← Κύπρος

Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας Λτδ ν. Καϊλη κ.α., Αγωγή αρ.: 3445/13, 6/11/2018

Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας Λτδ ν. Καϊλη κ.α., Αγωγή αρ.: 3445/13, 6/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A184 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3445/13 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας Λτδ Εναγόντων -και-

  1. XXXXX Καϊλη
  2. XXXXX Γεωργίου, το γένος XXXXX Παναγή
  3. XXXXX Κυριάκου Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.10.2017 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους-αιτητές: κος Στέλιος Παναγιώτου Για τους ενάγοντες-καθ' ων η Αίτηση: κος Χρίστος Θεοδούλου για ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με ό,τι οι ενάγοντες διατείνονται στην Έκθεση Απαίτησης, παραχώρησαν στους εναγομένους 1 και 2, πιστωτικές διευκολύνσεις (στεγαστικό δάνειο) στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 29.8.
  5. Ο εναγόμενος 3 εγγυήθηκε γραπτώς την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των εναγομένων 1 και 2, στην βάση γραπτής σύμβασης εγγύησης ημερομηνίας 2.9.
  6. Προς περαιτέρω εξασφάλιση της πληρωμής του δανείου, ο εναγόμενος 1 ενέγραψε υποθήκη (Υ4397/2011) επί ακινήτου του στην επαρχία Λάρνακος. Με την αγωγή, οι ενάγοντες αξιώνουν από όλους τους εναγομένους, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, την καταβολή του ποσού των €124.681,17 πλέον τόκους και έξοδα, καθώς και την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής. Οι εναγόμενοι (εκπροσωπούντο αρχικά από άλλο δικηγόρο), καταχώρησαν στις 11.3.2014, Έκθεση Υπεράσπισης η οποία έχει ως ακολούθως: « Έκθεση Υπερασπίσεως
  7. Πλην των ρητών παραδοχών των οι εναγόμενοι αρνούνται άπαντας ομού και έναν έκαστον κεχωρισμένως τους ισχυρισμούς των εναγόντων.
  8. Οι εναγόμενοι αρνούνται την παρ. 1 της αγωγής και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει, πολλώ μάλλον ως έχει ο τίτλος της αγωγής.
  9. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι τα κατ΄ισχυρισμόν οφειλόμενα ποσά περιέχουν χρεώσεις και ή υπερχρεώσεις μη επιτρεπόμενες και ή παράνομες.
  10. Ως εκ των ανωτέρω οι εναγόμενοι ζητούν την απόρριψιν της αγωγής.» Μετά την ολοκλήρωση της καταχώρησης των εγγράφων προτάσεων, η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες και στην συνέχεια για ακρόαση. Λόγω του θανάτου του εναγόμενου 1 την 1.6.2014, ο τίτλος της αγωγής τροποποιήθηκε και το όνομα του αποβιώσαντος αντικατεστάθη από τους διαχειριστές της περιουσίας του. Σημειώθηκε επίσης αλλαγή στην εκπροσώπηση τους. Ο νέος (δεύτερος κατά σειρά) δικηγόρος που τους εκπροσωπούσε, καταχώρησε (μετά την καταχώρηση του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος) στις 14.9.2015 Έκθεση Υπεράσπισης με το ίδιο αρχικό περιεχόμενο. Στις 14.12.2016, ο συνήγορος των εναγομένων υπέβαλε αίτημα για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης ώστε να συμπεριληφθούν σε νέα παράγραφο (παράγραφος 4) «περαιτέρω και/ή διαζευκτικά» ισχυρισμοί πως οι ενάγοντες όφειλαν να διατηρούν την ασφαλιστική κάλυψη των εναγομένων σε ισχύ και πως το κατ΄ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο και/ή μέρος αυτού, θα έπρεπε να καλυφθεί από την ασφάλεια ζωής του εναγομένου
  11. Στις 14.9.2017 που η αίτηση είχε οριστεί για ακρόαση, οι εναγόμενοι εκπροσωπήθηκαν από νέο δικηγόρο (τρίτος κατά σειρά) ο οποίος απέσυρε την εν λόγω αίτηση με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων των εναγομένων και καταχώρησε στην συνέχεια την επίδικη Αίτηση. Με την υπό κρίση Αίτηση ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, με την αντικατάσταση ολόκληρου του δικογράφου με νέο, ώστε να περιληφθούν στο νέο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης οι εξής ισχυρισμοί καθώς και Ανταπαίτηση. (α) πως η επίδικη συμφωνία δανείου η οποία «ουσιαστικά αποτελούσε αναδιάρθρωση των δανείων των εναγομένων 1 και 2 σε ένα συνολικό δάνειο ύψους €110.000,= δεν έγινε νομότυπα ή/και είναι άκυρη ή/και ακυρώσιμη ή/και δεν είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης» καθότι οι εναγόμενοι δεν είχαν την ευκαιρία να συμβουλευθούν δικηγόρο της επιλογής τους, δεν ενημερώθηκαν ή/και παραπλανήθηκαν σχετικά με το περιεχόμενο και τους όρους της και πως αυτή ήταν το αποτέλεσμα αθέμιτης επιρροής των εναγόντων. (β) πως οι «αυξομειώσεις ή/και οι τροποποιήσεις του βασικού επιτοκίου ή/και των προσαυξήσεων ή/και του τόκου υπερημερίας ή/και του συνολικού επιτοκίου είναι παράνομες, καταχρηστικές και άκυρες». Πως το καθορισθέν υπό των εναγόντων επιτόκιο και η αύξηση του είναι προϊόν τοκογλυφίας ή/και είναι υπερβολικά ψηλό. (γ) πως η επίδικη συμφωνία δανείου έχει τερματιστεί ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόντων. (δ) πως «οι ενάγοντες όφειλαν να διατηρούν την ασφαλιστική κάλυψη των εναγομένων σε ισχύ ή/και σε ισχύ σε περίπτωση θανάτου οιουδήποτε εκ των πρωτοφειλετών» και πως σε περίπτωση που οι ίδιοι ενημερώνοντο από τους ενάγοντες ότι «δεν θα τους παρεχόταν ασφαλιστική κάλυψη δεν θα προχωρούσαν σε οιανδήποτε σύναψη συμφωνίας με τους ενάγοντες ή/και αναδιάρθρωση των προηγούμενων δανείων τους». (ε) πως η συμφωνία εγγύησης (υπεγράφη στις 29.8.2011 και όχι στις 2.9.2011 ως διατείνονται οι ενάγοντες) δεν «συνετάχθη ή/και υπεγράφη νομότυπα ή/και είναι άκυρη ή/και ακυρώσιμη καθότι ο εναγόμενος 3 δεν είχε την ευκαιρία να συμβουλευτεί δικηγόρο της επιλογής του ή/και δεν είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης». (στ) πως η επίδικη συμφωνία εγγύησης «ακυρώθηκε ή/και τερματίστηκε ένεκα της παράβασης του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.179 ή/και του περί της Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197

(1)/2003». (ζ) πως το έγγραφο υποθήκης (η υπογραφή του από τον εναγόμενο 1 είναι παραδεκτή) δεν «συνετάχθη ή/και υπεγράφη νομότυπα ή/και είναι άκυρο ή/και ακυρώσιμο καθότι ο εναγόμενος 1 δεν είχε την ευκαιρία να συμβουλευθεί δικηγόρο της επιλογής του ή/και δεν είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης». Με την προτεινόμενη Ανταπαίτηση ζητείται: «Α. Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται η επίδικη συμφωνία δανείου άκυρη ή/και ανίσχυρη ή/και μη εκτελεστή ή/και άνευ έννομου αποτελέσματος ως αναφέρεται λεπτομερέστερα ανωτέρω. Β. Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται η επίδικη συμφωνία εγγύησης άκυρη ή/και ανίσχυρη ή/και μη εκτελεστή ή/και άνευ έννομου αποτελέσματος ως αναφέρεται λεπτομερέστερα ανωτέρω. Γ. Απόφαση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται το επίδικο έγγραφο υποθήκης άκυρο ή/και ανίσχυρο ή/και μη εκτελεστό ή/και άνευ έννομου αποτελέσματος ως αναφέρεται λεπτομερέστερα ανωτέρω. Δ. Οιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα πλέον ΦΠΑ». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19, θ.26, Δ.25 θ.1-6, Δ.48 θ.1-9, Δ.64 θ.1-2, στο δίκαιο της επιείκειας, στη νομολογία, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της εναγομένης 2 και του Παναγιώτη Σάββα. Η εναγόμενη 2 αποδίδει ευθύνες στον προηγούμενο δικηγόρο τους (τον δεύτερο κατά σειρά) για τον «κακό χειρισμό της υπόθεσης», ο οποίος, όπως διατείνεται, όχι μόνο δεν συνέταξε την Έκθεση Υπεράσπισης ως οι οδηγίες ή τα γεγονότα όπως του τα παρέθεσαν, αλλά δεν προωθούσε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τόσο της ίδιας όσο και των λοιπών εναγομένων. Διατείνεται πως θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης για να είναι σε θέση οι εναγόμενοι να παρουσιάσουν «δεόντως» την Υπεράσπιση τους ώστε όλες οι πτυχές της υπόθεσης να τύχουν της δέουσας εξέτασης από το Δικαστήριο. Σ΄αντίθετη περίπτωση, θα επηρεαστεί δυσμενώς το δικαίωμα τους για δίκαιη δίκη. Ο XXXXX Σάββα, εγκεκριμένος λογιστής και μέλος της οικογένειας των εναγομένων, αναφέρει πως λόγω του επαγγέλματος του ανέλαβε να εξετάσει κατά πόσον ο λογαριασμός που διατηρούσαν οι ενάγοντες σε σχέση με τους εναγόμενους χρεωνόταν με παράνομες χρεώσεις, παράνομους τόκους ή ανατοκισμούς. Οι ενάγοντες έφεραν Ένσταση στο αίτημα των εναγομένων. Είναι η θέση τους ότι η Αίτηση είναι άσχετη, κακόπιστη, ότι υποβάλλεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο και υπό συνθήκες που αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ότι πλήττει δυσμενώς τα συμφέροντα τους, ότι η προτεινόμενη Υπεράσπιση «μεταβάλλει τον χαρακτήρα και την φύση της αγωγής», ότι πλήττεται η ορθή και η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Γενικά, είναι η θέση των εναγόντων ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από την νομολογία, ώστε να δοθεί άδεια για τροποποίηση της Υπεράσπισης σ΄αυτό το στάδιο και γι΄αυτό τον λόγο η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Χριστοφόρου, δεόντως εξουσιοδοτημένης από τους Ενάγοντες, η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ.560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ πως η Αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί για τους ακόλουθους λόγους: (i) Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί θα μπορούσαν να προβληθούν κατά τον χρόνο σύνταξης του δικογράφου της Υπεράσπισης τους. Η θέση τους πως ο δικηγόρος τους κατά τον χρόνο εκείνο (άλλος από τον νυν) υπήρξε αμελής, δεν μπορεί να τους δίδει έρεισμα. Στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά. (ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014), λέχθηκε πως: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οπoίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.A.Δ. 501, 510)." (ii) Η Αίτηση υποβάλλεται σε καθυστερημένο στάδιο. Πλήττονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εναγόντων από την εκκρεμοδικία της αγωγής. Είναι συνταγματική επιταγή η διεξαγωγή της δίκης εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος (άρθρο 30.2 του Συντάγματος). (iii) Θα ανατραπεί η πορεία της διαδικασίας σε βάρος των εναγόντων, οι οποίοι θα πρέπει να επανακαθορίσουν την θέση τους. Στην υπόθεση JAMAL Y. KHAN κ.α. ν. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211, λέχθηκαν τα εξής: «Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» (iv) Οι νέοι ισχυρισμοί που οι εναγόμενοι προσπαθούν να εισαγάγουν με την προτεινόμενη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, έρχονται σε αντίθεση με την υφιστάμενη θέση τους, δεδομένου του ότι η υπογραφή των συμφωνιών δανείου, εγγύησης και υποθήκης είναι παραδεκτή από μέρους τους. Εκείνο το οποίο ισχυρίζονται είναι πως τα αξιούμενα ποσά περιέχουν παράνομες και/ή μη επιτρεπόμενες χρεώσεις. Με τους προτεινόμενους ισχυρισμούς αμφισβητούν την εγκυρότητα όλων των συμφωνιών. Στην υπόθεση Kallice Holdings Co Ltd v. MTR (Overs.) Metals Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162, όπου επιχειρήθηκε η προβολή νέας υπεράσπισης, με σχετικό αίτημα το οποίο καταχωρήθηκε δύο
(2)χρόνια και τέσσερεις
(4)περίπου μήνες μετά την καταχώριση της αγωγής και δύο
(2)περίπου μήνες από την αποπεράτωση της υπόθεσης των εναγόντων, το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας το αίτημα, κατέληξε πως: «Η προβολή νέας υπεράσπισης στο προχωρημένο στάδιο που έφθασε η υπόθεση, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης, ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας, και επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων με ορατές ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους.» Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.