← Κύπρος

ΠΕΤΡΟΥ ν. M. THEMISTOKLEOUS MAINTENANCE LTD, Αγωγή Αρ. 891/2012, 21/9/2018

ΠΕΤΡΟΥ ν. M. THEMISTOKLEOUS MAINTENANCE LTD, Αγωγή Αρ. 891/2012, 21/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A141 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 891/2012 Μεταξύ: XXXXX ΠΕΤΡΟΥ, από Λάρνακα Ενάγοντα και M. THEMISTOKLEOUS MAINTENANCE LTD, (HE 89028) από Κοκκινοτριμιθιά Εναγομένων Ημερομηνία꞉ 21.9.2018 Εμφανίσεις꞉ Για τον Ενάγοντα꞉ κα. Δ. Χριστοδούλου, για Αναστάσιο Μυλωνά & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη꞉ κα. Τασούλα Τζίρτη Μιλτιάδου ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, ο Ενάγων αξιώνει: «(Α) €9.500.00 δυνάμει υπολοίπου συμπεφωνημένης αξίας της επίδικης μηχανής κόλλησης και/ή δυνάμει της απλήρωτης τραπεζικής επιταγής. (Β) Νόμιμο Τόκο επί του ως άνω ποσού από την 15/01/2009 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως. (Γ) Δικηγορικά έξοδα, έξοδα επίδοσης και Φ.Π.Α.» Η δικογραφημένη εκδοχή γεγονότων στην Έκθεση Απαίτησης έχει ως εξής: 1. «Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας επαγγέλετο ως πελεκάνος και διατηρεί εργοστάσιο ξυλείας στην Βιομηχανική περιοχή Αραδίππου και πωλεί και/ή προμηθεύει ξυλεία και/ή κατασκευών από ξύλο, μέσω της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, στην οποία είναι ιδιοκτήτης και/ή μέτοχος και/ή διευθυντής. 2. Η Εναγόμενη 1 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, με έδρα της στην Κοκκινοτριμιθιά και ο Εναγόμενος 1 είναι Διευθυντής αυτής. 3. Κατά πάντα ουσιώση προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης μίας μηχανής συγκόλλησης ξύλων (στο εξής «η μηχανή»). 4. Κατά ή περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2008 δυνάμει προφορικής συμφωνίας πώλησης, ο Ενάγοντας πώλησε στους Εναγόμενους την μηχανή, έναντι της συμφωνημένης τιμής των €25.500.00. 5. Οι Εναγόμενοι σύμφωνα με την ανωτέρα συμφωνία παρέλαβαν από το εργοστάσιο του Ενάγοντα τη μηχανή και εξέδωσαν και παρέδωσαν προς όφελος του Ενάγοντα τις ακόλουθες επιταγές: (α) Τραπεζική επιταγή Τράπεζας Κύπρου υπ΄αρ. XXXX1051 για το ποσό των €12.000.00 και με ημ.06/02/2008. (β) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7648 για το ποσό των €2.000.00 και με ημ.28/02/2008. (γ) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7647 για το ποσό των €2.000.00 και με ημ.30/03/2008. (δ) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7649 για το ποσό των €9.500.00 και με ημ.31/12/2008. 6. Όλες οι πιο πάνω επιταγές πληρώθηκαν κανονικά πλην της επιταγής των €9.500.00 ημερ. 31/12/2008. 7. Η αναφερόμενη Τραπεζική Επιταγή των €9.500.00 ημερ. 31/12/2008 όταν κατατέθηκε από τον Ενάγοντα στην MARFIN POPULAR BANK στις 15/01/2009, επεστράφην απλήρωτη δια το λόγο ότι οι Εναγόμενοι έδωσαν εντολή μη πληρωμής της. 8. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις υπό και/ή εκ μέρους του Ενάγοντα, οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταβάλει το ποσό των €9.500.00 ως το υπόλοιπο ποσό της επίδικης συμφωνίας πώλησης του μηχανήματος κόλλησης. 9. Διαζευκτικά προς τα πιο πάνω, ο Ενάγοντας με την παρούσα αγωγή αξιοί το ποσό της τραπεζικής επιταγής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς, ήτοι €9.500.00, η οποία μέχρι σήμερα παραμένει απλήρωτη. 10. Ο Ενάγοντας καθόλον τον ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο διατηρούσε χρεωστικά υπόλοιπα σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα και για τα οποία κατέβαλλε επιτόκιο προς 8%. Συνεπεία των πιο πάνω ο Ενάγοντας έχει υποστεί και θα εξακολουθήσει να υφίσταται ζημιά προς 8% επί του ποσού των €9.500.00 από τις 15/01/2009 μέχρι εξοφλήσεως.» Η Εναγόμενη καταχώρισε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, στην οποία εγείρει κατ' αρχάς προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας δε νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγομένης, γιατί ουδέποτε συναλλάχθηκε ο ίδιος προσωπικά μαζί της. Η προφορική συμφωνία, στην οποία αναφέρεται η έκθεση απαίτησης, έγινε μεταξύ της Εναγομένης και της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, η οποία ήταν και η ιδιοκτήτρια της επίδικης Μηχανής. Οι δύο από τις 4 εκδοθείσες από την Εναγόμενη επιταγές στο όνομα του Ενάγοντος έγινε καθ΄υπόδειξη του υιού του Ενάγοντος και/ή του ιδίου για δικούς τους λόγους. Η επίδικη μηχανή παραδόθηκε στην Εναγόμενη στις εγκαταστάσεις της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ στην Αραδίππου. Συνεπώς, είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί προδικαστικώς με έξοδα υπεράσπισης. Άνευ βλάβης της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, η Εναγόμενη υπερασπίζεται ως κατωτέρω αναφέρεται꞉ · Ο Ενάγων ή οποιοσδήποτε άλλος αντιπρόσωπος αυτού, ουδέποτε τους ανέφερε ότι ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής είναι ο Ενάγων και, αφού ήταν εκείνος, γιατί οι δύο επιταγές εκδόθηκαν προς όφελος της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ. · Είναι παραδεκτό το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης, πλην του ισχυρισμού ότι ο Ενάγων πώλησε στους Εναγόμενους την επίδικη μηχανή. Δεν αναφέρει κάτω από ποιους όρους και προδιαγραφές συμφωνήθηκε η πώληση, σε ποιο τόπο, ώστε να αποδεικνύεται η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. · Ειδικότερα, η εκδοχή γεγονότων που εισηγείται η Εναγόμενη είναι η εξής: α) Στις 6/2/08 ο διευθυντής της Εναγόμενης προσήλθε στο εργοστάσιο της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ στην Αραδίππου - κατόπιν προτροπής και/ή υπόδειξης κοινού γνωστού/φίλου της Εναγομένης και του υιού του Ενάγοντος Πέτρου Πέτρου, για να προχωρήσει σε αγορά κολλητικής μηχανής ξυλείας πάχους 6 εκατοστών. β) Η Εναγόμενη, διά του διευθυντή της, προχώρησε σε σύναψη προφορικής συμφωνίας με τον υιό του Ενάγοντος, στην παρουσία του Ενάγοντος, διά αγορά της μηχανής και την παρέδωσαν στην Εναγόμενη και/ή αντιπρόσωπο αυτής την ίδια μέρα. γ) Το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης ανερχόταν στο συνολικό ποσόν των €25.500.00, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. προς 15%. δ) Η Εναγόμενη συμφώνησε να καταβάλει το τίμημα πώλησης ως ακολούθως, χωρίς πρόνοια για επιβολή τόκου:
  2. i)€12.000.00, με την παράδοση της Μηχανής, ήτοι στις 6/2/08.
  3. ii)€2.000.00, στις 28/2/08. iii) €2.000.00, στις 30/3/08. iν) €9.500.00, στις 31/12/08. ε) Ήταν ρητός όρος των συμφωνηθέντων ότι η μηχανή μπορούσε να συγκολλήσει ξύλα πάχους μέχρι και 6 εκ. και αυτό ήταν που ζητούσε και η Εναγόμενη. στ) Η Εναγόμενη ήδη είχε στην κατοχή και ιδιοκτησία της παρόμοια μηχανή, η οποία έφερε προδιαγραφές για συγκόλληση ξυλείας πάχους 3,5 - 4 εκ., η οποία κάλυπτε τις ανάγκες των εργασιών της κατά 50-60%. ζ) Η Εναγόμενη πώλησε στην εταιρεία από την οποία αγόρασε τη μηχανή που ήδη είχε, η οποία κολλούσε ξυλεία πάχους μέχρι 4εκ. σε χαμηλότερη τιμή από την πραγματική της αξία, λόγω της αγοράς της επίδικης μηχανής, αφού η επίδικη μηχανή θα διεκπεραίωνε και τις εργασίες της παλαιάς, η οποία ήταν μεγαλύτερη. · Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι κατόπιν προτροπής του Ενάγοντος και/ή του υιού του, η Εναγόμενη εξέδωσε τις επιταγές με ημερομηνίες 6/2/08 και 31/12/08 στο όνομα του Ενάγοντος και τις επιταγές με ημερομηνίες 28/2/08 και 30/3/08 στο όνομα της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ. · Ο Ενάγων και/ή ο υιός του και/ή η Εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ και παρά την απαίτηση της Εναγόμενης περί τούτου, αρνήθηκαν και αρνούνται μέχρι και σήμερα να εκδώσουν σχετικό τιμολόγιο και/ή σχετική απόδειξη για το ποσόν των €16.000.00 που εισέπραξαν, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να αδυνατεί να δείξει την αγορά αυτή φορολογικά και να μη μπορεί να της επιστραφεί ο επιβαλλόμενος φόρος 15% Φ.Π.Α. · Η Εναγόμενη παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της έκθεσης απαίτησης και ειδικότερα αναφέρει τα ακόλουθα: α) Η Εναγόμενη έδωσε εντολή στην Τράπεζα στις 21/4/08 για ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής λόγω εύλογης αιτίας, δηλαδή λόγω παράβασης της μεταξύ τους συμφωνίας εκ μέρους του Ενάγοντος και/ή αντιπροσώπου αυτού και/ή λόγω απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων από τον Ενάγοντα κα/ή τον υιό του Πέτρο Πέτρου. β) Η Εναγόμενη ζήτησαν μηχανή κολλητική, που να συγκολλά ξυλεία πάχους μέχρι και 6εκ. Η Εναγόμενη παρέλαβε τη Μηχανή από το εργοστάσιο της Εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ στην Αραδίππου στις 6/2/08, μετά τη διαβεβαίωση αυτή, χωρίς να τη δουν να λειτουργεί και η Εναγόμενη κάλεσαν τεχνικούς για το στήσιμό της. γ) Η μηχανή για να λειτουργήσει χρειαζόταν κάποια εξαρτήματα, τα οποία παρήγγειλε από το εξωτερικό η Εναγόμενη και τα παρέλαβε μετά από περίπου 1 - 1 ½ μήνα. Αυτό το γνώριζαν η Εναγόμενη κατά την αγορά της Μηχανής. δ) Με την εγκατάσταση των εξαρτημάτων, η Εναγόμενη διαπίστωσε διά του διευθυντή της ότι η μηχανή δεν τηρούσε τις προδιαγραφές ως είχε ζητήσει και που ο Ενάγοντας με τον υιό του τους διαβεβαίωσαν. Η μηχανή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, δε μπορούσε και/ή δεν είχε τέτοιες προδιαγραφές για να κολλά ξυλεία πάχους 6εκ. Κολλούσε ξυλεία μέχρι 4εκ. ως η προηγούμενη της μηχανή, την οποία η Εναγόμενη λόγω αγοράς της επίδικης μηχανής πώλησε πίσω στο άτομο από το οποίο την αγόρασε, σε χαμηλότερη τιμή από την αξία της (πραγματική αξία Λ.Κ. 5.000.00, πώληση Λ.Κ. 4.000.00). ε) Κατόπιν ειδοποίησης του υιού του Ενάγοντος από την Εναγόμενη και μετά από δύο επισκέψεις του στο εργοστάσιο της Εναγόμενης στην Κοκκινοτριμιθιά, κατέστη αδύνατον να λειτουργήσει η μηχανή σύμφωνα με τις προδιαγραφές για τις οποίες η Εναγόμενη την αγόρασε, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να χάνει ώρες εργασίας, να καταστρέφεται ξυλεία και να καταβάλλει χρήματα σε τρίτους για διεκπεραίωση της δουλειάς της που έπρεπε να παραδώσει έγκαιρα. · Η Εναγόμενη κατέβαλε τα ποσά που αναγράφονταν στις 3 πρώτες επιταγές, λόγω πίστης τους ότι αγόρασαν Μηχανή για να κολλά ξυλεία πάχους 6εκ. ως οι απαιτήσεις τους. Η ανάκληση της τελευταίας - επίδικης επιταγής έγινε μετά τις δύο άκαρπες προσπάθειες του υιού του Ενάγοντα να επιδιορθώσει τη μηχανή, ώστε να κολλά ξυλεία πάχους 6εκ. και όταν πλέον αυτός δεν ανταποκρινόταν στα καλέσματα της Εναγόμενης και ούτε πήρε δικό του τεχνικό ως υποσχέθηκε για να τη διορθώσει. · Η Εναγόμενη απαίτησε προφορικά από τον Πέτρο Πέτρου επιστροφή του ποσού των €16.000.00 που κατέβαλε για τη Μηχανή, όμως αυτός δεν ανταποκρίθηκε ποτέ θετικά, με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να ζητήσουν από την Τράπεζά τους ανάκληση της πληρωμής της τελευταίας επιταγής με ημερομηνία 31/12/08. · Η Εναγόμενη δεν επέστρεψε τη μηχανή και να απαιτήσει δικαστικώς το ποσόν που κατέβαλε, γιατί τη λειτουργούσε και τη λειτουργεί μέχρι και σήμερα - αφού αναγκάστηκε να πωλήσει την παλαιά της - για εργασίες μέχρι 4εκ. και καταβάλλει χρήματα σε τρίτους για να διεκπεραιώνει συγκολλήσεις ξυλείας πάχους μέχρι 6εκ. · Το ποσόν το οποίο καταβάλλει κάθε μήνα η Εναγόμενη σε τρίτους για να διεκπεραιώνει το υπόλοιπο 40-50% της δουλειάς της, δεν το ανταπαιτεί, λόγω του ότι από τον 4/2008 χρησιμοποιούν έστω και περιορισμένα τη μηχανή, αφού δε μπορεί λόγω του μεγάλου κόστους τέτοιων μηχανών, να αγοράσει δεύτερη και να έχει και την επίδικη. Αυτός ήταν και ο λόγος που πώλησε την παλαιά της. · Όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Εναγόμενης ενισχύονται λόγω της παρουσίας τρίτων ανεξάρτητων προσώπων στη συμφωνία. · Η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων και/ή ο υιός του και/ή η Εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, την εξαπάτησαν και/ή χρησιμοποίησαν δόλο και/ή με ψευδείς παραστάσεις, έπεισαν την Εναγόμενη να αγοράσει τη μηχανή, που αν η Εναγόμενη γνώριζε τις πραγματικές προδιαγραφές της, δεν θα προχωρούσε στην αγορά της και δεν θα υφίσταντο μέχρι σήμερα ζημιά. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΠΑΤΗΣ/ΔΟΛΟΥ/ΨΕΥΔΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΥΤΟΥ Α) Παρουσίασαν ψεύτικες ιδιότητες και/ή προδιαγραφές της Μηχανής στους Εναγόμενους, ώστε να προχωρήσουν στην αγορά της, έναντι του υψηλού τιμήματος πώλησης των € 25.500.00. Β) Διαβεβαίωσαν τους Εναγόμενους ότι η Μηχανή συγκολλά ξυλεία πάχους 6εκ., ενώ κολλούσε μόνο μέχρι 4εκ., που η τιμή τέτοιας μηχανής είναι χαμηλότερη. Γ) Η Μηχανή δεν ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση, ώστε να μπορέσουν οι Εναγόμενοι να την ελέγξουν και ο Ενάγοντας και/ή ο υιός του εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός. Δ) Εισέπραξαν το ποσόν των € 16.000.00 σε χρονικό διάστημα (μέχρι 30/3/08) που οι Εναγόμενοι δεν χρησιμοποίησαν τη Μηχανή και/ή δεν ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και/ή οι Εναγόμενοι δεν προσπόρισαν οποιοδήποτε όφελος σε αντίθεση μ΄εκείνους. Ε) Ενώ γνώριζαν ότι η Μηχανή είχε προδιαγραφές να κολλά ξυλεία πάχους μέχρι 4εκ., την πώλησαν στους Εναγόμενους για 6εκ. και στην τιμή μηχανής που κολλά 6εκ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Εναγόμενοι αιτούνται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον του Ενάγοντος και ανταπαιτούν ως κατωτέρω꞉ «ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ 1. Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται ο Ενάγοντας και/ή αντιπρόσωπος αυτού, να παραλάβουν την επίδικη Μηχανή κόλλησης ξυλείας από το εργοστάσιο των Εναγομένων στην Κοκκινοτρμιθιά, εντός 20 ημερών από την επίδοση του διατάγματος. Β) €12.000.00, ποσόν το οποίο κατέβαλαν οι Εναγόμενοι στις 6/2/08, με τόκο 8% από 6/2/08, ημερομηνία καταβολής του ποσού από τους Εναγόμενους στον Ενάγοντα. Γ) €2.000.00, ποσόν το οποίο κατέβαλαν οι Εναγόμενοι στις 28/2/08, με τόκο 8% από 28/2/08, ημερομηνία καταβολής του ποσού από τους Εναγόμενους στον Ενάγοντα. Δ) €2.000.00, ποσόν το οποίο κατέβαλαν οι Εναγόμενοι στις 30/3/08, με τόκο 8% από 30/3/08, ημερομηνία καταβολής του ποσού από τους Εναγόμενους στον Ενάγοντα. E) €2.500.00, ποσόν το οποίο κατέβαλαν οι Εναγόμενοι κατά ή περί το τέλος Μαρτίου 2008 με τόκο 8% από τον 4/2008, ημερομηνία καταβολής του ποσού από τους Εναγόμενους για την αγορά των επιπρόσθετων εξαρτημάτων για την επίδικη Μηχανή. Στ) €1.700.00, ποσόν το οποίο απώλεσαν οι Εναγόμενοι λόγω πώλησης της παλαιάς μηχανής τους σε χαμηλότερη τιμή από την αξία της, με τόκο προς 8% από τον 3/2008 (χρόνος πώλησής της). 2. Διαζευκτικά με την ανταπαίτηση των Εναγομένων στην παράγραφο 23 Α -Στ ανωτέρω, οι Εναγόμενοι αιτούνται Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να ορίζεται ότι οι Εναγόμενοι είναι απόλυτοι ιδιοκτήτες της επίδικης Μηχανής κόλλησης ξυλείας, η οποία θεωρείται ως πλήρως εξοφλημένη με το ήδη καταβληθέν από τους Εναγόμενους ποσόν των €16.000.00, ως η εύλογη και/ή δίκαια αξία αγοράς της, βάσει των πραγματικών προδιαγραφών της (μηχανής συγκόλλησης ξυλείας πάχους μέχρι 4εκ.)». Ο Ενάγων καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, δικογραφώντας άρνηση των ισχυρισμών της Εναγομένης - εξ ανταπαιτήσεως Ενάγουσας. Ειδικότερα꞉ Ο Ενάγων αρνείται την προδικαστική ένσταση ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη. Σε κάθε περίπτωση ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι η αναφερομένη ένσταση δεν δύναται να εξετασθεί προδικαστικά καθώς θα πρέπει να δοθεί μαρτυρία για το ισχυριζόμενο πραγματικό υπόβαθρο. Αναφορικά με την παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο ενάγων ισχυρίζεται ότι καθ΄όλον τον ουσιώδη χρόνο οι εναγόμενοι γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής ήταν ο ενάγοντας. Αναφορικά με την παράγραφο 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο ενάγων ισχυρίζεται ότι ο ενάγων ως ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής την πώλησε στους εναγόμενους δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε στην Αραδίππου. Ο ενάγων αναφορικά με την παράγραφο 7 ισχυρίζεται ότι η συμφωνία πώλησης μεταξύ των διαδίκων δεν συμπεριλάμβανε υπόσχεση για συγκεκριμένη προδιαγραφή, δηλαδή ότι η επίδικη μηχανή είχε την δυνατότητα να συγκολλήσει ξύλα πάχους 6 εκ. ή ότι θα είχε άλλες συγκεκριμένες προδιαγραφές. Η Εναγόμενη επιθεώρησε και/ή έλεγξε την επίδικη μηχανή και την βρήκε της αρεσκείας της. Σε κάθε περίπτωση, η Εναγόμενη λόγω της συμπεριφοράς της εμποδίζεται (estopped) να ισχυρίζεται ότι η επίδικη μηχανή δεν ικανοποιούσε τις ανάγκες της ή ότι οι δυνατότητες της δεν ήταν σύμφωνα με τις συμφωνημένες προδιαγραφές. Η Εναγόμενη παρέλαβαν και χρησιμοποιούσε τη μηχανή μέχρι σήμερα, χωρίς οιανδήποτε διαμαρτυρία. Η Εναγόμενη μέχρι σήμερα δεν έχει τερματίσει την επίδικη συμφωνία, η οποία παραμένει σε ισχύ. Για τους ίδιους λόγους, ο Ενάγων - εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η Ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς δεν αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του ενάγοντα. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Για ν' αποδείξει την υπόθεσή του, ο Ενάγων κατέθεσε προσωπικά ως πρώτος μάρτυρας (στο εξής «ο ΜΕ1») και ακολούθως προσήλθε ως μάρτυρας ο γιος του, κ. Πέτρος Πέτρου (στο εξής «ο ΜΕ2»). Προς απόδειξη της εκδοχής της Εναγομένης κατέθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο ο Διευθυντής της Εναγομένης, κ. XXXXX Θεμιστοκλέους (στο εξής «ο ΜΥ1») και δύο άλλοι μάρτυρες, ήτοι ο κ. XXXXX Ευσταθίου (στο εξής «ο ΜΥ2») και ο κ. XXXXX Σολωμονίδης (στο εξής «ο ΜΥ3»). Η μαρτυρία του ΜΕ1. Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, ο ΜΕ1 υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, η οποία σημειώθηκε και κατατέθηκε με την ένδειξη «Έγγραφο Α», το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω꞉ «Ονομάζομαι XXXXX Πέτρου από την Λάρνακα και είμαι ο Ενάγοντας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. 2. Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία, με έδρα της στην Κοκκινοτριμιθιά. 3. Ήμουν ο ιδιοκτήτης μίας μηχανής συγκόλλησης ξύλων (στο εξής «η Μηχανή»), την οποία περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2008 δυνάμει προφορικής συμφωνίας πώλησης, την πώλησα στην Εναγόμενη εταιρεία, έναντι της συμφωνημένης τιμής των €25.500.00. 4. Πριν προβώ στην πώληση της ρηθείσας Μηχανής στην Εναγόμενη εταιρεία, ο διευθυντής της Εναγόμενης εκ μέρους της Εναγόμενης, επισκέφθηκε το εργοστάσιο που διατηρώ με τον υιό μου τον Πέτρο, με σκοπό να δοκιμάσει και να επιθεωρήσει την Μηχανή πριν την αγοράσει. 5. Ο διευθυντής της Εναγόμενης εφόσον την δοκίμασε και την επιθεώρησε αποφάσισε να την αγοράσει καθώς την βρήκε της αρεσκείας του. 6. Ως εκ τούτου η Εναγόμενη εταιρεία δια μέσου του διευθυντή της κ. Μιχάλη Θεμιστοκλέους παρέλαβε από το εργοστάσιο μου την Μηχανή δυνάμει της ρηθείσας συμφωνίας και έκδωσε και παρέδωσαν προς όφελος μου τις ακόλουθες επιταγές: (α) Τραπεζική επιταγή Τράπεζας Κύπρου υπ΄αρ. XXXX1051 για το ποσό των €12.000.00 και με ημ.06/02/2008. (β) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7648 για το ποσό των €2.000.00 και με ημ.28/02/2008. (γ) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7647 για το ποσό των €2.000.00 και με ημ.30/03/2008. (δ) Τραπεζική επιταγή Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς υπ΄αρ. XXXX7649 για το ποσό των €9.500.00 και με ημ.31/12/2008. 7. Όλες οι πιο πάνω επιταγές πληρώθηκαν κανονικά πλην της επιταγής των €9.500.00 ημερ. 31/12/2008, την οποία όταν την κατέθεσα στην MARFIN POPULAR BANK την 15/01/2009, επεστράφην απλήρωτη δια το λόγο ότι η Εναγόμενη έδωσε εντολή μη πληρωμής της δηλαδή ανέστειλε την πληρωμή της. 8. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μου, η Εναγόμενη δεν έχει καταβάλει το ποσό των €9.500.00 ως το υπόλοιπο ποσό της επίδικης συμφωνίας πώλησης της Μηχανής. 9. Διαζευκτικά προς τα πιο πάνω, με την παρούσα αγωγή ζητώ και το ποσό της τραπεζικής επιταγής της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς ήτοι €9.500.00 η οποία μέχρι σήμερα παραμένει απλήρωτη. 10. Επιπλέον διατηρούσα και διατηρώ χρεωστικά υπόλοιπα σε διάφορα τραπεζικά ιδρύματα για τα οποία κατέβαλλα και καταβάλλω επιτόκιο προς 8% και συνεπεία την παράλειψης της Εναγόμενης να μου καταβάλει το ποσό των €9.500.00 υφίσταμαι ζημιά προς 8% επί του εν λόγω ποσού από την ημέρα απαίτησης του. 11. Η Εναγόμενη ουδέποτε με ενημέρωσε ότι έχει οιονδήποτε πρόβλημα η επίδικη Μηχανή και ουδέποτε μου την επέστρεψε πίσω και την κρατά μέχρι σήμερα. 12. Επιπλέον ουδέποτε η Εναγόμενη έχει τερματίσει την μεταξύ μας συμφωνία και χρησιμοποιεί τη Μηχανή μέχρι σήμερα. 13. Συνεπώς είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί απόφαση υπέρ μου και εναντίον της Εναγόμενης δια το ποσό των €9.500.00 πλέον 8% τόκο από 15/01/2009.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Κατά το στάδιο της αντεξέτασής του ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε αναφορικά με την παρα. 3 της γραπτής του δήλωσης ανωτέρω. Υποστήριξε ότι η εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ ήταν δικής του ιδιοκτησίας και ότι σ'αυτήν απασχολούνταν με ξυλουργικές εργασίες τόσο αυτός όσο και ο γιος του, κ. XXXXX Πέτρου (ΜΕ2). Επέμεινε στη θέση του ότι η επίδικη μηχανή ήταν δικής του ιδιοκτησίας, αφού αυτός μετέβη στο εξωτερικό, στην Αγγλία συγκεκριμένα, 1- 2 χρόνια πριν την πωλήσει στην Εναγόμενη, και την αγόρασε με δικά του χρήματα μεταχειρισμένη. Μετά την αγορά της, ο ΜΕ1 την χρησιμοποιούσε στο εργοστάσιο της εταιρείας του στο πλαίσιο του κύκλου εργασιών της εν λόγω εταιρείας. Ερωτηθείς αν ο ίδιος ενοικίαζε τη μηχανή στην εταιρεία και αν έχει κάποια απόδειξη γι' αυτό, ανέφερε ότι δεν έχει απόδειξη ότι την ενοικίαζε στην εταιρεία. Επίσης, ερωτηθείς αν έχει απόδειξη αγοράς της επίδικης μηχανής στο όνομα του, ώστε να φαίνεται ότι είναι ιδιοκτήτης της, ο ΜΕ1 απάντησε ότι έχει την απόδειξη στο εργοστάσιο και ότι ο λόγος που δεν την έφερε μαζί του στο Δικαστήριο είναι διότι δεν γνώριζε ότι χρειαζόταν. Η συγκεκριμένη δήλωση του ΜΕ1 έγινε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 21/11/17. Παρά το γεγονός ότι η ακρόαση συνεχίστηκε και στις 29/11/17, εντούτοις δεν προσκόμισε τέτοια απόδειξη κατά την εν λόγω νέα δικάσιμο. Όσον αφορά την επίδικη συμφωνία, ο ΜΕ1 δήλωσε ότι έγινε προφορικά και ότι αυτός δεν εξέδωσε τιμολόγιο για την πώλησή της, ούτε αξίωσε οποτεδήποτε να εισπράξει ΦΠΑ από την Εναγόμενη, αφού ο ίδιος δεν είναι εγγεγραμμένος σε μητρώο ΦΠΑ. Με την παράδοση της μηχανής στον Διευθυντή της Εναγόμενης, τον ΜΥ1, εκείνος εξέδωσε προς τον ΜΕ1 τέσσερις επιταγές. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι «Οι επιταγές όλες εβγήκαν χωρίς ονόματα». Απεναντίας, η συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΕ1 τη θέση ότι οι δύο επιταγές (€2.000 ημερ. 28.2.2008 και €2.000 ημερ. 30.3.2008 - βλ. τα τεκμήρια με ένδειξη «Έγγραφα Β και Γ») εκδόθηκαν στο όνομα της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ διότι εκείνη ήταν η ιδιοκτήτρια της επίδικης μηχανής. Αρνήθηκε τον ισχυρισμό αυτό ο ΜΕ1. Ο ίδιος συμπλήρωσε τις δύο επιταγές στο όνομα της εν λόγω εταιρείας, επειδή της χρωστούσε ο ίδιος λεφτά, γι'αυτό τις έβγαλε προς όφελός της. Επιπρόσθετα, ο ΜΕ1 αντεξετάστηκε αναφορικά με την παρα. 5 της γραπτής του δήλωσης ανωτέρω, όπου ήγειρε τον ισχυρισμό ότι «Ο διευθυντής της Εναγόμενης εφόσον την δοκίμασε και την επιθεώρησε αποφάσισε να την αγοράσει καθώς την βρήκε της αρεσκείας του.». Ανέφερε ότι ο κ. Μιχάλης Θεμιστοκλέους (ΜΥ1), πήγε στο εργοστάσιο της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ Λτδ, «είδε τη μηχανή που εδούλευε», μετά από αυτό συμφώνησαν να την αγοράσει, «τη φόρτωσε και την πήρε στο δικό του κατάστημα». Διευκρίνισε αργότερα, κατά την ίδια δικάσιμο, ότι ο ΜΥ1 «είδε τη μηχανή που δούλευε, δεν την δοκίμασε ο ίδιος». Πρόσθεσε ότι «βεβαιότατα» δούλευε η μηχανή πριν την πωλήσουν στον ΜΥ1, δηλαδή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Απαντώντας σε νέα υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι η μηχανή δεν δούλευε τη μέρα που ο ΜΥ1 πήγε να τη δει στο εργοστάσιο του ΜΕ1, ο ΜΕ1 φάνηκε λιγότερο βέβαιος, λέγοντας «Δεν θυμάμαι, αλλά νομίζω ελειτουργούσε». Κληθείς να πει αν συμφωνούσε ότι η μηχανή χρειαζόταν να έρθουν εξαρτήματα από το εξωτερικό για να λειτουργήσει, ο ΜΕ1 δεν φάνηκε να συμφωνεί, αφού απάντησε «αφού την εδούλευα». Δεν θυμόταν ο ΜΕ1 να πει αν ο ΜΥ1 μπόρεσε να λειτουργήσει τη μηχανή στο δικό του κατάστημα αμέσως μετά που την αγόρασε. Δεν θυμόταν να τον ενημέρωσε ο γιος του (ΜΕ2) για οποιαδήποτε προβλήματα λειτουργίας της μηχανής ή αν πέρασαν 2 μήνες μέχρις ότου παραλάβει ο ΜΥ1 τα εξαρτήματα της μηχανής από το εξωτερικό. Πρότεινε ο ΜΕ1 στη συνήγορο Υπεράσπισης να εξετάσει το γιο του (ΜΕ2), για το τί γνώριζε εκείνος και τί όχι. Αρνήθηκε όμως ο ΜΕ1 την θέση που του υπέβαλε η συνήγορος Υπεράσπισης ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να πει για το αν η μηχανή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση ή όχι, εφόσον ο ίδιος δεν είχε τεχνικές γνώσεις για να τη λειτουργεί, παρά μόνον ο γιος του. Επεσήμανε, συγχρόνως, ο ΜΕ1 ότι η Εναγόμενη ουδέποτε του έστειλε επιστολή να παραπονεθεί ότι δεν λειτουργούσε η μηχανή, γι'αυτό και δεν είχε κανένα λόγο ο ίδιος να προτείνει στην Εναγόμενη να του επιστρέψει τη μηχανή και να της δώσει πίσω τα ποσά των επιταγών που εξαργυρώθηκαν. Δεν γνώριζε ο ΜΕ1 αν ο ΜΥ1 έκανε παράπονο τηλεφωνικώς στο γιο του ΜΕ1. Ούτε γνώριζε αν ο λόγος που ο ΜΥ1 κράτησε τη μηχανή ήταν επειδή έκανε προσπάθειες να την επιδιορθώσει. Κατά τη σύναψη της συμφωνίας παρών ήταν και γιος του ΜΕ1, κ. Πέτρος Πέτρου (ΜΕ2). Ερωτηθείς ο ΜΕ1 να πει αν ο ΜΥ1 «αποτάθηκε κοντά σας για ν'αγοράσει μηχανή που να κολλά PVC 6 πόντους», η απάντηση του ΜΕ1 ήταν «όχι» και πρόσθεσε ότι «δεν αναφέραν για 6 πόντους, ούτε άκουσα». Ερωτηθείς ο ΜΕ1 να πει αν γνώριζε ότι η Εναγόμενη είχε ήδη στην κατοχή της μια μηχανή που κολλούσε μέχρι 4 πόντους, ο ΜΕ1 απάντησε «Δεν ξέρω εγώ αν είχε ή δεν είχε». Στη συνέχεια ερωτήθηκε ο ΜΕ1 «Ούτε γνωρίζατε ότι η τιμή που την πουλήσατε ήταν για 6 εκατοστά μελαμίνες;» και η απάντησή του ήταν «όχι, ούτε αναφέραμε τίποτε». Του υποβλήθηκε αμέσως μετά ότι «Από την τιμή πώλησης της μηχανής φαίνεται ότι επρόκειτο για μηχανή που κολλά 6 πόντους» και η απάντηση του ΜΕ1 ήταν ότι «Έχω μηχανή €80.000 που αγόρασα και δεν κολλά 7 πόντους ή 6 πόντους. Τί μου λες τωρά;». Όσον αφορά τις προδιαγραφές της επίδικης μηχανής, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο ίδιος την αγόρασε από την Αγγλία για να κολλά PVC πάνω σε πλακάκια και ότι η συγκεκριμένη μηχανή κολλούσε μέχρι 4 πόντους. Δεν θυμόταν πόσα την αγόρασε ή/και αν την αγόρασε για ποσό άνω των €25.000. Ρωτήθηκε ο ΜΕ1 αναφορικά με τον τόκο προς 8% που ζητά στο αιτητικό του και αναγνώρισε ότι δεν υπήρχε μεταξύ αυτού και της Εναγομένης συμφωνία για αυτό το ποσοστό τόκου, αλλά ήταν η θέση του ότι, επειδή και ο ίδιος πληρώνει τόκο στην τράπεζα 8%, πρέπει να πληρώσει τον ίδιο ποσοστό. Ερωτήθηκε επίσης αν έχει κάποια απόδειξη για αυτό, απάντησε ότι έχει, αλλά εν τέλει δεν παρουσίασε αποδεικτικά στο Δικαστήριο. Του υποβλήθηκε ότι δεν δικαιούται κανένα ποσό, αφού ο ίδιος δεν έχει εμπλακεί στη συμφωνία πώλησης και απάντησε ότι ήταν μέρος στη συμφωνία και είναι ιδιοκτήτης. Σε νέα δικάσιμο, αφού κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήριο τα πρακτικά της μαρτυρίας που έδωσε ο ΜΕ1 στην ιδιωτική ποινική υπόθεση 20737/09 (βλ. το Έγγραφο Δ) που κίνησε ο ίδιος σχετικά με την επίδικη επιταγή, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι η επίδικη μηχανή δεν ήταν ενωμένη με το ηλεκτρικό ρεύμα όταν προσήλθε να την δει ο διευθυντής της Εναγομένης, διότι αγόρασαν νέα μηχανή και ο ΜΕ1 λειτουργούσε τη νέα μηχανή, για να καλύπτει τις ανάγκες της εταιρείας του. Συμφώνησε ότι δεν την είδε εν τέλει να δουλεύει ο διευθυντής της Εναγομένης και απλά την αγόρασε, αφού την είδε. Τα όσα ανέφεραν ο γιος του ΜΕ1 και ο ΜΥ1 για το πόσους πόντους κολλούσε η μηχανή, κατά το χρόνο που την επιθεώρησε ο ΜΥ1 τη μηχανή στο εργοστάσιο του ΜΕ1, δεν θυμόταν να πει γιατί έχουν περάσει 10 χρόνια. Επιπλέον, ερωτηθείς να πει για το μέγιστο πάχος ξύλου που κολλά η επίδικη μηχανή, ο ΜΕ1 είπε ότι δεν γνωρίζει, γιατί δεν χρειάστηκε να κολλήσουν πάνω από 4 πόντους. Η μαρτυρία του ΜΕ2, κ. XXXXX Πέτρου. Ο ΜΕ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (βλ. το «Έγγραφο Ε»), την οποία παραθέτω πιο κάτω꞉ «Ονομάζομαι XXXXX Πέτρου από την Λεμεσό και είμαι ο υιός του Ενάγοντα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. 2. Ο πατέρας μου ήταν ο ιδιοκτήτης μίας μηχανής συγκόλλησης ξύλων (στο εξής «η Μηχανή»), την οποία περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2008 δυνάμει προφορικής συμφωνίας πώλησης, την πώλησε στην Εναγόμενη εταιρεία, έναντι της συμφωνημένης τιμής των €25.500.00. 3. Για την κατάρτιση της πιο πάνω συμφωνίας μεταξύ της Εναγόμενης και του πατέρα μου είχα αναμειχθεί και εγώ καθώς κατά τον επίδικο χρόνο δούλευα με τον πατέρα μου στο εργοστάσιο που διατηρούσε στην Αραδίππου και ήμουνα πολύ καλός γνώστης της λειτουργίας της εν λόγω Μηχανής. 4. Η ανάμειξη μου προήλθε λόγω του γεγονότος ότι με τον διευθυντή της Εναγόμενης τον κ. Θεμιστοκλέους είχαμε κοινό γνωστό, ο οποίος είχε αναφέρει στον κ. Θεμιστοκλέους ότι ο πατέρας μου είχε στην ιδιοκτησία του την επίδικη Μηχανή, την οποία ενδιαφερόταν η Εναγόμενη να την αγοράσει. 5. Τότε ο διευθυντής της Εναγόμενης εκ μέρους της Εναγόμενης, επισκέφθηκε το εργοστάσιο του πατέρα μου, στο οποίο δούλευα και εγώ, με σκοπό να δοκιμάσει και να επιθεωρήσει την Μηχανή πριν την αγοράσει. 6. Ο διευθυντής της Εναγόμενης εφόσον επιθεώρησε την Μηχανή αποφάσισε να την αγοράσει καθώς την βρήκε της αρεσκείας του αφού του είχαμε αναφέρει τον τρόπο που δουλεύει και τα χαρακτηριστικά της. 7. Να αναφέρω ότι η Μηχανή λειτουργούσε χωρίς κανένα πρόβλημα και παραδόθηκε στην Εναγόμενη μετά από επιθεώρηση της στο εργοστάσιο του πατέρα μου. Περαιτέρω να αναφέρω ότι είχα αναφέρει εκ μέρους του πατέρα μου, στον κ. Θεμιστοκλέους ότι αν είχε οιονδήποτε πρόβλημα με την Μηχανή θα μπορούσε να την επιστρέψει. 8. Εξ όσων γνωρίζω κατά την παραλαβή της Μηχανής από το εργοστάσιο του πατέρα μου, ο Εναγόμενος παράδωσε 4 επιταγές στον πατέρα μου χωρίς να γνωρίζω το ποσό έκαστης εξ αυτών και τον δικαιούχο τους καθώς η Μηχανή άνηκε στο πατέρα μου και αυτός είχε ασχοληθεί αποκλειστικά με την πληρωμή της. 9. Μετά την αγορά της Μηχανής από την Εναγόμενη και την παραλαβή της από το εργοστάσιο του πατέρα μου τον Φεβρουάριο του 2008, είχα επισκεφθεί το εργοστάσιο της Εναγόμενης 2-3 φορές. 10. Ο λόγος που επισκέφθηκα το εργοστάσιο της Εναγομένης ήταν κατόπιν παράκλησης του διευθυντή της καθώς ήθελε αρχικά να του δείξω πώς θα τεθεί σε λειτουργία η Μηχανή και μετέπειτα να εξηγήσω το πώς δουλεύει η Μηχανή στον υπάλληλο που θα της χρησιμοποιούσε. 11. Όλες αυτές τις φορές ουδέποτε η Εναγόμενη δια μέσου του διευθυντή της εξέφρασε οιονδήποτε παράπονο για την Μηχανή σε εμένα. 12. Επίσης γνωρίζω ότι πληρώθηκε το ποσό των τριών επιταγών πλην της μίας, που ήταν και η τελευταία, η οποία όπως με ενημέρωσε ο πατέρας μου όταν την κατέθεσε στην MARFIN POPULAR BANK, επεστράφην απλήρωτη δια το λόγο ότι η Εναγόμενη έδωσε εντολή μη πληρωμής της δηλαδή ανέστειλε την πληρωμή της. 13. Μέχρι σήμερα η Εναγόμενη ουδέποτε τερμάτισε την συμφωνία της με τον πατέρα μου αναφορικά με την αγορά της Μηχανής και ουδέποτε επέστρεψε την Μηχανή, την οποία χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα. 14. Συνεπώς θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί απόφαση υπέρ του πατέρα μου και εναντίον της Εναγόμενης ως η απαίτηση.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ2 κλήθηκε να δώσει διευκρινίσεις επί των παραγράφων της πιο πάνω γραπτής του δήλωσης, τις οποίες έχω σημειώσει με έντονα γράμματα. Παραθέτω πιο κάτω τα κυριότερα στοιχεία των απαντήσεων που έδωσε꞉ · Κατ' αρχάς, δήλωσε ότι γνώριζε ότι ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής ήταν ο πατέρας του, επειδή ήξερε ότι ο πατέρας του την αγόρασε με δικά του λεφτά, όχι με λεφτά της εταιρείας, αφού η εταιρεία αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες. Χρησιμοποιήτο ακολούθως η μηχανή προς όφελος της εταιρείας του πατέρα του, χωρίς να λαμβάνει ο πατέρας του κάποιο ενοίκιο για τη χρήση της. · Ο κοινός γνωστός που είχε ο ΜΕ2 με τον ΜΥ1 ήταν κάποιος Νίκος. Σ'αυτόν τον Νίκο είχε αναφέρει ο ΜΕ2 ότι αγόρασαν νέα συγκολλητική μηχανή και ότι είχαν την επίδικη προς πώληση. Ο Νίκος ενημέρωσε σχετικά τον ΜΥ1, ο οποίος εκδήλωσε ενδιαφέρον να τη δει. · Ερωτηθείς να πει τί ακριβώς τους δήλωσε ο ΜΥ1 όταν πήγε στο εργοστάσιο της ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ για να την επιθεωρήσει, ο ΜΕ2 είπε ότι ΜΥ1 τους δήλωσε απλώς ότι «ήθελε μια συγκολλητική». · Κληθείς να εξηγήσει ποια είναι τα χαρακτηριστικά στα οποία μπορεί να διαφέρει μια συγκολλητική μηχανή από μια άλλη, ο ΜΕ2 εξήγησε ότι μπορεί να διαφέρει σε ό,τι αφορά τη μάρκα της, το μέγεθός της, τη δύναμή της και τη γρηγοράδα της. Μια μηχανή μπορεί να είναι βαριάς βιομηχανίας και άλλη να είναι ελαφριάς βιομηχανίας. · Η επίδικη μηχανή, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΕ2, ήταν βαριάς βιομηχανίας. Δεν γνώριζε ο ΜΕ2 μέχρι ποιο μέγιστο πάχος μπορούσε να κολλά η επίδικη μηχανή, αλλά γνώριζε ότι ο ίδιος και ο πατέρας του (ΜΕ1) τη χρησιμοποιούσαν για να κολλούν 1.8 έως 2.5 πόντους. · Δεν θυμόταν ο ΜΕ2 να του ανέφερε ο ΜΥ1 ότι ήθελε μια συγκολλητική μηχανή που να κολλά 6 πόντους. Συγκεκριμένα, ο ΜΕ2 δήλωσε ότι «Δεν θυμάμαι, δεν νομίζω να μου ανέφερε, μου ανέφερε συγκολλητική και του είπα να έρθει να τη δει και αν του κάνει να την πάρει». · Όταν τελικά ο ΜΥ1 επισκέφθηκε το εργοστάσιο των ΜΕ1 και ΜΕ2, δεν την δοκίμασε επί τόπου. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΕ2, ο ΜΥ1 «ήρθε, είδε τη μηχανή, άρεσε του η μηχανή, είπα του επειδή ήθελε να τη δοκιμάσει, δεν την είχαμε ενωμένη στο ρεύμα, του είπα πάρ' την μηχανή, ένωσ' την, δοκίμασ'την, αν δεν σου αρέσει, στείλε την πίσω». · Κληθείς να πει κατά τη γνώμη του πόσο εύκολο ήταν για τον ΜΥ1, μια μηχανή 8 μέτρα ύψος, να την έπαιρνε πίσω αν δεν του έκαμνε, ο ΜΕ2 σχολίασε ότι με τον ίδιο τρόπο που τη φόρτωσε την πρώτη φορά στο τηλεσκοπικό για να τη δοκιμάσει στο εργοστάσιό του, μπορούσε και να την επιστρέψει. · Κληθείς ο ΜΕ2 να πει αν ήταν μέρος των συμφωνηθέντων ότι ο ΜΥ1 θα παράγγελνε μόνος του και θα πλήρωνε μόνος του κάποια εξαρτήματα που ήταν αναγκαία προκειμένου να λειτουργήσει η επίδικη μηχανή, ο ΜΕ2 σχολίασε λέγοντας ότι αυτά που θα παράγγελνε ο ΜΥ1 δεν ήταν εξαρτήματα, παρά μόνο «εργαλεία, αναλώσιμα», απ' αυτά που αλλάζουν κάθε λίγο. Η μηχανή λειτουργούσε ακόμη και χωρίς εκείνα τα εργαλεία, απλώς ο ΜΥ1 θα τα αγόραζε για να πετύχει «καλύτερο τέλειωμα». · Αρνήθηκε ο ΜΕ2 ότι καθ' ον χρόνο πωλήθηκε η μηχανή στον ΜΥ1, είχε καμένο το κεντρικό μοτέρ και ότι για τούτον το λόγο δεν λειτουργούσε. Απεναντίας, ο ΜΕ2 θυμόταν ότι πήγε ο ίδιος στο εργοστάσιο του ΜΥ1 λίγες μέρες μετά που αγόρασε τη μηχανή ο ΜΥ1, για να του δείξει πώς να τη λειτουργήσει. Έδειξε σε υπάλληλο του ΜΥ1 ο ΜΕ2 τον τρόπο και το πρόγραμμα λειτουργίας της μηχανής, δηλαδή πώς λειτουργούν οι δίσκοι, τα μαχαιράκια και τα άλλα εργαλεία. Του είπε ο ΜΕ2 ότι κολλά 1.8, 2.5 ή/και 3 πόντους πλακάς, αλλά σίγουρα δεν του είπε ότι κολλά 6 πόντους. · Τη δεύτερη φορά που πήγε ο ΜΕ2 στο εργοστάσιο του ΜΥ1, κατόπιν παράκλησης του ΜΥ1 ήταν για να δείξει τη λειτουργία της μηχανής σε νέο υπάλληλο της Εναγομένης γιατί ο προηγούμενος είχε φύγει. · Ουδέποτε είπε ο ΜΥ1 στον ΜΕ2 ότι είχε άλλη συγκολλητική μηχανή, η οποία κολλούσε μέχρι 4 πόντους και ότι ο λόγος που ήθελε να αγοράσει την επίδικη ήταν για να κολλά μέχρι 6 πόντους. Ουδέποτε ξεγέλασαν οι ΜΕ1 και ΜΕ2 τον ΜΥ1, για να την ξεφορτωθούν επειδή οι ίδιοι είχαν αγοράσει νέα. Η μαρτυρία του ΜΥ1, κ. XXXXX Θεμιστοκλέους. Ο ΜΥ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο με την ένδειξη «Έγγραφο Στ». Παραθέτω το περιεχόμενό της꞉ 1. «Ονομάζομαι XXXXX Θεμιστοκλέους από τη Λευκωσία, είμαι ο Διευθυντής των Εναγομένων και είμαι εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβώ στην παρούσα γραπτή δήλωση, στην οποία προβαίνω τόσο από τα γεγονότα τα οποία γνωρίζω προσωπικά αλλά και από στοιχεία και έγγραφα που έχω στην κατοχή μου λόγω της ιδιότητάς μου και προβαίνω στην παρούσα γραπτή δήλωση που θα αποτελέσει και το μεγαλύτερο μέρος της κυρίως εξέτασής μου. 2. Στις 6/2/2008 πήγα στο εργοστάσιο της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ στην Αραδίππου, μετά την προτροπή του XXXXX Ευσταθίου, ο οποίος είναι φίλος μου εμένα αλλά και του Ενάγοντα, διευθυντή της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, για να δω και να αγοράσω κολλητική μηχανή ξυλείας πάχους 6εκ. στον τόπο εργασίας τους. 3. Αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της φύσης της δουλειάς μου, κατείχα κολλητική μηχανή ξυλείας πάχους 3,5 - 4 εκ., όμως δεν ανταποκρινόταν στη δουλειά μου, αφού μου κάλυπτε περίπου το 50-60% της εργασίας μου και για αυτό το λόγο αναζητούσα μεταχειρισμένη μηχανή πάχους 6εκ μαζί με το XXXXX Ευσταθίου, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Κύπρο. Γι' αυτό το λόγο, ο XXXXX Ευσταθίου με έφερε σε επαφή με τον υιό του Ενάγοντα, Διευθυντή της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ κάποιο Πέτρο Πέτρου, διευθυντής και εκείνος της Εταιρείας αυτής. 4. Εγώ, ως διευθυντής της Εναγομένης, προχώρησα σε σύναψη προφορικής συμφωνίας με τον υιό του Ενάγοντα, στην παρουσία του Ενάγοντα, για αγορά της κολλητικής μηχανής ξυλείας πάχους 6εκ που είχαν στην κατοχή τους, την οποία μου παρέδωσαν την ίδια μέρα. 5. Το ποσό πώλησης της μηχανής, σύμφωνα με τη μεταξύ μας συμφωνία, ανερχόταν στις €25.500,00, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α προς 15%. 6. Επίσης, συμφωνήσαμε, όπως το ποσόν καταβληθεί με 4 δόσεις, χωρίς επιβολή τόκου, ως ακολούθως: I) €12.000,00 με την παράδοση της μηχανής στις 6/2/08 II) €2.000,00 στις 28/2/08 III) €2.000,00 στις 30/3/08 IV) €9.500,00 στις 31/12/08. 7. Ρητός όρος της μεταξύ μας συμφωνίας ήταν όπως η μηχανή κολλά ξυλεία πάχους 6εκ., αφού ήταν και ο λόγος που πούλησα τη δική μου μηχανή που κολλούσε ξυλεία πάχους μέχρι 3,5 - 4 εκ., διότι δε μπορούσε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της δουλειάς μου. Μάλιστα πώλησα τη δική μου μηχανή σε πολύ χαμηλότερη τιμή, λόγω του ότι θα αγόραζα τη μηχανή που ανήκε στην εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, που σύμφωνα με τα όσα συμφώνησα με το διευθυντή της - Ενάγοντα και τον υιό του θα κάλυπτε τη δουλειά, τόσο της προηγούμενης μου μηχανής, αλλά θα έφτανε μέχρι την κόλληση ξυλείας πάχους 6 εκ. για να καλύπτει και τη δουλειά που δεν κάλυπτε η προηγούμενη μου μηχανή. Πωλώντας τη μηχανή που είχα σε χαμηλότερη τιμή από την αξία της, ζήμιωσα €1.700.00 (πώληση €4.000 αντί €6.000, πλέον τόκοι 8% από τον 3/08). 8. Η αξία μηχανής που κολλά ξυλεία μέχρι 4εκ., δεν ξεπερνά τις €16.000.00, οπότε αυτή είναι η αξία της επίδικης μηχανής και δεν πρέπει ο Ενάγοντας - ακόμη και αν δεν διαταχθεί η επιστροφή της μηχανής στον Ενάγοντα και επιστροφή σε μένα εντόκως του ποσού που κατέβαλα - να λάβει άλλο ποσόν από εμένα και να θεωρηθεί πλήρως εξοφληθείσα η μηχανή. 9. Ο Ενάγοντας και ο υιός του επιθυμούσαν όπως οι επιταγές ημερομηνίας 6/2/08 και 31/12/08 εκδοθούν στο όνομα του Ενάγοντα και οι επιταγές ημερομηνίας 28/2/08 και 30/3/08 στο όνομα της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ. Δεν με παραξένεψε το γεγονός αυτό, αφού για μένα ήταν το ίδιο πράγμα και έτσι έκανα ότι μου είπαν. 10. Μέχρι σήμερα πλήρωσα στον Ενάγοντα, τον υιό του και στην εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ το ποσόν των €16,000, χωρίς να εκδώσουν σχετικό τιμολόγιο ή απόδειξη, παρόλο που το έχω ζητήσει πολλές φορές με αποτέλεσμα να μην μου έχει επιστραφεί ο επιβαλλόμενος φόρος προστιθέμενης αξίας (15%) και να αντιμετωπίζει η Εναγομένη εταιρεία λογιστικό πρόβλημα και να χάνει άλλα χρήματα. 11. Όλες οι επιταγές που αναφέρω στην παράγραφο 6 της γραπτής δήλωσής μου, πληρώθηκαν κανονικά, εκτός η τελευταία για το ποσόν των €9.500,00, την οποία θεώρησα ότι είχα εύλογη αιτία να ανακαλέσω την πληρωμή της. 12. Πρόθεσή μας ήταν να πληρώσω ολόκληρο το ποσό και να έχω μια άρτια συνεργασία με τον Ενάγοντα, τον υιό του XXXXX και την εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, γι' αυτό πλήρωσε η Εναγομένη το ποσό των €16.000 για την αγορά της μηχανή, μέχρι που αντιλήφθηκα ότι η μηχανή που μου πώλησαν δεν ανταποκρινόταν στους όρους της συμφωνίας και στις προδιαγραφές της. Μέχρι που είχα πληρώσει το ποσόν των €16.000, δεν είχε λειτουργήσει καν η μηχανή. 13. Όταν επισκέφθηκα το εργοστάσιο της εταιρείας του Ενάγοντα για να δω τη μηχανή, η μηχανή ήταν ακινητοποιημένη και δεν δούλευε. Όπως γνώριζα, η μηχανή για να λειτουργήσει έπρεπε να υποστεί «recondition», λόγω του ότι ήταν 20 χρονών. Έτσι, παρήγγειλα εξαρτήματα από το εξωτερικό προκειμένου να γίνει «recondition» στην μηχανή. Μετά την πάροδο περίπου 1 - 2 μηνών, έφθασαν στην Κύπρο τα εξαρτήματα και ολοκληρώθηκε το «recondition» στη μηχανή. Τότε αντιληφθήκαμε ότι η μηχανή μπορούσε να κολλήσει ξυλεία πάχους μέχρι και 4 εκ το μέγιστο. 14. Τότε κάλεσα τον Πέτρο Πέτρου, υιό του Ενάγοντα, όπως προσέλθει στο εργοστάσιο μου στην Κοκκινοτριμιθιά να δει από μόνος του ότι η μηχανή που μου πώλησαν δεν κολλούσε ξυλεία πέραν των 4εκ. Ο XXXXX επισκέφθηκε το εργοστάσιο μου δύο φορές μαζί με τεχνικούς που έφερε ο ίδιος, αλλά δεν κατάφεραν να κάνουν τη μηχανή να δουλεύει στις προδιαγραφές που μου την πώλησαν, δηλαδή να κολλά μέχρι 6εκ. 15. Αντιλήφθηκα τότε, ότι ο Ενάγοντας και ο υιός του με παραπλάνησαν ότι η μηχανή κολλούσε μέχρι 6εκ πάχος για να την αγοράσω, ενώ η μηχανή δεν μπορούσε ή δεν είχε τις προδιαγραφές αυτές. Αν το γνώριζα, δεν θα την αγόραζα, αφού είχα τέτοια μηχανή και κυρίως δεν θα την αγόραζα στην τιμή των €25.500.00. 16. Αμέσως, ζήτησα προφορικά από τον XXXXX Πέτρου να μου επιστρέψει το ποσόν μου κατέβαλα μέχρι εκείνη τη μέρα, δηλαδή τις €16.000, χωρίς ανταπόκριση και να του επιστραφεί η μηχανή. Γι' αυτό το λόγο προχώρησα σε ανάκληση της τελευταίας επιταγής ημερομηνίας 31/12/08 για το ποσό των €9.500,00. Ενημέρωσα την τράπεζα μου, ΣΠΕ Κοκκινοτριμιθιάς ότι λόγω μη τήρησης της συμφωνίας με τον Ενάγοντα, τον υιό του και την εταιρεία που είναι διευθυντής ο Ενάγοντας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, ζητούσα ανάκληση της επιταγής. Τους παρέδωσα επιστολή με την οποία ζητούσα την ανάκληση και προχώρησαν σε ανάκληση. 17. Δεν επέστρεψα πίσω την μηχανή στον Ενάγοντα, διότι δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα μου για επιστροφή των χρημάτων που είχα ήδη πληρώσει και επειδή πώλησα ήδη την προηγούμενη μηχανή μου και δεν είχα άλλη για να διεκπεραιώνω τις εργασίες μου, δηλαδή κόλληση ξυλείας μέχρι 4εκ. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν ανταπαιτώ τα χρήματα που καταβάλλω κάθε μήνα για να διεκπεραιώνω την δουλειά που δεν μπορεί να διεκπεραιώσει η μηχανή του Ενάγοντα, δηλαδή την κόλληση ξυλείας πάχους 4-6 εκ, διότι από τον 4/2008 χρησιμοποιώ έστω και περιορισμένα την μηχανή για την διεκπεραίωση των εργασιών της Εναγομένης, αφού δε μπορώ να αγοράσω και δεύτερη μηχανή. Αυτός ήταν εξάλλου και ο λόγος που αγόρασα τη μηχανή του Ενάγοντα για να διεκπεραιώνω όλο το φάσμα των εργασιών μου με μόνο μια μηχανή. 18. Ο Ενάγοντας δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσόν, ούτε από την Εναγομένη, ούτε από εμένα προσωπικά, διότι η μηχανή την οποία μου πώλησαν δεν πληροί τις προδιαγραφές της συμφωνίας πώλησής της και δεν καλύπτει τις εργασίες για τις οποίες αγοράστηκε, δηλαδή την κόλληση ξυλείας μέχρι 6εκ. Ήδη προχώρησα σε πληρωμές, ύψους €16,000, χρήματα τα οποία ανταπαιτώ, διότι η συμφωνία πώλησης έχει παραβιαστεί από τον Ενάγοντα και την εταιρεία του, ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ και να παραλάβουν τη μηχανή τους πίσω. 19. Στην επιστολή που έδωσα στην τράπεζα, με την οποία ζητούσα την ανάκληση της επιταγής, δεν κατέγραψα το λόγο ανάκλησης, δεν μου ζητήθηκε και ούτε το γνώριζα. Τον ανέφερα προφορικά στους υπαλλήλους της Τράπεζας, οι οποίοι με διαβεβαίωσαν ότι αυτή ήταν η πρακτική που τηρούσαν. Θεωρούσαν ότι αυτός ήταν ο ενδεδειγμένος τρόπος. Αργότερα κατά το στάδιο της ποινικής διαδικασίας στην ποινική υπόθεση του Ε.Δ. Λάρνακας με αρ. 20737/09 που ο Ενάγοντας καταχώρησε εναντίον μου, αντιλήφθηκα ότι έπρεπε να αναγράφεται ο λόγος ανάκλησης και στην επιστολή, εκτός της προφορικής αναφοράς στην Τράπεζα. 20. Το αποτέλεσμα της πιο πάνω ποινικής ήταν να αποδειχτεί ότι είχα εύλογη αιτία ανάκλησης της επίδικης επιταγής, αλλά λόγω του ότι δεν έγινε η ανάκληση σύμφωνα με το Νόμο, έγινε γραπτώς, αλλά δεν αναγραφόταν ο λόγος της ανάκλησης, το Δικαστήριο μου επέβαλε πρόστιμο. 21. Σύμφωνα με τα πιο πάνω, αιτούμαι την απόρριψη της απαίτησης τους Ενάγοντα και την έκδοση απόφασης υπέρ μου και εναντίον του Ενάγοντα ως η Ανταπαίτηση της Εναγομένης, για το ποσόν των €12,000 με τόκο 8% επί του πιο πάνω ποσού από 6/2/08, €2,000 με τόκο 8% από 28/2/08, €2,000 με τόκο 8% από 30/3/08, ποσόν €2,500 με τόκο 8% από τον 4/08, ποσόν €1,700 με τόκο 8% από 3/2008, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο στην κλίμακα €10.000 - 50.000 που αφορά η ανταπαίτησή μας, πλέον 19% Φ.Π.Α, πλέον έξοδα επιδόσεως.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ1 διευκρίνισε τα εξής σημεία꞉ · Εξέδωσε τις επιταγές την ίδια μέρα που παρέλαβε την επίδικη μηχανή από το εργοστάσιο του Ενάγοντος. Εξέδωσε τις επιταγές «όπως ήθελαν». Αν αυτό σημαινε ότι αυτός συμπλήρωσε το όνομα ή όχι επί των επιταγών, δεν θυμόταν ο ΜΥ1 να πει. Μπορεί και να τις έδωσε χωρίς όνομα. · Όταν αγόρασε τη μηχανή, ήξερε ότι υπήρχαν μόνο μικροπροβλήματα (όπως ένα μοτέρ καμένο), γι'αυτό και δέχτηκε να εκδώσει τις επιταγές. Την πήρε στο εργοστάσιό του και με τη βοήθεια τεχνικού, έβγαλε ορισμένα εξαρτήματα από αυτήν (τα μαχαίρια της προπλάνης) και τα έστειλε στο Λίβανο για να ακονιστούν. · Αφού κατάφερε να λειτουργήσει τη μηχανή, τότε διαπίστωσε ότι δεν ανέβαινε στο ύψος των 6 πόντων. Κάλεσε τον ΜΕ2 για να τη δει και να δοκιμάσει αν βγάζει 6 πόντους, αλλά ούτε ο ίδιος το κατάφερε. · Την τελευταία φορά που ο ΜΕ2 επισκέφθηκε το εργοστάσιο του ΜΥ1, συμφώνησαν οι δυο τους ή να πάρει τη μηχανή πίσω ο ΜΕ2 και να επιστρέψει τα λεφτά που πλήρωσε ο ΜΥ1 ή να του την αφήσει και να μην ζητήσει τα άλλα λεφτά που υπολείπονταν. Η τελευταία του λέξη ήταν «Εντάξει» και δεν ξαναμίλησαν. Προφανώς, ο ΜΕ2 δεν κρατούσε τα λεφτά για να τα δώσει πίσω στον ΜΥ1. Νόμισε ο ΜΥ1 ότι δέχτηκε ο ΜΕ2 αυτό που του πρότεινε ο ΜΥ1, γι'αυτό και όταν έφυγε από το εργοστάσιό του έδωσε την εντολή ανάκλησης της πληρωμής της επιταγής. Μετά από αρκετό καιρό, ο ΜΥ1 παρέλαβε την επιστολή του δικηγόρου του Ενάγοντος, με την οποία αξίωνε να εισπράξει το υπόλοιπο των χρημάτων. · Ο ίδιος ο ΜΥ1 δεν είχε εμπιστοσύνη να στείλει τη μηχανή πίσω στον Ενάγοντα ενόσω κρατούσε τα λεφτά που του είχε ήδη πληρώσει ο ΜΥ1. Ξεγελάστηκε μια φορά, δεν ήθελε να ξεγελαστεί ξανά. · Το ότι ο ΜΥ1 δεν έστειλε επιστολή τερματισμού της συμφωνίας, έγκειται στο γεγονός ότι αυτός είναι ένας αγράμματος πελεκάνος. Όλα έγιναν προφορικά. Δεν θεώρησε ότι χρειαζόταν τιμολόγιο, δεν είχαν τίποτα γραπτώς, γι'αυτό και δεν θεώρησε ότι χρειαζόταν να τερματίσει γραπτώς. · Για το ότι ο ίδιος είχε δηλώσει ρητά στον ΜΕ2 ότι ήθελε μηχανή που να κολλά 6 πόντους, ο ΜΥ1 επικαλέστηκε ότι υπάρχουν μάρτυρες, «ο μεσίτης που ήταν στη μέση». · Ο ΜΥ1 είχε συμφέρον να κρατήσει την επίδικη μηχανή παρά το ότι δεν κολλούσε 6 πόντους, αφού κάνει τη δουλειά της κατά το υπόλοιπο 60 - 70%. Την έχει σε πλήρη λειτουργία τώρα και μάλιστα πρόσφατα της έκανε συντήρηση (re-condition). Δεν είπε ποτέ αυτός ότι είναι άχρηστη. Είχε δικακόψει τη λειτουργία της το 2013 όταν έκλεισε το εργοστάσιό του, αλλά την επαναλειτούργησε πριν 2 - 3 μήνες. Η μαρτυρία του ΜΥ2, κ. XXXXX Ευσταθίου. Ο ΜΥ2 έδωσε εξ ολοκλήρου προφορική μαρτυρία στο Δικαστήριο, ενόρκως. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι είναι εκπαιδευτικός στο επάγγελμα. Γνωρίζει τον ΜΥ1 εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που ο ΜΥ1 δούλευε στην εταιρεία του πατέρα του ΜΥ2. Συγκεκριμένα, το γνωρίζει από την ηλικία των 15 ετών. Τον ΜΕ2 ο ΜΥ2 τον γνωρίζει από τότε που σπούδαζαν μαζί στην Αγγλία. Τον Ενάγοντα, ο ΜΥ2 ήταν σε θέση να τον αναγνωρίσει εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου, αλλά λίγο τον γνωρίζει. Ανέφερε ο ΜΥ2 ότι είχε κληθεί και στο παρελθόν ως μάρτυρας κατά την ακρόαση της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης 20737/09 που αφορούσε στην ανάκληση της επίδικης επιταγής. Τόνισε, όμως, ότι ο ίδιος έδωσε μαρτυρία για την επίδικη συμφωνία και όχι για την επιταγή καθ' αυτή, αφού δεν αναμείχθηκε στα της πληρωμής. Όπως εξήγησε ο ΜΥ2, αυτός τυχαία πήγε στο εργοστάσιο του ΜΕ2, είδε την επίδικη μηχανή σε μια γωνιά και ρώτησε αν την πωλούσαν, του ανέφεραν ότι την πωλούσαν. Έφερε τότε ο ΜΥ2 τον ΜΥ1 σε επαφή με τον ΜΕ2. Αρχικά ο ΜΥ2 δήλωσε ότι ο ίδιος ρώτησε τον ΜΕ2 αν κολλά μέχρι 6εκ και του είπε «ναι». Στη συνέχεια όμως, δεν έδειξε να ήταν τόσο βέβαιος αν ρώτησε ακριβώς αυτό το πράγμα, αφού κληθείς εκ νέου ο ΜΥ2 από τη συνήγορο Υπεράσπισης να πει αν ο ΜΕ2 του είπε για «6 εκατοστά συγκολλητική», απάντησε «Κάτι έτσι, ναι. Έχει πολλά χρόνια. Μπορεί να μου διαφεύγει και κάτι». Ερωτηθείς ο ΜΥ2 από τη συνήγορο Υπεράσπισης αν συμφωνεί με τα όσα μαρτύρησε στην ποινική υπόθεση 20373/09 και αφού του αναγνώστηκε το πρακτικό ως το Έγγραφο Ζ, συμφώνησε με το περιεχόμενό του και δήλωσε ότι υιοθετεί όσα εκεί ανέφερε. Στο Έγγραφο Ζ ο ΜΥ2 φαίνεται να κατέθεσε στο ποινικό Δικαστήριο ότι ο διευθυντής της Εναγομένης έψαχνε μηχανή που να κολλά ξυλεία μέχρι 6 πόντους πάχος. Ο ίδιος ο κύριος Ευσταθίου έψαχνε τέτοια μηχανή στο εξωτερικό προς όφελος της Εναγομένης και τελικά βρήκε μια μηχανή στη Λάρνακα, την οποία είχε ο φίλος του XXXXX Πέτρου. Τότε έφερε σε επαφή τον Πέτρο Πέτρου και τον διευθυντή της Εναγομένης και δεν είχε άλλη επαφή μαζί τους. Όταν αγοράστηκε η επίδικη μηχανή πήγε στο εργοστάσιο της Εναγομένης, όπου εκεί ήταν και ο XXXXX Πέτρου για να την ρυθμίσει και να μπορεί ο διευθυντής της Εναγομένης να κάνει τη δουλειά του. Κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη της επίδικης μηχανής και την είδε τυχαία όταν πήγε στο εργοστάσιο της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, ρώτησε αν κολλούσε μέχρι 6 πόντους-εκατοστά και αφού τον διαβεβαίωσαν ότι κολλούσε μέχρι 6εκ έφερε τον κύριο Θεμιστοκλέους σε επαφή με τον XXXXX Πέτρο, γιο του Ενάγοντα. Αντεξετάστηκε ακολούθως ο ΜΥ2 από τη συνήγορο του Ενάγοντος. Διευκρίνισε ότι αν και έφερε ο ίδιος σε επαφή τον ΜΕ2 και τον ΜΥ1, εντούτοις δεν ήταν παρών όταν σύναψαν της μεταξύ τους συμφωνία αγοραπωλησίας της επίδικης μηχανής. Δεν είχε ανάμειξη όταν τέθηκαν οι όροι σε ό,τι αφορά τις προδιαγραφές της μηχανής, δεν είχε ανάμειξη στον καταρτισμό της συμφωνίας. Το μόνο που επιμένει ο ΜΥ2 ότι γνώριζε, είναι ότι πριν τους φέρει σε επαφή, ο ΜΥ1 αναζητούσε μηχανή που κολλά 6 πόντους. Δεν είχε ανάμειξη ούτε στο στάδιο της εγκατάστασης της μηχανής στο εργοστάσιο του ΜΥ1. Έτυχε απλώς μια νύχτα να είναι παρών στο εργοστάσιο του ΜΥ1 όταν πήγε εκεί ο ΜΕ2 για να δείξει στον ΜΥ1 πώς λειτουργεί η επίδικη μηχανή. Μετά έφυγαν απ' εκεί και πήγαν να φάνε. Πότε ήταν αυτό το συμβάν, δεν μπορούσε να το οριοθετήσει χρονικά ο ΜΥ2. Η μαρτυρία του ΜΥ3, κ. XXXXX Σολωμονίδη. Ο ΜΥ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης σημειωθείσας με την ένδειξη «Έγγραφο Η». Την παραθέτω꞉ «1. Ονομάζομαι XXXXX Σολωμονίδης από τη Λευκωσία, ασχολούμαι με το εμπόριο (εισαγωγή και πώληση) καινούριων και μεταχειρισμένων μηχανημάτων και προβαίνω στην παρούσα γραπτή δήλωση μόνο από τα γεγονότα τα οποία γνωρίζω προσωπικά. 2. Κατά ή περί τον Οκτώβριο με Νοέμβριο του 2007 πώλησα με προφορική συμφωνία στον κύριο XXXXX Θεμιστοκλέους, διευθυντή της Εναγομένης εταιρείας, μεταχειρισμένη κολλητική μηχανή που κολλούσε ξυλεία μέχρι και 4 πόντους, την οποία χρησιμοποιούσε κανονικά στο εργοστάσιό του στην Κοκκινοτριμιθιά, εξ όσων γνωρίζω. 3. Πώλησα την εν λόγω μηχανή στην τιμή των Λ.Κ. 5.000 (€8.550.00). Πήρα προκαταβολή Λ.Κ. 1.000 (€1.700.00) και το υπόλοιπο ποσόν θα το πλήρωνε σταδιακά αργότερα, λόγω συνεργασίας που είχαμε για χρόνια. 4. Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2008, ο κύριος XXXXX Θεμιστοκλέους επικοινώνησε μαζί μου και μου ανέφερε ότι λόγω των αναγκών της δουλειάς του χρειαζόταν κολλητική μηχανή που να κολλά ξυλεία πάχους μέχρι 6 πόντους και αυτή που αγόρασε από εμένα δεν κάλυπτε τις ανάγκες της δουλειάς του. Με ρώτησε αν έχω τέτοια μεταχειρισμένη μηχανή προς πώληση, αλλά τότε εγώ δεν είχα προς πώληση μηχανή που να κολλά ξυλεία μέχρι 6 πόντους. 5. Κατά ή περί τις αρχές Απριλίου του 2008, επισκέφθηκα το εργοστάσιο που διατηρούσε ο κύριος XXXXX Θεμιστοκλέους στην Κοκκινοτριμιθιά για να πληρωθώ έναντι του τιμήματος πώλησης της μηχανής που του πώλησα και τότε είδα ότι αγόρασε μεταχειρισμένη μηχανή που, όπως μου ανέφερε κολλούσε μέχρι 6 πόντους ξυλεία από κάποιον στην Λάρνακα, την Εταιρεία Νέα Πρόοδος Λτδ. 6. Ως μου ανέφερε ο κύριος XXXXX Θεμιστοκλέους, με την αγορά της εν λόγω μηχανής κάλυπτε τόσο τη δουλειά του που αφορούσε ξυλεία μέχρι 4 πόντους, όσο και τη δουλειά του που αφορούσε ξυλεία μέχρι 6 πόντους. 7. Ως εκ τούτου δεν χρειαζόταν πλέον την μηχανή που αγόρασε από εμένα κατά ή περί το έτος 2007. 8. Ο κύριος XXXXX Θεμιστοκλέους με ρώτησε αν δεχόμουν να μου επιστρέψει τη μηχανή που αγόρασε από εμένα και που κολλούσε ξυλεία μέχρι 4 πόντους και εγώ του ανέφερα ότι ενδιαφερόμουνα, αφού αυτή είναι η δουλειά μου να πουλώ και να μεταπουλώ καινούριες και μεταχειρισμένες μηχανές. 9. Εγώ πώλησα την μηχανή που κολλούσε 4 πόντους στον κύριο Μιχάλη Θεμιστοκλέους για το ποσόν των Λ.Κ. 5,000 και αποδέχτηκα να την πάρω πίσω στην τιμή των Λ.Κ. 4.000 (€ 6.835.00). Κράτησα το ποσόν της προκαταβολής και ακυρώθηκε η μεταξύ μας συμφωνία.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ΜΥ3, αυτός ανέφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα και τον αναγνώρισε, δείχνοντάς τον στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Επέμεινε ο ΜΥ3 ότι έγιναν οι συναλλαγές μεταξύ αυτού και του ΜΥ1, τις οποίες περιγράφει στις παρα. 2 και 9 της γραπτής του δήλωσης. Αν από τις συναλλαγές αυτές, ζήμιωσε ή όχι ο ΜΥ1, δεν ενδιέφερε τον ΜΥ3. Απλώς αυτός είπε τα πράγματα όπως έγιναν. Επέμεινε στη θέση του ότι ο ΜΥ1 του επέστρεψε τη μηχανή που κολλούσε μέχρι 4 πόντους τον Απρίλη του 2008 μετά που αγόρασε την άλλη μηχανή από τον Ενάγοντα. ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σύμφωνα με πάγια νομολογία, ο ενάγων σε μία αγωγή έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή

(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.α. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει όμως να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το πρώτο είναι πάντοτε στους ώμους του Ενάγοντος και δεν μεταφέρεται. Το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Ωστόσο, η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614).). Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήριο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Βλ. μεταξύ άλλων, απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου, Π.Ε. 332/09, ημερ. 10.6.13, Re N-BCM
(2002)EWCA Civ. 1052, C & A Pelekanos Associates Limited ν Πελεκάνου
(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Ασφαλώς, κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν δύναται να έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Αποτιμάται η συνολική παρουσία καθενός μάρτυρα στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας του χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη) - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα υποβάλλεται στη βάσανο της λογικής με γνώμονα και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Πέραν τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Τέλος, σημειώνω ότι αποτελεί βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014). Όπως, περαιτέρω, λέχθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718 στη σελ. 721 λέχθηκε ότι: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.LR. 134. Τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απρόοπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophvtou and Οthers
(1983)1 C.LR. 669, 680). Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης.». Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα και της συνοχής της εν σχέση προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς. Όπως λέχθηκε στην Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676: «Δεν διαπιστώνεται όμως καμία ουσιώδης παρέκκλιση μεταξύ δικογραφίας και μαρτυρίας, που είναι βέβαια επιτρεπτό από το Δικαστήριο να εντοπίζεται ως στοιχείο για την τυχόν αξιοπιστία του διαδίκου (δέστε Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1153, 1158-59)». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Από την όλη πορεία της αντεξέτασης του ΜΕ1, καθώς επίσης από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΥ1, διαφάνηκε ότι δεν αμφισβητείται ότι꞉ (
  1. i)Ήταν προφορική η συμφωνία αγοραπωλησίας της επίδικης μηχανής. (
  2. ii)Ο ΜΥ1 ως διευθυντής της Εναγόμενης και εκ μέρους αυτής, επισκέφθηκε το εργοστάσιο του ΜΕ1 μαζί με τον υιό του ΜΕ1, ήτοι τον ΜΕ2, για να επιθεωρήσει την επίδικη μηχανή πριν την αγοράσει. (iii) Κατά ή περί την 6.2.2008 ο ΜΥ1 παρέλαβε την επίδικη μηχανή από το εργοστάσιο και εξέδωσε τις τέσσερις επιταγές που περιγράφει ο ΜΕ1 στη γραπτή του δήλωση (βλ. το Έγγραφο Α) και ότι εξ αυτών δεν τιμήθηκε η επιταγή των €9.500.00 ημερ. 31/12/2008 (βλ. Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α), λόγω εντολής που έδωσε ο ΜΥ1 για ανάκληση της πληρωμής της. (
  3. iv)Η Εναγόμενη ουδέποτε επέστρεψε την επίδικη μηχανή στον Ενάγοντα, μέχρι τότε που ηγέρθηκε η αγωγή, αλλά ούτε ακόμη και μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. (
  4. v)Η Εναγόμενη ουδέποτε απέστειλε στον Ενάγοντα επιστολή τερματισμού της μεταξύ τους συμφωνίας ούτε κίνησε αγωγή κατά του Ενάγοντος ή/και της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ μέχρι την ημερομηνία που ήταν πληρωτέα η επίδικη επιταγή ως το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α, ήτοι μέχρι τις 31.12.2008. Η αντιδικία και αμφισβήτηση από την Υπεράσπιση εστιάστηκε στα εξής σημεία της μαρτυρίας του ΜΕ1꞉ (
  5. i)Ότι ο Ενάγων ήταν ο ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής. (
  6. ii)Ότι ο ΜΥ1 δοκίμασε την επίδικη μηχανή κατά την επιτόπια επίσκεψή του στο εργοστάσιο του Ενάγοντος. (iii) Ότι ο Ενάγων υφίσταται ζημιά 8% επί του ποσού της μη τιμηθείσας επιταγής, ως το χρεωστικό επιτόκιο που καταβάλλει για άλλα χρεωστικά υπόλοιπα του στην Τράπεζα. (
  7. iv)Ότι ο Ενάγων ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για οποιοδήποτε πρόβλημα της επίδικης μηχανής. Προχωρώ να εξηγήσω πιο κάτω ποια σημεία της μαρτυρίας του ΜΕ1 έχουν κλονισθεί ή επιβεβαιωθεί και πώς επιδρούν στην αξιολόγηση της εκδοχής του. Κατ' αρχάς, οφείλω να σημειώσω ότι ο ΜΕ1 μου φάνηκε άτομο προχωρημένης ηλικίας. Ήταν σοβαρός, μετρημένα τα λόγια του, χωρίς φλυαρίες ή κινήσεις εντυπωσιασμού. Υπήρξαν σημεία για τα οποία ερωτήθηκε και δεν απάντησε, πλην όμως αν ληφθεί υπόψη ότι παρήλθαν 10 χρόνια από τότε που διαδραμίστηκαν τα επίδικα γεγονότα (2008 - 2018), ήταν κατά την κρίση μου φυσιολογικό να ατονεί η μνήμη για κάποιες λεπτομέρειες. Άλλα σημεία για τα οποία ρωτήθηκε και δεν γνώριζε να απαντήσει, παρατηρώ ότι πράγματι δεν τον αφορούσαν αυτόν προσωπικά αλλά το γιο του (ΜΕ2) και επαφές που ο γιος του είχε με τον ΜΥ1 ως η εκδοχή της Υπεράσπισης, επομένως δικαιολογημένα κατά την κρίση μου εισηγήθηκε την κλήτευση του γιου του ως μάρτυρα. Εν ολίγοις, η γενική εξωτερική εντύπωση που μου προκάλεσε ο ΜΕ1 δεν ήταν αρνητική. Δεν μου φάνηκε να προσήλθε στο Δικαστήριο με διάθεση να ψευδομαρτυρήσει ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο προκειμένου να αφαρπάσει δολίως το ποσό που αξιώνει. Πιο συγκεκριμένα, καταγράφω τις παρατηρήσεις μου πιο κάτω꞉ Παρατηρώ κατ' αρχάς ότι ο ΜΕ1 παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α, φωτοαντίγραφο της επιταγής ημερ. 31.12.2008 για το ποσό των €9.500,00σ., χωρίς να εγερθεί οποιαδήποτε ένσταση για την αλήθεια του περιεχομένου της. Επισημαίνω, λοιπόν, ότι επί της επιταγής αυτής αναγράφεται η ένδειξη «Πληρώστε XXXXX Πέτρου», δηλαδή η επιταγή ήταν πληρωτέα στο όνομα του Ενάγοντος. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι ο ίδιος συμπλήρωσε το όνομά του επί της επιταγής ως δικαιούχου πληρωμής. Παρά το ότι στην Έκθεση Υπεράσπισης, στην παρα. 8 αυτής, δικογραφήθηκε ότι ήταν ο ο ΜΥ1 αυτός που έγραψε επί της επιταγής το όνομα του ΜΕ1 ως δικαιούχου πληρωμής της εν λόγω επιταγής, εντούτοις κατά τη δική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΥ1 δεν φάνηκε να είναι σταθερός στην εκδοχή της Υπεράσπισης, αφού δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην συμπλήρωσε ο ίδιος το όνομα του δικαιούχου, αλλά να το άφησε κενό. Συνεπώς, η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν αντιστρατεύεται τη μαρτυρία του ΜΕ1 που είπε ότι εκείνος συμπλήρωσε το όνομα του δικαιούχου στις επιταγές, βάσει της συμφωνίας τους. Παρεμβάλω εδώ τη νομολογημένη θέση ότι «Μια επιταγή δεν παύει να είναι επιταγή διότι συμπληρώθηκε ως προς τα στοιχεία της από πρόσωπο άλλο από τον εκδότη της. Με την προϋπόθεση ότι η συμπλήρωση γίνεται με την εντολή ή συγκατάθεση του εκδότη, το έγγραφο παραμένει επιταγή εν τη εννοία του άρθρου 4 του Κεφ. 154.» (βλ. απόφαση ημερ. 30.1.2015 στην Ποινική Έφεση Αρ. 116/2011, L.C.D. DOMIKI LTD ν. 1. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α.). Ουδέποτε προβλήθηκε από τον ΜΥ1 στο πλαίσιο της μαρτυρίας του η θέση ότι η έκδοση της επιταγής στο όνομα του Ενάγοντος (ΜΕ1), είτε συμπληρώθηκε από τον ΜΥ1 είτε συμπληρώθηκε από τον ίδιο τον ΜΕ1, δεν ήταν συμβατή με τα συμφωνηθέντα. Απεναντίας, ήταν η ίδια η πλευρά της Υπεράσπισης που στην παρα. 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δικογράφησε ως μέρος της ρηθείσας προφορικής συμφωνίας τον όρο ότι η έκδοση της επιταγής της συγκεκριμένης ημερομηνίας θα γινόταν στο όνομα του Ενάγοντος σε αντιδιαστολή με άλλες επιταγές που θα ήταν στο όνομα της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ. Ουδέποτε αναίρεσε ο ΜΥ1 αυτή τη δικογραφηθείσα θέση της Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η έκδοση της επιταγής ημερ. 31.12.2008 στο όνομα του Ενάγοντος ήταν ως ο όρος της προφορικής συμφωνίας. Απεναντίας, εκείνος είπε ότι οι επιταγές θα έβγαιναν όπως τις ήθελαν (εννοώντας τους ΜΕ1 και ΜΕ2, με τους οποίους συναντήθηκε για τη σύναψη της συμφωνίας). Κρίνω ότι, εφόσον ήταν συμπεφωνημένος όρος της προφορικής συμφωνίας ημερ. 6.2.2008, να εκδοθεί η επιταγή ημερ. 31.12.2008 με δικαιούχο πληρωμής τον Ενάγοντα, καταλήγει να είναι στοιχείο αδιάφορο αν αυτός ήταν ή δεν ήταν ιδιοκτήτης της επίδικης μηχανής. Σημασία έχει το γεγονός ότι η συμφωνία προέβλεπε ή /και επέτρεπε να εκδοθεί η επιταγή έχοντας ως δικαιούχο τον Ενάγοντα για ένα μέρος του τιμήματος της μηχανής. Άπαξ της ανάκλησης της οδηγίας πληρωμής της εν λόγω επιταγής από την Εναγόμενη προς αυτόν, ο ΜΕ1 νομιμοποιήτο να εγείρει την αγωγή για να εισπράξει το ποσό της επιταγής ως κομιστής της (βλ τα άρθρα 2 και 38 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262).[1] Επομένως, παρά το γεγονός ότι πολύς λόγος έγινε κατά την αντεξέταση του ΜΕ1 και του ΜΕ2 για το ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της μηχανής κατά το χρόνο πώλησής της στην Εναγόμενη και παρά το γεγονός ότι τόσο ο ΜΕ1 όσο και ο ΜΕ2 έδωσαν προφορική ένορκη μαρτυρία για να πείσουν το Δικαστήριο ότι η μηχανή είχε αγοραστεί από το εξωτερικό με προσωπικά χρήματα του ΜΕ1, γι'αυτό και ήταν ιδιοκτήτης της, και ότι ο ΜΕ1 τη διέθεσε για χρήση στο πλαίσιο εργασιών του εργοστασίου της εταιρείας ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ, της οποίας άλλωστε ιδιοκτήτης ήταν και πάλιν ο ΜΕ1, εντούτοις επαναλαμβάνω ότι αυτό το θέμα παύει να έχει οποιαδήποτε σημασία - (α) αφενός, επειδή ουδεμία μαρτυρία υπάρχει από τον ΜΥ1 ότι στερήθηκε οποτεδήποτε την ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση της κυριότητας και κατοχής της επίδικης μηχανής (βλ. άρθρο 14 του Ν.10(ι)/94) από τότε που την αγόρασε μέχρι τότε που ο Ενάγων ήγειρε την παρούσα αγωγή, και (β) αφετέρου, επειδή είναι παραδεκτό στην ίδια την Έκθεση Υπεράσπισης ότι η επίδικη συμφωνία πώλησης της μηχανής στην Εναγόμενη καθιστούσε τον Ενάγοντα και όχι την εταιρεία ΝΕΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΛΤΔ ως δικαιούχο της πληρωμής της επίδικης επιταγής. Αν η Εναγόμενη είχε λόγους να μην επιθυμεί την έκδοση της επιταγής στο όνομα του Ενάγοντος, όφειλε να το δήλωνε καθ'ον χρόνο εξέδιδε την επιταγή αυτή ή καθ'ον χρόνο έδιδε την εντολή ανάκλησής της. Ούτε στο ένα στάδιο ούτε στο άλλο στάδιο προβλήθηκε από την Εναγόμενη ισχυρισμός ότι ήταν αντίθετο προς τα συμφωνηθέντα το αν εισπραχθεί το ποσό της επίδικης επιταγής από τον Ενάγοντα (ΜΕ1). Η βάση αγωγής που δικογραφήθηκε διαζευκτικά στην παρα. 11 της Έκθεσης Απαίτησης (βλ. «δυνάμει της απλήρωτης τραπεζικής επιταγής») καλύπτει το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος ως κομιστή της επιταγής που εκδόθηκε στο όνομά του δυνάμει του άρθρου 38 του Κεφ. 262. Το αγώγιμο δικαίωμα σε αυτή τη βάση, θα κατέρρεε αν η Υπεράσπιση επιτύγχανε να δείξει ότι είχε «εύλογη αιτία» για την ανάκληση της πληρωμής της επιταγής και ότι για τούτο την ανακάλεσε. Αξίζει εδώ να αναφέρω ότι όπως προέκυψε από την προσφερθείσα μαρτυρία στο σύνολο της δίκης, ο Ενάγων είχε καταχωρήσει αρχικώς εναντίον της Εναγόμενης αλλά και του Διευθυντή της (εδώ ΜΥ1) ιδιωτική ποινική υπόθεση υπ' αριθ. 20737/2009 για το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα κατά παράβαση των άρθρων 305(Α)
(1)
(2)και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. Αντίγραφο της τελικής απόφασης που εκδόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στο πλαίσιο της εν λόγω ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης, έχει επισυναφθεί στην τελική γραπτή αγόρευση της συνηγόρου Υπεράσπισης. Στην εν λόγω απόφαση καταγράφεται το δικαστικό εύρημα ότι η εντολή ανάκλησης της επίδικης επιταγής δόθηκε από τον Διευθυντή της Εναγομένης (εδώ ΜΥ1) στις 21.4.2008, δηλαδή πολύ πριν καταστεί πληρωτέα η επίδικη επιταγή. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε διαφορετική μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, από την προμνησθείσα δικαστική απόφαση στην ιδιωτική ποινική υπόθεση προκύπτει ως δικαστικό εύρημα ότι ο λόγος για τον οποίο ανακλήθηκε η επίδικη επιταγή με οδηγίες του ΜΥ1 ως Διευθυντή της Εναγομένης δεν εξειδικεύθηκε στην επιστολή που δόθηκε προς την Τράπεζα, παρά μόνον ο ΜΥ1 ανέφερε προφορικά στην Τράπεζα όταν έδιδε την εντολή ανάκλησης ότι δεν τηρήθηκαν τα συμφωνηθέντα. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε διαφορετική μαρτυρία στο πλαίσιο της υπό κρίση αγωγής. Δηλαδή, ουδέποτε προβλήθηκε από την Υπεράσπιση μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο ΜΥ1 εξ αρχής είχε περιγράψει γραπτώς προς την Τράπεζα το λόγο που να δικαιολογούσε την εντολή ανάκλησης, δηλαδή την «εύλογη αιτία» (βλ. άρθρο 305Α
(2), επιφύλαξη), ούτε εξειδίκευσε το συγκεκριμένο όρο που κατ' ισχυρισμόν συμφωνήθηκε μεταξύ του εκδότη της επιταγής και του δικαιούχου πληρωμής, ο οποίος δεν τηρήθηκε. Παρά το ότι διέρρευσε σημαντικό χρονικό διάστημα μεταξύ 21.4.2008 και 31.12.2008, εντούτοις η Εναγόμενη δεν έλαβε δικαστικά μέτρα για να προωθήσει τις αξιώσεις της για τυχόν παράβαση των συμφωνηθέντων, όπως για παράδειγμα έπραξε εκ των υστέρων στις 2.10.2012 όταν ήγειρε την ανταπαίτηση αφότου ο Ενάγων κίνησε την υπό κρίση αγωγή. Καθ'ον χρόνο, λοιπόν, ο ΜΕ1 παρουσίασε την επίδικη επιταγή στην τράπεζα για πληρωμή (ήτοι στις 15.1.2009), δεν είχε εκδηλωθεί πρόθεση τερματισμού της σύμβασης από μέρους της Εναγόμενης κατ'επίκληση παραβίασης των συμφωνηθέντων από μέρους του Ενάγοντος. Η καταχώρηση αγωγής αποτελεί εκδήλωση πρόθεσης για τερματισμό μιας σύμβασης (βλ. Καραολή κ.α. ν. Λαούρη κ.α., Πολιτική έφεση 206/2006, 29.2.2008). Απεναντίας, δεν έχω εντοπίσει στη νομολογία να έχει αποφασισθεί ότι η ανάκληση μιας εντολής πληρωμής με επιταγή αποτελεί εκδήλωση της πρόθεσης τερματισμού σύμβασης, όπως ήταν η θέση που υποβλήθηκε από τη συνήγορο Υπεράσπισης στον ΜΕ1, ιδίως όταν κατά την ανάκληση της επιταγής δεν προσδιορίστηκε ο ισχυρισμός περί παράβασης των συμφωνηθέντων ή/και δεν έγινε αναφορά σε έγερση ή σε πρόθεση έγερσης αγωγής. Άλλο οι προφορικές διαμαρτυρίες ή τα παράπονα στα οποία δυνατόν να προβεί ο αγοραστής προς τον πωλητή ενός προϊόντος (βλ. για παράδειγμα τον ισχυρισμό του ΜΥ1 ότι διαμαρτυρήθηκε προς τον ΜΕ2 ότι η μηχανή δεν τον ικανοποιούσε διότι δεν συγκολλούσε 6 πόντους) και άλλο η λήψη μέτρων που να εκδηλώνουν την πρόθεση του να κηρύξει τερματισθείσα μία σύμβαση. Δεν αρκεί να δοθεί μαρτυρία ότι εκδηλώθηκαν παράπονα προς τον πωλητή για το προϊόν που αγοράστηκε, όπως εν προκειμένω η μαρτυρία που έδωσε ο ΜΥ1. Άλλωστε, αφενός, δεν υπάρχει πάντοτε δικαίωμα τερματισμού μιας σύμβασης και, αφετέρου, δεν είναι υποχρεωμένος ένας αγοραστής προϊόντος να τερματίσει μια σύμβαση, αν παραβιαστεί ένας όρος της꞉ ο αγοραστής έχει το δικαίωμα να επιλέξει να συνεχισθεί η σύμβαση, αλλά να αξιώσει (με αγωγή) αποζημιώσεις για την παραβίαση του όρου που του προκαλεί ζημιά. Παραπέμπω, συναφώς, στον περί Πώλησης Αγαθών Νόμο του 1994 (Ν.10(Ι)/1994), ο οποίος διακρίνει ανάμεσα στους ουσιώδεις όρους μιας σύμβασης (περιλαμβανομένης της προφορικής σύμβασης, βλ. άρθρο 5
(2)του Νόμου), οι οποίοι δίδουν δικαίωμα καταγγελίας (δηλ. τερματισμού) της σύμβασης και στους όρους οι οποίοι συνιστούν τη λεγόμενη «εγγυητική διαβεβαίωση», οι οποίοι δίδουν δικαίωμα διεκδίκησης μείωσης του τιμήματος της σύμβασης ή παροχής αποζημιώσεων. Παραθέτω τα άρθρα 12, 13 και 60 του Νόμου 10(Ι)/1994 όπου αναλύονται τα προλεχθέντα꞉ «12.—
(1)Ρήτρα σε σύμβαση πώλησης σχετικά με αγαθά που αποτελούν το αντικείμενο αυτής δύναται να αποτελεί ουσιώδη όρο ή εγγυητική διαβεβαίωση της σύμβασης.
(2)Ουσιώδης όρος είναι ρήτρα βασική για την επίτευξη του κύριου σκοπού της σύμβασης, παράβαση της οποίας παρέχει το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης ως τερματισθείσας.
(3)Εγγυητική διαβεβαίωση είναι ρήτρα συμπληρωματική για την επίτευξη του κύριου σκοπού της σύμβασης, παράβαση της οποίας δημιουργεί αξίωση για αποζημιώσεις, δεν παρέχει όμως δικαίωμα απόρριψης των αγαθών και καταγγελίας της σύμβασης ως τερματισθείσας.
(4)Το κατά πόσο ρήτρα σε σύμβαση πώλησης είναι ουσιώδης όρος ή εγγυητική διαβεβαίωση εξαρτάται σε κάθε περίπτωση από την ερμηνεία της σύμβασης. Η ρήτρα δυνατό να είναι ουσιώδης όρος έστω και αν καλείται στη σύμβαση εγγυητική διαβεβαίωση. 13.-
(1)Όταν σύμβαση πώλησης υπόκειται σε οποιοδήποτε ουσιώδη όρο που πρέπει να εκπληρωθεί από τον πωλητή, ο αγοραστής δύναται να παραιτηθεί από τον ουσιώδη όρο ή να επιλέξει να θεωρήσει την παράβαση ουσιώδους όρου παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης και όχι λόγο καταγγελίας της σύμβασης ως τερματισθείσας. 60.-
(1)Όταν υπάρχει παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης από τον πωλητή, ή όταν ο αγοραστής επιλέγει ή υποχρεώνεται να θεωρήσει οποιαδήποτε παράβαση ουσιώδους όρου εκ μέρους του πωλητή παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης, ο αγοραστής δεν έχει το δικαίωμα εξαιτίας μόνο της παράβασης αυτής της εγγυητικής διαβεβαίωσης να απορρίψει τα αγαθά, αλλά όμως δύναται- (α) Να προβάλει έναντι του πωλητή την παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης προς μείωση ή εξάλειψη του τιμήματος˙ ή (β) να εναγάγει τον πωλητή για αποζημιώσεις για παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης.
(2)Το γεγονός ότι ο αγοραστής προέβαλε παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης για μείωση ή εξάλειψη του τιμήματος δεν τον εμποδίζει να εναγάγει για την ίδια παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης, αν αυτός έχει υποστεί περαιτέρω ζημιά.». Στην παρούσα υπόθεση, από τη μαρτυρία του ΜΥ1 προκύπτει αβίαστα ότι μέχρι την ημερομηνία που ήταν πληρωτέα η επίδικη επιταγή (31.12.2008) ή/και μέχρι την ημερομηνία που ο Ενάγων παρουσίασε την επιταγή στην τράπεζα για πληρωμή (15.1.2009 - βλ. τη σφραγίδα της τράπεζας επί της επίδικης επιταγής ως το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α), η Εναγόμενη ουδέποτε τερμάτισε τη συμφωνία στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε η συγκεκριμένη επιταγή. Απεναντίας, η Εναγομένη, έστω και αν είχε παράπονα για την επίδικη μηχανή, ως η εκδοχή του ΜΥ1, εντούτοις βάσει της μαρτυρίας του ιδίου του ΜΥ1, επέλεξε να μην τερματίσει τη σύμβαση και αντί να απορρίψει τη μηχανή και να την επιστρέψει στον Ενάγοντα, την κατακράτησε και τη διατήρησε σε λειτουργία στο μέτρο των δυνατοτήτων της. Επομένως, ακόμη και αν ήθελε κριθεί ως αληθής η εκδοχή της Εναγόμενης, ως η μαρτυρία του ΜΥ1, ότι η πώληση της επίδικης μηχανής έγινε στη βάση όρου ότι αυτή θα μπορούσε να συγκολλά μέχρι 6 πόντους (εκδοχή την οποία θα αξιολογήσω κατωτέρω ως προς το αν αποδεικνύεται αληθώς), εντούτοις η επιλογή της Εναγόμενης, όταν κατ'ισχυρισμόν διαπίστωσε ότι δεν πληρούσε αυτό τον όρο η επίδικη μηχανή, ήταν να μην χειρισθεί την περίπτωση ως περίπτωση παράβασης ουσιώδους όρου, αφού δεν κατήγγειλε τη σύμβαση. Η καταγγελία της προφορικής σύμβασης, δεν χρειαζόταν να γίνει γραπτώς, αρκεί να υπήρξε ρητή και ξεκάθαρη απόρριψη του προϊόντος, ήτοι της μηχανής. Παρεμβάλλω εδώ, για να καταδειχθεί τί σημαίνει «απόρριψη ενός προϊόντος», τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου 10(Ι)/1994 περί τούτου. Το άρθρο 41 του Ν.10(Ι)/94 προβλέπει το δικαίωμα του αγοραστή για εξέταση των αγαθών꞉ «41. Εκτός αν διαφορετικά συμφωνήθηκε, όταν ο πωλητής προσφέρεται να παραδώσει στον αγοραστή αγαθά, αυτός υποχρεούται μετά από παράκληση, να παράσχει στον αγοραστή εύλογη ευχέρεια για εξέταση των αγαθών με σκοπό να διακριβώσει αν αυτά είναι σύμφωνα με τη σύμβαση και, σε περίπτωση σύμβασης πώλησης βάσει δείγματος, να συγκρίνει το σύνολο αυτών με το δείγμα.». Το άρθρο 42 του Ν.10(Ι)/94 προβλέπει πότε θεωρείται ότι ο αγοραστής αποδέχτηκε το προϊόν꞉ «42.-
(1)Ο αγοραστής θεωρείται ότι αποδέχτηκε τα αγαθά, τηρουμένων των διατάξεων του πιο κάτω εδαφίου
(2)- (α) Αν αυτός δηλώσει στον πωλητή την αποδοχή αυτών, ή (β) αν, αφού παραδοθούν σε αυτόν τα αγαθά, αυτός προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια αναφορικά με αυτά η οποία αντίκειται προς το δικαιώμα κυριότητας του πωλητή.
(2)Aν παραδοθούν στον αγοραστή αγαθά και αυτός δεν τα έχει προηγουμένως εξετάσει, τότε δε θεωρείται ότι τα αποδέκτηκε δυνάμει του πιο πάνω εδαφίου
(1)μέχρις ότου παρασχεθεί σε αυτόν εύλογη ευχέρεια για να τα εξετάσει με σκοπό- (α) Να διακριβωθεί αν αυτά είναι σύμφωνα με τη σύμβαση, και (β) σε περίπτωση σύμβασης πώλησης βάσει δείγματος, να συγκριθεί το σύνολο των αγαθών με το δείγμα.
(6)Ο αγοραστής θεωρείται επίσης ότι αποδέχτηκε τα αγαθά, αν μετά από την παρέλευση εύλογου χρόνου, κρατήσει τα αγαθά, χωρίς να δηλώσει στον πωλητή ότι τα απέρριψε.
(7)Ο αγοραστής δε θεωρείται, δυνάμει του άρθρου αυτού, ότι αποδέχτηκε τα αγαθά για μόνο το λόγο ότι- (α) Αυτός ζητά ή συμφωνεί για την επιδιόρθωση αυτών από τον πωλητή ή κατόπιν διευθέτησης με αυτόν, ή [...]». Το άρθρο 44 του Ν.10(Ι)/99 προβλέπει ότι η απόρριψη των αγαθών δεν προϋποθέτει ούτε συνεπάγεται κατ' ανάγκην την επιστροφή των αγαθών που απορρίφθηκαν꞉ «
  1. Εκτός αν διαφορετικά συμφωνήθηκε, όταν αγαθά παραδοθούν στον αγοραστή και αυτός αρνείται να τα αποδεχτεί ενώ έχει το δικαίωμα για αυτό, δεν είναι υποχρεωμένος να τα επιστρέψει στον πωλητή, αλλά είναι αρκετό αν δηλώσει στον πωλητή ότι αρνείται να τα αποδεχτεί.». Στην παρούσα υπόθεση, κατέστη επίδικο θέμα το κατά πόσον ο ΜΥ1 είχε την ευκαιρία να εξετάσει, ήτοι να δοκιμάσει την επίδικη μηχανή, προτού αποφασίσει να την αγοράσει. Επί του σημείου αυτού, ο ΜΕ1 ήταν αυτός που αρχικά δήλωσε (βλ. παρα. 5 Εγγράφου Α) ότι ο ΜΥ1 «την δοκίμασε», ενόσω βρισκόταν στο εργοστάσιο του ΜΕ1, πλην όμως ακολούθως αντεξεταζόμενος υπαναχώρησε από τη θέση αυτή και δεν έδειξε να είναι τόσο βέβαιος αν λειτουργούσε η μηχανή όταν την είδε ο ΜΥ1, αλλά ήταν βέβαιος ότι η μηχανή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Ο ΜΕ2, του οποίου τη μαρτυρία βρήκα συμπαγή, σταθερή και πειστική, έδειξε βέβαιος ότι ο ΜΥ1 δεν δοκίμασε την επίδικη μηχανή επί τόπου στο εργοστάσιο του ΜΕ1, εξηγώντας ότι η μηχανή δεν ήταν τότε συνδεδεμένη με το ρεύμα μιας που οι ΜΕ1 και ΜΕ2 είχαν ήδη αγοράσει καινούρια μηχανή την οποία και λειτουργούσαν. Τούτο συνάδει και με τα λεγόμενα του «μεσίτη» (ΜΥ2), ο οποίος, όπως είπε, είχε δει την επίδικη μηχανή να βρίσκεται σε μια γωνιά του εργοστασίου του Ενάγοντος, διαθέσιμη προς πώληση. Δεν την είδε ο ΜΥ2 να βρίσκεται σε λειτουργία. Η πώληση της επίδικης μηχανής, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΕ2 έγινε στη βάση περιγραφής των χαρακτηριστικών της μηχανής, όχι δείγματος ή δοκιμής της μηχανής. Δόθηκε όμως στον ΜΥ1 δικαίωμα εύλογης δοκιμής (εξέτασης της μηχανής), δηλαδή χρόνος για να τη δοκιμάσει επί τόπου στο εργοστάσιο της Εναγομένης και να αποφασίσει αν την αποδέχεται. Συνάδει αυτή η τοποθέτηση του ΜΕ2 και με τα λεγόμενα του ΜΥ1, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αγόρασε τη μηχανή βασιζόμενος στη διαβεβαίωση ότι η μηχανή ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση και δοκίμασε για πρώτη φορά τη μηχανή αργότερα στο εργοστάσιο της Εναγόμενης. Δεν έχω ικανοποιηθεί στη βάση της μαρτυρίας του ΜΥ1 ότι μετά τη δοκιμή αυτή, ο ίδιος εκδήλωσε προς τον ΜΕ2 τη βούληση απόρριψης της μηχανής και καταγγελίας της σύμβασης. Αν αυτή ήταν η βούλησή του, δεν θα έπρεπε να συνέχιζε να έχει σε παραγωγική λειτουργία την εν λόγω μηχανή στο εργοστάσιο της Εναγόμενης για οποιοδήποτε σκοπό. Το ότι η Εναγόμενη κράτησε τη μηχανή και συνέχισε να τη λειτουργεί για τους συνήθεις σκοπούς της συγκόλλησης και προσδοκούσε απλώς σε μείωση του τιμήματός της, δείχνει ότι η Εναγόμενη ήθελε να αντιμετωπίσει την περίπτωση ως μια περίπτωση όπου κατ'ισχυρισμόν υπήρξε παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης και όχι ουσιώδους όρου. Επισημαίνω λοιπόν ότι, όχι μόνον δεν κατήγγειλε τη σύμβαση η Εναγόμενη, αλλά ούτε και κινήθηκε δικαστικά μέχρι 31.12.2008 που ήταν πληρωτέα η επίδικη επιταγή ή/και μέχρι 15.1.2009 που ο ΜΕ1 την παρουσίασε για εξαργύρωση, προκειμένου η Εναγόμενη να προωθήσει εναντίον του Ενάγοντος οποιαδήποτε αξίωση για αποζημιώσεις ή/και για μείωση του αντιτίμου της επίδικης μηχανής, ως θα είχε δικαίωμα σε περίπτωση παράβασης εγγυητικής διαβεβαίωσης. Επομένως, εφόσον μέχρι 31.12.2008 η Εναγόμενη δεν τερμάτισε τη σύμβαση ούτε κινήθηκε δικαστικά για να εξασφαλίσει δικαίωμα σε μείωση του αντιτίμου της επίδικης μηχανής, έπεται κατά την κρίση μου ότι ο Ενάγων απέδειξε όσα στοιχεία χρειαζόταν για να εγείρει το αγώγιμο δικαίωμά του για είσπραξη του ποσού της επιταγής κατά ή περί την 31.12.
  2. Συνεπακόλουθα, η όποια περαιτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι για να φανεί αν δύναται να επιτύχει η εκδοχή γεγονότων της Υπεράσπισης επί της οποίας εδράζεται η Ανταπαίτηση. Η ανταπαίτηση της Εναγομένης, εφόσον εδράζεται στην εκδοχή ότι η επίδικη προφορική σύμβαση ήταν προϊόν απάτης ή δόλου ή ψευδών παραστάσεων του Ενάγοντος και/ή αντιπροσώπου αυτού σε βάρος της Εναγομένης, αποβλέπει, όπως άλλωστε φαίνεται από τις θεραπείες που αξιώνονται υπό την παρα. 23Α) έως 23Δ) της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, στην ακύρωση της σύμβασης και σε αντιστροφή όλων των γενόμενων πράξεων, ήτοι σε παράδοση της επίδικης μηχανής πίσω στον Ενάγοντα - πωλητή και σε επιστροφή στην Εναγόμενη - αγοραστή όλων των χρημάτων που κατέβαλε προς τον Ενάγοντα ως το αντίτιμο της αγοραπωλησίας. Διαζευκτικά, εάν και εφόσον το Δικαστήριο απορρίψει την εκδοχή γεγονότων επί της οποίας εδράζεται η ανταπαίτηση και εύρει τη σύμβαση έγκυρη, τότε η Εναγόμενη αξιώνει, όπως φαίνεται στην παρα. 24 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, να κριθεί ότι με την εκτέλεση της σύμβασης αυτή έχει λάβει την απόλυτη κυριότητα της επίδικης μηχανής, αλλά να επιδικασθεί μία εύλογη τιμή για τις πραγματικές προδιαγραφές της μηχανής, την οποία η Εναγόμενη τοποθετεί στις €16.
  3. Κατά κανόνα το Δικαστήριο επιδικάζει την εύλογη τιμή, εκεί όπου διαπιστώνει ότι δεν υπήρξε συμπεφωνημένη τιμή (βλ. Βασιλαράς v Αδελφοί Θράσου & Συνεργάτες
(2003)1Γ 1754, βλ. επίσης το άρθρο 9 του Ν.10(Ι)/94). Στην παρούσα υπόθεση, η Εναγόμενη δεν αμφισβήτησε ποτέ ότι είχε γίνει προφορική συμφωνία για συγκεκριμένη τιμή. Επομένως, η αξίωση της Εναγομένης ως η παρα. 24 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, προϋπόθέτει ότι το Δικαστήριο θα κρίνει ότι υπήρξε παράβαση της σύμβασης, λόγω μη ανταπρόκρισης των προδιαγραφών της μηχανής στις συμφωνηθείσες, έτσι ώστε αντί της συμφωνηθείσας τιμής να δύναται το Δικαστήριο να μειώσει το τίμημα (βλ. το άρθρο 60
(1)(α) του Ν.10(Ι)/1994 ή/και να εφαρμόσει άλλη τιμή, ως την εύλογη τιμή, ως μια μορφή αποζημίωσης της Εναγομένης δυνάμει του άρθρου 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149.[2] Πάντως, αν δεν ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι υπήρξε συμφωνία για άλλες προδιαγραφές από αυτές που πράγματι έχει η επίδικη μηχανή, τότε ουδόλως δύναται να αντικαταστήσει τη συμφωνηθείσα τιμή με εύλογη τιμή. Τέλος, παρατηρώ ότι, οι αξιώσεις της Εναγόμενης που περιγράφονται στην παρα. 23Ε και 23Στ της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, εμπίπτουν στις αποζημιώσεις που το Δικαστήριο δύναται να χορηγήσει δυνάμει του άρθρου 73
(1)ως αποζημιώσεις για ζημιές που προέκυψαν στη συνήθη πορεία των πραγμάτων ως εκ της σύναψης της επίδικης σύμβασης, η οποία εν τέλει φάνηκε ότι παραβιάσθηκε. Θα πρέπει όμως να αποδειχθούν τα ποσά που αξιώνονται και η αιτιώδης συνάφεια των εν λόγω ζημιών με την ισχυριζόμενη παράβαση της σύμβασης. Προχωρώ αναπόφευκτα να εξηγήσω τη νομική πτυχή της βάσης της ανταπαίτησης. Ο δόλος συνίσταται στην παράσταση αναληθούς γεγονότος ως αληθούς, με γνώση της αναλήθειας του, καθώς και οποιαδήποτε άλλη πράξη επιτήδεια προς εξαπάτηση άλλου προσώπου. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρία Ιακώβου v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 922, 1003 επισημαίνεται ότι ο όρος «δόλος» αναφέρεται σε κάτι ανέντιμο και ηθικώς ανάρμοστο, ειδικά σε σχέση με απόκτηση χρηματικού ή υλικού οφέλους με άδικα μέσα. Είναι δε αρκετό να αποδειχθούν μερικές από τις κατ' ισχυρισμό λεπτομέρειες. Αυτοί που επικαλούνται δόλο έχουν το βάρος να αποδείξουν αυστηρά τις λεπτομέρειες του δόλου ή της αμέλειας χωρίς ωστόσο να χρειάζεται να αποδειχθούν όλες οι λεπτομέρειες, αλλά είναι αρκετή η απόδειξη μόνο μερικών από τις κατ΄ ισχυρισμό λεπτομέρειες του δόλου (Βλ. Kakoullou and Another v. Kakoullou
(1987)1 CLR 547. Ένεκα του ότι ο δόλος είναι σοβαρή κατηγορία που εμπεριέχει και ποινικό χαρακτήρα, η μαρτυρία προς απόδειξή του πρέπει να είναι σαφής και συγκεκριμένη. Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι αρκετοί (βλ. Jonesco v. Beard
(1930)A.C. 298 και 301). To άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, προνοεί τα ακόλουθα: "36. Απάτη συνίσταται σε ψευδή παράσταση γεγονότος, η οποία γίνεται εν γνώσει του ψεύδους αυτής, ή χωρίς πίστη για το αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφορα του κατά πόσο είναι αληθής ή ψευδής, με σκοπό όπως το πρόσωπο που εξαπατήθηκε ενεργήσει με βάση αυτή: Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση εκτός αν αυτή έγινε με σκοπό εξαπάτηση του ενάγοντα και πράγματι εξαπάτησε αυτόν, και αυτός ενέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτού υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται σε τέτοια παράσταση για το χαρακτήρα, τη συμπεριφορά, την πίστη, την ικανότητα, το επιτήδευμα ή τις συναλλαγές οποιουδήποτε προσώπου, η οποία έγινε με σκοπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτων ή αγαθών στο πρόσωπο αυτό, εκτός αν η παράσταση αυτή έγινε γραπτώς και υπογράφτηκε από τον ίδιο τον εναγόμενο." Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η εκδ, τόμος 31, αναφέρεται, στην παράγραφο 703, ότι η παράσταση γεγονότος μπορεί να είναι προφορική ή γραπτή, αλλά μπορεί και να συμπεραίνεται από λέξεις ή συμπεριφορά. Για σκοπούς απόδειξης του αστικού αδικήματος της απάτης, θα πρέπει να καταδειχθεί ότι, συνεπεία της ψευδούς παράστασης, ο Ενάγων όχι μόνο άλλαξε γνώμη σε σχέση με κάποιο θέμα, αλλά άλλαξε τη θέση του σε σχέση με τα ουσιώδη συμφέροντα του ή τις καταστάσεις γενικά (βλ. Halsbury's Laws of England, Τόμος 31, παράγραφος 765). Σε συσχετισμό με τα πιο πάνω, αυτό που ελέγχεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσον, ο ΜΥ1 γνωστοποίησε στους ΜΕ1 και ΜΕ2 τον ειδικό σκοπό για τον οποίο η Εναγόμενη ήθελε να αγοράσει συγκολλητική μηχανή, ήτοι ότι ήθελε να αγοράσει μηχανή ειδικά για να συγκολλά 6 πόντους πάχος ξύλου/πλακάς, έτσι ώστε η Εναγόμενη να προσδιόρισε ρητά ως ουσιώδη για την ίδια αυτή την προδιαγραφή του αγαθού που ήθελε να αγοράσει. Εάν έγινε τέτοια ρητή παράσταση του ειδικού σκοπού για τον οποίο ήθελε τη μηχανή, τότε ελέγχεται αν ο ΜΕ1 και ο ΜΕ2 παρέστησαν στον ΜΥ1 ότι η επίδικη μηχανή πληρούσε αυτόν τον όρο. Τέλος, ελέγχεται αν ο ΜΥ1 βασίστηκε στην παράσταση αυτή και μετέβαλε τα συμφέροντα ή/και τη θέση της Εναγομένης. Την πιο πάνω αναφερόμενη αξιολόγηση της μαρτυρίας υπαγορεύουν τα άρθρα του Ν.10(Ι)/94 τα οποία παραθέτω πιο κάτω꞉ «15.-
(1)Σε σύμβαση πώλησης αγαθών κατά περιγραφή, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά θα ανταποκρίνονται στην περιγραφή.
(2)[...]
(3)Η πώληση αγαθών δεν αποκλείεται να συνιστά πώληση κατά περιγραφή για μόνο το λόγο ότι αυτά, αφού εκτεθούν για πώληση ή μίσθωση, επιλέγονται από τον αγοραστή. 16.—
(1)Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 17 και τηρουμένων των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου νόμου, δεν υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ή σιωπηρή εγγυητική διαβεβαίωση αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα, για οποιοδήποτε ειδικό σκοπό, των αγαθών που προμηθεύονται δυνάμει σύμβασης πώλησης.
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας.
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, αγαθά είναι αποδεκτής ποιότητας, αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσο είναι σχετική) και κάθε άλλη συναφής περίσταση.
(4)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, η ποιότητα των αγαθών περιλαμβάνει την κατάστασή τους, τα ακόλουθα δε (μεταξύ άλλων) αποτελούν σε κατάλληλες περιπτώσεις παράγοντες συναφείς με την ποιότητα των αγαθών, δηλαδή— (α) Η καταλληλότητα για όλους τους σκοπούς για τους οποίους τα αγαθά του συγκεκριμένου είδους συνήθως προμηθεύονται, (β) - (στ) [...].
(6)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του και ο αγοραστής, ρητά ή σιωπηρά, γνωστοποιεί στον πωλητή οποιοδήποτε ειδικό σκοπό για τον οποίο τα αγοράζει, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύονται δυνάμει της σύμβασης είναι ευλόγως κατάλληλα για το σκοπό αυτό, ανεξάρτητα από το σκοπό για τον οποίο προμηθεύονται συνήθως τέτοια αγαθά, εκτός όπου οι περιστάσεις δείχνουν ότι ο αγοραστής δε βασίζεται ή ότι δε δικαιολογείται για αυτόν να βασιστεί στη δεξιότητα ή την κρίση του πωλητή.». Η μόνη υπεράσπιση που μπορεί να εγερθεί σε υπόθεση όπου υπάρχει επίκληση των διατάξεων του άρθρου 16
(6)είναι εκείνη που προδιαγράφεται στο άρθρο 16
(5), το οποίο και παραθέτω꞉ «16.-
(5)Ο σιωπηρός ουσιώδης όρος που αναφέρεται στο εδάφιο
(2)δεν εκτείνεται σε οποιοδήποτε θέμα που καθιστά την ποιότητα των αγαθών απαράδεκτη— (α) Για το οποίο επισύρεται ειδικά η προσοχή του αγοραστή πριν από τη σύναψη της σύμβασης, ή (β) όταν ο αγοραστής εξετάζει τα αγαθά πριν από τη σύναψη της σύμβασης, το οποίο όφειλε να αποκαλύψει η εξέταση αυτή, ή (γ) προκειμένου για σύμβαση πώλησης βάσει δείγματος, το οποίο θα ήταν έκδηλο μετά από εύλογη εξέταση του δείγματος.». Στην παρούσα υπόθεση, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι ουδεμία συζήτηση έγινε στην παρουσία του μεταξύ του ΜΕ2 και του ΜΥ1 για το πόσους πόντους συγκολλά η μηχανή. Ισχυρίστηκε επίσης ο ΜΕ1 ότι ο ίδιος χρησιμοποιούσε την επίδικη μηχανή πριν την πώλησή της για να κολλά μόνο 1.8 πόντους. Ο ΜΕ2 είπε ότι τη χρησιμοποιούσαν για 1.8 έως 2.5 πόντους και ότι ουδέποτε δήλωσαν στον ΜΥ1 ότι η μηχανή είχε προδιαγραφή να συγκολλά μέχρι 6 πόντους, αφού οι ίδιοι ποτέ δεν την χρησιμοποίησαν για τόσους πόντους και άρα δεν γνώριζαν αν είχε αυτή την προδιαγραφή. Οι ΜΥ2 και ΜΥ3, αν και γνώριζαν ότι ο ΜΥ1 αναζητούσε μηχανή για συγκολλήσεις 6 πόντων, εντούτοις δεν ήταν παρόντες κατά τη διαπραγμάτευση της σύμβασης μεταξύ των ΜΕ1, ΜΕ2 και του ΜΥ1 και συνεπώς δεν υπάρχει μαρτυρία άλλων αυτήκοων μαρτύρων για το τί λέχθηκε μεταξύ των άμεσα εμπλεκομένων μερών στις 6.2.
  1. Πάντως, λαμβάνοντας υπόψη ως δεδομένο ότι ο ΜΥ1 ήταν επαγγελματίας στον τομέα της ξυλουργικής και γνώστης της χρήσης συγκολλητικών μηχανών, θα ανέμενα να μπορούσε να αντιλαμβανόταν, από μια εύλογη εξέταση της μηχανής πριν τη σύναψη της σύμβασης, αν αυτή είχε προδιαγραφή να συγκολλά 6 πόντους ή λιγότερους. Στην πραγματικότητα, ο ΜΥ1 παρέστησε τον εαυτό του ως κάποιον που ουδόλως αντιλήφθηκε αν η μηχανή είχε αυτή την προδιαγραφή, όταν συμφώνησε να συνάψει τη σύμβαση και εξέδωσε τις 4 επιταγές καλή τη πίστη, βασιζόμενος σε προφορική διαβεβαίωση των ΜΕ1 και ΜΕ
  2. Δεν με έπεισε αυτή η εκδοχή. Κάποιος όπως τον ΜΥ1 που για χρόνια ενασχολείτο με συγκολλήσεις στον κλάδο της ξυλουργικής και ο οποίος ελάχιστο καιρό προηγουμένως, είχε, ως δήλωσε ο ίδιος, αγοράσει συγκολλητική μηχανή που να κολλά μέχρι 4 πόντους, θα ανέμενα να μπορούσε να επιθεωρήσει το μοντέλο της μηχανής, να δει τα σύμβολα των προδιαγραφών της επ'αυτής ή/και να ζητήσει τεχνικά φυλλάδια της μηχανής και να διαμορφώσει μόνος του εικόνα, αντί να στηριχθεί σε δεξιότητα ή πληροφόρηση του πωλητή. Αντί τούτου, επιδιώκεται από την Υπεράσπιση να αποδειχθεί ο ισχυρισμός της ότι οι ΜΕ1 και ΜΕ2 παρέστησαν στον ΜΥ1 ότι η μηχανή είχε την ικανότητα να συγκολλά μέχρι 6 πόντους, ως εκ της υψηλής τιμής στην οποία του την πώλησαν. Παρατηρώ συναφώς ότι δεν προσκόμισε η Υπεράσπιση καθόλου μαρτυρία που να δείχνει σε ποια τιμή πωλείται μια καινούρια συγκολλητική μηχανή η οποία έχει ικανότητα να κολλά μέχρι 6 πόντους PVC και σε ποια τιμή πωλείται μια παρόμοια μεταχειρισμένη μηχανή, αντίστοιχης ηλικίας και χρήσης με εκείνην που αγόρασε η Εναγόμενη από τον Ενάγοντα. Συνεπώς, παρέμειναν μετέωροι οι ισχυρισμοί που υπέβαλε η συνήγορος Υπεράσπισης στον ΜΕ1 ότι μπορεί από την ίδια την τιμή στην οποία πωλήθηκε η επίδικη μηχανή να διαφανεί ότι ήταν τόσο ακριβή ώστε να προέκυπτε ότι ο Ενάγων ή/και ο ΜΕ2 παρέστησαν στον ΜΥ1 ότι είχε την προδιαγραφή να κολλά μέχρι 6 πόντους και όχι λιγότερους. Το Δικαστήριο δεν διαθέτει εμπειρογνωμοσύνη ούτε δικαστική γνώση για να εξάξει αυτό το συμπέρασμα που υπέβαλε η συνήγορος Υπεράσπισης στον ΜΕ
  3. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν διαφώτισε το Δικαστήριο σε σχέση με το ποιες τιμές επικρατούσαν στην αγορά κατά τον ουσιώδη χρόνο για μηχανή η οποία να κολλά 6 πόντους. Από την άλλη, δεν με έπεισε η εκδοχή του ΜΥ1 ότι αυτός επέστρεψε στον ΜΥ3 τη μηχανή που είχε αγοράσει από εκείνον, πριν καν δοκιμάσει τη νέα μηχανή για να διαπιστώσει αν ικανοποιούσε το σκοπό για τον οποίο την αγόρασε. Θα ήταν επιπόλαια μια τέτοια ενέργεια από μέρους του ΜΥ1, αν ήταν πράγματι αληθινή. Άλλωστε, ο ΜΥ3 μαρτύρησε ότι η επιστροφή της μηχανής σ'αυτόν έγινε τον Απρίλιο και όχι το Φεβρουάριο του 2008 που ο ΜΥ1 είχε αγοράσει τη νέα μηχανή από τον ΜΕ
  4. Γιατί ανέμενε μέχρι τον Απρίλη ο ΜΥ1, αν δεν ήταν για να δοκιμάσει πρώτα τη νέα μηχανή; Και αν τον Απρίλη αφότου ο ΜΥ1 δοκίμασε τη νέα μηχανή, διαπίστωσε ότι αυτή δεν ανταποκρινόταν στους 6 πόντους όπως ισχυρίζεται ή/και δεν τον ικανοποιούσε για τους συνήθεις σκοπούς της συγκόλλησης, γιατί επέλεξε να επιστρέψει τη μηχανή του ΜΥ3 αντί να απορρίψει τη νέα μηχανή του ΜΕ1, ως είχε δικαίωμα; Περαιτέρω, το ότι ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι είχε αγοράσει από τον ΜΥ3 μηχανή που κολλούσε μέχρι 4 πόντους με ποσό περί τις €8550 μόνο (βλ. και το Έγγραφο Η) δεν αποτελεί επαρκή ή ασφαλή βάση για να εξάξει το Δικαστήριο το συμπέρασμα που εισηγείται ο ΜΥ1 (βλ. την παρα. 8 του Εγγράφου Στ) ότι η αξία της επίδικης μηχανής (που ο ΜΥ1 λέγει ότι κολλά μέχρι 4 πόντους μόνο) δεν υπερβαίνει τις €16.
  5. Δεν έχει το Δικαστήριο ενώπιον του μαρτυρία για μια πλήρη σύγκριση των χαρακτηριστικών των δύο μηχανών και του βαθμού απόσβεσης που είχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, για να εξάξει οποιοδήποτε συμπέρασμα για την αξία και την τιμή τους. Συνεπώς, δεν υπάρχει επαρκής ή/και πειστική μαρτυρία, στη βάση της οποίας να μπορούσε το Δικαστήριο να βασισθεί για να εκτιμήσει ότι η τρέχουσα ή εύλογη αξία (κατά τον ουσιώδη χρόνο σύναψης της σύμβασης - ήτοι 6.2.2008) της επίδικης μηχανής, με βάση τις πραγματικές της προδιαγραφές, ήταν €16.000 αντί €25.
  6. Θα ήταν αυθαίρετο να αφαιρέσει το Δικαστήριο από το συμφωνηθέν ποσό πώλησης της μηχανής, το ισόποσο της επίδικης επιταγής, χωρίς να υπάρχει αντικειμενική εκτίμηση από ανεξάρτητο εκτιμητή για την αξία που είχε αυτό το μοντέλο κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης. `Υπό το φως της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας και της ανάλυσης της νομικής πτυχής της υπόθεσης, κρίνω ότι η αγωγή επιτυγχάνει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ενώ η ανταπαίτηση αποτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €9.500 με νόμιμο τόκο από 15.1.2009, πλέον τα δικηγορικά έξοδα, ΦΠΑ επί των δικηγορικών εξόδων και τα έξοδα επίδοσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)................................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Ερμηνεία
  7. Στο Νόμο αυτό- "κάτοχος" σημαίνει το δικαιούχο ή το πρόσωπο υπέρ του οποίου γίνεται η οπισθογράφηση συναλλαγματικής ή γραμματίου το οποίο έχει αυτά στην κατοχή του, ή τον κομιστή αυτών. "κομιστής" σημαίνει το πρόσωπο που έχει στην κατοχή του συναλλαγματική ή γραμμάτιο το οποίο είναι πληρωτέο στον κομιστή. Δικαιώματα του κατόχου
  8. Τα δικαιώματα και οι εξουσίες του κατόχου συναλλαγματικής είναι τα ακόλουθα: (α) Αυτός δύναται να εγείρει αγωγή στο όνομα του~ (β) όταν αυτός είναι κάτοχος κατά προσήκοντα τρόπο, κατέχει τη συναλλαγματική απαλλαγμένη από οποιοδήποτε ελάττωμα στον τίτλο των προηγούμενων μερών, καθώς επίσης από απλές προσωπικές υπερασπίσεις που είναι προσιτές στα προηγούμενα μέρη μεταξύ τους και δύναται να επιβάλει πληρωμή εναντίον όλων των μερών που ευθύνονται στη συναλλαγματική~ (γ) όταν ο τίτλος του είναι ελαττωματικός- (i) αν μεταβιβάζει τη συναλλαγματική σε κάτοχο κατά προσήκοντα τρόπο, ο κάτοχος αυτός αποκτά καλό και πλήρη τίτλο στη συναλλαγματική, και (ii) αν λάβει πληρωμή της συναλλαγματικής το πρόσωπο το οποίο πληρώνει αυτόν κατά τον προσήκοντα τρόπο λαμβάνει έγκυρη εξόφληση της συναλλαγματικής. [2] Το άρθρο 73
(1)προβλέπει τα εξής: «73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για την ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.