← Κύπρος

AYRAT ISKHAKOV κ.α. ν. LEXBROOK LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 964/2017, 28/3/2018

AYRAT ISKHAKOV κ.α. ν. LEXBROOK LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 964/2017, 28/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A53 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 964/2017 Μεταξύ:

  1. AYRAT ISKHAKOV
  2. YURI KRYMSKIY Eνάγοντες/ Καθ΄ ων η Αίτηση και
  3. LEXBROOK LIMITED
  4. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΥΚΚΑΡ
  5. ΠΑΥΛΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
  6. VLADIMIR KOGAN Eναγόμενοι ------------------------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση ημερ. 18/1/2018 για περιορισμένη παρέμβαση στη διαδικασία Ημερ.: 28 Μαρτίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ: Κάουλας για A.G.EROTOCRITOU LLC Για τους Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση: Μ. Κυπριανού για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία - Νομική Βάση Αίτησης Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η έκδοση του ακόλουθου Διατάγματος: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την περιορισμένη παρέμβαση των Αιτητών στην διαδικασία με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (στο εξής η «Διαδικασία»), με σκοπό να καταχωρήσουν αίτηση παραμερισμού του διατάγματος ημερομηνίας 18/09/2017 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Διαδικασίας, για την υποκατάστατη επίδοση της Διαδικασίας καθώς και άλλων σχετικών εγγράφων και διαταγμάτων, προς τον Εναγόμενο 4, VLADIMIR KOGAN, δια της επίδοσης τους στους Αιτητές στη διεύθυνση Λεωφόρος Φανερωμένης 115, Antouanettas Building, 6031 Λάρνακα (στο εξής το «Διάταγμα»), καθώς και της σχετικής επίδοσης που έγινε δυνάμει του Διατάγματος και/ή με το οποίο θα καταστούν οι Αιτητές διάδικοι για τον περιορισμένο σκοπό που αναφέρεται στην παρούσα και/ή όπως άλλως πως δοθούν οδηγίες και/ή άδεια στους Αιτητές για να καταχωρήσουν αίτηση παραμερισμού του Διατάγματος καθώς και τις σχετικής επίδοσης που έγινε δυνάμει αυτού». Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.9, θθ.4, 5, 10 & 11, Δ.16, Δ.39, Δ.48, θθ.1-13, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, στο Άρθρο 32 του Ν.14/60, στους Κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης, επί των αρχών του Κοινοδικαίου και της Νομολογίας ως και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μύριας Λοίζου, Δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Η έκδοση Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής ημερ.18/9/17 στον Εναγόμενο 4 δια της επίδοσης του στους Αιτητές επηρεάζει τα δικαιώματα τους υπό την ιδιότητα τους ως δικηγόρους. Ως εκ τούτου είναι καθήκον τους να λάβουν μέτρα για τον παραμερισμό του πιο πάνω Διατάγματος αυτού καθώς και της επίδοσης που έλαβε χώρα δυνάμει αυτού. · Δεδομένου ότι οι Αιτητές δεν είναι διάδικοι στη διαδικασία της παρούσας αγωγής δεν έχουν άλλη επιλογή από του να αιτηθούν όπως καταστούν διάδικοι ή άλλως πώς να παρέμβουν στη διαδικασία με σκοπό να αμφισβητήσουν το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης καθώς και της επίδοσης που έλαβε χώρα δυνάμει αυτού. · Ο λόγος αμφισβήτησης βασίζεται σε νομολογία του Κοινοδικαίου σύμφωνα με την οποία δικηγόρος δεν δύναται να αποδεκτεί επίδοση δικαστικών εγγράφων εκ μέρους κάποιου διάδικου εκτός αν είναι ρητά εξουσιοδοτημένος από αυτόν να το πράξει. Σε περίπτωση δε που δικηγόρος αποδεκτεί τέτοια επίδοση χωρίς να έχει τη ρητή εξουσιοδότηση του διαδίκου τότε ο δικηγόρος θεωρείται αμελής και είναι υπόλογος στον εν λόγω διάδικο. · Η επίδοση διαδικασίας σε δικηγόρο χωρίς την ρητή εξουσιοδότηση του διαδίκου, καθιστά τον διάδικο εν δυνάμει πελάτη του δικηγόρου και καταπατεί το 'Αρθρο 30 του Συντάγματος, ήτοι το δικαίωμα του διαδίκου να αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο της επιλογής του. Υπάρχουν περιπτώσεις που κάποιος διάδικος ηθελημένα μπορεί να μην επιθυμεί να κοινοποιηθεί η υπόθεση του σε συγκεκριμένο δικηγόρο, λόγω ύπαρξης διαφωνίας, σύγκρουσης συμφερόντων ή για τον απλό λόγο ότι απλώς θέλει να προσλάβει άλλο δικηγόρο. · Η δε ευθύνη που βαραίνει κάποιο δικηγόρο όταν γίνει επίδοση δικαστικών εγγράφων σε αυτόν είναι μεγάλη, αφού ο δικηγόρος έχει πλήρη αντίληψη των συνεπειών που αυτά θα επιφέρουν. Η επίδοση δικαστικών εγγράφων σε μη εξουσιοδοτημένο δικηγόρο επηρεάζει το επαγγελματικό και ηθικό του καθήκον, αφού σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατό να έρθει σε επικοινωνία με τον διάδικο για τον οποίο έγινε η επίδοση σε αυτόν, τότε ο δικηγόρος θα παρακολουθεί άπραγος την έκδοση απόφασης εναντίον του διαδίκου. · Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές δεν έχουν εξουσιοδότηση από τον Εναγόμενο 4 να λάβουν επίδοση Δικαστικών εγγράφων εκ μέρους του, καθώς επίσης ουδέποτε ερωτήθηκαν από τους δικηγόρους των Εναγόντων κατά πόσο έχουν εξουσιοδοτηθεί να λάβουν τέτοια επίδοση. Περαιτέρω, οι Αιτητές ουδέποτε είχαν ή έχουν επικοινωνία με τον Εναγόμενο 4 στα πλαίσια οποιοσδήποτε άλλης διαδικασίας. · Οι Αιτητές έχουν πλέον καταστεί αναγκαίοι διάδικοι στην παρούσα διαδικασία ή πρέπει άλλως πώς να τους επιτραπεί να λάβουν μέτρα παραμερισμού του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης καθώς και της επίδοσης που έγινε δυνάμει αυτού, ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό στον οποίων έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα τους από την έκδοση του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από πλευράς των Εναγομένων/Καθ΄ων η Αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.9, θθ.4, 5, 10 & 11, Δ.16, Δ.39, Δ.48, θθ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη νομολογία, στο κοινοδίκαιο, στο δίκαιο της επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: § Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. § Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι οποιαδήποτε νομικά ή άλλα δικαιώματα και/ή συμφέροντα τους έχουν επηρεασθεί δυσμενώς για να δικαιολογείται η αιτούμενη παρέμβαση τους στη διαδικασία. § Το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 18/9/2017 που επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση των σχετικών εγγράφων στον Εναγόμενο 4 δια ιδιώτη επιδότη στη διεύθυνση του γραφείου των Αιτητών εκδόθηκε καθ'όλα νόμιμα και στη βάση ικανοποιητικού υποβάθρου ως προς το γεγονός ότι με τον εν λόγω τρόπο επίδοσης ο Εναγόμενος 4 θα λάβει γνώση της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. § Οι Αιτητές τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα λαμβάνουν οδηγίες και χειρίζονται δικαστικές υποθέσεις εταιρειών στις οποίες είναι δικαιούχος ο Εναγόμενος 4 και/ή που ανήκουν εξ' ολοκλήρου στον Εναγόμενο
  7. § Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση αφού η επίδοση των σχετικών εγγράφων στον Εναγόμενο 4 δια της υποκατάστατης επίδοσης με ιδιώτη επιδότη στη διεύθυνση του γραφείου των Αιτητών δυνάμει του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 18/9/2017 έγινε την 28/9/2017 και ουδέν διάβημα λήφθηκε από τότε μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. § Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση της έκδοσης οποιοσδήποτε απόφασης ή διατάγματος εναντίον του Εναγόμενου
  8. § Δεν είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Κωνσταντίνας Ζαντήρα δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες στην παρούσα διαδικασία. Σε ό,τι αφορά το υπόβαθρο γεγονότων το οποίο έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο για να εκδώσει το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της τα εξής: i. Οι Καθ΄ων η Αίτηση είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο και εξασφάλισαν μονομερώς Διάταγμα ημερ. 28/7/17 με το οποίο οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καθώς και άλλων σχετικών δικαστικών εγγράφων και των μεταφράσεων αυτών στα Γερμανικά μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης της 15ης Νοεμβρίου
  9. Διαζευκτικά, επιτράπηκε η επίδοση των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 με αποστολή τους με υπηρεσία ταχείας μεταφοράς δεμάτων (courier service) στην οδό 18, Route de Jacinthes, Crans - Montana, 3963, Sierre, Switzerland ή σε οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση εντός της Ελβετικής Συνομοσπονδίας όπου δυνατό να ευρίσκεται ο Εναγόμενος
  10. ii. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο και εξασφάλισαν μονομερώς διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 9/8/2017 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της αίτησης ημερομηνίας 31/7/2017, του συνημμένου Παραρτήματος Α στην αίτηση ημερομηνίας 31/7/2017, της ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίνας Ζαντήρα που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 31/7/2017, του διατάγματος που δυνατό να εκδιδόταν και της αίτησης και ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίνας Ζαντήρα που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση διατάγματος που να επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 και των μεταφράσεων αυτών στα Γερμανικά μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης της 15ης Νοεμβρίου
  11. Διαζευκτικά, επιτράπηκε η επίδοση των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 με αποστολή τους με υπηρεσία ταχείας μεταφοράς δεμάτων (courier service) στην οδό 18, Route de Jacinthes, Crans- Montana, 3963, Sierre, Switzerland ή σε οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση εντός της Ελβετικής Συνομοσπονδίας όπου δυνατό να ευρίσκεται ο Εναγόμενος
  12. iii. Τα ανωτέρω έγγραφα μεταφράστηκαν στα Γερμανικά και οι μεταφράσεις πιστοποιήθηκαν από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. Τα ανωτέρω έγγραφα μαζί με τις πιστοποιημένες μεταφράσεις στα Γερμανικά δόθηκαν στην υπηρεσία ταχείας μεταφοράς δεμάτων (courier service) FEDEX ούτως ώστε να σταλούν στη δοθείσα διεύθυνση του Εναγόμενου 4, δηλαδή την οδό 18, Route de Jacinthes, Crans- Montana, 3963, Sierre, Switzerland. iv. Την 8/9/2017 το γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων έλαβε ειδοποίηση από τη FEDEX ότι έγινε προσπάθεια παράδοσης των εγγράφων στις 11:28π.μ. τοπική ώρα χωρίς αυτή να καταστεί επιτυχής, καθότι δεν υπήρχε κανένα πρόσωπο στη δοθείσα διεύθυνση. Το ιστορικό της παράδοσης από την ιστοσελίδα της FEDEX καταγράφει την περιγραφή «delivery exception - customer not available or business closed». v. Κατόπιν οδηγιών του γραφείου των δικηγόρων των Εναγόντων όπως ξαναγίνει προσπάθεια παράδοσης, την 14/9/2017 λήφθηκε ειδοποίηση από τη FEDEX ότι τα έγγραφα παραδόθηκαν στις 12:08μ.μ τοπική ώρα χωρίς όμως το πρόσωπο που παρέλαβε τα έγγραφα να υπογράψει ότι τα παρέλαβε. vi. Λόγω των πιο πάνω προέκυψε η ανάγκη όπως οι Καθ'ων η Αίτηση αιτηθούν διάταγμα που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση των εγγράφων. Οι Καθ'ων η Αίτηση αποτάθηκαν στο Δικαστήριο αιτούμενοι άδεια για υποκατάστατη επίδοση δια μέσου του γραφείου των Αιτητών καθότι είχαν ενώπιον τους στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι Αιτητές έχουν επικοινωνία με τον Εναγόμενο
  13. Συγκεκριμένα, οι Αιτητές εκπροσώπησαν την εταιρεία Vybrant Business Limited, εταιρεία συμφερόντων του Εναγόμενου 4, σε άλλη διαδικασία (στη Γενική Αίτηση με αριθμό 377/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων, στην οποία αιτήτριες ήταν οι εταιρείες Cooresby Limited και Draegan Assets Limited, οι οποίες είναι εταιρείες συμφερόντων των Καθ'ων η Αίτηση στην παρούσα. vii. Στη βάση των πιο πάνω και ενόψει της πρακτικής αδυναμίας για επίδοση στον Εναγόμενο 4 προσωπικά, αναφέρεται ότι κρίθηκε ότι με τον αιτούμενο τρόπο υποκατάστατης επίδοσης υπήρχαν πολύ καλές πιθανότητες ο Εναγόμενος 4 να λάβει γνώση της παρούσας διαδικασίας και να εμφανιστεί στη διαδικασία. Και ότι με τον τρόπο αυτό θα εξυπηρετούνταν τα συμφέροντα της ταχείας και ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Εκφράζεται δε η πεποίθηση ότι οι Αιτητές είχαν και συνεχίζουν να έχουν επικοινωνία με τον Εναγόμενο 4 αφού: · λάμβαναν οδηγίες και εμφανίζονταν ενώπιον Δικαστηρίου εκ μέρους της Vybrant Business Limited, εταιρείας συμφερόντων του Εναγόμενου 4 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αριθμό 377/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. · Κατά το χρόνο καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης λάμβαναν οδηγίες και εμφανίζονταν ενώπιον Δικαστηρίου εκ μέρους της προαναφερόμενης Vybrant Business Limited στα πλαίσια της αγωγής 389/2017 η οποία εκκρεμεί μέχρι την παρούσα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. · Εμφανίζονται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και χειρίζονται την υπόθεση εκ μέρους της Εναγόμενης 1 στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Στα πλαίσια της παρούσας ουδέποτε αμφισβητήθηκε ότι ο Εναγόμενος 4 είναι ο τελικός δικαιούχος του μεγαλύτερου ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης
  14. Αναφέρεται επίσης ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση αφού η επίδοση των σχετικών εγγράφων στον Εναγόμενο 4 δια της υποκατάστατης επίδοσης με ιδιώτη επιδότη στη διεύθυνση του γραφείου των Αιτητών δυνάμει του Διατάγματος έγινε στις 28/9/17 και ουδέν διάβημα λήφθηκε μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Ιστορικό αναφορικά με το Διάταγμα Υποκατάστατης Επίδοσης Τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την έκδοση του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης, όπως προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης, έχουν ως ακολούθως: ð Με μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 26/7/17 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν Διάταγμα με το οποίο οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καθώς και άλλων σχετικών δικαστικών εγγράφων και των μεταφράσεων αυτών στα Γερμανικά μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης της 15ης Νοεμβρίου
  15. Διαζευκτικά, επιτράπηκε η επίδοση των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 με αποστολή τους με υπηρεσία ταχείας μεταφοράς δεμάτων (courier service) στην οδό 18, Route de Jacinthes, Crans - Montana, 3963, Sierre, Switzerland ή σε οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση εντός της Ελβετικής Συνομοσπονδίας όπου δυνατό να ευρίσκεται ο Εναγόμενος
  16. ð Με μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 9/7/17 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν Διάταγμα με το οποίο με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της αίτησης ημερομηνίας 31/7/2017, του συνημμένου Παραρτήματος Α στην αίτηση ημερομηνίας 31/7/2017, της ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίνας Ζαντήρα που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 31/7/2017, του διατάγματος που δυνατό να εκδιδόταν και της αίτησης και ένορκης δήλωσης της Κωνσταντίνας Ζαντήρα που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση διατάγματος που να επέτρεπε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 και των μεταφράσεων αυτών στα Γερμανικά μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης της 15ης Νοεμβρίου
  17. Διαζευκτικά, επιτράπηκε η επίδοση των εν λόγω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 4 με αποστολή τους με υπηρεσία ταχείας μεταφοράς δεμάτων (courier service) στην οδό 18, Route de Jacinthes, Crans- Montana, 3963, Sierre, Switzerland ή σε οποιαδήποτε άλλη διεύθυνση εντός της Ελβετικής Συνομοσπονδίας όπου δυνατό να ευρίσκεται ο Εναγόμενος
  18. ð Με μονομερή τους Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 15/9/17 εξασφαλίστηκε Διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των εγγράφων με ιδιώτη επιδότη στο δικηγορικό γραφείο ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Νομικό πλαίσιο που διέπει αίτηση για παρέμβαση από μη διάδικο Με δεδομένο ότι αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης είναι η έκδοση Διατάγματος που να επιτρέπει την περιορισμένη παρέμβαση των Αιτητών στην παρούσα διαδικασία προέχει η σκιαγράφηση των νομικών αρχών που διέπουν το θέμα αυτό. Η δικονομική δυνατότητα σε μη διάδικο να αιτηθεί παραμερισμό διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή βάση διέπεται από τη Δ.48, θ.8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα εξής:
(4)Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just. Στην υπόθεση Heli-Air v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234 το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι η Δ.48, θ.8
(4)δεν παρέχει δικαίωμα σε τρίτα πρόσωπα (μη διάδικους) υποβολής αίτησης για παραμερισμό ή τροποποίηση διατάγματος. Το θέμα τέθηκε ως ακολούθως: "We agree with the learned trial Judge that paragraph 4 of rule 8 of Order 48 does not in general give the right to a third person to apply by summons for the discharge or variation of an interim order issued in proceedings in which such a person is not a party. We do not accept the argument that a reference to <<any person>> covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and were sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order". Παρομοίως στην υπόθεση Μηλίτσα Κουή v. Μιχάλη Χριστοδούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 401 επισημάνθηκαν τα εξής σχετικά: «Η Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίστηκε η εφεσείουσα για την υποβολή της προαναφερόμενης αίτησης της, δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη , θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (Δέστε: Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234. ................................... Στην παρούσα υπόθεση η εφεσείουσα δεν υπέβαλε ποτέ οποιαδήποτε αίτηση για να καταστεί διάδικος στην πρωτόδικη διαδικασία............... Δεν θεωρούμε, υπό τις περιστάσεις, ότι η αιτήτρια είχε δικαίωμα καταχώρισης αίτησης παραμερισμού του μονομερούς διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, δυνάμει της Δ.48 , θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας,.......». Τρίτα πρόσωπα, που δεν είναι δηλαδή διάδικοι, σε μια διαδικασία αλλά επηρεάζονται από διάταγμα που εκδόθηκε στο πλαίσιο αυτής για να υποβάλουν αίτηση παραμερισμού του διατάγματος πρέπει προηγουμένως να λάβουν άδεια για την παρέμβαση ή προσθήκη τους ως μέρη στη διαδικασία. Σχετική είναι η πιο κάτω περικοπή από την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Brainpedia Holdings Ltd
(2010)1Α..Α. Δ. 1713: «Η αιτήτρια, στην οποία έχει επιδοθεί το Προσωρινό Διάταγμα, δε στερείται θεραπείας, εκ του γεγονότος ότι δεν είναι διάδικος. Από τη στιγμή που έλαβε γνώση και θεωρεί ότι από το Προσωρινό Διάταγμα επηρεάζονται τα συμφέροντα της, έχει τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδικασία, είτε εμφανιζόμενη κατά την ημερομηνία που αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο ή κατά άλλο τρόπο και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί το όλο θέμα, όλα όσα θεωρεί ότι έχουν σχέση με την υπόθεσή της και προωθεί με την παρούσα. Θεωρώ ότι όλα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών που απαγορεύθηκε στον εναγόμενο 4 να αποξενώσει, μπορεί και πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της αγωγής/προσωρινού διατάγματος. Τα αποφασισθέντα στη Μηλίτσα Γ. Κουή v. Μιχάλη Χριστοδούλου (πιο πάνω), δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντά του». Το κριτήριο το οποίο λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς το κατά πόσο θα επιτρέψει την παρέμβαση στη διαδικασία από μη διάδικο είναι ο άμεσος επηρεασμός του παρεμβαίνοντα στην απόλαυση των νομίμων δικαιωμάτων του σε συνάρτηση με την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επιδίκων της διαδικασίας θεμάτων. Όπως επισημάνθηκε, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Mepa Underwriting Management Ltd κ.ά. ν. Αγροτικής Ανώμυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 Α.Α.Δ. 772, Korkut ή Perihan v. Γεωργίου κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ.1213 η προσθήκη διαδίκου ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Βασικό κριτήριο για την προσθήκη διαδίκου, αποτελεί το κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα. Ιδιαίτερα, όταν αμφισβητούνται ή επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα το Δικαστήριο, εξετάζοντας τα δεδομένα της περίπτωσης, αποφασίζει κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι αναγκαίος διάδικος υπό την έννοια ότι με την προσθήκη του θα καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επιδίκων θεμάτων. Νομιμοποίηση δικηγόρου στην υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης στον ίδιο Στην υπό εξέταση περίπτωση εγείρεται θέμα κατά πόσο οι Αιτητές, οι οποίοι συνιστούν δικηγορική εταιρεία, νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Αποτέλεσε κύριο λόγο ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι οποιαδήποτε νομικά ή άλλα δικαιώματα και/ή συμφέροντα τους έχουν επηρεαστεί δυσμενώς για να δικαιολογείται η αιτούμενη παρέμβαση τους στη διαδικασία. Αντίθετη ήταν η προσέγγιση των Αιτητών στο θέμα αυτό. Συγκεκριμένα εισηγήθηκαν πως σύμφωνα με νομολογία του Κοινοδικαίου επηρεάζονται τα δικαιώματα δικηγόρου όταν αυτός δεχθεί επίδοση εναρκτήρια διαδικασίας χωρίς να είναι εξουσιοδοτημένος να τη δεχθεί. Επισημάνθηκε δε πως σε χώρες του Κοινοδικαίου ως θέμα πρακτικής, πριν κάποιος διάδικος επιδώσει οποιαδήποτε εναρκτήρια δικαστικά έγγραφα σε δικηγόρο ο οποίος δεν έχει καταχωρήσει εμφάνιση στη διαδικασία, ο εν λόγω διάδικος καλεί τον δικηγόρο να τοποθετηθεί γραπτώς κατά πόσο έχει εξουσία να αποδεχθεί τέτοια επίδοση. Με κάθε σεβασμό προς την πιο πάνω εισήγηση θεωρώ πως τα όσα αναφέρθηκαν με παραπομπή σε σχετική Αγγλική νομολογία άπτονται της εφαρμογής συγκεκριμένων δικονομικών κανόνων στην Αγγλία και ειδικότερα της πρόνοιας C.P.R. 6.4
(2)των Civil Procedure Rules 1998 η οποία διαλαμβάνει τα εξής: 6.4.
(1)A document to be served may be served personally, except as provided in paragraph
(2). "
(2)where a Solicitor (
  1. a)is authorised to accept service on behalf of a party; and (
  2. b)has notified the party serving the document in writing that he is so authorised, a document must be served on the Solicitor" Αυτό προκύπτει αβίαστα από την ίδια την υπόθεση Smith v. Probyn 2000 WL 191146 και το ακόλουθο απόσπασμα στις παραγράφους 30 και 31 της εν λόγω Απόφασης: "30 A Solicitor does not generally have implied authority to accept service of a claim form on behalf of a client. If he does so, he is in breach of his professional duty to his client in the absence of express authority. 31 This is underlined by C.P.R. 6.4. -
(1)A document to be served may be served personally, except as provided in paragraph
(2). "
(2)where a Solicitor (
  1. a)is authorised to accept service on behalf of a party; and (
  2. b)has notified the party serving the document in writing that he is so authorised, a document must be served on the Solicitor"" (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Παρομοίως και η άλλη αγγλική υπόθεση στην οποία παρέπεμψαν οι Αιτητές Collier v. Williams [2006] EWCA Civ 20 είχε ως αντικείμενο την εφαρμογή των Αγγλικών Δικονομικών Κανόνων και ειδικότερα αυτών που αφορούσαν στους κανόνες για επίδοση (CPR r.6). Η πιο κάτω εισαγωγική αναφορά από τον Δικαστή Dyson LJ το αναδεικνύει, κατά την άποψη μου, ξεκάθαρα: "1 We heard over three days six appeals which raised points on CPR r.6 (the rule relating to service), and CPR r 7.6 (the rule relating to the extending of time for service of the claim form). These rules have generated an inordinate amount of jurisprudence. This is greatly to be regretted. The CPR were intended to be simple and straightforward and not susceptible to frequent satellite litigation. In this area, that intention has not been fulfilled. As a result, the explicit aims of the Woolf reforms to reduce cost, complexity and delays in litigation have been frustrated. We understand that the Civil Procedure Rule Committee will shortly embark on a review of the rules relating to service. This is a welcome development. These appeals have revealed yet again that these rules are difficult to understand and apply". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην Αγγλική υπόθεση Murfin v. Ashbridge & Martin [1941] 1 All E.R. 231 απερρίφθη αίτηση ασφαλιστικής εταιρείας μη διάδικου στην αγωγή για ακύρωση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης στον εναγόμενο. Όπως αναφέρθηκε στη σελ. 233 της εν λόγω απόφασης: "Garthwaite had no locus standi at all to make that application, and it ought to have been dealt with accordingly. If the solicitors for Martin had thought that, for some reason or other, some useful purpose would be served by endeavouring to get that order for substituted service set aside, it was in Martin's name that such an application ought to have been made. Instead of that, it was made in the name of a person who had no connection with this action whatsoever for any relevant purpose of procedure". Στη Lion Ins. Agency Ltd v. Κωνσταντίνου
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ 265 λόγω των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που περιέχονται εις το άρθρο 15Β του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρ Τρίτου) Νόμου όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.16
(1)/2000 κρίθηκε ότι η Εφεσείουσα/Ασφαλιστική Εταιρεία ως άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο είχε το δικαίωμα καταχώρησης της αίτησης δια ακύρωση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» δυνάμει της Δ.48 θ.8
(4). Επισημάνθηκε, μεταξύ άλλων, πως η υπόθεση Heli-Air (ανωτέρω) διαφοροποιείτο, η δε Αγγλική υπόθεση Murfin (ανωτέρω) ήταν παλιά υπόθεση αναγόμενη στο έτος 1941 και ότι δεν υπήρχε στην Αγγλική Δικονομία παρόμοια διάταξη ως η Δ.48, θ.8
(4)των Κυπριακών Δικονομικών Θεσμών. Στη σελ. 271-273 της απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα:- «Ως προς τον πρώτο λόγο οι αυθεντίες που παρέθεσε το πρωτόδικο Δικαστήριο για να στηρίξει τη θέση του ότι οι εφεσείοντες έπρεπε να παρέμβουν προτού καταχωρήσουν την αίτηση και ότι δεν είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο, σύμφωνα με τη Δ.48 θ.8
(4), διαφοροποιούνται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στην αυθεντία Heli-Air (πιο πάνω) αποφασίσθηκε ότι τρίτο πρόσωπο - μη διάδικος στην αγωγή - δεν έχει δικαίωμα, βάσει της Δ.48 θ.8
(4), να αιτηθεί την ακύρωση συντηρητικού διατάγματος που εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου. Στην αγγλική αυθεντία Murfin (πιο πάνω) απερρίφθη αίτηση ασφαλιστικής εταιρείας - μη διάδικος στην αγωγή - για ακύρωση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης στον εναγόμενο. Κρίθηκε ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν είχε locus standi να καταχωρήσει την αίτηση στο όνομα της, αλλά στο όνομα του εναγομένου. Η αυθεντία αυτή ανάγεται στο έτος 1941 και παρόμοια διάταξη ως η Δ.48 θ.8. ..................................... Στην παρούσα υπόθεση, η οποία διαφοροποιείται από τις πιο πάνω αυθεντίες, εμπλέκεται το άρθρο 15 Β του σχετικού νόμου, όπως καταγράφεται στην αρχή της απόφασης μας.
(4)δεν υπάρχει στην Αγγλική Δικονομία.» Στην Κουή (ανωτέρω), η μητέρα του εναγόμενου υπέβαλε αίτηση στο Δικαστήριο για παραμερισμό και ακύρωση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αφού κατέληξε ότι βάσει της Δ.5 και Δ.48, θ.8
(4)των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχετο δικαίωμα υποβολής αίτησης, διά κλήσεως, με σκοπό τον παραμερισμό διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο (εκτός των διαδίκων), αλλά μόνο στα πρόσωπα που επηρεάζονται, από το εκδοθέν Διάταγμα και νομιμοποιούνται να το πράξουν. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Η μόνη σχέση της με τα όσα συνέβησαν πρωτοδίκως είναι ότι εκδόθηκε μονομερώς, από το πρωτόδικο δικαστήριο, διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης της αγωγής στην ίδια, για λογαριασμό του εναγόμενου γιού της ο οποίος βρίσκεται στο εξωτερικό. Δεν θεωρούμε, υπό τις περιστάσεις, ότι η αιτήτρια είχε δικαίωμα καταχώρισης αίτησης παραμερισμού του μονομερούς διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, δυνάμει της Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ορθά αποφάσισε το πρωτόδικο δικαστήριο.». Στην Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) του 1959, Τόμος 1 στη σελίδα 135 με παραπομπή στην υπόθεση Japhet v. Luerman (μη δημοσιευθείσα) αναφέρεται ότι αίτηση δικηγόρου, μέσω του οποίου είχε διαταχθεί υποκατάστατη επίδοση σε εναγόμενο που ήταν στο εξωτερικό, για παραμερισμό του διατάγματος απορρίφθηκε στη βάση του ότι ο Αιτητής δικηγόρος δεν είχε locus standi. Η σχετική περικοπή έχει ως ακολούθως: "Where substituted service was ordered by service on the alleged solicitor of a defendant who was abroad, and the solicitor applied to the Judge in Chambers to set aside the order, the Judge dismissed the application on the ground that the applicant had no locus standi (Japhet v. Luerman unreported), Jelf, J., in Chambers, March 9, 1904) Seble the words "no locus standi" indicate that the solicitor applied on his own behalf as the person who received the writ, not as representing the defendant applying to set aside the order for substituted service of the writ. There could be no question that the defendant applying by his solicitor to set aside, the order for substituted service would have a locus standi." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κατάληξη Στην προκειμένη περίπτωση και έχοντας κατά νουν όλα τα ανωτέρω κρίνω πως οι Αιτητές δεν μπορούν να θεωρηθούν ως άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο στα ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν την υπόθεση. Εν ολίγοις δεν διαπιστώνεται οποιοσδήποτε επηρεασμός των οικονομικών ή οποιωνδήποτε άλλων συμφερόντων τους. Ως εκ τούτου καταλήγω πως οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.