← Κύπρος

Αντωνίου ν. Στυλιανού κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 3670/2011, 7/5/2018

Αντωνίου ν. Στυλιανού κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 3670/2011, 7/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ 3670/2011 ΜΕΤΑΞΥ꞉ XXXXX Αντωνίου, Εκ XXXXX, XXXXX, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγουσας και XXXXX Στυλιανού, Εκ Κεντρικές Φυλακές Κύπρου Εναγόμενος και Αναφορικά με τον περί Παρεμποδίσεως Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμο, Κεφ. 62, Και Αναφορικά με την Αίτηση της XXXXX Αντωνίου, Εκ XXXXX, XXXXX, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο Αιτήτριας και XXXXX Στυλιανού, εκ Κεντρικές Φυλακές Κύπρου XXXXX Στυλιανού, εκ Κακοπετριά Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 7.5.2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Χριστίνα Ζίκκου για G.A.GEORGIOU L.L.C Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση αρ.1: κα Σπυρούλα Χαραλάμπους, για Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε. Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος - Καθ' ου η αίτηση αρ. 2, Κωνσταντίνο Στυλιανού꞉ κα Ιωάννα Ευσταθίου, για κ. Γιάννη Ιωάννου, για Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες. Απόφαση αναφορικά με την δια κλήσεως αίτηση, ημερ. 22.3.2017, της Ενάγουσας - Αιτήτριας για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, η Ενάγουσα / Αιτήτρια εξαιτείται: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη την υπό του καθ' ου η αίτηση 1 δωρεά του ½ μεριδίου του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/ΣΧ37/21W2, Τεμάχιο XXXXX το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας, επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση 2, με Αρ. Φακέλου Μεταβίβασης 1/Δ/351/2012, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η αιτήτρια στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους της. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επανεγγραφή του ½ μεριδίου του οικοπέδου με Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/ΣΧ37/21W2, Τεμάχιο XXXXX το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας, επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση 1 και η εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους της αιτήτριας ως επιβάρυνσης επί του εν λόγω ακινήτου. Γ) Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α .». Η Αίτηση αυτή βασίζεται στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62, άρθρα 2 έως 5, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 4, 8, 9 και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας XXXXX Αντωνίου από το Ηνωμένο Βασίλειο, ημερ. 16.2.2017, την οποία παραθέτω꞉

  1. Είμαι η ενάγουσα στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, έχω προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου είμαι σε θέση να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  2. Κατά ή περί το 2011, εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο Λάρνακας η ποινική υπόθεση 20253/11 η οποία αφορούσε τη διάπραξη αδικημάτων σεξουαλικής φύσεως σε βάρος πέραν των 30 γυναικών - ασθενών του καθ' ού η αίτηση 1 στα οποία συμπεριλαμβανόμουν και εγώ.
  3. Στις 14.12.11 καταχώρισα εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 την αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αρ. 3670/11, αξιώνοντας γενικές αποζημιώσεις συνεπεία της σεξουαλικής παρενόχλησης ή/και εκμετάλλευσης την οποία υπέστηκα από τον ίδιο. Απ' ότι με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου, το δικηγορικό γραφείο Γεωργίου & Τσαρδελλής Δ.Ε.Π.Ε. κατά ή περί την ίδια χρονική περίοδο που καταχωρίστηκε η δική μου αγωγή εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1, από τους ίδιους τους δικηγόρους μου καταχωρίστηκαν ακόμα 4 άλλες αγωγές εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 από άλλες κοπέλες- θύματα του καθ'ού η αίτηση 1 οι οποίες αξίωναν και αυτές αποζημιώσεις, ήτοι οι αγωγές του Επ. Δικαστηρίου Λάρνακας με αρ. 3538/11, 3671/11, 3704/11 και η 1917/
  5. Η αγωγή υπ' αρ. 3670/11 επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση 1 στις 22/12/2011 και στις 13/1/12 ο καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε δια δικηγόρου σημείωμα εμφάνισης.
  6. Στις 28.03.12, ο καθ'ού η αίτηση 1 καταδικάστηκε για τα εν λόγω ποινικά αδικήματα κατόπιν δικής του παραδοχής.
  7. Κατά τις 15.01.2015 εναντίον του καθού η αίτηση 1 εκδόθηκε εκ συμφώνου δικαστική απόφαση όπως μου καταβάλει αποζημίωση ύψους €55.000.- με τόκο 4% ετησίως από 15/01/15 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €5.049.- δικηγορικά έξοδα της αγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της απόφασης αυτής με τόκο 4% ετησίως επί του ποσού των €5.000.- από τις 15/01/15 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα επίδοσης €11.- (επισυνάπτεται η πιο πάνω απόφαση του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 1).
  8. Ο καθ'ού η αίτηση 1 δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του μετά την έκδοση της απόφασης.
  9. Κατόπιν έρευνας που διεξήχθη στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας μέσω των εν λόγω δικηγόρων μου, διαπιστώθηκε ότι το 2012, μετά την καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, ο καθ'ού η αίτηση 1 μεταβίβασε όλη την ακίνητη περιουσία που είχε εγγεγραμμένη επ' ονόματι του.
  10. Συγκεκριμένα, ο καθ'ού η αίτηση 1 περί τα τέλη Ιανουαρίου 2012 με αρχές Φεβρουαρίου του 2012 μεταβίβασε με δωρεά στον υιό του, κ. XXXXX Στυλιανού, καθ' ού η αίτηση 2, το ½ μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, αρ. τεμαχίου XXXXX, φ/σχ. 37/21W2 στην περιοχή Κακοπετριάς της επαρχίας Λευκωσίας και κατά ή περί τα μέσα Ιουνίου του 2012 πώλησε το ½ μερίδιο του ακινήτου με αρ. τεμαχίου XXXXX, αρ. εγγραφής X/XXXXX, φ/σχ. 40/55 Ε στην περιοχή Αγίου Φανουρίου, στο Δήμο Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας στην εταιρεία Nuevo Estates Ltd (επισυνάπτω αντίγραφο της πιο πάνω έρευνας του κτηματολογίου ως Τεκμήριο 2).
  11. Να προσθέσω εδώ, ότι απ' ότι με ενημερώνουν οι πιο πάνω δικηγόροι μου, εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 καταχωρίστηκαν δυο αγωγές από το δικηγορικό γραφείο Δαμιανού & Λάρκου Δ.Ε.Π.Ε.. Ο κ. Δαμιανού, ανέφερε στους δικηγόρους μου ότι στα πλαίσια της μιας εκ των δυο υποθέσεων, εκδόθηκε ενδιάμεσο διάταγμα εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 το οποίο απαγόρευε την αποξένωση, μεταβίβαση, πώληση ή και επιβάρυνση των εν λόγω πιο πάνω ακινήτων του εναγομένου. Ο κ. Δαμιανού συμφώνησε με τους δικηγόρους του καθ'ού η αίτηση 1 ότι θα απέσυρε το εν λόγω ενδιάμεσο διάταγμα από το κτηματολόγιο καθώς επίσης και τις αγωγές εφόσον αποζημιώνονταν οι πελάτιδες του. Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, κλήθηκε το γραφείο του και παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο Λάρνακας την ημέρα μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου στην εταιρεία Nuevo Estates Ltd, όπου εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας καταβλήθηκε το συμφωνηθέν ποσό αποζημίωσης των πελάτιδων του κ. Δαμιανού, ποσό που αφαιρέθηκε από το τίμημα πώλησης του ακινήτου που είσπραξε ο καθ'ού η αίτηση 1 κατά την πώληση του. Ο κ. Δαμιανού στη συνέχεια με τη σειρά του, απέσυρε το διάταγμα και την αγωγή ως είχε συμφωνηθεί.
  12. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι ο καθ'ού η αίτηση 1 δόλια αποξένωσε όλη του την ακίνητη περιουσία ώστε να παρεμποδιστώ ή και να καθυστερήσω τόσο εγώ όσο και τα άλλα θύματα που τόλμησαν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους με αγωγή εναντίον του από το να εκτελεστεί η οποιαδήποτε απόφαση εναντίον του και μάλιστα μερίμνησε ώστε οι μεταβιβάσεις να γίνουν το ταχύτερο δυνατόν. Η μία έγινε ενώ ακόμα εκκρεμούσε η ποινική υπόθεση εναντίον του και ενώ είχε καταχωριστεί η εν λόγω αγωγή εναντίον του και η άλλη έγινε υπό τις συνθήκες που περιγράφονται πιο πάνω σε διάστημα 6 μηνών περίπου η μια από την άλλη.
  13. Ο καθ'ού η αίτηση 2, γνώριζε ότι ο πατέρας του, καθ'ού η αίτηση 1 αντιμετώπιζε την πιο πάνω ποινική υπόθεση εναντίον του και τη σοβαρότητα της, δηλαδή ότι υπήρχαν πάρα πολλά θύματα. Ακόμα και εάν ο ίδιος δεν γνώριζε μετά βεβαιότητας ότι κατά το χρόνο της δωρεάς είχαν καταχωριστεί αγωγές εναντίον του καθ'ού η αίτηση 1 σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα, σίγουρα είχε στο μυαλό του ότι οι πιθανότητες να μην καταχωρείτο έστω μια αγωγή εναντίον του πατέρα του ήταν ελάχιστες ως μηδαμινές. Επομένως θεωρώ ότι και ο καθ'ού η αίτηση 2 είχε στο μυαλό του ότι με την εν λόγω δωρεά θα με εμπόδιζε ή και θα με καθυστερούσε στο να αποζημιωθώ και ότι με τον τρόπο αυτό θα έσωζε αυτό που δικαιωματικά ως υιός του καθ'ού η αίτηση 1 θεωρούσε ότι θα έπρεπε να κληρονομήσει ή και να λάβει από τον πατέρα του.
  14. Εξ' όσον μπόρεσα να διερευνήσω μέσω των δικηγόρων μου, ο καθ'ού η αίτηση 1 τώρα στερείται οποιασδήποτε άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας και δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει την παρούσα απόφαση και έξοδα.
  15. Για τους πιο πάνω λόγους, πιστεύω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η αίτηση επιδόθηκε τόσο στον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση 1 όσο και στον κ. XXXXX Στυλιανού ως Ενδιαφερόμενο Μέρος/ Καθ' ου η αίτηση
  16. Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση του ως άνω Ενάγοντος καταχώρισαν στις 26.5.2017 το Ενδιαφερόμενος Μέρος / Καθ' ου η αίτηση 2 και στις 27.9.2017 ο Εναγόμενος / Καθ' ου η αίτηση αρ.
  17. Τόσο ο Εναγόμενος όσο και το Ενδιαφερόμενος Μέρος έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις αναφορικά με τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζουν τους ως άνω λόγους ένστασής τους. Το Ενδιαφερόμενος Μέρος / Καθ' ου η αίτηση 2 δικογράφησε, μεταξύ άλλων λόγων ένστασης, και τον εξής: «(θ) Η αίτηση για έλεγχο της νομιμότητας δόλιας μεταβίβασης πρέπει να γίνει με πρωτογενή αίτηση δυνάμει της Διαταγής 1 «originating summons» με ανάλογες τροποποιήσεις σύμφωνα με την Δ.1 Θ.5 και όχι στα πλαίσια αγωγής που ο καθ' ου η αίτηση αρ.2 δεν είναι μέρος.». Σημειωτέον ότι η ένσταση του Καθ' ου αρ. 2 βασίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.9 Θ. 1-10, Δ.16, Διαταγή 48, κανονισμοί 1-13, στον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62 άρθρα 2-5 και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Ο λόγος ένστασης (θ), ανωτέρω, συμφωνήθηκε από όλους τους διαδίκους (βλ. το πρακτικό της δικασίμου ημερ. 8.12.2017), να εξεταστεί από το Δικαστήριο κατά προτεραιότητα. Σημειωτέον ότι ο Εναγόμενος - Καθ' ου η αίτηση αρ. 1 δήλωσε, κατά την ίδια δικάσιμο μέσω των συνηγόρων του, ότι δεν αμφισβητεί την ορθότητα και κανονικότητα του τύπου αίτησης που προωθεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια, παρά μόνον αναμένει την έκβαση της εκδίκασης του εν λόγω νομικού σημείου που ήγειρε ο Καθ' ου αρ.
  18. Επειδή ακριβώς περί νομικού σημείου πρόκειται, ο Καθ' ου η αίτηση αρ. 2 στην ένορκη δήλωσή του περιορίζεται να αναφέρει στην παρα. 12 αυτής ότι꞉ «
  19. Όπως λαμβάνω νομική συμβουλή η αίτηση για έλεγχο της νομιμότητας δόλιας μεταβίβασης πρέπει να γίνει με πρωτογενή αίτηση δυνάμει της διαταγής 1 «originating summons» με ανάλογες τροποποιήσεις σύμφωνα με την Δ.1 Θ.5 και όχι στα πλαίσια αγωγής που ο καθ' ου αρ.2 η αίτηση δεν είναι μέρος.». ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ Ο συνήγορος του Ενδιαφερόμενου Μέρους/Καθ' ου η αίτηση 2, που ήγειρε τον υπό εξέταση λόγο έντασης (θ), αναφέρει στην αγόρευσή του τα εξής꞉ «Στην υπό κρίση περίπτωση υιοθετούμε πλήρως την ένσταση μας ημερομηνίας 26/5/2017 και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει του κ. Κωνσταντίνου Στυλιανού. Ειδικά θέλουμε να σταθούμε στο γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση 2 XXXXX Στυλιανού δεν είναι μέρος στην αγωγή 3670/11 και κατά την εισήγηση μας δεν μπορεί να ζητούνται οι θεραπείες που ζητούνται με την παρούσα αίτηση του αιτητή ημερ. 22/3/
  20. Στην υπό κρίση περίπτωση ζητείται στα πλαίσια μιας αγωγής η παρούσα αίτηση που ζητά θεραπείες εναντίον προσώπου που δεν μετέχει στην αγωγή. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωσης) Νόμος Κεφ.62 που ορίζει την διαδικασία ακύρωσης της μεταβίβασης αυτή δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιοδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία. Είναι φανερό ότι οι αιτητές επιλέγοντας την αίτηση στα πλαίσια της αγωγής στρέφονται κατά μη εξ' αποφάσεως πιστωτή πράγμα που ουσιαστικά είναι ανεπίτρεπτο και δεν παρέχεται τέτοια εξουσία με το άρθρο 4 του Κεφ.
  21. Για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του άρθρου 4 του Κεφ.6 εναντίον του καθ' ου η αίτηση αρ.2 θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί κατά την εισήγηση μας «άλλη διαδικασία» και κάτι τέτοιο προβλέπεται στο άρθρο 4 του Κεφ.62 ήτοι άλλο εναρκτήριο μέσο με πρωτογενή αίτηση δυνάμει της Δ.1 Θ.2,5 που αφορά τις πρωτογενείς αιτήσεις σε συνδυασμό με την Δ.
  22. Σχετική είναι και η Δ.9 σε σχέση με τους διαδίκους. Ως εκ των ανωτέρω είναι η εισήγηση μας ότι η αίτηση είναι λανθασμένη και ανυπόστατη αφού ο καθ' ου η αίτηση αρ.2 δεν είναι διάδικος στην αγωγή 3538/11.» Η συνήγορος της Ενάγουσας / Αιτήτριας αντιτάσσει στη γραπτή αγόρευσή της τα εξής꞉ «Το ζήτημα το οποίο εγείρεται ως ανωτέρω από τον καθ' ου η αίτηση ξεκαθαρίζεται άμεσα και από μια απλή ανάγνωση του σχετικού νόμου ήτοι του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ . 62) Συγκεκριμένα στο άρθρο 4 του του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ. 62) προβλέπονται τα ακόλουθα: «
  23. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.» Στην προκειμένη περίπτωση ηγέρθηκε αγωγή από την ενάγουσα και έχει ήδη εκδοθεί σχετική δικαστική απόφαση που της επιδικάζει συγκεκριμένο ποσό αποζημιώσεων . Συνεπώς η αιτήτρια έπραξε ουσιαστικά, αυτό που της υποδεικνύει ο νόμος για την ακύρωση μια μεταβίβασης ακινήτου η οποία έγινε δόλια για να την εμποδίσει να εξασφαλίσει το λαβείν της, ήτοι καταχώρησε αίτηση για ακύρωση της εν λόγω μεταβίβασης στα πλαίσια της σχετικής αγωγής, στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίο η αγωγή έχει ακουστεί. Και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρή σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα. Στις Αιτήσεις 69/2006 και 70/2006 για έκδοση Προνομιακών Ενταλμάτων Certiorari και Prohibition, Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέας Ευριπίδη Διογένους ΛΤΔ

(2007)1 Α.Α.Δ 224 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα ακόλουθα: «Αναφορικά με το ζήτημα του κατά πόσο τα προαναφερόμενα διατάγματα μπορούσαν να εκδοθούν στα πλαίσια αίτησης για εκτέλεση της απόφασης του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής παρατήρησε ότι αίτηση ακύρωσης υποβάλλεται μετά το πέρας της εκκρεμοδικίας. Η αίτηση όμως γίνεται στην ίδια αγωγή στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί και στο ίδιο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή έχει ακουστεί και παρέπεμψε σχετικά στο άρθρο 4 του Κεφ.
  1. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, το δικαίωμα του συζύγου, στην προκείμενη περίπτωση, είχε αποδειχθεί στην Αίτηση 95/97 της 13.11.
  2. Η αίτηση εκείνη ήταν αγωγή με την ευρύτερη έννοια της Δ.1, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η περιουσιακή διαφορά των συζύγων έπαψε να είναι σε εκκρεμότητα με την έκδοση της απόφασης του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στις 6.10.
  3. Με το διάβημα του συζύγου, της 9.10.03, τέθηκε ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου το ενδεχόμενο ακύρωσης της μεταβίβασης του κτήματος με σκοπό την ανάκτηση του χρέους ή την ικανοποίηση του. Η κατάληξη του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ήταν πως το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού, ως το Δικαστήριο που εκδίκασε την Αίτηση 95/97, ήταν το μόνο αρμόδιο να εκδικάσει αίτηση ακύρωσης κατά τις διατάξεις του Κεφ. 62» Η συγκεκριμένη αρχή επαναλήφθηκε στην Έφεση 14/2005 Φανούλα Χ''Κυπρή ./. Γεώργιου Γιωργαλλή και Ειρήνης Χ''Κυπρή ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Ανδρέα Χ'' Κυπρή όπου το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «Κρίνουμε πως η θέση του συνηγόρου της εφεσείουσας είναι ορθή. Είναι σαφές από τις πρόνοιες του άρθρου αυτού του Κεφ. 62, πως σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης είναι εκείνο που έχει εκδικάσει τη σχετική αγωγή ή άλλη διαδικασία» Ως εκ των ανωτέρω, είναι φανερό ότι ουδόλως ευσταθεί η θέση - προδικαστική ένσταση της άλλη πλευράς επί του εν λόγω ζητήματος, αφού η ενάγουσα - αιτήτρια είχε ως μόνο νομικά ορθό και θεσμοθετημένο νομικό διάβημα για την ακύρωση της επίδικης μεταβίβασης ως δόλιας, την καταχώρηση αίτησης στα πλαίσια της αγωγής στην οποία εξεδόθη η απόφαση και ενώπιον του Δικαστηρίου που εξέδωσε τη σχετική απόφαση. Η άλλη πλευρά, για να στηρίξει την εν λόγω θέση της επικαλείται τη Δ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου δίδεται ο ορισμός της Πρωτογενούς Αίτησης (originating Summon) και ειδικότερα την Δ.1 Θ.5 Σύμφωνα με τη Δ.1 Θ.2: "Ο1R2 Originating summons" means any summons other than a, summons in a pending cause or matter» Ενώ σύμφωνα με τη Δ.1 Θ 5: «O1.R5 The forms in Appendix X shall, where applicable, be used with such variations as may be necessary to suit the case, and where not applicable, forms of the like character may be used.» Δεν βλέπω πώς οι συγκεκριμένες διατάξεις βοηθούν την άλλη πλευρά αφού ουσιαστικά η συγκεκριμένη Διαταγή καθορίζει απλώς τον τύπο της Πρωτογενούς Αίτησης, ενώ ο Νόμος που πραγματεύεται ουσιαστικά το ζήτημα των Δόλιων Μεταβιβάσεων καθορίζει, πολύ συγκεκριμένα, το διάβημα που πρέπει να ακολουθηθεί για την ακύρωση μιας δόλιας μεταβίβασης . Και αυτό δεν είναι άλλο από την καταχώρηση αίτησης μέσα στα πλαίσια της αγωγής που εκδίκασε και αποφάσισε τη βασιμότητα της απαίτησης του εκάστοτε ενάγοντα αιτητή. Στο παρόν στάδιο είμαι υποχρεωμένη να προλάβω τυχόν δεύτερο επιχείρημα - πρόσκομμα τυχόν θα προσπαθήσει να θέσει η άλλη πλευρά στην ορθή προώθηση - εκδίκαση της παρούσας αίτησης . Παρά το γεγονός ότι μια αίτηση για ακύρωση μιας δόλιας μεταβίβασης καταχωρείται στα πλαίσια μια αγωγής, αυτή δεν εκδικάζεται ως ενδιάμεση αίτηση αλλά έχει Πρωτογενή χαρακτήρα. Συνεπώς, δεν διέπεται από τη Διαταγή 48 Θ4 που καθορίζει ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που περιέχονται στην Αίτηση ή στην ένορκο Δήλωση που τη συνοδεύει με σχετικό δικαίωμα για εξασφάλιση Διατάγματος Αντεξέτασες αλλά στη βάση προφορικής μαρτυρίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην Πολιτική Έφεση 10179, Μιχαλάκης Κιταλίδης./. Τράπεζα Κύπρου κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ 1759 είπε τα ακόλουθα: «Υπό το φως των πιο πάνω διατάξεων είναι, κατά την άποψή μας, πρόδηλο, ότι το κατά πόσο η επίδικη αίτηση είναι ενδιάμεση ή αυτοτελής, εξαρτάται από το κατά πόσο το συνεπακόλουθο διάταγμα μπορεί να θεωρηθεί διάταγμα «που δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής» ή όχι. Με ευρεία και κατ΄ αναλογία έννοια βέβαια. Στην πρώτη περίπτωση η σχετική αίτηση είναι ενδιάμεση, με αποτέλεσμα ο Επαρχιακός Δικαστής να έχει, βάσει του άρθρου 22
(4)(β), δικαιοδοσία «παρά το ότι το ποσό που αμφισβητείται ή η αξία της επίδικης διαφοράς υπερβαίνει τη δικαιοδοσία που ανατίθεται σε αυτόν» Στην Πολιτική Έφεση 11446, Άντρη Ιωακείμ κα ./. Λαικης Κυπριακής Τράπεζας
(2003)1 ΑΑΔ 198 το Ανώτατο Δικαστήριο κατέστησε το θέμα ξεκάθαρο λέγοντας τα ακόλουθα: «Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών.» Σχετική είναι και η απόφαση του αδελφού σας δικαστή κ Ηλία Γεωργίου η οποία εξεδόθη πολύ πρόσφατα σε αντίστοιχή αίτηση που εκκρεμεί εναντίον του και η οποία καταχωρήθηκε από άλλη ενάγουσα εναντίον των ίδιων καθ΄ων η αίτηση οι οποίοι είναι διάδικοι και στην παρούσα . Ο καθ΄ου η αίτηση 2 ήγειρε την ίδια προδικαστική ένσταση και σε εκείνη την αίτηση ενώ έφερε και γενικότερη ένσταση στην προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας για την προώθηση της αίτησης. Eίναι φανερό από τα όσα έχω ανωτέρω αναφέρει ότι ουδόλως στοιχειοθετείται η προδικαστική ένσταση που εγείρει ο καθ΄ου η αίτηση και ως εκ τούτου θα πρέπει να τύχει της απόρριψης του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να αφεθεί να προχωρήσει ως έχει αλλά πάντοτε ως αίτηση που έχει Πρωτογενή Χαρακτήρα.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Κρίνω ότι η πιο πάνω παρατιθέμενη επιχειρηματολογία και εισήγηση της συνηγόρου της Ενάγουσας - Αιτήτριας αντικατοπτρίζει τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου (Κεφ. 62), καθώς και τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που τις ερμηνεύει, στην ορθή τους διάσταση, γι' αυτό και την υιοθετώ. Πέραν τούτου, όμως κρίνω επιβεβλημένο να σημειώσω ότι από τη μελέτη του περιεχομένου του φακέλου της παρούσας υπόθεσης για σκοπούς συγγραφής της παρούσας απόφασης, έχω διαπιστώσει ότι το δικονομικό ζήτημα που ήγειρε ο Καθ' ου αρ. 2 με τον υπό κρίση λόγο ένστασης (θ), είναι ζήτημα που έχει κατ'ουσίαν ήδη απαντηθεί και αποφασισθεί στο πλαίσιο της προηγηθείσας αντιδικίας μεταξύ των ιδίων διαδίκων μερών της υπό κρίση αίτησης. Συγκεκριμένα, ο αδελφός Δικαστής (Μιχ. Γ. Λοϊζου) που επιλαμβανόταν της παρούσας υπόθεσης στο στάδιο που καταχωρήθηκε άλλη αίτηση, ημερ. 22.3.2017, η οποία αίτηση είχε καταχωρηθεί συγχρόνως με την υπό κρίση αίτηση φέροντας τον ίδιο αριθμό και τίτλο αλλά έχοντας ως αιτητικό την έκδοση προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει στον καθ' ου η αίτηση αρ. 2 (XXXXX Στυλιανού) να πωλήσει, υποθηκεύσει, μεταβιβάσει, διαθέσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει και/ή επιβαρύνει το επίδικο στην υπό κρίση αίτηση τεμάχιο (ήτοι το ½ μερίδιο του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/ΣΧ37/21W2, Τεμάχιο XXXXX το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας), εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση στις 23.3.2017 με την οποία προδιέγραψε ουσιαστικά την απάντηση και στο δικονομικό ζήτημα που εκ των υστέρων (και καταχρηστικά θα μπορούσε να πει κανείς) φαίνεται να εγείρει η πλευρά του Καθ' ου αρ. 2, διά μέσω της Ειδοποίησης περί πρόθεσης έντασης στην υπό κρίση αίτηση, ως να πρόκειται για νέο ή/και ανοικτό ζήτημα προς εκδίκαση. Παραπέμπω στις παραγράφους 16 έως 23 της απόφασης του αδελφού Δικαστή και παραθέτω για ευκολία αναφοράς τη σχετική περικοπή από αυτή꞉ «16. Η όλη ουσία, του, τι η νοµοθετική εξουσία αποσκοπούσε µε την θέσπιση του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόµου, ΚεΦ. 62 (στο εξής καλούµενος «το Κεφ, 62»), ενθυλακώνεται στο Άρθρο 3 του ΚεΦ. 62. Αυτό προνοεί τα εξής꞉ «3.-
(1)Κάθε δωρεά, πώΛηση, εvέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κιvητής ή ακίvητης περιουσίας που γίvεται από οποιοδήποτε πρόσωπο µε πρόθεση να παρεµποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να αvακτήσουv από αυτόν, τα χρέη αυτού ή αυτών, θα θεωρείται ότι είvαι δόλια, και θα είvαι άκυρη εvαvτίοv του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτώv και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια δωρεά, πώληση, εvέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση, η περιουσία που φέρεται ότι µεταβιβάστηκε ή έτυχε µεταχείρισης κατά άλλο τρόπο δύvαται να κατασχεθεί και να πωληθεί προς ικανοποίηση οποιουδήποτε χρέους από δικαστική απόφαση που οφείλεται από το πρόσωπο που προβαίνει στη δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού για ακύρωση µεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι µε χρηµατικό αντάλλαγµα ή µε αvτάλλαγµα άλλη περιουσία ισοδύναµης αξίας ή µε καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η µεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε µε πρόθεση να παρεµποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω µεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)Καµιά πώΛηση, υποθήκη, µεταβίβαση ή εκχώρηση που γίνεται µε αντάλλαγμα χρηµάτων ή άλλης περιουσίας ισοδύναµης αξίας δεν θα είναι ακυρώσιµη βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού, εκτός αν ο αγοραστής, ο ενυπόθηκος δανειστής, ο δικαιοδόχος ή εκδοχέας φανεί ότι έχει αποδεκτεί αυτή εν γνώσει του ότι η πώληση αυτή, υποθήκη, µεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε από τον πωλητή, ενυπόθηκο οφειλέτη, δικαιοπάροχο ή εκχωρητή µε πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του.». (η υπογράµµιση και η έµφαση είναι δική µου)
  1. Συνεπώς, πρόκειται για νοµοθετικό µηχανισµό που αποσκοπεί στην διασφάλιση περιουσίας από δόλιες προθέσεις εξ αττοφάσεως πιστωτών έναντι των πιστωτών τους, για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικής αιτόφασης [νίίί]. Χαρακτηριστικά είναι εν προκειµένω και τα αναφερόµενα από την έντιµη Δ.Α.Δ. Δ. Μιχαηλίδου (ως ήταν τότε Π.Ε.Δ.), στην ατιόφαση της στην Αγωγή υπ' αρ. 2635/06 του Ε. Δ. Λεµεσού, Μαίρη Κουτσοκούµνη ν. Γιώργου Οικονόµου κ.α., ηµεροµηνίας 29/02/2012: « ... Παρέχει δηλαδή ο Νοµοθέτης ένα αυτοτελή µηχανισµό στον αιτητή, µια µέθοδο προώθησης δικαστικής διαδικασίας άλλης από το κλητήριο ένταλμα, ώστε να µπορεί µε τον τρόπο αυτό να ενεργήσει, για να αναζητήσει τη δόλια διασπάθιση της περιουσίας του κινητής ή ακίνητης µε σκοπό πάντοτε να τον εξασφαλίσει σε περίπτωση που έχει επιτύχει την έκδοση απόφασης την εκτέλεση της, είτε αν ακόµα βρίσκεται στη διαδικασία να εκδώσει υπέρ του µια απόφαση».
  2. Για να κριθεί µεταβίβαση περιουσίας δόλια, είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί ότι, αυτή, έγινε µε πρόθεση παρεµπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Το ουσιώδες στοιχείο είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση. Σχετική, εν προκειµένω, είναι η αττόφαση της έντιµης Π.Ε.Δ. Λ. Δηµητριάδου στην αττόφαση της στην Αίτηση υπ' αρ. 425/12 του Ε. Δ. Λευκωσίας, Marfin Popular Bank Public Cο Ltd ν Κώστα Σωτήρη κ.α., ηµεροµηνίας 07/12/2012 και η εκεί παρατιθέµενη από την έντιµη Πρόεδρο απόφαση στην υπόθεση Vasiliades ν Α.Ν. Vasiliades and another XVIII (part 1) CLR
  3. Θέση που επιβεβαιώνεται και από τα αναφερόµενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τζιέπρα ν Σάββα κ. α. Έφεση Αρ. 4/2012, ηµεροµηνίας 22/11/
  5. Μάλιστα, ως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Τζιέπρα ανωτέρω, δόλια µεταβίβαση, δυνάµει των προνοιών του Άρθρου 3
(1)του Κεφ. 62, µπορεί να ακυρωθεί, µόνον εάν κριθεί ότι ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται µεταξύ αυτών που ο µεταβιβάζων (εξ αττοφάσεως οφειλέτης), κατά το χρόνο της µεταβίβασης [ίx], είχε πρόθεση να παρεµποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόµενου, προς αυτόν, χρέους του [x].
  1. Τα όσα προαναφέρθηκαν, αφορούν σαφώς την ουσία του ζητήµατος. Εξίσου, όµως, σηµαντική, είναι και η δικονοµία. Το Κεφ. 62, δια του Άρθρου 4, καθορίζει και αυτό το ζήτηµα. Ορίζει δηλαδή και την διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται προς τον σκοπό ακύρωσης µεταβίβασης περιουσίας δυνάµει των προνοιών του Άρθρου 3 του ΚεΦ.
  2. Με το ίδιο Άρθρο του ΚεΦ. 62, καθορίζεται και η επί της ουσίας του αιτήµατος δικαιοδοσία του Δικαστηρίου [Χί]. Αυτό, έχει ως εξής꞉ «
  3. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, εvέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κιvητή ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv του άρθρου 3 του Νόµου αυτού η οποία έγιvε πριν από ή µετά την έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωµα για αvάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύvαται να ακυρωθεί µε διάταγµα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται µε αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίvεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο Δικαστήριο εvώπιοv του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεµεί.».
  4. Ως αποφασίστηκε στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 708, η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται δια κλήσεως του προσώπου που προέβη στην µεταβίβαση, καθώς επίσης και του προσώπου που την αποδέχθηκε, του οποίου τα δικαιώµατα ευθέως τίθενται υπό συζήτηση, ώστε να τους παρασχεθεί η ευχέρεια να ακουστούν από το Δικαστήριο επί του αιτήµατος. 22. Σύµφωνα µε τα αναφερόµενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωακείµ κ.α. ν Λαϊίκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1)
(2003)1Α Α.Α.Δ 198, αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα [xii]. Αυτό το γεγονός, είναι, σηµειωνεται, καθοριστικό και του τρόπου διεξαγωγής της ακροαµατικής διαδικασίας αιτήσεων του είδους. Είναι, σηµειώνεται, διαδικασία µε την αυτοτέλεια της, αλλά η σχετική αίτηση, υποβάλλεται
(1)στα πλαίσια της αγωγής ή της διαδικασίας που οδήγησε στο εξ αποφάσεως χρέος, το οποίο αποτελεί και την βάση του ισχυρισµού για καταδολίευση, αντικείµενο της αίτησης. Τούτο, δικαιολογεί και την προσθήκη σε αυτήν, ως καθ' ου η αίτηση, και του οποιουδήποτε άλλου προσώπου του οποίου τα δικαιώµατα επηρεάζονται άµεσα από το αποτέλεσµα της εκδίκασης της αίτησης, χωρίς να προϋποτίθεται οτιδήποτε άλλο, πέραν από την αναγκαία αναπροσαρµογή στον τίτλο της αίτησης.
  1. Ως διαφαίνεται από τα όσα το Άρθρο 4 του ΚεΦ. 62 προνοεί, και έχει τιροαναφερθεί, δικαιοδοσίας να εξετάσει αίτηµα που υποβάλλεται δυνάµει των προνοιών του Κεφ. 62, κέκτηται το Δικαστήριο που εκδίκασε την σχετική µε αυτό αγωγή ή διαδικασία [xiii]. (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Υιοθετώ ως ορθά όσα επεσήμανε ο έντιμος αδελφός Δικαστής κ. Λοϊζου στις προπαρατεθείσες παραγράφους 20 έως 23 της απόφασής του ημερ. 23.3.
  2. Κατ' αρχάς, βάσει των διατάξεων του άρθρου 4 του Κεφ. 62, όπως ερμηνεύθηκαν στην απόφαση Χατζηκυπρή v. Γιωργαλλή κα
(2007)1Β Α.Α.Δ 1239, ορθώς η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, εφόσον αυτό είχε εκδικάσει (υπό άλλη σύνθεση) τη σχετική αγωγή εκδίδοντας εκ συμφώνου την απόφαση ημερ. 15.1.2015, καθορίζοντας έτσι ποιο «το εξ αποφάσεως χρέος» και για τους σκοπούς του Κεφ. 62. Εφόσον το εξ αποφάσεως χρέος δημιουργήθηκε στο πλαίσιο αγωγής, ορθώς η αίτηση, δυνάμει του Κεφ. 62, του εξ αποφάσεως χρεώστη (Ενάγουσας - Αιτήτριας) καταχωρήθηκε κατά του εξ αποφάσεως πιστωτή (Εναγόμενου - Καθ'΄ου αρ. 1) στο πλαίσιο της αγωγής. Το ότι αναδιαμορφώθηκε ο τίτλος της αίτησης, εν σχέση προς τον τίτλο της αγωγής, έτσι ώστε να αντανακλά στην αναγκαιότητα προώθησής της αίτησης ως δια κλήσεως (βλ. Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 708) με τρόπο που να εισάγεται στη διαδικασία και το ενδιαφερόμενο μέρος που αποδέχθηκε τη μεταβίβαση που αποτελεί το ανικείμενο της αίτησης ακύρωσής της ως δολίως γενόμενης, ουδεμία σύγκρουση με τις διατάξεις του άρθρου 4 του Κεφ. 62 προκαλεί. Η αίτηση που προβλέπει το άρθρο 4 του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Η συνέπεια αυτής της κατάταξης είναι η εξής꞉ αναγνωρίζεται δικονομικά (βλ. Άντρη Ιωακείμ ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 198) ότι η αίτηση «είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής», με τη διαφορά ότι «πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία», η ακρόαση της οποίας συνεπάγεται τηνπροσκόμιση προφορικής μαρτυρίας για απόσειση του βάρους απόδειξης, όπου αυτό αναλογεί. Δεν διεξάγεται η ακρόαση στη βάση των ενόρκων δηλώσεων κατά τον τρόπο που εκδικάζονται ενδιάμεσες αιτήσεις σε αγωγές βάσει της Δ.48, θ.4
(2), με δυνατότητα αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων βάσει της Δ.39. Για το κριτήριο διάκρισης μεταξύ πρωτογενών αιτήσεων και ενδιάμεσων αιτήσεων είναι διαφωτιστική η απόφαση Wortham κ.α. ν Ντίνας Κώστα Τσίμον κ.α.
(2001)1Β ΑΑΔ 1442. Την αναπόδραστη ανάγκη προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας αναδεικνύουν, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις Χριστόδουλος Αργυρού ν Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ
(2008)1 ΑΑΔ 1255, καθώς και πρωτόδικες, μεταξύ των οποίων, την απόφαση ημερ. 28.4.2017 του Α. Παναγιώτου, Π.Ε.Δ. στην Αγωγή 8216/2007, Ε.Δ. Λ/σιας, και την απόφαση ημερ. 28.2.2014, Γερολέμου Α.Ε.Δ. στην αγωγή 2029/11 Ε.Δ. Λ/κας. Όπως εξάλλου επισημαίνει στην πρόσφατη απόφαση ημερ. 15.1.2018 ο αδελφός Δικαστής Η. Γεωργίου, Α. Ε. Δ., στην αγωγή 3538/2011 Ε.Δ. Λ/κας, «Περαιτέρω δεν υφίστανται διαδικαστικοί κανονισμοί οι οποίοι να προβλέπουν ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης, όπως προνοείται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμό του 1956 (βλ. άρθρο 10
(3))». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει των ανωτέρω παρατηρήσεων και επισημάνσεων, καταλήγω ότι ο λόγος ένστασης (θ) απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Ενδιαφερόμενου Μέρους - Καθ' ου η αίτηση αρ. 2 και υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της εκδίκασης της αίτησης ημερ. 22.3.2017, επί της ουσίας της. Καμιά διαταγή για έξοδα όσον αφορά τον Καθ' ου αρ. 1. Θα οριστεί για ακρόαση επί της ουσίας της η αίτηση και αναμένεται ότι κατά την ακροαματική δικάσιμο θα προσκομιστεί προφορική μαρτυρία. (Υπ.) .............. Α. Πανταζή-Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.