DE.ZO CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS Ltd κ.α. ν. Λευτέρης Μήλος, Αρ. Αγωγής: 22/2017, 21/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 22/2017 Μεταξύ:
- DE.ZO CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS Ltd
- Ανδρέας Νικολεττής
- Κυριάκος Παναγή Ενάγοντες και Λευτέρης Μήλος Εναγόμενος -------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 26/1/2018 για για Αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα Ημερ. 21 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Α. Γιάγκου για Ανδριάνα Κλαϊδη TTC Temple Court Chambers Για Εναγόμενο/Καθ΄ου η Αίτηση: κ. Στ. Βασιλακάς για Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία - Νομική Βάση Αίτησης Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η έκδοση Διατάγματος με το οποίο να δίδεται άδεια για αντεξέταση του Εναγόμενου επί της Ένορκης του Δήλωσης ημερ. 3/2/2017, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης και ειδικότερα επί των παραγράφων 4, 9, 10, 16, 17, 27, 35, 36 40 και
- Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 3 στην οποία αναφέρει όπως μπορώ να συνοψίσω τα ακόλουθα: · Είναι αναγκαίο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα καθότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου ημερ. 3/2/17 περιέχει αναληθείς ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και τους οποίους αμφισβητούν οι Ενάγοντες. · Η αντεξέταση και διευκρίνιση επί των θεμάτων των παραγράφων 4, 9, 10, 16, 17, 27, 35, 36, 40 και 67 της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου ημερ. 3/2/17 θα υποβοηθήσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα στην κυρίως Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. · Η αντεξέταση θα είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης και η υπό εξέταση περίπτωση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Συγκεκριμένα ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι η εκδοθείσα εκ συμφώνου απόφαση έχει ως αντικείμενο το γραμμάτιο ύψους 1.453.000 το οποίο καταβλήθηκε σε μετρητά στους Ενάγοντες. Εντούτοις όμως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η εκδοθείσα εκ συμφώνου απόφαση ημερ. 24/9/15 στην αγωγή υπ. αρ. 1639/15 του Ε.Δ. Λάρνακας εξασφαλίστηκε ένεκα δόλου και απάτης του Εναγόμενου. Η αξίωση του Εναγόμενου περί γραμματίου για το ποσό των 1.453.000 το οποίο καταβλήθηκε σε μετρητά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά αφορά την ανέντιμη συμπεριφορά του Εναγόμενου ώστε να παραπλανήσει τους Ενάγοντες να αποδεχθούν την εκ συμφώνου απόφαση. Ένσταση-Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, και στη Δ.39, στα Άρθρα 78-81 του Περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ.149 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: § Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. § Τα γεγονότα και η ένορκη δήλωση της Αίτησης είναι ελλιπή και/ή αόριστα και δεν αιτιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. § Η Αίτηση αναφέρεται αόριστα επί κάποιων παραγράφων χωρίς να προσδιορίσει επί ποίων ακριβώς ισχυρισμών θα αντεξετασθεί ο Καυ΄ου η Αίτηση. § Η θέση των Αιτητών ότι η εκδοθείσα απόφαση εξασφαλίστηκε δυνάμει γραμματίου που εξασφαλίστηκε ανέντιμα ουδέποτε δικογραφήθηκε στο πλαίσιο της Αίτησης για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης στην Αγωγή με αρ. 1639/15 και ως εκ τούτου οι Αιτητές κωλύονται να αντεξετάσουν τον Καθ΄ου η Αίτηση επί τέτοιων ζητημάτων. § Οι Αιτητές δεν αιτιολογούν γιατί δεν καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση και να απαντούν στα ζητήματα τα οποία θέλουν να αντεξετάσουν ως έπραξαν ήδη σε σχέση με άλλους ισχυρισμούς του Καθ΄ου η Αίτηση τους οποίους και αμφισβητούν. § Η Αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολογητη καθυστέρηση. Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Τα αιτούμενα Διατάγματα είναι γενικά και αόριστα και δεν προσδιορίζουν επί ποιων συγκεκριμένα ισχυρισμών θα αντεξεταστεί ο Εναγόμενος. Σε κάθε μια από τις αναφερόμενες παραγράφους περιέχονται σωρεία ισχυρισμών και οι Αιτητές είχαν υποχρέωση να συγκεκριμενοποιήσουν όχι μόνο τις παραγράφους αλλά και τους ισχυρισμούς επί των οποίων ζητούν να με αντεξετάσουν. · Περαιτέρω εάν επιτραπεί η Αντεξέταση του Εναγόμενου σε ζητήματα που αφορούν την κατάρτιση του Γραμματίου συνήθους τύπου, ουσιαστικά η διαδικασία θα μετατραπεί σε ακρόαση επί της νομιμότητας του γραμματίου κάτι που οι Αιτητές έπρεπε να είχαν πράξει στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 1639/
- Αν΄αυτού εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση και οι Αιτητές αποδέκτηκαν τη νομιμότητα του σχετικού γραμματίου συνήθους τύπου. · Η Αίτηση των Αιτητών για αναστολή και οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αυτήν πουθενά δεν αναφέρουν ως λόγο αναστολής την ακυρότητα του γραμματίου λόγω δόλου και/η απάτης αλλά προσδιορίζουν ως δόλο και/η απάτη που οδηγεί στην ακύρωση της απόφασης στην αγωγή 1639/15 τη μη ύπαρξη της επίδικης ακίνητης περιουσίας και/η τις ψευδείς, ως ισχυρίζονται, παραστάσεις του Εναγόμενου ότι η περιουσία ήταν δικής του ιδιοκτησίας και/η συμφερόντων. Προς τούτο μάλιστα παρουσίαζαν και μαρτυρία περί εγγραφής της περιουσίας επ' ονόματι δύο Ρουμάνων υπηκόων. · Οι Αιτητές, χωρίς να το αιτιολογούν, αναφέρουν ότι η υπό εξέταση υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ.39, Θ.1 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "1.Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Από το λεκτικό του πιο πάνω Θεσμού εξάγεται αβίαστα ότι το όλο ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η λέξη "may", που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως «δύναται», υποδηλοί ότι η άσκηση της πιο πάνω εξουσίας επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Δεν καθορίζονται, ωστόσο, στην εν λόγω Διάταξη οποιαδήποτε κριτήρια σε σχέση με τη άσκηση της. Κατ' αρχάς θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Δ.48,θ.4
(2)όπου προνοείται ρητά ότι «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις» οι οποίες την στηρίζουν. Η επιφύλαξη με την οποία συνεχίζει η πιο πάνω πρόνοια όπου βασικά υπενθυμίζει ότι αυτό γίνεται «τηρουμένης της δυνατότητας για αντεξέταση που προνοείται στη Δ.39», ξεκάθαρα δεν θέτει οποιαδήποτε προϋπόθεση σε σχέση με την εφαρμογή της Δ.39. Επομένως, θα πρέπει, για τους σκοπούς εφαρμογής της Δ.39,θ.1 να εξετάζεται η φύση της υπό εξέταση Αίτησης και, γενικά, της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά. Στο Σύγγραμμα Halsbury's of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παραγρ. 878, κάτω από τον τίτλο "Discretionary power of Court as to evidence" αναφέρονται τα ακόλουθα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion". Επίσης στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας το 0.38 επεξηγείται πως ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ. επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Λευτέρη Μήλου και Πανικού Χατζηλοίζου
(2008)1 Α.Α.Δ. 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, θ.1 λέχθηκε στη εν λόγω απόφαση το εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.» Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προκειμένου να εγκρίνει αίτημα παρουσίας μάρτυρα για αντεξέταση είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίπτωσης ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Εξέταση της Αίτησης Εξέταση της υπό κρίση Αίτησης αποκαλύπτει με βάση τα όσα καταγράφονται στην παρ. 4 της Ένορκης Δήλωσης ότι επιζητείται η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα/Εναγόμενου επί ενός αριθμού παραγράφων της Ένορκης Δήλωσης του και συγκεκριμένα των παρ. 4, 9, 10, 16, 27, 27, 35, 36, 40 και 67 στη βάση του ότι προβάλλονται σε αυτές ισχυρισμοί οι οποίοι αμφισβητούνται από τους Ενάγοντες/Αιτητές. Εκείνο που αμέσως διαπιστώνεται είναι πως ενώ γίνεται αναφορά στις παραγράφους επί των οποίων επιζητείται η αντεξέταση του Εναγόμενου, εντούτοις ουδεμία εξειδίκευση ή προσδιορισμός των σημείων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση δεν έχει γίνει. Υπενθυμίζω ότι η αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα δεν διεξάγεται αυτοδικαίως αλλά με βάση τις πρόνοιες της Δ.39, θ.1 και αφού προηγηθεί σχετικό αίτημα. Ένα τέτοιο αίτημα θα πρέπει να προσδιορίζει και να εξειδικεύει τα θέματα και τα σημεία της ένορκης δήλωσης που ο Αιτητής επιθυμεί να αντεξετάσει. Μια τέτοια εξειδίκευση και προσδιορισμός είναι απαραίτητα αφενός για να μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει το κατά πόσο το αίτημα δικαιολογείται και αφετέρου για να αποτρέπεται ενδεχόμενη εκτροπή της διαδικασίας της οποίας η ακρόαση διεξάγεται στη βάση γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει υποβληθεί το αίτημα και ελλείψει της αναγκαίας εξειδίκευσης, όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω, είναι γενικό και αόριστο. Η επίκληση και μόνο του ότι η αντεξέταση «θα είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης» και ότι η υπό κρίση περίπτωση «εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων» δεν βοηθά εφόσον ουδεμία συγκεκριμενοποίηση παρατίθεται. Ούτε και οι γενικόλογες αναφορές περί «ανέντιμης συμπεριφοράς» του Εναγόμενου διαφωτίζουν επί ποίων συγκεκριμένων σημείων, από τις παραγράφους που επικαλούνται οι Ενάγοντες/Αιτητές, επιδιώκεται η αντεξέταση του. Να πω και κάτι άλλο. Όπως είναι διατυπωμένο το αίτημα τυχόν έγκριση του θα επέτρεπε την αντεξέταση του Εναγόμενου επί του συνόλου της μαρτυρίας του η οποία περιέχεται στις πιο πάνω παραγράφους της ένορκης δήλωσης του ανεξαρτήτως και χωρίς συσχετισμό με τις άμεσες ανάγκες της υπό κρίση ενδιάμεσης διαδικασίας, πράγμα ανεπίτρεπτο. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι οι Αιτητές δεν έχουν παραθέσει λόγους οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος τους. Κατάληξη Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος των Εναγόντων/Αιτητών και προς όφελος του Εναγόμενου/Καθ΄ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. . (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο