← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ ν. Καλοδίκης Πάρκινγκ Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1992/16, 14/6/2018

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ ν. Καλοδίκης Πάρκινγκ Λίμιτεδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1992/16, 14/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1992/16 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση και

  1. Καλοδίκης Πάρκινγκ Λίμιτεδ
  2. XXXXX Καλοδίκη
  3. XXXXX Καλοδίκη
  4. XXXXX Καραμανώλης Εναγόμενοι - Αιτητές Αίτηση Ημερομηνίας 12.1.18 Ημερομηνία: 14.6.
  5. Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Δ. Μηνά για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Στ. Ανδρέου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. (κ. Χρ. Ιωσήφ για να ακούσει απόφαση). ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 22.12.17 το Δικαστήριο αποφάνθηκε κατόπιν αίτησης των Εναγομένων - Αιτητών ημερ. 19.6.17 για την προδικασία του νομικού σημείου που εγείρεται στην παράγραφο 2 της καταχωρηθείσας υπεράσπισης τους. Το προδικαστικό σημείο ήταν το ακόλουθο: "
  6. Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και αναφέρουν ότι καταχρηστικά οι ενάγοντες προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής αφού προηγήθηκε η καταχώρηση της αγωγής υπ΄ αριθμό 735/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας από αυτούς εναντίον των εναγόντων, στα πλαίσια της οποίας θα εξεταστούν τα ίδια επίδικα θέματα που αφορούν μεταξύ άλλων στην λειτουργία των λογαριασμών που οι εναγόμενοι διατηρούσαν στους ενάγοντες, καθώς και τα νόμιμα υπόλοιπα τους, αποζημιώσεις κλπ. Ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και/ή πολλαπλότητας της διαδικασίας και/ή ύπαρξης κωλύματος." Το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση του απέρριψε το αίτημα για την προδικασία του νομικού αυτού σημείου. Στο πλαίσιο αυτής της απόφασης (ημερ. 22.12.17) και συγκεκριμένα στη σελίδα 12, εξετάζοντας το εγειρόμενο θέμα που θα έπρεπε να εξεταστεί προδικαστικά, ότι δηλαδή η παρούσα αγωγή που ήταν χρονολογικά μεταγενέστερη της αγωγής 735/15 των Εναγομένων 1 κατά των Εναγόντων ήταν καταχρηστική και θα έπρεπε κατά συνέπεια να απορριφθεί, το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: "Προκύπτουν από τα δικόγραφα των δύο αγωγών ότι οι δύο αγωγές 735/15 και η παρούσα αγωγή δεν έχουν τα ίδια επίδικα θέματα, τους ίδιους επίδικους λογαριασμούς και/ή τους ίδιους διαδίκους. Συγκεκριμένα η βάση της αγωγής δεν μπορεί να είναι οι λογαριασμοί ως αριθμοί αλλά οι ίδιες οι συμφωνίες δανείων εγγύησης, υποθηκών, και των πιστωτικών διευκολύνσεων, αλλά τα αμφισβητούμενα - στα δικόγραφα των δύο αγωγών - γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή τους το 2009 και οι συνθήκες κάτω υπό τις οποίες αυτές ανανεώθηκαν το 2011 και το 2012 εφ΄ όσον η τράπεζα ισχυρίζεται ότι υπογράφησαν με την ελεύθερη βούληση των Εναγομένων στην τότε Λαϊκή Τράπεζα και ήσαν 3 λογαριασμοί όπως φαίνεται στην παράγραφο 12 (ανωτέρω) και όχι δύο αρχικά με διαφορετικούς αριθμούς και για τους οποίους εκφράζονται εντελώς διαφορετικές θέσεις από τους Εναγόμενους που ισχυρίζονται ότι εξαναγκάστηκαν στην υπογραφή των συμφωνιών των δανείων, εγγυήσεων και υποθηκών και/ή ότι οι Ενάγοντες χρησιμοποίησαν δόλια μέσα για το σκοπό αυτό. Ούτε οι διάδικοι είναι οι ίδιοι στις δύο αγωγές για να αποφανθεί το Δικαστήριο ότι η παρούσα αγωγή αποτελεί καταχρηστική διαδικασία και οι Ενάγοντες θα μπορούσαν να καταχωρήσουν ανταπαίτηση στην αγωγή 735/
  7. Η τράπεζα εγείρει την παρούσα αγωγή κατά των εγγυητών και ενυπόθηκων οφειλετών ενώ η αγωγή 735/15 εγείρεται από τους πρωτοφειλέτες των οποίων τα δικαιώματα και υποχρεώσεις διαφέρουν από αυτά των εγγυητών και ενυπόθηκων δανειστών και δεν προωθούνται με την αγωγή 735/15 από τους πρωτοφειλέτες. Ακόμη η λέξη "δεδικασμένο" που χρησιμοποιείται από τους Αιτητές είναι άτυχη διατύπωση αφού η αγωγή 735/15 δεν έχει εκδικαστεί." Παρά την πιο πάνω ξεκάθαρη θέση του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι στις 12.1.18 (20 ημέρες μετά την έκδοση της απόφασης για εξέταση του προδικαστικού νομικού σημείου που ήγειραν) καταχώρησαν την παρούσα επίδικη αίτηση με την οποία επιδιώκουν τη συνένωση των δύο αγωγών. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Γεωργίας Αριστείδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους-Αιτητές στην παρούσα αγωγή, η οποία αναφέρει στις παραγράφους 3-11 αυτής τα ακόλουθα: "
  8. Προβαίνω στην παρούσα ένορκη δήλωση αντί των Εναγομένων για τον λόγο ότι η παρούσα Αίτηση αφορά νομικό σημείο, ήτοι την συνεκδίκαση 2 υποθέσεων που εκκρεμούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Τονίζω ότι η παρούσα αίτηση καταχωρείται μετά το κλείσιμο των δικογράφων και πολύ σύντομα μετά την πρώτη φορά που η αγωγή είχε οριστεί για μνεία ενώπιον του Δικαστηρίου.
  9. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση είναι ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τοιαύτης σημασίας, ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή την συνένωση των πιο πάνω αγωγών. Τα επίδικα θέματα των πιο πάνω αγωγών, περιλαμβάνουν τους ίδιους διάδικους και εταιρείες συνδεδεμένες μεταξύ τους.
  10. Η αγωγή αρ. 1992/2016, αφορά οφειλόμενα ποσά που οι ενάγοντες αξιώνουν στα πλαίσια συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και 2 συμφωνιών δανείου που χορηγήθηκαν στην εταιρεία Καλοδίκης Πάρκινγκ Λίμιτεδ, υπό την εγγύηση των εναγομένων 2, 3 και
  11. Η αγωγή 735/2015 αφορά αγωγή που έχει καταχωρήσει η εναγόμενη 1 για όλα τα δάνεια που αναφέρονται στην αγωγή 1992/
  12. Με την αγωγή αυτή η εναγόμενη 1 αμφισβητεί τα οφειλόμενα ποσά των δανείων, αμφισβητεί την εγκυρότητα των συμφωνιών δανείων αλλά και των παρεπόμενων συμφωνιών εξασφαλίσεων.
  13. Στην παρούσα αγωγή, πρωτοφειλέτιδα είναι η εναγόμενη 1 ενώ οι υπόλοιποι εναγόμενοι, ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητές.
  14. Με τις υπερασπίσεις των εναγόμενων στην παρούσα αγωγή αμφισβητείται μεταξύ άλλων η εγκυρότητα των επίδικων λογαριασμών, αλλά και των παρεπόμενων συμφωνιών εγγυήσεων και υποθηκών, αρνούνται τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα και γίνεται αναφορά στην παράβαση της υποχρέωσης των εναγόντων να εφαρμόσουν τις πρόνοιες της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας και του Κώδικα Συμπεριφοράς για τις αναδιαρθρώσεις. Επίσης, εγείρεται ανταπαίτηση των εναγομένων.
  15. Η αγωγή αρ. 735/2015, καταχωρήθηκε από την εναγόμενη 1 εταιρεία εναντίον της τράπεζας, στην οποία, γίνεται αναφορά στους λογαριασμούς της εταιρείας που διατηρούσε με την τράπεζα Κύπρου. Η εναγόμενη 1, με την αγωγή της, αμφισβητεί την εγκυρότητα των συμφωνιών, καταγγέλλει την συμπεριφορά της τράπεζας έναντι της, αμφισβητεί τα χρεωστικά υπόλοιπα που η τράπεζα παρουσιάζει ως οφειλόμενα και ζητεί την ακύρωση των συμφωνιών. Ενόψει των αξιώσεων της εταιρείας και του ότι τυχόν αποδοχή τους από το Δικαστήριο θα συμπαρασύρει σε ακυρότητα και τις παρεπόμενες συμφωνίες, δηλαδή εγγυήσεων και υποθηκών, στην αγωγή της, δεν περιλήφθηκαν ως ενάγοντες οι εγγυητές και ενυπόθηκοι οφειλέτες, οι οποίοι περιλαμβάνονται στην αγωγή της τράπεζας.
  16. Ως εκ των πιο πάνω, οι εν λόγω αγωγές πρέπει να συνεκδικαστούν αφού είναι αλληλένδετες και περιλαμβάνουν τους ίδιους διαδίκους και αφορούν τα ίδια θέματα και τους ίδιους ακριβώς λογαριασμούς. Επίσης η μαρτυρία που θα προσκομιστεί θα είναι η ίδια.
  17. Επίσης, λόγω της υπεράσπισης της παρούσας αγωγής και την σύνδεση της με την απαίτηση της εταιρείας στην αγωγή αρ. 735/2015 έναντι της τράπεζας, θα εξοικονομηθεί πολύτιμος και σημαντικός δικαστικός χρόνος, και έτσι είναι επιθυμητό όπως ακουστεί μία φορά η υπόθεση και για τις 2 αγωγές." Με την ένσταση τους οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους 12 λόγους ένστασης οι οποίοι εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλου των Εναγόντων - Καθ΄ ων η αίτηση: "
  18. Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  19. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), καθώς οι Αιτητές δεν θα έπρεπε να καταχωρήσουν ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή ζητώντας έτσι την συνένωση με την αγωγή 735/
  20. Με το αιτούμενο διάταγμα οι εναγόμενοι/αιτητές επιζητούν την συνένωση της παρούσας αγωγής με την 735/2015 χωρίς να καταδεικνύουν με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά νομικά ή πραγματικά θέματα τα οποία εγείρονται στις δύο αγωγές.
  21. Οι εναγόμενοι/αιτητές αιτούνται την συνένωση των πιο πάνω αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αριθμό 1992/2016 και 735/2015, στις οποίες τα νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα, και/ή οι αξιώσεις και/ή τα αγώγιμα δικαιώματα και/ή οι αιτίες αγωγής επί των οποίων εδράζονται οι δύο αγωγές είναι διαφορετικά και/ή επιζητούνται διαφορετικές θεραπείες.
  22. Τα οιαδήποτε σημεία που συνυπάρχουν στις δύο αγωγές, δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα, που εγείρονται σε αυτές τις αγωγές, που μπορεί να τις καταστήσουν επιθυμητές για συνένωση.
  23. Οι εναγόμενοι/αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  24. Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν, αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των δύο αγωγών.
  25. Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας.
  26. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε μια εκ των δύο αγωγών δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους.
  27. Με το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα καθότι οι εν λόγω Αγωγές θα τύχουν διαφορετικού χειρισμού και θα προσκομιστεί διαφορετική μαρτυρία σε κάθε μία εξ αυτών προς απόδειξη των επιζητούμενων αξιώσεων. Κανένα όφελος και συμφέρον δεν αποκαλύπτεται από την εξαιτούμενη συνένωση και/ή η εξαιτούμενη συνένωση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και/ή της δικαιοσύνης. Αντίθετα, θα περιπλεχθεί η διαδικασία σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και των διαδίκων. Με την υπό κρίση αίτηση επιχειρείται η συνένωση αγωγών, στην κάθε μια εκ των οποίων προωθούνται διαφορετικές αξιώσεις και η κάθε μια χαρακτηρίζεται από τη δική της αυτοτέλεια. Επομένως, η έκδοση του επιζητούμενου διατάγματος καθίσταται ανέφικτη και η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι υπάρχει κίνδυνος να περιπλεχθεί η όλη διαδικασία. 11.Τυχόν συνένωση των αγωγών θα ανατρέψει το βάρος απόδειξης και/ή τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας της κάθε πλευράς, καθώς στην μια αγωγή τα μέρη είναι ενάγοντες και στην άλλη εναγόμενοι. 12.Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις." Νομική Πτυχή Η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος συνένωσης και συνεκδίκασης αγωγών μεταξύ των ίδιων αλλά και διαφορετικών διαδίκων που εκκρεμούν στο ίδιο Επαρχιακό Δικαστήριο, προβλέπεται στη Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει επί λέξει τα εξής: "When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Οι αρχές μέσα από τις οποίες το Δικαστήριο θα διατάξει τη συνένωση των αγωγών οι οποίες εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο έχουν αποκρυσταλλωθεί μέσα από σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Χ" Αθανασίου ν. Παρπερίδης κ.α.

(1975)1 ΑΑΔ 401, Μενελάου (Διαχειριστική) κ.α. ν. Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 371, Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1(Α) ΑΑΔ 546). Σύμφωνα με την ανωτέρω νομολογία, οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση Διατάγματος συνένωσης αγωγών είναι: 1. Ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων: Η συνένωση αγωγών θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι επιθυμητή όταν υπάρχει κοινό πραγματικό ή νομικό ζήτημα, το οποίο είναι τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να αποφεύγονται δυσμενείς συνέπειες τόσο από πλευράς Δικαστηριακού χρόνου όσο και από πλευράς πολλαπλότητας διαδικασιών (βλ. Medcon Construction [ανωτέρω]). Η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτό διαφαίνεται και διαπιστώνεται μέσα από τα δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί στις αγωγές των οποίων επιζητείται η συνένωση, είναι ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876).
  1. Η συνένωση των αγωγών να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων και να προσβλέπει στην καλύτερη απονομή δικαιοσύνης: Γενικά εκδίδεται ένα διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση τόσο ώστε να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των διαδίκων όσο και για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Στην Χ" Αθανασίου (ανωτέρω) αναφέρεται σχετικά: "We think, and it has not been disputed by counsel, that the trial Court has power to consolidate actions pending in the same Court and that it is exercisable where some common question of law or fact arises in all the actions to be consolidated. From the authorities we are about to quote, it appears that actions brought by the same persons against different defendants in respect of the same libel or other connected cause, as well as for action for negligence by different plaintiffs against the same defendant arising out of the same accident, the Court can exercise its discretionary powers to order consolidation; and generally when the plaintiffs could have joined in one action under the provisions of Order 9 of our Civil Procedure Rules." Συνεπώς μέσω της συνεκδίκασης αγωγών δεν πρέπει να πλήττονται τα συμφέροντα των διαδίκων από τη μία ήτοι να προκαλείται οποιαδήποτε ζημιά σε κάποιο εκ των διαδίκων ή να αποστερούνται γενικά του δικαιώματος τους της δίκαιης δίκης και από την άλλη θα πρέπει να απονέμεται όσο το δυνατό καλύτερα η δικαιοσύνη χωρίς να παρακάμπτονται μέσω της συνένωσης σημαντικά ζητήματα που αφορούν τις αγωγές.
  2. Δια της συνένωσης των αγωγών να αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών, να περιορίζονται τα έξοδα και να εξοικονομείται δικαστικός χρόνος. Πολύ σημαντικοί είναι οι παράγοντες της εξοικονόμησης εξόδων, της αποφυγής της πολλαπλότητας διαδικασιών και της εξοικονόμησης του πολύτιμου δικαστικού χρόνου που πρέπει να προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου για τη συνένωση αγωγών που έχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα. Όπως το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε στη Μενελάου (ανωτέρω): "Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς, η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή της έτυχαν ευρείας συζήτησης στην υπόθεση Χ" Αθανασίου ν. Παρπερίδη κ.α.
(1975)1 ΑΑΔ 401, στην οποία παραπέμπουμε απλώς γιατί τα νομικά ζητήματα καλύπτονται σε αυτή εκτενώς έτσι που η επανάληψη τους θα ήταν άσκοπη. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Παρπερίδη, και γενικά στη νομολογία, η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Δ.14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση". 4. Η συνένωση των αγωγών επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που ασκείται δικαστικά και σύμφωνα με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα τόσο από το λεκτικό της Δ.14 θ.2, όσο και από τη νομολογία που έχω παραθέσει ανωτέρω, το ζήτημα της έκδοσης ή μη του διατάγματος συνεκδίκασης, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του τον βασικό σκοπό της συνεκδίκασης, που δεν είναι άλλος από το να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών, να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και να εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα. Άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η πολυπλοκότητα των εγειρόμενων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. Lewis v. Daily Telegraph Ltd
(1964)1 All ER 705), εάν οι διάδικοι των προς συνένωση αγωγών εκπροσωπούνται από τους ίδιους δικηγόρους ή εάν υπάρχει ταυτοσημία στις υπερασπίσεις όλων των Εναγομένων στις αγωγές των οποίων επιθυμείτε συνένωση. Για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον θα εγκρίνει ή όχι το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης, θα πρέπει να έχει ενώπιον του όλους τους φακέλους των αγωγών των οποίων επιζητείται η συνένωση, ούτως ώστε να είναι σε θέση να μελετήσει τα δικόγραφα και τους προβαλλόμενους από κάθε πλευρά ισχυρισμούς και να αποφασίσει εάν υπάρχουν κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα. Στην απόφαση C. S. Beton Ltd κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση 74/2011, 20.3.14, το Ανώτατο Δικαστήριο αν και επανέλαβε και επιβεβαίωσε τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις με τις οποίες αξιώνεται η συνένωση αγωγών, τόνισε ξεκάθαρα, ότι η ύπαρξη διαφορετικών εγγράφων και η ανάγκη προσκόμισης διαφορετικής μαρτυρίας για την απόδειξη της υπόθεσης, ακόμα και στην περίπτωση πανομοιότυπων εκθέσεων απαιτήσεως, υπερασπίσεων και ανταπαιτήσεων, είναι κλασσική περίπτωση απόρριψης σχετικής αίτησης συνένωσης αφού: "Έχουμε ακούσει και λάβαμε υπόψη τις εισηγήσεις του συνηγόρου των εφεσειόντων ο οποίος επικαλέστηκε ότι η περίπτωση είναι τέτοια ούτως ώστε το Δικαστήριο αντιθέτως θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω εισήγηση. Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας." Στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά
(2011)1 ΑΑΔ 1962, μεταξύ άλλων ειπώθηκαν και τα ακόλουθα: "Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων." Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί για αποδοχή της αίτησης. Από την προηγηθείσα απόφαση του Δικαστηρίου για εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου ημερ. 22.12.17 προκύπτει ότι οι δύο αγωγές, η παρούσα και η προηγηθείσα των Εναγομένων - Αιτητών 735/15 εναντίον των Εναγόντων δεν έχουν κοινό νομικό και πραγματικό υπόβαθρο. Η βάση γεγονότων στην κάθε αγωγή είναι διαφορετική, καθώς η μία αγωγή αφορά παράβαση συμβάσεων δανείων και/ή παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, ενώ η άλλη δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις στον καταρτισμό των συμβάσεων αυτών. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τα δικόγραφα των αιτούμενων να συνενωθούν αγωγών, η πραγματική βάση αυτών είναι διαφορετική καθώς στην παρούσα αγωγή αξιώνονται ποσά δυνάμει δανείων και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν στους Εναγόμενους/Αιτητές, για τις οποίες οι Εναγόμενοι/Αιτητές παρέλειψαν την πληρωμή, προκαλώντας έτσι τον τερματισμό των συμφωνιών εκ μέρους των Εναγόντων/Καθ΄ ων η αίτηση, ενώ στην αγωγή 735/15 οι Εναγόμενοι/Αιτητές αξιώνουν μεταξύ άλλων την ακύρωση των συμφωνιών δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων λόγω δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων που δόθηκαν κατά ισχυρισμό από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Εναγόμενοι/Αιτητές επιζητούν τη συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή 735/15, παραλείποντας να αναφερθούν με σαφήνεια σε κάθε λεπτομέρεια στην ύπαρξη των κατά την αντίληψη τους κοινών νομικών και πραγματικών ζητημάτων στις προαναφερθείσες αγωγές που είναι τέτοιας φύσης και που καθιστούν εφικτή τη συνένωση. Δεν φαίνεται ότι στις δύο αγωγές εγείρονται κοινά επίδικα θέματα, αντίθετα όπως αναφέρεται ανωτέρω η αγωγή με αριθμό 1992/16 αφορά αγωγή για διεκδίκηση οφειλόμενων ποσών λόγω παράβασης συμφωνιών τραπεζικών διευκολύνσεων, ενώ η αγωγή 735/15 αφορά αγωγή για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις. Κατά συνέπεια η παρούσα αγωγή αλλά και η αγωγή με αρ. 735/15, αφορούν διαφορετικά νομικά και πραγματικά ζητήματα, των οποίων οι αξιώσεις, τα αγώγιμα δικαιώματα και οι αιτίες αγωγής επί των οποίων εδράζονται οι δύο αγωγές είναι διαφορετικά και επιζητούνται διαφορετικές θεραπείες, ως εκ τούτου δεν μπορούν να συνενωθούν. Τα οποιαδήποτε σημεία που συνυπάρχουν και στις δύο αγωγές δεν είναι τέτοιας σημασίας σχετικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται σε αυτές που μπορεί να καταστήσουν εφικτή τη συνένωση, αφού ούτε δικαστικός χρόνος θα περισωθεί, ούτε θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών, πολύ δε περισσότερο δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Η συνένωση των δύο αγωγών μόνο δυσχέρεια θα προκαλέσει στην πορεία και στην εκδίκαση των επίδικων θεμάτων, καθότι θα υπάρξουν σοβαρές πρακτικές δυσκολίες και δεν θα αποφασιστούν οριστικά και τελεσίδικα τα επίδικα θέματα. Τέλος η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ενόψει της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 22.12.17, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) και έχει ως μοναδικό σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση, εκτροχιασμό, αναστολή και περαιτέρω επιβράδυνση της όλης διαδικασίας. Η αίτηση συνένωσης των δύο αγωγών δεν μπορεί να πετύχει, και για το λόγο ότι θα δημιουργήσει πρακτικό πρόβλημα κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και υπάρχει ορατός κίνδυνος περιπλοκής των θεμάτων που εγείρονται και θα αντίκειται στη δικονομική αρχή όπως αυτή τίθεται στη Δ.14 θ.2. Συγκεκριμένα τυχόν συνένωση των αγωγών θα ανατρέψει το βάρος απόδειξης και τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας της κάθε πλευράς, των οποίων τα επίδικα ζητήματα είναι διαφορετικά (η Εναγόμενη 1 Εταιρεία στην παρούσα αγωγή είναι η Ενάγουσα στην αγωγή 735/15 και ίσως είναι γι΄ αυτό που γίνεται εισήγηση των Αιτητών να είναι η παρούσα αγωγή οδηγός όπου εμφαίνονται όλοι οι διάδικοι ως εναγόμενοι). Πέραν τούτου το περιεχόμενο της μαρτυρίας που θα καταχωρηθεί θα είναι διαφορετικό και θα κατατεθεί πλειάδα, έγγραφης και προφορικής διαφορετικής μαρτυρίας σε κάθε μία εκ των δύο πιο πάνω αγωγών. Η αίτηση είναι επίσης καταδικασμένη σε αποτυχία και θα πρέπει να απορριφθεί γιατί στις αγωγές που επιδιώκεται να συνενωθούν, οι ιδιότητες των διαδίκων δεν ταυτίζονται, αφού οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι Εναγόμενοι στην αγωγή 735/15 και ενάγοντες στην παρούσα αγωγή κάτι που θα ανατρέψει τη σειρά παρουσίασης της μαρτυρίας και του αποδιδόμενου βάρους απόδειξης στον κάθε διάδικο στις δύο αγωγές και στην ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.