ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΦΙΤΗ ν. ΕΛΕΑΝΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αίτησης: 41/18, 17/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2018:13 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 41/18 Μεταξύ: ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΦΙΤΗ Αιτητή και ΕΛΕΑΝΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ Καθ΄ης η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 7.2.2018 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17 Απριλίου, 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Δ. Χριστοδούλου για κ. Μυλωνά Για την Καθ΄ης η αίτηση: κ. Στ. Χριστοφόρου με κα Παντελή Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μέσα στα πλαίσια καταχώρησης εναρκτήριας αίτησης, ο Αιτητής, στις 7.2.18, καταχώρησε και την πιο πάνω μονομερή αίτηση, με την οποία αιτείτο: «Α. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η άσκηση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Βασίλειου Παπαϊωάννου, Εμμέλειας Παπαϊωάννου και Μπεατρίς Παπαϊωάννου, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της πιο πάνω αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διαζευκτικά προς το Α), προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Βασίλειου Παπαϊωάννου, Εμμέλειας Παπαϊωάννου και Μπεατρίς Παπαϊωάννου, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της πιο πάνω αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να καθαρίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της πιο πάνω αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δύναται ο Αιτητής να υπογράψει χωρίς τη συγκατάθεση της Καθ΄ης η αίτηση, τη μεταγραφή των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Βασίλειου Παπαϊωάννου, Εμμέλειας Παπαϊωάννου και Μπεατρίς Παπαϊωάννου στο Δημοτικό Σχολείο του Καλού Χωριού Λάρνακας». Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της πιο πάνω μονομερούς αίτησης, εξέδωσε προσωρινά διατάγματα ως οι θεραπείες «Β», «Γ» και «Δ». Η Καθ΄ης η αίτηση, την οποία επιδόθηκαν τα διατάγματα, καταχώρησε, στις 23.2.18, ένταση. Στο σώμα της ένστασης αναφέρονται δέκα λόγοι. Δεν κρίνεται, ως θα διαφανεί κατωτέρω, αναγκαία, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, η πλήρης παράθεσή τους. Τόσο η αίτηση, όσο και η ένσταση, υποστηρίζονται αντίστοιχα με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Αναφορά θα γίνει κατωτέρω σε όσα γεγονότα κρίνονται αναγκαία για την απόφαση αυτή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των γεγονότων τα οποία παρουσιάστηκαν ενώπιον του με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και τα επισυναφθέντα σε αυτές τεκμήρια. Θα ασχοληθώ κατωτέρω με τον τρίτο λόγο της ένστασης, ότι δηλαδή «Ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο την πραγματική αλήθεια και/ή παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια». Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει εξετάσει το πιο πάνω θέμα σε πολλές αποφάσεις του. Στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Λεωνίδας Γεωργίου και Παναγιώτας Σταύρου κ.ά., ΄Εφεση αρ. 32/2012, ημερ. 8.12.15, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι δεδομένο ότι η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει το διάταγμα χωρίς να εξετάσει την ουσία. Υπάρχουν όμως διάφορα κριτήρια που υποβοηθούν το Δικαστήριο στο έργο αυτό. ΄Εχουν εν πολλοίς καταγραφείς την απόφαση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248 στην οποία μνημονεύθηκαν και οι υποθέσεις Zachariades Ltd n. Economides
(1989)1 CLR 437, Resola (Cyprus) Ltd v. Christou
(1998)1 AAΔ.597 και Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 597. Στην υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe (C.A.)
(1998)1 W.L.R. 1350, το Αγγλικό Δικαστήριο διατύπωσε επτά προτάσεις ως προς τον τρόπο που το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίζει το θέμα. Παρά το γεγονός ότι ο αιτητής οφείλει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων εκείνων των στοιχείων που γνωρίζει, αλλά και εκείνων που θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα, η δε πρόθεση του κατά την προώθηση της μονομερούς αίτησης δεν είναι σχετική και ούτε εναπόκειται σ΄ αυτόν να αποφασίσει τι είναι ουσιώδες ή όχι, εν τούτοις εναπόκειται στο Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να κρίνει κατά πόσο το γεγονός που παραλήφθηκε είναι ουσιαστικό, κατά πόσο δεν ήταν γνωστό στον αιτητή και αν η παράλειψη έγινε χωρίς σκοπό παραπλάνησης. Ακόμη το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια παρόλη την απόδειξη ουσιαστικής μη αποκάλυψης, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους. Αυτά ιδιαιτέρως αναφέρονται στις προτάσεις 6 και 7 που διατύπωσε ο Ralf Gibson J. στην πιο πάνω απόφαση Brink's Mat Ltd v. Elcombe.» Επίσης στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της FEDOSSOVA LARISSA (Αρ. 2)
(1997)1 ΑΑΔ 1333, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «΄Ενας ενάγοντας που αποτείνεται με μονομερή αίτηση συμβάλλεται (καθώς έχει διατυπωθεί) με το Δικαστήριο ότι θα θέσει την όλη υπόθεση με πλήρη και δίκαιο τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου. Αν παραλείψει να το πράξει, και όταν το άλλο μέρος αποταθεί για ακύρωση του διατάγματος το δικαστήριο διαπιστώσει ότι έχει αποκρυφθεί οποιοδήποτε ουσιαστικό γεγονός ή δεν έχει υποβληθεί με τον ορθό τρόπο, στον ενάγοντα θα ειπωθεί ότι το δικαστήριο δεν θα εξετάσει την ουσία, και ότι εφόσο έχει παραβεί τη σύμβαση του για επίδειξη καλής πίστης, το διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί.» Σχετικές με το θέμα της αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων είναι και οι αποφάσεις στις υποθέσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, Μιχαήλ (Αρ. 3)
(2012)1 ΑΑΔ 1943, Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 ΑΑΔ 1168, Rybolovler v. Rybolovler
(2010)1 Α ΑΑΔ 82, Ιερά Μητρόπολης Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 Β ΑΑΔ
- Οι διάδικοι είναι, ο μεν Αιτητής Κύπριος Πολίτης, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα από κύπριους γονείς, η δε Καθ΄ης η αίτηση είναι Ελληνίδα. Τέλεσαν γάμο στις 28.2.2005, και από το γάμο τους απέκτησαν τρία παιδιά. Τον Βασίλειο που γεννήθηκε στις 27.6.07, την Εμμέλεια που γεννήθηκε στις 18.12.08 και την Μπεατρίς που γεννήθηκε στις 7.9.
- Το έτος 2011 οι διάδικοι μετακόμισαν στην Κύπρο και συγκεκριμένα, είχαν τη μόνιμη διαμονή μαζί με τα παιδιά τους στη Λάρνακα. Εξετάζοντας περαιτέρω το σύνολο των γεγονότων που ουσιαστικά αφορούν τη γονική μέριμνα των παιδιών των διαδίκων, θα διερευνήσω κατά πόσο ο Αιτητής με τη μονομερή αίτηση του κατέστησε το Δικαστήριο κοινωνό όλων των ουσιωδών γεγονότων. Την 10.11.12 ο γάμος των διαδίκων λύθηκε με τη διαδικασία του συναινετικού διαζυγίου. Ως ο Αιτητής ισχυρίζεται, ρύθμισαν στη διαδικασία αυτή δυνάμει ιδιωτικού συμφωνητικού εγγράφου την επιμέλεια των παιδιών τους. Επισύναψε προς τούτο αντίγραφο της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Όμως, ο Αιτητής παρέλειψε να αποκαλύψει το ιδιωτικό συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 28.1.11, Τεκμ. 1 στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση, που σαφώς αναφέρει ότι οι διάδικοι συμφώνησαν όπως η επιμέλεια των παιδιών αναλάβει η Καθ΄ης η αίτηση, ο δε Αιτητής να έχει το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας, ως η σχετική ρύθμιση του Τεκμ.
- Η εν λόγω συμφωνία ρύθμισης της Γονικής Μέριμνας είναι αναντίλεκτα αναπόσπαστο μέρος της Δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου, ως κατά νόμο προϋπόθεσης για έκδοση συναινετικού διαζυγίου. Το ιδιωτικό συμφωνητικό, ημερ. 13.11.15, Τεκμ. Β στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, απετέλεσε ουσιαστικά για το Δικαστήριο το πραγματικό βάθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στηρίχθηκε για να εκδώσει μονομερώς τα υπό κρίση διατάγματα. Η Καθ΄ης η αίτηση, με την ένορκη της δήλωση, αμφισβητεί την γνησιότητα του εγγράφου, Τεκμ. Β. Ισχυρίζεται ότι είναι πλαστό και ότι γι΄ αυτό το θέμα προέβηκε σε καταγγελία στην Αστυνομία, στην οποία και παράδωσε το πρωτότυπο του γνήσιου εγγράφου ημερ. 13.11.15, αντίγραφο του οποίου έχει επισυνάψει ως Τεκμ. 4 στην ένορκη της δήλωση. Το Δικαστήριο δεν πρόκειται να μεταβληθεί σε πραγματογνώμονα εξετάζοντας θέμα γνησιότητας ή μη των εγγράφων. Τούτο αποτελεί αντικείμενο της αστυνομικής έρευνας προς την οποία έγινε και η σχετική καταγγελία από την Καθ΄ης η αίτηση. Είναι όμως επιτρεπτόν για το Δικαστήριο, να σχολιάσει τα πιο κάτω, στη βάση της πιο πάνω πραγματικής εικόνας. - Ο Αιτητής, παρά τα όσα σοβαρά του καταλογίζει η Καθ΄ης η αίτηση, προτίμησε να τα αφήσει αναπάντητα. Δεν ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Καθ΄ης η αίτηση περί πλαστότητας, προσκομίζοντας το πρωτότυπο του εγγράφου που επικαλέστηκε ως Τεκμ. Β στην ένορκη του δήλωση και συγχρόνως να δώσει τη δική του εξήγηση ως προς το Τεκμ. 4 της ένορκης της δήλωσης. Τα δύο έγγραφα δεν είναι ταυτόσημα, όπως προσπάθησε ο Αιτητής να δικαιολογήσει στη γραπτή του αγόρευση. Υπάρχουν μικρές, ουσιώδεις όμως διαφορές, οι οποίες αλλοιώνουν ουσιαστικά τα πράγματα. Συγκεκριμένα: - Στην παράγραφο 5 του Τεκμ. Β αναφέρεται: «Η μητέρα διατηρεί το δικαίωμα πλήρους επιμέλειας των τέκνων το οποίο της έχει ανατεθεί από το 2012» Ενώ στο Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης της Καθ΄ης η αίτηση (Ιδιωτικό συμφωνητικό ημερ. 13.11.15) παράγραφος 5» η μητέρα διατηρεί . από το 2011». Το έτος 2011 πάντως συνάδει με το Τεκμ. 2, ιδιωτικό συμφωνητικό ημερ. 28.1.11 το οποίο επικαλέσθηκε η Καθ΄ης η αίτηση στην ένορκη της δήλωση. - Ενώ η παράγραφος 4 του Τεκμ. Β, αναφέρει ότι οι διάδικοι συμφωνούν ότι τα τέκνα θα μείνουν στην οικία του πατέρα τους στην Κύπρο και θα φοιτήσουν σε σχολείο που αμφότεροι οι γονείς θα αποφασίσουν από κοινού, από την αντίστοιχη παράγραφο του Τεκμ. 4 φαίνεται ότι η πιο πάνω συμφωνία κάλυπτε τη χρονική περίοδο από 13.11.15 έως την 30.6.
- Επίσης αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο επιπλέον και ότι τα παιδιά θα φοιτήσουν σε αγγλόφωνο ιδιωτικό σχολείο της Κύπρου ή άλλο..». Με βάση τα πιο πάνω, ερωτηματικά προκύπτουν ως προς το εξής. Αν τα αληθή, για τον Αιτητή, γεγονότα είναι αυτά τα οποία περιλαμβάνονται στο Τεκμ. Β της αίτησης του, τότε πώς δικαιολογείται από την εξιστόρηση των γεγονότων από τον Αιτητή, το Τεκμ. 8 της ένορκης δήλωσης της Καθ΄ης η αίτηση το οποίο αποτελεί ιδιωτικό συμφωνητικό ημερ. 6.1.17 μεταξύ των διαδίκων, ως προς τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας των παιδιών τους; Την ύπαρξη της συμφωνίας ασφαλώς την γνώριζε ο Αιτητής, εφόσον δεν την αμφισβήτησε ως όφειλε. Όφειλε να την αποκαλύψει. Δεν την αποκάλυψε. Τούτο προφανώς και λόγω της παραγράφου 5 του Τεκμ. 8, παράγραφος η οποία αποτελεί τη χρονική και λογική συνέχεια της παραγράφου 4 του Τεκμ. 4, δηλαδή της ιδιωτικής συμφωνίας για την οποία η Καθ΄ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι είναι η γνήσια συμφωνία των διαδίκων. -Περαιτέρω, ο Αιτητής, όχι τυχαία όπως φαίνεται, ισχυρίζεται ότι η Καθ΄ης η αίτηση μετακόμισε στη Λάρνακα από τον Οκτώβρη του 2017, ενώ φαίνεται ότι η Καθ΄ης η αίτηση κατοικεί στην Κύπρο από τον Οκτώβρη του 2016, εξ΄ ου και η αναφορά στο Τεκμ. 8, παράγραφος 7, σε οικία της Καθ΄ης η αίτηση στην Ορόκλινη. Ο Αιτητής ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ότι η μετακίνηση των παιδιών από το σχολείο του Καλού Χωριού όπου φοιτούσαν, έγινε μονομερώς από την Καθ΄ης η αίτηση και εκμεταλλευόμενη το γεγονός της απουσίας του, την περίοδο εκείνη, στο εξωτερικό. Το Τεκμ. 9 όμως, το οποίο επισυνάπτει στην ένσταση της η Καθ΄ης η αίτηση και αποτελεί ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 13.2.18, αποδεικνύει ότι το όλο θέμα της μετακίνησης των παιδιών ήταν σε γνώση του και για το οποίο θέμα, όμως φαίνεται από το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου, ο Αιτητής όχι μόνο δεν είχε ένσταση, αλλά προέβηκε και σε πληροφόρηση της Καθ΄ης η αίτηση για ορισμένες δραστηριότητες των παιδιών, με σκοπό προφανώς τη διευκόλυνση της εν λόγω μετακίνησης των παιδιών από το ένα σχολείο στο άλλο. Το Τεκμ. 9, ο Αιτητής παρέλειψε να το παρουσιάσει στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα η όλη εικόνα την οποία δημιούργησε με την ένορκη του δήλωση ως προς το θέμα αυτό να συνιστά παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω, τα προσωρινά διάταγμα ακυρώνονται για λόγους παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, αλλά και επίσης για το λόγο ότι ο Αιτητής εσκεμμένα παρουσίασε μία εκ των προτέρων κατασκευασμένη και ελλιπή παρουσίαση των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου, με αποκλειστικό σκοπό να πετύχει μονομερώς την έκδοση των υπό κρίση διαταγμάτων. Η πιο πάνω ενέργεια αποκρούεται από το Δικαστήριο, ως απαράδεκτη ενέργεια, αν ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη ότι το όλο θέμα αφορά γονική μέριμνα ανηλίκων. Για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, θα εξετάσω κατωτέρω και άλλους ουσιαστικούς λόγους ακύρωσης των υπό κρίση διαταγμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο και μόνο στην περίπτωση που καταδεικνύεται, δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου, παρεκκλίνοντας την αρχή να ακούονται και τα δύο μέρη πριν τη δικαστική κρίση (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598 και Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward
(2013)1 ΑΑΔ 78. Η συνάθροιση των γεγονότων, όπως αυτή διαμορφώνεται με την ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η αίτηση και στα επισυναφθέντα σε αυτή τεκμήρια, αποδεικνύει ξεκάθαρα, ότι δεν υπήρχε στη συγκεκριμένη υπόθεση το στοιχείο του κατεπείγοντος. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω τα γεγονότα τα οποία απεκρύβησαν από το Δικαστήριο και τα οποία αναφέρθηκαν ανωτέρω, η συνάθροιση των οποίων όπως προανέφερα ματαιώνει την ύπαρξη του κατεπείγοντος στη συγκεκριμένη υπόθεση. Είναι ως προς τούτο απόλυτα διαφωτιστικό το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Αμβροσιάδου, ανωτέρω: «Στη M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 μάλιστα υπεδείχθη ότι (σ. 1797) «. Σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος», ώστε η υποχρέωση για πλήρη αποκάλυψη να επεκτείνεται και σε αυτά, καταδεικνύοντας έτσι την άρρηκτη σχέση μεταξύ του κατεπείγοντος και της υποχρέωσης για πλήρη αποκάλυψη που επίσης αφορά την όλη υπόσταση της μονομερούς αίτησης ως δικαιοδοτικού όρου.» ΄Ενας περαιτέρω λόγος ακύρωσης των προσωρινών διαταγμάτων αφορά και την εγκυρότητα της διαδικασίας όπως αυτή δρομολογήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης. Η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου καταδεικνύει την ορθή διαδικασία η οποία έπρεπε να ακολουθηθεί σε αυτή την υπόθεση. Ο Αιτητής θα έπρεπε να επιδιώξει την αναγνώριση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έτσι ώστε η εν λόγω απόφαση να αποκτήσει νομική ισχύ στην Κύπρο. Μετά από αυτό, θα έπρεπε ο Αιτητής να καταχωρήσει εναρκτήρια αίτηση με την οποία να ζητούσε τροποποίηση της απόφασης του ελληνικού Δικαστηρίου, διαδικασία που στην παρούσα υπόθεση δεν ακολουθήθηκε με αποτέλεσμα να πλήττεται η εγκυρότητα της ενώπιον του Δικαστηρίου αρξάμενης διαδικασίας. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Πανέρα ν. Πανέρα
(2001)1 ΑΑΔ 1684 όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Το διάταγμα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών θεωρείται σαν απόφαση και τυγχάνει αναγνώρισης και εκτέλεσης από τα δικαστήρια της Δημοκρατίας. Η απόφαση υπήρχε. Η ορθή διαδικασία για τον εφεσίοντα ήταν η αναγνώριση της πιο πάνω απόφασης και η επιδίωξη τροποποίησης της σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου αρ. 216/90 στην Κύπρο και όχι η καταχώρηση νέας αίτησης για τη ρύθμιση του ύψους της διατροφής εξ΄ υπαρχής. Εξίσου ορθή είναι και η παρατήρηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι αν προέβαινε σε τροποποίηση του υπάρχοντος διατάγματος θα ισοδυναμούσε με ανάληψη δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας». Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μονομερής αίτηση ημερ. 7.2.18 απορρίπτεται και συνακόλουθα τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα ακυρώνονται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ......... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο