Polosmak κ.α. ν. FELLACO SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 90/2015, 25/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A170 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 90/2015 Επί τοις αφορώσι το Εμπίστευμα «YIASEMI TRUST» που δημιουργήθηκε με την Συμφωνία Εμπιστεύματος ημερομηνίας 06/10/2011 μεταξύ του XXXXX POLOSMAK, τέως από τη Ρωσία και της Εταιρείας FELLACO SERVICES LIMITED Και Επί τοις αφορώσι τους περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμους του 1992 έως 2013 Μεταξύ: XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία XXXXX Polosmak, ανήλικη διά των γονέων και εχόντων τη γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτής, XXXXX Polosmak XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία XXXXX Polosmak, ανήλικος διά των γονέων και εχόντων τη γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτού, XXXXX Polosmak και XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία XXXXX Polosmak ανήλικος διά των γονέων και εχόντων τη γονική μέριμνα και πλησιεστέρων φίλων αυτού, XXXXX Polosmak και XXXXX Polosmak, από τη Ρωσία Αιτητών και
- FELLACO SERVICES LIMITED, από τη Λάρνακα
- XXXXX Butirskiy, από τη Ρωσία Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 30/8/2017 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερ.: 25 Οκτωβρίου 2018 Για Αιτητές: κα Ι. Μιχαήλ για Keane Vgenopoulou & Associates LLC Για Καθ΄ ων η Αίτηση 1: Ν. Δαμιανού ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή-Αιτούμενες Θεραπείες Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε και προωθείται στο πλαίσιο της Εναρκτήριας Κλήσης ημερ. 29/9/15 (Originating Summons) υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο με την οποία οι Αιτητές: ▬ αιτούνται την παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου του Διεθνούς Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST το οποίο δημιουργήθηκε δυνάμει Συμφωνίας Εμπιστεύματος ημερ. 6/10/2011, ▬ το διορισμό νέου Eπίτροπου του Εμπιστεύματος, ▬ την παράδοση όλων των εγγράφων και φακέλων του Εμπιστεύματος, ▬ την παραχώρηση της περιουσίας του Εμπιστεύματος στο νέο Επίτροπο του Εμπιστεύματος καθώς ▬ και οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία ήθελε κρίνει πρέπουσα το Δικαστήριο. Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία κατεχωρήθη μονομερώς, επιζητούνταν τα ακόλουθα Διατάγματα: Α. Ενδιάμεσο Διάταγμα που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Καθ΄ών η Αίτηση 1 και/ή υπαλλήλους και/ή διευθυντές και/ή αντιπροσώπους τους και / ή εντολοδόχους αυτών και/ή οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο που έχει εξουσία να πράξει τούτο και/ή τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους αυτού και/ή οιονδήποτε εξ αυτών, από του να προβούν στις ακόλουθες πράξεις: i. να διορίσουν και/ή να αντικαταστήσουν και/ή να επιτρέψουν και/ή να συναινέσουν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια διορισμού οποιουδήποτε προσώπου ως Επιτρόπου (trustee) και/ή επιπρόσθετου Επιτρόπου του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST· ii. να παραχωρήσουν (vest) και/ή διαθέσουν και/ή μεταβιβάσουν σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο άλλο από αυτό που θα διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο, την περιουσία του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST είτε αυτή κατέχεται άμεσα είτε έμμεσα και/ή μέσω τρίτων προσώπων από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 προς όφελος των δικαιούχων του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST και/ή είτε αυτή βρίσκεται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε όχι· μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή τους υπαλλήλους και/ή διευθυντές και/ή αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους αυτών από του να πράξουν οτιδήποτε που άμεσα και/ή έμμεσα θα έχει ως αποτέλεσμα την οποιαδήποτε αλλαγή στη μετοχική δομή της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515) και/ή στους διευθυντές και/ή τους αξιωματούχους και/ή στον Γραμματέα και/ή στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515) και/ή των θυγατρικών εταιρειών αυτών, χωρίς τη γραπτή εξουσιοδότηση και/ή συμφωνία των Αιτητών και/ή των αντιπροσώπων αυτών και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας και/ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει ως νέο και/ή επιπρόσθετο επίτροπο (trustee) του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST την εταιρεία PRO-NOM Services Ltd (HE 314806), οδός Αρχιεπισκόπου Μακαρίου III αρ. 2, Atlantis Building, 2ος Όροφος, Γραφείο 201, Μέσα Γειτονιά, 4000 Λεμεσός και/ή οποιοδήποτε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει κατάλληλο υπό τις περιστάσεις, σε αντικατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση 1 όπως παραδώσουν στην εταιρεία PRO-NOM Services Ltd (HE 314806) και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο διοριστεί από το Δικαστήριο ως νέος επίτροπος του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST, όλα τα έγγραφα και/ή φακέλους που έχουν στην κατοχή τους υπό την ιδιότητα τους ως επίτροποι του YIASEMI TRUST και/ή όπως εκτελέσουν κάθε αναγκαία ενέργεια και/ή πράξη με σκοπό την περιέλευση και/ή παραχώρηση (vesting) της περιουσίας του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST στην εταιρεία PRO-NOM Services Ltd (HE 314806) και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο διοριστεί από το Δικαστήριο ως νέος επίτροπος του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Ενδιάμεσο και/ή Υποβοηθητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση 1, μέσω των διευθυντών τους, όπως εντός 7 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης και/ή λήψης γνώσης του παρόντος Διατάγματος, ετοιμάσουν, καταχωρήσουν και επιδώσουν στους δικηγόρους των Αιτητών, ένορκη δήλωση με την οποία να παραθέτουν τις πληροφορίες που αυτοί οφείλουν να αποκαλύψουν δυνάμει του παρόντος Διατάγματος, και που θα επισυνάπτει όλα τα σχετικά έγγραφα και αρχεία που υποστηρίζουν τις πληροφορίες που αυτοί θα αποκαλύψουν: 1) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρέπει να αποκαλύψουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST ανά το παγκόσμιο, είτε αυτά είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους είτε όχι και είτε κατέχονται εξ ολοκλήρου ή από κοινού με άλλους (solely or in joint names), είτε το συμφέρον των Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι επ' ονόματι τους, είναι ωφέλιμο ή κατέχεται άλλως πως (legally, beneficially or otherwise), συμπεριλαμβανομένου υπό την ιδιότητα τους ως δικαιούχους κάτω από διακριτικό εμπίστευμα (discretionary trust) ή ιδιωτικό ίδρυμα (private foundation), αποκαλύπτοντας την αξία, την τοποθεσία και τις λεπτομέρειες αυτών των περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου της ταυτότητας οποιουδήποτε προσώπου ή οργανισμού που τα κατέχει και τα κρατεί εκ μέρους και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση
- 2) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρέπει να αποκαλύψουν όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515) και/ή οποιοσδήποτε άλλης εταιρείας οι μετοχές της οποίας αποτελούν περιουσιακό στοιχείο του YIASEMI TRUST, τους οποίους διατηρούν είτε εξ ολοκλήρου επ' ονόματι τους ή από κοινού με άλλους (solely or in joint names) και/ή επί των οποίων οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έχουν δικαίωμα να υπογράφουν (signatories) και/ή κατέχονται από αντιπρόσωπο εκ μέρους και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και/ή επί των οποίων αυτοί έχουν εξουσία να ελέγχουν μεταφορές από και προς το λογαριασμό, αποκαλύπτοντας όλες τις λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού λογαριασμού, του ονόματος του κατόχου του λογαριασμού (account holder), το τραπεζικό ίδρυμα στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός και το υπόλοιπο του λογαριασμού κατά την ημερομηνία επίδοσης. 3) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρέπει να αποκαλύψουν όλες τις αποφάσεις (resolutions) και/ή ψηφίσματα που έλαβαν αναφορικά με τη διαχείριση (management) και/ή διοίκηση (administration) και/ή των σχετικών προς την εκτέλεση και/ή κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως Διευθυντών και/ή Γραμματέα της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515) και/ή οποιοσδήποτε άλλης εταιρείας οι μετοχές της οποίας αποτελούν περιουσιακό στοιχείο του YIASEMI TRUST, από την 06/10/11 και εντεύθεν. 4) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρέπει να αποκαλύψουν όλες τις οδηγίες που έλαβαν είτε μέσω των υπαλλήλων και/ή αξιωματούχων και/ή διευθυντών και/ή άλλως πως από οποιοδήποτε πρόσωπο με οποιοδήποτε μέσο, ηλεκτρονικά και/ή άλλως πως αναφορικά με τη διαχείριση (management) και/ή διοίκηση (administration) και/ή σχετικών προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους ως Επιτρόπου του YIASEMI TRUST, αναφορικά με τη διαχείριση (management) και/ή διοίκηση (administration) των περιουσιακών στοιχείων του YIASEMI TRUST, περιλαμβανομένης της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515). 5) Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρέπει να αποκαλύψουν τα στοιχεία και/ή αποτελέσματα των ετήσιων οικονομικών καταστάσεων και/ή ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων (consolidated financial statements) της εταιρείας Rominway Limited (HE 178515) και/ή οποιασδήποτε άλλης εταιρείας οι μετοχές της οποίας αποτελούν περιουσιακό στοιχείο του YIASEMI TRUST, από το οικονομικό έτος
- Το Δικαστήριο εξετάζοντας την Αίτηση σε μονομερή βάση εξέδωσε τα Διατάγματα υπό στοιχεία (Α) και (Β) ενώ σε σχέση με τα υπόλοιπα, υπό στοιχεία (Γ) - (Ε), έδωσε οδηγίες η Αίτηση να επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Αντικείμενο της παρούσας Αίτησης είναι η οριστικοποίηση των εκδοθέντων υπό στοιχεία (Α) και (Β) Διαταγμάτων και η έκδοση των αιτουμένων υπό στοιχεία (Γ) - (Ε) Διαταγμάτων. Ένορκη Δήλωση Χρ. Βγενοπούλου Η Αίτηση υποστηρίχθηκε από ένορκη δήλωση της XXXXX Βγενοπούλουως ακολούθως: ▬ Οι Αιτητές αποτελούν όλους τους δικαιούχους του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST. Ο Αιτητής 1 είναι ο γιος του Εμπιστευματοπάροχου (Settlor), η Αιτήτρια 2 η μητέρα του Αιτητή 1 και σύζυγος του Εμπιστευματοπάροχου, οι Αιτητές 3-6 είναι η σύζυγος και τα παιδιά του Αιτητή
- Ο ίδιος ο Εμπιστευματοπάροχος ήταν αρχικά δικαιούχος του Εμπιστεύματος αλλά μετά το θάνατο του στις 2/5/12 παρέμειναν ως δικαιούχοι η υπόλοιπη οικογένεια, ήτοι οι Αιτητές 1-
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 διορίστηκαν Επίτροπος του Εμπιστεύματος. ▬ Η απόφαση των Αιτητών ως μοναδικών δικαιούχων του Εμπιστεύματος να καταχωρήσουν διαδικασίες για παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου, Καθ΄ου η Αίτηση 1, ήταν αποτέλεσμα της απώλειας της εμπιστοσύνης τους σε αυτόν στη βάση των πιο κάτω γεγονότων: § Έλλειψη Άδειας Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών από Επίτροπο Παρά την ένορκη διαβεβαίωση του Διευθυντή του Επιτρόπου ότι ο Επίτροπος αποτελεί εταιρεία που νομίμως παρέχει υπηρεσίες ως αυτές του Επιτρόπου, στην πραγματικότητα δεν είχε τέτοια άδεια και παρείχε τις εν λόγω υπηρεσίες παράνομα. Παρά την αποστολή από τους Αιτητές μέσω δικηγόρων τους επιστολών με τις οποίες ζητούσαν εξηγήσεις ο Επίτροπος τις αγνόησε ενώ οι δικηγόροι του ουδέποτε απάντησαν επί της ουσίας. Για το θέμα αυτό έγινε καταγγελία στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και ο Επίτροπος για να αποφύγει τις συνέπειες του νόμου προέβη σε εικονική μεταβίβαση των μετοχών του σε νεαρή δικηγόρο προκειμένου να λάβει άδεια παροχής διοικητικών υπηρεσιών μέσω του Παγκυπρίου Δικηγορικού Συλλόγου. Ακολούθησε καταγγελία από τους Αιτητές στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο το Συμβούλιου του οποίου αποφάσισε την ακύρωση εγγραφής του Επιτρόπου από το μητρώο εταιρειών παροχής διοικητικών υπηρεσιών. Είχε προηγηθεί απόφαση του Συμβουλίου της Επιτροπής κεφαλαιαγοράς για την επιβολή στον Επίτροπο προστίμου ύψους €10.000 για παροχή διοικητικών υπηρεσιών χωρίς άδεια. § Διακινδύνευση περιουσιακών στοιχείων Εμπιστεύματος Ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στη Ρωσία και αποτελεί μέρος του Εμπιστεύματος διοικείται ανεξέλεγκτα εν αγνοία και σε βάρος των συμφερόντων των δικαιούχων του από τρίτα πρόσωπα. Η εν λόγω περιουσία είναι ιδιοκτησία της Κυπριακής εταιρείας Rominway Limited οι μετοχές της οποίας ελέγχονται εξολοκλήρου από τον Επίτροπο. Ανησυχία και ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι ο Επίτροπος δεν κατέχει απευθείας τις μετοχές της Rominway αλλά παρεμβάλλεται μια πολύπλοκη εταιρική δομή από μια σειρά εταιρειών η οποία καταλήγει στους τελικούς δικαιούχους του Επίτροπου. Το συνολικό μετοχικό κεφάλαιο της Rominway κατέχεται από την Κυπριακή εταιρεία Agnessa Ltd η οποία έχει διαγραφεί από τις 18/1/
- Περαιτέρω οι νομικοί σύμβουλοι των Αιτητών στη Ρωσία ανακάλυψαν την ύπαρξη επιπρόσθετων συμφωνιών σχετικά με την εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία χωρίς να έχουν οποιαδήποτε πληροφόρηση για το περιεχόμενο αυτών. § Έλλειψη επικοινωνίας και εμπιστοσύνης μεταξύ δικαιούχων και Επιτρόπου Ο Επίτροπος έχει προβεί σε διάφορες ενέργειες που δείχνουν ότι δεν είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με τους Αιτητές και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους. Περί τις 28/8/13 διόρισε επιπρόσθετο προστάτη του Εμπιστεύματος τον Ν. Σπανούδη ο οποίος δεν είχε την παραμικρή γνώση επί του θέματος και ουδέποτε είχε δώσει την συγκατάθεση του στον εν λόγω διορισμό. Μετά το θάνατο του Εμπιστευματοπαρόχου, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες εκ μέρους των Αιτητών και των δικηγόρων τους για λήψη πληροφοριών από τον Επίτροπο σχετικά με την περιουσία του Εμπιστεύματος και τη διαχείριση του, ο τελευταίος αρνείτο να παράσχει οποιεσδήποτε ικανοποιητικές πληροφορίες. Σε συνάντηση τον Οκτώβρη του 2013 στην οποία παρευρέθηκαν ο Αιτητής 1, οι δικηγόροι των Αιτητών οι δικηγόροι του Επίτροπου και ο Προστάτης ο Επίτροπος αποδέχτηκε να παραιτηθεί υπό την προϋπόθεση ότι η παραίτηση του και ο διορισμός νέου Επιτρόπου θα γινόταν μέσω Δικαστηρίου. Στη βάση αυτή καταχωρήθηκε η πρώτη Αίτηση για παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου η οποία, παρά το ότι έγινε κατόπιν προτροπής του, τελικώς κατεχώρησε ένσταση σε αυτή. Παρά το ότι η Κυρίως Διαδικασία εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου από το 2015, περί τον Αύγουστο του 2017, η Fellaco υπό την ιδιότητα της ως Επίτροπος του Εμπιστεύματος έστειλε επιστολή ημερομηνίας 31/07/17 στους δικαιούχους, με την οποία γνωστοποιούσε την πρόθεση της να παραιτηθεί από την ιδιότητα της ως Επίτροπος του Εμπιστεύματος και να αντικατασταθεί αρχής γενομένης την 04/09/17 (στο εξής η «Επιστολή Παραίτησης»). Στην Επιστολή Παραίτησης, αναφέρετο ότι η εν λόγω παραίτηση «θα τεθεί σε ισχύ με το διορισμό του εν λόγω νέου Επιτρόπου» ('with effect upon the appointment of the said new trustee"), χωρίς όμως να προσδιορίζεται ή να παρατίθεται οποιαδήποτε άλλη πληροφορία ως προς την ταυτότητα αυτού του «εν λόγω» νέου Επιτρόπου. Εν όψει των πιο πάνω επίμονων προσπαθειών του Επιτρόπου να μην παυθεί ή αντικατασταθεί από το Δικαστήριο, προκύπτει αβίαστα ότι η Επιστολή Παραίτησης του δεν αποτελεί πρόθεση του για απαλλαγή από τα καθήκοντα του ως Επίτροπος, αλλά προσπάθεια αποφυγής των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν εναντίον του, διορίζοντας πρόσωπο της επιλογής και πιθανότατα και του ελέγχου του προς το σκοπό αυτό, με απώτερο σκοπό να διατηρήσει de facto τον έλεγχο του Εμπιστεύματος. Σημειώνεται ότι σε περίπτωση που επιτραπεί ο διορισμός νέου Επιτρόπου από τον Επίτροπο, το δικαίωμα των Αιτητών ως δικαιούχων των Εμπιστεύματος να κινήσουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον του θα παρακαμφθεί, με αποτέλεσμα να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από την Καθ΄ ης η Αίτηση 1 στην οποία εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: ■ Το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα εξεδόθη καθ΄ όν χρόνον είχε ήδη διοριστεί νέος Επίτροπος, με αποτέλεσμα τόσο το διάταγμα όσο και οι υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες να είναι και/ή να έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου. ■ Οι Αιτητές παρέβησαν την υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. ■ Επιδιώκεται η επίλυση της υπόθεσης στο στάδιο ενδιάμεσης αίτησης προτού ακουστεί η κυρίως υπόθεση, η οποία σημειωτέον δεν προωθείται από τους Αιτητές. ■ Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση ή διατήρηση των αιτούμενων διαταγμάτων. ■ Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ήταν και είναι αδύνατη ενόψει των ρητών προνοιών του εγγράφου Εμπιστεύματος (Trust Deed) ή και δεν υπήρχε ή υπάρχει δικαιοδοσία ή εξουσία στο Δικαστήριο για αναίρεση ή αναστολή της εξουσίας διορισμού νέου Επιτρόπου του εγγράφου Εμπιστεύματος (Trust Deed) ■ Η προτεινόμενη δια της κυρίως Αίτησης εταιρεία Pro-Nom Services Ltd για νέος Επίτροπος αποτελεί εταιρεία των δικηγόρων των Αιτητών και ειδικότερα του Αιτητή 1 Χριστίνας Βγενοπούλλου (ενόρκως δηλούσας στην Αίτηση) και Tom Keane που καθιστά τέτοιο διορισμό αδύνατο ή αντινομικό ή ανεπιθύμητο αφού θα ταύτιζε την ταυτότητα τέτοιου Επιτρόπου με τον αιτητή 1 ή και τους Αιτητές 1-
- ■ Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι αντικανονική και χωρίς αξία αφού παραβαίνει τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.39 θ.1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ή και έγινε από δικηγόρο χωρίς επαρκή αιτιολογία ή και χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση από μέρους των Αιτητών 4-
- Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση 1, Εταιρείας Fellaco Services Ltd, XXXXX Φελλά, στην οποία αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Η Ενόρκως Δηλούσα στην Αίτηση δεν ενεργεί για την προστασία των δικαιωμάτων των δικαιούχων αλλά για δικό της προσωπικό όφελος αφού η ίδια και ο συνέταιρος της Tomas Keane είναι ιδιοκτήτες της Εταιρείας Pro-non Services επιδιώκοντας να διοριστούν για δικό τους οικονομικό συμφέρον ως Επίτροποι του Εμπιστεύματος. § Η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 αποτελεί εταιρεία νομίμως συσταθείσα και λειτουργούσα εδώ και πολλά χρόνια στην οποία ο Ενόρκως Δηλών είναι μέτοχος και Διευθυντής. Ο ίδιος γνώριζε προσωπικά από το 2005 τον Εμπιστευματοπάροχο (Settlor) του επίδικου Εμπιστεύματος και λόγω της εμπιστοσύνης που αυτός είχε στο πρόσωπο του και κατ΄ επέκταση στους Καθ΄ ων η Αίτηση 1, ο Eμπιστευματοπάροχος προχώρησε στην ίδρυση του Εμπιστεύματος σύμφωνα με το Έγγραφο Εμπιστεύματος ημερ. 6/10/2007 και τον διορισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 ως Επιτρόπου. Η Απόφαση του Εμπιστευματοπάροχου για ίδρυση του Εμπιστεύματος, στην οποία συμμετείχε και ο Προστάτης του Εμπιστεύματος XXXXX Butirskiy, προηγήθηκε της εγγραφής του Εμπιστεύματος. Κίνητρο και επιθυμία του Εμπιστευματοπάροχου ήταν η προστασία και διατήρηση της περιουσίας που ανήκε στο Εμπίστευμα, έτσι ώστε ο γιος του να μη διασπαθίσει και αποξενωθεί της περιουσίας αυτής. Επίσης επιδίωκε την προστασία των ανήλικων εγγονιών του (Αιτητών 4, 5 και 6 στην παρούσα Αίτηση), στα οποία επιθυμούσε να εξασφαλιστεί η ανάλογη απόδοση της περιουσίας του Εμπιστεύματος. § Προηγήθηκαν τρεις ακόμη διαδικασίες από μέρους των Αιτητών στις οποίες ο Ενόρκως Δηλών κάμνει αναφορά. § Ο ισχυρισμός περί δικαιολογημένης απώλειας εμπιστοσύνης στον Επίτροπο είναι εντελώς αβάσιμος και προσχηματικός. Ο Αιτητής 1 επιχείρησε να λάβει παράνομα και σε αντίθεση με τις πρόνοιες του εγγράφου Εμπιστεύματος την περιουσία από τις 24/9/2013 προτού καν τεθεί θέμα ενημέρωσης ή διαφωνίας. § Σε ό,τι αφορά το θέμα της άδειας παροχής διοικητικών υπηρεσιών ο Ενόρκως Δηλών αναφέρει ότι ο διορισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση ως Επιτρόπου του Εμπιστεύματος έγινε προ της θέσπισης του Νόμου 196(Ι)/
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 είχαν εγγραφεί στον σχετικό κατάλογο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και η μετέπειτα διαγραφή από το μητρώο δεν αναιρούσε τη δυνατότητα επανεγγραφής αφού μάλιστα οι Αιτητές έκαμαν διαβήματα και ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή. Ενώ ο Ενόρκως Δηλών προσπαθούσε να έχουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση την τυπική εγγραφή και/ή κατάταξη τους σε κατηγορία που ο σχετικός Νόμος αναγνώριζε, η κα Βγενοπούλου ενεργώντας προς ίδιο όφελος, κατέβαλλε προσπάθειες για μη εγγραφή ή ακύρωση της εγγραφής των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 με προφανή σκοπό να λάβει η ίδια πλεονέκτημα, διορίζοντας τη δική της Εταιρεία ως Επίτροπο. § Με σκοπό το συμφέρον του Εμπιστεύματος ο Ενόρκως Δηλών αποφάσισε να προβεί σε διορισμό νέου Επιτρόπου ώστε να παύσει η συνεχής αρνητική στάση των Δικηγόρων Βγενοπούλου και να σταματήσει η σχετική αντιδικία. Αφού έδωσε Ειδοποίηση ο Ενόρκως Δηλών για προτιθέμενη παραίτηση του στους δικαιούχους και στον Προστάτη στις 28/8/2017, προχώρησε στο διορισμό του δικηγόρου Παναγιώτη Τουλούρα ως νέου Επιτρόπου σε αντικατάσταση του. § Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση και το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα κατέστη άνευ αντικειμένου. § Όσον αφορά τους ισχυρισμούς Βγενοπούλου για διακινδύνευση περιουσιακών στοιχείων του Εμπιστεύματος ο Ενόρκως Δηλών αναφέρει τα εξής: i. Οι μετοχές της Εταιρείας Rominway κατείχοντο πάντοτε για όφελος και για λογαριασμό του Εμπιστεύματος και το εταιρικό σχήμα δεν ενείχε οποιοδήποτε κίνδυνο. ii. Οι ετήσιες οικονομικές καταστάσεις είχαν ετοιμαστεί για όλα τα έτη μέχρι και το
- iii. Η διαγραφή της Εταιρείας Agnessa Ltd για τον τυπικό λόγο καθυστέρησης καταχώρησης εντύπων δεν συνιστά κώλυμα ή κίνδυνο και αυτή είχε ήδη επαναφερθεί από τις 26/9/
- iv. Η αναφορά σε δυσκολία πληροφόρησης είναι προσχηματική και οι Αιτητές είχαν ενημέρωση και απαντήσεις σε ερωτήματα τους. v. Η αναφορά σε επιπρόσθετες συμφωνίες που «ανακάλυψαν οι δικηγόροι των Αιτητών στη Ρωσσία» είναι παντελώς ψευδής και αβάσιμη. § Όσον αφορά τους ισχυρισμούς Βγενοπούλου για έλλειψη επικοινωνίας και εμπιστοσύνης μεταξύ δικαιούχων και Επίτροπο ο Ενόρκως Δηλών αναφέρει τα εξής: i. Παρέλειψε η Χρ. Βγενοπούλου να αναφερθεί ότι σε επιστολές της με τις οποίες ζητούσε ενημέρωση για την κατάσταση της περιουσίας του Εμπιστεύματος έλαβε εγγράφως απάντηση από τους δικηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση. ii. Δεν συμφώνησε και ούτε ανέλαβε ο ενόρκως δηλών να παραιτηθούν οι Καθ΄ών η Αίτηση από Επίτροπος. Δεν συμφώνησε σε αποδοχή της Αίτησης 153/13, ούτε προέτρεψε να γίνει η Αίτηση για να την αποδεκτούν οι Καθ΄ων η Αίτηση. § Οι Αιτητές και η Ενόρκως Δηλούσα κακώς και λανθασμένα ισχυρίζονται ότι η επιστολή παραίτησης καταδεικνύει πρόθεση να παρακάμψει δικαιώματα των δικαιούχων γενικά αλλά και δικαιώματα για παύση ή αντικατάσταση του Επιτρόπου. Με βάση το έγγραφο Εμπιστεύματος και στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας ο ενόρκως δηλών τυγχάνει, οι δικαιούχοι δεν έχουν δικαιώματα για διορισμό νέου Επιτρόπου, ούτε και δικαιούνται να παρακάμψουν τέτοια εξουσία την οποία ο Εμπιστευματοπάροχος και το έγγραφο Εμπιστεύματος έδωσε αποκλειστικά στον Επίτροπο. Η ισχυριζόμενη βάση της Αίτησης για αντικατάσταση του Επιτρόπου από το Δικαστήριο δεν απέκλειε, ούτε συνιστούσε εμπόδιο στην άσκηση της εξουσίας διορισμού νέου Επιτρόπου από μέρους του υφιστάμενου Επιτρόπου. § Ο Ενόρκως Δηλών και δη οι Καθ'ων η Αίτηση δεν είχαν, ούτε έχουν ιδιαίτερο όφελος ή κέρδος από τη θέση ή ιδιότητα του Επιτρόπου στην οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 βρέθηκαν λόγω της σχέσης φιλίας και εμπιστοσύνης που είχε ο ενόρκως δηλών με τον Εμπιστευματοπάροχο. Η περιουσία στη Μόσχα ήταν πάντα σε ενοικίαση και συνεχίζει να είναι. Οι Λογαριασμοί της εταιρείας μέχρι και το έτος 2014 είναι ολοκληρωμένοι και στη διάθεση των Αιτητών. Κανένα ιδιαίτερο συμφέρον δεν είχε ο ενόρκως δηλών και για αυτό τελικά με γνώμονα την ορθή διαχείριση και τον πλέον ανεξάρτητο έλεγχο και διοίκηση της περιουσίας του Εμπιστεύματος από σκοπιμότητες και συμφέροντα που ενδεχομένως να έφερνε η εμπλοκή της εταιρείας Pro - Nom Services Ltd προέβηκε στο διορισμό του πλέον κατάλληλου και δη υπεύθυνου προσώπου που αναφέρθηκε ανωτέρω. Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό Δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος Διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν και/ή που αποτέλεσαν κοινό έδαφος Ü Ο XXXXX Polosmak ήταν ο Εμπιστευματοπάροχος (Settlor) του Διεθνούς Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST το οποίο δημιουργήθηκε δυνάμει Συμφωνίας Εμπιστεύματος (Deed of Settlement) ημερ. 6/10/11 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση Χρ. Βγενοπούλου και Τεκμήριο Α στην ένορκη Δήλωση Χ. Φελλά). Ü Η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 εταιρεία (FELLACO) διορίστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Εμπιστεύματος ως Επίτροπος (Trustee) του Εμπιστεύματος. Ü Ο XXXXX Bupirskiy διορίστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας Εμπιστεύματος ως Προστάτης του Εμπιστεύματος. Ü Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Συμφωνίας Εμπιστεύματος δικαιούχοι του Εμπιστεύματος αρχικά ήταν ο Εμπιστευματοπάροχος, η Αιτήτρια 2, και ο Αιτητής 1, σύζυγος και γιος αντίστοιχα του Εμπιστευματοπάροχου. Ü Ο Εμπιστευματοπάροχος, τέως εκ Ρωσίας, απεβίωσε στις 2/5/2012 στη Ρωσία αφήνοντας τη σύζυγο του, Αιτήτρια 2, και τον γιο του, Αιτητή, 1 ως τους μόνους κληρονόμους του. Ü Στις 16/7/13 ο Επίτροπος στο πλαίσιο της Συμφωνίας Εμπιστεύματος πρόσθεσε ως δικαιούχους του Εμπιστεύματος τη σύζυγο του Αιτητή 1, Αιτήτρια 3 και τα τρία ανήλικα τέκνα τους, Αιτητές 4-
- Ü Της κυρίως Αίτησης με τον ως άνω αριθμό και τίτλο προηγήθηκαν προγενέστερες διαδικασίες οι οποίες έχουν ολοκληρωθεί είτε ως αποτέλεσμα τυπικών παραλείψεων είτε άνευ βλάβης και σε κάθε περίπτωση χωρίς να εξεταστεί η ουσιαστική μεταξύ των μερών διαφορά. Ü Συγκεκριμένα στις 23/12/13 οι Αιτητές καταχώρησαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας τη Γενική Αίτηση 153/13 με την οποία επιζητούσαν τις ίδιες με την υπό αναφορά Κυρίως Αίτηση θεραπείες για παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση Χρ. Βγενοπούλου). Στην εν λόγω Αίτηση οι Καθ΄ων η Αίτηση κατεχώρησαν στις 26/3/14 Ένσταση (Τεκμήριο Στ στην ένορκη Δήλωση Χ. Φελλά). Η Αίτηση αυτή για παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου απορρίφθηκε με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 6/5/2014 για το λόγο ότι οι Αιτητές δεν είχαν νομότυπα παρουσιάσει μαρτυρικό υλικό εφόσον η ένορκη δήλωση που την συνόδευε είχε υπογραφεί πριν την καταχώρηση της Εναρκτήριας Κλήσης. (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση Χρ. Βγενοπούλου και Τεκμήρια Ζ και Η στην ένορκη Δήλωση Χ. Φελλά). Ü Στις 18/6/14 οι Αιτητές καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας νέα αίτηση και συγκεκριμένα τη Γενική Αίτηση 79/14 αξιώνοντας με αυτή θεραπείες ταυτόσημες με αυτές που αξιώνονται στην κυρίως Αίτηση της παρούσας διαδικασίας (Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση Χρ. Βγενοπούλου και Τεκμήριο Θ στην ένορκη Δήλωση Χ. Φελλά ). Στην εν λόγω Αίτηση οι Καθ΄ων η Αίτηση κατεχώρησαν στις 8/7/14 Ένσταση (Τεκμήριο Ι στην ένορκη Δήλωση Χ. Φελλά). Η εν λόγω Αίτηση αποσύρθηκε από τους Αιτητές άνευ βλάβης και απορρίφθηκε στις 21/1/15 με σκοπό την καταχώρηση νέας αίτησης στη βάση νέων στοιχείων. Eφαρμογή Νομικών Αρχών στα Γεγονότα της Υπόθεσης Δεδομένου ότι στην υπό κρίση Αίτηση επιζητούνται Διατάγματα τα οποία δεν έχυν εκδοθεί μονομερώς και για τα οποία δόθηκαν οδηγίες για επίδοση τους στην άλλη πλευρά, προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση με βάση τις προϋποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν.14/
- Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Αιτητή[6]. Τα επιζητούμενα από τους Αιτητές και δικαιούχους του Εμπιστεύματος YIASEMI TRUST Διατάγματα αφορούν στην παύση της Καθ΄ης η Αίτηση 1 Εταιρείας από τη θέση του Επιτρόπου του Εμπιστεύματος και στο διορισμό νέου Επίτροπου. Το ουσιαστικό Δίκαιο που διέπει τα επίδικα ζητήματα είναι ο περί Διεθνών Εμπιστευμάτων Νόμος του 1992, Ν.69(Ι)/92, ως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα, καθώς και ο περί Επιτρόπων Εμπιστευμάτων Νόμος Κεφ.
- Με βάση τα διαλαμβανόμενα στο εδάφιο
(2)(α)(ι) του Άρθρου 11Α του Νόμου 69(Ι)/92, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει, μεταξύ άλλων, Διάταγμα «που αφορά το διορισμό ή την παύση Επιτρόπου» κατόπιν υποβολής Αίτησης, μεταξύ άλλων προσώπων, και από «δικαιούχο». Παρομοίως στο εδάφιο
(1)του Άρθρου 40 του περί Επιτρόπων Εμπιστευμάτων Νόμος Κεφ.193 διαλαμβάνεται ότι «το ∆ικαστήριο δύναται, όταν είναι σκόπιµο να διορίζει νέο επίτροπο εµπιστευµάτων ή νέους Επιτρόπους εµπιστευµάτων, και όταν διαπιστώνεται ότι είναι άσκοπο, δύσκολο και µη πρακτικό να ενεργήσει µε τον τρόπο αυτό χωρίς τη βοήθεια του ∆ικαστηρίου, να εκδίδει διάταγµα που να διορίζει νέο επίτροπο εµπιστευµάτων ή νέους Επιτρόπους εµπιστευµάτων είτε σε υποκατάσταση είτε επιπρόσθετα προς οποιοδήποτε υφιστάµενο επίτροπο εµπιστευµάτων ή Επιτρόπους εµπιστευµάτων, ή έστω και αν δεν υπάρχει υφιστάµενος επίτροπος». Επιπλέον δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου και η πρόνοια 17 της Συμφωνίας Εμπιστεύματος (Trust Deed) η οποία φαίνεται να παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο για διορισμό Επιτρόπου στην περίπτωση όπου ο Επίτροπος δεν είναι σε θέση να ενεργήσει (unfit to act) και δεν υπάρχει άλλος Επίτροπος ο οποίος είναι σε θέση να ενεργήσει. Σε αυτή τη βάση διαπιστώνεται ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο Aιτητής να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Αιτητής θα πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23/3/17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Στην παρούσα υπόθεση η βασική θέση των Αιτητών είναι ότι η απόφαση τους ως μοναδικοί δικαιούχοι του Εμπιστεύματος να καταχωρήσουν διαδικασίες για παύση και αντικατάσταση του Επιτρόπου, Καθ΄ης η Αίτηση 1 εταιρεία, ήταν το «αποτέλεσμα της δικαιολογημένης απώλειας της εμπιστοσύνης τους σε αυτόν» στη βάση των ισχυρισμών που στη συνέχεια προβάλουν. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι η Fellaco δεν είχε την απαραίτητη άδεια, όπως προβλέπεται στον περί Ρύθμισης των Επιχειρήσεων Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών Νόμο του 2012, για να παρέχει διοικητικές υπηρεσίες και πως τον Αύγουστο του 2015 της επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο από το Συμβούλιο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ακριβώς για την παροχή διοικητικών υπηρεσιών χωρίς την απαιτούμενη άδεια. Σε σχέση με την ακίνητη περιουσία του Εμπιστεύματος που βρίσκεται στη Ρωσία καταλογίζεται στη Fellaco ότι καταχώρησε επιπρόσθετες συμφωνίες των οποίων το περιεχόμενο οι δικαιούχοι αγνοούσαν. Επιπλέον προβάλλεται ότι η εν λόγω ακίνητη περιουσία διοικείται ανεξέλεγκτα εν αγνοία και σε βάρος των συμφερόντων των δικαιούχων του από τρίτα πρόσωπα. Συγκεκριμένα αφού αναφέρουν ότι η εν λόγω περιουσία είναι ιδιοκτησία της Κυπριακής εταιρείας Rominway Limited οι μετοχές της οποίας ελέγχονται εξολοκλήρου από τον Επίτροπο, προστίθεται ότι ανησυχία και ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι ο Επίτροπος δεν κατέχει απευθείας τις μετοχές της Rominway αλλά παρεμβάλλεται μια πολύπλοκη εταιρική δομή από μια σειρά εταιρειών η οποία καταλήγει στους τελικούς δικαιούχους του Επίτροπου. Επικαλούνται, ακόμη, διάφορες ενέργειες του Επιτρόπου που καταδεικνύουν την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των δικαιούχων και αυτού και το ότι δεν είναι πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί τους και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους. Μεταξύ αυτών των ενεργειών συγκαταλέγονται και τα εξής: i. Ο διορισμός από τον Επίτροπο στις 28/8/13 επιπρόσθετου προστάτη του Εμπιστεύματος, του Ν. Σπανούδη, ο οποίος δεν είχε την παραμικρή γνώση επί του θέματος και ουδέποτε είχε δώσει την συγκατάθεση του στον εν λόγω διορισμό. ii. Η άρνηση του Επιτρόπου μετά το θάνατο του Εμπιστευματοπάροχου και, παρά τις παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες εκ μέρους των Αιτητών και των δικηγόρων τους για λήψη πληροφοριών, να παράσχει οποιεσδήποτε ικανοποιητικές πληροφορίες. iii. Η καταχώρηση από μέρους του ένστασης σε Αίτηση για παύση και αντικατάσταση του η οποία έγινε κατόπιν προτροπής του και υπό την προϋπόθεση ότι η παραίτηση και ο διορισμός νέου Επιτρόπου θα γινόταν μέσω Δικαστηρίου. Με την Ένορκη Δήλωση Φελλά τίθενται υπό αμφισβήτηση τα όσα στο πλαίσιο της Ένορκης Δήλωσης Βγενοπούλου καταλογίστηκαν σε βάρος της Fellaco. Υποστηρίζεται δε ότι ο ισχυρισμός περί δικαιολογημένης απώλειας εμπιστοσύνης στον Επίτροπο είναι εντελώς αβάσιμος και προσχηματικός. Εν πρώτοις αποδίδεται στην Βγενοπούλου ότι δεν ενεργεί για την προστασία των δικαιωμάτων των δικαιούχων αλλά για δικό της προσωπικό όφελος αφού η ίδια και ο συνέταιρος της Tomas Keane είναι ιδιοκτήτες της Εταιρείας Pro-non Services επιδιώκοντας να διοριστούν για δικό τους οικονομικό συμφέρον ως Επίτροποι του Εμπιστεύματος. Σε σχέση με την Fellaco, στην οποία ο Φελλάς είναι μέτοχος και Διευθυντής, επισημαίνεται ότι ο τελευταίος γνώριζε προσωπικά τον Εμπιστευματοπάροχο του επίδικου Εμπιστεύματος και ότι ήταν λόγω της εμπιστοσύνης που αυτός είχε στο πρόσωπο του Φελλά και, κατ΄επέκταση, στη Fellaco που διόρισε τη Fellaco Επίτροπο. Προβάλλεται δε ως κίνητρο και επιθυμία του Εμπιστευματοπάροχου κατά τη δημιουργία του Εμπιστεύματος η προστασία και διατήρηση της περιουσίας που ανήκε στο Εμπίστευμα, έτσι ώστε ο γιος του να μη διασπαθίσει και αποξενωθεί της περιουσίας αυτής και πως σκοπός του Εμπιστευματοπάροχου ήταν να εξασφαλίσει την ευημερία και τα συμφέροντα στην περιουσία των ανηλίκων εγγονιών του, Αιτητών 4, 5 και
- H Fellaco διορίστηκε από τον Εμπιστευματοπάροχο. Τα ανήλικα για τυπικούς λόγους δεν ήταν εξ υπαρχής δικαιούχοι του Εμπιστεύματος. Περαιτέρω, ο Φελλάς περνώντας στην αντεπίθεση καταλογίζει στον Αιτητή 1 ενέργειες παρέμβασης και προβολής εμποδίων στην καλή διαχείριση του Εμπιστεύματος από τη Fellaco. Ενέργειες αντίθετες με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της περιουσίας του Εμπιστεύματος. Επισημαίνει, ακόμα, τη διασύνδεση της PRO-NOM Services Ltd με τους δικηγόρους του Αιτητή
- Ο Φελλάς δεν αρνείται ότι η Fellaco συγκατατέθηκε στην απομάκρυνση της από τη θέση του Επιτρόπου, αναφέρει, όμως, ότι υπαναχώρησε όταν διέβλεψε ότι ο Αιτητής 1 ενεργούσε σε αντίθεση με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της περιουσίας του Εμπιστεύματος και προσπαθούσε να θέσει υπό τον έλεγχο του την περιουσία του Εμπιστεύματος στη Ρωσία. Η Fellaco δεν συμφωνούσε και, για να προστατεύσει τα συμφέροντα των ανηλίκων Αιτητών 4 - 6, δεν παραιτήθηκε από Επίτροπος. Επαναλαμβάνω. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω, απλώς να διαπιστώσει ότι οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 ικανοποιούνται. Αποφεύγω, ωστόσο, επιμελώς να καταλήξω σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση Αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Tο ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής πεποίθησης είτε για την υπόθεση των Αιτητών, είτε για τη βασιμότητα των θέσεων της άλλης πλευράς. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: με τα όσα οι Αιτητές έχουν θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Πιθανότητα τέτοια που δεν είναι μια απλή πιθανότητα, αλλά πάντως με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων»; Όπως έχει αναφερθεί στην Αγγλική νομολογία κατά την άσκηση των εξουσιών αλλαγής Επιτρόπου ενός Εμπιστεύματος οδηγός για τι Δικαστήριο είναι η ευημερία των δικαιούχων χωρίς να είναι αναγκαία η διαπίστωση ύπαρξης ανάρμοστης συμπεριφοράς από μέρους του Επιτρόπου. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Letterstedt v. Broers [1884] UKPC 1:[7] "Story says, s. 1289, "But in cases of positive misconduct, Courts of Equity have no difficulty in interposing to remove trustees who have abused their trust; it is not indeed every mistake or neglect of duty, or inaccuracy of conduct of trustees, which will induce Courts of Equity to adopt such a course. But the acts or omissions must be such as to endanger the trust property or to shew a want of honesty, or a want of proper capacity to execute the duties, or a want of reasonable fidelity." It seems to their Lordships that the jurisdiction which a Court of Equity has no difficulty in exercising under the circumstances indicated by Story is merely ancillary to its principal duty, to see that the trusts are properly executed. This duty is constantly being performed by the substitution of new trustees in the place of original trustees for a variety of reasons in non-contentious cases. And therefore, though it should appear that the charges of misconduct were either not made out, or were greatly exaggerated, so that the trustee was justified in resisting them, and the Court might consider that in awarding costs, yet if satisfied that the continuance of the trustee would prevent the trusts being properly executed, the trustee might be removed. It must always be borne in mind that trustees exist for the benefit of those to whom the creator of the trust has given the trust estate. The reason why there is so little to be found in the books on this subject is probably that suggested by Mr. Davey in his argument. As soon as all questions of character are as far settled as the nature of the case admits, if it appears clear that the continuance of the trustee would be detrimental to the execution of the trusts, even if for no other reason than that human infirmity would prevent those beneficially interested, or those who act for them, from working in harmony with the trustee, and if there is no reason to the contrary from the intentions of the framer of the trust to give this trustee a benefit or otherwise, the trustee is always advised by his own counsel to resign, and does so. If, without any reasonable ground, he refused to do so, it seems to their Lordships that the Court might think it proper to remove him; ...................... In exercising so delicate a jurisdiction as that of removing trustees, their Lordships do not venture to lay down any general rule beyond the very broad principle above enunciated, that their main guide must be the welfare of the beneficiaries. Probably it is not possible to lay down any more definite rule in a matter so essentially dependent on details often of great nicety. But they proceed to look carefully into the circumstances of the case". Όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας και, ως εκ τούτου, πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου
- Η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση υποστήριξαν ότι με δεδομένη την παραίτηση των Καθ΄ων η Αίτηση από τη θέση Επιτρόπου στο επίδικο Εμπίστευμα δεν υπάρχει πλέον αντικείμενο στην κυρίως Αίτηση με την οποία επιδιώκετο η παύση τους και ούτε, κατ΄επέκταση, δυνατότητα παροχής ενδιάμεσης θεραπείας στην υπό κρίση Αίτηση. Λαμβάνοντας υπόψη τα αιτητικά και τις επιδιωκόμενες στην Κυρίως Αίτηση θεραπείες οι οποίες περιλαμβάνουν και τα Διατάγματα υπό στοιχεία (Β) και (Δ), ήτοι Διάταγμα για διορισμό ως νέου Επιτρόπου την εταιρεία Pro-Nom Services Ltd καθώς και Διάταγμα για παραχώρηση της περιουσίας του Εμπιστεύματος στην εν λόγω εταιρεία, δεν θα συμφωνήσω ότι η Κυρίως Αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Εν πάση δε περιπτώσει δεν μπορεί να αποκλειστεί η δυνατότητα τροποποίησης της Κυρίως Αίτησης. Όσον αφορά τη δικαιοδοσία έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον τρίτων προσώπων, μη διαδίκων, όταν αυτά αφορούν σε επίδικα περιουσιακά στοιχεία τα οποία ελέγχονται από τους εν λόγω τρίτους, αρκεί σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή σε σχετική νομολογία. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι πρόκειται για δικαιοδοσία η οποία πηγάζει από τις αρχές που έθεσε η υπόθεση T.S.B. Private Bank International SA v. Chabra and Another
(1992)1 W.L.R. 231 και αναγνωρίστηκε και από την Κυπριακή νομολογία στις αποφάσεις Helington Commodities Ltd κ.α. [2009] 1 Α.Α.Δ. 926 και Αναφορικά με την Nicolaou Bros. Tourist Enterprises Ltd [1999] 1 A.A.Δ. 201 Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση του πιο πάνω Άρθρου, δηλαδή, να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος, ικανοποιείται και στην περίπτωση όπου χωρίς την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων θα ήταν αδύνατη η πλήρης αποκατάσταση των δικαιωμάτων ενός αιτητή. Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[8] ΄Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 396 «πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους Ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το νόμο». Στην υπό εξέταση περίπτωση εκείνο που έχει σημασία είναι η λήψη οποιωνδήποτε ενεργειών από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση η οποία ενδέχεται να καταστήσει την προώθηση της Κυρίως Αίτησης άνευ αντικειμένου. Δεν είναι δε άνευ σημασίας το ότι προβλήθηκε η θέση από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση ότι στις 28/8/2017 και, αφού μεσολάβησε ειδοποίηση του Φελλά για προτιθέμενη παραίτηση του στους δικαιούχους και στον Προστάτη, προχώρησε στο διορισμό του Δικηγόρου Παναγιώτη Τουλούρα ως νέου Επιτρόπου σε αντικατάσταση του. Μάλιστα στη βάση αυτή προβλήθηκε και η θέση από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση ότι η εν λόγω ενέργεια έχει καταστήσει την κυρίως διαδικασία άνευ σημασίας. Στη βάση των πιο πάνω διαφαίνεται ότι χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων πρόσωπα που είναι ή ενεργούν ως Επίτροποι του Εμπιστεύματος πιθανόν να προβούν σε ενέργειες που, ενδεχομένως, να καταστήσουν άνευ σημασίας την προώθηση της Κυρίως Διαδικασίας και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των Αιτητών. Στη βάση των πιο πάνω είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων - Διατάγματα υπό στοιχεία (Α) και (Β) Μεταξύ των διαφόρων λόγων που επικαλείται για σκοπούς ακύρωσης των Προσωρινών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν στην παρούσα υπόθεση είναι αυτός που αφορά την από πλευράς των Αιτητών μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στο στάδιο που αιτούντο την έκδοση των Διαταγμάτων μονομερώς. Μάλιστα οι ισχυρισμοί αυτοί συνιστούν ένα από τους κύριους άξονες των θέσεων τους καθόσον αφορά τα ενδιάμεσα Διατάγματα που εκδόθηκαν σε μονομερή βάση, ήτοι τα Διατάγματα υπό στοιχεία (Α) και (Β) της υπό κρίση Αίτησης. Όταν ουσιώδη γεγονότα δεν αποκαλύπτονται στο Δικαστήριο στο πλαίσιο μονομερούς Αίτησης το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα έστω και αν οι ουσιαστικές περιστάσεις της υπόθεσης θα δικαιολογούσαν τη χορήγηση της θεραπείας. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς (ex parte) συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί[9]. Οι μονομερείς αιτήσεις είναι αιτήσεις υψίστης πίστεως (ubberima fides) εφόσον κρίνονται έξω από το κανονικό πλαίσιο της δίκης και οι κανόνες πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα. Η ύψιστη πίστη η οποία διέπει κάθε μονομερή αίτηση επιβάλλει στους αιτητές να παρουσιάσουν κατά τρόπο ξεκάθαρο το φάσμα του συνόλου των γεγονότων[10]. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Έτσι το καθήκον του Ενάγοντα είναι να αποκαλύψει όλα τα γεγονότα τα οποία εύλογα μπορούσαν να ληφθούν ή θα λαμβάνονταν υπόψη από το Δικαστή όταν αποφάσιζε κατά πόσο θα εγκρίνει την Αίτηση. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο Δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων συνοψίσθηκαν στην υπόθεση Bloczek Limited v. Vianova Holding Limited
(2013)1 Α.Α.Δ. 1460 ως ακολούθως: «Είναι θεμελιωμένη αρχή του δικαίου της επιεικείας ότι η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή, την υποχρέωση αποκάλυψης στο δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, εκείνων δηλαδή που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Τέτοιες αιτήσεις είναι υψίστης πίστεως και γι' αυτό ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει εις γνώσιν του δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή οποιαδήποτε γεγονότα θα εγνώριζε αν ασκούσε εύλογη επιμέλεια, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο (τον αντίδικο του) και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιωδών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου, σε μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του δικαστηρίου και το δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να ακυρώσει ένα, μονομερώς εκδοθέν, παρεμπίπτον διάταγμα, για το λόγο της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, χωρίς καν να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Επομένως τέτοιο θέμα, όταν εγείρεται, εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Το τί συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό... Η αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων συναρτάται με την ύψιστη καλή πίστη που ο αιτητής πρέπει να επιδείξει ερχόμενος στο δικαστήριο και ζητώντας θεραπεία σύμφωνα με το δίκαιο της επιεικείας....». Επισημαίνεται ότι υπάρχει η ευχέρεια, έστω και αν ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα, να επανεκδοθεί στη διά κλήσεως διαδικασία εφόσον οι περιστάσεις και το δίκαιο της υπόθεσης το επιτρέπουν. Αυτό γίνεται σε περιπτώσεις όπου η μη αποκάλυψη δεν ήταν εσκεμμένη ή όπου ο Αιτητής δικαιολογημένα μπορούσε να θεωρήσει ότι δεν επρόκειτο για κάτι το σημαντικό. Τέτοια διέξοδος δεν προσφέρεται εκεί όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πρόθεση εξαπάτησης του. Διαφορετικά θα συνιστούσε επιβράβευση της ανεντιμότητας. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση Commerzbank Auslandbanken Holding A.G. κ. ά v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014 ημερ. 27/2/2015: «. δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος.» Στη βάση των πιο πάνω θεμελιωμένων και πάγιων αρχών καθίσταται επιβεβλημένη η εξέταση προκαταρκτικά των ισχυρισμών των Καθ΄ων η Αίτηση 1 περί μη αποκάλυψης και/ή απόκρυψης. Το ζήτημα αυτό θα εξετασθεί στη βάση των πιο κάτω θεματικών ενοτήτων: p Η ύπαρξη γραπτών απαντήσεων σε επιστολές για πληροφόρηση Αποτέλεσε βασική θέση των Αιτητών μέσω της ένορκης δήλωσης Βγενοπούλου ότι δεν είχαν είτε οι ίδιοι, είτε οι δικηγόροι τους οποιαδήποτε πληροφόρηση από τον Επίτροπο σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του Εμπιστεύματος και την περιουσία του. Οι παραγράφοι 29 και 33 της ένορκης δήλωσης Βγενοπούλου είναι σχετικές. Συγκεκριμένα, η πλευρά των Αιτητών στην παράγραφο 29 της Ένορκης Δήλωσης Βγενοπούλου, ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν και εξακολουθούν να μην έχουν οποιαδήποτε πληροφόρηση από τον Επίτροπο σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο συμφωνιών σχετικά με την ακίνητη ιδιοκτησία του Εμπιστεύματος στη Ρωσσία, «παρά τις επίμονες προσπάθειες των Αιτητών και των δικηγόρων τους για σχετική πληροφόρηση». Επιπλέον, στην παράγραφο 33 της Ένορκης Δήλωσης Βγενοπούλου προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι μετά το θάνατο του Εμπιστευματοπαρόχου τόσο ο Αιτητής 1 εκ μέρους των υπολοίπων, όσο και οι δικηγόροι των Αιτητών στη Ρωσία και αργότερα στην Κύπρο, προέβηκαν σε επανειλημμένες προσπάθειες προκειμένου να λάβουν πληροφορίες από τον Επίτροπο σχετικά με την περιουσία του Εμπιστεύματος και τη διαχείριση του αλλά δεν δόθηκαν στους Αιτητές ή στους δικηγόρους τους τελικά οποιεσδήποτε ικανοποιητικές πληροφορίες. Από την άλλη η πλευρά των Καθ΄ων η Αίτηση με παραπομπή σε συγκεκριμένες επιστολές των Δικηγόρων του Επιτρόπου Fellaco απευθυνόμενες προς την Χρ. Βγενοπούλου (Τεκμήρια Κ, ΚΑ και ΚΒ που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση Φελλά) ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές, κατά παρέκκλιση του καθήκοντος της πλήρους αποκάλυψης και μη απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, δεν αναφέρθηκαν σε αυτές παρουσιάζοντας μια παραπλανητική, ουσιαστικά, εικόνα αναφορικά με το θέμα της πληροφόρησης τους. Εξέταση των Τεκμηρίων Κ, ΚΑ και ΚΒ στην Ένορκη Δήλωση Φελλά αποκαλύπτει ότι οι δικηγόροι της Fellaco, δηλαδή του Επίτροπου, είχαν αποστείλει σε διάφορα χρονικά στάδια επιστολές προς τους δικηγόρους των Αιτητών σε σχέση με το επίδικο Εμπίστευμα και την περιουσία του. Η επιστολή 26/3/2015, Τεκμήριο Κ, φαίνεται να αποτελεί απάντηση σε επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερ. 13/2/2015 και σε αυτήν γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα ζητήματα. (α) Ότι η Fellaco διορίστηκε Επίτροπος με βάση το έγγραφο Εμπιστεύματος και τον ίδιο τον Εμπιστευματοπάροχο σε χρόνο προ της θέσπισης του Νόμου 109
(1)/2013, και ότι ουδεμία πρόνοια του Νόμου παραβιάστηκε, καθώς και το ότι η Εταιρεία αυτή είναι εγγεγραμμένη εταιρεία παροχής διοικητικών υπηρεσιών χωρίς να έχει οποιοδήποτε κώλυμα στο να συνεχίσει να είναι ο Επίτροπος του Εμπιστεύματος. (β) Ότι η Εταιρεία Rominway παραμένει νόμιμα εγγεγραμμένη σε σωστή λειτουργία και ότι οι μετοχές της αποτελούν περιουσία του Εμπιστεύματος. (γ) Ότι η περιουσία στη Ρωσία παραμένει ιδιοκτησία στην Rominway. (δ) Ότι οφείλονται ορισμένα ενοίκια παρά το ότι μεγάλο μέρος καταβλήθηκε και αυτά δεν έχουν σταλεί ακόμη για να μην υπάρχει απώλεια στη συναλλαγματική μετατροπή του νομίσματος. (ε) Ότι όλες οι καταχωρήσεις και λογαριασμοί είναι πλήρεις για τα έτη 2013 και 2014. Όσον αφορά το Τεκμήριο ΚΒ, που αποτελεί επιστολή των δικηγόρων της Fellaco, ημερ. 24/8/2015, και απευθύνεται στους δικηγόρους των Αιτητών, διαφαίνεται ότι αποτελεί απάντηση σε επιστολή των τελευταίων της ίδιας ημερομηνίας. Γίνεται και σε αυτήν αναφορά, μεταξύ άλλων, εκ νέου στο περιεχόμενο της προηγούμενης επιστολής ημερ. 26/3/2015 σε σχέση με την περιουσία του Εμπιστεύματος και την Εταιρεία Rominway. Με δεδομένη τη θέση των Αιτητών για έλλειψη εμπιστοσύνης λόγω και της κατ΄ισχυρισμό επανειλημμένης από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση μη πληροφόρησης και ενημέρωσης τους, η μη αποκάλυψη, κατά το μονομερές στάδιο, της αποστολής προς τους δικηγόρους των Αιτητών των πιο πάνω επιστολών των δικηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση 1 είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να μην δοθεί πλήρης και ολοκληρωμένη εικόνα στο Δικαστήριο αλλά και λανθασμένη. Η εικόνα βασικά που είχε δοθεί ήταν ότι υπήρχε άρνηση από τους Καθ΄ων η Αίτηση να δώσουν την όποια απάντηση στις επιστολές των δικηγόρων των Αιτητών. p Η ιδιοκτησιακή σχέση των Δικηγόρων των Αιτητών με την προτεινόμενη στην Αίτηση νέα Επίτροπο εταιρεία Pro-Nom Services Ltd Δεν αμφισβητήθηκε ότι η εταιρεία Pro-Nom Services Ltd, η οποία αποτελούσε τον προτεινόμενο από τους Αιτητές Επίτροπο, αποτελεί εταιρεία ιδιοκτησίας των δικηγόρων των Αιτητών όπως προκύπτει και από την εκτύπωση έρευνας από το ηλεκτρονικό αρχείο του Εφόρου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση Φελλά. Είναι, επίσης, παραδεκτό ότι η εν λόγω σχέση ιδιοκτησίας/διοίκησης των δικηγόρων των Αιτητών με τον προτεινόμενο Επίτροπο δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε σημείο στην ένορκη δήλωση Βγενοπούλου. Όπως προκύπτει και από σχετική με το θέμα Αγγλική νομολογία στην οποία ο κ. Δαμιανού παρέπεμψε το Δικαστήριο, κατά κανόνα αποφεύγεται ο διορισμός ως Επιτρόπου προσώπου που υπέχει της ιδιότητας δικηγόρου ενός δικαιούχου στο Εμπίστευμα. Η ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Lewin on Trusts 19th Ed. στην παράγραφο 14-052 είναι σχετική: "Appointment of beneficiary's solicitor 14-052 The donee of a power of appointing new trustees should not appoint the solicitor of a beneficiary or of a trustee; but such an appointment though not one which the court would make or sanction[11],155 is not invalid.156 Επίσης στο Σύγγραμμα Snell's Equity 33rd Ed. στην παράγραφο 27-019 αναφέρονται τα εξής σχετικά: "The court will not appoint... as a rule a beneficiary or a beneficiary's solicitor or husband or wife, owing to the fact that the trustee may be placed in a position in which his duty and his interest, or two inconsistent duties, conflict104; but where there are advantages to be gained from such an appointment, and no disadvantages, the court may make it,105 though it will be slow to do so.106" Τούτου δοθέντος δεν θεωρώ ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν γεγονός σημαντικό η αποκάλυψη της σχέσης της προτεινόμενης ως Επιτρόπου στο Εμπίστευμα εταιρείας με τους δικηγόρους των Αιτητών και δικαιούχων. p H απόκρυψη της θέσης της Χρ. Βγενοπούλου για δυνατότητα διορισμού νέου Επιτρόπου από τον υφιστάμενο Επίτροπο με παραπομπή στο Άρθρο 17 του Εγγράφου Εμπιστεύματος Οι Καθ΄ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι παραπλανητικά αναφέρει η Χρ. Βγενοπούλου στην παράγραφο 43 της ένορκης δήλωσης της και στο πλαίσιο ερμηνείας της Δήλωσης Εμπιστεύματος ότι ο ίδιος ο Εμπιστευματοπάροχος επέλεξε με την παράγραφο 17 στο εν λόγω Έγγραφο να δώσει την εξουσία στο Δικαστήριο να διορίσει νέο Επίτροπο του Εμπιστεύματος σε περίπτωση που ο υφιστάμενος καθίστατο πρόσωπο ακατάλληλο από του να ενεργεί υπό αυτή την ιδιότητα. Και τούτο ενόψει της προηγούμενης αναφοράς της σε επιστολή όπου αναγνώριζε τη δυνατότητα διορισμού νέου Επιτρόπου παραπέμποντας στις εξουσίες του υφιστάμενου Επιτρόπου. Είναι γεγονός, όπως προκύπτει από την επιστολή της Χρ. Βγενοπούλου ημερ. 27/11/13 το οποίο αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 5 στην ένορκη της δήλωση και επισυνάπτετο ως Τεκμήριο 7 στην Αίτηση 153/2013, ότι σε αυτή αναφερόταν στη δυνατότητα διορισμού νέου Επίτροπου με παραπομπή στις εξουσίες του Επιτρόπου με βάση το Άρθρο 17 του Εγγράφου Εμπιστεύματος. Η σχετική αναφορά έχει ως εξής: "We would like to note that the appointment of a new trustee can be effected without resorting to any lengthy and costly court proceedings pursuant to the powers conferred to the trustee by clause 17 of the trust deed". Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι το ζητούμενο δεν είναι, ασφαλώς, να εξετασθεί η ερμηνεία του Άρθρου 17 του Εγγράφου Εμπιστεύματος και να αποφασισθεί σε αυτό το στάδιο το ζήτημα των εξουσιών διορισμού νέου Επιτρόπου είτε από μέρους του Επίτροπου, είτε από μέρους του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που εγείρεται είναι ότι, ενώ σε προηγούμενο στάδιο η ενόρκως δηλούσα Χρ. Βγενοπούλου είχε διατυπώσει γραπτώς μια συγκεκριμένη θέση αναφορικά με την ερμηνεία του Άρθρου 17 του Εγγράφου Εμπιστεύματος, στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης υποστήριξε κάτι διαφορετικό χωρίς, ωστόσο, να αποκαλύπτει την προηγούμενη της θέση. Έπεται ότι επί του πιο πάνω ζητήματος υπήρξε μια προηγούμενη θέση της ομνύουσας, διαφορετικής με εκείνη που προώθησε με την ένορκη δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης, την οποία, ωστόσο, δεν αποκάλυψε για να δώσει στη συνέχεια και την όποια εξήγηση επιθυμούσε. Η υποχρέωση στον Αιτητή που προσφεύγει στο Δικαστήριο ζητώντας, μονομερώς, θεραπεία είναι να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να έχει υπόψη του συμπεριλαμβανομένων και ζητημάτων που ο Αιτητής θεωρεί αναμενόμενο να εγερθούν ή να προβληθούν από τον αντίδικο του, είτε σε σχέση με τη ουσιαστική απαίτηση, είτε σε σχέση με το αίτημα για προσωρινή θεραπεία[12]. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η αρχή της μη αποκάλυψης τυγχάνει εφαρμογής όχι μόνο στις περιπτώσεις που ένας Αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα, αλλά και όταν αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλιπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Να πω και κάτι τελευταίο. Το ότι το Δικαστήριο πιθανόν να είχε εκδώσει τα αιτούμενα προσωρινά Διατάγματα ακόμη και αν τα πλήρη γεγονότα είχαν αποκαλυφθεί δεν έχει σημασία. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 10η έκδοση, στη σελ. 125, παρά. 7.46: "The fact that the judge might well have made the same order even if the full facts had been disclosed is beside the point...". Επισημαίνεται ότι με τα όσα καταγράφηκαν ανωτέρω το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης στην ουσία της μεταξύ των διαδίκων διαφοράς. Όλες οι αναφορές που γίνονται πιο πάνω έγιναν για να καταδειχθεί το ουσιώδες των γεγονότων το οποίο εξετάζεται υπό το φως των δεδομένων της υπόθεσης και τα οποία γεγονότα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν τέθηκαν ενώπιον του. Και τούτο προς το σκοπό επισήμανσης της υποχρέωσης που είχε η πλευρά των Αιτητών να θέσουν όλο το φάσμα αυτών των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο που προσέφυγαν σ΄ αυτό μoνομερώς, κατά τρόπο δίκαιο για να αξιολογηθεί και σταθμιστεί η επίδραση τους στην κρίση για έκδοση ή μη στην απουσία της άλλης πλευράς, των αιτουμένων Διαταγμάτων. Έχω την πεποίθηση ότι τα μη αποκαλυφθέντα από τους Αιτητές γεγονότα, στοιχεία και/ή τεκμήρια και, επίσης, ο γενικότερος τρόπος παρουσίασης όλων των στοιχείων με βάση τα ζητήματα που πιο πάνω έχουν εξετασθεί, ήσαν τέτοια που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να επιτελέσουν σε ουσιώδη βαθμό την υποχρέωση τους για αποκάλυψη γεγονότων με πλήρη, ειλικρινή και δίκαιο τρόπο έτσι ώστε να μπορούσε το Δικαστήριο στο στάδιο που εξέταζε τη μονομερή τους Αίτηση να προβληματιστεί κατάλληλα και να ασκήσει ορθά και δίκαια τη διακριτική του ευχέρεια. Περαιτέρω η όλη συμπεριφορά των Αιτητών δεν συνάδει για τους λόγους που ήδη αναλύθηκαν ανωτέρω με το επίπεδο καλής πίστης που αναμένεται και επιβάλλεται σε διαδικασίες όπως η υπό εξέταση οι οποίες έχουν τις καταβολές τους και στηρίζονται στο Δίκαιο της Επιείκειας. Στη βάση όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω τα μονομερώς εκδοθέντα ενδιάμεσα Διατάγματα υπό στοιχεία (Α) και (Β) θα πρέπει να ακυρωθούν. Ενδιάμεσα Διατάγματα για διορισμό της ετ. Pro-Nom Services Ltd (Αιτητικά υπό στοιχεία Γ και Δ) Μέσω των αιτουμένων υπό στοιχεία (Γ) και (Δ) ενδιάμεσων Διαταγμάτων επιδιώκεται ο διορισμός της εταιρείας Pro-Nom Services Ltd ως Επιτρόπου στο επίδικο Εμπίστευμα και παράδοση σε αυτή όλων των εγγράφων που οι Καθ΄ων η Αίτηση 1 έχουν στην κατοχή τους με σκοπό την παραχώρηση της περιουσίας του Εμπιστεύματος στην εν λόγω εταιρεία. Με βάση το λεκτικό αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο των εν λόγω επιζητούμενων Διαταγμάτων είναι προφανές ότι αφορούν σε προστακτικής φύσεως διατάγματα (Mandatory Injunctions). Οι γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδονται τέτοια διατάγματα έχουν τεθεί στην Αγγλική υπόθεση Morris v. Redland Bricks Ltd
(1970)A.C. 652[13] ως ακολούθως: · Προστακτικό διάταγμα μπορεί μόνο να χορηγηθεί όπου ο ενάγων αποδεικνύει ισχυρή πιθανότητα ότι θα υποστεί σοβαρή ζημιά στο μέλλον. · Όπου οι αποζημιώσεις δεν θα αποτελούν επαρκή θεραπεία αν επισυμβεί τέτοια ζημιά. Αυτό αποτελεί μόνο εφαρμογή της γενικής αρχής της επιείκειας. · Αντίθετα προς την περίπτωση όπου εκδίδεται απαγορευτικό διάταγμα για να αποτρέψει τη συνέχιση ή επανάληψη μιας άδικης πράξης το θέμα της δαπάνης που θα υποστεί ο εναγόμενος για να εκτελέσει έργα τα οποία αποτρέπουν ή μειώνουν την πιθανότητα διάπραξης μιας μελλοντικής αδικοπραξίας πρέπει να αποτελεί στοιχείο που θα λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση National Bank of Jamaica Ltd v. Olint Corp Ltd
(2009)1 W.L.R. 1405 αναγνωρίσθηκε πως στην περίπτωση ενός προστακτικού διατάγματος είναι πιο πιθανό να προκληθεί αθεράπευτος επηρεασμός από ό,τι στην περίπτωση ενός απαγορευτικού διατάγματος αν και, όπως παράλληλα αναφέρθηκε, κάτι τέτοιο δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά μια γενίκευση. Σε κάθε περίπτωση εξετάζονται τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και οι ενδεχόμενες συνέπειες από την έκδοση ή μη του διατάγματος. Αν διαφαίνεται ότι το διάταγμα ενδέχεται να προκαλέσει αθεράπευτη δυσχέρεια στον Καθ΄ ου η Αίτηση, πιθανόν το Δικαστήριο να είναι απρόθυμο να το εκδώσει εκτός αν ικανοποιηθεί ότι οι πιθανότητες να προκύψει ότι κακώς εδόθη είναι λίγες. Ή, όπως το ζήτημα τέθηκε από τον Δικαστή Megarry J στην υπόθεση Shepherd Homes Ltd v. Sandham
(1970)3 All E.R. 402[14], εάν το Δικαστήριο αισθάνεται ψηλότερου βαθμού εξασφάλιση ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης δεν θα φανεί ότι το διάταγμα δόθηκε λανθασμένα. Eν πρώτοις επισημαίνω ότι η τυχόν έγκριση των επιζητούμενων υπό στοιχεία (Γ) και (Δ) Διαταγμάτων θα συνιστούσε ουσιαστική ικανοποίηση της θεραπείας που κατά κύριο λόγο επιδιώκεται με την ίδια την Κυρίως Αίτηση πράγμα που θα μπορούσε να γίνει μόνο κατά το στάδιο ακρόασης και εκδίκασης των θέσεων των διαδίκων επί της ουσίας. Επισημαίνεται, ακόμη, ότι η αντικατάσταση ενός υφιστάμενου και διορισμένου με το έγγραφο Εμπιστεύματος Επιτρόπου με άλλο νομικό πρόσωπο αποτελεί την πιο ουσιαστική και δραστική, θα προσέθετα, θεραπεία της Γενικής Αίτησης η οποία προϋποθέτει πως το Δικαστήριο έχει προηγουμένως καταλήξει ότι είναι αναγκαία η παύση των Καθ΄ων η Αίτηση αρ.1 από τη θέση του Επιτρόπου. Η απόφαση του Δικαστηρίου να προχωρήσει με διορισμό άλλου Επιτρόπου εις αντικατάσταση του υφιστάμενου προϋποθέτει την κρίση του Δικαστηρίου ότι κάτι τέτοιο συνιστά την πλέον ενδεδειγμένη λύση Χωρίς να αποκλείεται, βέβαια, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή[15], κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την Γενική Αίτηση[16]. Λέω δε, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κ. Δαμιανού εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση 1, ότι η αντικατάσταση του Επιτρόπου όχι μόνο δεν θα διατηρούσε ή θα προστάτευε το status quo ante αλλά θα ανέτρεπε την υφιστάμενη κατάσταση αφού με αυτό τον τρόπο θα μεταβίβαζε τον έλεγχο και διαχείριση του Εμπιστεύματος σε άλλη νομική οντότητα και χωρίς, επαναλαμβάνω, να προηγηθεί η ακρόαση επί της ουσίας όλων των εγειρόμενων ζητημάτων και στην παρουσία όλων των διαδίκων. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι η έννοια, ή καλυτέρα, ο σκοπός του ενδιάμεσου διατάγματος είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Θα πρέπει εδώ να επισημανθεί ότι η διατήρηση του status quo ante αποτελεί, πέραν του πρωταρχικού σκοπού, και ένα από τους σημαντικότερους ισοζυγιστικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας όταν αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει ή οριστικοποιήσει ένα ενδιάμεσο Διάταγμα. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων υπό στοιχεία (Γ) και (Δ). Ενδιάμεσο και/ή Υποβοηθητικό Διάταγμα για αποκάλυψη/πληροφόρηση από τους Καθ΄ων η Αίτηση 1 υπό στοιχείο (Ε) Μέσω του αιτουμένου υπό στοιχείο (Ε) ενδιάμεσου Διατάγματος επιδιώκεται Υποβοηθητικό Διάταγμα για αποκάλυψη/πληροφόρηση. Εν πρώτοις επισημαίνεται ότι δεν έχει μέσω των αγορεύσεων των Αιτητών προωθηθεί και/ή υποστηριχθεί η βάση για την έκδοση του πιο πάνω Διατάγματος. Ούτε έχει επεξηγηθεί το πώς ένα τέτοιας φύσεως διάταγμα είναι «υποβοηθητικό» ή σε ποια ενδεχομένως θεραπεία συνιστά μορφή «υποβοηθητικού» διατάγματος. Των πιο πάνω δοθέντων καταλήγω ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να μπορεί να δικαιολογεί την έκδοση του πιο πάνω Διατάγματος. Κατάληξη: Κατά συνέπεια, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα ακυρώνονται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, και, συνεπώς, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και σε βάρος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] * M Δέστε Decades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φ ορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseosv. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενί δη ς ν. Ζεμενί δο υ
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσ ολά κη ν. Στυλι ανί δη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Ά κη ς (Μετ α φο ρές Δε μά των) Εξ π ρές Λτ δ ν. C. Kokkouri Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [6] Δέστε και την υπόθεση Hellenic Bank Public Company v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 1235 [7] Δέστε, επίσης, Thomas and Agnes Carvell Foundation v. Carvell [2007] EWHC1314, Angus v. Emmott [2010] EWHC 154 (Ch), Andrew Herbert Vaughan Scott v. Martin Leslie Scott [2012] EWCH 2317, John Arthur William James and Stephen Neil Mountford v. Kathleen Louise Williams and Others [2015} EWHC1166 (Ch) και στο Σύγγραμμα Lewin on Trusts, 19th Ed. παρα.13-064. [8] Δέστε M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Τimberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791. [9] Δέστε Louis Vuitton v. Δέρμ οσ α κ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463. [10] Δέστε Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, 601-602 Δέστε, επίσης, και την σχετικά πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση Commerzbank Auslandbanken Holding A.G. κ. ά v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014 ημερ. 27/2/2015. [11] Δέστε Re Kemp΄s Settled Estates
(1883)24 Ch. D. 485. [12] Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Injunction του David Bean 10η έκδοση στη σελ. 83, παρα. 5.21: "A statement in support of an application for an injunction should contain a clear and concise statement of the following: (
- a)the facts relied on for the claim; (
- b)if the application is made without notice, the reasons for giving none: (
- c)all material facts of which the court should be aware, including any answer asserted by the defendant (or which he is thought likely to assert) either to the substantive claim or to the claim for interim relief, and any facts known to the applicant which might lead the court not to grant relief without notice." (δική μου υπογράμμιση για σκοπούς έμφασης) [13] Δέστε R.K.B. LEATHERGOODS LIMITED v. Βιργινίας Ευάγγελου Αγγελίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1071. [14] "In a normal case the court must, inter alia, feel a high degree of assurance that at the trial it will appear that the injunction was rightly granted;" [15] Δέστε Jonitexo Ltd. v. Adidas Sportschuhtabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263 και Κοσμά ν. Χ''Κυπρή κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 169 [16] Δέστε Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο