ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ ν. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ, Αρ. Αγωγής: 298/16, 20/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A205 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 298/16 Μεταξύ:
- XXXXX ΚΥΝΑΙΓΕΙΡΟΥ
- MARINOS KINEYIROU ESTATE AGENCIES LIMITED Εναγόντων -και- XXXXX ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 2.3.2018 για τροποποίηση της Ένστασης σε Αίτηση Παρακοής Διατάγματος Δικαστηρίου και για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Ημερομηνία: 20 Νοεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κα Στάλω Στυλιανού. Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Γιώργος Λουκαϊδης για ΔΡ ΑΝΔΡΕΑΣ Π. ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (για να ακούσει απόφαση ο κ. Δανιήλ) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Γενικά Οπισθογραφημένα Κλητήριο Ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 9.2.2016, οι Ενάγοντες αξιούν από τον εναγόμενο αποζημιώσεις στην βάση του αστικού δικαιώματος της δυσφήμισης. Στις 30.9.2016 εκδόθηκε εκ συμφώνου Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο απαγορεύετο στον εναγόμενο να «δυσφημεί τους ενάγοντες ή οποιοδήποτε από αυτούς με οποιοδήποτε τρόπο» μέχρι εκδικάσεως της αγωγής. Στις 2.2.2017 οι ενάγοντες καταχώρησαν Αίτηση με την οποία επιζητούν την τιμωρία του εναγομένου, λόγω ανυπακοής του στο Διάταγμα της 30.9.
- Έρεισμα για την καταχώριση της Αίτησης ήταν η κοινοποίηση από τον εναγόμενο στις 19.1.2017, επιστολής προς την τότε Υπουργό Ελένη Μαύρου και τα μέλη του Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, η οποία κατά τους ενάγοντες είναι δυσφημιστική γι΄ αυτούς. Ο εναγόμενος καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων Λόγων, πως δεν παραβίασε κανένα όρο του Διατάγματος. Με την υπό κρίση Αίτηση ο εναγόμενος-αιτητής επιζητεί τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται η τροποποίηση της Ειδοποίησης ένστασης του ημερομηνίας 15/01/2018 ως ακολούθως: (α) Δια της τροποποίησης του λόγου ένστασης Η ως ακολούθως, με την προσθήκη της φράσης «καθότι ο Ενάγοντας 1 έχει καταχωρήσει την αγωγή λιβέλου 115/17 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, για την ίδια επιστολή» ούτως ώστε να διαβάζετε ως ακολούθως: (β) Η παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά, καθότι ο Ενάγοντας 1 έχει καταχωρήσει την αγωγή λιβέλου 115/17 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, για την ίδια επιστολή. (γ) Δια της προσθήκης του λόγου ένστασης δ) ως ακολούθως: (δ) Ο ενάγοντας καταχρηστικά επιδιώκει την ίδια θεραπεία με δύο διαφορετικά ένδικα μέσα. Ζητά από το δικαστήριο να αποφασίσει με την παρούσα διαδικασία αν η επιστολή είναι δυσφημιστική ενώ εκκρεμεί στο δικαστήριο η αγωγή υπ΄αριθμόν 115/17 με την οποία ζητά την ίδια θεραπεία. Β. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει στον Εναγόμενο-Αιτητή την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως στην Ειδοποίηση Ένστασης του ημερομηνίας 15/01/18.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 θ.1-6, Δ.39, θ.16, Δ.48, θ1-4, θ.1-9 & 52, Δ.39 θ.1-21, Δ.64, στο Άρθρο 30
(2)και
(3)του Συντάγματος, στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στην Νομολογία, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Είναι θέση της πλευράς του εναγόμενου-αιτητή πως θα πρέπει να του επιτραπεί να τροποποιήσει τους Λόγους της Ένστασης του (στην Αίτηση Παρακοής) και να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, καθότι μετά την καταχώρηση της εν λόγω Ένστασης, ήρθε σε γνώση της δικηγόρου του του πως ο ενάγοντας 1 για την ίδια επιστολή προς την Ελένη Μαύρου ημερομηνίας 19.1.2017, καταχώρησε την αγωγή 115/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος. Κατά τον εναγόμενο, τούτο συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός με δύο διαφορετικές διαδικασίες. Είναι γι΄αυτό τον λόγο που θα πρέπει να του επιτραπεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης. Οι ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση έφεραν Ένσταση στην Αίτηση. Είναι η θέση τους πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση των Λόγων Ένστασης. Αναφέρουν πως η αγωγή 115/2017 αναφέρεται σε δημοσίευμα ημερομηνίας 19.1.2017 ενώ η επίδικη αγωγή (αρ. 298/16) αφορά δημοσιεύματα ημερομηνίας 2.10.2015, 2.1.2016 και 29.1.
- Υποστηρίζουν πως η παρακοή επιδιώκει την τιμωρία του προσώπου που «περιφρόνησε» το Δικαστήριο ενώ η καταχώρηση αγωγής στόχο έχει την επιδίκαση αποζημιώσεων. Κατά τους ίδιους, η επιδίωξη των δύο αυτών σκοπών ταυτόχρονα, δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Ως προς το αίτημα για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης διατείνονται πως δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» ώστε να επιτραπεί τούτο. Θεωρώ πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για τους ακόλουθους λόγους. Η Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση επιτρέπει την τροποποίηση των δικογράφων. Η Διαταγή δεν αναφέρεται σε τροποποιήσεις Αιτήσεων ή Ενστάσεων. Θεωρώ πως η συγκεκριμένη διαταγή δεν δύναται να αποτελέσει νομικό υπόβαθρο για την επίτευξη του σκοπού που ο εναγόμενος επιδιώκει. Ούτε και η Δ.64 επί της οποίας επίσης στηρίζεται η Αίτηση μπορεί να βοηθήσει. Με την Διαταγή 64 θεωρείται παρατυπία (η Αίτηση πλέον δεν καθίσταται άκυρη) η παράλειψη καθορισμού του σωστού νομικού βάθρου επί του οποίου στηρίζεται η Αίτηση. Το ερώτημα που τίθεται εν προκειμένω είναι ποιο είναι το σωστό νομικό βάθρο. Η κα Στυλιανού δεν διαφώτισε επί τούτου το Δικαστήριο. Στην αγόρευση της περιορίστηκε να αναλύσει ό,τι η νομολογία επιτάσσει, σε σχέση με την τροποποίηση δικογράφων στην βάση της Δ.
- Δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε άλλη Διαταγή η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει νομικό βάθρο για την Αίτηση. Ούτε και η επίκληση της Δ.48 διασώζει την Αίτηση. Η εν λόγω Διαταγή προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο θα καταχωρούνται οι αιτήσεις και τι αυτές απαραίτητα θα πρέπει να προσδιορίζουν. Η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ΄εαυτής δικαίωμα καταχώρησης οποιασδήποτε αίτησης. Η Δ.48 διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μια ενδιάμεση αίτηση εφόσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του νόμου ή ειδικό θεσμό. Ούτε και το αίτημα για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης μπορεί να επιτύχει. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως το Δικαστήριο θα επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης μόνο εάν ο αιτητής καταδείξει την ύπαρξη καλού λόγου. Είναι επίσης νομολογημένο πως η ταυτόχρονη καταχώρηση ποινικής υπόθεσης και πολιτικής αγωγής σε σχέση με τα ίδια θέματα δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 533]. Έχοντας τούτο κατά νου και στην βάση των προαναφερθέντων, θεωρώ πως ο εναγόμενος δεν κατέδειξε καλό λόγο ώστε να του επιτραπεί η καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί θα πρέπει να λεχθούν τα εξής. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 9.2.2016 με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης, ούτε και ο εναγόμενος έλαβε μέτρα ώστε να αναγκάσει τους ενάγοντες να πράξουν τούτο. Και οι δύο πλευρές αντί να προωθήσουν την παρούσα υπόθεση ώστε αυτή να ακουστεί κατ΄ουσίαν, εστίασαν την προσοχή τους στο Προσωρινό Διάταγμα. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, κρίνω πως εν προκειμένω δεν πρέπει να ακολουθηθεί ο κανόνας πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και τούτο λόγω της μέχρι σήμερα πορείας της υπόθεσης και των παραλείψεων και των δύο πλευρών. Συνεπώς δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο