← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΜΑΜΜΟΥΛΟΥ, ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 1135/2016, 6/11/2018

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΜΑΜΜΟΥΛΟΥ, ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 1135/2016, 6/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A181 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 1135/2016 ΜΕΤΑΞΥ꞉ XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ -και- XXXXX ΜΑΜΜΟΥΛΟΥ, ΕΚ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ημερομηνία: 6.11.2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Α. Πετρίδης, για Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σια Για τον Εναγόμενο: κα Μαρία Ματθαίου Σουρουλλά ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 30.6.2016, η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου τα ακόλουθα: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται o Εναγόμενος και/ή οι νόμιμοι αντιπρόσωποι του, όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στην Ενάγουσα και/ή σε αντιπρόσωπο της, την οικία αρ. 1, επί της οδού XXXXXX 11, XXXXX, Λάρνακα. (Β) Απόφαση υπέρ της Εναγούσης και εναντίον του Εναγομένου, ως αναλύεται κατωτέρω: i. € 50,00, υπόλοιπο ενοικίου, περιόδου 20/3/2016 - 20/4/

  1. ii. € 1.500,00, καθυστερημένα και/ή απλήρωτα ενοίκια 3 μηνών, προς € 500,00, μηνιαίως, από 20/4/2016, μέχρι 20/7/
  2. iii. € 500,00, μηνιαίως, μέχρι την παράδοση του ακινήτου από τον Εναγόμενο προς την Ενάγουσα. iv. Διαφυγόντα και/ή απολεσθέντα ενοικία και/ή αποζημιώσεις για παράνομη κατακράτηση του ακινήτου, μετά τον τερματισμό της ενοικίασης από την Ενάγουσα. (Γ) Απόφαση υπέρ της Εναγούσης και εναντίον του Εναγομένου, διά εξόφλησης όλων των καθυστερημένων λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, για την επίδικη οικία στην Ορόκλινη, ως επίσης και οποιασδήποτε έμμεσης και/ή άμεσης φορολογίας, δυνατό να οφείλεται κατά την ημέρα παράδοσης του ακινήτου. (Δ) Αποζημιώσεις διά ζημίας προκληθείσας και/ή προκαλουμένης και/ή προκληθησομένης, λόγω παράβασης Συμφωνίας, ημ. 20/1/2016, με την οποίαν ο Εναγόμενος συμφώνησεν όπως ενοικιάσει από την Ενάγουσα την επίδικη οικία στην Ορόκλινη, έναντι του ποσού των €500,00, μηνιαίως. (Ε) Τιμωρητικές ή/και Επαυξημένες Αποζημιώσεις, προκύπτουσες ως εκ της συμπεριφοράς του Εναγομένου. (ΣΤ) Διαζευκτικώς, το ποσό ως περιγράφεται στην παράγραφο (Β) Ι, ΙΙ, ΙΙΙ & ΙV, ανωτέρω, ως επίσης και δυνάμει του αιτητικού (Γ), λόγω αδικαιολογήτου πλουτισμού του Εναγομένου, εις βάρος της Εναγούσης. (Ζ) Τόκο νόμιμο. (Η) ΄Εξοδα. (Θ) Φ.Π.Α.». ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΘΕΙΣΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ Η δικογραφημένη εκδοχή της Ενάγουσας στην Έκθεση Απαίτησης έχει ως εξής (όπου χρησιμοποιώ την ένδειξη «[...]», απαλείφω για χάριν προστασίας προσωπικών δεδομένων εκείνα τα δεδομένα που δεν είναι απολύτως αναγκαία για τη διαμόρφωση της δικαστικής μου κρίσης και κατάληξης και τα οποία, ως εκ τούτου, δεν είναι αναγκαίο να φαίνονται στην απόφαση)꞉ «
  3. Η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια οικίας, ευρισκομένης εις Ορόκλινη, Λάρνακα και η οποία ευρίσκεται επί της οδού [...].
  4. Κατά ή περί τις 20/1/2016, ο Εναγόμενος προσέγγισεν την Ενάγουσα, στην Ορόκλινη και κατέληξαν σε Συμφωνία διά την ενοικίαση της οικίας της Ενάγουσας. Η Συμφωνία, ημ. 20/1/2016, που συνομολογήθηκε και υπεγράφη μεταξύ των μερών, προνοούσε μεταξύ άλλων:- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ:- (α) Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στις €500,00, μηνιαίως, το οποίο και θα κατεβάλλετο από τον Εναγομένον προς την Ενάγουσα, από την 20/1/2016 - 19/1/
  5. Το ενοίκιο θα κατεβάλλετο αρχήν εκάστου μηνός. (β) Ο Εναγόμενος θα ελάμβαναν κατοχή της οικίας την 20/1/
  6. (γ) Ο Εναγόμενος θα ήτο και ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την πληρωμή οποιωνδήποτε λογαριασμών, ως οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού. Περισσότερες διευκρινίσεις και ερμηνεία των όρων και λεπτομερειών της Συμφωνίας, θα δοθούν κατά τη δικάσιμο.
  7. Ο Εναγόμενος έλαβεν κατοχή της οικίας, ιδιοκτησίας της Εναγομένης, μέχρι και την ημέρα καταχώρησης της Αγωγής.
  8. Άμα τη λήψη της κατοχής του υποστατικού από τον Εναγόμενο, αυτός ξεκίνησε να αμελεί και/ή να αρνείται και/ή να αποφεύγει την καταβολή του μηνιαίου ενοικίου, χρησιμοποιώντας διάφορες προφάσεις.
  9. Κατά ή περί τις 11/5/2016, η Ενάγουσα, μέσω των Δικηγόρων της, απέστειλε επιστολή προς τον Εναγόμενο, με την οποία αξίωνε τα καθυστερημένα και/ή απλήρωτα ενοίκια και απαιτούσε την ανάκτηση της κατοχής του υποστατικού, ως επίσης και αποζημιώσεις για την παράβαση των όρων της Συμφωνίας από τον Εναγόμενο.
  10. Κατά ή περί τις 27/5/2016 και αφού η Ενάγουσα τερμάτισε το Ενοικιαστήριο Έγγραφο, ημ. 20/1/2016, συνεπεία της συστηματικής άρνησης του Εναγομένου να καταβάλει τα ενοίκια, ο Εναγόμενος κατέβαλε μειωμένο ενοίκιο και συγκεκριμένα κατέβαλε το ποσόν των €450,00, αντί του ποσού των €500,00, για την περίοδο από 20/3/2016 - 20/4/2016, με αποτέλεσμα να υπάρχει υπόλοιπο ενοικίου €50,00, για τον ως άνω αναφερόμενο μήνα.
  11. Επίσης, ο Εναγόμενος δεν κατέβαλεν κανένα ενοίκιο για την περίοδο από 20/4/2016 - 20/7/2016, με αποτέλεσμα να συσσωρευθούν, μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής, απλήρωτα ενοίκια 3 μηνών, εκ συνολικού ποσού €1.500,
  13. Περαιτέρω, η Ενάγουσα έχει πληροφορηθεί, ότι ο Εναγόμενος δεν εξοφλά τους λογαριασμούς νερού και ύδατος και επιφυλάσσεται να παρουσιάσει σχετικά δικαιολογητικά, αξιώνοντας Απόφαση εναντίον του Εναγομένου, αναφορικά με τους εν λόγω λογαριασμούς.
  14. Πέραν των ως άνω, η Ενάγουσα διεκδικεί, υπό μορφή αποζημιώσεων και οποιαδήποτε ενοίκια δυνατό να απωλέσει από την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής, μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος θα της παραδώσει την ελευθέρα κατοχή του ακινήτου. Περαιτέρω, η Ενάγουσας επιφυλάσσει άπαντα τα δικαιώματα της, αναφορικά με αποζημιώσεις που δυνατό να εγείρει στο μέλλον και οι οποίες δυνατό να σχετίζονται με τη καταστροφή ή απώλεια ή αποξένωση του εξοπλισμού, που ευρίσκεται εντός της οικίας, την οποία ο Εναγόμενος αρνείται να εγκαταλείψει και συνεπώς η Ενάγουσα δεν έχει οποιανδήποτε πρόσβαση.
  15. Συνεπεία της συμπεριφοράς που επιδεικνύει, συστηματικά, ο Εναγόμενος, ως περιγράφεται ανωτέρω, η Ενάγουσα αξιώνει, περαιτέρω, την ανάκτηση της κατοχής της επίδικης οικίας.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Ο Εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην πιο πάνω απαίτηση της Ενάγουσας. Ωστόσο, για δικονομικούς / διαδικαστικούς λόγους, που αφορούν στην εφαρμογή της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και ειδικότερα λόγω της παράλειψης του Εναγόμενου εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντος να εκδώσει κλήση για οδηγίες εμπρόθεσμα σε σχέση με την ανταπαίτησή του, ο αδελφός Δικαστής που επιλαμβανόταν της παρούσας υπόθεσης στις 2.5.2017 έκρινε ως εγκαταλειφθήσα την ανταπαίτηση και την απέρριψε. Σχετικό πρακτικό υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου. Επομένως, μετά την εν λόγω εξέλιξη στη δίκη, αυτό που ενδιαφέρει στο παρόν στάδιο είναι να εκτεθεί μόνο η εκδοχή γεγονότων που δικογραφήθηκε μόνο εν σχέση προς την Υπεράσπιση στην απαίτηση της Ενάγουσας. Έχει ως εξής꞉ Ο εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαιτήσεως και αρνείται ότι η Ενάγουσα νομιμοποιείται στην έγερση της ως άνω αγωγής. O Εναγόμενος αγνοεί και δεν παραδέχεται ότι η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια της επίδικης οικίας. Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι υπέγραψε Συμφωνία Ενοικίασης, ημερ. 20/1/16, με την Ενάγουσα. Ειδικότερα, ο Εναγόμενος παραδέχεται την παράγραφο 2(α) και 2(β) της Έκθεσης Απαίτησης (ήτοι, την περίοδο ενοικίασης και το ύψος ενοικίου, καθώς και την ημερομηνία από την οποία αυτός θα λάμβανε κατοχή της επίδικης κατοικίας). Όσον αφορά την παράγραφο 2(γ) της Έκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι, σύμφωνα με το Ενοικιαστήριο έγγραφο, αυτός θα ήταν υπεύθυνος για τους λογαριασμούς ρεύματος και νερού, εφόσον όμως οι λογαριασμοί θα μεταφέροντο στο όνομα του. Περαιτέρω, αρνείται ότι θα ήταν ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την πληρωμή οποιωνδήποτε λογαριασμών. Ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας στην παράγραφο 3 και 4 της Έκθεσης Απαίτησης και την καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Δηλαδή, αρνείται ότι κατείχε την επίδικη οικία μέχρι την ημερομηνία έγερσης της αγωγής και περαιτέρω αρνείται ότι από τότε που έλαβε κατοχή της επίδικης οικίας, άρχισε να αμελεί ή να αρνείται να πληρώνει το ενοίκιο. Ο Εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα παράνομα και αυθαίρετα τερμάτισε την ενοικίαση με την επιστολή ημερ. 11/5/16, παραβιάζοντας τους όρους της σύμβασης, δηλαδή χωρίς προειδοποίηση προηγουμένως. Ο Εναγόμενος καλεί την Ενάγουσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών που εγείρει στις παρα. 6, 7, 8, 9 και 10 της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζεται ότι αυτός ουδέν ποσό οφείλει στην Ενάγουσα. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι αυτός παρέδωσε ήδη την κατοχή της οικίας στην Ενάγουσα. Την κάλεσε μέσω των δικηγόρων του να παραλάβει το κλειδί με επιστολή ημερ. 10/11/16 προς τους δικηγόρους της, όμως η Ενάγουσα αρνήθηκε να το παραλάβει. Η Ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Δεδομένης, ως ανέφερα ανωτέρω, της απόρριψης της ανταπαίτησης λόγω μη προώθησής της (βλ. πρακτικό ημερ. 2.5.2017 του αδελφού Δικαστή Μ. Λοΐζου), θα αναφερθώ μόνο στο τμήμα που αφορά την Απάντηση στην Υπεράσπιση. H Ενάγουσα αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Εναγομένου, στο μέτρο και το βαθμό που αυτοί είναι αντίθετοι προς ό,τι δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης. Περιγράφει ως ανυπόστατους και ψευδείς τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου. Λέγει ότι, εφόσον ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι αυτός θα ήταν υπεύθυνος για τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, ουδεμία σημασία έχει εάν οι λογαριασμοί αυτοί θα μεταφέρονταν στο όνομα του. Επιμένει η Ενάγουσα στη θέση της ότι ο Εναγόμενος συστηματικά αρνείτο να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια και τους λογαριασμούς για τη χρήση του ακινήτου. Επισημαίνει η Ενάγουσα ότι, διά της παρα. 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ο Εναγόμενος καταλήγει να παραδέχεται ότι έλαβε την επιστολή τερματισμού της ενοικίασης, ημ. 11/5/
  16. Εισηγείται η Ενάγουσα ότι είναι παντελώς αδιάφορο για την ίδια, πότε ο Εναγόμενος παρέδωσε προς τους Δικηγόρους του τα κλειδιά του επίδικου υποστατικού και/ή πότε αυτός εγκατέλειψε την επίδικη οικία. Εξηγεί συναφώς τα εξής (βλ. παρα. 3(στ) της Απάντησης στην Υπεράσπιση)꞉ «ΙΙ. Με επιστολή των Δικηγόρων της Ενάγουσας, προς τους Δικηγόρους του Εναγομένου, ημ. 11/11/2016, αξιωνόταν η παράδοση των κλειδιών και τροποποιήθηκε σχετική Δήλωση, που ετοίμασαν οι Δικηγόροι του Εναγομένου, η οποία δεν ήταν αποδεκτή από την Ενάγουσα. ΙΙΙ. Οι Δικηγόροι του Εναγομένου αρνήθηκαν να παραδώσουν τα κλειδιά του υποστατικού και οι Δικηγόροι της Ενάγουσας, με δεύτερη επιστολή τους, ημ. 7/12/2016, τους γνωστοποίησαν ότι η Ενάγουσα θα προχωρήσει και θα εισέλθει εντός του ακινήτου, για να προστατεύσει την περιουσία της, αφού ο Εναγόμενος, εγκαταλείποντας το υποστατικό, άφησε το ακίνητο εκτεθειμένο και συγκεκριμένα δεν είχε κλείσει και/ή ασφαλίσει τις πόρτες και τα παράθυρα. ΙV. Ως εκ των πιο πάνω, η Ενάγουσα έλαβε κατοχή του υποστατικού της, μόλις, στις 7/12/2016, ημέρα κατά την οποία εκκρεμούσαν ενοίκια και/ή λογαριασμοί, ως αναλύονται κατωτέρω: Α. Κατά ή περί τις 27/5/2016 ο Εναγόμενος κατέβαλε μειωμένο ενοίκιο και συγκεκριμένα κατέβαλε το ποσόν των €450,00, αντί του ποσού των € 500,00, για την περίοδο από 20/3/2016 - 20/4/2016, με αποτέλεσμα να υπάρχει υπόλοιπο ενοικίου € 50,00, για τον ως άνω αναφερόμενο μήνα. Β. Ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε, επίσης, κανένα ενοίκιο για την περίοδο από 20/4/2016 - 20/7/2016, με αποτέλεσμα να συσσωρευθούν, μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής, απλήρωτα ενοίκια 3 μηνών, εκ συνολικού ποσού € 1.500,
  17. Γ. Περαιτέρω και εκκρεμούσης της δικαστικής διαδικασίας, ο Εναγόμενος δεν εξοφλούσε τους λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, ως αναλύονται κατωτέρω: (α) Υδατοπρομήθεια (μήνες 7ος, 8ος και 9ος, 2016) ....... € 80,48 (β) Υδατοπρομήθεια (μήνες 10ος, 11ος και 12ος, 2016) ...... € 11,16 (γ) Σκύβαλα και Κοινοτικές Υπηρεσίες, 2016 ............... € 268,00 ­ _______ Σύνολον: € 359,64 Δ. Πέραν των ως άνω, η Ενάγουσα διεκδικεί, υπό μορφή αποζημιώσεων και τα ενοίκια που έχει απολέσει από την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής, μέχρι τις 7/12/2016, δηλαδή την ημερομηνία κατά την οποία η ίδια έλαβε την ελευθέρα κατοχή του ακινήτου της και τα οποία αθροίζονται στα κάτωθι ποσά: (α) Ιούλιος, 2016 ............ € 500,00 (β) Αύγουστος, 2016 ........... € 500,00 (γ) Σεπτέμβριος, 2016 ........ € 500,00 (δ) Οκτώβριος, 2016 .......... € 500,00 (ε) Νοέμβριος, 2016 ......... € 500,00 (στ) Μέχρι 7/12/2016 ........... € 96,00 _______ € 2.596,00.». Με βάση τους πιο πάνω δικογραφημένους ισχυρισμούς στην Απάντηση στην Υπεράσπιση, η απαίτηση της Ενάγουσας καταλήγει να γίνεται πιο συγκεκριμένη συγκριτικά προς αυτήν που δικογραφήθηκε στην Έκθεση Απαίτησης, έτσι ώστε꞉ Αφενός, παύει να ζητείται η έκδοση Διατάγματος, με το οποίο ο Εναγόμενος να υποχρεούται να εκκενώσει και παραδώσει την επίδικη οικία στην Ενάγουσα, εφόσον αυτό έχει γίνει ήδη (από 7.12.2017, ως ο ισχυρισμός της Ενάγουσας στην Απάντηση στην Υπεράσπιση), και Αφετέρου, συγκεκριμενοποιείται το συνολικό ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα από τον Εναγόμενο σε €4.505,64σ. (πλέον τόκο, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.), εφόσον εξειδικεύονται τα ποσά που αξιώνονται υπό τις παρα. «(Β)ΙΙΙ» (μηνιαίο ενοίκιο μέχρι την παράδοση του ακινήτου), «(Β)ΙV» (διαφυγόντα ενοίκια από την παράνομη κατακράτηση του ακινήτου μετά τον τερματισμό της ενοικίασης) και «(Γ)» (απλήρωτοι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και φορολογίας) της Έκθεσης Απαίτησης, ως τα ποσά που δικογραφούνται στην παρα. 3(στ)(IV) Γ και Δ, αντίστοιχα, της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπό κρίση αγωγή καταχωρήθηκε σε κλίμακα €2.000 - €10.
  18. Δεν σημειώθηκε ως ταχείας εκδίκασης, εφόσον η κλίμακά της δεν ήταν μικρότερη των €3.
  19. Ωστόσο, ο αδελφός Δικαστής Μ. Λοΐζου, Ε.Δ., ο οποίος επιλαμβανόταν της παρούσας υπόθεσης στο στάδιο οδηγιών, αφού άκουσε αμφότερους τους συνηγόρους κατά τη δικάσιμο ημερ. 3.7.2017, εξέδωσε Διάταγμα όπως καταχωρηθεί εγγράφως η προτιθέμενη μαρτυρία των διαδίκων μερών σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30, θ.5

(4)και έταξε τις σχετικές προθεσμίες. Συγκεκριμένα, προς απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας, η ίδια η Ενάγουσα ήταν η μοναδική μάρτυρας και κατέθεσε ένορκη δήλωση, ημερ. 27.7.
  1. Από την άλλη, ο Εναγόμενος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας που κατέθεσε για ν'αποδείξει τη δική του υπόθεση και προς τούτο είναι σχετική η ένορκη δήλωσή του, ημερ. 2.3.
  2. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση με την παράδοση στο Δικαστήριο των γραπτών τελικών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ. Σε αστικής φύσεως υποθέσεις, η μαρτυρία αξιολογείται, για να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα, έτσι ώστε να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται, ήτοι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι δηλαδή η εκδοχή του είναι πιο πιθανόν να είναι αληθής παρά να μην είναι. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Η αξιοπιστία καθενός μάρτυρα αξιολογείται ανεξαρτήτως βάρους απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Δεδομένου ότι δεν δόθηκε δια ζώσης μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους μάρτυρες, δεν έχει την ευχέρεια το Δικαστήριο να αξιολογήσει τη μαρτυρία τους με βάση τα συνήθη κριτήρια της εξωτερικής εντύπωσης που του προκαλούν (ετοιμότητα απαντήσεων, σαφήνεια, εμβάθυνση, κ.ο.κ.). Η αλήθεια των ισχυρισμών των δύο μαρτύρων, στο βαθμό που συγκρούονται μεταξύ τους, θα κριθεί από το Δικαστήριο με αντιπαραβολή της έγγραφης ένορκης μαρτυρίας και των τεκμηρίων που τη συνοδεύουν. Θα λάβω, επίσης, υπόψη ότι, αν και δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491), εντούτοις, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). Ασφαλώς, θα έχω πάντοτε κατά νου τον βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014). Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα της συνοχής της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς (βλ. Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676 και Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». Όπως άλλωστε το έθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου στην υπόθεση Αρχιππέα Σύμβουλοι Επενδύσεων Λτδ. κ.α. v. Δημήτριου Κακαβού, ECLI:CY:AD:2015:A683, Πολ. Έφεση 278/10 ημερ. 15/10/2015꞉ «Η νομολογία σε σχέση με την απόδειξη δικογραφημένων ισχυρισμών έχει παγιωθεί. Ο διάδικος ο οποίος εγείρει κάποιο ισχυρισμό προβάλλοντας την ορθότητα του, οφείλει να αποδείξει τα λεχθέντα ώστε ο απλός ισχυρισμός, («allegation of fact»), να μετατραπεί μέσα από την προσαγωγή κατάλληλης και πειστικής μαρτυρίας σε γεγονός («fact»). Αυτό επιβάλλει άλλωστε και η Δ.19 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ότι κάθε δικόγραφο πρέπει να περιλαμβάνει μόνο δηλώσεις σε συνοπτική μορφή εκείνων των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος στηρίζει την απαίτηση ή υπεράσπιση του. Απαγορεύεται η παράθεση μαρτυρίας, ακριβώς διότι η μαρτυρία έπεται των δικογραφημένων ισχυρισμών και προσάγεται στη δίκη προς απόδειξη τους. Όπως αναφέρεται και στον Odgers´ Principles of Pleading and Practice 21η έκδ. σελ. 90, κάθε διάδικος «.. must plead all facts on which he intends to rely, otherwise he cannot strictly give any evidence of them at the trial.». Και όπως επιγραμματικά τέθηκε στη Re Wrightson
(1908)1 Ch 799: «The plaintiff is not entitled to relief except in regard to that which is alleged in the pleadings and proved at the trial.» Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Αξίζει να αρχίσω με σύνοψη της μαρτυρίας του Εναγόμενου για να φανεί πώς προωθήθηκαν τα επίδικα θέματα. Ο Εναγόμενος δηλώνει ότι προβαίνει στην Ε/Δ ημερ. 2.3.2018, στηριζόμενος στην προσωπική γνώση που έχει για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Υιοθετεί το περιεχόμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης του. Επαναλαμβάνει ότι αυτός δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ότι η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια της επίδικης οικίας για το λόγο ότι οι φόροι και οι κοινοτικές υπηρεσίες χρεώνονται στο όνομα της Ενάγουσας. Παραδέχεται την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης ημερ. 20/1/16, καθώς και ότι το ενοίκιο θα ήταν €500 μηνιαίως. Παραδέχεται επίσης ότι αυτός, σύμφωνα με το Ενοικιαστήριο έγγραφο θα ήταν υπεύθυνος για τους λογαριασμούς ρεύματος και νερού, αλλά λέγει τούτο υπό τον όρο ότι «οι λογαριασμοί θα μεταφέροντο στο όνομα μου», και αυτούς που μεταφέρθηκαν στο όνομά του, ισχυρίζεται ότι τους πλήρωσε. Περαιτέρω, αρνείται ότι θα ήταν ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την πληρωμή οιωνδήποτε λογαριασμών θα ήταν στο όνομα της ενάγουσας. Παραδέχεται ότι έλαβε κατοχή της επίδικης οικίας δυνάμει ενοικιαστήριου εγγράφου ημερομηνίας 20/1/
  1. Παραδέχεται ότι είχε μικρή καθυστέρηση στην καταβολή του ενοικίου και ισχυρίζεται ότι τούτο οφειλόταν στην άρνηση της Ενάγουσας να επιδιορθώσει διαρροές και υγρασίες που υπήρχαν στο ισόγειο και στα δωμάτια και οι οποίες προκάλεσαν προβλήματα στην ομαλή διαβίωση της οικογένειας του (βλ. την παρα. 7 της Ε/Δ ημερ. 2.3.2018). Ισχυρίζεται ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η Ενάγουσα παράνομα και αυθαίρετα τερμάτισε την ενοικίαση με την επιστολή ημερ. 11/5/16 παραβιάζοντας τους όρους της σύμβασης, δηλαδή χωρίς προειδοποίηση προηγουμένως αλλά και γιατί αρνείτο να προβεί σε επιδιορθώσεις της κατοικίας η οποία παρουσίαζε προβλήματα και αρνείτο να προβεί σε επιδιορθώσεις (βλ. παρα. 8 της Ε/Δ ημερ. 2.3.2018). Καλεί, ως εκ τούτου, την Ενάγουσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της και λέγει ότι η Ενάγουσα οφείλει σε αυτόν το ποσό των €1100 που πλήρωσε για επιδιορθώσεις και ποσό €200 που ζημιώθηκε από την αποκοπή ρεύματος, όταν η Ενάγουσα δεν του παρέδωσε έγκαιρα τις ειδοποιήσεις της ΑΗΚ και του απέκοψε το ρεύμα (βλ. την παρα. 9 της Ε/Δ ημερ. 2.3.2018). Τέλος, ισχυρίζεται ότι αυτός παρέδωσε την κατοχή της επίδικης οικίας στην Ενάγουσα, καλώντας την μέσω των δικηγόρων του να παραλάβει τα κλειδιά, με επιστολή ημερ. 10/11/16 προς τους δικηγόρους της, όμως η Ενάγουσα αρνήθηκε να τα παραλάβει. Καταλήγει ο Εναγόμενος να αρνείται ότι οφείλει το συνολικό ποσό των €4.505,64σ., καθ'ότι έχει παραδώσει ήδη την κατοχή της οικίας στην Ενάγουσα από 10.11.2016 και περαιτέρω λέγει ότι δεν έχει άλλες εκκρεμούσες υποχρεώσεις απέναντι στην Ενάγουσα. Δεν το θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, ημερ. 27.7.
  2. Επισημαίνω, απλώς, ότι αυτή, ως Ενάγουσα, δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση για όσα γεγονότα αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της και ότι υιοθετεί τους ισχυρισμούς γεγονότων που δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω, υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης, ημερ. 26/1/2017, που η ίδια είχε ορκιστεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσής της (βλ. το Τεκμήριο Α). Παρατηρώ ότι η Ενάγουσα, για ν' αποδείξει ότι αυτή είναι η ιδιοκτήτρια της επίδικης οικίας που ενοικίασε ο Εναγόμενος (κάτι που ο Εναγόμενος δεν παραδέχθηκε στην Υπεράσπισή του), παρουσιάζει στο Δικαστήριο, αφενός, το Ενοικιαστήριο Έγγραφο που υπέγραψαν μεταξύ τους, όπου αυτή κατονομάζεται ως η ιδιοκτήτρια της επίδικης οικίας (βλ. το Τεκμήριο 1 υπό το Τεκμήριο Α) και, αφετέρου, διάφορους λογαριασμούς για τέλη υδατοπρομήθειας και φόρο σκυβάλλων που της επιβάλλει το Κοινοτικό Συμβούλιο Βορόκλινης για το επίδικο ακίνητο (βλ. το Τεκμήριο 3 υπό το Τεκμήριο Α) και τα οποία τέλη ή φόροι διά νόμου χρεώνονται στον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Δεν υπήρξε οποιοσδήποτε αντίλογος σε αυτή τη μαρτυρία της Ενάγουσας. Δεν αντεξετάστηκε η Ενάγουσα, για να αντιπαραβληθεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να συγκρούεται με την ιδιότητά της ως ιδιοκτήτριας, όπως αυτή απορρέει από τα αναφερόμενα στο Ενοικιαστήριο έγγραφο και από τις βεβαιώσεις φόρου. Απορρίπτει η Ενάγουσα τον ισχυρισμό του Εναγόμενου στην παρα. 7, της Έκθεσης Υπεράσπισης ότι ο τερματισμός της ενοικίασης που έγινε από την Ενάγουσα με την επιστολή των Δικηγόρων της, ημερ. 11/5/2016, ήταν παράνομος και αυθαίρετος. Λέγει, αντιθέτως, η Ενάγουσα ότι ο τερματισμός αυτός «ήταν επιβεβλημένος υπό τις περιστάσεις, συνεπεία της συστηματικής άρνησης του Εναγομένου να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια». Διαπιστώνω ότι, πράγματι, στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο (το οποίο ο Εναγόμενος παραδέχεται στην Έκθεση Υπεράσπισής του ότι το υπέγραψε με ελεύθερη βούληση και επομένως ότι τον δεσμεύει), υπάρχει ρητός όρος ως προς το πότε η Ενάγουσα έχει δικαίωμα τερματισμού (βλ. τον όρο 6)꞉ «
  3. Εάν ο ενοικιαστής ήθελε παραλείψει να πληρώσει το ενοίκιο οποιουδήποτε μήνα ή μέρος αυτού με παράταση 10 ημερών ή/και εάν ήθελε παραβεί οποιονδήποτε όρο ή όρους του παρόντος ενοικιαστήριου εγγράφου, ο ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα να τερματίσει την παρούσα ενοικίαση και να αναλάβει κατοχή του λεγόμενου υποστατικού.». Οι μηνιαίες περίοδοι ενοικίασης άρχιζαν κάθε 20η ημέρα εκάστου μηνός από 20.1.2016 που άρχισε η ισχύς της σύμβασης. Η Ενάγουσα, εν προκειμένω, στις παρα. 4 έως 7 της Έκθεσης Απαίτησης καταλόγισε στον Εναγόμενο ότι, κατά ή περί τις 11/5/2016 που αυτή τερμάτισε τη σύμβαση, της χρωστούσε ως καθυστερημένο το ενοίκιο για την περίοδο από 20/3/2016 μέχρι 20/4/2016 και την αναλογία από 20/4/2016 μέχρι 11/5/
  4. Η παράλειψη εκπλήρωσης της συμβατικής υποχρέωσης για την πληρωμή ενός μηνιαίου ενοικίου μπορούσε, βάσει της σύμβασης, δεδομένης της 10ήμερης περιόδου χάριτος για την πληρωμή ενοικίου, να εξακριβωθεί στη λήξη της 30ης ημέρας εκάστου μηνός. Συνεπώς, κατά ή περί τις 11/5/2016 μπορούσε όντως να εξακριβωθεί αν ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει το μηνιαίο ενοίκιο της περιόδου από 20/3/2016 μέχρι 20/4/
  5. Καθίσταται πρόδηλο ότι, οι συνθήκες που επικαλέστηκε η Ενάγουσα για να δικαιολογήσει την άσκηση του δικαιώματος τερματισμού της σύμβασης κατά ή περί τις 11/5/2016, εμπίπτουν σε αυτές που ο όρος 6 του Ενοικιαστήριου εγγράφου αναγνωρίζουν ως νομιμοποιητικές για την έγερση τέτοιου δικαιώματος. Το αν ευσταθεί, ως ζήτημα πραγματικών γεγονότων, ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε όντως να πληρώσει το ενοίκιο, είναι κάτι που άπτεται της αξιοπιστίας της εκατέρωθεν μαρτυρίας. Παρατηρώ, συναφώς, ότι ο Εναγόμενος αρνήθηκε τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, πλην όμως δεν παρουσίασε οποιαδήποτε απόδειξη ότι αυτός πλήρωσε το ποσό ενοικίου που η Ενάγουσα αξίωνε ως καθυστερημένο καθ' ον χρόνο τερμάτισε τη σύμβαση. Συγχρόνως, παρατηρώ ότι στη δική του μαρτυρία, ο Εναγόμενος παραδέχτηκε ότι το συμφωνημένο ενοίκιο ήταν €500 μηνιαίως και ότι δεν υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε σύναψη νέας συμφωνίας για τροποποίηση των όρων του Ενοικιαστήριου Εγγράφου ή/και για μείωση του ενοικίου. Επομένως, η εκ των υστέρων πληρωμή, στις 27.5.2016 του μειωμένου ποσού των €450 αντί €500 από τον Εναγόμενο για την περίοδο από 20/3/2016 μέχρι 20/4/2016, δεν ήταν σύμφωνη με τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Το ζήτημα αν ο Εναγόμενος είχε άλλους λόγους να καθυστερεί την πληρωμή του ενοικίου ή να κατακρατεί μέρος του ενοικίου, είναι ζήτημα που ο ίδιος όφειλε να δικογραφήσει και να προωθήσει. Πλην όμως στην παρούσα υπόθεση για τους δικονομικούς λόγους που ο αδελφός Δικαστής Μ. Λοΐζου εξέτασε στις 2.5.2017, η όποια εκδοχή ανταπαίτησης απερρίφθη ως εγκαταληφθείσα και η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση δεσμεύει αναπόδραστα και το παρόν Δικαστήριο. Έχει, δηλαδή, δίκαιο ο συνήγορος της Ενάγουσας να επισημαίνει ότι μετά την απόρριψη της ανταπαίτησης του Εναγόμενου από το Δικαστήριο για διαδικαστικούς λόγους, ήταν ανεπίτρεπτο να επανέρχεται ο Εναγόμενος με εκείνους τους ισχυρισμούς που συνιστούσαν την εκδοχή της ανταπαίτησής του, ωσάν αυτή να μην είχε ποτέ απορριφθεί. Δεν μπορώ παρά να αγνοήσω τους ισχυρισμούς που ο Εναγόμενος εισήξε στις παρα. 7, 8 και 9 της Ένορκης δήλωσής του, ημερ. 2.3.2018, εφόσον αυτές παρεκτρέπουν τη μαρτυρία από τις ράγες του τρένου της δικογραφίας. Στην ίδια την Έκθεση Υπεράσπισης, ο Εναγόμενος ουδόλως δικογράφησε οποιαδήποτε αιτιολογία για τη μη πληρωμή οποιουδήποτε μέρους ή ολόκληρου του ποσού του ενοικίου, αντί τουτου δικογράφησε γενική άρνηση του ισχυρισμού της Ενάγουσας ότι αυτός παρέλειψε ή αμέλησε ή αρνήθηκε την πληρωμή των ενοικίων (βλ. την παρα. 8 της Ε/Υ). Οι ισχυρισμοί περί υγρασίας ή/και άλλων τεχνικών ή υδραυλικών προβλημάτων στην ενοικιαζόμενη κατοικία δικογραφούνταν μόνο στην ανταπαίτηση, χωρίς να ήταν ποτέ ενσωματωμένοι στην Έκθεση Υπεράσπισης. Επομένως, στο παρόν στάδιο της δίκης δεν είναι δυνατό να υπεισέλθουν στην κρίση και αξιολόγηση το Δικαστηρίου. Εκ των πραγμάτων, δεν στοιχειοθετείται, αφενός, οποιοσδήποτε λόγος να κριθεί αναξιόπιστη η εκδοχή της Ενάγουσας και, αφετέρου, δεν τεκμηριώνεται οποιαδήποτε υπεράσπιση του Εναγόμενου εντός του πλαισίου των όρων του Ενοικιαστήριου Εγγράφου. Το ότι η Ενάγουσα έστειλε μέσω των συνηγόρων της την επιστολή τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης, χωρίς να δίδει οποιοδήποτε περιθώριο προειδοποίησης στον ενοικιαστή, καθιστώντας έτσι άμεσο τον τερματισμό της ισχύος της, δεν φαίνεται πάντως να συγκρούεται με το γράμμα της σύμβασης ενοικιάσεως, αφού ούτε στον όρο 6 αλλά ούτε και σε οποιοδήποτε άλλο όρο του Ενοικιαστήριου εγγράφου προβλέπεται οποιαδήποτε περίοδος προειδοποίησης σε περίπτωση τερματισμού. Η μόνη υποχρέωση για να δοθεί περίοδος προειδοποίησης που εντόπισα να προβλέπεται στο Ενοικιαστήριο έγγραφο αφορά στην εκδήλωση επιθυμίας μη ανανέωσης της σύμβασης ενοικίασης στη λήξη της (βλ. τον όρο 11 του Ενοικιαστήριου Εγγράφου). Όσον αφορά τα ποσά που αξιώνει η Ενάγουσα, να λάβει ως ενοίκια, κρίνω ότι, εφόσον δεν αντεξετάστηκε, έχει μείνει αναντίλεκτη η δήλωσή της ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να πληρώσει ποσό €50 έναντι της περιόδου από 20/3/2016 μέχρι 20/4/2016 και ολόκληρο το ενοίκιο @ €500 μηνιαίως από 20/4/2016 μέχρι την ημερομηνία παράδοσης. Όσον αφορά το ζήτημα του πότε επήλθε η παράδοση της επίδικης οικίας από τον Εναγόμενο πίσω στην Ενάγουσα, αυτή λέγει ότι «είναι παντελώς ψευδής ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος μου παρέδωσε την κατοχή της οικίας στις 10/11/
  6. Αντίθετα, έχω λάβει την κατοχή της οικίας, μόλις, στις 7/12/2016, δυνάμει του πιο κάτω ιστορικού.». Παρατηρώ ότι το ιστορικό που εξιστορεί η Ενάγουσα στην παρα. 6(στ) της Ε/Δ ημερ. 27.7.2017 είναι το ίδιο με αυτό που δικογράφησε στην παρα. 3(στ) της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Ουσιαστικά, λέγει η Ενάγουσα ότι, μετά την αποστολή της επιστολής τερματισμού, ημερ. 11.5.2016 (βλ. το Τεκμήριο 2 υπό το Τεκμήριο Α), ο Εναγόμενος εγκατέλειψε το επίδικο ακίνητο αφήνοντας κατά ή περί τις 11.11.2016 τα κλειδιά της επίδικης οικίας στους δικηγόρους του, χωρίς ποτέ προηγουμένως να ενημερώσει την ίδια την Ενάγουσα για το πότε θα εγκατέλειπε το ακίνητο. Ακολούθως, όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο Β της Ε/Δ της Ενάγουσας, ημερ. 27.7.2017, αυτή ειδοποιήθηκε από τρίτο πρόσωπο να πάει να παραλάβει τα κλειδιά της επίδικης οικίας από τους δικηγόρους του Εναγόμενου. Η Ενάγουσα πήγε να παραλάβει τα κλειδιά απ' εκεί, αλλά έθεσε ως προϋπόθεση να παραδώσει στους δικηγόρους του Εναγόμενου μία δική της ενυπόγραφη Δήλωση, στην οποία, αφενός, να βεβαιώνει ότι παρέλαβε τα κλειδιά της οικίας (όπως ζητούσαν οι δικηγόροι του Εναγόμενου) και, αφετέρου, να δηλώνει ότι «Τα υπόλοιπα δικαιώματά μου, με βάση την πιο πάνω αγωγή, συνεχίζω να τα διεκδικώ». Η απαίτηση περί αυτής της δήλωσης της Ενάγουσας προσέκρουσε σε ένσταση των δικηγόρων του Εναγόμενου. Ως εκ τούτου, η Ενάγουσα θεώρησε, κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων της, ότι η παράδοση του ακινήτου από τον Εναγόμενο δεν ολοκληρώθηκε. Στη συνέχεια, η Ενάγουσα αποφάσισε να μεταβεί στην επίδικη οικία στις 7.12.2016 με δικό της κλειδαρά και να εισέλθει εντός του ακινήτου, αντικαθιστώντας τις υπάρχουσες κλειδαριές, με σκοπό να ασφαλίσει την οικία της και να προστατεύσει την περιουσία της, καθορίζοντας τις 7.12.2016 ως την ημερομηνία παράδοσης του ακινήτου (βλ. το Τεκμήριο Γ υπό την Ε/Δ της Ενάγουσας ημερ. 27.7.2016). Για τούτο, η Ενάγουσα αξιώνει ενοίκια και υπόλοιπα λογαριασμών μέχρι τις 7.12.2016 που συνολικά ανέρχονται στο ποσό των €4.505,64, πλέον τόκους νόμιμους, πλέον έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επιδόσεως. Δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Υπεράσπισης, με οποιαδήποτε αντεξέταση της Ενάγουσας, ότι υπήρξε πράγματι η πιο πάνω αναφερόμενη από την Ενάγουσα ανταλλαγή επιστολών γύρω από το ζήτημα της παράδοσης του επίδικου υποστατικού. Ο όρος 15 του ιδίου συμβολαίου προβλέπει ότι ο ενοικιαστής θα παραδώσει τα κλειδιά στη λήξη της συμφωνίας (19.1.2017) ή στον τερματισμό αυτής. Προκύπτει, συγχρόνως, από τα διαλαμβανόμενα στον όρο 14 ότι «Ο Ενοικιαστής οφείλει στη λήξη ή στον τερματισμό της ενοικίασης να παραδώσει στον ιδιοκτήτη το υποστατικό στην κατάσταση που το έχει παραλάβει με εξαίρεση από φυσική φθορά». Ο όρος 12 του ιδίου συμβολαίου προβλέπει ότι «Σε περίπτωση που ο ενοικιαστής αρνείται ή παραλείπει να παραδώσει στη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης το υποστατικό, θα θεωρείται ότι κατέχει τούτο παράνομα.». Στην παρούσα υπόθεση είναι παραδεκτό ότι ο Εναγόμενος δεν παρέδωσε τα κλειδιά αμέσως μετά τον τερματισμό, αφού τα κατακρατούσε μέχρι 10.11.
  7. Είναι εξίσου παραδεκτό ότι δεν παρέδωσε τα κλειδιά στην παρουσία της Ενάγουσας στο υποστατικό, έτσι ώστε να μπορεί να ελεγχθεί ότι το παρέδιδε στην ίδια κατάσταση που το βρήκε όταν το είχε ενοικιάσει. Οι ενέργειες στις οποίες προέβηκε η Ενάγουσα στις 7.12.2017 καλύπτονται νομικά από τον όρο 8 του Ενοικιαστήριου Εγγράφου, το οποίο, ως παρατηρώ, προβλέπει ότι꞉ «
  8. [...] Επίσης ο ιδιοκτήτης ή ο αντιπρόσωπος του [...] αν έχει λόγους να πιστεύει ότι ο ενοικιαστής έχει φύγει από το υποστατικό χωρίς να συμμορφώνεται προς τους όρους της παρούσας συμφωνίας [...] μπορούν να αντικαταστήσουν τις κλειδαριές [...]». Επομένως, όλες οι ενέργειες της Ενάγουσας βρίσκονται εντός του πλαισίου των συμβατικών της δικαιωμάτων και ήταν εύλογα επιτρεπτό να ληφθούν από την ίδια εντός των συνθηκών της παρούσας υπόθεσης. Συγχρόνως, όμως, κρίνω ότι ήταν πολύ μεγάλο το χρονικό διάστημα που η Ενάγουσα άφησε να διαρρεύσει από 11.11.2016 μέχρι 7.12.2016, ήτοι σχεδόν ένας μήνας, αντί να λάβει αμέσως τις δέουσες ενέργειες για παραβαλή του επίδικου υποστατικού κατά τον ίδιο τρόπο που εν τέλει το παρέλαβε στις 7.12.
  9. Είναι κατά την ταπεινή μου κρίση άδικο να χρεωθεί με ένα ολόκληρο μηνιαίο ενοίκιο ο Εναγόμενος, λόγω της απραξίας της Ενάγουσας να λάβει τα μέτρα της στο διάστημα που διέρρευσε από 10.11.2016 που την ειδοποίησε να παραλάβει τα κλειδιά. Θα μπορούσε να λάμβανε αμέσως τα μέτρα της για αλλαγή των κλειδαριών κ.ο.κ., για να αποφύγει και τυχόν ζημιές προς την περιουσία της. Θεωρώ δικαιότερο, εν προκειμένω, να μην αποδώσω υπέρ της Ενάγουσας το ποσό των €500 για την περίοδο από 10.11.2016 μέχρι 7.12.
  10. Καταλήγω να θεωρώ ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει ότι δικαιούται να λάβει τα εξής ποσά, με νόμιμο τόκο από τη λήξη της 10ήμερης περιόδου χάριτος꞉ · Για 20.3.2016 - 20.4.2016, €50, με νόμιμο τόκο από 1.5.
  11. · Για 20.4.2016 - 20.5.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.6.
  12. · Για 20.5.2016 - 20.6.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.7.
  13. · Για 20.6.2016 - 20.7.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.8.
  14. · Για 20.7.2016 - 20.8.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.9.
  15. · Για 20.8.2016 - 20.9.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.10.
  16. · Για 20.9.2016 - 20.10.2016 €500, με νόμιμο τόκο από 1.11.
  17. · Για 20.10.2016 - 10.11.2016 €333, με νόμιμο τόκο από 20.11.
  18. Σύνολο꞉ €3383, πλέον νόμιμο τόκο ως ανωτέρω. Παρατηρώ, εν συνεχεία, ότι, η Ενάγουσα δεν αρνείται ότι οι λογαριασμοί ρεύματος και νερού της επίδικης οικίας δεν μεταφέρθηκαν στο όνομα του Εναγόμενου. Λέγει, ωστόσο, ότι «είτε οι λογαριασμοί ρεύματος και νερού μεταφέροντο στο όνομα του, είτε όχι, αυτός ήταν υπεύθυνος για την εξόφληση και/ή πληρωμή τους, καθ' όλους τους χρόνους που είχε κατοχή και/ή χρησιμοποιούσε και/ή ενοικίαζε το ακίνητο μου». Πράγματι, διαπιστώνω ότι, στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο που παρουσίασε η Ενάγουσα ως Τεκμήριο 1 υπό Τεκμήριο Α, υπάρχει ρητός όρος (βλ. τον όρο 5) ότι «
  19. Ο ενοικιαστής υποχρεούται να πληρώνει το νερό, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα σκύβαλα και οτιδήποτε κόστος προκύψει για τη σύνδεση των πιο πάνω παροχών προς τις ανάλογες αρχές για το πιο πάνω διαμέρισμα.». Ουδόλως συσχετίστηκε η ανάληψη της πιο πάνω υποχρέωσης πληρωμής από τον Εναγόμενο, με οποιαδήποτε υποχρέωση ή συμφωνία της Ενάγουσας να μεταφέρει τους λογαριασμούς στο όνομά του. Επομένως, βάσει του όρου 5 του Ενοικιαστήριου Συμβολαίου, ο Εναγόμενος είχε συμβατική ευθύνη να ξεπληρώσει οποιοδήποτε ποσό χρεωνόταν σε λογαριασμό επ' ονόματι της Ενάγουσας αναφορικά με σύνδεση παροχής νερού, ρεύματος ή υπηρεσιών σκυβάλλων στο επίδικο υποστατικό κατά την επίδικη περίοδο ισχύος της ενοικίασης. Τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Ενάγουσα για να αποδείξει το ύψος των ποσών που αυτή αξιώνει να λάβει από τον Εναγόμενο για τα τέλη υδατοπρομήθειας και το φόρο σκυβάλων, ήτοι οι λογαριασμοί ως φαίνονται στο Τεκμήριο 3 υπό το Τεκμήριο Α, αφορούν στις περιόδους από 1.7.2016 έχρι 30.9.2016 (€80,48) και από 1.10.2016 μέχρι 31.12.2016 (€10.63) όσον αφορά τα τέλη υδατοπρομήθειας και ολόκληρο το έτος 2016 (ποσό €268) όσον αφορά το φόρο σκυβάλλων και τις κοινοτικές υπηρεσίες. Από απόψεως γεγονότων, ο Εναγόμενος ουδέποτε αρνήθηκε ότι η επίδικη οικία ήταν συνδεδεμένη με νερό ή/και ότι ετύγχανε της υπηρεσίας συγκομιδής των σκυβάλων, καθ'ον χρόνο βρισκόταν σε ισχύ η σύμβαση ενοικίασης και δη κατά την περίοδο από 1.7.2016 μέχρι την ημερομηνία που ο Εναγόμενος παρέδωσε την οικία στην Ενάγουσα (ήτοι, μέχρι τις 10.11.2016, αν ήθελε ληφθεί υπόψη για χάριν αξιολόγησης η δική του εκδοχή ως προς την ημερομηνία παράδοσης). Συνεπώς, η Ενάγουσα δικαιούται, με βάση αυτή την ίδια την εκδοχή του Εναγομένου, να εισπράξει ολόκληρο το ποσό των €80,48 και μια αναλογία περί τα €4 εκ των €10.63, ανωτέρω, ως τέλη υδατοπρομήθειας, συν τα 11/12 των €268 (= €245,67) για τα τέλη σκυβάλλων και τις λοιπές κοινοτικές υπηρεσίες, ήτοι σύνολο €336,78σ. Σημειώνω ότι, οι λογαριασμοί για τα πιο πάνω τέλη και/ή φόρους, αν και φαίνεται να αποστέλλονταν σε διαφορετική διεύθυνση της Ενάγουσας από εκείνην του επίδικου ακινήτου (ήτοι στη διεύθυνση «XXXXX 9» αντί στην «XXXXX 11»), εντούτοις έφεραν σημείωση ότι αφορούν στον πελάτη «XXXXX Χριστοδούλου (11Α)». Δεν αντεξετάστηκε από τη συνήγορο Υπεράσπισης η Ενάγουσα για να της υποβληθεί τυχόν άρνηση ότι η προαναφερθείσα περιγραφή πελάτη αφορούσε στο επίδικο ακίνητο. Παρέμεινε, συνεπώς, ακλόνητος ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι οι εν λόγω λογαριασμοί, υπό τη δοθείσα διεύθυνση και περιγραφή πελάτη, αφορούν στην επίδικη οικία και άρα η Ενάγουσα δικαιούται να λάβει από τον Εναγόμενο τα ποσά ως οι αξιώσεις της που εδράζονται επί των εν λόγω λογαριασμών. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω να κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει την υπόθεσή της στον απαιτούμενο βαθμό, ήτοι επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, και δικαιούται σε Απόφαση εναντίον του Εναγομένου για αποκατάσταση της ζημιάς που έχει υποστεί συνεπεία διάρρηξης της συμφωνίας ενοικίασης, για τα ακόλουθα ποσά όπως τα διακρίβωσα ανωτέρω꞉ · €3383 ως ενοίκια, με νόμιμο τόκο ως αναλυτικά εξήγησα ανωτέρω. · €336,78σ ως τέλη υδατοπρομήθειας και φόρους σκυβάλλων. Επιπλέον, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.