ΣΠΕ ΞΥΛΟΦΑΓΟΥ ν. ΣΠΕΤΣΙΩΤΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 162/13, 20/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A137 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 162/13 Μεταξύ: ΣΠΕ ΞΥΛΟΦΑΓΟΥ Εναγόντων και
- XXXXX ΣΠΕΤΣΙΩΤΗ
- XXXXX ΣΠΕΤΣΙΩΤΗ
- XXXXX ΣΠΕΤΙΩΤΗ Εναγομένων Aίτηση ημερομηνίας 28.9.2017 για συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με τις αγωγές Ε.Δ. Λάρνακος 164/13, 1293/13, 1429/13, 1769/13, 1601/14, 77/13, 2143/13 και 1761/
- Ημερομηνία: 20 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: Η κα Γ. Πάτσαλου για Χρ. Πουτζιουρή, για ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΥΤΖΙΟΥΡΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ'ων η αίτηση στην αγ. 1769/13: Ο κ. Α. Γιάγκου για ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην αγ. 162/13, 164/13 και 2143/13: Η κα Α. Παναγή για Χ. ΑΡΓΥΡΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην αγ. 1293/13: Ο κ. Γ. Λουκαϊδης για ΔΡ ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην αγ.1429/13: Ο κ. Αργυρίδης για Γ. ΑΡΓΥΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην αγ. 77/13: Ο κ. Θ. Ποσνακίδης για ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση στην αγ. 1761/13: Η κα Σ. Οικονόμου για ΣΟΦΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (EX TEMPORE) Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με τις προαναφερόμενες αγωγές οι οποίες έχουν εγερθεί όλες από την ΣΠΕ Ξυλοφάγου εναντίον διαφόρων εναγομένων, κυρίως εναντίον των XXXXX Σπετσιώτη, XXXXX Σπετσιώτη και XXXXX Σπετσιώτη. Η Αίτηση δεν υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση. Καταγράφεται στο σώμα της, σε σχέση με το πραγματικό υπόβαθρο, πως: · όλοι οι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγόρο. · όλες οι υποθέσεις αφορούν δανεισμό των εναγομένων με υποθήκη τα ίδια ακίνητα. · θα δοθεί μαρτυρία από τους ίδιους μάρτυρες. · τα τεκμήρια τα οποία θα προσκομισθούν θα είναι τα ίδια. Γι΄ αυτό, καταλήγει ο συνήγορος των εναγομένων (σ΄όλες τις αγωγές είναι ο ίδιος), είναι προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να συνεκδικαστούν οι αγωγές ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο έκδοσης αντιφατικών δικαστικών αποφάσεων, θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.14 θ.θ. 1,2,3,4 και 5, Δ.48 θ.θ. 1-4 και 9(e), Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες (εκπροσωπούνται στις αγωγές από διαφορετικούς δικηγόρους) καταχώρησαν Ενστάσεις προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, τους εξής Λόγους: · Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας και των θεσμών για την συνένωση των αγωγών. · Ότι δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης αλλά αντίθετα θα δημιουργηθούν περαιτέρω προβλήματα, κυρίως πρακτικά, κατά την ακροαματική διαδικασία. · Ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης. · Ότι οι ενάγοντες αντιπροσωπεύονται στις αγωγές από διαφορετικούς δικηγόρους, ζήτημα το οποίο θα προκαλέσει δυσκολίες στην εκδίκαση της υπόθεσης. · Ότι τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, είναι διαφορετικά. · Ότι το έργο του Δικαστηρίου δεν θα ευκολυνθεί και το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν θα εξυπηρετηθεί. Οι Ενστάσεις, οι οποίες στηρίζονται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, συνοδεύονται από Ένορκες Δηλώσεις οι οποίες ουσιαστικά επιβεβαιώνουν τους Λόγους της Ένστασης. Η Διαταγή 14, Καν. 2 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: "Ο 14 r.
- When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Και σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εφαρμοστέο κριτήριο είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, με περιορισμό των εξόδων και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης [Βλ. Georgios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington & Others
(1954)1 All E.R. 861, MEDCON CONSTRUCTION LIMITED v. ΧΡ. ΜΑΡΝΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546]. Το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων [Βλ. SAMATAS ENTERPRISES LTD v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Γ. Α.Α.Δ. 1876]. Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από την συνεκδίκαση [Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου
(1990)1 Α.Α.Δ. 416]. Η πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται από τις έγγραφες προτάσεις, είναι παράγοντας που συνηγορεί υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των αγωγών παρά στην απόρριψη του αιτήματος. Ενώ το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου ο οποίος έχει το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος κατά την ακροαματική διαδικασία, και αυτό σε συνάρτηση με το νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) που φέρουν οι διάδικοι ανάλογα και σε σχέση με τους ισχυρισμούς που αντιστοίχως προβάλλουν στα δικόγραφα, θα πρέπει να θεωρείται ως δευτερεύον και δεν θα πρέπει να αποτελεί λόγο για απόρριψη του αιτήματος για συνένωση. Το εν λόγω ζήτημα ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας [ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΛΤΔ Vs APAK AGRO INDUSTRIES κ.α.
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1721]. Στην προαναφερόμενη υπόθεση (ΑPAK) λέχθηκαν περαιτέρω τα εξής: «Διάταγμα συνένωσης Αγωγής εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Ηadjiathanasiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. και Ηealey and others v. A. Waddington and Sons Ltd and others
(1954)1 All E.R.861.» Στην τελευταία υπόθεση Ηadjiathanassiou v. Parperides (ανωτέρω) λέχθηκε πως κατάλληλος χρόνος για την υποβολή αίτησης για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της Αίτησης για Οδηγίες που συνήθως υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση του συνηγόρου των Αιτητών δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τα νομικά ζητήματα ενδεχομένως να είναι κοινά αφού όλες οι αγωγές αφορούν πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν από την ΣΠΕ ΞΥΛΟΦΑΓΟΥ κυρίως προς την οικογένεια (όπως φαίνεται) Σπετσιώτη (XXXXX Σπετσιώτη, XXXXX Σπετσιώτη και XXXXX Σπετσιώτη), οι οποίοι σε κάποιες αγωγές είναι πρωτοφειλέτες και αλλού εγγυητές. Όμως ούτε ταύτιση διαδίκων υπάρχει σε όλες τις αγωγές, ούτε και τα πραγματικά ζητήματα είναι τα ίδια. Σε κάποιες από τις αγωγές, εναγόμενοι δεν είναι μόνο τα προαναφερόμενα πρόσωπα αλλά και άλλα πρόσωπα. Η συνεκδίκαση των 9 αγωγών θα δημιουργήσει προβλήματα μάλλον παρά θα βοηθήσει την διαδικασία, καθότι οι ενάγοντες εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους και οι μάρτυρες θα είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που αναφέρουν οι αιτητές στην Αίτηση τους. Περαιτέρω, έχει σημειωθεί σημαντική καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης. Ενώ οι αγωγές έχουν καταχωρηθεί το 2013, η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωρηθεί τον Σεπτέμβριο του 2017. Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος που συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Τέλος, θα πρέπει να λεχθεί ότι οι εναγόμενοι-αιτητές δεν συνόδευσαν την Αίτηση τους με Ένορκη Δήλωση στην οποία να φαίνεται το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου την στηρίζουν, θέση την οποία όλοι οι δικηγόροι των εναγόντων-καθ΄ ων η Αίτηση προέβαλαν στις αγορεύσεις τους, θέση η οποία με βρίσκει σύμφωνη. Οι εναγόμενοι-αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν, να πείσουν το Δικαστήριο για την ύπαρξη κοινών νομικών ή πραγματικών ζητημάτων, όπως διατείνονται. Δεν προσκόμισαν ο,τιδήποτε το οποίο να υποστηρίζει τη θέση τους. Η Αίτηση στερείται πραγματικού και νομικού υποβάθρου. Κατά την κρίση μου θεωρώ ότι κανένα όφελος δεν θα προκύψει με την συνένωση των αγωγών, ούτε θα είναι προς το συμφέρον των διαδίκων ούτε και ως προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Λαμβανομένου δε υπόψη και της καθυστέρησης που σημειώθηκε στην καταχώριση της Αίτησης, κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της απόρριψης του αιτήματος και όχι υπέρ της αποδοχής του. Για τους προαναφερόμενους λόγους, κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, θεωρώ πως δεν πρέπει να αποστώ από τον κανόνα πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται έξοδα €700,- συν ΦΠΑ υπέρ των εναγόντων-καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των εναγομένων-Αιτητών, σε κάθε αγωγή, (1293/13, 1429/13, 1769/13, 1601/14, 77/13, 1761/13), πλην των αγωγών 162/13, 164/13 και 2143/13, που οι ενάγοντες θα λάβουν €700,- συν ΦΠΑ και για τις τρεις αγωγές (ένα σετ εξόδων). Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της κάθε αγωγής. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο