← Κύπρος

Αίτηση υπό την εταιρεία Lane Homes Limited δια του Μάριου Καλλία, διορισμένου ως εκκαθαριστή της εταιρείας, Γενική Αίτηση: 16/2016, 8/3/2018

Αίτηση υπό την εταιρεία Lane Homes Limited δια του Μάριου Καλλία, διορισμένου ως εκκαθαριστή της εταιρείας, Γενική Αίτηση: 16/2016, 8/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 16/2016 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 -και- Επί τοις αφορώσι την εταιρεία Lane Homes Limited δια του Μάριου Καλλία, διορισμένου ως εκκαθαριστή της εταιρείας Αίτηση υπό την εταιρεία Lane Homes Limited δια του Μάριου Καλλία, διορισμένου ως εκκαθαριστή της εταιρείας Ημερομηνία: 8/3/

  1. Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Η κα. Συναπίδου για Δ. Σύζινου & Συνεργάτες Για Πιστωτή-Καθ'ής η αίτηση 3: Η κα. Μ.Πανάου για Temple Court Chambers ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αίτηση ανήκει στην κατηγορία των πρωτογενών αιτήσεων που είναι γνωστές και ως 'Petitions'. Με αυτήν η Αιτήτρια εταιρεία, δια μέσου του εκκαθαριστή της, ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα με το οποίο να περιέρχεται η εξασφαλισμένη περιουσία της εταιρείας υπό εκκαθάριση στο όνομα του Εκκαθαριστή. Β. Διάταγμα με το οποίο να παρέχεται εξουσιοδότηση στον Εκκαθαριστή να λάβει στη φύλαξη του την εξασφαλισμένη περιουσία για το σκοπό διάθεσής της, ως αν να μην ήταν υποκείμενη στην εξασφάλιση. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ότι τα καθαρά έσοδα από τη διάθεση κατά προτεραιότητα θα χρησιμοποιούνται πρώτα για εξόφληση των υποχρεώσεων προς το κράτος επί τοις αφορώσι των ακίνητων και ακολούθως των ποσών που εξασφαλίζονται με την επιβάρυνση και το οποιοδήποτε υπόλοιπο θα χρησιμοποιηθεί προς όφελος των μη εξασφαλισμένων πιστωτών. Δ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου όπως διαγράψει και ακυρώσει όλα τα εμπράγματα βάρη από τα μητρώα του Κτηματολογίου που αφορούν την ανωτέρω εξασφαλισμένη περιουσία. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στα άρθρα 228, 231, 233 και 233Α του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Κανονισμούς 1-5 των Περί Εταιρειών Κανονισμών καθώς και στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων από το Δικαστήριο καταγράφονται στο σώμα της αίτησης. Η δε αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Καλλία, εκκαθαριστή της εταιρείας. Με την επίδοση της πιο πάνω αίτησης εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αριθμός πιστωτών. Ειδικότερα εκ μέρους του πιστωτή 2, κ. Νέστωρα Νικηφόρου εμφανίσθηκε το γραφείο Νέστωρας Νικηφόρου Δ.Ε.Π.Ε., για την πιστωτή 3 κα. Ανδριάνα Κλαΐδη εμφανίστηκε το γραφείο TTC Temple Court Champers και για τον πιστωτή 5, ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων Λτδ εμφανίστηκε το γραφείο του κ. Χριστόφορου Ιωάννου. Όλοι οι πιστωτές ζήτησαν χρόνο από το Δικαστήριο όπως καταχωρήσουν ειδοποίηση ένστασης στην έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων. Μέχρι στιγμής ειδοποίηση ένστασης καταχώρησε, στις 30/30/17, μόνον η Καθ΄ής η αίτηση
  2. ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΙΤΗΣΗ Μετά την καταχώρηση της σχετικής ένστασης από την Καθ΄ής η αίτηση 3, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά από το Δικαστήριο Διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της νομικής βάσης της κυρίως αίτησης με την προσθήκη στο τέλος της φράσης "στους Κανονισμούς 1-5 των περί Εταιρειών Κανονισμών" και μεταξύ της φράσης "στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου" την εξής ακόλουθη φράση: "άρθρο 219

(6)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφάλαιο 113, άρθρο 2, 12, 18 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, άρθρα 53-71, Μέρος V του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6". Ουσιαστικά η αιτήτρια με την αίτηση της ζητά την προσθήκη νέων άρθρων στην νομική βάση της αίτησης. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, θ.2, Δ.12, θ.2 και 4, Δ.25, θ.1-5, Δ.48, θ.1-9, Δ.63, θ.1 και 2, Δ.64, το άρθρο 30
(3)του Συντάγματος, στη Νομολογία, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα της αίτησης δε υποστηρίζονται από την ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Καλλία. Αναφέρει ο ομνύοντας τα ακόλουθα:
  1. Είναι ο εκκαθαριστής της αιτήτριας με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.11.
  3. Στις 30.9.16 καταχωρήθηκε η κυρίως αίτηση και στις 30.3.17 καταχωρήθηκε ειδοποίηση ένστασης από μέρους της καθ΄ ης η αίτηση
  5. Κατόπιν μελέτης της ένστασης διαπιστώθηκε από τους δικηγόρους των αιτητών ότι η νομική βάση της κυρίως αίτησης είναι ελλιπής καθ΄ ότι εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου και τυπικού λάθους δεν περιλήφθηκαν στη νομική βάση της αίτησης τα σχετικά άρθρα και η σχετική νομοθεσία που επιζητείται να προστεθούν με την παρούσα αίτηση.
  6. Η αιτούμενη τροποποίηση καθίσταται αναγκαία για τον επαρκή προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Περαιτέρω δεν αλλοιώνει τη βάση και το σώμα της αίτησης καθ΄ ότι σκοπό έχει την εξακρίβωση των επίδικων γεγονότων. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι ουσιώδης και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εξέταση και επίλυση όλων των επίδικων ζητημάτων αλλά και για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Σε περίπτωση που δεν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα είναι δύσκολο και αδύνατο σε μεταγενέστερο στάδιο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη. Τυχόν απόρριψη του υπό κρίση αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει ενώπιον του τα πλήρη και πραγματικά γεγονότα.
  7. Η αιτούμενη τροποποίηση υποβάλλεται στα πολύ αρχικά στάδια της διαδικασίας πριν την έναρξη της δίκης και συνεπώς δεν θα επηρεαστούν οι θέσεις της καθ΄ ης η αίτηση 3 η οποία θα έχει ευκαιρία και δικαίωμα να απαντήσει στην αιτούμενη τροποποίηση. Υποστηρίζει επίσης, ο ομνύοντας, ότι ουδεμία υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση δεν υφίσταται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ούτε και η αιτούμενη τροποποίηση θα επιφέρει βλάβη και ανεπανόρθωτη ζημιά στην καθ΄ ης η αίτηση 3 η οποία να μην είναι δυνατό να θεραπευτεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα.
  8. Τέλος η νομική βάση που επιζητείται να προστεθεί αναφέρεται εντός των άρθρων που περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη νομική βάση. Επομένως το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος το οποίο είναι καλόπιστο, ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ'ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ 3 Η Καθ΄ής η αίτηση 3, καταχώρησε στις 21/9/17, ειδοποίηση ένστασης προβάλλοντας τους εξής ακόλουθους λόγους:
  9. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας ('abuse of process'), καθότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε μετά από γραπτή ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση 3 ημερ. 30/03/
  11. Η υπό κρίση αίτηση υπόκειται σε απόρριψη και αποτελεί καταχρηστική διαδικασία, καθότι επιδιώκει την διόρθωση και/ή θεραπεία της παρατυπίας ήδη άκυρου ένδικου μέσου.
  12. Η υπό κρίση αίτηση δεν συμμορφώνεται με τους Θεσμούς που ισχύουν και δεν μπορεί να θεραπευθεί και/ή υπόκειται σε απόρριψη.
  13. Η νομική βάση της αρχικής αίτησης ημερομηνίας 30/09/2016 είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής και η νομική βάση που στηρίζεται η παρούσα αίτηση του Αιτητή ημερ. 11/4/17 δεν νομιμοποιεί την αιτούμενη θεραπεία και δεν προσδίδει στο Δικαστήριο εξουσία να θεραπεύσει εξ υπαρχής και/ή είναι ανυπόστατη και/ή παράτυπο ένδικο μέσο.
  14. Υπάρχει ρητή παραδοχή της αιτήτριας ότι μετά την καταχώρησης της ένστασης της καθ΄ ης η αίτηση 3, διαπιστώθηκε ότι η νομική βάση της αρχικής αίτησης είναι ελλιπής και το λόγο αυτό η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
  15. Η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται πολύ καθυστερημένα, με συνέπεια να βλάψει τα νόμιμα δικαιώματα και/ή συμφέροντα της καθ΄ ης η αίτηση 3 και των εξασφαλισμένων πιστωτών.
  16. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις εις τα Συνταγματικά και Ευρωπαϊκά δικαιώματα των μη εξασφαλισμένων πιστωτών και/ή της Καθ΄ ης η αίτηση.
  17. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την εν λόγω αίτηση είναι αναληθή. Η παρούσα ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας. Ανδριάνας Κλαΐδη. Αναφέρει η ομνύουσα ότι η επίδικη αίτηση υπόκειται σε απόρριψη καθ΄ ότι η αιτήτρια προσπαθεί με την τροποποίηση της αρχικής αίτησης να θεραπεύσει και διορθώσει την παρατυπία άκυρου ένδικου μέσου, δηλαδή της εναρκτήριας αίτησης η οποία είναι άκυρη εξ υπαρχής. Η παρούσα αίτηση επίσης πάσχει νομικά, καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα με συνέπεια να παραβιάζονται τα συμφέροντα της. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι οι υπόλοιποι πιστωτές-καθ'ών η αίτηση, με σχετική τους δήλωση προς το Δικαστήριο (βλέπε πρακτικό ημερομηνίας 11/4/17) δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δηλαδή στην τροποποίηση της νομικής βάσης της κυρίως αίτησης. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάσθηκε. Τα όσα αναφέρθηκαν από τους συνηγόρους των διαδίκων λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αναφορά δε σε αυτά θα γίνει κατωτέρω στα πλαίσια ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης και στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η παρούσα γενική αίτηση εμπίπτει στην κατηγορία των πρωτογενών αιτήσεων και αναμφίβολα συνιστά εναρκτήρια διαδικασία. Όρος απαράβατος της εγκυρότητος του δικονομικού μέτρου είναι η αναφορά στα άρθρα και τους θεσμούς, που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως (Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965). Στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 396/1944 αναφέρεται στον Κανονισμό 3 ότι: «Application of Rules of Court 3. The Rules of Court for the time being in force relating to civil actions, and the general practice and procedure of the Courts in the Colony (or, in default of local provision, the practice and procedure observed by the Courts in England), shall apply as regards all proceedings in relation to applications to which these rules relate so far as may be practicable, except if and so far as the Law or these rules otherwise provide». Με δεδομένο λοιπόν ότι ούτε ο περί Εταιρειών Νόμος αλλά ούτε και οι πιο πάνω Κανονισμοί περιέχουν οποιαδήποτε πρόνοια η οποία να ρυθμίζει το θέμα τροποποίησης αιτήσεων που καταχωρούνται στα πλαίσια του περί Εταιρειών Νόμου και/ή των σχετικών κανονισμών, συνεπάγεται ότι τυγχάνουν εφαρμογής, για την επίλυση του όλου ζητήματος, η αντίστοιχη δικονομική πρόνοια των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δηλαδή η Δ.25 η οποία διέπει τα θέματα τροποποιήσεων. Σημειώνω ότι στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246, έτυχαν εφαρμογής οι Διαταγές 27, Θ.3 και Δ.19, Θ.26 για την διαγραφή αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας. Συνεπώς κατ' αναλογία και στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται η αντίστοιχη διαταγή των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση, δεν τυγχάνει εφαρμογής η Δ.25,Θ.1 εφόσον η εν λόγω διαταγή δεν αφορά αιτήσεις αλλά τροποποιήσεις σε οπισθογράφηση ή σε δικόγραφα («indorsement or pleading»). Η παρούσα αίτηση θεωρώ ότι εδράζεται στην Δ.25, Θ.5, πρόνοια η οποία ειρρήσθω εν παρόδω περιέχεται στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης, και η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται με ή εξαρτάται από τη διαδικασία». (η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Η Δ.25 Θ.5 είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη διάταξη των παλαιών Αγγλικών Θεσμών (O.28 r.12) και επομένως έπεται πως χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από το Annual Practice 1958, όπου στη σελίδα 637 αναφέρονται τα εξής: "General Power to amend (O.28 r. 12). ....... Effect of this Rule - Rule 1 of this Order is confined to the amendment of "indorsement or pleading"; and r.11 to correcting errors in "judgments or orders"; but this Rule extends to defects or errors in "any proceedings". And under it every Judge or Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question at issue between the parties (Nottage v. Jackson, 11 Q.B.D. 627, 638; and see J.A. 1925, s. 43, and r.1 of this Order). "Rule 12 does not mean that an order may be made in general terms, but gives a general power to make proper orders in all cases for determining the real question". It is the duty of any counsel who applies at the trial for leave to amend his pleading "to formulate and state in writing the exact amendment for which he asks" (per Farwell, L.J., in Hyans v. Stuart King
(1908)2 K.B. p. 724). "In any proceedings" - Under this Rule amendments have been made in legal documents of every kind.". Στην πρωτόδικη απόφαση Αρ. Γενικής Αίτησης 520/2015, Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού v.
  1. MKK Fashion Showroom Ltd
  2. Μαρίας Μιχαλάκη Καμπουρίδης, ημερομηνίας 18/8/17, λέχθηκαν τα ακόλουθα, τα οποία υιοθετώ και για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης: «Η Δ.25, θ.5 είναι πανομοιότυπη με την Ο.28, r.12 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1949 (Τόμ.1, σελ.499) αναφέρεται ότι ενώ ο Θεσμός 1 περιορίζεται σε τροποποιήσεις της οπισθογράφησης ή των δικογράφων, ο Θεσμός αυτός προεκτείνεται σε ελαττώματα ή λάθη σε κάθε διαδικασία. Κάτω από αυτό, το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία να κάμει κάθε τροποποίηση η οποία θεωρείται αναγκαία για το σκοπό της επίλυσης της πραγματικής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Αναφέρεται, ακόμα, πως ο Θεσμός αυτός αφορά σε τροποποίηση κάθε είδους νομικού εγγράφου». Επίσης στην πρωτόδικη απόφαση PFO Villas Limited v. Bank of Cyprus Public Company Ltd, Αριθμός Αίτησης Έφεσης 104/16, ημερομηνίας 28/11/16, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση και πάλι με την Δ.25: «Η εν λόγω Διαταγή αντιστοιχεί στο Order 28 rule12 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, του οποίου αποτελεί αντιγραφή. Ακολούθησε τροποποίηση της ανωτέρω Διαταγής η οποία επαναριθμήθηκε σε Order 28 rule 8 και περιλήφθηκε ρητή πρόνοια ότι το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα τροποποίησης εγγράφου που κατατέθηκε στη διαδικασία και «μετά από αίτημα ενός εκ των διαδίκων». Τέτοια πρόνοια όμως, απουσιάζει από την ισχύουσα στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.
  3. Η Δ.25 θ.5 παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία αυτεπάγγελτα να τροποποιεί οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στη διαδικασία. Τέτοια όμως εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις με σκοπό τον προσδιορισμό της επίδικης διαφοράς.» Επίσης στην πρωτόδικη απόφαση L.G. Woodtech and Deco Ltd v.
  4. Γ. Ασσιώτη
  5. Αυγής Ασσιώτη, Αρ. Αγωγής 4762/11, ημερομηνίας 25/7/2014, εξετάστηκε το ζήτημα της εμβέλειας της διάταξης αυτής, όπου λέχθηκαν τα εξής από την Ε.Δ. Μ.Παπαδοπούλου, με τα οποία συμφωνώ και τα οποία παραθέτω αυτούσια : «Μελέτη του λεκτικού της δικονομικής πρόνοιας αυτής οδηγεί στο ότι η εμβέλεια αυτής δεν περιορίζεται σε δικόγραφα αλλά επεκτείνεται σε οποιαδήποτε διαδικασία και μοναδικός όρος που τίθεται είναι όπως η τροποποίηση γίνει με σκοπό τον καθορισμό των πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται από τη διαδικασία αυτή. Εξ ου και ο Θεσμός 5 περιλαμβάνεται στη Δ.25 επιπρόσθετα από το Θεσμό 1 που προβλέπει ρητά για την τροποποίηση δικογράφων». Οι αρχές που έχουν καθοριστεί από την πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας μας σε σχέση με την τροποποίηση δικογράφων είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν επιβεβαιωθεί μέσα από σωρεία αποφάσεων (ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 817, Στέλιος Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33 και Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012, ημερ. 04.03.13, Khan και άλλη v. Δημοκρατίας του Πακιστάν, Πολιτική Έφεση Αρ. 295/2010, ημερομηνίας 11.07.11, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Κώστας Παφίτης & Υιοι v. Γενικός Εισαγγελέας
(2012)1 Α.Α.Δ. 745, D.J Karapatakis & Sons Ltd v. Δήμος Στροβόλου
(2013)1 Α.Α.Δ. 1226). Στην υπόθεση KAYAT TRADING LIMITED -v- GENZYME CORPORATION, Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012 , 4 Μαρτίου 2013, αποφασίσθηκαν τα πιο κάτω: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237.» Επομένως και η παρούσα αίτηση θα εξεταστεί με βάση τις πιο πάνω καθιερωμένες νομικές αρχές. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλω να αναφέρω ότι κατά τη γνώμη μου στην προκειμένη περίπτωση δεν τυγχάνει εφαρμογής η Δ.64. Το θέμα αυτό έτυχε διαπραγμάτευσης στην υπόθεση Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd
(1999)1 A.A.Δ 1728. Στην εν λόγω υπόθεση επιζητείτο πρωτοδίκως η τροποποίηση νομικής βάσης αίτησης στη βάση της Δ.64, αίτημα το οποίο απερρίφθη από το Πρωτόδικο Δικαστήριο με το εξής αιτιολογικό: «Εξέτασα με προσοχή το λεκτικό της Δ.64, όπως τροποποιήθηκε πρόσφατα (11.2.95) και όπως ερμηνεύτηκε σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Θαλασσινός ν. Δημοκρατίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 255, Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd. v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 323, Λοΐζου ν. Χαραλάμπους & Άλλου
(1996)1 Α.Α.Δ. 167, Αντώνη Καλιά & Άλλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1 996) 3 Α.Α.Δ. 149 και έχω καταλήξει στην απόφαση να συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντων ότι η διάταξη αυτή δεν δίνει εξουσία στο Δικαστήριο για να προβεί ουσιαστικά στην τροποποίηση μιας αίτησης με την παράθεση επιπρόσθετων νομικών βάσεων. Ο σκοπός και η εμβέλεια της Δ.64 είναι να θεραπεύει μια παράτυπη αίτηση, η οποία όπως είναι αντίθετη με τους θεσμούς. Στη δική μας περίπτωση η αίτηση είναι σύμφωνα με τους θεσμούς καθότι στηρίζεται, όπως έπρεπε σε συγκεκριμένη νομική βάση. Το ότι δεν στηρίχτηκε και στο άρθρο 9 του Κεφ. 6 δεν καθιστά την αίτηση παράτυπη με την έννοια να θεραπευθεί με βάση τη Δ.64. Γι' αυτό καταλήγω στην απόφαση ότι το αίτημα των Αιτητών δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με βάση τη Δ.64...Είναι η θέση του δικηγόρου της εφεσείουσας ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η Διαταγή 64 δεν παρέχει τη δυνατότητα τροποποίησης μιας αίτησης βάσει της Διαταγής 48 με την περίληψη πρόσθετης ή πρόσθετων νομικών βάσεων όπως ήταν το αίτημα της εφεσείουσας στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Η ερμηνεία που δόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στη Διαταγή 64 είναι ορθή. Η Διαταγή 64 δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την τροποποίηση δικογράφων ή αιτήσεων. Η Διαταγή 64 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους θεσμούς και μόνο στην έκταση που η ίδια καθορίζει. Στις περιπτώσεις αυτές η μη συμμόρφωση μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία που δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία. Η παράλειψη αναφοράς συγκεκριμένου άρθρου της νομοθεσίας σε αίτηση βάσει της Διαταγής 48 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά μη συμμόρφωση προς τους θεσμούς. Συνιστά παράλειψη στήριξης της αίτησης, που κατά τα λοιπά συμμορφώνεται προς τους θεσμούς, στο συγκεκριμένο άρθρο. Στην περίπτωση της εφεσείουσας είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει. Η αίτηση της 1/7/1997 συμμορφώνεται πλήρως προς τους θεσμούς. Εκείνο που επιζητείται με την αίτηση της 21/5/1998 είναι η τροποποίηση της με την παρεμβολή πρόσθετης νομικής βάσης. Τέτοια όμως παρεμβολή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θεραπεύει οποιαδήποτε παρατυπία που προκλήθηκε λόγω μη συμμόρφωσης της αίτησης προς οποιοδήποτε θεσμό. Με άλλα λόγια, τυχόν προσθήκη του άρθρου 9 δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τη συμμόρφωση της αίτησης προς οποιοδήποτε θεσμό που παραβιάστηκε συνεπεία της μη αναφοράς του εξ υπαρχής.» (η υπογράμμιση δική μου) Καθίσταται πρόδηλο ότι η παράλειψη αναφοράς στη νομική βάση της Γενικής Αίτησης του άρθρου 219
(6)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφάλαιο 113, των άρθρων 2, 12, 18 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, άρθρα 53-71, Μέρος V του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ.6, οφειλόταν σε καλόπιστο λάθος. Προκύπτει επίσης ότι η καθ'ής η αίτηση 3 δεν θα υποστεί ουδεμία βλάβη από την τροποποίηση, η οποία δεν θα μπορεί να θεραπευθεί με την ανάλογη διαταγή για έξοδα. Εξάλλου η καθ'ής η αίτηση 3 γενικά και αόριστα αναφέρει ότι θα υποστεί ζημιά, χωρίς να εξειδικεύει προς το Δικαστήριο σε τί ακριβώς συνίσταται η ζημιά της. Ούτε και θεωρώ ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα, εφόσον αμέσως μετά (14 μέρες συγκεκριμένα) την διαπίστωση του λάθους το οποίο έγινε αντιληπτό μέσω της καταχώρησης της ένστασης, η αιτήτρια προέβη στην καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης. Προκύπτει ότι η αιτήτρια έδρασε τάχιστα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η νομική βάση που επιζητείται να προστεθεί συνάγεται μέσα από τα ίδια τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση. Επομένως δεν θεωρώ ότι μεταβάλλεται πλήρως η νομική βάση της αίτησης και ούτε η καθ'ής η αίτηση 3 θα έχει ενώπιον της μία εντελώς νέα αίτηση. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης, εφόσον βρίσκεται στα πολύ αρχικά στάδια. Παράλληλα διατηρώ εις γνώση μου τη βασική νομική αρχή ότι σε τέτοιου είδους αιτήσεις, κυρίαρχος παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Μία άλλη παράμετρος που λαμβάνω υπόψη και που επενεργεί καταλυτικά στην κρίση του Δικαστηρίου, είναι η απουσία στοιχείου κακοπιστίας. Τέτοιο στοιχείο δεν έχω εντοπίσει, αλλά ούτε και η καθ' ής η αίτηση 3 παρέπεμψε το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε γεγονός που να δεικνύει την κακοπιστία της αιτήτριας. Επομένως το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Έχοντας συνεκτιμήσει όλους τους πιο πάνω παράγοντες στη βάση των περιστατικών και δεδομένων που περιβάλλουν την υπόθεση αυτή, με κυρίαρχη παράμετρο το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης. Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Γενικής Αίτησης ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τροποποιημένη Γενική Αίτηση να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από σήμερα. Παρά την επιτυχία της αίτησης, τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της καθ'ής η Αίτηση και εναντίον της αιτήτριας κατά ½ και θα είναι πληρωτέα μετά την αποπεράτωση της Γενικής Αίτησης. Θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής η προσέγγιση που ακολουθήθηκε στην υπόθεση Χαρίλαος Χατζηγέρου v. Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ.1)
(2003)3 Α.Α.Δ. 31. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.