SUNOSTOS PROPERTIES LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ ΑΡ.: 75/2018, 21/9/2018

(2)και 44Δ

(2)του Νόμου 9/1965, την απαγόρευση της αποστολής και/ή επίδοσης οποιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης ή επιστολής από τους Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσίβλητους όπως προβλέπεται στο Νόμο 9/1965, καθώς και την ακύρωση και/ή παραμερισμό της ημερομηνίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/2XXXXX6 που βαρύνεται με την Υποθήκη Υ4855/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας που έχει οριστεί στις 25/9/

1. Επιπλέον επιζητείται η έκδοση αναγνωριστικών διαταγμάτων για την αντισυνταγματικότητα συγκεκριμένων προνοιών του Νόμου 9/
2. Προβαλλόμενοι Λόγοι Οι λόγοι για τους οποίους οι Αιτητές αξιώνεται ο παραμερισμός και/ή ακύρωση των επίδικων Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ και του ορισθέντα πλειστηριασμού καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης. Αυτοί μπορεί να συνοψισθούν ως ακολούθως: · Δεν μπορεί να συνυπάρξει η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 και εκκρεμοδικία Αγωγής η οποία αφορά τα επίδικα δάνεια και/ή λογαριασμούς και/ή ενυπόθηκα ακίνητα και/ή γεγονότα. · Οι προϋποθέσεις για την προώθηση της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστες στην παρούσα περίπτωση διότι εκκρεμεί η Αγωγή υπ΄αρ. 1804/18 του Ε.Δ. Λευκωσίας αναφορικά με τις Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ, τα επίδικα δάνεια και/ή ενυπόθηκα ακίνητα και στην οποία επιζητείται η κήρυξη ως άκυρων και/ή στερημένων οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος της επίδικης Συμφωνίας δανείου, της επίδικης Συμφωνίας Υποθήκης και/ή της υποθήκης Υ4855/
3. · Σε περίπτωση μη έγκρισης των αιτουμένων Διαταγμάτων η Αγωγή υπ΄αρ. 1804/18 του Ε.Δ. Λευκωσίας θα καταστεί άνευ αντικειμένου χωρίς να εξεταστεί και θα υπάρξει παραβίαση του δικαιώματος των Αιτητών/Εφεσειόντων για πρόσβαση στο Δικαστήριο και/ή αποτελεσματική θεραπεία. · Ταυτόχρονη αποστολή και/ή επίδοση της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ και της Ειδοποίησης τύπου ΙΒ και/ή πρόωρη επίδοση και/ή εκτός νομοθετικού πλαισίου επίδοση της Ειδοποίησης τύπου ΙΒ. · Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις δεν έχουν επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως ρητά καθορίζεται στο Μέρος VIA του Ν. 9/
4. · Τα Άρθρα 27, 37, 44

(2), 44Α

(4), 44Β

(1),

(2), (2α), 44Γ

(1),

(2),

(3), 44ΙΓ, 44Δ

(2), 44ΙΔ, 51 και τα Μέρη VI και VIA του Νόμου 9/1965 είναι αντισυνταγματικά αφού παραβιάζουν την συνταγματική αρχή της μη αναδρομικότητας Νόμου. Η αναδρομική ισχύς τους ανατρέπει προϋπάρχοντα δικαιώματα και/ή νομικές καταστάσεις στις οποίες οι Αιτητές/Εφεσείοντες στήριξαν τις αποφάσεις τους και τις βιοτικές και οικονομικές τους επιλογές. · Τα πιο πάνω Άρθρα αντίκεινται στα Άρθρα 6, 23, 26

(1), 28

(1)και 28

(2)του Συντάγματος. Ένορκη Δήλωση Αίτησης/Έφεσης Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Στέλιου Αρέστη Δημητρίου Διευθυντή των Αιτητριών/Εφεσειουσών Εταιρειών 1-4. Σε αυτή, αφού αναφέρεται στην επίδοση στους Αιτητές/ Εφεσείοντες στις 7/6/18 των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και τύπου ΙΒ για την πώληση του ακινήτου με αρ. Υποθήκης Υ4855/2009, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας 2 Εταιρείας και στην εκκρεμοδικία ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας της Αγωγής υπ. αρ. 1804/2018 η οποία έχει καταχωρηθεί στις 6/7/2018 και αφορά το ίδιο δάνειο και λογαριασμό και υποθήκη τα οποία αναφέρονται στις επίδικες Ειδοποιήσεις, επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους έφεσης. Λόγοι Ένστασης Στην υπό κρίση Αίτηση/Έφεση κατεχωρήθη Ένσταση στην οποία οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσείοντες επικαλούνται μεταξύ άλλων και τους ακόλουθους λόγους Ένστασης: § Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ που το νομοθετικό πλαίσιο εξαντλητικά προβλέπει. § Η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 ακολουθήθηκε από την Τράπεζα ορθά και σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. § Η απόφαση πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου λήφθηκε νόμιμα και με βάση τις δυνατότητες που το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο παρέχει ασκώντας τα εκ του Νόμου προβλεπόμενα δικαιώματα. § Η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ δεν είναι εφέσιμη. § Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι με το Έγγραφο Υποθήκης οι Αιτητές αρ.2 έχουν ανέκκλητα καταστήσει την Τράπεζα πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους και της έδωσαν πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η Υποθήκη. § Δεν προκύπτει παραβίαση της συνταγματικής αρχής της μη αναδρομικότητας του νόμου, καθώς ο εν ισχύ νόμος δεν επηρεάζει αποκρυσταλλωμένα δικαιώματα των Αιτητών ούτε δημιουργεί νέα προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, οι οποίοι έχουν ήδη παραχωρήσει τα δικαιώματά τους στην Εφεσίβλητη με την υπογραφή των Συμβάσεων Υποθηκών, ως εξασφάλιση για την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων. Ο ισχύων νόμος ουσιαστικά έχει δημιουργήσει ένα μέτρο εκτέλεσης σε σχέση με δικαιώματα τα οποία έχουν ήδη παραχωρηθεί προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση και είναι καθόλα συνταγματικός και ευθυγραμμισμένος με τις αρχές που διέπουν το θέμα της αναδρομικής ισχύος. § Δεν προκύπτει ασυμβατότητα των διατάξεων 27, 37, 44

(2), 44Α

(4), 44Β

(1),

(2), (2α), 44Γ

(1),

(2),

(3), 44ΙΓ, 44Δ

(2), 44ΙΔ, 51 και του Μέρους VI και VIA του Νόμου 9/1965 με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ούτε αποσείεται το βάρος απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό. § Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν θέμα επίδοσης των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ σε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο καθότι μόνο το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να εγείρει τέτοιο θέμα. Εν πάση περιπτώσει οι εν λόγω Ειδοποιήσεις έχουν δεόντως επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη. § Η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ και η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ δύναται να επιδοθούν ταυτόχρονα και καμία παρατυπία δεν προκύπτει λόγω της ταυτόχρονης επίδοσης τους. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Αδάμου, Λειτουργού στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών της εφεσίβλητης Τράπεζας. Από πλευράς γεγονότων αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: ð Η εφεσίβλητη Τράπεζα παραχώρησε στους Αιτητές αρ.6 πιστωτικές διευκολύνσεις προς εξασφάλιση των οποίων εγγράφη εκ μέρους των Αιτητών αρ. 2 η Υποθήκη με αρ. Υ4855/2009 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/2XXXXX6, Φ/Σχ. LVI/9, τεμ. XXXXX στον Άγιο Θεόδωρο Λάρνακα για το ποσό των € 750.000 πλέον τόκους. ð Ένεκα των καθυστερήσεων αποπληρωμής των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, η Τράπεζα ασκώντας τα δικαιώματα της τερμάτισε κατά ή περί τον Ιανουάριο 2014 την σχετική συμφωνία και ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό δυνάμει της συμφωνίας αυτής συμπεριλαμβανομένου και του ενυπόθηκο χρέους κατέστη πληρωτέο και απαιτητό. ð Στις 6/11/2017 επιδόθηκαν στους Αιτητές και στα ενδιαφερόμενο μέρη η ειδοποίηση «Τύπος Θ» και η Ειδοποίηση «Τύπος I» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους. ð Στις 15/6/2018 και όχι στις 7/6/2018 όπως λανθασμένα αναφέρει ο ομνύων στην ένορκη του δήλωση, επιδόθηκαν στους Αιτητές και στα ενδιαφερόμενα μέρη οι επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 οι ένορκες δηλώσεις του επιδότη για την επίδοση των εν λόγω Ειδοποιήσεων. ð Στις 6/7/18 οι Αιτητές καταχώρησαν στο ΕΔ Λευκωσίας την Αγωγή με αρ. 1804/

1. Στο πλαίσιο της Ένορκης δήλωσης του ο XXXXX Αδάμου, επικαλούμενος της νομικής συμβουλής που τυγχάνει από τους δικηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση, ουσιαστικά επαναλαμβάνει και ταυτόχρονα εξειδικεύει τους λόγους Ένστασης. Πραγματικό υπόβαθρο Αίτησης Στην υπό κρίση Αίτηση/Έφεση τα πιο κάτω γεγονότα, όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν συμπεριλαμβανόμενων είναι αναντίλεκτα και αποτελούν το πραγματικό πλαίσιο της υπό εξέταση Αίτησης/έφεσης: ▬ H Αιτήτρια/Εφεσείουσα αρ. 2 είναι ιδιοκτήτρια ακινήτου που βαρύνεται με την υποθήκη Υ4855/2009 υπέρ της εφεσίβλητης Τράπεζας. ▬ Η επίδικη υποθήκη συστάθηκε δυνάμει σχετικής Συμφωνίας προς όφελος της εφεσίβλητης Τράπεζας ως εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων του Αιτητή αρ.
2. Τα ποσά που εξασφαλίζονται με την επίδικη υποθήκη κατέστησαν ληξιπρόθεσμα περί τον Ιανουάριο του 2014 που η εφεσίβλητη Τράπεζα τερμάτισε τη Συμφωνία. ▬ Στις 7/6/18 εκδόθηκαν από την εφεσίβλητη Τράπεζα Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ οι οποίες επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 15/6/
3. Προηγήθηκε στις 6/11/2017 η επίδοση στους Αιτητές Ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ. ▬ Στις 6/7/2018 οι Αιτητές καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αγωγή με αρ. 1804/
4. Στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα της εν λόγω Αγωγής επιζητούνται, μεταξύ άλλων θεραπειών, Δηλωτικές Αποφάσεις ότι οι Συμφωνίες παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων, η Συμφωνία υποθήκης και η υποθήκη Υ4855/2009 είναι άκυρες και/ή ακυρώσιμες. Επιπλέον αξιώνεται Διάταγμα για ακύρωση και/ή απόσυρση μεταξύ άλλων υποθηκών και της υποθήκης Υ4855/
5. Σύντομη περιγραφή διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου Για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων είναι αναγκαία η περιγραφή της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/
6. Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ προσφάτως και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου[1] αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA.[2] Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου[3]. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή η οποία είναι κατά τον Τύπο ΙΑ επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[4]. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ και έχουν ως εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψης του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό 2 εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα Άρθρα 44Ζ & 44Η. Ειδικότερα στο Άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοείται η επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 45 του Νόμου. Στη βάση των ανωτέρω προνοιών επισημαίνω την ύπαρξη στο Νόμο συγκεκριμένων προθεσμιών στην όλη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου προφανώς μέσα στο πλαίσιο διασφάλισης της ταχείας ολοκλήρωσης της προς το σκοπό είσπραξης των οφειλόμενων από δικαστικά χρέη ποσών τα οποία είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη. Επισημαίνω στο σημείο αυτό πως το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής. Διαλαμβάνεται δε ρητά ότι η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους[5]. Στο πλαίσιο δε της προβλεπόμενης διαδικασίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: à Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. à Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. à Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ

(3)(α) - (στ) του Νόμου. à Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Εξέταση Αίτησης/Έφεσης Τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018 - Αναδρομική ισχύς του Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε στις 9/7/

1. Όταν εκδόθηκαν και επιδόθηκαν οι επίδικες Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και τύπου ΙΒ ίσχυαν οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως είχαν τροποποιηθεί με το Νόμο 142(Ι)/
2. Με δεδομένο ότι στις 13/7/2018 το μέρος VIA του Νόμου 9/1965 τροποποιήθηκε εκ νέου με τον Ν. 87(Ι)/2018 καθίσταται αναγκαία η εξέταση των βασικών αλλαγών που επήλθαν αλλά και των συνεπειών που αυτές ενδέχεται να έχουν στην υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι κάθε Νόμος, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας[6]. Στην προκειμένη περίπτωση και ελλείψει διαφορετικής πρόνοιας ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13/7/
3. Αναφορικά δε με τις διαδικασίες για τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και έναρξης της ισχύος του και οι οποίες (διαδικασίες) είχαν αρχίσει πριν από την εν λόγω ημερομηνία ανεξαρτήτως του αν είχαν σταλεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόμου. Με άλλα λόγια ρητά προβλέπεται ότι: Πρώτον ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και Δεύτερον ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μου οι πρόνοιες του Άρθρου 10

(2)(γ) και (ε) του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 οι οποίες διαλαμβάνουν τα εξής: «

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- .................................... (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή .................................... (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω..». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, όπως είναι διατυπωμένη η σχετική επιφύλαξη στο Ν. 87(Ι)/2018, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι δεν επηρεάζονται δικαιώματα ή θεραπείες σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα που προκύπτει από το Νόμο που ακυρώθηκε εφόσον στον τροποποιητικό Νόμο σαφώς διατυπώνεται αντίθετη πρόθεση[7]. Στη βάση των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση θα πρέπει να εξετασθεί με βάση τις υφιστάμενες διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 όπως διαμορφώθηκαν με τον τροποποιητικό Νόμο Ν. 87(Ι)/

1. Nα σημειώσω εδώ ότι το ότι ο Νομοθέτης θέλησε να αποδώσει αναδρομική ισχύ στις τροποποιήσεις που επέφερε ο Ν. 87(Ι)/2018 σε όλες τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 δεν το αμφισβητούν στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών. Αντίθετα το προωθούν και το υποστηρίζουν[8]. Επισημαίνεται ότι όταν οι Αιτητές είχαν καταχωρήσει την υπό κρίση Αίτηση είχαν εγείρει σε αυτή ως συγκεκριμένο λόγο έφεσης θέμα αντισυνταγματικότητας αριθμού διατάξεων του Νόμου 9/1965 ως ήταν πριν την πρόσφατη τροποποίηση από τον Ν. 87(Ι)/
2. Η βασική θέση που προβλήθηκε με βάση και τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση Αρέστη ήταν ότι αφενός, αν δεν ανασταλεί ο πλειστηριασμός, οι Αιτητές θα απολέσουν την περιουσία τους χωρίς να ακουστεί η υπόθεση τους την οποία προωθούν μέσω της αγωγής αρ.1804/2018[9] και αφετέρου ότι η νέα νομοθεσία επηρεάζει κεκτημένα δικαιώματα και προϋπάρχουσες καταστάσεις στις οποίες στηρίχθηκαν για να διαμορφώσουν τη θέση τους («τις αποφάσεις τους και τις βιοτικές και οικονομικές τους επιλογές»)[10]. Προώθηση ζητημάτων αντισυνταγματικότητας που δεν έχουν εγερθεί στη δικογραφία Κατά το στάδιο των αγορεύσεων υποστήριξαν ότι διατηρούν το δικαίωμα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου θέμα αντισυνταγματικότητας των νέων τροποποιημένων Άρθρων και συγκεκριμένα των Άρθρων 44Α και 44Γ. Η βασική θέση που προβλήθηκε ήταν ότι η αναδρομική ισχύ που δίδεται από το Άρθρο 44Α έχει ως αποτέλεσμα οι Αιτητές να βρίσκονται ξαφνικά και/ή εξ απροόπτου σε δυσμενή θέση και η Αίτηση/Έφεση που καταχώρησαν να μην είναι πλέον παραδεκτή. Επισημαίνεται εν πρώτοις ότι, ενόψει του ότι ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης/Έφεσης, στην καταχωρηθείσα Αίτηση/Έφεση δεν έχει εγερθεί ζήτημα αντισυνταγματικότητας των τροποποιήσεων που ο εν λόγω τροποποιητικός Νόμος έχει επιφέρει στο βασικό Νόμο. Το ζήτημα εγέρθηκε, όμως, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, από τους συνηγόρους των Αιτητών κατά την εκδίκαση της Αίτησης/Έφεσης. Υποστήριξαν, συναφώς, ότι διατηρούν το δικαίωμα να αναπτύξουν το θέμα της αντισυνταγματικότητας σε σχέση με πρόνοιες του Νόμου όπως έχουν διαμορφωθεί μετά την τροποποίηση. Απέσυραν δε, κατά το στάδιο ακρόασης, τους λόγους έφεσης οι οποίοι είχαν διατυπωθεί στις παραγράφους 14 και 15 της Αίτησης/Εφεσης όπου προβάλλονταν ζητήματα αντισυνταγματικότητας διαφόρων Άρθρων του Νόμου ως ήταν πριν την πρόσφατη τροποποίηση. Με βάση την πάγια νομολογία διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας νομοθετικών διατάξεων οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα Άρθρα του Νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία, κατά την άποψη του, αυτά προσκρούουν. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Πάμπου Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196 «η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν». Στην υπόθεση Οικονόμου v. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α.Α.Δ. 676 στη σελίδες 683-684 υπογραμμίστηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «.ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποφάσισε επί του ισχυρισμού του για αντισυνταγματικότητα του άρθρου 7 του Νόμου. Υπέβαλε ότι, εφόσον είχε εγείρει θέμα αντισυνταγματικότητας, το Πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 144 του Συντάγματος, να το εξετάσει. Υπέβαλε περαιτέρω ότι υπάρχει παραβίαση των άρθρων 20, 25, 28 και 52 του Συντάγματος και «του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Έχει νομολογηθεί ότι θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξειδικευμένα και να διατυπώνονται με πλήρη λεπτομέρεια ή να διατυπώνονται σε λεπτομερές υπόμνημα.... Ο εφεσείων δεν έχει εξειδικεύσει ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστήριου - και ενώπιόν μας - τους λόγους για τους οποίους το άρθρο 7 του Νόμου είναι αντισυνταγματικό. Ορθά λοιπόν δεν έχει εξεταστεί η εισήγηση του περί αντισυνταγματικότητας από το Πρωτόδικο Δικαστήριο. Για τους ίδιους λόγους - έλλειψη εξειδίκευσης - δεν μπορεί να εξεταστεί θέμα αντισυνταγματικότητας στη διαδικασία της έφεσης.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Sigma Radio TV v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2009)1 Α.Α.Δ. 1601 τονίσθηκαν τα εξής σχετικά με το υπό εξέταση θέμα: «Η συνταγματικότητα ενός νόμου, ως ζήτημα νομικό, εξετάζεται από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται. Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό έπρεπε να είχε δικογραφηθεί δεόντως και να υποστηριχθεί από τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Οι εφεσείοντες δεν ήγειραν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θέμα αντισυνταγματικότητας των άρθρων του νόμου και των κανονισμών που αυτοί εξειδικεύουν στους πιο πάνω λόγους έφεσης και συνεπώς, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε αυτά τα θέματα». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επίσης στην υπόθεση Αχιλλέως κ.ά. v. Πιτταρά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1590 επαναλήφθηκε ότι η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Λέχθηκε ακόμη ότι, σε κάθε περίπτωση, το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν. Αποτέλεσε δε θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων ότι μόλις κατά την ημέρα ακρόασης της Αίτησης ήρθαν σε γνώση τους τα επιχειρήματα των Αιτητών σε σχέση με την ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα και ότι αυτά ήταν σε μια άλλη βάση εντελώς διαφορετική από εκείνη που είχε τεθεί στην Αίτηση/Έφεση. Στη βάση της πιο πάνω νομολογίας προκύπτει ότι, πέραν της επίκλησης συγκεκριμένων Άρθρων του Συντάγματος που παραβιάζονται, είναι αναγκαία η εξειδίκευση καθώς και η δικογράφηση των λόγων για τους οποίους οι όποιες νομοθετικές διατάξεις είναι αντισυνταγματικές. Στην προκειμένη περίπτωση κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει από πλευράς των Αιτητών. Ούτε βέβαια συμπεριελήφθη, σε οποιοδήποτε στάδιο, στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης συγκεκριμένος λόγος έφεσης που να περιλαμβάνει και να δικογραφεί τα θέματα αντισυνταγματικότητας τα οποία εγέρθηκαν μόλις κατά το στάδιο της ακρόασης της Αίτησης. Εν προκειμένω θεωρώ σημαντικό να επισημάνω ότι η υπό κρίση Αίτηση/Εφεση κατεχωρήθη στις 9/7/2018 και ορίστηκε στις 17/7/

1. Κατά την εν λόγω ημερομηνία με δεδομένο ότι ο επίδικος πλειστηριασμός ήταν ορισμένος στις 25/9/18, αφού δόθηκε χρόνος 30 ημερών για καταχώρηση ένστασης, η ακρόαση της Αίτησης ορίστηκε στις 12/9/
2. Έχοντας κατά νουν ότι στο διαρρεύσαν από της καταχώρησης της Αίτησης (9/7/2018) μέχρι και την ημερομηνία ακρόασης (12/9/2018) - και αφού η τροποποίηση του Νόμου είχε λάβει χώρα στις 13/7/2018 - δεν μεσολάβησε από μέρους των Αιτητών οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα ούτως ώστε να τεθεί και/ή συμπεριληφθεί ενώπιον του Δικαστηρίου λόγος έφεσης ο οποίος να συνάδει με τα όσα, τελικώς, προώθησαν στις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι των Αιτητών και αφορούσαν σε συνταγματικότητα Άρθρων του Νόμου στη νέα του μορφή (μετά την πρόσφατη τροποποίηση), δεν μπορεί η σχετική επιχειρηματολογία να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα εξετάσει την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση στη βάση των λόγων έφεσης που αυτή περιλαμβάνει και δεν έχουν εντωμεταξύ αποσυρθεί ή μη προωθηθεί από πλευράς των Αιτητών/Εφεσειόντων. Εξέταση Λόγων Έφεσης Λόγοι Έφεσης 1-6, και 9 Οι πιο πάνω λόγοι έφεσης περιστρέφονται γύρω από το ζήτημα της εκκρεμοδικίας της Αγωγής υπ. αρ. 1804/
3. Μια εκ των βασικών αλλαγών που ο Ν. 87(Ι)/2018 επέφερε ήταν αυτή που αφορά στους λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Η εκκρεμοδικία αγωγής για την Ειδοποίηση Τύπου Ι δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι ο βασικός λόγος που έχει προβληθεί από τους Αιτητές για ακύρωση και/ή παραμερισμό των επίδικων Ειδοποιήσεων, ήτοι η εκκρεμοδικία, δεν αποτελεί, μετά την τροποποίηση του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 και συγκεκριμένα του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Γ από τον Νόμο 87(Ι)/2018, πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Λόγος Έφεσης 10 Στο πιο πάνω Λόγο Έφεσης προβάλλεται θέμα περιφρόνησης και/ή κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας λόγω της εκκρεμότητας της Αγωγής υπ. αρ. 1804/2018 η οποία αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο και/ή τα επίδικα δάνεια και/ή λογαριασμούς. Εν προκειμένω οι Αιτητές φαίνεται να συναρτούν το ζήτημα αυτό (της κατάχρησης) με την ταυτόχρονη συνύπαρξη της Αγωγής 1804/2018 και της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965. Παραβλέπουν, ωστόσο, ότι η Αγωγή 1804/2018 έχει εγερθεί από τους ίδιους στις 6/7/2018 (μετά την επίδοση σε αυτούς στις 15/6/18 των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και τύπου ΙΒ) και βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Επιπλέον λέω, σε συμφωνία με τα όσα η πλευρά των Εφεσιβλήτων υποστήριξε, ότι με την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων μέσω πλειστηριασμού οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι απλώς προωθούν τα συμφέροντα τους με το ένδικο μέσο που ο σχετικός Νόμος τους παρέχει. Των πιο πάνω δεδομένων δεν διαπιστώνω την ύπαρξη οποιασδήποτε κατάχρησης από μέρους των Εφεσιβλήτων. Λόγοι Έφεσης 11 και 12 Στους πιο πάνω λόγους εγείρεται ζήτημα πρόωρης επίδοσης της Ειδοποίησης τύπου ΙΒ και ότι η ταυτόχρονη επίδοση των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και τύπου ΙΒ παραβιάζει τις πρόνοιες του Νόμου. Δεν υπάρχει έρεισμα στην πιο πάνω εισήγηση. Οι πρόνοιες του Νόμου μετά την πρόσφατη τροποποίηση είναι σαφείς. Συγκεκριμένα στο εδάφιο

(2)του Άρθρου 44Δ διαλαμβάνονται τα ακόλουθα: «

(2)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή:» Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] 27.-

(1)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας, και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου.

(2)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι ο επί του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού πληρωτέος τόκος θα καταβάλληται εις τακτικά διαστήματα προ της καθωρισμένης διά την πληρωμήν του τοιούτου ποσού ημερομηνίας, και η πληρωμή τοιούτου τόκου καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή του τόκου κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου. [2] Δέστε Άρθρο 44Β

(1)του Ν. 9/65. [3] Δέστε Άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65. [4] Δέστε Άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/

1. [5] Δέστε Άρθρο 44Α (4Α): (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό. [6] Δέστε Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1:
2. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed). [7] Δέστε και την υπόθεση Ξιούρουππα v. Λαικής Τράπεζας Δημόσιας εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, ημερ. 15/11/16 όπου τονίσθηκε ότι αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο και ότι το ίδιο προνοείται και στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.
3. Δέστε, επίσης, την υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1670. [8] Δέστε σελίδα 6 των γραπτών Αγορεύσεων των Αιτητών: «Μετά την πιο πάνω σύγκριση των άρθρων πως είχαν και πως έχουν σήμερα μετά την τροποποίηση, είναι ξεκάθαρο πως ο Νομοθέτης θέλησε να τους αποδώσει αναδρομική ισχύ και αυτό εμφαίνεται από την προσθήκη της νέας επιφύλαξης του άρθρου 44Α

(3)και την προσθήκη του ακόλουθου νέου εδαφίου (4Α)». [9]

1. Ως εκ των ανωτέρω, οι ως άνω Αιτητές - Εφεσείοντες κινδυνεύουν με εκποίηση των ενυπόθηκών περιουσιών τους, δηλαδή να απολέσουν την περιουσία τους, χωρίς να ακουστεί η δική τους υπόθεση εναντίων των ως άνω Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων εις την Αγωγή υπ' αριθμό 1804/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και χωρίς να έχουν την δυνατότητα να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους. Με τον τρόπο αυτό, δηλαδή στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα εις την παρούσα Διατάγματα, η πώληση της ενυπόθηκης περιουσίας σίγουρα θα γίνει πριν την ακρόαση των εν λόγω Αγωγών και πριν τυχόν οι ως άνω Αιτητές - Εφεσείοντες έχουν την ευκαιρία να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους και να δώσουν την δική τους μαρτυρία στην εν λόγω Αγωγή.
2. Το πιο πάνω ενδεχόμενο, ως με ενημερώνουν οι Δικηγόροι μου, παραβιάζει το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο και την αρχή της δίκαιης δίκης, που προνοούνται τόσο από το Σύνταγμα όσο και από την Νομοθεσία που επικαλούμαστε στην νομική βάση της παρούσης Αιτήσεως.
3. Δηλαδή σε περίπτωση που δεν εγκριθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, θα παραβιαστεί το δικαίωμα για πρόσβαση στο Δικαστήριο και αποτελεσματική θεραπεία, δικαιώματα τα οποία διασφαλίζονται από το Αρθρο 30,2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και Αρθρα 6,1 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
4. Περαιτέρω, σε περίπτωση που δεν εγκριθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, θα υπάρξει ευθεία παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των Αιτητών - Εφεσειόντων που διασφαλίζονται στα άρθρα 6, 23, 26

(1), 28

(1)και 28

(2)του Συντάγματος. [10] 22. Περαιτέρω, πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου τα άρθρα 27, 37, 44

(2), 44Α

(4), 44Β

(2)(2α), 44Γ

(3), 44ΙΓ, 44Δ

(2), 44ΙΔ, 51 και στα Μέρη VI και VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 μέχρι το 2015, είναι αντισυνταγματικά, αφού παραβιάζουν την συνταγματική αρχή της μη αναδρομικότητας Νόμου. Η αναδρομική ισχύς τους, ανατρέπει προϋπάρχοντα δικαιώματα και προϋπάρχουσες νομικές καταστάσεις, στις οποίες οι Αιτητές - Εφεσείοντες στήριξαν τη στάση τους, τις αποφάσεις τους και τις βιοτικές και οικονομικές τους επιλογές. Η εύλογη εμπιστοσύνη των Αιτητών - Εφεσειόντων στις ισχύουσες νομικές ρυθμίσεις και η προσδοκία τους, ότι με βάση αυτές τις ρυθμίσεις θα κάνουν τις επιλογές τους, θεμελιώνεται στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου, η οποία με τη σειρά της απορρέει από τη συνταγματική αρχή του κράτους δικαίου. Ο Νόμος αυτός καθιστά την θέση των Αιτητών - Εφεσειόντων επαχθέστερη, εκ των υστέρων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο