Επί τοις αφορώσι τον ΠΑΝΑΓΗ, Eιδοποίηση Πτώχευσης: 19/2017, 30/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ.ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Eιδοποίηση Πτώχευσης: 19/2017 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ Επί τοις αφορώσι τον XXXXX ΠΑΝΑΓΗ, Α.Δ.Τ. XXXXX1489 -------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 1/8/2017 για Παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερ.: 30 Μαΐου,
- Για Αιτητή: κα Α. Αργυρού για Φοίβος, Χρήστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και N. Pirilides & Associates LLC. Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου& Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή: Στις 22/6/2017 η Astrobank Ltd (εφεξής καλούμενη «οι Καθ΄ ων η Αίτηση») καταχώρισε Αίτηση με την οποία εξαιτείτο την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του XXXXX Παναγή (εφεξής καλούμενου «ο Αιτητής»). Σύμφωνα με την Ειδοποίηση Πτώχευσης ο Αιτητής οφείλει στους Καθ΄ ων η Αίτηση 1.406.243,05 πλέον τόκοι από 1.1.2017 που ανέρχονταν κατά τις 19/6/2017 σε €406.030,72 πλέον δικηγορικά έξοδα δυνάμει δικαστικής απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που ελήφθη στην αγωγή υπ΄ αρ. 1352/2015, ημερ. 27/11/
- Αντίγραφο της Απόφασης στην αγωγή αρ. 1352/2015 επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση. Αίτηση και Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η ακύρωση και/ή παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 19/2017 στη βάση του ότι αυτή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή ενοχλητικό, καταπιεστικό και εκδικητικό δικαστικό διάβημα και/ή ότι προωθείται για εξυπηρέτηση αντικανονικών σκοπών. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή στην οποία αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: · Ο Αιτητής είναι ο διευθυντής και ο απόλυτος τελικός δικαιούχος της Panas Hotels LTD, η οποία μέχρι τις 12/6/2017 παρουσιαζόταν ως η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ξενοδοχειακού συγκροτήματος, γνωστού ως Panas Tourist Village στην Αγία Νάπα (το «ξενοδοχείο») και το οποίο αποτελεί αντικείμενο έντονης αντιδικίας μεταξύ της εν λόγω εταιρείας Panas Hotels Ltd και των Καθ΄ ων η Αίτηση και του κ. XXXXX Καλλία, ο οποίος έχει διοριστεί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ως Παραλήπτης / Διαχειριστής της Panas Hotels Ltd δυνάμει Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερ. 19/11/
- · Στο πλαίσιο της εν λόγω αντιδικίας οι Καθ΄ ων η Αίτηση ήγειραν εναντίον του Αιτητή και άλλων εταιρειών και προσώπων συμπεριλαμβανομένης της Panas Hotels Ltd την αγωγή υπ΄ αρ. 1352/2015 Ε.Δ. Λάρνακας έχοντας επιδιώξει, μεταξύ άλλων, την εξασφάλιση διατάγματος εκποίησης της υποθήκης με την οποία βαρύνεται το ξενοδοχείο και την πώληση του τελευταίου μέσω δημόσιου πλειστηριασμού. · Για λόγους παράτυπους οι Καθ΄ ων η Αίτηση εξασφάλισαν ερήμην απόφαση στην ως άνω αγωγή υπ΄ αρ. 1352/2015, Ε.Δ. Λάρνακας, καθώς και διατάγματος πώλησης του ξενοδοχείου, παρά το γεγονός ότι όλοι οι εκεί εναγόμενοι είχαν και έχουν καλή υπεράσπιση και εύλογο λόγο για τη μη εμφάνιση τους στο Δικαστήριο και τη συνακόλουθη έκδοση απόφασης ερήμην εναντίον τους. · Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση ημερ. 27/11/2015 η εταιρεία Aqua Sol Hotels Public Company Ltd, η Panas Hotels Ltd και ο Αιτητής διατάχθηκαν συλλογικά και/ ή κεχωρισμένα να καταβάλουν στους Καθ΄ ων η Αίτηση το ποσό των €10,5 εκ.. · Εναντίον της πιο πάνω ερήμην εκδοθείσας απόφασης ημερ. 27/11/2015 καταχωρήθηκαν δύο ξεχωριστές αιτήσεις παραμερισμού της, μία εκ μέρους του Αιτητή προσωπικά και εκ μέρους της Panas Hotels Ltd και η άλλη εκ μέρους της Masrismare. Το αίτημα για παραμερισμό εκδικάστηκε και απορρίφθηκε με απόφαση ημερ. 24/5/2016 εναντίον της οποίας καταχωρήθηκε η Έφεση Ε208/
- · Στις 13/9/2016 ο κ. Καλλίας προχώρησε με την καταχώρηση της Πρωτογενούς Κλήσης υπ΄ αρ. 781/2016 Ε.Δ. Λευκωσίας, με την οποία αξίωνε, μεταξύ άλλων, κατοχή του ξενοδοχείου. Παρά ταύτα και εκκρεμούσης της εν λόγω Πρωτογενούς Κλήσης υπ΄ αρ. 781/2016 Ε.Δ. Λευκωσίας, την 30/5/2017 ο κ. Καλλίας καταχώρησε την αγωγή υπ΄ αρ. 313/2017 Ε.Δ. Αμμοχώστου εναντίον, μεταξύ άλλων, της Panas Hotels Ltd στο πλαίσιο της οποίας επεδίωξε και πέτυχε μονομερώς την έκδοση διατάγματος ημερ. 1/6/2017 με το οποίο, μεταξύ άλλων, απαγορεύτηκε στην Panas Hotels Ltd και την Marismare να επεμβαίνουν παράνομα στο ξενοδοχείο. · Ήταν από την αρχή η θέση του Αιτητή και των υπολοίπων Εναγόντων πως η αγωγή υπ΄ αρ. 313/2017 Ε.Δ. Αμμοχώστου είναι ελαττωματική αλλά και κακόβουλη αφού ο πραγματικά επιδιωκόμενος σκοπός ήταν για τον κ. Καλλία (και ουσιαστικά για την Αιτήτρια η οποία τον διόρισε δυνάμει του ομολόγου) να εξασφαλίσει με παραπλάνηση του Δικαστηρίου το εν λόγω διάταγμα που εμπόδιζε τους νόμιμους ενοικιαστές του ξενοδοχείου (Marismare) να έχουν κατοχή τούτου και να το λειτουργούν και να προκαταλάβει το αποτέλεσμα της εκκρεμούσας Έφεσης υπ΄ αρ. Ε208/2016, που έχει καταχωρηθεί εναντίον της απόρριψης της αίτησης του χρεώστη και της Panas Hotels Ltd για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 27/11/2015 αλλά και της Εφεσης που καταχώρησε η ίδια η Marismare (Ε207/2016) και να θέσει τον Αιτητή προσωπικά αλλά και υπό την ιδιότητα του ως ο απόλυτος τελικός δικαιούχος της Panas Hotels Ltd προ τετελεσμένων. · Το Ομόλογο είναι σαφές ότι δεν επιβαρύνει ολόκληρη την περιουσία της Αιτήτριας αλλά το περιορισμένο ποσό του €1.000.000 πλέον τόκους και συνακόλουθα ο κ. Καλλίας δεν είχε ούτε έχει οποιοδήποτε δικαίωμα εφ΄ όλων των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων της Panas Hotels Ltd και συγκεκριμένα του ξενοδοχείου. · Μεταξύ της Panas Hotels Ltd και των Καθ΄ ων η Αίτηση αντηλλάγη αλληλογραφία όπου η Panas Hotels Ltd πληροφόρησε τους Καθ΄ ων η Αίτηση και τον κ. Καλλία για την ετοιμότητα της να πληρώσει άμεσα το συνολικό ποσό που διασφαλίζεται με το Ομόλογο με την ταυτόχρονη παύση και απαλλαγή του κ. Καλλία. · Όλως απρόσμενα στις 15/6/2017 οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενημέρωσαν τους δικηγόρους της πλευράς του Αιτητή ότι στις 12/6/2017 είχαν προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου για μερική εξόφληση των υφιστάμενων χρεών. · Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με πρόσχημα το διορισμό του κ. Καλλία ως Παραλήπτη/ Διαχειριστή πέτυχαν παράνομα την πώληση του ξενοδοχείου ουσιαστικά στην ίδια την τράπεζα, εφόσον η Εταιρεία Gravieron Company Ltd, στην οποία μεταβιβάστηκε το ξενοδοχείο, ολόκληρο το μετοχικό της κεφάλαιο κατέχεται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ενώ ο διευθυντής της είναι το ανώτατο διευθυντικό στέλεχος τους (XXXXX Νεοκλέους). Παρακάμπτοντας τοιουτοτρόπως το δικαίωμα της πλευράς του Αιτητή να ακουστεί στην έφεση που άσκησε ενώ παράλληλα επεδίωξαν και συνεχίζουν μέσω τεσσάρων ξεχωριστών διαδικασιών την υφαρπαγή του ξενοδοχείου και την πώληση του μέσω του Καλλία σε τιμή πολύ χαμηλότερη της πραγματικής αξίας του ξενοδοχείου. · Ενόψει των ανωτέρω στις 19/6/2017 ο Αιτητής καταχώρησε προσωπικά αλλά και εκ μέρους της Panas Hotels Ltd και της Α.Σ.Π. & Κ. Πασχάλη Λτδ των οποίων είναι ο πραγματικός τελικός δικαιούχος, την αγωγή υπ΄ αρ. 343/2017 εναντίον, μεταξύ άλλων, της Αιτήτριας με την οποία προωθείται η θέση πως κατά τη διάρκεια της περιόδου αρχές Σεπτεμβρίου 2016 μέχρι κατά ή περί την 14/6/2017, οι Καθ΄ ων η Αίτηση μαζί με τους υπόλοιπους εκεί Εναγόμενους ενήργησαν από κοινού σχεδίου και σε συνωμοσία μεταξύ τους με σκοπό να εξαπατήσουν και/ή να προκαλέσουν ζημιές και απώλειες στην Panas Hotels Ltd και συνακόλουθα στον Αιτητή με απώτερο σκοπό να οικειοποιηθούν το ξενοδοχείο. Στην αγωγή αυτή αξιώνονται, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις ύψους €28.2 εκ. που αντιστοιχεί στην πραγματική αξία του ξενοδοχείου. · Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ουσιαστικά επιδιώκουν τη πτώχευση του Αιτητή ένεκα παράλειψης του να πληρώσει το ποσό των €1.406.243,05 ενώ μέσω της αγωγής υπ΄ αρ. 343/2017 Ε.Δ. Λάρνακας ο Αιτητής αξιώνει ποσό ύψους €28.2 εκ., δηλαδή 20 περίπου φορές μεγαλύτερο από αυτό που κατ΄ ισχυρισμό οφείλει στους Καθ΄ ων η Αίτηση και εν πάση περιπτώσει ποσό πέραν των €2εκ. ενόψει και της κλίμακας της εν λόγω αγωγής. Στην πιο πάνω Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Στρατή. Λόγοι Ένστασης Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται βασικά οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική, βασίζεται δε σε λανθασμένη και ελλιπή νομική βάση. · Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία. · Η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και καταχωρήθηκε με καθυστέρηση με σκοπό να εμποδίσει τους Καθ΄ ων η Αίτηση από την καταχώρηση αίτησης πτώχευσης. · Δεν αποκαλύπτονται ουσιαστικοί και/ή βάσιμοι λόγοι, ούτε αναφέρονται γεγονότα που να αιτιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. · Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και δεν παρουσιάζει συγκεκριμένα στοιχεία για απόδειξη των ισχυρισμών του Αιτητή. · Η Ένορκη Δήλωση της Αίτησης είναι παράτυπη και/ή περιλαμβάνει διαζεύξεις. · Η Αίτηση προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας εφόσον ο Αιτητής έχει ήδη καταχωρήσει και/ή προωθεί Ένορκη Δήλωση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης στην οποία προβάλλει τους ίδιους λόγους παραμερισμού. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Στην Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την Ένσταση αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: · Παραπλανητικά προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το ξενοδοχείο αποτελεί αντικείμενο αντιδικίας και αμφισβήτησης χωρίς να αναφέρεται ξεκάθαρα ότι έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην αγωγή αρ. 1352/2015 Ε.Δ. Αμμοχώστου η οποία ξεκαθάρισε το θέμα της ιδιοκτησίας του και της κατοχής του. Ενώ επισυνάφθηκε η απόφαση στην εν λόγω αγωγή δεν επισημάνθηκε ότι η συμφωνία ενοικίασης του ξενοδοχείου προς την Aqua Sol και η μεταγενέστερη εκχώρηση της εν λόγω ενοικίασης προς την Marismare αναγνωρίστηκε ως δόλια. Παρόλα αυτά η Marismare συνεχίζει παράνομα να κατέχει το εν λόγω ξενοδοχείο. · Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση η οποία βρίσκεται σε εκκρεμότητα και αφορά τη δόλια ακύρωση της ακύρωσης της συμφωνίας ενοικίασης του ξενοδοχείου από την Panas Hotels προς την Aqua Sol και της εκχώρησης της προς την Marismare. Συγκεκριμένα, αποτέλεσε όρο για παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων από την τράπεζα να ακυρωθεί η συμφωνία ενοικίασης του ξενοδοχείου από την Panas Hotels Ltd προς την Aqua Sol και η εκχώρηση της εν λόγω ενοικίασης προς την Marismare. Aφού έγινε η εν λόγω ακύρωση εκταμιεύθηκε το ποσό και την ίδια μέρα αμέσως μετά την ακύρωση ακυρώθηκε η ακύρωση της συμφωνίας. · Η απόφαση ημερ. 27/11/2015 εξασφαλίστηκε νόμιμα και κανονικά μετά από επίδοση της αγωγής στους Εναγόμενους μεταξύ των οποίων και στον Αιτητή. Καμία καλή υπεράσπιση είχαν οι Εναγόμενοι, γι΄ αυτό άλλωστε η απόφαση δεν παραμερίστηκε στις αιτήσεις παραμερισμού που καταχωρήθηκαν. Πέραν δε της έφεσης που καταχωρήθηκε κατά της απόρριψης παραμερισμού καταχωρήθηκε και αίτηση αναστολής της απόφασης στην αγωγή αρ. 1352/2015 η οποία επίσης απερρίφθη χωρίς ωστόσο να εφεσιβληθεί. · Η αγωγή 313/2017 κινήθηκε από το διαχειριστή/παραλήπτη εκ μέρους της Panas Hotels Ltd τότε ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου, και αφορούσε στην παράνομη επέμβαση που αναγνωρίστηκε από την απόφαση του Δικαστηρίου και με την οποία ακυρώθηκε τόσο η συμφωνία ενοικίασης του (από την Panas Hotels Ltd προς την Aqua Sol) όσο και η εκχώρηση των δικαιωμάτων της ενοικίασης εκείνης προς τη Marismare. · Αναφορικά με την αγωγή αρ. 313/2017 ο κ. Καλλίας, ως Διαχειριστής και Παραλήπτης της Panas Hotels Ltd, ως ήταν η κατάσταση τότε, εξασφάλισε διάταγμα που απαγόρευε στη Marismare και στην Panas Hotels Ltd διά των διευθυντών της από του να επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο αφού η παρανομία της κατοχής είχε πλέον αναγνωριστεί με την απόφαση στην αγωγή αρ. 1352/
- · Η πιο πάνω αγωγή διεκόπη με ειδοποίηση ημερ. 15/6/2017 λόγω του ότι η εταιρεία Panas Hotels Ltd δεν ήταν πλέον η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου και άρα δεν μπορούσε να προωθήσει αγωγή για παράνομη επέμβαση. · Ο ισχυρισμός περί μη επιβάρυνσης ολόκληρης της περιουσίας σε συνάρτηση με το ύψος του εξασφαλισμένου με το ομόλογο ποσό είναι αναληθής και παραπλανητικός. Ανεξαρτήτως του ποσού εάν η κυμαινόμενη επιβάρυνση καλύπτει ολόκληρη την περιουσία της εταιρείας, όπως εν προκειμένω, ο Διαχειριστής/Παραλήπτης είναι υπεύθυνος να τη διαχειριστεί ολόκληρη. · Αναφορικά με τις επιστολές που αντηλλάγησαν το ότι η άλλη πλευρά ζήτησε να πληροφορηθεί το ποσό δεν συναπάγετο ότι ήταν και έτοιμη να το πληρώσει όπως και δεν το έκανε. Έγιναν δε στο παρελθόν πολλές προσπάθειες για διευθέτηση των υποχρεώσεων των Αιτητών χωρίς αποτέλεσμα. · Κανένας αλλότριος σκοπός εξυπηρετείται αλλά προωθούνται τρόποι ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους μέσα από τις επιτρεπόμενες από το Νόμο διαδικασίες, ουδέποτε δε αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Αιτητή η νομιμότητα του διορισμού του Διαχειριστή και Παραλήπτη. · Η πώληση του ξενοδοχείου έγινε στο πλαίσιο της άσκησης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση σε λογική και δίκαιη τιμή εν γνώσει και του Αιτητή. Το ποσό αγοράς χρησιμοποιήθηκε για πληρωμή των προνομιούχων πιστωτών και των οφειλών της εταιρείας Panas Hotels Ltd, μειώνοντας το ύψος τους ενώ απηλλάγη το ακίνητο από την υποθήκη των Καθ΄ ων η Αίτηση και της Τράπεζας Κύπρου ύψους €19 εκ.. · Ο Διαχειριστής και Παραλήπτης προέβη στη συναλλαγή στο πλαίσιο των καθηκόντων του ενώ η πώληση του ξενοδοχείου έγινε σε δίκαιη και λογική τιμή. Ειδικότερα, η τιμή απόκτησης του ξενοδοχείου από την Gravieron Ltd ήταν η ψηλότερη από τις προσφορές που δόθηκαν στις δημοσιεύσεις για πώληση του με ελεύθερη κατοχή, η δε τιμή η οποία τελικά αποκτήθηκε είναι μεταξύ της καταναγκαστικής τιμής πώλησης (€10.500.000) και της αγοραίας αξίας (€14.500.000). Εξέταση Αίτησης Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής επιδιώκει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση στη βάση του ότι αυτή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αποτελώντας διάβημα που προωθείται για αντικανονικούς σκοπούς. Προτού το Δικαστήριο επιληφθεί της ουσίας της Αίτησης με δεδομένο το ότι για την ίδια πτωχευτική διαδικασία έχει καταχωρηθεί και ένορκη δήλωση για παραμερισμό της κρίνεται σκόπιμη η εξέταση της εισήγησης των Καθ΄ων η Αίτηση ότι η προώθηση των δύο αυτών διαδικασιών από τον Αιτητή στη βάση των ιδίων γεγονότων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Για τους σκοπούς του πιο πάνω ζητήματος υιοθετείται και επαναλαμβάνεται το πλαίσιο σκιαγράφησης των νομικών αρχών που διέπουν διαδικασίες αυτού του είδους όπως αυτό παρατέθηκε στην Απόφαση του Δικαστηρίου ιδίας ημερομηνίας με την παρούσα η οποία αφορούσε την ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 30/6/
- Όπως δε τονίσθηκε εκεί και επαναλαμβάνεται και εδώ η ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερ. 30/6/17 λειτουργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και θα πρέπει να καταχωρείται εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία[1]. Ο χρεώστης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκή του δήλωση οποιοδήποτε άλλο θέμα πέρα αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Κατά συνέπεια σε περίπτωση που ο παραμερισμός της ειδοποίησης πτώχευσης ζητείται για άλλους λόγους από τους προβλεπόμενους στο Άρθρο 3
(1)(ε) και τον Κανονισμό 40
(2)η πρέπουσα διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης για παραμερισμό που διέπεται από τις πρόνοιες των Κανονισμών 16, 17 και 18 και όχι υπό μορφή ένορκης δήλωσης που προβλέπει ο Κανονισμός 40
(2). Των πιο πάνω λεχθέντων δεν συμφωνώ με τη θέση των Καθ΄ων η Αίτηση ότι επειδή τόσο η ένορκη δήλωση ημερ. 30/6/17 όσο και η υπό κρίση Αίτηση παραμερισμού ημερ. 1/8/17 στηρίζονται στα ίδια, βασικά, γεγονότα εγείρεται ζήτημα κατάχρησης διαδικασίας από πλευράς του Αιτητή. Επαναλαμβάνω ότι ο Αιτητής μέσω της καταχώρησης αίτησης παραμερισμού δύναται να εγείρει λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο Άρθρο 3
(1)(ε) του Κεφ.5. Και αυτό, φρονώ, ότι έχει πράξει μέσω της υπό κρίση Αίτησης εφόσον επικαλείται ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση συνιστά «κατάχρηση διαδικασίας, ενοχλητικό, καταπιεστικό και εκδικητικό δικαστικό διάβημα που προωθείται για εξυπηρέτηση αντικανονικών σκοπών». Πριν γίνει αναφορά στις βασικές θέσεις που ο Αιτητής προβάλλει προς υποστήριξη της Αίτησης του κρίνεται σκόπιμο να τεθεί εν συνόψει το νομικό πλαίσιο που διέπει ζητήματα κατάχρησης διαδικασιών. Κατάχρηση διαδικασίας - Αρχές που εφαρμόζονται Έχει νομολογηθεί ότι τα Δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, ακόμη, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της[2]. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 όπου στη σελ. 222 της απόφασης αναφέρονται τα εξής σημαντικά σε σχέση με τη διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την αποτροπή σχετικών καταχρήσεων: «Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 A.A.Δ. 133 έγινε αναφορά σε Αγγλική νομολογία όπου κρίθηκε ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο. Επισημάνθηκε δε στην εν λόγω νομολογία ότι ο κανόνας ο οποίος διατυπώθηκε σε διαδικασίες πτώχευσης - ότι, δηλαδή, αποτελεί κατάχρηση η χρήση ή απειλή χρήσης της διαδικασίας πτώχευσης για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται (The so-called 'rule' in bankruptcy) - δεν συνιστά ιδιαιτερότητα της διαδικασίας πτώχευσης, αλλά κανόνα καθολικής εφαρμογής, προς περιφρούρηση του κύρους των δικαστικών διαδικασιών, απαρέγκλιτα συνυφασμένου με το σκοπό για τον οποίο παρέχεται.[3] Στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμος
(2002)2 Α.Α.Δ. 522, αφού έγινε σχετική ανασκόπηση της νομολογίας επί του ζητήματος της κατάχρησης, τονίστηκε ότι η δικαστική διαδικασία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ή να απειλείται η χρησιμοποίηση της για σκοπούς εξασφάλισης, για το πρόσωπο που την χρησιμοποιεί ή προβαίνει στην απειλή, κάποιου παρεμφερούς πλεονεκτήματος για το ίδιο, και όχι για το σκοπό για τον οποίο τέτοια διαδικασία ορθά προορίζεται και υφίσταται. Επισημάνθηκε δε ότι ο διάδικος ο οποίος χρησιμοποιεί με αυτό τον τρόπο ή απειλεί την χρησιμοποίηση τέτοιας διαδικασίας θα υπόκειται να κριθεί ένοχος κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου και, επομένως, θα αποκλείεται από του να επικαλείται τις εξουσίες του Δικαστηρίου με διαδικασία την οποία έχει καταχραστεί. Θέσεις Αιτητή Επανερχόμενη στις θέσεις του Αιτητή επισημαίνεται ότι βασικά προβάλλει ότι ενώ το χρέος στη βάση της Αγωγής υπ. αρ. 1352/15 θα έπρεπε να είχε εξοφληθεί πλήρως αφού η αξία του ξενοδοχείου ξεπερνά κατά πολύ το εν λόγω χρέος οι Καθ΄ων η Αίτηση κακόπιστα το πώλησαν σε τιμή που να μην υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος του Αιτητή προκειμένου να πετύχουν την έκδοση Διατάγματος Πτώχευσης εναντίον του και να του ασκηθεί περαιτέρω πίεση. Εν ολίγοις προβάλλεται ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση με πρόσχημα την ύπαρξη υπολοίπου προς όφελος τους επιθυμούν να ασκήσουν πίεση στον Αιτητή μέσω της παρούσας διαδικασίας και να «βλάψουν» και/ή «φιμώσουν» ουσιαστικά την αγωγή υπ. αρ. 343/17 δια της οποίας ο Αιτητής διεκδικεί την ανάκτηση του ξενοδοχείου. Προστίθεται δε ότι εάν ενδιέφερε τους Καθ΄ων η Αίτηση η είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους θα προχωρούσαν με την εκποίηση της υποθήκης του ξενοδοχείου ή με διαδικασία πτώχευσης πολύ ενωρίτερα εφόσον η προς όφελος Απόφαση εξεδόθη από την 27/11/15. Υποστηρίζεται, συναφώς, ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση επέλεξαν να το πράξουν τώρα - να προωθήσουν δηλαδή αίτηση πτώχευσης- έχοντας αλλότριους σκοπούς και, συγκεκριμένα, την άσκηση πίεσης σε βάρος του Αιτητή για να αποσύρει την Αγωγή υπ. αρ. 343/17 Ε.Δ. Λάρνακας και να αποσιωπηθεί η όλη συνωμοσία των Καθ΄ών η Αίτηση και των συνεργατών τους καθώς και η παράνομη υφαρπαγή του ξενοδοχείου. Στο πλαίσιο προώθησης των πιο πάνω θέσεων γίνεται αναφορά στις διαδικασίες που εκκρεμούσαν και ακόμη εκκρεμούν μεταξύ των Καθ΄ων η Αίτηση και του Αιτητή αλλά και διαφόρων εταιρειών και φυσικών προσώπων. Θέσεις Καθ΄ων η Αίτηση Τα όσα ισχυρίζεται η πλευρά του Αιτητή και συνοψίσθηκαν πιο πάνω αμφισβητούνται από τους Καθ΄ων η Αίτηση οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η πώληση του ξενοδοχείου έγινε στο πλαίσιο της άσκησης των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση σε λογική και δίκαιη τιμή εν γνώσει και του Αιτητή. Αναφορικά δε με το ποσό αγοράς επισημαίνουν ότι αυτό χρησιμοποιήθηκε για πληρωμή των προνομιούχων πιστωτών και των οφειλών της εταιρείας Panas Hotels Ltd, μειώνοντας το ύψος τους, ενώ απηλλάγη το ακίνητο από την υποθήκη των Καθ΄ ων η Αίτηση και της Τράπεζας Κύπρου ύψους €19 εκ.. Υποστηρίζεται, ακόμη, ότι ο Διαχειριστής και Παραλήπτης προέβη στη συναλλαγή στο πλαίσιο των καθηκόντων του, ενώ η πώληση του ξενοδοχείου έγινε σε δίκαιη και λογική τιμή. Ειδικότερα υπογραμμίζεται ότι η τιμή απόκτησης του ξενοδοχείου από την Gravieron Ltd ήταν η ψηλότερη από τις προσφορές που δόθηκαν στις δημοσιεύσεις για πώληση του με ελεύθερη κατοχή και ότι η τιμή η οποία τελικά αποκτήθηκε είναι μεταξύ της καταναγκαστικής τιμής πώλησης (€10.500.000) και της αγοραίας αξίας (€14.500.000). Όσον αφορά τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν και εκκρεμούν μεταξύ των Καθ΄ων η Αίτηση και του Αιτητή αλλά και διαφόρων εταιρειών και φυσικών προσώπων, η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση προβάλλει ότι στην ένορκη δήλωση του Αιτητή περιγράφονται κατά τρόπο παραπλανητικό και μη ολοκληρωμένο απορρίπτοντας τη θέση του ότι οι εν λόγω διαδικασίες είναι αποκαλυπτικές, πέραν της ύπαρξης δόλιου σχεδίου και συνωμοσίας, και της κατάχρησης διαδικασίας. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Πετράκης ν. Κίμωνος για να αποδειχθεί κατάχρηση πρέπει να υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η πτωχευτική διαδικασία αποβλέπει στην εξασφάλιση πλεονεκτήματος από τον οφειλέτη κατά αθέμιτο τρόπο. Όπως συναφώς τονίσθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή. Ο Αιτητής στο πλαίσιο προώθησης της θέσης περί υφαρπαγής του ξενοδοχείου από τον Διαχειριστή/Παραλήπτη, χωρίς ο τελευταίος να έχει εξουσία, επικαλέστηκε το ύψος του ποσού που εξασφαλίζει το ομόλογο τονίζοντας ότι αυτό δεν επιβαρύνει ολόκληρη την περιουσία της ετ. Panas Hotels Ltd αλλά το περιορισμένο ποσό των €1,000,000 πλέον τόκους διατυπώνοντας το συμπέρασμα ότι, ένεκα αυτού, δεν είχε το δικαίωμα εφ΄όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και συγκεκριμένα του ξενοδοχείου. Ο πιο πάνω ισχυρισμός, όμως, αντικρούσθηκε με βάση τα όσα οι Καθ΄ων η Αίτηση παρέθεσαν επισυνάπτοντας αντίγραφο του εν λόγω ομολόγου όπου, με βάση τον όρο 2 αυτού, προκύπτει ότι η κυμαινόμενη επιβάρυνση (floating charge) καλύπτει ολόκληρη την περιουσία της εταιρείας Panas Hotels Ltd (a floating charge on ALL the Company's undertaking goodwill movable and immovable property whatsoever and wheresoever both present and future including their uncalled capital for the time being (hereinafter called "the assets"). Επισημαίνεται δε ότι όταν η κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας καταστεί καθορισμένη, συνιστά επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στην εταιρεία. Και τούτο ανεξαρτήτως του ποσού που εξασφαλίζεται (amount secured). Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι εάν ενδιέφερε τους Καθ΄ων η Αίτηση η είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους θα προχωρούσαν με την εκποίηση της υποθήκης του ξενοδοχείου υπενθυμίζεται ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων[4] αλλά είναι μια "suis generis" διαδικασία oιωνεί ποινικού χαρακτήρα. Οι μέθοδοι εκτέλεσης μιας απόφασης προδιαγράφονται από το Άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Όπως δε έχει αναφερθεί στην υπόθεση Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258 παρέχεται η δυνατότητα σε πιστωτές να επιδιώξουν την έκδοση διατάγματος παραλαβής χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να επιχειρήσουν και να επιτύχουν έκδοση διατάγματος για την εξόφληση του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Ωστόσο, ο πιστωτής νομιμοποιείται να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Κατά συνέπεια το ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση επέλεξαν να μην χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης του ξενοδοχείου δεν είναι στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να ληφθεί εναντίον τους και να οδηγήσει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα ότι η επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης αποτελούσε κατάχρηση διαδικασίας. Η θέση ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση επέλεξαν κακόπιστα και σκόπιμα να πωλήσουν το ξενοδοχείο σε τιμή που να μην υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος του Αιτητή, ήτοι σε πολύ χαμηλότερη τιμή από την πραγματική - περίπου €16 εκ. χαμηλότερη - αντικρούστηκε από την πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση μέσω παράθεσης συγκεκριμένων στοιχείων. Εν προκειμένω επισυνάφθηκαν στην ένορκη δήλωση της Ένστασης οι δημοσιεύσεις για πώληση του ξενοδοχείου και οι ληφθείσες προσφορές καθώς και εκτίμηση της αξίας του η οποία αποδίδει αξία καταναγκαστικής πώλησης στο εν λόγω ακίνητο με ελεύθερη κατοχή για ποσό €10.500.000 και αγοραία αξία με ελεύθερη κατοχή για ποσό €14.500.
- Όσον αφορά δε την τιμή πώλησης του επισημαίνεται ότι αυτή είναι, με βάση σχετική εκτίμηση του Φεβρουαρίου του 2017, μεταξύ της καταναγκαστικής τιμής πώλησης (€10.500.000) και της αγοραίας αξίας (€14.500.000). Επιπλέον δεν είναι άνευ σημασίας για το υπό εξέταση ζήτημα και τα όσα οι Καθ΄ων η Αίτηση επικαλέστηκαν για να δείξουν τη γνώση του Αιτητή για τις δημοσιευθείσες προσφορές και τις προσπάθειες πώλησης του ξενοδοχείου. Δεν αμφισβητήθηκε δε ότι το ποσό από την αγορά του ξενοδοχείου χρησιμοποιήθηκε για πληρωμή των προνομιούχων πιστωτών και των οφειλών της ετ. . Panas Hotels Ltd ενώ απηλλάγη το ακίνητο από την υποθήκη των Καθ΄ων η Αίτηση καθώς και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ύψους €19 εκ. Το ότι η επίδικη Ειδοποίηση Πτώχευσης κατεχωρήθη μόλις 3 μέρες μετά την καταχώρηση της Αγωγής 343/2017 Ε.Δ. Λάρνακας και ενώ είχε παρέλθει αρκετός χρόνος από της έκδοσης της προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση Απόφασης (στις 27/11/15) χωρίς να προχωρήσουν με οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης ή/και να προωθήσουν διαδικασία πτώχευσης δεν οδηγεί, κατά την εκτίμηση μου, σε ύπαρξη αλλότριων σκοπών και συγκεκριμένα την άσκηση πίεσης σε βάρος του Αιτητή να αποσύρει την πιο πάνω Αγωγή. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι τα όσα έχει προβάλει η πλευρά του Αιτητή αποδίδοντας στους Καθ΄ων η Αίτηση κατάχρηση της διαδικασίας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι επιχειρείται από τους Καθ΄ων η Αίτηση η αποκόμιση κάποιου πλεονεκτήματος ή αθέμιτου οφέλους μέσω της προώθησης της επίδικης Ειδοποίησης Πτώχευσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως δεν έχει καταδειχθεί βάσιμος λόγος για παραμερισμό της ειδοποίησης. Κατάληξη Ως εκ τούτου η Αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης απορρίπτεται. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] "
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined." [2] Δέστε Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R 348, Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ.2)
(1993)1 Α.Α.Δ 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ 217, Re Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ 911, Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ 133 και Αίτηση Evands Promotions Ltd κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 1175. [3] "The so-called 'rule' in bankruptcy is, in truth, no more than an application of a more general rule that court proceedings may not be used or threatened for the purpose of obtaining for the person so using or threatening them some collateral advantage to himself, and not for the purpose for which such proceedings are properly designed and exist; and a party so using or threatening proceedings will be liable to be held guilty of abusing the process of the court, and therefore, disqualified from invoking the powers of the court by proceedings which he has abused." [4] Δέστε Γ. Αρέστης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ 1258. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο