← Κύπρος

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ν. ADMITOS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 61/18, 25/10/2018

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ν. ADMITOS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 61/18, 25/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A172 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 61/18 Μεταξύ: XXXXX ΘΕΟΔΩΡΟΥ Ενάγοντα -και-

  1. ADMITOS DEVELOPERS LIMITED
  2. SUB ROSA LTD Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 22.1.2018 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου,
  3. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Αιτητή: Ο κ. Χρ. Θεοδούλου για ΧΡΙΣΤΟΣ Θ. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ & ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΝΑΓΗ Για Εναγόμενους-Καθ΄ων η Αίτηση: Ο κ. Γ. Λουκαϊδης για ΔΡ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 18.1.2018, ο ενάγοντας αξιοί από τους εναγόμενους τις ακόλουθες θεραπείες: « Α) Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η Συμφωνία Διαχωρισμού Οικοπέδων και Ανταλλαγής Μετοχών Εταιρείας με Οικόπεδα ημερομηνίας 23/12/2013 η οποία έγινε στη Λάρνακα είναι έγκυρη και βρίσκεται σε ισχύ. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου τo οποίo να διατάζει την ειδική εκτέλεση της Συμφωνίας Διαχωρισμού Οικοπέδων και Ανταλλαγής Μετοχών Εταιρείας με Οικόπεδα ημερομηνίας 23/12/2013 η οποία έγινε στη Λάρνακα. Γ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο οι Εναγόμενοι 1 και 2 να διατάζονται όπως λάβουν όλα τα μέτρα προς την ειδική εκτέλεση της Συμφωνίας Διαχωρισμού Οικοπέδων και Ανταλλαγής Μετοχών Εταιρείας με Οικόπεδα ημερομηνίας 23/12/2013 η οποία έγινε στη Λάρνακα. Δ) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη και/ή πρόσφορη.» Με Αίτηση η οποία καταχωρίστηκε μονομερώς στις 22.1.2018, ο ενάγοντας αιτείται την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: « Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους από το να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/7XX2, Φ/Σχ. 4X/2X τεμάχιο 2X3, το οποίο βρίσκεται στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας. Β. Διαζευκτικά Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους από το να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν 1.200 τετραγωνικά μέτρα ήτοι 600 τετραγωνικά μέτρα γης επί του ακινήτου έκαστος το οποίο αντιπροσωπεύει το αναλογούν μερίδιο οικοπέδου και/ή οποιαδήποτε άλλη έκταση γης ήθελε αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Γ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους όπως αναστείλουν τις εργασίες ανοικοδόμησης και/ή οικοδομικές εργασίες και/ή άλλες εργασίες συναφείς με την ανέγερση κατοικιών στο εν λόγω ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/7XX2, Φ/Σχ. 4X/2X τεμάχιο 2X3, το οποίο βρίσκεται στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας εξαιρουμένου τις εργασίες διαχωρισμού. Δ. Διαζευκτικά Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους τους όπως αναστείλουν τις εργασίες ανοικοδόμησης και/ή οικοδομικές εργασίες και/ή άλλες εργασίες συναφείς με την ανέγερση κατοικιών στο εν λόγω ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/7XX2, Φ/Σχ. 4X/2X τεμάχιο 2X3, το οποίο βρίσκεται στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας εξαιρουμένου τις εργασίες διαχωρισμού, στο βαθμό που θα επηρεάσει το συμφέρον του Ενάγοντα επί των 1.200 τετραγωνικά μέτρα ήτοι 600 τετραγωνικά μέτρα γης επί του ακινήτου έκαστος το οποίο αντιπροσωπεύει το αναλογούν μερίδιο οικοπέδου και/ή οποιαδήποτε άλλη έκταση γης ήθελε αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη και/ή πρόσφορη. Στ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Νομική βάση της Αίτησης είναι ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 7 και 9, o Περί Δικαστηρίων Νόμος αρ. 14/60 άρθρο 32, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1, 2,7-8 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα όσον αφορά το ιστορικό της υπόθεσης. « ... Στις 23/12/2013 η Εναγόμενη 1 και Εναγόμενη 2 υπέγραψαν έγγραφη Συμφωνία διαχωρισμού Οικοπέδων και ανταλλαγής μετοχών εταιρείας με οικόπεδα, στο εξής αναφερόμενη ως η συμφωνία της οποίας καταθέτω αντίγραφο ως τεκμήριο
  4. Ουσιαστικά η εν λόγω συμφωνία αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/7XX2, Φ/Σχ. 4X/2X, τεμάχιο 2X3 το οποίο βρίσκεται στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας και το οποίο βρίσκεται στην ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1 στο εξής αναφερόμενο ως το ακίνητο. Κατά τον χρόνο υπογραφής της εν λόγω συμφωνίας ήμουν ένας εκ των μετόχων της Εναγόμενης
  5. Στην εν λόγω εταιρεία ήμουν κάτοχος των 334 εκ του συνόλου των 1000 μετοχών της εταιρείας. Δυνάμει της συμφωνίας, η Εναγόμενη 1 ως ιδιοκτήτρια του εν λόγω ακινήτου συμφώνησε με την Εναγόμενη 2 όπως η τελευταία αναλάβει το έργο διαχωρισμού του ακινήτου σε οικόπεδα και τη μεταβίβαση και εγγραφή των οικοπέδων στα ονόματα των XXXXX Μεταξά και XXXXX Μέταξα, από 1 οικόπεδο αντίστοιχα και 2 οικόπεδα σε μένα, ενώ παράλληλα εμείς ως μέτοχοι θα είχαμε την υποχρέωση όπως ταυτόχρονα με την εγγραφή των οικοπέδων επ' ονόματι μας μεταβιβάζαμε τις μετοχές μας που διατηρούσαμε στην Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη 2 εταιρεία. Σύμφωνα με τον όρο 3 της Συμφωνίας, εγώ θα λάμβανα δύο

(2)συνεχόμενα οικόπεδα εμβαδού 580 έως 600 τετραγωνικών μέτρων το καθένα, τα οποία μεταξύ άλλων θα ήτο δικής μου επιλογής. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρω ότι ο ένας εκ των Μετόχων XXXXX Χριστοδούλου είχε συνάψει ξεχωριστή συμφωνία ημερομηνίας 10/12/2013 με την Εναγόμενη 2 η οποία σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ημερομηνίας 23/12/2013 σε καμία περίπτωση θα επηρέαζε τη δική μας συμφωνία και ως εκ τούτου δεν αφορά την παρούσα διαδικασία. Ήτο επίσης ρητός όρος της εν λόγω συμφωνίας ότι τα οικόπεδα θα μεταβιβάζονταν επ' ονόματι μας ελεύθερα από επιβαρύνσεις και εμπράγματα βάρη και τα έξοδα εγγραφής θα επιβάρυναν την Εναγόμενη 2 ενώ ταυτόχρονα θα είχαμε και εμείς την υποχρέωση όπως μεταβιβάσουμε τις μετοχές μας ελεύθερες από κάθε εμπράγματα βάρη στην Εναγόμενη
  1. Επιπρόσθετα, η συμφωνία προνοούσε ρητά ότι για την υλοποίηση της θα υπήρχε χρονικό περιθώριο εκπλήρωσης εντός 18 μηνών από την ημερομηνία υπογραφής της. Δηλαδή, η εν λόγω συμφωνία θα έπρεπε να υλοποιηθεί μέχρι και τον Ιούνιο του 2015 και προνοούσε ότι αν δεν υλοποιηθεί η εν λόγω συμφωνία εντός της εν λόγω περιόδου ή αν κάποιο από τα μέρη παραβίαζε όρο της Συμφωνίας, η τελευταία θα τερματίζετο και το υπαίτιο μέρος θα υποχρεούτο να καταβάλει προς το έτερο ή τα έτερα μέρη όλες τις νόμιμες αποζημιώσεις. Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν αυτό αλλά περί το έτος 2014, ο κ. XXXXX Ηλία με ειδοποίησε ως μέτοχο της Εναγόμενης 1 για υπογραφεί κάποιων εντύπων αναφορικά με την Συμφωνία, όπως μου είχε αναφέρει τηλεφωνικώς. Θυμάμαι ότι μετέβηκα στο γραφείο του και υπέγραψα κάποια έντυπα τα οποία αφορούσαν όπως μου ανέφερε την μεταβίβαση των μετοχών μου στην Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη 2 και υποσχέθηκε και με διαβεβαίωσε ότι σύντομα θα προχωρούσε ο διαχωρισμός για να λάβουμε τα οικόπεδα που μας αναλογούσαν. Εγώ έχοντας εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του υπέγραψα τα σχετικά έντυπα. Μου είχε επίσης αναφέρει, ότι η Εναγόμενη 2 θα ανέθετε την εργασία οικοδόμησης συγκροτήματος κατοικιών στο ακίνητο σε Εργολάβο ή εταιρεία που συνεργάζεται με εργολάβους και θα γινόταν ένα έργο ανάπτυξης στα οικόπεδα που θα αναλογούσαν στις Εναγόμενες 1 και 2, αφού πρώτα γίνονταν οι μεταβιβάσεις των οικοπέδων σε εμάς ως οι πρόνοιες της Συμφωνίας και σε ότι μας αφορούσε εμάς δεν θα επηρεαζόμασταν καθόλου. Μου ζήτησε να υπογράψω τα έντυπα προκειμένου να μπορεί να τα δείξει στους ενδιαφερόμενους συνεργάτες του, ότι οι Εναγόμενες 1 και 2 εταιρεία είναι έτοιμες για την εκτέλεση του έργου, ούτως ώστε να μπορέσει να προχωρήσει με την ανάπτυξη του ακινήτου. Όπως μου ανέφερε οι ενδιαφερόμενοι θα προσέρχονταν στα γραφεία του εντός της εβδομάδας και ότι ήτο επείγον. Εγώ καλόπιστα τότε κατά τον ουσιώδη χρόνο θεώρησα ότι υπήρχε μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας και ότι δεν θα υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα στην μεταβίβαση των 2 οικοπέδων επ' ονόματι μου αφού εγώ υλοποίησα και εκτέλεσα τους όρους της Συμφωνίας που με αφορούσαν. Περαιτέρω, και επειδή γνώριζα χρόνια τον πατέρα του κ. Ανδρέα Ηλία αλλά και τη θεία και μας συνέδεε μια συγγένεια έστω και μακρινή, μέχρι και σήμερα με αποκαλεί «θείο του», ένιωσα ότι ήτο άτομο αξιόλογο της εμπιστοσύνης μου και ότι δεν θα με κορόιδευε ή ξεγελούσε αφού έκανε καλή πρώτη εντύπωση ως σοβαρός επιχειρηματίας. Έτσι, η μεταβίβαση των μετοχών μου υλοποιήθηκε σύμφωνα και με τα αρχεία της έρευνας που έκαναν οι δικηγόροι μου στο ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, την οποία επισυνάπτω ως τεκμήριο
  2. Από το έτος 2014 μέχρι και τον Ιούνιο του 2015 εγώ πήγαινα ανά 10 με 15 μέρες στο γραφείο του στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα πλησίον του Αστυνομικού Σταθμού Λάρνακας στις Φοινικούδες όπου ζητούσα να μάθω τις εξελίξεις και πάντοτε όποτε ήταν μέσα στο γραφείο ή ανταποκρινόταν τηλεφωνικώς, η απάντηση που λάμβανα ήταν ότι ανέμενε την έγκριση του διαχωρισμού που αιτήθηκε. Εκ πείρας και λόγω επαγγέλματος αφού είμαι συνταξιούχος αρχιτέκτονας γνωρίζω ότι υπάρχουν οι σχετικές γραφειοκρατικές καθυστερήσεις στα αρμόδια τμήματα και δεν θεώρησα ότι ήταν κάτι σημαντικό για να ανησυχήσω, και ο ίδιος ο XXXXX Ηλία όποτε ήταν μέσα στο γραφείο του μου έλεγε να ξαναπεράσω ή να του τηλεφωνήσω σε 10 με 15 ημέρες για να με ενημερώσει σχετικά με την πρόοδο του διαχωρισμού κάτι το οποίο όπως αναφέρω και πιο πάνω έπραττα. Σε κάποια στιγμή, ήτοι περί τον Οκτώβριο του 2017 πληροφορήθηκα από τον κ. XXXXX Ηλία ότι η αίτηση διαχωρισμού του εγκρίθηκε πρόσφατα από τις αρμόδιες αρχές. Περί τις 18/10/2017 ο κ. Ηλία μου ζήτησε να συναντηθούμε στο γραφείο του και μου είπε ότι αν επιθυμούσε να αποζημιωθώ από την Εναγόμενη 1 το ποσό των €200.000 αντί να λάβω τα οικόπεδα που μου αναλογούσαν. Προς τούτο μου παρέδωσε μια γραπτή συμφωνία την οποία είχε ήδη έτοιμη και την οποία επισυνάπτω ως τεκμήριο
  3. Μόλις έλαβα το τεκμήριο 3 και διάβασα τι έγγραφε εκνευρίστηκα, του είπα ότι δεν το αποδέχομαι και ότι επιθυμώ όπως λάβω τα οικόπεδα που μου αναλογούσαν ως η Συμφωνία και επίσης του ανέφερα ότι με την στάση του θα αναγκαστώ να λάβω νομική συμβουλή για το πως θα προχωρήσω. Άμεσα έσπευσα στους δικηγόρους μου, τους οποίας ανέθεσα την υπόθεση, και αφού την μελέτησαν μετά των εγγράφων που τους παρέδωσα, διέκριναν τόσο την προχειρότητα του τεκμηρίου 3, το οποίο έδειχνε τις προθέσεις της Εναγόμενης
  4. Θα πρέπει να αναφέρω σε αυτό το στάδιο ότι προέκυψε η ανάγκη κατά την μελέτη της υπόθεσης από τους δικηγόρους μου να μεταβώ κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων μου στο Τμήμα Πολεοδομίας στη Λάρνακα για να λάβω έγγραφα αναφορικά με τυχόν πολεοδομική άδεια ή αίτηση σε σχέση με το πιο πάνω ακίνητο. Έτσι περί τις 30/10/2017 έλαβα μεταξύ άλλων αντίγραφα από το αρμόδιο τμήμα ήτοι: Α) Γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής εγκρίσεως με αριθμό αιτήσεως ΛΑΡ/00150/2015/Α. Β) Όρους χορηγήσεως της πιο πάνω άδειας Γ) Συμφωνία συναπτόμενη με βάση το άρθρο 43
(1)του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου ημερομηνίας 2/3/2017 Δ) Σχέδιο για το οποίο εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/150/2015 ημερομηνίας 18/1/2016 η οποία όπως φαίνεται αντικαταστάθηκε με την υπό το Α) άδεια. Ε) Σχέδιο για το οποίο εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/150/2015/Α ημερομηνίας 16/3/
  1. Επισυνάπτω αντίγραφα των πιο πάνω ως τεκμήριο
  2. Πραγματικά όταν τα έλαβα στεναχωρήθηκα και απογοητεύτηκα γιατί ο κ. Ηλία δεν με ενημέρωσε από την ημερομηνίας έγκρισης της πολεοδομικής άδειας και περίμενε μέχρι και τον Οκτώβριο του
  3. Αντιλήφθηκα πλέον ότι μόνο δικαστικώς θα διαφυλάττονταν τα συμβατικά μου δικαιώματα και ως εκ τούτου έδωσα τις ανάλογες οδηγίες προς τους δικηγόρους μου. Όπως με συμβούλευσαν οι δικηγόροι μου όφειλα πλέον να αποστείλω γραπτή ειδοποίηση στους Εναγόμενους 1 και 2 με την οποία να τους καλούσα για σκοπούς μεταβίβασης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Συνεπώς, έτσι και έγινε και οι δικηγόροι μου με γραπτή επιστολής τους ημερομηνίας 15/11/2017 προς τους Εναγόμενους 1 και 2 καλούσαν τους τελευταίους όπως στις 11/12/2017 ημέρα Δευτέρα και ώρα 8.00 παρουσιαστούν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας με όλα τα αναγκαία έγγραφα και είναι ουσιαστικά έτοιμη για σκοπούς μεταβίβασης. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στις 23/11/2017 και την επισυνάπτω ως τεκμήριο
  4. Στις 11/12/2017 μετέβηκα από τις 800 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας μέχρι και τις 1230 όμως ο κ. Ηλία και/ή οποιοσδήποτε άλλος εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των Εναγομένων 1 και 2 παρέλειψαν να εμφανιστούν. Εγώ άμεσα ενημέρωσα τους δικηγόρους μου οι οποίοι κάλεσαν εκ νέου τους εναγόμενους 1 και 2 με επιστολή τους ημερομηνίας 19/12/2017 η οποία επιδόθηκε στους τελευταίους στις 20/12/2017 με την οποία τους ενημέρωναν ότι παρέλειψαν να εμφανιστούν και ζήτησαν ξανά την παρουσία των Εναγομένων 1 και 2 για τον ίδιο σκοπό στις 8/1/2018 ημέρα Δευτέρα και ώρα 800 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Επισυνάπτω την εν λόγω επιστολή ως τεκμήριο
  5. Στις 8/1/2018 μετέβηκα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας από τις 800 μέχρι τις 1230 αλλά και πάλι ο κ. Ηλία ή εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι των Εναγομένων 1 και 2 δεν εμφανίστηκαν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι δικηγόροι μου να προχωρήσουν με την καταχώρηση γενικού οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας περί τις 18/1/
  6. . Πρόσθετα, οι δικηγόροι μου περί τις 18/1/2018, αιτήθηκαν και έλαβαν πιστά αντίγραφα των ερευνών του Κτηματολογίου επί της ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων 1 και
  7. Επισυνάπτω αντίγραφα των ερευνών ως τεκμήριο
  8. Τα αποτελέσματα ήταν ότι η Εναγόμενη 2 δεν είχε ακίνητη περιουσία ενώ το ακίνητο βρισκόταν επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 και το οποίο αποτελούσε την μοναδική της περιουσία. Εκπλάγηκα όμως και ανησύχησα όταν είδα ότι είχε κατατεθεί πωλητήριο έγγραφο το οποίο είχε αριθμό ΠΩΕ 987/2017 και ημερομηνία αποδοχής 28/9/2017 για 5 κατοικίες, ενώ όλο αυτό τον καιρό ο κ. Ηλία ούτε μου ανέφερε ότι έχει κατοικίες πωλημένες αλλά μου έλεγε ότι ακόμα ψάχνει επενδυτές. Μάλιστα φαίνονται και τα ποσά για τα οποία πωλήθηκαν. Στις 19/1/2018 πήγα στο γραφείο του κ. Ηλία όπου και ζήτησα να λάβω διαφημιστικό των κατοικιών που προτίθετο να ανεγείρει και το οποίο ονομάζεται όπως αναγράφει στο διαφημιστικό DESTALO LAKE VILLAS OROKLINI CYPRUS. Επισυνάπτω το εν λόγω διαφημιστικό ως τεκμήριο
  9. Όπως φαίνεται στο διαφημιστικό οι Εναγόμενοι 1 και 2 προτίθενται να ανεγείρουν 26 κατοικίες με αποτέλεσμα εγώ να μην λάβω τα 2 οικόπεδα που μου αναλογούν ή έστω τα 1200 με 1160 τετραγωνικά μέτρα γης ως η Συμφωνία. Έδειξα μεγάλη κατανόηση στην Εναγόμενη 1 και 2 λόγω και της οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω και των όσων έχω αναφέρει περί καθυστέρησης και εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του κ. Ηλία, γι' αυτό εξάντλησα όλα τα περιθώρια για να μην φθάσω στο Δικαστήριο. Σήμερα όμως δεν έχω άλλη επιλογή αφού η ανάπτυξη και πώληση του ακινήτου όπως προγραμματίζει η Εναγόμενη 1 σε συνεργασία με την Εναγόμενη 2, με την οποία ήδη έχουν προβεί σε πωλήσεις, ουσιαστικά θα εξανεμίσει κάθε ελπίδα μου για την λήψη των 2 συμφωνηθέντων οικοπέδων μου ως η συμφωνία ημερομηνίας 23/12/
  10. .» Είναι η θέση του ομνύοντα πως η Συμφωνία της 23.12.2013 δεν μπορούσε να υλοποιηθεί στον χρόνο που συμφωνήθηκε λόγω εξωγενών παραγόντων, πως ο χρόνος υλοποίησης της παρατάθηκε και πως η συμφωνία βρίσκεται ακόμη σε ισχύ και είναι δεκτική Ειδικής Εκτέλεσης. Υποστηρίζει τέλος πως ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Το Δικαστήριο έκρινε πως το Διάταγμα δεν μπορούσε να εκδοθεί μονομερώς και διέταξε την επίδοση της Αίτησης στην άλλη πλευρά. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-εναγόμενοι 1 και 2 έφεραν ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας 19 Λόγους. Είναι η θέση τους πως η επίδικη Συμφωνία ημερομηνίας 23.12.2013, είναι άκυρη αφού δεν φέρει τις υπογραφές όλων των μετόχων. Πως είναι αόριστη αφού δεν καθορίζει (α) την ακριβή έκταση των οικοπέδων και (β) ποια οικόπεδα θα ελάμβανε ο ενάγοντας και ποια οι άλλοι συμβαλλόμενοι. Πως δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και γι΄ αυτό δεν είναι δεκτικής Ειδικής Εκτέλεσης. Πως «ετερματίσθη από μόνη της» και η μόνη θεραπεία που μπορεί να ζητήσει το αναίτιο μέρος είναι αποζημιώσεις και όχι τα οικόπεδα. Πως «στην πραγματικότητα», ο δεύτερος εναγόμενος είχε συμφωνήσει με τον ενάγοντα, αντί οικόπεδα να λάβει €200.000,- προς πλήρη ικανοποίηση του. Τέλος πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε σοβαρό θέμα προς εκδίκαση ή πιθανότητα επιτυχίας των εναγόντων. Όσο για το ισοζύγιο της ευχέρειας, τούτο γέρνει προς όφελος των εναγομένων. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ηλία, ο οποίος επαναλαμβάνει τους Λόγους Ένστασης. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1A.A.Δ. 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ΄ ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 255]. Εκτός από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται και στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier & Co (Cyprus) Ltd, 16 C.L.R. 122, αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6, παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα μόνο όπου η περιουσία σχετικά με την οποία ζητείται το διάταγμα, είναι αντικείμενο της αγωγής. [(Βλ. επίσης τις υποθέσεις Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231 και Stavros Hotel Apartments Ltd και άλλοι (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 836]. Ενώ σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 6, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τον εναγόμενο όπως μη αποξενώσει τόση από την ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι του, όση κατά την κρίση του Δικαστηρίου θα ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα και τα έξοδα της αγωγής. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 5 του Κεφ. 6, δεν μπορούν να εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Απλώς το εν λόγω άρθρο κάνει ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρεί τίποτα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 το οποίο, όπως έχει προαναφερθεί, προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Επομένως, όταν το Δικαστήριο επιλαμβάνεται αιτήσεων που βασίζονται και στα δύο άρθρα, θα εφαρμόσει τόσο τις γενικές προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αλλά και τα ειδικότερα κριτήρια ή περιορισμούς που τίθενται από το άρθρο 5 του Κεφ. 6, στον βαθμό ή μέτρο που αυτά διαφοροποιούνται. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα εκδώσει, διατηρήσει ή ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου του ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269,
  1. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Από τα γεγονότα που συνθέτουν την αντιδικία στην παρούσα διαδικασία, εκείνο που μπορεί να εξαχθεί είναι πως ως προς την ουσία της διεκδίκησης του ενάγοντα, με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται να ικανοποιούνται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  2. Με βάση το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση (μαζί με τα Επισυνημμένα σ΄ αυτήν Τεκμήρια) που την συνοδεύει, καταδεικνύεται η ύπαρξη μιας καλής συζητήσιμης υπόθεσης, δεδομένης της βάσης της αγωγής. Ό,τι ο ενάγοντας διατείνεται είναι πως οι εναγόμενοι παραβίασαν την μεταξύ τους Συμφωνία ημερομηνίας 23.12.
  3. Ο ίδιος εμμένει στην υλοποίηση της συμφωνίας και επιζητεί την Ειδική Εκτέλεση της. τα όσα η πλευρά των εναγομένων ισχυρίζεται, θα εξεταστούν κατά την ακρόαση της υπόθεσης και όχι στο παρόν στάδιο. Ως εκ τούτου, θεωρώ πως τα όσα η πλευρά του ενάγοντα έχει επικαλεστεί προς υποστήριξη της Αίτησης (με το περιορισμένο βάρος που έχει για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας), είναι αρκετά ώστε να καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 (Νόμος 14/60), νομολογιακά έχει λεχθεί πως θα πρέπει να καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το κριτήριο αυτό εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία. Ο κ. Γ. Κωνσταντινίδης, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής όπως ήταν τότε, στη μελέτη του «Η εξουσία των Δικαστηρίων για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο» που δημοσιεύθηκε στο CORPUS DE JURE CYPRII του Συμβουλίου Νομικών Σπουδών, Τεύχος 1, 1987, αναφέρει στη σελίδα 211, τα εξής: «Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι αυτοσκοπός, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη κάποιου δικαιώματος που φέρεται να έχει προσβληθεί ή που υπάρχει κίνδυνος να προσβληθεί ή να συνεχίσει να προσβάλλεται. Αλλά και η ύπαρξη δικαιώματος και η ισχυριζόμενη ή επαπειλούμενη προσβολή του, δεν είναι αρκετές για να δικαιολογήσουν την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Πρέπει ταυτόχρονα να διαγνώσκεται ότι η έκδοση του είναι όρος συνελεστικός για τη διατήρηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν για την απονομή πλήρους δικαιοσύνης στο τέλος. Απαιτείται, δηλαδή, να φαίνεται ότι χωρίς το διάταγμα θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Εν προκειμένω, η προϋπόθεση αυτή δεν ικανοποιείται. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει πως οι εναγόμενοι δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση, σε περίπτωση που αυτή εκδοθεί εναντίον τους. Οι ισχυρισμοί τους οποίους ο ενάγοντας προέβαλε επί τούτου, είναι γενικοί και αόριστοι. Δεν έχουν προσκομιστεί στοιχεία που να καταδεικνύουν πως οι εναγόμενοι είναι είτε αφερέγγυοι είτε μη δυνάμενοι να ανταποκριθούν σε τυχόν απόφαση η οποία ήθελε εκδοθεί εναντίον τους. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω πως η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 και σε βάρος του ενάγοντα. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.