχουν δε ως ακολούθως: (α) Η ενάγουσα (από τώρα θα καλείται η Τράπεζα) με επιστολή της ημερ. 20.7.10 πληροφόρησε την εταιρεία ότι εγκρίθηκε η παραχώρηση δανείου σ΄ αυτήν για το ποσό των €150.000.- πλέον τόκους και ως εξασφαλίσεις θα παραχωρούσαν εγγυήσεις οι εναγόμενοι 2 και 3 και περαιτέρω η εταιρεία θα παραχωρούσε την υποθήκη που περιγράφεται πιο πάνω, τρία ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης και θα εκχωρούσε δύο ασφάλειες ζωής. Οι εναγόμενοι 2 και 3, οι οποίοι ήταν διευθυντές της εταιρείας, την 17.9.10 υπέγραψαν το πιο πάνω έγγραφο και αποδέχθηκαν τους όρους που τέθηκαν (βλ. Τεκ.1). (β) Στις 17.9.10 καταρτίστηκε συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας για το ποσό των €150.000.- με τους όρους που εκτίθενται σ΄ αυτήν (βλ. Τεκ.2). Η εν λόγω συμφωνία διελάμβανε, μεταξύ άλλων, ότι εκτός εάν η Τράπεζα ζητούσε άμεση εξόφληση, το δάνειο θα αποπληρωνόταν με εννέα μηνιαίες δόσεις εκ €17.532,21 η κάθε μία. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα την 30.11.10 και οι υπόλοιπες την 30η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι τελικής εξόφλησης την 31.7.
  11. Το δάνειο θα χρεωνόταν με κυμαινόμενο επιτόκιο που αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο επιχειρήσεων της Τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,75%. Κατά τη σύναψη της συμφωνίας το βασικό επιτόκιο ανερχόταν σε 4,25% και έτσι το συνολικό του επιτόκιο ανήλθε σε 7%. Ο δε τόκος θα κεφαλαιοποιείτο κάθε έξι μήνες την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Η πιο πάνω συμφωνία υπογράφηκε για λογαριασμό της εταιρείας από τους εναγόμενους 2 και 3 οι οποίοι ήταν οι διευθυντές της κατά τον ουσιώδη χρόνο. Περαιτέρω οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν αλληλέγγυα και κεχωρισμένα την πληρωμή του πιο πάνω ποσού του δανείου πλέον τόκους, προμήθειες και τραπεζικά δικαιώματα μέχρι πλήρης εξόφλησης. Η εταιρεία και οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν τον κατάλογο προμηθειών και χρεώσεων (βλ. Τεκ.9). (γ) Η εταιρεία για περαιτέρω εξασφάλιση παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζας την υποθήκη Υ319/04 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας. Η σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης ακινήτου υπογράφτηκε από τον εναγόμενο 2 ο οποίος εκπροσωπούσε νομότυπα την εναγόμενη 1 (βλ. Τεκ.3). Περαιτέρω η εταιρεία με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ημερ. 30.9.04 αποφάσισε να εκχωρήσει προς όφελος της Τράπεζας ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής, ιδιοκτησίας της εταιρείας για περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της (βλ. Τεκ.5). Έτσι ο εναγόμενος 2 ο οποίος εκπροσωπούσε νομότυπα την εταιρεία υπέγραψε την ίδια ημέρα συμφωνία εκχώρησης ασφάλειας ζωής (βλ. Τεκ.4).
  12. Η ενάγουσα για στοιχειοθέτηση της απαίτησης κάλεσε συνολικά τέσσερεις μάρτυρες, τους Μ. Σωφρονίου, τον Ε. Χ»Κώστα, τον Κ. Παύλου και τον κ. Κ. Μαραγκό, όλοι υπάλληλοι της Τράπεζας. Οι δε εναγόμενοι 2 και 3 δικαιωματικά δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία.
  13. Ο κ. Κ. Παύλου, στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι την 8.7.10 η εταιρεία υπέβαλε αίτηση για χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων με την οποία ζητούσε μεταξύ άλλων, δάνειο ύψους €150.000.-, με τους όρους και τις εξασφαλίσεις που αναφέρονται στην αίτηση (βλ. Τεκ.13). Ακολούθως η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 20.7.10 κοινοποίησε στην εταιρεία την απόφαση της για έγκριση του αιτήματος της (βλ. Τεκ.1). Ο κ. Μ. Σωφρονίου, στη μαρτυρία του, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι την 17.9.10 καταρτίστηκε η πιο πάνω συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας (βλ. Τεκ.2). Οι δε εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της και η εταιρεία για περαιτέρω εξασφάλιση παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζας την πιο πάνω υποθήκη και εκχώρησε ασφάλεια ζωής (βλ. Τεκ.2, 3 και 4). Επισήμανε ότι δεν ήταν παρών κατά τη σύναψη των συμφωνιών και δεν γνώριζε τις συνθήκες που υπογράφηκαν. Ο Κ. Παύλου επισήμανε ότι η εταιρεία με επιστολή της ημερ. 17.9.10 (βλ. Τεκ.14) εξουσιοδοτούσε την Τράπεζα όπως τα χρήματα του δανείου μεταφερθούν σε τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας και ακολούθως να προβεί στις μεταφορές που καθορίζονται σ΄ αυτήν. Ο Μ. Σωφρονίου ανέφερε ότι η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 16.5.11 ενημέρωσε την εταιρεία και τους εναγόμενους 2 και 3 ότι το δάνειο παρουσίαζε καθυστερήσεις ύψους €84.161.05 κατά παράβαση της συμφωνίας και τους ζητούσε όπως τις εξοφλήσουν εντός 21 ημερών (βλ. Τεκ.6). Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν και έτσι η Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 21.6.11 που αποστάληκε στην εταιρεία και στους εναγόμενους 2 και 3 τερμάτισε τη συμφωνία (βλ. Τεκ.8). Παρουσίασε στο Δικαστήριο κατάσταση λογαριασμού (βλ. Τεκ.11.1) ως επίσης και αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (βλ. Τεκ.11.2). Το δε οφειλόμενο ποσό κατά την 21.6.11 ήταν €135.880,
  14. Επισήμανε ότι το δάνειο την 16.5.11 χρεωνόταν με συνολικό επιτόκιο 7% και μέχρι τον τερματισμό δεν χρεώθηκε με οποιαδήποτε επιβάρυνση. Αναφορικά με το επιτόκιο ο Κ. Παύλου επισήμανε ότι κατά τη χορήγηση του δανείου αυτό έφερε βασικό επιτόκιο επιχειρήσεων ύψους 4,25% πλέον 2,75% προσαύξηση ήτοι σύνολο 7%. Ακολούθως το βασικό επιτόκιο της Τράπεζας μεταβλήθηκε σε 4,75% αφού την 12.4.11 έγινε σχετική δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο (βλ. Τεκ.12). Από τον τερματισμό χρεώθηκε 2% τόκος υπερημερίας και έτσι το συνολικό επιτόκιο ανήλθε στο 9,5%. Περαιτέρω ο Μ. Σωφρονίου στο πλαίσιο της μαρτυρίας του παρουσίασε διάφορα έγγραφα (βλ. Τεκ.1- 12).
  15. Ο κ. Κ. Μαραγκός, υπάλληλος της ενάγουσας, ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε τις επιστολές τερματισμού ημερ. 21.6.11 (βλ. Τεκ.8) και στη συνέχεια τις παρέδωσε στο τμήμα αλληλογραφίας της Τράπεζας, του οποίου υπεύθυνος είναι ο κ. Ε. Χ»Κώστας.
  16. Ο κ. Ε. Χ»Κώστας, υπάλληλος της ενάγουσας, κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο τμήμα αλληλογραφίας και τα καθήκοντα του εστιάζονταν στο να αποστέλλει και να παραλαμβάνει την αλληλογραφία της Τράπεζας. Ανέφερε ότι τις επιστολές ημερ. 16.5.11 (βλ. Τεκ.6), με τις οποίες καλούντο οι εναγόμενοι όπως καταβάλουν τις καθυστερημένες δόσεις, τις ταχυδρόμησε ο ίδιος την 26.5.11 με συστημένο ταχυδρομείο και συμπλήρωσε σχετικό έντυπο (βλ. Τεκ.7). Περαιτέρω δήλωσε ότι τις επιστολές τερματισμού (βλ. Τεκ.8) τις απέστειλε ο ίδιος με απλό ταχυδρομείο. Επισήμανε ότι όλες οι πιο πάνω επιστολές δεν επιστράφηκαν στην Τράπεζα.
  17. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας εισηγήθηκε ότι η τελευταία με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε έχει επιτύχει να αποδείξει την απαίτηση της. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγόμενων 2 και 3 ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε παράβαση της σύμβασης και έτσι η ενάγουσα δεν νομιμοποιείτο να τερματίσει την επίδικη συμφωνία. Επισήμανε ότι και στην περίπτωση που αποδειχθεί ότι υπήρξε οποιαδήποτε παράβαση της επίδικης σύμβασης και πάλιν η απαίτηση θα πρέπει να αποτύχει αφού η ενάγουσα δεν απέδειξε το νομότυπο τερματισμό της συμφωνίας και την απαίτηση πληρωμής από τους εναγόμενους 2 και 3, εγγυητές, ως όφειλε. Επισημαίνεται ότι στο στάδιο των αγορεύσεων δεν προώθησε τα άλλα επιμέρους ζητήματα που προβάλλονται στην Έκθεση Υπεράσπισης.
  18. Μέσα από τη ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είναι σε θέση να αξιολογήσει την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων τη λογικότητα της εκδοχής τους, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους αλλά και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο ειδώλιο του μάρτυρα. Αντιφάσεις σε μικρολεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια κατά τα άλλα αξιόπιστη μαρτυρία αλλά αντιθέτως την ενδυναμώνουν με την έννοια ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (βλ. Τυμπιώτης ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 612 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Όπως έχει νομολογηθεί ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός εν όλω ή εν μέρει. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο (βλ. Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 219/12 Ημερ. 29.11.2013 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο έχει διέλθει με ιδιαίτερη προσοχή και ενδελέχεια το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του.
  1. Όλοι οι μάρτυρες που κλήθηκαν από μέρους της ενάγουσας δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία τους καθοιονδήποτε τρόπο. Απαντούσαν με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν και παρέθεταν τα γεγονότα όπως τα γνώριζαν. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας και συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία τους.
  2. Εισήγηση ότι η ενάγουσα δεν έχει αποδείξει οποιαδήποτε παράβαση συμφωνίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων 2 και 3 επισήμανε ότι στην προκείμενη περίπτωση το δάνειο σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα θα αποπληρωνόταν ως ακολούθως: «όλες οι δόσεις θα χρεώνονται στο λογαριασμό αρ. 1581-11008165 κατόπιν ανέκκλητων οδηγιών σας, μέχρι την πλήρη εξόφληση του δανείου» (βλ. Τεκ.1). Ανέφερε ότι δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε κατάσταση του πιο πάνω λογαριασμού με αποτέλεσμα να μην έχει αποδειχθεί παράβαση της συμφωνίας. Το πιο πάνω έγγραφο το οποίο πράγματι διαλαμβάνει τα πιο πάνω δεν πρόκειται για τη συμφωνία δανείου. Αφορά έγγραφο ημερ. 20.7.10 με το οποίο η Τράπεζα ενημερώνει την εταιρεία ότι η αίτηση της ημερ. 8.7.10 εγκρίθηκε. Η δε εταιρεία το αποδέχτηκε. Ακολούθως την 17.9.10 καταρτίστηκε η επίδικη συμφωνία δανείου (βλ. Τεκ.2). Και κάτι ακόμα σημαντικό. Η εταιρεία με επιστολή της ημερ. 17.9.10 (βλ. Τεκ.14) εξουσιοδοτούσε την Τράπεζα «όπως το προϊόν του πιο πάνω δανείου μας αρ. 1581-13-122380 μεταφερθεί σε τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας . .» και ακολούθως να προβούν σε συγκεκριμένες μεταφορές χρημάτων σε άλλους λογαριασμούς. Οι καταστάσεις λογαριασμών που παρουσιάστηκαν αφορούν τον πιο πάνω λογαριασμό δανείου. Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι οι καταστάσεις λογαριασμού αφορούν την περίοδο από την 5.10.10, ημερομηνία ανάληψης του ποσού των €150.000.- μέχρι και 21.9.16 (βλ. Τεκ.11.1 και 11.2). Προκύπτει ότι την 1.12.10 κατατέθηκε το ποσό των €17.532,21 και την 11.1.11 πιστώθηκε το ποσό των €3.500.-. Έκτοτε ουδέν ποσό πιστώθηκε στο λογαριασμό του δανείου. Με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας το δάνειο «εκτός αν η Τράπεζα ζητήσει αμέσως εξόφληση το δάνειο θα αποπληρωθεί με 9 μηνιαίες δόσεις εκ €17.532,21 η κάθε μία. Η πρώτη δόση θα είναι πληρωτέα την 30.11.10 και οι υπόλοιπες την 30η κάθε επόμενου μήνα μέχρι τελικής εξόφλησης την 31.7.11.» Η εταιρεία δεν κατέβαλε τις μηνιαίες δόσεις κατά παράβαση της συμφωνίας αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί κατάβαλε την 1.12.10 το ποσό των €17.532,21 και την 11.1.11 πιστώθηκε το ποσό των €3.500.-. Έκτοτε κανένα άλλο ποσό καταβλήθηκε έναντι του δανείου. Με βάση όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι η εταιρεία παρέβηκε τη συμφωνία.
  3. Εισήγηση ότι η ενάγουσα δεν έχει αποδείξει το υπόλοιπο του επίδικου δανείου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων 2 και 3 αμφισβήτησε το υπόλοιπο του δανείου. Όπως έχει νομολογηθεί η τράπεζα φέρει το βάρος απόδειξης του ύψους της απαίτησής της. Σε περίπτωση που ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή της ήταν πιο πιθανή, τότε δικαιούται σε απόφαση (Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1ΑΑΔ 1858). Σε περίπτωση όπου υπάρχει μόνο μία εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα, όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο (βλ. Barry Wynne v David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα
(2009)1Β ΑΑΔ 1138) (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ και Γιώργος Οικονόμου, Πολ.Έφ. 335/09, ημερ. 17.10.14). Στην προκείμενη περίπτωση οι καταστάσεις λογαριασμών (Τεκμ.11.1 και 11.2) είναι αναλυτικές και δείχνουν τις χρεοπιστώσεις και τον τόκο. Έτσι η παρούσα διαφοροποιείται από τις υποθέσεις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Σταυρινού
(2005)1 ΑΑΔ 1390, Γρηγορίου ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2010)1 ΑΑΔ
  1. Οι εναγόμενοι 2 και 3 δικαιωματικά δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το υπόλοιπο του λογαριασμού. Στην προκείμενη περίπτωση, η κατάσταση λογαριασμού είναι αναλυτική και αρχίζει από την ημερομηνία ανάληψης του ποσού του δανείου μέχρι την 21.9.16 και σ΄ αυτήν καταγράφονται οι χρεοπιστώσεις που έγιναν. Επισημαίνεται ότι οι χρεώσεις αφορούν μόνο την κεφαλαιοποίηση των τόκων. Τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ικανά να καταδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό ότι το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου κατά την 21.6.11 ήταν €135.880,
  2. Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  3. Εισήγηση ότι δεν υπήρξε τερματισμός και ότι το χρέος δεν κατέστη απαιτητό. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου στις 17.9.10 καταρτίστηκε συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας για το ποσό των ΛΚ150.000.- (βλ. Τεκμ.2) και οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της (βλ. Τεκμ.2). Η εταιρεία παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις συμβατικές του υποχρεώσεις και ειδικότερα δεν κατέβαλλε τις μηνιαίες δόσεις ως όφειλε. Με βάση τη συμφωνία δανείου η ενάγουσα μπορούσε να την τερματίσει και ν΄ αξιώσει την πληρωμή ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού. Η ενάγουσα με συστημένες επιστολές της, που απέστειλε ταχυδρομικώς στην εταιρεία και στους εναγόμενους 2 και 3 (βλ. Τεκμ.8), τους καλούσε όπως εντός 21 ημερών από τη λήψη της εξοφλήσουν τις καθυστερημένες δόσεις ύψους €84.161,05 διαφορετικά θα προχωρούσαν στον τερματισμό της συμφωνίας. Αυτοί ουδέν έπραξαν και έτσι η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 21.6.11, η οποία αποστάληκε στα πιο πάνω πρόσωπα, τερμάτισε τη συμφωνία και αξίωσε το οφειλόμενο ποσό. Όλες οι πιο πάνω επιστολές στάληκαν στην εταιρεία και στους εναγόμενους 2 και 3 στις διευθύνσεις που αναγράφονται στις επίδικες συμφωνίες και δεν επιστράφηκαν. Οι εναγόμενοι δεν γνωστοποίησαν στην ενάγουσα οποιαδήποτε αλλαγή στη διεύθυνση τους. Όπως έχει ήδη νομολογηθεί, η μη επιστροφή επιστολής η οποία αποστέλλεται κανονικά συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν, δηλ. τον εναγόμενο (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.ά. Πολ. Έφεση 163/2006/ημερ. 5.5.2009). Στην υπόθεση Barclays Bank PLC v. JGL (Constructions) Ltd κ.ά.
(2000)1 Γ ΑΑΔ 1726, αποφασίστηκε ότι η αποστολή των επιστολών τερματισμού στις διευθύνσεις που ανεγράφοντο επί των ενοικιαγορών συνιστούσε νόμιμο τερματισμό τους (βλ. Alpha Bank Cyprus Ltd v Arena Motor Show Ltd κ.ά., Πολ.Έφ. 84/09, ημερ. 2.10.15 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Στην υπόθεση Ανδρέου ν. P.& D. Crystal Line Co. Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 1521, αναφέρθηκε ότι επιστολή η οποία φέρει την ορθή διεύθυνση και η οποία στάληκε και δεν επιστράφηκε ως ανεπίδοτη θεωρήθηκε ότι ειδοποιήθηκε ο εφεσείων για την ημερομηνία ακρόασης. Στην προκείμενη περίπτωση οι επιστολές στάληκαν στους εναγόμενους και δεν επιστράφηκαν ως ανεπίδοτες. Τα πιο πάνω γεγονότα όπως με λεπτομέρεια εκτίθενται καθιστούν υπό τις περιστάσεις νομότυπο τον τερματισμό. Και κάτι ακόμη εξίσου σημαντικό. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, δηλ. να μην είχαν αποσταλεί ή παραληφθεί οι επιστολές τερματισμού στις διευθύνσεις των εναγόμενων, η καταχώριση της αγωγής συνιστά επαρκή τερματισμό της επίδικης συμφωνίας δανείου και απαίτησης πληρωμής του οφειλόμενου ποσού (βλ. Κυριάκου ν Χρυσοστόμου
(2004)1Γ ΑΑΔ 2029). Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  1. Στην παρούσα υπόθεση με βάση όλα τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι στις 17.9.10 συνομολογήθηκε συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας για το ποσό των €150.000.- (βλ. Τεκμ.2) με τους όρους που εμφαίνονται σ΄ αυτήν. Οι εναγόμενοι 2 και 3 την ίδια ημέρα εγγυήθηκαν την πληρωμή του πιο πάνω δανείου (βλ. Τεκμ.2). Περαιτέρω για περαιτέρω εξασφάλιση, η εταιρεία παραχώρησε προς όφελος της ενάγουσας την υποθήκη με αρ. Υ319/04 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας (βλ. Τεκ.3) ως επίσης εκχώρησε προς όφελος της Τράπεζας ασφάλεια ζωής (βλ. Τεκ.4). Η εταιρεία, όπως έχει ήδη αναφερθεί, κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, δεν κατέβαλλε τις μηνιαίες δόσεις ως όφειλε. Η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 16.5.11 (βλ. Τεκ.6) η οποία αποστάληκε στην εταιρεία και στους εναγόμενους 2 και 3 τους ενημέρωνε ότι υπήρχαν καθυστερήσεις στην πληρωμή των δόσεων του δανείου, οι οποίες τότε ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των €84.161,05 και τους καλούσε όπως εντός 21 ημερών τις εξοφλήσουν. Ακολούθως ενόψει του γεγονότος ότι η εταιρεία και οι εναγόμενοι 2 και 3 παρέλειψαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό, η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 21.6.11, η οποία αποστάληκε σε όλα τα πιο πάνω πρόσωπα, τερμάτισε τη συμφωνία. Το δε οφειλόμενο ποσό κατά την ημερομηνία τερματισμού ανερχόταν στο ποσό των €135.880,
  2. Η συμφωνία ρητά προνοούσε ότι το δάνειο θα χρεωνόταν με κυμαινόμενο επιτόκιο που θα αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο επιχειρήσεων της Τράπεζας προσαυξημένο κατά 2,75%. Κατά τη σύναψη της συμφωνίας το βασικό επιτόκιο ανερχόταν σε 4,25%. Έτσι το συνολικό επιτόκιο, τότε ανήλθε σε 7%. Ακολούθως το βασικό επιτόκιο της Τράπεζας μεταβλήθηκε σε 4,75% αφού την 12.4.11 έγινε σχετική δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο (βλ. Τεκ.12) και έτσι το συνολικό επιτόκιο ανήλθε στο 7,5%. Με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας, η Τράπεζα επιβάρυνε το λογαριασμό του δανείου με 2% τόκο υπερημερίας από την ημερομηνία τερματισμού, γεγονός το οποίο κοινοποίησε στην εταιρεία και στους εναγόμενους 2 και 3 (βλ. Τεκ.6 και 8). Η συμφωνία διελάμβανε, μεταξύ άλλων, ότι ο τόκος θα κεφαλαιοποιείτο την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Με βάση όλα τα πιο πάνω δικαιολογείται η έκδοση απόφασης για το πιο πάνω ποσό πλέον τόκο 9,5% από 21.6.11 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
  3. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση της. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά με την εναγόμενη 1 για το ποσό των €135.880,08 με τόκο 9,5% από 21.6.11 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Αναφορικά με τα έξοδα. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 2 και 3 ως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται όμως ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί. (Υπ.): ......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /EA Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Τελική/Τράπεζα Subject: Final/Trapeza cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.