ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΚΑΦΑΤΑΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4183/2013, 4/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A223 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4183/2013 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ - πρώην Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου - Λάρνακας Λτδ - πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ) Ενάγουσας ΚΑΙ
- XXXXX ΚΑΦΑΤΑΡΗ
- XXXXX ΚΑΦΑΤΑΡΗ Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 11.7.2018 ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΚΑΙ Η ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΘΕΙΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΗΜΕΡ. 8.5.2014 Ημερομηνία: 4.12.2018 Εμφανίσεις: Για Εναγομένους 1 και 2 - Αιτητές: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Χρ. Πουτζιουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση: κ. Γ. Λουκαΐδης για Δρ. Α. Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Οι Eναγόμενοι 1 και 2-Αιτητές, (στο εξής Αιτητές), με την υπό εξέταση αίτηση, επιδιώκουν τον παραμερισμό της εναντίον τους ερήμην απόφασης που εκδόθηκε στις 8.05.
- Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.5, Δ.5Β, Δ.6, Δ.17 Θ.3 και 10, Δ.16, Δ.26 Θ.14, Δ.27 Θ.1‑4, Δ.33 Θ.5, Δ.48 Θ.1 - 9(h), Δ.52 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Άρθρο 32 του Συντάγματος και στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της εξουσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση, εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 1 Αιτήτριας, η οποία προβαίνει σε αυτή και για τον Εναγόμενο 2, που συνοδεύει την Αίτηση. Σύμφωνα με την ομνύουσα, πέραν από τα γεγονότα που γνωρίζει η ίδια και από πληροφορίες από τον φάκελο της δικογραφίας, σύμφωνα με έρευνα του δικηγόρου τους, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, έχουν ως ακολούθως: Είναι σύζυγος του Εναγόμενου 2 και κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ζούσαν και ζουν στη διεύθυνση Οδυσσέα Ανδρούτσου XXXXX στην XXXXX. Έχουν δε αποκτήσει πέντε παιδιά, ένα εκ των οποίων είναι η XXXXX Καφατάρη που γεννήθηκε 24.03.1985, με αρκετά ιατρικά προβλήματα από τη γέννησή της. Συγκεκριμένα, η πιο πάνω θυγατέρα τους, είναι πρακτικά τυφλή και διαμένει μαζί τους, αφού πάσχει από μια πάθηση που ονομάζεται 6 Lawrence - Moon ‑ Biedle (αμφιβληστροειδοπάθεια) και δεν μπορεί να διαβάζει και τη φροντίζουν αυτοί. Έχει κάποιας μορφής νοητικής καθυστέρησης και αυτό φαίνεται αμέσως, όταν τη δει κάποιος για πρώτη φορά και αυτοεξυπηρετείται μόνο σε περιορισμένες ανθρώπινες ανάγκες της. Για του λόγου το αληθές, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2, δύο ιατρικές βεβαιώσεις, ημερομηνίας, η μία, 20.04.2018, ενώ στην άλλη δεν φαίνεται η ημερομηνία έκδοσης της, με τις οποίες πιστοποιείται αυτό που έχει αναφερθεί προηγουμένως, με αναφορά και στις δύο βεβαιώσεις ότι είναι πρακτικά τυφλή. Σύμφωνα λοιπόν με την ομνύουσα, όταν μένει μόνη της, δεν ανοίγει σε κανέναν άγνωστο που δεν έχει ακούσει ή αναγνωρίζει και ο μόνος τρόπος να τη δει κάποιος, είναι να είναι έξω στον κήπο, σε συγκεκριμένο μέρος του σπιτιού. Σύμφωνα με την έρευνα που έκαμε ο δικηγόρος της, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση για συγκεκριμένο ποσό με τόκο και έξοδα στις 8.05.2014, ως εμφαίνεται στο Τεκμήριο 3, το οποίο επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όπως φαίνεται, η συγκεκριμένη αγωγή επιδόθηκε σε αυτό το πρόσωπο στις 27.01.2014, χωρίς την υπογραφή της, ως αναφέρει η ιδιώτης επιδότης, λόγω του ότι αρνήθηκε. Επισυνάπτονται γι΄ αυτό το σκοπό τα Τεκμήρια 4 και
- Στη συνέχεια αναφέρεται ότι ουδέποτε πληροφορήθηκαν αυτό το γεγονός από τη θυγατέρα τους, ούτε εντόπισαν οποιαδήποτε έγγραφα με βάση τα οποία να λάμβαναν γνώση για την ύπαρξη της αγωγής. Ακολούθως, αναφέρεται στη σύμβαση δανείου που έγινε μεταξύ τους και με την Καθ΄ ης η Αίτηση. Επισυνάπτεται δε ως Τεκμήριο 6 αυτή και ως Τεκμήριο 7 η σύμβαση και δήλωση υποθήκης ακινήτου. Αξίζει όμως να αναφερθούν ως έχουν οι παράγραφοι 10 και 11 της ένορκης δήλωσης: «
- Από τα δύο ακίνητα του συζύγου μου που ήταν υποθηκευμένα, το ένα απαλλοτριώθηκε, μέρος του (βλέπε ακίνητο στις Καμάρες, τεμάχιο 8X6) και όταν πληρωθήκαμε από την Κυπριακή Δημοκρατία, την αποζημίωση τότε εμβάσαμε το ποσό των €60.000 την 14.05.2014 στον λογαριασμό δανείου που αφορά την πιο πάνω συμφωνία μας, με αριθμό 7408949 ‑
- Πήραμε €86.000, αλλά συμφωνήσαμε με τον Ευριπίδη Πέτρου να τους εμβάσουμε μόνο τις €60.
- Επισυνάπτω τις καταστάσεις λογαριασμού που έλαβα από τους ενάγοντες μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης ως Τεκμήριο
- Εμείς πληροφορηθήκαμε για την έκδοση της απόφασης όταν μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο στην ακίνητη περιουσία μας ανακαλύψαμε τα μέμο που έβαλαν οι ενάγοντες σε όλες τις περιουσίες μας περίπου τον Οκτώβριο του
- Αμέσως πήγαμε στον Γραμματέα της ΣΠΕ Κοντέας XXXXX Πέτρου, ο οποίος μας είπε ότι έγινε κάποιο λάθος και θα διευθετούσε το θέμα αφού ήξερε για την απαλλοτρίωση του ενυπόθηκου ακινήτου και ότι με το έμβασμα που θα τους κάναμε, δεν θα είχαμε οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στις αποπληρωμές του επίδικου δανείου.» Περαιτέρω, καταγράφονται όσα σχετίζονται με τις επιστολές που έλαβαν για καθυστερήσεις του δανείου, με την απαλλοτρίωση, τις συναντήσεις που είχαν με τον XXXXX Πέτρου και τι κατ' αυτούς τους ανέφερε, πώς εξελίχθηκε, ενώ ακολούθως, ως αναφέρεται, αφού έγιναν πολλές συναντήσεις με τους εκπροσώπους της ενάγουσας, προχώρησαν και καταχώρησαν την παρούσα αίτηση, η οποία δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η καθυστέρηση στην οποία υπήρχε στην καταχώρηση της, υπάρχει έλλειψη ενδιαφέροντος ή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, αλλά ήταν το αποτέλεσμα των προσπαθειών για επίλυση των διαφορών που είχαν με την Ενάγουσα. Στις επόμενες παραγράφους, γίνονται αναφορές στα διαλαμβανόμενα στη σύμβαση δανείου και τι κατά την άποψη τους από αυτήν, είναι καταχρηστικές ρήτρες ή υπερχρεώσεις και οποιαδήποτε άλλα ποσά τα οποία δεν θα έπρεπε να χρεωθούν, καθώς και ανατοκισμοί επί αυτού του ποσού. Όλα αυτά, εμφαίνονται στο Τεκμήριο 9 που αποτελεί σχετική μελέτη συγκεκριμένης εταιρείας. Καταλήγει ότι πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις και θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Από την άλλη, η Ενάγουσα καταχώρησε ειδοποίηση περί προώθησης ένστασης στις 20.09.2018, η οποία βασίζεται στα ίδια άρθρα, θεσμούς, νόμους και Σύνταγμα, όπως και η αίτηση. Προβάλλονται 14 λόγοι ένστασης, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: «
- Οι ενάγοντες αρνούνται το περιεχόμενο και τους ισχυρισμούς των εναγομένων και παρατηρούν ότι, ενώ η XXXXX Καφατάρη ισχυρίζεται ότι η XXXXX έχει κάποια μορφή νοητικής καθυστέρησης δεν παρουσίασε οποιοδήποτε πιστοποιητικό γι' αυτό. Αντίθετα η επιδότρια XXXXX Κωνσταντίνου, που της επέδωσε αντίγραφα των κλητηρίων για τους εναγομένους, βεβαιώνει ότι η XXXXX έχει πλήρη αντίληψη. Επιπροσθέτως ακόμη και ο ισχυρισμός για «κάποια μορφή νοητικής καθυστέρησης» δεν αποτελεί ισχυρισμό για πλήρη καθυστέρηση. Άλλωστε το γεγονός ότι αρνήθηκε να υπογράψει δείχνει πλήρως την αντίληψη της.
- Ο ισχυρισμός ότι η XXXXX δεν έδωσε τους εναγομένους τα έγγραφα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός γιατί δεν εξηγεί καν τι έγιναν τα έγγραφα.
- Ακόμη και από τους ισχυρισμούς της εναγομένης προκύπτει ότι γνώριζαν την ύπαρξη της απόφασης από το
- Συγκεκριμένα οι καταστάσεις τις οποίες παραθέτουν φέρουν ημερομηνία 15.5.
- Στις καταστάσεις αυτές φαίνεται ότι οι εναγόμενοι έχουν χρεωθεί με δικηγορικά στις 10.10.2014, στις 23.6.2014 και στις 8.10.
- Αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον στις 15.5.2017 γνώριζαν την ύπαρξη των χρεώσεων αυτών και όμως δεν έλαβαν κανένα μέτρο για ακύρωση της απόφασης χωρίς να δικαιολογούν την καθυστέρηση τους και πάλι.
- Οι ίδιοι παραδέχονται στην παράγραφο 11 ότι ανακάλυψαν το memo τον Οκτώβρη του
- Τα υπόλοιπα τα οποία αναφέρουν σχετικά με τον κύριο XXXXX Πέτρου δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθεια αλλά αποτελούν προσπάθειες των εναγομένων να δικαιολογήσουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια καθυστέρησης.
- Όσον αφορά τις προσπάθειες για διευθέτηση τις οποίες ισχυρίζονται όπως και όλα τα σχετικά με την ισχυριζόμενη υπεράσπιση της παραγράφου 16 είναι όλα απαράδεκτα.
- Οι ενάγοντες αρνούνται ότι τις πληροφορίες τις έλαβαν οι εναγόμενοι από τον κύριο Πουτζιουρή αφού οι ίδιοι παραδέχονται ότι πληροφορήθηκαν την ύπαρξη αποφάσεως και memo επί των κτημάτων τους από το
- Η επίδοση ήταν καλή και η προσπάθεια των εναγομένων τώρα αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας.
- Όσον αφορά την εταιρεία Alternus Consulting Limited οι εναγόμενοι έχουν βρει από τον Έφορο Εταιρειών ότι διευθύντρια και γραμματέας είναι η κυρία XXXXX Θεολόγου, η οποία εξ όσων πληροφορούνται από εφημερίδες είναι συνέταιρος του κυρίου XXXXX Πουτζιουρή που είναι δικηγόρος των εναγομένων και παρουσιάζεται τακτικά σε υποθέσεις που χειρίζεται ο κύριος Πουτζιουρής.
- Δεν υπάρχει καμία βάση στην προβαλλόμενη υπεράσπιση των εναγομένων.
- Τα κλητήρια εντάλματα για τους εναγομένους 1 και 2 στην πιο πάνω αγωγή τα επέδωσε η κυρία Κούλα Κωνσταντίνου, ιδιώτης επιδότρια.
- Τα κλητήρια επεδόθησαν κανονικά στην θυγατέρα των εναγομένων οι οποίοι αποτελούν ζεύγος, XXXXX, η οποία κατά πάντα κρίσιμο χρόνο ήταν ενήλικη και διέμενε μαζί τους.
- Πριν επιδώσει μίλησε με την XXXXX η οποία είναι γεγονός ότι έχει πρόβλημα με την όραση της αλλά η αντίληψη της είναι τέλεια.
- Της εξήγησε περί τίνος πρόκειται και αντελήφθη πλήρως αλλά αρνήθηκε να υπογράψει. Κατόπιν αυτού άφησε τα κλητήρια στο μέρος εκείνο εξηγώντας της ότι είναι για να δοθούν στον πατέρα και τη μητέρα της. Η XXXXX αντελήφθη πλήρως περί τίνος επρόκειτο.
- Κατά πάντα κρίσιμο χρόνο ο XXXXX Πέτρου ήταν Γραμματέας στην ΣΠΕ Κοντέας. Έχει διαβάσει την ένορκη δήλωση της 1ης εναγομένης η οποία συνοδεύει την αίτηση της ημερομηνίας 11.7.2018 για παραμερισμό της απόφασης και αναφέρει τα εξής: (α) Ουδέποτε ανέφερε σε οποιονδήποτε από τους εναγομένους ότι η απόφαση εξεδόθη κατά λάθος. Αυτό ήταν αδύνατο να συμβεί. (β) Ουδέποτε ανέφερε στους εναγομένους ή σε οποιονδήποτε από αυτούς να αγνοήσουν την απόφαση. Αντίθετα τους ανέφερε ότι δεν θα προχωρούσαν σε εκτέλεση της αποφάσεως εφόσον εκείνοι πλήρωναν κανονικά το χρέος τους δηλαδή εκάλυπταν τις καθυστερήσεις και συνέχιζαν να καταβάλλουν κανονικά τις δόσεις τους όπως είχε συμφωνηθεί. (γ) Εκπλήττει τον κύριον Πέτρου το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά προβάλλει τους ισχυρισμούς που έχει διαβάσει οι οποίοι είναι αναληθείς.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων της Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία έχει ως εξής: «
- Είμαι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο ΔΡ. ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση στην ως άνω υπόθεση και έχω δεόντως εξουσιοδοτηθεί να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
- Γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης τόσον από το φάϊλ της διαδικασίας όσον και απ' όσα μου έχει αναφέρει ο δικηγόρος Δρ. Ανδρέας Ποιητής που χειρίζεται την υπόθεση και οι ενάγοντες- πελάτες μας.
- Αρνούμαι το περιεχόμενο και τους ισχυρισμούς των εναγομένων και παρατηρώ ότι, ενώ η XXXXX Καφατάρη ισχυρίζεται ότι η XXXXX έχει κάποια μορφή νοητικής καθυστέρησης δεν παρουσίασε οποιοδήποτε πιστοποιητικό γι' αυτό. Αντίθετα η επιδότρια XXXXX Κωνσταντίνου, που της επέδωσε αντίγραφα των κλητηρίων για τους εναγομένους, βεβαιώνει ότι η XXXXX έχει πλήρη αντίληψη. Επιπροσθέτως ακόμη και ο ισχυρισμός για «κάποια μορφή νοητικής καθυστέρησης» δεν αποτελεί ισχυρισμό για πλήρη καθυστέρηση. Άλλωστε το γεγονός ότι αρνήθηκε να υπογράψει δείχνει πλήρως την αντίληψη της.
- Ο ισχυρισμός ότι η XXXXX δεν έδωσε τους εναγομένους τα έγγραφα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός γιατί δεν εξηγεί καν τι έγιναν τα έγγραφα.
- Ακόμη και από τους ισχυρισμούς της εναγομένης προκύπτει ότι γνώριζαν την ύπαρξη της απόφασης από το
- Συγκεκριμένα οι καταστάσεις τις οποίες παραθέτουν φέρουν ημερομηνία 15.5.
- Στις καταστάσεις αυτές φαίνεται ότι οι εναγόμενοι έχουν χρεωθεί με δικηγορικά στις 10.10.2014, στις 23.6.2014 και στις 8.10.
- Αυτό δείχνει ότι τουλάχιστον στις 15.5.2017 γνώριζαν την ύπαρξη των χρεώσεων αυτών και όμως δεν έλαβαν κανένα μέτρο για ακύρωση της απόφασης χωρίς να δικαιολογούν την καθυστέρηση τους και πάλι.
- Οι ίδιοι παραδέχονται στην παράγραφο 11 ότι ανακάλυψαν το memo τον Οκτώβρη του
- Τα υπόλοιπα τα οποία αναφέρουν σχετικά με τον κύριο XXXXX Πέτρου δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθεια αλλά αποτελούν προσπάθειες των εναγομένων να δικαιολογήσουν τέσσερα ολόκληρα χρόνια καθυστέρησης.
- Όσον αφορά τις προσπάθειες για διευθέτηση τις οποίες ισχυρίζονται όπως και όλα τα σχετικά με την ισχυριζόμενη υπεράσπιση της παραγράφου 16 είναι όλα απαράδεκτα.
- Αρνούμαι ότι τις πληροφορίες τις έλαβαν οι εναγόμενοι από τον κύριο Πουτζιουρή αφού οι ίδιοι παραδέχονται ότι πληροφορήθηκαν την ύπαρξη αποφάσεως και memo επί των κτημάτων τους από το
- Η επίδοση ήταν καλή και η προσπάθεια των εναγομένων τώρα αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας.
- Όσον αφορά την εταιρεία Alternus Consulting Limited έχω βρει από τον Έφορο Εταιρειών ότι διευθύντρια και γραμματέας είναι η κυρία XXXXX Θεολόγου, η οποία εξ όσων πληροφορούμαι από εφημερίδες είναι συνέταιρος του κυρίου XXXXX Πουτζιουρή που είναι δικηγόρος των εναγομένων και παρουσιάζεται τακτικά σε υποθέσεις που χειρίζεται ο κύριος Πουτζιουρής.
- Εξ όσων με συμβουλεύει ο κύριος Ποιητής δεν υπάρχει καμία βάση στην προβαλλόμενη υπεράσπιση των εναγομένων.
- Γι' αυτό ζητώ τη βοήθεια του Δικαστηρίου.» Καθώς και από ένορκη δήλωση του XXXXX Πέτρου, η οποία περιλαμβάνει τα πιο κάτω: « Κατά πάντα κρίσιμο χρόνο ήμουν Γραμματέας στην ΣΠΕ Κοντέας. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση της 1ης εναγομένης η οποία συνοδεύει την αίτηση της ημερομηνίας 11.7.2018 για παραμερισμό της απόφασης και αναφέρω τα εξής: (α) Ουδέποτε ανέφερα σε οποιονδήποτε από τους εναγομένου ότι η απόφαση εξεδόθη κατά λάθος. Αυτό ήταν αδύνατο να συμβεί. (β) Ουδέποτε ανέφερα στους εναγομένους ή σε οποιονδήποτε από αυτούς να αγνοήσουν την απόφαση. Αντίθετα τους ανέφερα ότι δεν θα προχωρούσαμε σε εκτέλεση της αποφάσεως εφόσον εκείνοι πλήρωναν κανονικά το χρέος τους δηλαδή εκάλυπταν τις καθυστερήσεις και συνέχιζαν να καταβάλλουν κανονικά τις δόσεις τους όπως είχε συμφωνηθεί. (γ) Με εκπλήττει το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά προβάλλει τους ισχυρισμούς που έχω διαβάσει οι οποίοι είναι αναληθείς.» Όπως και από την ένορκη δήλωση της XXXXX Κωνσταντίνου, η οποία έχει ως ακολούθως: «
- Είμαι ιδιώτης επιδότρια και συνεργάζομαι με το δικηγορικό γραφείο ΔΡ. ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των εναγόντων στην ως άνω υπόθεση.
- Είμαι εγώ η οποία έχω επιδώσει τα κλητήρια εντάλματα για τους εναγομένους 1 και 2 στην πιο πάνω αγωγή.
- Τα κλητήρια επεδόθησαν κανονικά στην θυγατέρα των εναγομένων οι οποίοι αποτελούν ζεύγος, XXXXX, η οποία κατά πάντα κρίσιμο χρόνο ήταν ενήλικη και διέμενε μαζί τους.
- Πριν επιδώσω μίλησα με την XXXXX η οποία είναι γεγονός ότι έχει πρόβλημα με την όραση της αλλά η αντίληψη της είναι τέλεια.
- Της εξήγησα περί τίνος πρόκειται και αντελήφθη πλήρως αλλά αρνήθηκε να υπογράψει επειδή δεν έβλεπε. Κατόπιν αυτού άφησα τα κλητήρια στο μέρος εκείνο εξηγώντας της ότι είναι για να δοθούν στον πατέρα και τη μητέρα της. Η XXXXX αντελήφθη πλήρως περί τίνος επρόκειτο.» Η ουσία των δύο, εκ των τριών, ενόρκων δηλώσεων, ήτοι της δικηγορικού υπαλλήλου και της επιδότριας, είναι ότι το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση, ήτοι στο αναφερθέν πρόσωπο, έγινε κανονικά, αφού ναι μεν έχει την ασθένεια που περιγράφεται στα δύο πιστοποιητικά, αλλά η αντίληψη της είναι καλή, όπως διαπίστωσε η επιδότρια, αφού μίλησε με αυτήν. Όσον αφορά την ένορκη δήλωση της κυρίας Κονναρή, προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, αφού τουλάχιστον γνώση της αγωγής έλαβαν από τις 15.05.2017, που είχαν στα χέρια τους οι Αιτητές τις συγκεκριμένες καταστάσεις λογαριασμού, στις οποίες φαίνεται ότι είχαν χρεωθεί με δικηγορικά έξοδα στις 10.10.2014, στις 23.06.2014 και στις 8.10.
- Επίσης αναφορά γίνεται και στο ότι, στα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για τις δήθεν υποσχέσεις του κύριου Ευριπίδη Πέτρου, δεν ευσταθούν, όπως άλλωστε τούτο αρνείται και αυτός με την ένορκη δήλωση του η οποία συνοδεύει την ένσταση. Ο δικηγόρος των Αιτητών στη γραπτή αγόρευση του, αφού αναφέρεται, ουσιαστικά, σε όσα διαλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και αφού αποκρούει τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένσταση, στη συνέχεια αναφέρεται και στο θέμα ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση από την κυρία Κονναρή, δεν γίνεται αναφορά ότι αυτή είναι εξουσιοδοτημένη από την Καθ΄ ης η Αίτηση να προβεί σε αυτήν. Πέραν των πιο πάνω, εξηγεί και γιατί δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρχε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και γιατί με όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 9, που αποτελεί τη μελέτη στην οποία φαίνεται η υπερχρέωση του δανείου της κατά €167.621,06 σεντς, καταδεικνύεται η καλή υπεράσπιση που έχει, και ως εκ τούτου, θα πρέπει να παραμεριστεί η απόφαση η οποία εκδόθηκε ερήμην στις 8.05.
- Από την άλλη, ο συνήγορος της Καθ΄ης η Αίτηση, αφού αναφέρεται πού στηρίζεται η αίτηση και στη νομολογία για το θέμα, στη συνέχεια προβαίνει σε ειδική αναφορά, στα Τεκμήρια 1 και 2, για να καταλήξει ότι, με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δεν απαγορεύεται η επίδοση σε τυφλούς, αλλά σε διανοητικά ανίκανα πρόσωπα, στα οποία όμως δεν συγκαταλέγεται το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση. Επίσης γίνεται αναφορά ότι η καθυστέρηση ήταν τέτοια, που θα πρέπει να θεωρηθεί ως πλήρης αδιαφορία και καταφρόνηση προς το Δικαστήριο, ενώ όσον αφορά το Τεκμήριο 9 που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ούτε διαφαίνεται από αυτό καλή υπεράσπιση, έτσι ώστε να τους δοθεί το δικαίωμα να παραμεριστεί η απόφαση και να καταχωρηθεί η υπεράσπιση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (Α) Η ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Πριν εξεταστούν τα κύρια θέματα που εγείρονται με την αίτηση, να λεχθεί ότι αυτή στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, Δ.17 Θ.10, Δ.48 Θ.
- (Β) Η ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΝΝΑΡΗ Αρχίζοντας από την εισήγηση του δικηγόρου των Αιτητών, ότι θα πρέπει να απορριφθεί η ένορκη δήλωση και κατ' επέκταση η ένσταση, γιατί δεν δίνεται εξήγηση ή καλύτερα δεν διαφαίνεται αν είναι εξουσιοδοτημένη η κυρία Κονναρή από την Καθ΄ ης η Αίτηση, και ως διαφαίνεται, έχει εξουσιοδοτηθεί από τους δικηγόρους για τους οποίους εργάζεται, θα πρέπει να πω ότι σύμφωνα με την παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης της κυρίας Κονναρή, γίνεται αναφορά ότι έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να προβεί στην ένορκη δήλωση. Το δεόντως, ασφαλώς αναφέρεται στην Καθ' ης η Αίτηση, γιατί δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά. Άλλωστε δεν ζητήθηκε να αντεξεταστεί επί τούτου και να διαφανεί ότι προκύπτει οτιδήποτε άλλο. Ως εκ τούτου, δεν θεωρώ ότι η κυρία Κονναρή, δεν είναι εξουσιοδοτημένη από την Καθ΄ ης η Αίτηση. (Γ) ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΑΚΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ Είναι ισχυρισμός των Αιτητών και θέση που προωθήθηκε από τον δικηγόρο τους, ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο αναφερθέν πρόσωπο ήταν αντικανονική και κακή επίδοση. Θεωρώ ότι το θέμα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί πριν από τα άλλα αφού η επιτυχία του σημαίνει παραμερισμό της απόφασης χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΙΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ ν. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΤΤΟΜΗ)
(1997)1 Α.Α.Δ. 247, που αφορούσε αίτηση παραμερισμού απόφασης είχε τεθεί θέμα στην πρωτόδικη διαδικασία, κακής επίδοσης καθότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε σε γραμματέα στο γραφείο του εφεσείοντα που δεν ήταν υπεύθυνο στον επαγγελματικό του χώρο πρόσωπο. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι όντως γι' αυτό το λόγο υπήρξε κακή επίδοση και παραμέρισε την απόφαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα: «Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή ήταν ορθή κατά τη γνώμη μας (βλ. Δ.5 Θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας) το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο ex debitojustitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Άρθρο 30
(3)(α) και (β) του Συντάγματος).» Στην υπόθεση ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. CHR. P. MICHAELIDES (ESTATES) LTD
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 η οποία αφορούσε αίτηση παραμερισμού, για το λόγο ότι υπήρξε κακή επίδοση ένεκα ότι το κλητήριο ένταλμα αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν αμφιβάλλουμε για την ορθότητα των παραπάνω πρωτόδικων αποφάσεων και ότι το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρ. 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος. Οι περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά και η αχλύς που περιβάλλει την επίδοση - δεν είναι καν γνωστό το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο και η ιδιότητα του - δεν μας αφήνουν αμφιβολία για το παράτυπο της επίδοσης, με βάση την οποία λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση. Αυτή ήταν και η αιτία, που η εφεσίβλητη δεν έλαβε γνώση της έγερσης της αγωγής για να αμυνθεί, όπως ήταν και η πρόθεση της. Ορθά λοιπόν παραμερίστηκε η απόφαση εφόσον δεν προηγήθηκε έγκυρη επίδοση.» Η υπόθεση ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΧΑΗΛ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1044 αφορούσε αίτηση παραμερισμού από τον εφεσίβλητο για το λόγο ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε στη σύζυγο του, με την οποία κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου - Σεπτεμβρίου του 1999 και δη κατά την ημερομηνία επίδοσης σ' αυτήν στις 12/2/99, εβρίσκετο σε διάσταση και δεν συγκατοικούσε μαζί της, γι' αυτό και δεν έλαβε γνώση της αγωγής. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποδεχόμενο αυτό το γεγονός παραμέρισε την απόφαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε ότι αφού έγινε αποδεχτός ο λόγος που προέβαλε ο εφεσίβλητος, ότι δεν έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας, τότε έχει καθαρό δικαίωμα παραμερισμού της απόφασης να προβάλει την όποια υπεράσπιση του. Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση της δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο. Έγινε δε αναφορά στην απόφαση της ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ v. ΖΗΝΑ ΠΟΥΛΛΗ
(2001)3 Α.Α.Δ. 1060. Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Zehil v. Roberts
(2009)1 Α.Α.Δ. 678. Στην υπόθεση ΝΕΜΙΤΣΑΣ ν. CHAPARIAN
(2011)1 Α.Α.Δ. 806 εξηγώντας τη διαφορά που υπήρχε με την υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, ανωτέρω, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση μας, η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε η αγωγή καταγραφόταν ρητά και ήταν ζήτημα ποια εκδοχή θα γινόταν αποδεχτή - ή εκείνη του επιδότη, λαμβανομένων υπόψη και των υπολοίπων στοιχείων του φακέλου, ή εκείνη του εφεσείοντα.» Στην υπό κρίση περίπτωση, τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση για να παραμεριστεί η απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 8.05.2014, σχετίζονται με τα δύο πιστοποιητικά, Τεκμήρια 1 και 2, που περιγράφουν την ιατρική κατάσταση του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε η αγωγή και αυτά αναφέρονται σε πρόβλημα των οφθαλμών, τα οποία την καθιστούν πρακτικά τυφλή. Πλην όμως, σε κανένα από αυτά τα δύο πιστοποιητικά δεν αναφέρεται ότι είναι διανοητικά ανίκανη και επίσης δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε πιστοποιητικό περί τούτου ή οποιοδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου. Η μόνη αναφορά γι' αυτό το θέμα, γίνεται από την ενόρκως δηλούσα στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση στην οποία αναφέρεται ότι έχει κάποιας μορφής νοητικής καθυστέρησης και αυτό φαίνεται αμέσως όταν την δει κάποιος για πρώτη φορά. Αυτή όμως η αναφορά της ενόρκως δηλούσας, δεν μπορεί να αποτελέσει σε καμιά περίπτωση ιατρική γνώμη, έτσι ώστε το Δικαστήριο να το λάβει υπόψιν. Αποτελεί τη δική της πεποίθηση και τίποτε περισσότερο. Επομένως δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο που να υποστηρίζει την αναφορά της αυτήν. Από την άλλη, η Καθ΄ ης η Αίτηση, ανέδειξε αυτό το θέμα, τόσο με τις ένορκες δηλώσεις της Κονναρή και της επιδότριας, όσο και κατά την αγόρευση του συνηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτηση, ότι δηλαδή τα δύο αναφερθέντα ιατρικά πιστοποιητικά, δεν καταδεικνύουν ότι το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση της αγωγής, είναι διανοητικά ανίκανο, όπως αναφέρεται στη Δ.5 Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αλλά απεναντίας από την ένορκη δήλωση της επιδότριας, διαφαίνεται ότι από τη συνομιλία που είχε μαζί της, είχε τέλεια αντίληψη. Τίποτε δεν αναφέρθηκε, ούτε παρουσιάστηκε, ούτε υποστηρίχθηκε, σύμφωνα με το οποίο να καταδεικνύεται ότι η επιδότρια λέει ψέματα στην ένορκη δήλωσή της ότι το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοση είχε τέλεια αντίληψη και ως εκ τούτου αποδέχομαι τον ισχυρισμό της και απορρίπτω τον ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι έχει κάποιας μορφής νοητική καθυστέρηση αφού δεν υποστηρίζεται από ανάλογη ιατρική βεβαίωση. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι δεν μπορεί ένεκα της πάθησης του προσώπου στο οποίο έγινε η επίδοση της αγωγής, να συμπεριληφθεί το πρόσωπο αυτό ή να τεθεί κάτω από το Δ.5 Θ.5, ως ανίκανο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, αυτός ο ισχυρισμός απορρίπτεται. Με την απόρριψη του ισχυρισμού αυτού, καταδεικνύεται ότι η επίδοση έγινε καθόλα νομότυπα και επομένως η επίδοση είναι καλή. (Δ) ΟΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Η απόφαση, της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός της, εξεδόθη δυνάμει της Δ.17 Θ.3, λόγω έλλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2-Αιτητών. Σύμφωνα με την Δ.17 Θ.10, απόφαση που λαμβάνεται κατ' αυτόν τον τρόπο δύναται να παραμεριστεί. Η Δ.17 Θ.10 έχει ως ακολούθως: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this order, it shall be lawful for the court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όπου εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με τέτοιους όρους που ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Το Ανώτατο Δικαστήριο έχοντας ως κατευθυντήρια υπόθεση την κλασική υπόθεση EVANS ν. BARTLAM, 1937 2 ALL E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης. Έκτοτε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου επαναλήφθηκαν και επαναβεβαιώθηκαν οι ίδιες αρχές που υιοθετήθηκαν με βάση την Evans πιο πάνω. Πρωταρχικής σημασίας είναι (α) η αποκάλυψη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης και (β) η εξήγηση για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου (βλ. υποθέσεις Ioannis Kotsapas and sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Company
(1967)1 CLR 317, Φυλακτού v. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Mine and Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Ζήνων Μερκής v. Yiannoukas Holiday Ltd and another
(1994)1 A.A.Δ. 736, Vica Pica Disco Ltd κ.α. v. Happy Street Disco Ltd
(1997)1 (A) Α.Α.Δ. 28, Ανδρέας Κλεάνθους v. Tradex Ltd
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 988, Μαρία Γιώργαινα Λευκίδου v. Άριστου Κανναουρίδη
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 528, Κάτια Χριστοφόρου κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 86, Χατζηνικολάου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1179, Bush v. Γιάννη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1342, ΣΠΕ Παλλουριώτισας v. Αρτέμη
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1762, Καλλής v. Alpha Bank
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 793, Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101, Salamis Ltd v. Bata Ltd
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1767, Τεγκεράκης ν. Δήμος Λευκωσίας
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 289, Orams v. Αποστολίδης
(2006)1 Α.Α.Δ. 140, Καψού v. Alpha Bank
(2008)1 Α.Α.Δ. 1135, Παρασκευόπουλος v. Παρασκευόπουλου
(2009)1 Α.Α.Δ. 502, Νέμιτσας v. Chaparian
(2011)1 Α.Α.Δ. 806, Δωρίτης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1 Α.Α.Δ. 314, Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd (αρ. 1)
(2012)1 Α.Α.Δ. 647, Pechtchachanskaia κ.α. ν. Esipovich, Πολιτική Έφεση 310/2010, ημερ. 20.6.2014, Eric John Wakeham v. Audar Majid Bhatti κ.ά., Πολιτική Έφεση 49/2011, ημερ. 25.5.2016 και ΧΡΥΣΟΔΟΝΤΑΣ ν. ΑΚΟΥΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Ε10/2013, ημερ. 6.6.2018. Στην υπόθεση ΜΕΡΚΗ v. YIANNOUKAS, πιο πάνω, στις σελίδες 748 και 749 συνόψισαν το σκεπτικό της υπόθεσης EVANS v. BARTLAM, ανωτέρω, ως ακολούθως: «
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν΄ αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεση, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσής του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.» Στην υπόθεση ΠΑΤΟΥΡΗ ν. HELLENIC BANK LTD
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2123, ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ΄ αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης.» Επίσης λέχθηκαν και τα εξής: «Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα στοιχεία καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Στην υπόθεση PHYLACTOU AND OTHERS ν. MICHAEL
(1982)1 C.L.R. 204, 210, λέχθηκε ότι κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Τούτο επαναλήφθηκε στην υπόθεση Αντρέας Ιωάννου ν. Σκάφος Veronica
(2003)1 (A) Α.Α.Δ. 437. Βλ. επίσης G&A Optus Electronics Services Ltd κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 814, Γεωργίου κ.ά. v. Χριστοδούλου
(2011)1 Α.Α.Δ. 561, Δωρίτης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2012)1 Α.Α.Δ. 314 και Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd (Αρ. 1)
(2012)1 Α.Α.Δ. 647. (Δ)
(1)ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ Σε σχέση με το ζήτημα της δικαιολόγησης της μη εμφάνισης, στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη,
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, ειπώθηκε ότι η αίτηση παραμερισμού μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή, η οποία ισοδυναμεί με μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Mine and Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ελένη Ιακώβου κ.α.
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 457 και Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφεία Κώστας Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1101, Alkadia, ανωτέρω, Καλλής ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 793, Ευάνθης ν. Δημάδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1822, Αργυρού ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 816, Cyber Group Ltd κ.α. ν. Κολιά
(2007)1 Α.Α.Δ. 614, Zehil v. Roberts
(2009)1 A.A.Δ. 678 και ΧΡΥΣΟΔΟΝΤΑΣ ν. ΑΚΟΥΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Ε10/2013, ημερ. 6.6.2018). Στην υπόθεση ΧΡΥΣΟΔΟΝΤΑΣ, ανωτέρω, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ούτε αυτός ο λόγος έφεσης ευσταθεί. Με βάση τις αρχές της νομολογίας, εάν ένας εναγόμενος επιδείξει αδιαφορία για την αγωγή, η οποία είναι δυνατό να θεωρηθεί μομφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου του, αποτελεί βάσιμο λόγο για την απόρριψη αιτήματος παραμερισμού απόφασης, έστω και αν έχει αποκαλύψει συζητήσιμη υπεράσπιση (βλ. Phylactou v. Michael και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη, πιο πάνω). Γνώμονας για την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξισορρόπηση της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του από τη μια και της ανάγκης για τελεσιδικία από την άλλη.» Σε ό, τι αφορά την καθυστέρηση καταχώρησης της αίτησης, διαφαίνεται από τις παραγράφους 10 και 11, που έχουν αναφερθεί προηγουμένως, ότι από τα λεγόμενα της ενόρκως δηλούσας, τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2014, θα πρέπει να έλαβε γνώση, αφού γίνεται αναφορά ότι πληροφορήθηκαν για την αγωγή όταν ανακάλυψαν τον Οκτώβριο του 2014 και μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο ότι ενεγράφη MEMO επί της ακίνητης περιουσίας, οπότε αμέσως πήγαν στον γραμματέα της ΣΠΕ Κοντέας, στον Ευριπίδη Πέτρου, ο οποίος τους είπε ότι έγινε κάποιο λάθος και θα διευθετούσε το θέμα, αφού ήξερε για την απαλλοτρίωση του ενυπόθηκου ακινήτου και ότι με το έμβασμα που θα τους κάνανε, δεν θα είχε οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στις αποπληρωμές του επίδικου δανείου. Αν ήταν έτσι τα πράγματα, αφού το έμβασμα έγινε στις 14.05.2014, σημαίνει ότι, ίσως, να έλαβαν γνώση ενωρίτερα από τις 14.5.2014 για την έκδοση της απόφασης στις 8.5.2014. Εν πάση περιπτώσει, γνώση έλαβαν, όπως λέχθηκε και πιο πάνω, τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2017 που έλαβαν τις καταστάσεις λογαριασμού στις οποίες φαίνεται ότι ο λογαριασμός είχε χρεωθεί με δικηγορικά έξοδα στις ημερομηνίες 23.06.2014, 8.10.2014 και 10.10.2014. Επομένως οι ισχυρισμοί που έχει προβάλει η Εναγόμενη 1 Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτοί και απορρίπτονται. Από αυτά που έχω αναφέρει προηγουμένως, βρίσκω ότι η εξήγηση που έχει δοθεί από τους Αιτητές για τη μη εμφάνιση τους, δεν μπορεί να ευσταθήσει και, όπως είπα ανωτέρω, απορρίπτεται και άρα αυτή η προϋπόθεση δεν πληρείται. Κρίνεται μάλιστα ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι τέτοιας φύσεως που συνιστά καταφρόνηση του Δικαστηρίου. (Δ)
(2)ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ Όσον αφορά την υπεράσπιση η οποία στηρίζεται στη μελέτη που έχει γίνει, ως εμφαίνεται από το Τεκμήριο 9, θα έλεγα ότι πράγματι φαίνεται ότι ενός είδους εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, ίσως να μπορούσε να υπάρχει, αφού φαίνεται ότι ο λογαριασμός υπερχρεώθηκε κατά €167.621,06 σεντς. Με τη διαπίστωση όμως του Δικαστηρίου ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης συνιστά περιφρόνηση του Δικαστηρίου, κρίνω ότι αποτελεί καθοριστικής σημασίας ως προς το αποτέλεσμα της αίτησης, η οποία δεν μπορεί να είναι άλλη, παρά η αποτυχία αυτής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €2.000 συν Φ.Π.Α υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτησης και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο