Ενορία Αγίου Ιωάννου Θεολόγου πρώην Εκκλησία Αγίου Ιώαννου Θεολόγου Σωτήρος ν. ΖΥΓΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1206/14, 21/8/2018

(1)(α), 209-210, 211(ε), (στ), 212(γ), 213-218, 220, 224, 227, 230, 231, 255, 307, 312 και 313 του Κεφ. 113, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών του 1933-1999, στην Δ.16, Δ.17, θ.10, Δ.19, θ.26, Δ.26, θ. 14, Δ.27, θ.3, Δ.33, θ.5, Δ.48, θθ. 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Ø Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική. Ø Η αίτηση είναι καταχρηστική και οι Αιτητές χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες καταχρηστικά. Ø Οι Αιτητές δεν έχουν locus standi. Ø Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ούτε είναι δίκαιο ή λογικό να εκδοθεί. Ø Η αίτηση είναι αδικαιολόγητα καθυστερημένη. Ø Η ένορκη δήλωση της αίτησης είναι παράτυπη και αντικανονική και ο ενόρκως δηλών δεν αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του ούτε έχει εξουσιοδότηση να προβαίνει στην ένορκη δήλωση. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧΧ Μορφή, υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων. Σε αυτήν αναφέρονται, βασικά, τα ακόλουθα: Οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα καταχώρισης και προώθησης της παρούσας αίτησης αφού δεν συγκαταλέγονται στα άτομα που η νομοθεσία επιτρέπει να καταχωρίσουν τέτοια αίτηση. Το αντικείμενο της αίτησης διάλυσης είναι διαφορετικό από το αντικείμενο της αγωγής αφού ουσιαστικά στην αγωγή επιζητείται έξωση και ενοίκια που συνεχίζουν να τρέχουν και τα οποία αφορούν τόσο την Εταιρεία/Εναγόμενους 1 όσο και άλλα πρόσωπα ομού και/ή κεχωρισμένα, ενώ με την αίτηση διάλυσης επιζητείται η διάλυση της Εταιρείας η οποία ως αφερέγγυα που είναι δεν έχει εξοφλήσει τις αποκρυσταλλωμένες οφειλές της, γεγονός που επιβεβαιώνει την αφερεγγυότητά της. Καμία ζημιά δεν προκαλείται, ούτε και προκύπτει οποιαδήποτε προτεραιότητα από τη συνέχιση της αγωγής. Στην αίτηση διάλυσης ουδείς έχει εμφανιστεί ως ενδιαφερόμενος πιστωτής και στην υπό κρίση Αίτηση γίνεται αναφορά σε πιστωτές χωρίς αυτοί είτε να κατονομάζονται, είτε να καθορίζονται, γεγονός που αποστερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα διερεύνησης της ορθότητας του ισχυρισμού. Νομική Πτυχή - Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Η υπό κρίση Αίτηση ουσιαστικά βασίζεται στο Άρθρο 215 του Κεφ. 113 το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «215. Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτήν· (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Στην υπόθεση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Ltd v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ.1)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1806, στη σελ. 1811 αποφασίστηκε ότι: «Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (βλ. Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd

(1923)1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn (Ch. D.), [1973] 1 W.L.R. 63).»[1] Το ακόλουθο απόσπασμα από την Αγγλική υπόθεση Bowkett v. Fuller's United Electric Works Ltd

(1992)All E.R. 281 με αναφορά στο Άρθρο 140 του Companies (Consolidation) Act 1908, που είναι ουσιαστικά το ίδιο με το δικό μας Άρθρο 215, είναι σχετικό (σελίδες 163-165): "The general policy of the Court in exercising this jurisdiction, when a petition has been presented which may result in a winding-up order or a scheme, is to secure that no creditor shall thenceforward gain priority over others of his class, and when an application is made to stay proceedings under s.140 very exceptional circumstances must exist to justify the Court in refusing to accede to the application, because if the plaintiff's action is not stayed he will get payment in full while if his action is stayed he will take his place properly among other creditors of his class. I cannot see any exceptional circumstances in the present case. To allow the plaintiff to proceed would be in effect, during the interval between the presentation of a petition and the working out of a scheme of arrangement, to allow certain creditors to help themselves out of the assets of the company in priority to some others in a less fortunate position. No doubt the Court has a discretion whether it will stay a plaintiff's action, but it is against the policy of the Court to exercise that discretion by allowing the plaintiff to proceed except in very special circumstances. Here it ought to be exercised in favour of the application. The appeal must be allowed and the proceedings stayed.......................................................... Furthermore when a petition has been presented power is given by s. 140 to the High Court to stay proceedings pending in that Court so as to prevent a scramble by the creditors while the Court is considering whether it will wind up the company or not, and to insure that all creditors of the same class shall obtain equal terms. ...............................where a petition has been presented Parliament has given the Court power to stay proceedings pending therein. In the present case the Court has that power and the power must be exercised unless there are special circumstances to induce the Court to hold its hand. If there were special circumstances the Court of Appeal would be slow to interfere with the discretion of the judge in chambers, but something must be shown beyond a judgment and an impending execution to induce the Court to depart from what I understand to be the ordinary practice in the Chancery Division, which is to stay proceedings so that all creditors of the same class may be dealt with on equal terms ". Καθόσον αφορά τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης είναι, θεωρώ, σημαντικό να επισημάνω ότι επρόκειτο για περίπτωση όπου είχε ήδη εκδοθεί απόφαση υπέρ του πιστωτή και εναντίον της εταιρείας και, ενόψει της επικείμενης λήψης μέτρων εκτέλεσης από τον πιστωτή, η εταιρεία είχε, σε εκείνο το στάδιο, υποβάλει αίτηση για να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης. Όπως αναφέρθηκε από τον Δικαστή Bankes L.J "In this case after a petition had been presented to wind up the company, the plaintiff issued a writ for 41l. against the company and got judgment and was about to levy execution." Προσεκτική εξέταση των προνοιών του Άρθρου 215 και της σχετικής με αυτό νομολογίας τόσο ημεδαπής όσο και Αγγλικής οδηγεί, κατά την εκτίμηση μου, στο συμπέρασμα ότι εφόσον τηρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που καθορίζονται στο εν λόγω Άρθρο το Δικαστήριο κέκτηται διακριτικής εξουσίας η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά στη βάση των δεδομένων της κάθε περίπτωσης που εξετάζει. Στο πλαίσιο δε της άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το σκοπό του Άρθρου 215 που είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της εταιρείας ενόσω εκκρεμεί η αίτηση διάλυσης. Ο στόχος δεν είναι άλλος από την διασφάλιση της σειράς προτεραιότητας των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση πλεονεκτήματος σε βάρος των υπολοίπων. Είναι σαφές, κατά την άποψη μου, ότι η εκκρεμότητα και μόνο αίτησης εκκαθάρισης δεν οδηγεί αυτόματα σε αναστολή της αγωγής ή άλλης διαδικασίας. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής θεωρώ ότι μπορεί να δικαιολογηθεί στις περιπτώσεις όπου, χωρίς την αναστολή της αγωγής ή της διαδικασίας που εκκρεμεί, υφίσταται ορατός και επικείμενος κίνδυνος εξασφάλισης πλεονεκτήματος από πιστωτή ή πιστωτές σε βάρος των υπολοίπων πιστωτών ή της περιουσίας της εταιρείας. Τέτοια ήταν και η περίπτωση στην υπόθεση Bowkett (ανωτέρω) όπου ο Καθ΄ου η Αίτηση είχε ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον της εταιρείας και ήταν έτοιμος να προωθήσει μέτρα εκτέλεσης[2] με τον κίνδυνο δυσμενούς επηρεασμού των υπολοίπων πιστωτών να είναι ορατός. Παραθέτω την ακόλουθη περικοπή: "In this case after a petition had been presented to wind up the company, the plaintiff issued a writ for 41l. against the company and got judgment and was about to levy execution. The company then took out a summons to stay further proceedings by the plaintiff on the ground that the petition had been presented and a scheme of arrangement was being proposed for acceptance by the general body of creditors. The question is whether in these circumstances the further proceedings by the plaintiff should be stayed....................................................... To allow the plaintiff to proceed would be in effect, during the interval between the presentation of a petition and the working out of a scheme of arrangement, to allow certain creditors to help themselves out of the assets of the company in priority to some others in a less fortunate position. ". Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση In re Dynamics Corporation of America [1973] 1 W.L.R. 63 όπου τονίστηκε εμφαντικά ότι σε τέτοιου είδους διαδικασίες αναμένεται πως το Δικαστήριο θα διασφαλίσει ότι ένας συγκεκριμένος πιστωτής δεν θα προτρέξει ("jump the gun") προωθώντας διαδικασίες εκτέλεσης επηρεάζοντας αρνητικά την περιουσία της εταιρείας και τα συμφέροντα των υπολοίπων πιστωτών. "To give any other interpretation would defeat the object of enabling the court, once a winding up petition has been presented, to see that the creditors share rateably in the assets and that one particular creditor is not enabled to "jump the gun" by taking an enforcement proceeding in any part of the United Kingdom. In these circumstances, I have agreed to make the order under section 226, subject to an amendment in the terms of the proposed order which will restrain the plaintiff creditors in Scotland from taking further proceedings until a winding up order has been made or until the petition shall be otherwise disposed of.................. At the moment, however, and on the figures which I have been given, it is plain that the vast majority of the creditors believe that a moratorium is in their best interests, and it seems to me that I ought therefore to take steps to restrain the minority of 4 per cent. from frustrating the wishes of the great majority". Στην πιο πάνω υπόθεση το Δικαστήριο είχε ικανοποιηθεί ότι υπήρχε ορατός κίνδυνος να επηρεαστεί διαδικασία συμβιβασμού (scheme of arrangement) η οποία ευρίσκετο σε εξέλιξη μεταξύ της εταιρείας και των πιστωτών της και με τον οποίο συμβιβασμό διαφωνούσε μικρός αριθμός πιστωτών που αντικατόπτριζε μόνο το 4% των χρεών προωθώντας αγωγή εναντίον της εταιρείας. Εξετάζοντας την υπό κρίση Αίτηση εν πρώτοις πρέπει να επισημανθεί ότι οι Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση δεν αποτελούν, στο παρών στάδιο, πιστωτές της Αιτήτριας/Εναγόμενης 1. Για την ακρίβεια αποτελούν πρόσωπα τα οποία εγείρουν, στη βάση συμφωνίας, απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης 1 και των Εναγομένων 2, 3, 4, & 5. Ειδικότερα, με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης, οι Ενάγοντες, η Ενορία Αγίου Ιωάννου Θεολόγου, πρώην Εκκλησία Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Σωτήρος, με δύο γραπτές Συμφωνίες συμφώνησαν και ενοικίασαν στην Εναγόμενη 1, με την εγγύηση του Εναγόμενου 2, πέντε υπό διαχωρισμό οικόπεδα σε ακίνητο ιδιοκτησίας της Ενορίας. Προνοείτο δε συγκεκριμένο ενοίκιο ανά χρονική περίοδο. Η αξίωση αφορά ποσό €122.127,14 για καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο από 1/11/13 - 31/10/14 και ποσό €21.258,21 για την περίοδο από 1/11/09 - 1/1/14. Περαιτέρω αξιώνεται το ποσό €510.941,22 πλέον τόκοι ως οφειλόμενα μέχρι 30/4/17 και 31/1/17 αντίστοιχα. Οι Εναγόμενοι 2-5 ενάγονται ως πρόσωπα που εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση των όρων των επιδίκων Συμφωνιών. Επισημαίνεται ότι ενδεχόμενη εξασφάλιση απόφασης εναντίον των Εναγομένων στην παρούσα αγωγή θα καταστήσει τους Ενάγοντες απλώς πιστωτές των Εναγομένων χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε πλεονέκτημα ή προτεραιότητα προς όφελος τους. Έπεται ότι η εισήγηση των Αιτητών ότι, αν αφεθεί να προχωρήσει η παρούσα αγωγή «υπάρχει πιθανότητα να επηρεασθούν τα συμφέροντα των άλλων πιστωτών διότι οι ενάγοντες θα αποκτήσουν ή θα προσπαθήσουν να αποκτήσουν προτεραιότητα έναντι των άλλων πιστωτών», δεν με βρίσκει σύμφωνη. Έχοντας κατά νου και την Αγγλική νομολογία επί του θέματος την οποία αναλύσαμε ανωτέρω, θεωρώ ότι ανάγκη προστασίας της περιουσίας της Εναγόμενης εταιρείας και των δικαιωμάτων των υπολοίπων πιστωτών θα μπορούσε, ενδεχομένως, να τεθεί σε περίπτωση που οι Ενάγοντες έχοντας εξασφαλίσει απόφαση υπέρ τους προχωρούσαν σε μέτρα εκτέλεσης ενώ η διαδικασία διάλυσης ευρίσκετο ακόμη υπό εκδίκαση[3]. Επί του παρόντος κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης η αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή. Το αντίθετο θα έλεγα. Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης θα εξυπηρετηθούν αν αφεθούν οι Ενάγοντες να ασκήσουν ανεμπόδιστα το δικαίωμα προσφυγής τους στο Δικαστήριο προς το σκοπό διακρίβωσης των δικαιωμάτων τους εντός ευλόγου χρόνου προωθώντας στο πλαίσιο αυτό την αγωγή που καταχώρησαν. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι δεν υφίστανται εν προκειμένω λόγοι που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση της αναστολής της διαδικασίας στην παρούσα Αγωγή ένεκα της εκκρεμοδικίας της αίτησης εκκαθάρισης της Καθ΄ης η Αίτηση εταιρείας/Εναγόμενης 1. Στη βάση της πιο πάνω κατάληξης παρέλκει η εξέταση της θέσης των Καθ΄ων η Αίτηση ότι τυχόν αναστολή της αγωγής για την εταιρεία θα επηρεάσει δυσμενώς την αγωγή εναντίον των λοιπών Εναγομένων η αξίωση εναντίον των οποίων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την απαίτηση εναντίον της εταιρείας. Κατάληξη Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/Ενάγοντες δικαιούνται τα έξοδα τους. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών/Εναγομένων 1 και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.)..................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε την υπόθεση Μιχάλη Σάββα Νικολάου κ.ά ν. Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της ετιαρείας Α & G Property Wise Development Ltd Πολ. Έφεση 302/08 ημερ. 5/4/13. [2] "an impending execution". [3] Δέστε, συναφώς, τις πρόνοιες του Άρθρου 217 του Κεφ.113 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: 217. Όταν εταιρεία εκκαθαρίζεται από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε κατάσχεση στα χέρια τρίτου, μεσεγγύηση, κατάσχεση ή εκτέλεση που αρχίζει εναντίον της περιουσίας ή αντικειμένων της εταιρείας μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι εξολοκλήρου άκυρη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο