← Κύπρος

APEX TRADING FZE ν. GLOBAL MARKETING AND SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3357/2013, 30/1/2018

APEX TRADING FZE ν. GLOBAL MARKETING AND SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3357/2013, 30/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3357/2013 Μεταξύ: APEX TRADING FZE Ενάγοντες -και-

  1. GLOBAL MARKETING AND SERVICES LIMITED
  2. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30/1/
  3. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Χρ. Σκορδής για Chrysses Demetriades & Co LLC Για Εναγόμενους-Καθ'ων η αίτηση: O κ. Στ. Χριστοδούλου για Γεωργιάδης & Πελίδης Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (επί της αίτησης ημερομηνίας 24/2/2017) Με το γενικό οπισθογραφημένο κλητήριο (O.2, r.1) ένταλμα που η ενάγουσα-αιτήτρια (στο εξής «η αιτήτρια») καταχώρησε, αξιώνει εναντίον των εναγόμενων, διάταγμα που να διατάσσει την εναγόμενη 1, όπως επιστρέψει στους αιτητές το ποσό των US 39.932,55 ή το ισάξιο ποσό σε ευρώ, το οποίο η εναγόμενη 1 με δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις οικειοποιήθηκε και/ή απέσπασε από τους αιτητές και το οποίο μεταφέρθηκε σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η εναγόμενη 1 σε υποκατάστημα της εναγόμενης 2-καθ'ής η αίτηση (στο εξής «η καθ'ής η αίτηση»), Τράπεζας, στη Λάρνακα. Διαζευκτικά αξιώνουν διάταγμα ότι η αιτήτρια δικαιούται το πιο πάνω ποσό καθώς και παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Εναντίον των καθ'ών η αίτηση αξιώνουν δήλωση του Δικαστηρίου ότι αυτοί κατέχουν το πιο πάνω ποσό στο όνομα της εναγομένης 1 ως καταπιστευματοδόχοι της αιτήτριας, καθώς και διάταγμα που να διατάσσει τους καθ'ών η αίτηση να πληρώσουν στην αιτήτρια το πιο πάνω ποσό από το λογαριασμό της εναγομένης
  4. ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΒΕΙ ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ Ανατρέχοντας στο φάκελο του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι μέχρι στιγμής η αιτήτρια έχει προβεί στις ακόλουθες δικονομικές ενέργειες, οι οποίες είναι χρήσιμο να καταγραφούν για σκοπούς σύνταξης της παρούσα απόφασης. Ο λόγος είναι ότι οι ενέργειες αυτές άπτονται και έχουν άμεση σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας αίτησης και των εκζητούμενων διαταγμάτων. (α) Στις 6.9.2013, ημέρα καταχώρισης της αγωγής, καταχωρίστηκε από τους αιτητές και μονομερής αίτηση για (α) απαγορευτικό διάταγμα μη αποξένωσης του επίδικου ποσού από το λογαριασμό της εναγομένης 1 που τηρείται στην καθ΄ης η αίτηση και (β) αποκάλυψη από την καθ'ης η αίτηση, στη βάση του Norwich Pharmacal, στοιχείων ως προς τους διευθυντές και το εγγεγραμμένο γραφείο της εναγομένης
  5. Το απαγορευτικό διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς στις 6.9.
  6. Το διάταγμα ως το (β) πιο πάνω, εκδόθηκε από το δικαστήριο στις 9.1.2014 μέσω αιτιολογημένης απόφασης. Η καθ'ής η αίτηση διατάχθηκε να αποκαλύψει στους αιτητές τα ονόματα των διευθυντών της εναγομένης 1 καθώς και τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της. Σε συμμόρφωση με το διάταγμα αυτό, η καθ'ής η αίτηση καταχώρισε ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 10/3/14, διά της οποίας απεκάλυψε ότι διευθυντής και γραμματέας της Εναγόμενης 1 είναι η DEMENTJEVA ANDRA EMILIJA [με διεύθυνση LACPLESA IELA 59-50, LV 1011, LATVIA και η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγομένης 1 είναι ROOM 1501 (339, 15/F, SPA CENTRE, 53-55 LOCKHART ROAD, WANCHAI, HONG KONG)]. (β) Οι αιτητές καταχώρισαν, ακολούθως, αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στις πιο πάνω διευθύνσεις στη Λετονία και στο Χονγκ Κονγκ, αντίστοιχα, ημερομηνίας 24.3.
  7. (γ) Στις 15/4/2015 οι αιτητές καταχώρισαν την Έκθεση Απαίτησης τους. (δ) Στις 22/5/2015 οι αιτητές καταχώρισαν αίτηση ζητώντας από το Δικαστήριο διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των δικαστικών εγγράφων στην εναγόμενη 1, με επίδοση στην εναγόμενη 2 ή με θυροκόλληση στην είσοδο της διεύθυνσης της διευθύντριας της εναγόμενης
  8. Η αίτηση απεσύρθη από τους αιτητές άνευ βλάβης και με επιφύλαξη του δικαιώματος τους. (ε) Στις 11/4/16 οι αιτητές με νέα αίτηση τους αιτήθηκαν από το Δικαστήριο Διάταγμα που να επιτρέπει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των δικαστικών εγγράφων με υποκατάστατη επίδοση στην ηλεκτρονική διεύθυνση (email) της εναγομένης 1 και/ή της διευθύντριας της εναγόμενης
  9. Περαιτέρω αιτήθηκαν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την καθ'ής η αίτηση να πληροφορήσει την αιτήτρια για τα πιο πάνω στοιχεία. Η καθ'ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Το Δικαστήριο με αιτιολογημένη του απόφαση, ημερομηνίας 23/12/16, απέρριψε την αίτηση. (δ) Καταχώρισε, επίσης, και πέντε διαδοχικές αιτήσεις ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος για έξι μήνες κάθε φορά, ημερομηνίας 25.8.2014, 23.2.2015, 6.8.2015, 15.2.2016 και 25.7.2016 αντιστοίχως. Με αυτό τον τρόπο, η αιτήτρια διατηρεί το κλητήριο ζωντανό για σκοπούς επίδοσης στην εναγόμενη
  10. Οι προσπάθειες για επίδοση στην εναγόμενη 1 απέτυχαν μέχρι στιγμής για τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Σκορδή που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση αίτηση η αιτήτρια εξαιτείται τα ακόλουθα Διατάγματα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου για ανανέωση του Κλητηρίου Εντάλματος για τον Εναγόμενο 1 στην πιο πάνω αγωγή για έξι μήνες από την λήξη του κλητηρίου στις 27/2/
  11. Β. Διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας Ειδοποίησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου εντάλματος της αγωγής στην εναγόμενη 1, με δημοσίευση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου και συνοπτικής περιγραφής της φύσης της διαφοράς και της αξίωσης, σε Αγγλόφωνη εφημερίδα καθημερινής κυκλοφορίας στο Χονγκ Κονγκ. Γ. Διαζευκτικά του Β ανωτέρω, Διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση Ειδοποίησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης στην εναγόμενη 1 με επίδοση στους εναγόμενους
  12. Δ. Διάταγμα και/ή Οδηγίες όπως η εναγόμενη 1 καταχωρήσει εμφάνιση, εντός 30 ημερών ή άλλης προθεσμίας που θα ορίσει το Δικαστήριο, μετά την επίδοση σ΄ αυτήν της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος. Ε. Οδηγίες και/ή Διάταγμα όπως εάν η εναγόμενη 1 παραλείψει να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της ορισθείσας προθεσμίας, ειδοποίηση οποιασδήποτε αιτήσεως στην αγωγή θα μπορεί να δίδεται διά αναρτήσεως αντιγράφου στον πίνακα του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.5 θ.9 και 10, Δ.5Α, Δ.6, θ.1, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και Δ.48, θ.1, 2 και 8

(1)(f),
(2), στην Περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις Σύμβαση που κυρώθηκε από τον Νόμο 40/82, στον Κανονισμό (ΕΚ) 1393/07 του Συμβουλίου της 13.11.07 ο οποίος τροποποίησε τον Κανονισμό (ΕΚ) 1348/2000 του Συμβουλίου της 29.5.00 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση οι αιτητές επιχείρησαν να επιδώσουν την αγωγή στην εναγόμενη 1 τόσο στο εγγεγραμμένο γραφείο της στο Χονγκ Κονγκ όσο και στη διευθύντρια της στη Λετονία, χωρίς επιτυχία. Τα σχετικά αποδεικτικά μη επίδοσης έχουν κατατεθεί στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 11/4/
  1. Με την εν λόγω αίτηση ημερομηνίας 11/4/2016 η αιτήτρια ζητούσε από την καθ'ής η αίτηση και αποκάλυψη του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της διευθύντριας της εναγόμενης
  2. Η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα η αιτήτρια να μην γνωρίζει ούτε τη διεύθυνση ούτε και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email) της εναγομένης 1 ή της διευθύντριας της. Διαφάνηκε όμως ότι η εναγόμενη 1 συνεχίζει να είναι πελάτης της καθ'ής η αίτηση, η οποία κατέχει τα στοιχεία επικοινωνίας της και σε περίπτωση επίδοσης της αγωγής στην καθ'ής η αίτηση, η εναγόμενη 1 θα λάβει γνώση της αγωγής αφού η καθ'ής η αίτηση θα τους ειδοποιήσει για να προστατεύσει και τα δικαιώματα των πελατών της, όπως έπραξε και με την αίτηση ημερομηνίας 11/4/
  3. Περαιτέρω η εναγόμενη 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο Χόνγκ Κονγκ, συνεπώς η επίδοση της αγωγής μπορεί να συντελεσθεί και με δημοσίευση σε μία καθημερινή εφημερίδα του Χόνγκ Κονγκ. Θεωρεί, τέλος, ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί Διάταγμα Ανανέωσης του Κλητηρίου ούτως ώστε να υπάρχει χρόνος να ολοκληρωθεί η επίδοση της αγωγής στην εναγόμενη
  4. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την επίδοση της αίτηση η καθ'ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση, μόνο ως προς το αιτητικό Γ το οποίο και την αφορά, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους:
  5. Η παρούσα αίτηση είναι νομικά ανυπόστατη και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του σεβαστού Δικαστηρίου και/ή εδρεύει επί λανθασμένης νομικής βάσης και/ή δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη και/ή δεν συντρέχουν ούτε και πληρούνται οι λόγοι και/ή οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ως αυτές έχουν καθοριστεί από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και την σχετική επί του θέματος Νομολογία.
  6. Η Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν πληροί και/ή δεν συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της Νομολογίας αναφορικά με ένορκες δηλώσεις υποστηρίζουσες ενδιάμεσες αιτήσεις.
  7. Η Ομνύουσα επί της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν είναι εξουσιοδοτημένο πρόσωπο και/ή δεν προκύπτει από την ένορκη δήλωσή της ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από τους αιτητές όπως ορκιστεί θετικά επί των όσων ισχυρίζεται με την παρούσα ένορκη δήλωση.
  8. Η Ομνύουσα επί της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν έχει θετική γνώση των γεγονότων τα οποία αναγράφονται στην ένορκη δήλωση και/ή δεν δύναται να ορκιστεί θετικά ως προς αυτά.
  9. Η Ομνύουσα επί της ενόρκου δηλώσεως η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση προβάλλει ψευδείς ισχυρισμούς με σκοπό να παραπλανήσει το σεβαστό Δικαστήριο.
  10. Οι Αιτητές κωλύονται από το να αιτούνται την υποκατάστατη επίδοση της έκθεσης απαίτησης, προτού οι ίδιοι καταχωρήσουν την έκθεση απαίτησης. Ενόψει τούτου η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη και/ή το συγκεκριμένο αιτητικό είναι πρόωρο.
  11. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός που να καταδεικνύει ότι με τον υπό του αιτητικού [Γ] τρόπο υποκατάστατης επίδοσης, η Εναγόμενη 1, κατά λογική προοπτική, θα λάβει γνώση για την παρούσα διαδικασία. Η τελευταία επικοινωνία μεταξύ της καθ΄ης η αίτηση και της εναγομένης 1 έλαβε χώρα κατά ή περί τον Ιούλιο 2013, ήτοι πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και έκτοτε και μέχρι σήμερα ουδεμία άλλη επικοινωνία έλαβε χώρα μεταξύ τους.
  12. Η σχέση της καθ΄ης η αίτηση με την εναγόμενη 1 περιορίζεται αυστηρά και μόνον σε τυπική σχέση μεταξύ τράπεζας και πελάτη αυτής. Ουδεμία υποχρέωση έχει η καθ΄ής η αίτηση όπως αποδεχθεί την επίδοση δικαστικών εγγράφων για λογαριασμό πελατών της και ουδόλως κάτι τέτοιο μπορεί να θεωρηθεί ότι απορρέει από την σχέση μεταξύ τράπεζας και πελάτη αυτής.
  13. Η καθ΄ης η αίτηση δεν είναι σε θέση και/ή δεν έχει εξουσιοδοτηθεί από την εναγόμενη 1 όπως προβεί στην παραλαβή οποιουδήποτε εγγράφου και/ή δικαστικού εγγράφου.
  14. Το Δικαστήριο κωλύεται από το να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα καθότι οι αιτητές απέτυχαν και/ή παρέλειψαν και/ή εν πάση περιπτώσει δεν προβάλλουν οποιοδήποτε ισχυρισμό και/ή στοιχεία ότι έχουν λάβει προηγουμένως σχετική άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας.
  15. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή υποβάλλεται καταχρηστικά, αφού οι αιτητές δεν έχουν προβεί στους ενδεδειγμένους τρόπους και/ή δεν έχουν εξαντλήσει τις προσπάθειες τους για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος με τους συνήθεις τρόπους. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Ιωσηφίδη, λειτουργού της καθ'ης η αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ο ομνύοντας αρνείται κατηγορηματικά τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η καθ'ής η αίτηση είχε στο παρελθόν ειδοποιήσει την εναγόμενη 1 σε σχέση με την αίτηση για αποκάλυψη του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email) της διευθύντριας της εναγομένης
  16. Ο εν λόγω ισχυρισμός είναι ψευδής. Η τελευταία επικοινωνία μεταξύ της καθ'ής η αίτηση και της εναγομένης 1 έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2013, πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και έκτοτε μέχρι σήμερα ουδεμία άλλη συναλλαγή ή επικοινωνία έλαβε χώρα μεταξύ τους. Περαιτέρω ουδεμία επικοινωνία έλαβε χώρα μεταξύ τους σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι η αιτήτρια γνωρίζει τη διεύθυνση της εναγομένης 1, εφόσον αυτή αποκαλύφθηκε ενόρκως από την καθ'ής η αίτηση στις 10/3/2014, σε συμμόρφωση με το Διάταγμα του Δικαστηρίου (τύπου Norwich Pharmacal) ημερομηνίας 9/1/14 (Τεκμήριο 1). Τέλος, υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους πιο πάνω λόγους ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ (i) ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ Το πρώτο ζήτημα που το Δικαστήριο θα εξετάσει είναι κατά πόσο δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις αυτές, η ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Μόνο όταν και εφόσον το Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το κλητήριο ένταλμα μπορεί να ανανεωθεί, εφόσον συντρέχουν βεβαίως οι σχετικές προϋποθέσεις, θα εξετάσει ακολούθως κατά πόσο δικαιολογείται και η έκδοση των υπόλοιπων διαταγμάτων. Δεν νοείται το κλητήριο να μην βρίσκεται σε ισχύ και από την άλλη να ζητείται από το Δικαστήριο άδεια για επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας. Η Δ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας») προνοεί τα ακόλουθα: «
  17. No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day; but if any defendant named in it has not been served, the plaintiff may, before the 12 months expire, apply for an order to renew the writ; and the Court, if satisfied that reasonable efforts have been made to serve such defendant, or for other good reasons, may order that the writ be renewed for six months from the date of such renewal inclusive, and so from time to time during the currency of the renewed writ....». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η Δ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι πανομοιότυπη με το Ο. 8 r. 1 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στη σελίδα 91 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958 στις επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: «No Writ shall be in force» , etc. - This means shall be in force for the purpose of service for twelve months, not that the writ ceases to be efficacious for any purpose whatever. And after an undertaking by solicitors to accept service and appear (see O. 9, r. 1), it would require a very strong case to induce the Court to refuse renewal (per Stirling, L.J., Re Kerly, [1901] 1 Ch. P. 479, C.A.)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η προσέγγιση αυτή ακολουθήθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Potato Marketing Board v. Thetis Shipping
(1988)1 C. L. R. 401, στην οποία προσδιορίσθηκε η υπόσταση του κλητηρίου εντάλματος μετά την χρονική πάροδο των δώδεκα μηνών, αν δεν έχει στο μεταξύ ανανεωθεί με σχετική αίτηση. Σχετική επίσης επί του θέματος είναι και η υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.
(2005)1 Α.Α.Δ. 273, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός της Διαταγής 4, θ.1 είναι η χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο χρόνος επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο δεν μπορεί ανέλεγκτα να αφήνεται στον ενάγοντα. Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρεται ως ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή του ενάγοντα από την αυθαίρετη και κατά το δοκούν επιλογή του χρόνου επίδοσης της αγωγής σε συγκεκριμένο εναγόμενο μετά την πάροδο 12 μηνών από της καταχώρησης του κλητηρίου και προώθησης έτσι της αγωγής όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές μόνο για τον ίδιο (τον ενάγοντα). Και είναι γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, που το δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion
(1982)1 C. L. R. 786 κρίθηκε πως οι πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57, κ.2 των Θεσμών. Από την ενώπιον μου μαρτυρία η οποία έχει παραμείνει αναντίλεκτη προκύπτει ότι η αιτήτρια καταβάλλει συνεχείς και ανελλιπείς προσπάθειες για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη 1. Έχει προβεί σε σωρεία ενεργειών, ως έχω αναφέρει ανωτέρω και δεν έχει μείνει απαθής. Προκύπτει επίσης αδιαμφισβήτητα ότι η αιτήτρια έχει καταβάλει εύλογες προσπάθειες για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη 1, χωρίς όμως επιτυχία, και δεν άφησε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία από την τελευταία ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Η αιτήτρια ζητά την ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος με σκοπό να προχωρήσει με την υποκατάστατη επίδοση του, εφόσον η προσωπική επίδοση στην εναγομένη 1 δεν κατέστη εφικτή για τους λόγους που επεξηγούνται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α) της αίτησης. Μέχρι να εκδικαστεί όμως η παρούσα αίτηση και να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η χρονική προθεσμία των 6 μηνών για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, που ζητείται με το αιτητικό (Α) της παρούσας αίτησης, έχει παρέλθει. Δηλαδή με την έγκριση του αιτούμενου διατάγματος, το κλητήριο ένταλμα δεν θα βρίσκεται και πάλι σε ισχύ. Με βάση τις πρόνοιες της Δ.57, κ.2 των Θεσμών, θεωρώ δίκαιο και ορθό όπως το κλητήριο ένταλμα ανανεωθεί από σήμερα, δηλαδή από την ημερά έκδοσης της παρούσας απόφασης, έτσι ώστε να βρίσκεται σε ισχύ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗΣΗΣ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΜΕ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΕΠΙΔΟΣΗ Η αιτήτρια εξαιτείται από το Δικαστήριο, πέραν του διατάγματος για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, διάταγμα που να της επιτρέπει να επιδώσει το κλητήριο ένταλμα εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και διάταγμα που να επιτρέπει την επίδοση του με υποκατάστατη επίδοση μέσω της δημοσίευσης αυτού σε μία αγγλόφωνη εφημερίδα στο Χονγκ Κονγκ και διαζευκτικά υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην καθ'ής η αίτηση. Αποτελεί αυτονόητο ότι κάθε κλητήριο ένταλμα, μετά την καταχώρηση του, θα πρέπει να επιδοθεί στον εναγόμενο για να ενημερωθεί και να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον του (Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1765). Η προαπαιτούμενη άδεια του Δικαστηρίου, για σκοπούς επίδοσης του κλητηρίου, με βάση τη Δ.6[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διαχωρίζει τα κλητήρια εντάλματα σε εκείνα που επιδίδονται εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και σε εκείνα που μπορούν να επιδοθούν εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η εν λόγω διάταξη των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ότι όταν κλητήριο ένταλμα ή ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος θα επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας, απαιτείται προηγουμένως η εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί, η παραχώρηση από ένα Δικαστήριο της άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, συνιστά ουσιαστικά επέκταση της δικαιοδοσίας αυτού του Δικαστηρίου (ANS SECRETARIES LTD ν. ORIANDA MANAGEMENT FZ LLC κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009, 3/7/2014). Τέτοια άδεια δίδεται εφόσον ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις που απαριθμούνται στη Δ.6 (Τηλέτυπος Α.Ε. v. Mega Channel Management Ltd
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1863). Η ευχέρεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αποτελεί εξαίρεση και είναι γι' αυτό που απαιτείται προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου (E. Philippou Ltd v. Littner Hompton Ltd
(1984)1 C.L.R. 716). Το ποιές είναι αυτές οι προϋποθέσεις που απαιτούνται ώστε να δοθεί άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, έχουν παρατεθεί στην Cyrpus Trading Corporation Ltd ν. Zim Israel Navigation Co. Ltd και Άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ.
  1. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν την χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας έχουν εξεταστεί από την Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στις υποθέσεις The Brabo [1949] A.C. 326, Vitkovice Horni v. Korner [1951] A.C. 869, The Siskina (Cargo Owners) v. Distos Compania Naviera S.A. [1979] A.C. 210 και Seaconsar Far East Ltd v. Bank Markazi Jomhouri Islam Iran [1993] 3 W.L.R.
  2. Σύμφωνα με τις αρχές που έχουν διατυπωθεί στις πιο πάνω υποθέσεις το μέτρο απόδειξης είναι αυτό της καλής συζητήσιμης υπόθεσης ("good arguable case"). Η έννοια αυτού του όρου έχει συζητηθεί στις υποθέσεις The Brabo και Vitkovice Horni (πιο πάνω). Σημαίνει ότι αν και το δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο δεν θα χρειαστεί απόδειξη που να το ικανοποιεί, θα χρειαστεί κάτι καλύτερο από μια απλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Όπου εμπλέκονται πραγματικά ζητήματα η πρακτική είναι να εξεταστεί η υπόθεση του ενάγοντα και να μην γίνει προσπάθεια να εκδικαστούν αμφισβητούμενα γεγονότα με βάση τις ένορκες δηλώσεις. Ο εναγόμενος, όμως, μπορεί να δείξει ότι η μαρτυρία του ενάγοντα είναι ελλειπής και κατάδηλα εσφαλμένη. Σε σχέση με νομικά ζητήματα το δικαστήριο μπορεί να εξετάσει πλήρως τα επίδικα θέματα και να μη χορηγήσει την άδεια εάν θεωρεί ότι η υπόθεση του ενάγοντα πρόκειται να αποτύχει (Supreme Court Practice 1999, σελ. 93). Στην Amathus Navigation (πιο πάνω) τονίζεται ότι: "Καλή υπόθεση συχνά ταυτίζεται με εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπόθεση". Τον όρο "καλή βάση αγωγής" συναντούμε και στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  3. Έχει δε επεξηγηθεί στην Τσιολάκκη κ.ά. ν. Στυλιανίδης
(1992)1 Α.Α.Δ. 782. Υποδείχθηκε ότι "έχει την ίδια έννοια με τον όρο 'υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασιν' που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν 14/60) και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος"». H μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.6 και η απευθείας επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου θα είχε ως αποτέλεσμα να καλείται ο αλλοδαπός διάδικος να εμφανιστεί στο Δικαστήριο χωρίς να καθορίζεται ο χρόνος εντός του οποίου έχει τη δυνατότητα να καταχωρήσει εμφάνιση. Θα του αποστερούσε επίσης το δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση του Διατάγματος με το οποίο χορηγήθηκε η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και να αμφισβητήσει την επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που το εξέδωσε. Σύμφωνα με τη νομολογία, οι πρόνοιες της Δ.6 θ.1 που αφορούν στην επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ουσιαστικότατες. Δεν αποτελούν απλό διαδικαστικό θέμα που αφορά μόνο την επίδοση, αλλά συνδέονται με την ανάληψη δικαιοδοσίας ή καλύτερα με την επέκταση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ώστε να καλύπτει και εναγομένους που βρίσκονται εκτός Κύπρου, νοουμένου βέβαια ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη Δ.6 θ.1. Στην υπόθεση Philippou v. Philippou
(1986)1 C.L.R. 689 λέχθηκε ότι: «The Court can exercise jurisdiction only when the writ or summons is served on the defendant within the jurisdiction or by the "assumed" jurisdiction which gave the Courts a discretionary circumscribed power to summon absent defendants whether Cypriots or foreign. The service of the writ or summons was something equivalent thereto. The summons is essential as the foundation of the Court's jurisdiction. When a writ cannot legally be served upon a defendant, the Court can exercise no jurisdiction over him. Jurisdiction, according to the English Law and the system of law obtaining in this country, is based on the act of personal service. It is far otherwise in other systems where service is in no sense a foundation of jurisdiction, but merely a sine qua non before effective action is allowed. Now service being the foundation of jurisdiction, it follows that that service naturally and normally would be service within the jurisdiction. But there is an exception to this normal rule, and that is service out of the jurisdiction. This, however, is not allowed as a right but is granted in the discretion of the Judge as a privilege, and the rule in question here prescribes the limits within which that discretion should be exercised—See Johnson v. Taylor Bras. and Company Ltd., [1920] A. C. 144). Στο The Annual Practice του 1960, σελ. 1977, με αναφορά στις υποθέσεις Fry v. Moore
(1889)23 Q.B.D. 395, Wilding v. Bean
(1891)1 Q.B. 100, De Bernales v. New York Herald
(1893)2 Q.B. 784 και Worcester City Banking Co v. Firbank
(1894)1 Q.B.784, υποδεικνύεται, ότι αν ο εναγόμενος βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας κατά τον χρόνο έκδοσης του κλητηρίου εντάλματος και δεν έχει δοθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για υποκατάστατο επίδοση. Με βάση την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αλλά και με βάση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης των αιτητών (Sevegep Ltd v. United Transport κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ. 729), διαπιστώνεται ότι η αιτήτρια έχει καλή και συζητήσιμη υπόθεση έναντι της εναγομένης
  1. Πρόκειται για υπόθεση απάτης και δόλου όπως καταδεικνύουν τα σχετικά Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στα πλαίσια έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Συνεπώς δίδεται άδεια στους αιτητές να επιδώσουν εκτός δικαιοδοσίας. Όπου υπάρχουν και εναγόμενοι εκτός Κύπρου, μόνο μετά από εξασφάλιση άδειας του δικαστηρίου δυνάμει της Δ.6 θ.1, μπορούν να υποβληθούν στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. Μόνο μετά από τέτοια άδεια είναι δυνατή στη συνέχεια η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτούς. Από την στιγμή, όμως, που σε μια τέτοια περίπτωση η δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων θεμελιώνεται με την έκδοση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να διαταχθεί υποκατάστατος επίδοση τόσο εκτός όσο και εντός της δικαιοδοσίας, νοουμένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν την χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση. To ζήτημα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από την Δ.5, Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οποία διαλαμβάνει ότι: «Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ΄αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο..» Η Διαταγή 5Α προβλέπει επίσης ότι: «Κάθε αίτηση προς το Δικαστήριο ή Δικαστή για διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ή άλλη επίδοση ή για υποκατάστατη επίδοση ειδοποίησης, πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκο δήλωση που να αναφέρει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η αίτηση». Στην υπόθεση Φραγκέσκου (ανωτέρω) η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Στην εν λόγω υπόθεση λέχθηκε περαιτέρω ότι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας δεν είναι δυνατή εάν κατά το χρόνο της έκδοσης του Κλητηρίου δεν μπορούσε κατά το νόμο να επιτευχθεί έγκυρη προσωπική επίδοση γιατί ο εναγόμενος δεν βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τη νομολογία, το βασικό κριτήριο για την έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης είναι η εύλογη αναμονή και διασφάλιση της λήψης γνώσης του προσώπου προς το οποίο αφορά η επίδοση. Ένας από τους τρόπους υποκατάστατης επίδοσης είναι μέσω δημοσίευσης, η οποία γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν υπάρχει η εύλογη πεποίθηση ότι ο εναγόμενος θα δει τη δημοσίευση. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, σελ. 132 και 135, Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ. 321, παρ. 585 και σελ.322, παρ.
  2. Στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ 36 λέχθηκε με παραπομπή στις αγγλικές υποθέσεις Ford v. Shephard [1885] 34 W.R., 63, και Western etc., Building Society v. Rucklidge [1905] 2 Ch.D., 472, ότι αφού εξασφαλισθεί άδεια προηγουμένως για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο εκτός της δικαιοδοσίας, αυτό μπορεί να συντελεσθεί και με επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας. Τονίσθηκε περαιτέρω στην εν λόγω υπόθεση ότι: «Παρόλο που οι αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. (Βλ. THE ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p. 133-134). Στην Armitage v. Fitzmlliam and Others, 1875 W.N. 238 εγκρίθηκε ως μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο δικηγόρο του εναγομένου». Σε σχέση με το αιτητικό (Γ), όπου η αιτήτρια ζητά διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση των δικαστικών εγγράφων στην εναγόμενη 1 με επίδοση στην καθ'ης η αίτηση, το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο με τον προσφερόμενο τρόπο επίδοσης θα λάβει γνώση της αγωγής η εναγόμενη
  1. Η αιτήτρια, για να επιτύχει στο αίτημα της θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο, έχοντας το βάρος απόδειξης στους ώμους της, ως προς το γεγονός αυτό. Αποτελεί θέση της αιτήτριας ότι η εναγόμενη 1 συνεχίζει να είναι πελάτης της καθ'ής η αίτηση, η οποία έχει τα στοιχεία επικοινωνίας της, και σε περίπτωση επίδοσης της αγωγής στην καθ'ής η αίτηση, η εναγόμενη 1 θα λάβει γνώση της αγωγής αφού η καθ'ής η αίτηση θα την ειδοποιήσει για να προστατεύσει τα δικαιώματα των πελατών της, όπως έπραξε εξάλλου και με την αίτηση ημερομηνίας 11/4/
  2. Η καθ'ής η αίτηση από την άλλη υποστηρίζει ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε ειδοποιήσει τη εναγόμενη 1 σε σχέση με την εν λόγω αίτηση και ότι η τελευταία επικοινωνία μεταξύ της καθ'ής η αίτηση και της εναγομένης 1 έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2013, πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Έκτοτε μέχρι σήμερα ουδεμία άλλη συναλλαγή ή επικοινωνία έλαβε χώρα μεταξύ τους. Καταρχάς πέραν του γεγονότος ότι η αναφορά αυτή της αιτήτριας ότι θα λάβει γνώση με αυτό τον τρόπο η εναγόμενη 1 είναι γενική και στηρίζεται σε εικασίες και πιθανολογήσεις, αμφισβητείται κατηγορηματικά από την ίδια την καθ'ής η αίτηση. Αποτελεί καλά εδραιωμένη η νομολογιακή αρχή ότι εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση επιβάλλεται η απόδειξη τους από το διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48, Θ.4 (Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ 1453). Στην υπόθεση Fashion Box SRL ν. Ferro Fashion Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1858, λέχθηκε περαιτέρω ότι αν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προσώπου που καταθέτει ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος, θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει (Δ.48, θ.4). Από την στιγμή που η αιτήτρια δεν έχει αντικρούσει τους ισχυρισμούς της καθ'ης η αίτηση είτε με αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα είτε με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι η εναγόμενη 1 διατηρεί επικοινωνία με την καθ΄ης η αίτηση. Ούτε εξάλλου το Δικαστήριο έχει πεισθεί ότι αν τα δικαστικά έγγραφα επιδοθούν στην καθ'ής η αίτηση τότε η εναγόμενη 1 θα λάβει γνώση για την ύπαρξη της παρούσας διαδικασίας. Συνεπώς το αιτητικό (Γ) είναι έκθετο σε απόρριψη. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής, η εξέταση οποιουδήποτε άλλου λόγου ένστασης παρέλκει. Σε σχέση με το αιτητικό (Β), που αποτελεί διαζευκτικό αιτητικό με το αιτητικό (Γ), έχω ικανοποιηθεί ότι με αυτό τον τρόπο υπάρχει λογική προοπτική να τεθούν υπόψη της εναγομένης 1 τα δικαστικά έγγραφα. Δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι η αιτήτρια επεδίωξε και άλλους τρόπους επίδοσης, χωρίς να καταστεί εφικτή η επίδοση τους στην εναγόμενη 1. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι ο προσφερόμενος τρόπος της υποκατάστατης επίδοσης, δηλαδή με δημοσίευση της ειδοποίησης του κλητηρίου σε μία αγγλόφωνη ημερήσια εφημερίδα στην χώρα όπου έχει δηλωμένο το εγγεγραμμένο γραφείο της η εναγόμενη 1, είναι ένας από τους εναπομείναντες τρόπους επίδοσης, αν όχι ο μοναδικός. Πρόκειται, όπως έχω αναφέρει, για υπόθεση ηλεκτρονικής απάτης (internet fraud), οι οποίες έχουν έξαρση τα τελευταία χρόνια και αντλώ δικαστική γνώση προς τούτο από τον αυξανόμενο αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που καταχωρούνται το τελευταίο χρονικό διάστημα. Θεωρώ ότι με τον προσφερόμενο τρόπο επίδοσης υπάρχει λογική προοπτική το κλητήριο ένταλμα να τεθεί υπόψη της. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (Α) της αίτησης. Θεωρώ ορθότερο, επίσης, για σκοπούς πλήρους ενημέρωσης της εναγόμενης 1, όπως ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια και εκδώσω επιπλέον διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης στην εναγόμενη 1, με θυροκόλληση στην είσοδο της διεύθυνσης της διευθύντριας της εναγόμενης 1 Dementjeva Andra Emilija, οδός Lacplease Iela 59-50, LV 1011, Latvia. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α, Β, Δ και Ε της αίτησης. Σε σχέση με τα έξοδα δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και στα έξοδα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της καθ'ής η αίτηση και εναντίον των αιτητριών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a, Judge whenever. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.