T.G.M. DEVELOPERMENT LΙMITED κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 42/18, 9/8/2018

(3)του Νόμου προχώρησαν σε προσπάθειες διαπραγμάτευσης, αλλά λόγω αδιεξόδων το Δεκέμβριο του 2017 αποτάθηκαν σε δικηγόρο μέσω του οποίου στις 19/12/2017 αμφισβήτησαν για πρώτη φορά τη διαδικασία πλειστηριασμού. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν, αλλά οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνταν να λάβουν οποιεσδήποτε γραπτές δεσμεύσεις έναντι των Αιτητών και ως εκ τούτου στις 25/4/2018 οι Αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση της αγωγής 490/18 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας. · Στη βάση νομικής συμβουλής που ο ενόρκως δηλών τυγχάνει εγείρονται τα εξής: i. Ταυτόχρονη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Θ με την έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού ως η Ειδοποίηση Τύπου Ι αντιστρατεύεται τις πρόνοιες και τον σκοπό του Νόμου. Η Ειδοποίηση Τύπου Θ έπρεπε να επιδοθεί νωρίτερα από την επίδοση του Τύπου Ι και ξεχωριστά και εν πάση περιπτώσει μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναδιάρθρωσης ως η επιστολή-ειδοποίηση Τύπου Θ. ii. Ενώ από τη μια με την επιστολή-ειδοποίηση Τύπος Θ αναγνωρίζεται το δικαίωμα αμφισβήτησης του οφειλόμενου ποσού και των ενεργειών της Εφεσίβλητης, από την άλλη ταυτοχρόνως αρχίζει η διαδικασία πλειστηριασμού ως η Ειδοποίηση Τύπου Ι. Η στάση αυτή αποτελεί καταχρηστική και αντιφατική συμπεριφορά από μέρους της Εφεσίβλητης. iii. Η επιστολή-ειδοποίηση Τύπου Θ φέρει ως ημερομηνία την 28/7/2017 και από το περιεχόμενό της προκύπτει ότι η υπερημερία αφορά περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών. Στην προκειμένη περίπτωση η υπερημερία δεν παρήλθε σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου και ως εκ τούτου η Εφεσίβλητη κωλύετο και γι' αυτόν τον λόγο να ξεκινήσει τη διαδικασία πλειστηριασμού. · Οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ κοινοποιήθηκαν στους Αιτητές στις 24.4.2018 και στις 23/4/

1. Η Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ επιδόθηκε μόνο στην Αιτήτρια αρ.
2. Η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού υπό τον Τύπο του Δελτίου Α δεν επιδόθηκε στους Αιτητές ακόμη. · Στις 25/4/2018 οι Αιτητές καταχώρισαν, όπως αναφέρεται ανωτέρω, στο Ε.Δ. Λάρνακας την αγωγή 490/18 με την οποία αμφισβητήθηκε τόσο η διαδικασία πλειστηριασμού, όσο και οι ίδιες οι συμφωνίες δανείου, οι οποίες στην ουσία αναδιάρθρωναν δάνειο το οποίο κατέστη ληξιπρόθεσμο σε μια ήδη ανενεργή από το 2010 εταιρεία, ως επίσης και το ύψος του οφειλόμενου ποσού, την καταβολή του οποίου εξασφαλίζουν συμφωνίες υποθήκης. · Παρά την ύπαρξη της αγωγής οι Καθ' ων η αίτηση προχωρούν στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η διαδικασία πλειστηριασμού αμφισβητείται στο πλαίσιο της αγωγής 490/18 με αποτέλεσμα να υφίσταται ήδη εκκρεμοδικία επί των επίδικων θεμάτων της παρούσας αίτησης. Αν τελικώς αφεθεί η διαδικασία πλειστηριασμού να συνεχίσει παρά την ακυρότητα της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού η αγωγή θα καταστεί εν μέρει άνευ αντικειμένου. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην αίτηση κατεχωρήθη ένσταση η οποία, μεταξύ άλλων, βασίζεται στα Άρθρα 27, 44 Α - 44 Η και 44 ΙΓ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965, στα άρθρα 27, 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224, στους περί Πώλησης Ενυποθήκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμούς του 2015, και στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του
3. Προβάλλονται δε, οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: Ø Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη καθότι δεν παρατίθενται στο σώμα αυτής οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται. Ø Ο Νόμος επιτάσσει όπως η Ειδοποίηση ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα και όπως η Ειδοποίηση Τύπου Θ συνοδεύει και την Ειδοποίηση Τύπου Ι. Ø Η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε από τους Καθ' ων συνάδει πλήρως με τις πρόνοιες του Νόμου, ενώ η επίδοση και/ή αποστολή των Ειδοποιήσεων Τύπου Θ, Ι, ΙΑ και ΙΒ προς τους Αιτητές και/ή την Αιτήτρια αρ.1 έγινε νομότυπα, εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Ø Δεν πληρείται η προϋπόθεση του Άρθρου 44 Γ

(3)(δ) του Νόμου για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης καθότι η αγωγή 490/18 του Ε.Δ. Λάρνακας καταχωρίστηκε από την Αιτήτρια αρ.1 μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ προς όλους τους Αιτητές. Ø Στην υπό κρίση περίπτωση η υπερημερία αφορά σε περίοδο πέραν των 120 ημερών αφού το χρέος των Αιτητών έχει καταστεί απαιτητό και πληρωτέο από τους Καθ' ων η αίτηση δια των επιστολών τερματισμού ημερομηνίας 22/1/

1. Ø Η προσθεσμία για την επίδοση της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού/Δελτίο Α προς την Αιτήτρια αρ.1 και τους Αιτητές αρ.2, 3 και 4 ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν έχει ακόμη παρέλθει αφής στιγμής ο πλειστηριασμός του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου έχει προγραμματιστεί για τις 27/8/
2. Ø Το οφειλόμενο υπόλοιπο είναι ορθό και/ή σύμφωνο με το έγγραφο της υποθήκης Υ5588/07 που αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/
3. Άνευ βλάβης τούτου η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης. Ø Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Ένορκη δήλωση Ένστασης Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κογκοττή, υπαλλήλου της APS Debt Servicing Cyprus Ltd, η οποία από την 1/7/2017 ανέλαβε τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων λογαριασμών των Καθ' ων η αίτηση, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι επίδικοι λογαριασμοί της Αιτήτριας αρ.
4. Οι βασικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση έχουν ως εξής: · Στις 29/9/2003 συμφωνήθηκε μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της Αιτήτριας αρ.1 όπως παραχωρηθεί σε αυτήν δανειοδοτικό όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους Λ.Κ.20.000 καθώς και όριο σε εγγυητική επιστολή ύψους Λ.Κ.100.
5. Για τον σκοπό αυτό ανοίχθηκε επ' ονόματι της Αιτήτριας αρ.1 ο τρεχούμενος λογαριασμός με αρ.314-01-273048-01 και ο λογαριασμός με αρ.XXXXX48-04 αντίστοιχα. · Την 1/8/2007 συμφωνήθηκε μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της Αιτήτριας αρ.1 όπως παραχωρηθεί σε αυτήν δάνειο ύψους Λ.Κ.250.000 και ανοίχθηκε επ' ονόματι της ο λογαριασμός με αρ.XXXXX48-
6. Στις 4/10/2013 συμφωνήθηκε μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της Αιτήτριας αρ.1 όπως παραχωρηθεί σε αυτήν δάνειο ύψους €370.000 με σκοπό, μεταξύ άλλων, την αποπληρωμή και το κλείσιμο του δανείου με αρ. λογαριασμού XXXXX48-
7. Για τον σκοπό δε αυτό, ανοίχθηκε επ' ονόματι της Αιτήτριας αρ.1 ο λογαριασμός δανείου με αρ. 314-31-273048-
8. · Οι Αιτητές αρ.2, 3 και 4 εγγυήθηκαν, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, τις υποχρεώσεις της Αιτήτριας αρ.1 προς τους Καθ' ων η αίτηση. Ενώ όλες οι πιο πάνω παραχωρηθείσες προς την Αιτήτρια αρ.1 πιστωτικές διευκολύνσεις εξασφαλίζονταν, μεταξύάλλων, και με την υποθήκη υπ' αρ. Υ5588/2007 ημερομηνίας 6/8/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/8686 στα Λειβάδια της επαρχίας Λάρνακας. · Οι Καθ' ων η αίτηση δυνάμει επιστολών τους ημερομηνίας 9/11/2015 τους πληροφόρησε για την υπέρβαση που παρουσίαζε ο λογαριασμός με αρ.XXXXX48-01 και για το καθυστερημένο ποσό του λογαριασμού δανείου με αρ.XXXXX48-05 και τους κάλεσε όπως εντός 21 ημερών εξοφλήσουν την υπέρβαση και τις καθυστερήσεις των ως άνω λογαριασμών αντίστοιχα. · Οι Καθ' ων η αίτηση δυνάμει επιστολών της ημερομηνίας 22/1/2016 προς τους Αιτητές αρ.1, 2, 3 και 4 τερμάτισε τη λειτουργία των ως άνω λογαριασμών ένεκα μη αποπληρωμής των καθυστερημένων δόσεων και τους κάλεσε όπως προβούν άμεσα στην εξόφληση των χρεωστικών υπολοίπων τα οποία κατέστησαν άμεσα πληρωτέα και απαιτητά. · Η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Θ και της Ειδοποίησης Τύπου Ι ημερομηνίας 28/7/2017 προς τον Αιτητή αρ.3 έλαβε χώρα στις 6/9/
9. Η Ειδοποίηση Τύπου Θ και η Ειδοποίηση Τύπου Ι, ημερομηνίας 28/7/2017, μαζί με την κατάσταση λογαριασμού επιδόθηκε προς τους λοιπούς Αιτητές στις 24/8/
10. · Οι Αιτητές προέβησαν στις 25.4.2018 στην καταχώριση της αγωγής υπ' αρ.490/18 του Ε.Δ. Λάρνακας. · Η ταυτόχρονη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Θ με την Ειδοποίηση Τύπου Ι επιβάλλεται ρητά από τις πρόνοιες του Νόμου. Επιπροσθέτως, οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν προς τους Αιτητές τις επιστολές τερματισμού ημερομηνίας 22/1/2016 οι οποίες συνοδεύονται από τις Ειδοποιήσεις Τύπου Θ ίδιας ημερομηνίας. · Οι Αιτητές γνώριζαν πριν τον τερματισμό των ως άνω λογαριασμών και ειδικότερα από τον Αύγουστο του 2015 το δικαίωμα τους προς αμφισβήτηση του δικαιώματος των Καθ' ων η αίτηση να προχωρήσουν στην απαίτηση του χρέους. Επιπροσθέτως, η διαδικασία διαπραγμάτευσης από πλευράς των Αιτητών ξεκίνησε μετά την επίδοση προς αυτούς της Ειδοποίησης Τύπου Θ και Τύπου Ι, ημερομηνίας 28/7/
11. Εν πάση περιπτώσει, οι όποιες συζητήσεις και προσπάθειες γίνονταν με σκοπό τη διευθέτηση των οφειλών των Αιτητών σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζουν και δεν απαγορεύουν την τροχοδρόμηση της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου αφής στιγμής δεν υπήρξε τελεσφόρηση αυτών μέχρι σήμερα. · Οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 23/4/2018 και στις 24/4/2018 και η Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ επιδόθηκε μόνο προς την Αιτήτρια αρ.
12. Επισημαίνεται ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, ημερομηνίας 18.4.2018, επιδόθηκαν στις 23/4/2018 στον Αιτητή αρ.2 για την Αιτήτρια αρ.1 καθότι είναι ο ένας εκ των διευθυντών αυτής, ενώ στις 24/4/18 επιδόθηκαν και στην κα XXXXX Δημητρίου, η οποία είναι η υπεύθυνη του εγγεγραμμένου γραφείου της Αιτήτριας αρ.
13. Στις 23/4/18 η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδόθηκε προς τον Αιτητή αρ.2, ενώ προς τους Αιτητές αρ.3 και 4 επιδόθηκε στις 24/4/
14. · Ο πλειστηριασμός έχει προγραμματιστεί για τις 27/8/2018 και ως εκ τούτου η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίο Α θα πρέπει να επιδοθεί προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη, ήτοι την Αιτήτρια αρ.1 και σε οποιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ήτοι εν προκειμένω στους Αιτητές αρ. 2, 3 και 4, τουλάχιστον τριάντα

(30)μέρες πριν από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού και ως εκ τούτου η εν λόγω προθεσμία δεν έχει ακόμη παρέλθει. · Η αγωγή υπ' αρ.490/18 της Αιτήτριας αρ.1 καταχωρήθηκε στις 25/4/2018 και μετά την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ προς όλους τους Αιτητές. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών στην Ένσταση επαναλαμβάνει και υιοθετεί το σύνολο των λόγων Ένστασης που καταγράφτηκαν ανωτέρω. Παρατυπία Αίτησης/Έφεσης Ένας από τους λόγους Ένστασης που προβλήθηκαν ήταν ότι η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη λόγω της απουσίας λόγων έφεσης στο σώμα αυτής. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι ο Νόμος 9/1965, πριν την πρόσφατη τροποποίηση του με το Νόμο 87(Ι)/2018 και την κατάργηση του Άρθρου 44ΙΓ, ενώ προνοούσε την καταχώρηση έφεσης εναντίον απόφασης που λαμβάνετο στο πλαίσιο του Μέρους VIA, δεν προέβλεπε τον τύπο αυτής. Ωστόσο το Άρθρο 44ΙΓ, που ίσχυε κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης/έφεσης, διαλάμβανε την κατ΄αναλογία εφαρμογή των διατάξεων των Άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ο οποίος προνοεί για την άσκηση έφεσης η διαδικασία και ο τύπος της οποίας ρυθμίζεται από σχετικούς Κανονισμούς. Οι Κανονισμοί αυτοί είναι οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του

1. Ο Κανονισμός 7 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 διαλαμβάνει τα ακόλουθα σε σχέση με τους λόγους έφεσης: "
2. Every summons (Form 2) originating an appeal or application under these rules shall state the grounds of such appeal or application. No grounds other than those so stated shall (except with the leave of the Court hearing the appeal or application and on such terms as the Court may think just) be allowed to be taken by the applicant at the hearing of the appeal or application". Ο Κανονισμός 7 εισήγαγε τον τύπο 2 που πρέπει να ακολουθείται όταν καταχωρείται Αίτηση/Έφεση. Διαλαμβάνεται δε ρητώς ότι στο σώμα της Αίτησης θα πρέπει να καταγράφονται οι λόγοι έφεσης και η αιτιολογία αυτών ("The grounds of appeal/application and the reasons therefor are"). Στην υπό εξέταση περίπτωση είναι φανερό ότι η Αίτηση/Έφεση δεν συνάδει με τα προβλεπόμενα στο Κανονισμό 7 και στον Τύπο
3. Απουσιάζει παντελώς η καταγραφή στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης λόγων έφεσης. Το ερώτημα εν προκειμένω που εγείρεται είναι οι συνέπειες που προκύπτουν ως αποτέλεσμα της πιο πάνω διαπίστωσης. Με δεδομένη τη χρήση της λέξης "shall" στο Κανονισμό 7 η συμμόρφωση στα όσα προβλέπονται σε αυτόν, αναμφίβολα, είναι επιτακτικής μορφής. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Κάκουλου v. Ποχουζούρη κ.ά (Αρ. 2)

(1992)1 Α.Α.Δ. 1503 «ο όρος "shall" είναι εκείνος που κατά κανόνα υιοθετείται τόσο από τους Κανονισμούς του 1956, όσο και από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (οι οποίοι ενσωματώνονται, Κ. 17, στους Κανονισμούς του 1956 για τη ρύθμιση διαδικαστικών θεμάτων που δε λύονται από τις πρόνοιες τους) για τον προσδιορισμό των υποχρεώσεων των διαδίκων για τη λήψη των προβλεπόμενων δικονομικών μέτρων και διατύπωση των αιτημάτων τους». Στην υπόθεση Κάκουλου η Έφεση που είχε καταχωρηθεί ήτο κατά παρέκκλιση των προνοιών του Κανονισμού 5

(1)των Κανονισμών του 1956 εφόσον τα γεγονότα στα οποία εδράζετο η έφεση δεν στοιχειοθετούνταν με ένορκη δήλωση αλλά με έκθεση απαίτησης και δεν επισυνάπτετο η απόφαση του Διευθυντή. Επίσης οι λόγοι έφεσης δεν εκτίθεντο σε ξεχωριστή παράγραφο αλλά στις ίδιες παραγράφους που διατυπώνονταν οι θεραπείες. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση με την οποία η Αίτηση/Έφεση κρίθηκε άκυρη τόνισε τα εξής: «Παρέκκλιση από τους θεσμούς δε συνεπάγεται αφεαυτής, ούτε καθιστά άκυρο το διαδικαστικό διάβημα το οποίο λαμβάνεται. Αυτό προβλέπεται ρητά από τη Δ.64 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που τυγχάνει εφαρμογής και στην περίπτωση των Κανονισμών του 1956. Μόνο όπου το θεμέλιο του δικονομικού μέτρου είναι διαβρωμένο, το διάβημα είναι εξ' υπαρχής άκυρο και δε μπορεί να προκύψει καμιά συνέπεια από αυτό...................... ..................................... Η παρέκκλιση από τις πρόνοιες των Κ.5 και 7 των Κανονισμών του 1956, δε συνεπάγεται αφεαυτής την ακυρότητα της διαδικασίας. Άλλωστε στον ίδιο τον Κ.7 αναγνωρίζεται διακριτική ευχέρεια έγκρισης τροποποίησης ή μεταβολής των λόγων της έφεσης. Η τήρηση των προνοιών των Κ.5 και 7 δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη γένεση της έφεσης, ούτε παρέκκλιση από αυτές καθιστά το μέτρο άκυρο λόγω ρητής νομικής ή θεσμικής διάταξης, όπως στην περίπτωση της Δ.25 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Δικονομικό μέτρο είναι θνησιγενές μόνο όταν πλήττεται το θεμέλιο της δικαιοσύνης που στοιχειοθετούν οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή το συμβατικό θεμέλιο που θέτει ο νομοθέτης.................. ...................................... Υπό το φως των ανωτέρω διαπιστώσεων, η έφεση η οποία υποβλήθηκε έθεσε το θεμέλιο της διαδικασίας. Οι ατέλειες στον καταρτισμό της έφεσης και παρεκκλίσεις από το θεσμικό πλαίσιο, την καθιστούν αντικανονική και υποκείμενη στον έλεγχο του Δικαστηρίου βάσει της Δ.64· όχι όμως άκυρη..... ». Το ερώτημα στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση διασώζεται από τις διατάξεις της αναμορφωμένης Δ.64[1] που έχει καταργήσει τη διάκριση μεταξύ παρατυπίας και ακυρότητας των νομικών διαδικασιών. Στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Ευθύβουλου Παναγιώτου

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 366 καθορίστηκε η διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται από το Δικαστήριο στην περίπτωση διαπίστωσης απλής παρατυπίας δυνάμει της Δ.64. Υιοθετήθηκε δε η αγγλική απόφαση Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union

(1985)1 W.L.R. 513, 520-522 στην οποία ερμηνεύθηκε η νέα αγγλική Δ.2 που αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64. Διαπιστώθηκε ότι η νέα Δ.64 είναι διατυπωμένη με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία να απονέμει δικαιοσύνη. Τονίστηκε, επίσης, ότι ρητή ή εξυπακουόμενη παραίτηση της άλλης πλευράς αποτελεί καλό λόγο για να γίνει δεκτή παρατυπία. Επίσης στην υπόθεση Αθανασιάδης ν. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 945 λέχθηκε ότι ακόμη και απλή παρατυπία δεν μπορεί να παρακαμφθεί από το Δικαστήριο στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της και υπέβαλε ένσταση στην παράτυπη διαδικασία. Η Δ.64 αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσο θα ακυρώσει την παράτυπη διαδικασία ή θα επιτρέψει τέτοια τροποποίηση για διάσωση της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένου και διατάγματος τροποποίησης ή απαλλαγής της παρατυπίας.[2] Στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σύμφωνα με την υπόθεση Karl Heinz (ανωτέρω), λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

(1)Ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς.

(2)Η πρόκληση αδικίας στο διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία.

(3)Το μέγεθος της παρατυπίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θεωρώ ότι η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Κανονισμού 7 συνιστά απλή παρατυπία που θα μπορούσε να θεραπευθεί νοουμένου ότι αποτεινόταν για το σκοπό αυτό η πλευρά που ήταν υπεύθυνη για την παρατυπία, δηλαδή η πλευρά των Αιτητών/Εφεσειόντων. Όπως έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε υποθέσεις όπου εξετάστηκε η εμβέλεια και το πεδίο εφαρμογής της Δ.64, η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το Δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο[3]. Υπενθυμίζονται εδώ και προηγούμενες επισημάνσεις στη νομολογία ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Η Δ.64 δημιουργεί, όπως τονίστηκε κατ' επανάληψη, ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία εφόσον αυτές είναι, βέβαια, θεραπεύσιμες. Στην προκειμένη περίπτωση η πλευρά των Αιτητών /Εφεσειόντων δεν έχει λάβει οποιαδήποτε διορθωτικά διαβήματα για να αντιμετωπίσει την πιο πάνω παρατυπία πριν το ζήτημα αυτό εγερθεί από την πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση/ Εφεσιβλήτων στο πλαίσιο της Ένστασης που καταχώρησαν στην παρούσα Αίτηση/Έφεση. Όφειλε, όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η πλευρά των Αιτητών /Εφεσειόντων, να λάβουν τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα και δεν επαφίεται στο Δικαστήριο να προβαίνει το ίδιο αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Κατά συνέπεια η παρατυπία η οποία έχει διαπιστωθεί ανωτέρω εξακολουθεί μέχρι σήμερα να υφίσταται χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοδήποτε διάβημα με σκοπό τη διόρθωσή της. Των πιο πάνω δοθέντων ο σχετικός λόγος Ένστασης κρίνεται βάσιμος και η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση ούσα παράτυπη δεν μπορεί να τύχει εξέτασης και θα πρέπει να απορριφθεί. Παρά το ότι η πιο πάνω κατάληξη καθορίζει την τύχη της παρούσας Αίτησης/Έφεσης κρίνω σκόπιμο, σε περίπτωση ανατροπής της Απόφασης κατ' έφεση, να εξετάσω την ουσία της στη βάση των όσων αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση στο βαθμό που μπορεί μέσω αυτής να διαπιστωθεί η έγερση οποιωνδήποτε νομικών ζητημάτων. Σύντομη περιγραφή διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου Για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων είναι αναγκαία η περιγραφή της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/2018. Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ προσφάτως και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου[4] αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA.[5] Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου[6]. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή η οποία είναι κατά τον Τύπο ΙΑ επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[7]. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ και έχουν ως εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψης του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό 2 εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα Άρθρα 44Ζ & 44Η. Ειδικότερα στο Άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοείται η επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 45 του Νόμου. Στη βάση των ανωτέρω προνοιών επισημαίνω την ύπαρξη στο Νόμο συγκεκριμένων προθεσμιών στην όλη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου προφανώς μέσα στο πλαίσιο διασφάλισης της ταχείας ολοκλήρωσης της προς το σκοπό είσπραξης των οφειλόμενων από δικαστικά χρέη ποσών τα οποία είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη. Επισημαίνω στο σημείο αυτό πως το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής. Διαλαμβάνεται δε ρητά ότι η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους[8]. Στο πλαίσιο δε της προβλεπόμενης διαδικασίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: à Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. à Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. à Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ

(3)(α) - (στ) του Νόμου. à Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Εξέταση Αίτησης/Έφεσης Με δεδομένο ότι στις 13/7/2018 το μέρος VIA του Νόμου 9/1965 τροποποιήθηκε με τον Ν. 87(Ι)/2018 καθίσταται αναγκαία η εξέταση των βασικών αλλαγών που επήλθαν αλλά και των συνεπειών που αυτές ενδέχεται να έχουν στην υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι κάθε Νόμος, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας[9]. Στην προκειμένη περίπτωση και ελλείψει διαφορετικής πρόνοιας ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13/7/18. Αναφορικά δε με τις διαδικασίες για τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και έναρξης της ισχύος του και οι οποίες (διαδικασίες) είχαν αρχίσει πριν από την εν λόγω ημερομηνία ανεξαρτήτως του αν είχαν σταλεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόμου. Με άλλα λόγια ρητά προβλέπεται ότι: Πρώτον ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και Δεύτερον ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μου οι πρόνοιες του Άρθρου 10

(2)(γ) και (ε) του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 οι οποίες διαλαμβάνουν τα εξής: «

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- .................................... (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή .................................... (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω..». Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, όπως είναι διατυπωμένη η σχετική επιφύλαξη στο Ν. 87(Ι)/2018, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι δεν επηρεάζονται δικαιώματα ή θεραπείες σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα που προκύπτει από το Νόμο που ακυρώθηκε εφόσον στον τροποποιητικό Νόμο σαφώς διατυπώνεται αντίθετη πρόθεση[10]. Μια εκ των βασικών αλλαγών που ο Ν. 87(Ι)/2018 επέφερε ήταν αυτή που αφορά στους λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Η εκκρεμοδικία αγωγής για την Ειδοποίηση Τύπου Ι δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Είναι φανερό ότι ο βασικός λόγος που έχει προβληθεί από τους Αιτητές για ακύρωση και/ή παραμερισμό των επίδικων Ειδοποιήσεων, ήτοι η εκκρεμοδικία, δεν αποτελεί, μετά την τροποποίηση του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 και συγκεκριμένα του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Γ από τον Νόμο 87(Ι)/2018, πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Προβάλλεται, επίσης, ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδόθηκε στους Αιτητές στις 23/4/18 ενώ η Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ μόνο στην Αιτήτρια 1. Όπως προκύπτει υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με τις σχετικές πρόνοιες. Συγκεκριμένα με βάση τα διαλαμβανόμενα στο εδάφιο

(2)του Άρθρου 44Γ η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Με βάση τα αναντίλεκτα γεγονότα αυτό έχει γίνει σε πλήρη συμμόρφωση με τις πιο πάνω πρόνοιες. Όσον δε αφορά την Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ επισημαίνεται ότι με βάση τα προβλεπόμενα στο εδάφιο

(2)του Άρθρου 44Δ η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ επιδίδεται στον ενυπόθηκο δανειστή. Προβλήθηκε, επίσης, ο ισχυρισμός ότι στην Ειδοποίηση τύπου ΙΑ η αναγραφόμενη οφειλή η οποία αμφισβητείται από τους Αιτητές είναι κατά πολύ αυξημένη από την κατάσταση λογαριασμού η οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της Αίτησης/Έφεσης και συνιστά κατάσταση λογαριασμού επισυναπτόμενη στην Ειδοποίηση Τύπου Ι. Επισημαίνω εν προκειμένω ότι η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Στο πλαίσιο της ένορκης δήλωσης της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης γίνεται, επίσης, αναφορά σε κάποια θέματα τα οποία, όπως καταγράφεται, αφορούν σε «σφάλματα» και «λάθη» «που παρατηρήθηκαν στη διαδικασία» πλειστηριασμού. Παρά το ότι στην υπό εξέταση υπόθεση προσβάλλεται η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, φαίνεται ότι μέσω των διαφόρων ζητημάτων που εγείρονται επιδιώκεται, βασικά, η προσβολή πτυχής της διαδικασίας που προηγήθηκε και δεν εφεσιβλήθηκε εμπρόθεσμα, με την ευκαιρία ειδοποίησης ή πράξης που ακολουθεί (στην προκειμένη περίπτωση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ), απλώς και μόνο επειδή η τελευταία ειδοποίηση ή πράξη συνιστά μέρος της διαδικασίας. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω επισήμανσης και εν πάση περιπτώσει τα ζητήματα που εγείρονται δεν θεωρώ ότι ευσταθούν όπως, συνοπτικά, εξηγείται πιο κάτω. Προβλήθηκε ως λόγος παραμερισμού το γεγονός της ταυτόχρονης επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου Θ με την έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού μέσω της Ειδοποίησης Τύπου Ι. Υποβλήθηκε δε ότι η Ειδοποίηση Τύπου Θ θα έπρεπε να επιδοθεί ενωρίτερα από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι και εν πάση περιπτώσει μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναδιάρθρωσης μέσω της Ειδοποίησης Τύπου Θ. Έχουμε ήδη αναφερθεί στις βασικές πρόνοιες του Νόμου πιο πάνω. Επαναλαμβάνουμε ότι με βάση τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 44Β και Άρθρο 44Γ του Νόμου η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Με βάση τα αναντίλεκτα γεγονότα η διαδικασία που ακολουθήθηκε συνάδει με τις πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου. Προβλήθηκε, επίσης, ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν παρήλθε η υπερημερία με βάση τις διατάξεις του Νόμου. Με βάση τα αναντίλεκτα και αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όπως αυτά τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, η Εφεσίβλητη Τράπεζα παραχώρησε διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις προς την Αιτήτρια 1 προς εξασφάλιση των οποίων ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας προς όφελος της Τράπεζας η Υποθήκη Υ5588/2007 ημερ. 6/8/2007. Αντικείμενο της Υποθήκης είναι το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/8686 στα Λειβάδεια της Επ. Λάρνακας. Οι Αιτητές 2, 3 κι 4 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της Αιτήτριας 1 προς την Εφεσίβλητη Τράπεζα. Συνεπεία της μη αποπληρωμής των οφειλόμενων ποσών η Τράπεζα προχώρησε με επιστολές της ημερ. 22/1/16 στον τερματισμό των λογαριασμών της Αιτήτριας 1 απαιτώντας την πλήρη και τελεία εξόφληση αυτών. Στη βάση των πιο πάνω ο πιο πάνω ισχυρισμός των Αιτητών είναι άνευ ερείσματος αφού το χρέος τους κατέστη απαιτητό και πληρωτέο δια των επιστολών τερματισμού ημερ. 22/1/16 με αποτέλεσμα να προκύπτει υπερημερία η οποία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που το χρέος κατέστη πληρωτέο. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] 1.

(1)H μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή. [2] Δέστε Leal v. Dunlop Bio-Process

(1984)1 W.L.R. 874. [3] Δέστε OLYMPIA DESIGNS (PROPERTIES) LTD. ν. UNIQUE U.K. INC., Πολ. Έφ. αρ. 72/08, ημ. 4/8/2010, DASAKI ENTERTAINMENT CO. LTD. v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (αρ.2)

(2009)1 Α.Α.Δ. 356. [4] 27.-

(1)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας, και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου.

(2)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι ο επί του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού πληρωτέος τόκος θα καταβάλληται εις τακτικά διαστήματα προ της καθωρισμένης διά την πληρωμήν του τοιούτου ποσού ημερομηνίας, και η πληρωμή τοιούτου τόκου καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή του τόκου κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου. [5] Δέστε Άρθρο 44Β

(1)του Ν. 9/65. [6] Δέστε Άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65. [7] Δέστε Άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/

1. [8] Δέστε Άρθρο 44Α (4Α): (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό. [9] Δέστε Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1:
2. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed). [10] Δέστε και την υπόθεση Ξιούρουππα v. Λαϊκής Τράπεζας Δημόσιας εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, ημερ. 15/11/16 όπου τονίσθηκε ότι αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο και ότι το ίδιο προνοείται και στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.
3. Δέστε, επίσης, την υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1670. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο