ADAMGEO LTD ν. VITRESKO EXPRESS SUPERMARKET LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 280/18, 23/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 280/18 Μεταξύ: ADAMGEO LTD Ενάγοντες
- VITRESKO EXPRESS SUPERMARKET LTD
- XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Εναγόμενοι Αίτηση ημερ. 9.3.18 23 Μαΐου, 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Α. Ιωαννίδου (για ν΄ακούσει απόφαση ο κ.Ατάου) Για Εναγόμενους 1 και 2 - Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Τσαρδελλής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η ενάγουσα - αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση να παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή των καταστημάτων 1, 2, 3 και όπως παύσουν να επεμβαίνουν σ΄ αυτά. Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς πλην όμως το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια έδωσε οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Οι εναγόμενοι 1 και 2 - καθ΄ ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στα άρθρα 4-7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.9 ως επίσης και στην Δ.48 θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
- Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Νικηφόρου, διευθυντή της εταιρείας Geadam Ltd, η οποία είναι διευθύντρια της αιτήτριας. Μετά την καταχώριση ένστασης καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις από μέρους του πιο πάνω προσώπου ως επίσης και από τον κ. XXXXX Ηλία. Από την πιο πάνω μαρτυρία προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) Η αιτήτρια είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης των καταστημάτων 1, 2, 3 (από τώρα θα καλείται το κατάστημα) που βρίσκονται στο κτίριο με την ονομασία XXXXX Court στη λεωφόρο XXXXX 73 στην Λάρνακα, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 4/6ΧΧΧΧΧ5 Φ./Σχ. 41/490401 τμήμα 4, τεμάχιο 5ΧΧΧΧΧ2, τοποθεσία Καθαρή, ενορία Χρυσοπολίτισσα της επαρχίας Λάρνακας. Το πιο πάνω ακίνητο το αγόρασε την 24.11.17 από τους XXXXX Panayi, XXXXX Antonio, XXXXX Nicola και XXXXX Panayi. Η αιτήτρια γνώριζε ότι στο εν λόγω κτίριο υπήρχαν διάφοροι θέσμιοι ενοικιαστές χωρίς όμως να γνωρίζει τα ακριβή τους στοιχεία και τι ποσά κατέβαλλαν ως ενοίκια. (β) Στο στάδιο των διαπραγματεύσεων της αγοράς του ακινήτου, ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των προηγούμενων ιδιοκτητών κ. ΧΧΧΧΧ Παναγιώτου, ενημέρωσε την αιτήτρια ότι ο κ. ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης είχε υποχρέωση να εισπράττει τα ενοίκια από τους θέσμιους ενοικιαστές του κτιρίου και να πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό και τις σχετικές φορολογίες. (γ) Μετά την μεταβίβαση του κτιρίου ο κ. ΧΧΧΧΧ Παναγιώτου έδωσε οδηγίες στον ΧΧΧΧΧ Καραγιάννη να παραδώσει τα κλειδιά στον κ. ΧΧΧΧΧ Ηλία στον οποίο δόθηκαν οδηγίες να τα παραλάβει για λογαριασμό της αιτήτριας. Ο κ. ΧΧΧΧΧΧ Καραγιάννης ανέφερε στον τελευταίο ότι τον Αύγουστο του 2017 καταρτίστηκε για το κατάστημα ενοικιαστήριο έγγραφο. Ο ΧΧΧΧΧ Ηλία του ζήτησε, μετά από οδηγίες της αιτήτριας, όπως δώσει τα στοιχεία των ενοικιαστών και όλες τις σχετικές λεπτομέρειες, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. (δ) Έτσι η ενάγουσα έδωσε οδηγίες στον κ. ΧΧΧΧΧ Ηλία να συλλέξει στοιχεία αναφορικά με τους ενοικιαστές που υπήρχαν στο κτίριο. Ο εναγόμενος 2 περί τον Δεκέμβριο του 2017 ανέφερε στο πιο πάνω πρόσωπο ότι καταρτίστηκε ενοικιαστήριο έγγραφο σε σχέση με το κατάστημα που υπάρχει στο κτίριο και ότι προπληρώθηκαν ενοίκια μέχρι τον Μάρτιο του
- Εντούτοις όμως δεν παρέδωσε αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Η αιτήτρια με επιστολές της, στον εναγόμενο 2 τον ενημέρωνε αναφορικά με την επικείμενη ανακαίνιση του κτιρίου ως επίσης και με τις παράνομες κατασκευές που υπήρχαν και τον καλούσαν όπως τις κατεδαφίσει. Ακολούθησαν συζητήσεις σε σχέση με την ανακαίνιση του κτιρίου ενόψει του γεγονότος ότι ο εναγόμενος 2 δήλωσε ότι κατέχει νόμιμα τα καταστήματα δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης. (ε) Στη συνέχεια περί τον Ιανουάριο του 2018 ο εναγόμενος 2 παρέδωσε στον ΧΧΧΧΧ Ηλία αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 1.8.17 ο οποίος με τη σειρά του το παρέδωσε στην αιτήτρια. (στ) Η πιο πάνω συμφωνία ενοικίασης ημερ. 1.8.17 υπογράφηκε μεταξύ, της εναγόμενης 1 για την οποία υπόγραψε ο εναγόμενος 2 και του ΧΧΧΧΧ Καραγιάννη ο οποίος αναφέρεται ως ιδιοκτήτης του καταστήματος παρά το γεγονός ότι κατά το χρόνο υπογραφής της συμφωνίας ιδιοκτήτες ήταν οι ΧΧΧΧΧ Panayi, ΧΧΧΧΧ Antonio, ΧΧΧΧΧ Nicola και ΧΧΧΧΧ Panayi. Στο εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο αναφέρεται ο αριθμός εγγραφής της εταιρείας, ο οποίος όμως ανήκει σε άλλη από την εναγόμενη. Οι πρώην ιδιοκτήτες μέσω του δικηγόρου τους, ενημέρωσαν την αιτήτρια ότι ο ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης ήταν το πρόσωπο που είχε στην κατοχή του τα κλειδιά όλων των μονάδων του κτιρίου καθότι διέμεναν στο εξωτερικό και το μόνο δικαίωμα που είχε ήταν να παραλαμβάνει τα ενοίκια και να τα καταθέτει στο λογαριασμό των ιδιοκτητών ως επίσης και να πληρώνει τους λογαριασμούς. Επισημαίνεται ότι οι τότε ιδιοκτήτες του ακινήτου ουδέποτε έδωσαν πληρεξούσιο έγγραφο ή εξουσιοδότηση στον ΧΧΧΧΧ Καραγιάννη να υπογράψει ενοικιαστήριο έγγραφο με την εναγομένη 1- καθ΄ ης η αίτηση και ουδέποτε τον εξουσιοδότησαν να ενοικιάσει το κατάστημα. Περαιτέρω ουδέποτε ενημερώθηκαν για την εν λόγω ενοικίαση και δεν έλαβαν οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο. Επισυνάφθηκε σχετική δήλωση των προηγουμένων ιδιοκτητών ημερ. 27.2.
- (ζ) Ενόψει των πιο πάνω, η ενάγουσα διαπίστωσε ότι οι καθ΄ ων η αίτηση κατέχουν παράνομα το κατάστημα και έτσι την 5.3.18 επέδωσαν επιστολή σ΄ αυτούς με την οποία τους καλούσαν όπως εντός 48 ωρών από την παραλαβή της παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του καταστήματος το οποίο κατέχουν παράνομα. Οι καθ΄ ων η αίτηση αρνούνται να παραδώσουν την κατοχή του καταστήματος. Αναφέρεται ότι η αγοραία αξία του καταστήματος ανέρχεται στις €150.000.- ενώ η ενοικιαστική του αξία ανέρχεται στο ποσό των €2.050.- μηνιαίως και ότι στο συγκεκριμένο κατάστημα υπάρχουν παράνομες κατασκευές οι οποίες θα πρέπει να κατεδαφιστούν. (η) Προβάλλεται ότι είναι επείγον να εκδοθεί το διάταγμα καθότι υπάρχει συμφωνία με άλλη εταιρεία για πώληση ολόκληρου του κτιρίου για το ποσό των €2.500.000.- και ως προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της συμφωνίας είναι να μην υφίσταται σ΄ αυτό οποιοσδήποτε παράνομος κάτοχος στο συγκεκριμένο κτίριο προκειμένου να μπορεί να ανακαινιστεί και να λειτουργήσει ως τουριστικό κατάλυμα τον Ιούνιο του
- Επισημαίνει ότι στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι καθ΄ ων η αίτηση θα συνεχίσουν να το κατέχουν παράνομα και η αιτήτρια δεν θα προχωρήσει με την ολοκλήρωση της συμφωνίας πώλησης του κτιρίου και θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.
- Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλουν ότι τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν εξαιρετικά δραστικά διατάγματα τα οποία δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα και τη φύση της υπόθεσης και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει προς τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2 - καθ΄ ου η αίτηση, διευθυντή της εναγόμενης
- Αναφέρεται ότι κατόπιν διαπραγματεύσεων με τον κ. ΧΧΧΧΧ Καραγιάννη καταρτίστηκε η επίδικη συμφωνία και καταβλήθηκε το συνολικό ποσό των €6.400.- το οποίο αντιστοιχούσε τα ενοίκια για την περίοδο από τον Αύγουστο του 2017 μέχρι και τον Μάρτιο του 2018 όπως προέβλεπε η συμφωνία. Έτσι το πιο πάνω πρόσωπο εξέδωσε αποδείξεις. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας, η καθ΄ ης η αίτηση 1 έλαβε κατοχή των καταστημάτων και τα διαμόρφωσε ώστε να καταστεί δυνατή η λειτουργία τους ως υπεραγορά, η οποία άρχισε τη λειτουργία της στις 26.9.
- Ακολούθως περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2017 ο κ. ΧΧΧΧΧ Νικηφόρου τον επισκέφθηκε, πληροφορώντας τον, ότι η αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια του κτιρίου και του ζήτησε όπως του παραδώσει τη συμφωνία ενοικίασης πράγμα το οποίο έπραξε αμέσως. Ακολούθως τον ενημέρωσε ότι η αιτήτρια θα προχωρούσε σε πλήρη ανακαίνιση του κτιρίου, πλην των επίδικων καταστημάτων, θα δημιουργούσε σύγχρονα και πολυτελή διαμερίσματα με σκοπό την ενοικίαση τους και ότι η παρουσία της υπεραγοράς θα εξυπηρετούσε τους ενοίκους. Περαιτέρω τον πληροφόρησε ότι τα ζητήματα του κτιρίου και την πληρωμή των ενοικίων θα τα χειριζόταν ο ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης μέχρι να τον ενημερώσουν για το αντίθετο. Ακολούθως η αιτήτρια επιθυμούσε την τροποποίηση της συμφωνίας ενοικίασης ώστε να εξαιρεθεί από αυτήν το μεσοπάτωμα πλην όμως ζήτησε όπως σε αντικατάσταση του να δοθεί ένα μικρό υποστατικό που εφάπτεται των επιδίκων καταστημάτων. Στη συνέχεια η αιτήτρια τον ενημέρωσε ότι δεν συμφωνούσε να αντικατασταθεί το μεσοπάτωμα με το γειτνιάζον μικρό υποστατικό και επέμενε σε τροποποίηση της συμφωνίας χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα και στην περίπτωση που δεν συμφωνούσε του προσφέρθηκε το ποσό των €15.000.- με σκοπό τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης και την παράδοση των επίδικων καταστημάτων. Η πιο πάνω πρόταση απορρίφθηκε από την εναγόμενη 1 - καθ΄ ης η αίτηση και τότε του λέχθηκε ότι θα τον βγάλουν έξω με το ζόρι χωρίς να πάρει οτιδήποτε. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, επισημαίνεται ότι ο ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης ήταν αντιπρόσωπος και εξουσιοδοτημένος από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες να ενοικιάζει τα επίδικα καταστήματα και αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι είχε στην κατοχή του τα κλειδιά όλων των υποστατικών του κτιρίου ως επίσης και από το γεγονός ότι εισέπραττε ενοίκια. Προβάλλεται ότι εκ λάθους αναφέρεται στη συμφωνία ενοικίασης ως ιδιοκτήτης ο κ. ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης και αυτή έγινε με τη γνώση και τη συγκατάθεση των προηγούμενων ιδιοκτητών ως επίσης αποδίδεται σε τυπογραφικό λάθος η αναγραφή του αριθμού εγγραφής της καθ΄ ης η αίτηση
- Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν και οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Η μεν ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο δε ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση των διαταγμάτων καθότι τέτοια διατάγματα εκδίδονται μόνο σε πολύ καθαρές και ισχυρές περιπτώσεις και όπου το δικαίωμα σε τελεσίδικη θεραπεία είναι κρυστάλλινα καθαρό ενώ η υπεράσπιση που προβάλλεται κρίνεται ως παντελώς αβάσιμη, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην προκείμενη περίπτωση. 6.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η δε έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των αιτούμενων τη θεραπεία. 6.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11 ημερ. 13.6.2013). 6.3 Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ.248, 269-70). Αναμφίβολα όμως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω), χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. 6.4 Στην προκείμενη περίπτωση η αιτήτρια προβάλλει μεταξύ άλλων, ότι οι ιδιοκτήτες του καταστήματος ουδέποτε παραχώρησαν στον ΧΧΧΧΧ Καραγιάννη οποιοδήποτε πληρεξούσιο και γενικότερα δεν τον εξουσιοδότησαν να το ενοικιάσει. Παρά ταύτα ο τελευταίος την 1.8.17 ενοικίασε το κατάστημα στην καθ΄ ης η αίτηση 1 και στο εν λόγω ενοικιαστήριο αναγράφεται ως ιδιοκτήτης, κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Έτσι ισχυρίζονται ότι οι καθ΄ ων η αίτηση το κατέχουν παράνομα και επεμβαίνουν σ΄ αυτό παρά το γεγονός ότι τους ζητήθηκε να παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του καταστήματος. Στην προκείμενη περίπτωση από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας, κάτι το οποίο δεν αμφισβήτησε στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση. 7.1 Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση και ειδικότερα ότι εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά αφού η αιτήτρια στην περίπτωση που επιτύχει η αξίωση της θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. 7.2 Η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ.231 και Κυρίσαββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ.1245. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (βλ. M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν Timberland Co
(1997)1Γ ΑΑΔ 1791). Η τρίτη αυτή προϋπόθεση θα πρέπει να εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του εξουσία για ν΄ αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα. Όπως έχει νομολογηθεί η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς αλλά είναι ευρύτερη και σ΄ αυτήν περιλαμβάνεται η προστασία των δικαιωμάτων της αιτήτριας (βλ. Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1Α ΑΑΔ 317 και Mitsingas, ανωτέρω). Το γεγονός ότι οι καθ΄ ων η αίτηση μπορούν να αποζημιώσουν την αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στην αιτήτρια υπό την ευρύτερη έννοια. Η αιτήτρια έχει το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται την περιουσία της όπως η ίδια επιθυμεί και από την άλλη ουδείς έχει το δικαίωμα να επεμβαίνει παράνομα σ΄ αυτήν. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω αλλά και το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από μέρους της αιτήτριας κρίνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. 8. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιείται για την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων που τίθενται με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων (βλ. Κοσμά ν Χατζηκυπρή
(2000)1 ΑΑΔ 169, Αβερκίου ν ΘΕΟ Κτηματική Λτδ κ.ά.,
(2013)1Α ΑΑΔ 222 και Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας Πολ.Έφ. Ε 68/2013, ημερ. 24.3.15 ). 9. Το επόμενο ερώτημα αφορά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να συνεχίσει την ισχύ του ένα διάταγμα (Odysseos, ανωτέρω, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1999)1 Α.Α.Δ.152). Θα πρέπει το Δικαστήριο να ζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στον εναγόμενο από το διάταγμα, εάν τελικά φανεί ότι δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί και τον κίνδυνο ο ενάγοντας να απομείνει τελικά χωρίς θεραπεία εάν δεν συνεχίσει το διάταγμα. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.788, NWL Ltd v. Woods [1989]3 All E.R.614, 625 (H.L). 10. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν ταχύτητα με την εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται (Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν C. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 149, Σταυράκης κ.ά., ανωτέρω και Αβερκίου, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση από τη μια η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης χωρίς οποιαδήποτε εξουσιοδότηση από τους ιδιοκτήτες ενοικίασε τα καταστήματα στην καθ΄ ης η αίτηση 1 η οποία τα κατέχει παράνομα και από την άλλη οι καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν ότι από λάθος αναφέρεται στη συμφωνία ενοικίασης ο ΧΧΧΧΧ Καραγιάννης ως ιδιοκτήτης και περαιτέρω το εν λόγω πρόσωπο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν αντιπρόσωπος και εξουσιοδοτημένος από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες να ενοικιάσει τα επίδικα καταστήματα. Στην προκείμενη περίπτωση επιζητείται ουσιαστικά προστακτικό διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι καθ΄ ων η αίτηση όπως παραδώσουν στην αιτήτρια ελεύθερη και κενή κατοχή των επίδικων καταστημάτων. Τα προστακτικά διατάγματα δίνονται σπάνια, με φειδώ και με εξαιρετική περίσκεψη και η έκδοση τους δεν αποκλείεται όταν υπάρχει ή θεωρείται από το Δικαστήριο ότι υπάρχει επείγον θέμα προς εξέταση ή όπου η φύση των πραγμάτων είναι τέτοια που ενδεχομένως η μη έκδοση τους να επηρεάσει ανεπανόρθωτα την όλη πορεία της διαφοράς (βλ. Αναφορικά με την αίτηση Starport Nominees Ltd κ.ά.
(2010)1Β ΑΑΔ 1271). Επιζητείται η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος το οποίο με βάση τη διαχρονική νομολογία σπάνια εκδίδεται και όταν από την απαίτηση φανερώνεται μια ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση (βλ. Κατερίνα Τσιερκέζου ν Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 Α ΑΑΔ 734). Η παρούσα υπόθεση δεν είναι μια ασυνήθιστα δυνατή και ξεκάθαρη περίπτωση ως επίσης δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξης πραγμάτων αλλά την απόδοση θεραπείας και μάλιστα ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή. Έτσι δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 10. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. ./ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο