ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΘΩΜΑ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεση: 2/18, 16/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεση: 2/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 Μεταξύ: ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΘΩΜΑ Αιτητής /Εφεσείοντας και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη 16 Μαρτίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Α. Πλουτάρχου Για Καθ΄ ης η αίτηση: κα Καραμαλλή για Χ. Κυριακίδης ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Αθανασίου) ΑΠΟΦΑΣΗ 1.Με την παρούσα αίτηση-έφεση επιζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ καθότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο 1 του άρθρου 44Γ του περί Μεταβίβασης και Υποθηκεύσεως Νόμος 9/65 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Το δε αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος ΙΒ ως επίσης και οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης έχουν εγκαταλειφτεί στο στάδιο των αγορεύσεων. 2.Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εφεσείοντα - αιτητή ο οποίος μεταξύ άλλων, εκθέτει τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η δε εφεσίβλητη - καθ΄ ης η αίτηση (από τώρα θα καλείται η Τράπεζα), φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.Ν. Νικολάου.
- Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Τα ουσιώδη και αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις έχουν ως ακολούθως: (α) Η Τράπεζα παραχώρησε στον αιτητή και στη σύζυγο του δάνεια (βλ. Τεκ. 1 και 2, ένστασης) και για περαιτέρω εξασφάλιση τους ο αιτητής παραχώρησε προς όφελος της Τράπεζας τις υποθήκες με αρ. Υ2684/06, Υ219/11 και Υ4773/12 ως επίσης η σύζυγος του παραχώρησε την υποθήκη με αρ. Υ7559/
- (β) Η Τράπεζα την 15.3.16 καταχώρησε την αγωγή αρ. 504/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εναντίον του αιτητή και της Σ. Παπαϊακώβου (βλ. Τεκ.Α της αίτησης) με την οποία αξιώνει, μεταξύ άλλων, τα ποσά των €1.260.196,28 πλέον €6.438,02 πλέον τόκους και έξοδα δυνάμει συμφωνιών δανείου ως επίσης και διατάγματα εκποίησης των πιο πάνω υποθηκών. Οι εναγόμενοι την 28.6.16 καταχώρισαν υπεράσπιση (βλ.Τεκ.Β της αίτησης) στην οποία αμφισβητούν τους ισχυρισμούς της Τράπεζας και προβάλλουν, μεταξύ άλλων, ότι ο αιτητής ουδέποτε προσέφερε τις πιο πάνω υποθήκες και προβάλλει διαζευκτικούς ισχυρισμούς ότι είναι άκυρες, ανεφάρμοστες, ότι αντίκειται στη σχετική νομοθεσία και ότι περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες. (γ) Η Τράπεζα την 30.6.17 επέδωσε στον αιτητή την ειδοποίηση Τύπος Ι συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπος Θ και από την κατάσταση λογαριασμού (βλ. Τεκ.7, ένστασης). Ο αιτητής δεν ανταποκρίθηκε στην πιο πάνω ειδοποίηση και έτσι η Τράπεζα την 6.12.17 επέδωσε στον αιτητή τις ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ. Ακολούθως ο αιτητής την 5.1.18 καταχώρισε την παρούσα αίτηση-έφεση. Με την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ ενημερωνόταν ο αιτητής ότι το ενυπόθηκο χρέος στα πλαίσια της πιο πάνω υποθήκης με αρ. Υ2684/06 κατέστη πληρωτέο και ότι η Τράπεζα προτίθεται να προχωρήσει σε πώληση την 23.3.
- Ο αιτητής επιζητεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ καθότι ως προβάλλει, η υπεράσπιση που καταχώρισε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής συνιστά αγωγή στα πλαίσια της έννοιας του άρθρου 44Γ
(3)(δ) του Νόμου. Η Τράπεζα φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ως λόγοι προβάλλονται, μεταξύ άλλων, ότι η υπεράσπιση δεν συνιστά αγωγή. Στο στάδιο των αγορεύσεων η ευπαίδευτη συνήγορος της Τράπεζας εισηγήθηκε η αίτηση-έφεση είναι εκπρόθεσμη και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το συγκεκριμένο ζήτημα παρά το γεγονός ότι δεν προβάλλεται ως λόγος ένστασης. Εισηγήθηκε δε ότι η προθεσμία των 30 ημερών που καθορίζει το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ και επομένως σ΄ αυτή την περίπτωση η αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Εκ διαμέτρου αντίθετα ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή ο οποίος ανέφερε ότι η προθεσμία αρχίζει την επόμενη ημέρα και έτσι η αίτηση - έφεση είναι εμπρόθεσμη. 5. Ακολούθως θα εξεταστεί κατά πόσο η αίτηση-έφεση είναι εκπρόθεσμη, παρά το γεγονός ότι δεν προβάλλεται ως λόγος ένστασης αφού το ζήτημα της παραγραφής είναι υψίστης σπουδαιότητας και άπτεται αυτής τούτης της εξουσίας ή της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της υπόθεσης και λαμβανομένου υπόψη ότι οι προθεσμίες θα πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις ως θέμα δημοσίου συμφέροντος (βλ. Χ΄Στυλλή ν Papadema κ.ά.
(2000)1Α ΑΑΔ 551). Οι τασσόμενες προθεσμίες καθώς έχει νομολογηθεί αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική εφαρμογή της δικαιοσύνης. (Βλ. Γεωργίου ν. Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων
(1999)1Α ΑΑΔ 384). Το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου ρητά προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, «εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης» Τύπος ΙΑ να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους τέσσερεις συγκεκριμένους λόγους που περιγράφονται, μεταξύ αυτών, καθότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση Τύπος Ι. Όπως έχει νομολογηθεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του Νομοθέτη (Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2., Income Tax Commissioners v. Pemsel [1891] A.C. 531, 543, Pilavakis v. Cyprus Inland Telecommunications Authority
(1963)2 CLR 429). Εφόσον το νόημα ενός νόμου είναι απλό το δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει την σοφία του. Δεν είναι καθήκον του δικαστηρίου να καταστήσει τον Νόμο λογικό αλλά να τον ερμηνεύσει όπως έχει σύμφωνα με το ορθό νόημα του λεκτικού του (Sutters v. Briggs [1992] 1 A.C. I, 8, Kanaris v. Tosoun
(1969)1 C.L.R. 637, 643). Δεν είναι επιτρεπτή η προσθήκη λέξεων στο κείμενο του Νόμου και η παρεμβολή επεκτάσεων οι οποίες δεν βρίσκονται στο Νόμο (Papaneophytou v. Rupublic
(1973)3 C.L.R. 191, 204).
- Στην προκείμενη περίπτωση η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ επιδόθηκε προσωπικά στον αιτητή την 6.12.
- Η δε αίτηση-έφεση καταχωρήθηκε την 5.1.
- Επομένως στην περίπτωση που η προθεσμία αρχίζει να προσμετρά από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης τότε η αίτηση-έφεση είναι εκπρόθεσμη αφού καταχωρήθηκε την 31η ημέρα ενώ στην περίπτωση που η προθεσμία αρχίζει να προσμετρά από την επόμενη της επιδόσεως τότε αυτή είναι εμπρόθεσμη.
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα - αιτητή εισηγήθηκε ότι η προθεσμία αρχίζει να προσμετρά από την επόμενη μέρα της επίδοσης λαμβανομένου υπόψη των προνοιών του άρθρου 31 του περί Ερμηνείας Νόμου. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Τράπεζας η οποία μεταξύ άλλων επισήμανε ότι δεν εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση ο πιο πάνω Νόμος, ενόψει της ρητής νομοθετικής πρόνοιας. Το άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 προνοεί τα ακόλουθα: « Στον υπολογισμό χρόνου για τους σκοπούς Νόμου ή δημοσίου εγγράφου εκτός αν φαίνεται το αντίθετο (α) περίοδος ημερών από τα συμβάν γεγονότος ή την εκτέλεση πράξης ή πράγματος θεωρείται ότι εξαιρεί την ημέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή η πράξη ή το πράγμα γίνεται˙ (β) αν η τελευταία ημέρα της περιόδου είναι Κυριακή ή δημόσια αργία (οι οποίες ημέρες αναφέρονται στο άρθρο αυτό ως «εξαιρούμενες ημέρες») η περίοδος θα περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα˙ (γ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάσσεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα σε ορισμένη ημέρα, τότε αν η ημέρα εκείνη είναι εξαιρούμενη ημέρα, η πράξη ή διαδικασία θα θεωρείται ότι έγινε ή έλαβε χώρα σε ορθό χρόνο αν γίνει ή λάβει χώρα την επόμενη ημέρα μετά, η οποία δεν είναι εξαιρούμενη ημέρα˙ (δ) όταν πράξη ή διαδικασία διατάττεται ή επιτρέπεται να γίνει ή να λάβει χώρα εντός χρόνου ο οποίος δεν υπερβαίνει έξι ημέρες, εξαιρούμενες ημέρες δεν θα καταχωρούνται στον υπολογισμό του χρόνου. » Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του πιο πάνω Νόμου ημέρες σημαίνει «καθαρές ημέρες».
- Στην υπόθεση Χατζηγιάννη ν Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αρ. υπόθεσης 914/2014, ημερ. 30.9.15, επισημάνθηκε ότι η προθεσμία των 75 ημερών είναι ανατρεπτική σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ώστε η μη καταχώριση της προσφυγής εντός του επιτρεπόμενου χρόνου να την καθιστά απαράδεκτη και το Δικαστήριο δεν αναλαμβάνει δικαιοδοσία εκτός εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 146 στοιχειώδης εκ των οποίων είναι η προνοούμενη προθεσμία των 75 ημερών (βλ. Τάκη ν Δημοκρατίας
(2007)3 ΑΑΔ 4). Όπου η διοικητική πράξη δεν δημοσιεύεται η προθεσμία αρχίζει να τρέχει από το χρονικό σημείο που ο διοικούμενος έλαβε πλήρη γνώση αυτής, πλήρης δε γνώση είναι αυτή που επιτρέπει στο διοικούμενο να διαγνώσει με βεβαιότητα και ακρίβεια την υλική ή ηθική του ζημιά. (βλ. επίσης Cypoil Trading Limited v Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 364/11, ημερ. 17.7.12) Στην υπόθεση Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν Ποταμίτη
(2010)3 ΑΑΔ 315, επισημάνθηκε ότι η ενεργοποίηση της αποτρεπτικής προθεσμίας των 75 ημερών με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 146.3 του Συντάγματος αρχίζει «εντός εβδομήκοντα πέντε ημερών από της ημέρας της δημοσιεύσεως της αποφάσεως ή της πράξεως ή, εν περιπτώσει μη δημοσιεύσεως ή εν περιπτώσει παραλείψεως, από της ημέρας καθ' ην η πράξις ή παράλειψις περιήλθεν εις γνώσιν του προσφεύγοντος». Ευρεία ανάλυση του τρόπου υπολογισμού του χρόνου και των παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη έγινε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παπαντωνίου κ.ά. ν Δήμου Λευκωσίας
(2010)3 ΑΑΔ 122. Στην υπόθεση Δημητρίου ν Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)4Α ΑΑΔ 456, ο χρόνος της προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος άρχισε να τρέχει από τη χρονική στιγμή της λήψης γνώσης του προσφεύγοντος για το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης πράξης. 9. Στην προκείμενη περίπτωση το άρθρο 44Γ
(3)ρητά προνοεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 30 ημερών «από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης». Η προθεσμία αρχίζει να προσμετρά από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης και όχι από την επόμενη. Στο άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου πράγματι επισημαίνεται ότι στον υπολογισμό του χρόνου εξαιρείται η μέρα κατά την οποία το συμβάν λαμβάνει χώρα ή πράξη ή το πράγμα γίνεται, «εκτός εάν φαίνεται το αντίθετο» και στην προκείμενη περίπτωση από το λεκτικό του άρθρου 44Γ
(3), προκύπτει όπως η προθεσμία καταχώρισης της έφεσης αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ και όχι από την επόμενη. Η Τράπεζα την 6.12.17 επέδωσε προσωπικά στον αιτητή την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, η δε αίτηση-έφεση καταχωρήθηκε την Παρασκευή 5.1.18, δηλ. την 31η ημέρα από την ημερομηνία παραλαβής της και δεν προηγείτο οποιαδήποτε αργία. Έτσι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. 10. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα. Έχοντας υπόψη ότι δεν προβλήθηκε στην ένσταση ως λόγος, η εκπρόθεσμη καταχώριση της αίτησης-έφεσης, κρίνω ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδα της. (Υπ.) ........... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. ./Ε.Α. Αναφορά: Τελική/ Προθεσμία - Αγωγή Subject: Final/Prothesmia-Agogi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο