ΖΥΓΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑΣ ΛΤΔ κ.α. ν. ΕΝΟΡΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ (πρώην ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ) κ.α., Αρ. Αγωγής: 847/2018, 4/12/2018

(2)του Συντάγματος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση Υποστηρίζεται η Αίτηση από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Μορφή, υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Στις 17/7/2018 καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, στην οποία οι Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 17/9/2018 και τροποποιημένη στις 19/9/2018. · Στις 13/9/2018 καταχωρήθηκε Αίτηση για Έκδοση Προσωρινού Διατάγματος σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, η οποία ορίστηκε στις 26/10/2018 με σκοπό την καταχώρηση ένστασης από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. · Στις 19/10/2018, στο πλαίσιο της Ποινικής υπόθεσης 5557/2018 επιβλήθηκε ποινή και εκδόθηκε διάταγμα τερματισμού της χρήσης του επίδικου ακινήτου. · Παρά την πιο πάνω Απόφαση οι κατηγορούμενοι εκεί και Καθ΄ ων η Αίτηση στην Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος, συνεχίζουν να κατακρατούν το περιουσιακό στοιχείο των Εναγομένων/Αιτητών. Εκφράζεται στη συνέχεια η άποψη από την ομνύουσα ότι είναι ορθό και δίκαιο και απαραίτητο να παρουσιαστεί η εν λόγω Απόφαση και το γεγονός της έκδοσης διατάγματος τερματισμού της χρήσης της οικοδομής, η οποία σχετίζεται με την προϋπόθεση της ύπαρξης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές από τυχόν μη έκδοση του διατάγματος για να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα. Εκφράζεται δε η πεποίθηση στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η ομνύουσα, ότι η παρουσίαση ολοκληρωμένης εικόνας με την εισαγωγή γεγονότων που επεσυνέβησαν μετά την καταχώρηση της Αίτησης, συνιστά καλό λόγο για την έγκριση της Αίτησης. Περαιτέρω, διατυπώνεται η θέση ότι η έγκριση της Αίτησης ουδεμία ζημιά θα προκαλέσει στην άλλη πλευρά, η οποία θα μπορεί να τοποθετηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ενώ τυχόν απόρριψη της Αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές οι οποίοι θα αποστερηθούν του δικαιώματος να προβάλουν ολοκληρωμένα τη θέση τους. Παράλληλα επισημαίνεται ότι τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί που επιδιώκονται να εισαχθούν προέκυψαν μετά την καταχώρηση της Αίτησης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση με την ίδια νομική βάση ως και η Αίτηση. Ως λόγοι Ένστασης βασικά προβάλλονται ότι η προτεινόμενη προς καταχώρηση Απόφαση στην υπόθεση αρ. 5557/2018 έχει ήδη καταχωρηθεί. Επιπλέον προβάλλεται ότι η προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδυναμώνει τη θέση των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η καταχώρηση της Αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα υπήρξε πρόωρη. Τέλος, προβάλλεται ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι άχρηστη διότι όλοι οι ισχυρισμοί που περιέχονται σε αυτή ήταν ήδη γνωστοί στους Εναγόμενους. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Καλουτσίδη, Διευθυντή της εταιρείας των Καθ΄ ων η Αίτηση στην οποία επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι πιο πάνω αναφερθέντες λόγοι Ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48, θ.4

(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π. 5/99, ημερ. 23/12/99 διαμορφώθηκε ως εξής: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι κατ΄ αρχήν τα ακόλουθα: i. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. ii. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[1]. iii. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. iv. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση δεν αφορούσε εφαρμογή του Άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως η υπό εξέταση αίτηση στο πλαίσιο της εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (στη σελίδα 199) που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή Αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο[2]. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική Αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος[3]. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τους περιορισμένους σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας για συντηρητικό διάταγμα. Ως εκ τούτου δεν είναι χωρίς άλλο λόγο επιτρεπτή η προσαγωγή συμπληρωματικής μαρτυρίας η οποία απλώς απαντά και απορρίπτει την εκδοχή της άλλης πλευράς ως ανυπόστατης αφού δεν είναι επιτρεπτό να εξεταστεί και διαπιστωθεί η αποδεικτική της αξία στο παρόν στάδιο. Υπενθυμίζεται δε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας δεν προβαίνει σε κρίση επί της ουσίας με τελικά ευρήματα ή οριστικά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ των μερών[4]. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Τέλος να επισημάνω ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο τόσο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων όσο και μέσω των προφορικών διευκρινίσεων που ακολούθησαν. Παράγραφος 2 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Μέσω της παραγράφου 2 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται η καταχώρηση ως Τεκμηρίου ΙΑ της Απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση 5557/2018 επί της ποινής η οποία εξεδόθη στις 19/10/18. Με δεδομένο ότι η εν λόγω Απόφαση έχει ήδη καταχωρηθεί από την πλευρά των Εναγόντων/Αιτητών ως Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση τους και, άρα, βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε ανάγκη να καταχωρηθεί μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έπεται ότι δεν ότι υφίσταται καλός λόγος που να δικαιολογεί τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Παράγραφος 3 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Μέσω της παραγράφου 3 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται η συμπερίληψη του ισχυρισμού ότι μέχρι σήμερα οι Ενάγοντες δεν έχουν παραδώσει το υποστατικό. Σε συμφωνία με τα όσα η πλευρά των Εναγόντων/Καθ΄ών η Αίτηση υποστήριξε, λέω ότι το γεγονός της εκκρεμότητας ενώπιον του Δικαστηρίου της Αίτησης για προσωρινό Διάταγμα σαφώς υποδηλώνει ότι οι Ενάγοντες/Καθ΄ών η Αίτηση εξακολουθούν μέχρι σήμερα να έχουν την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Τούτου δοθέντος δεν προκύπτει οποιαδήποτε αναγκαιότητα για συμπερίληψη του πιο πάνω ισχυρισμού στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Υπό αυτά τα δεδομένα δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη καλού λόγου για τη συμπερίληψη της παραγράφου 3 στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση. Παράγραφος 4 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Μέσω της παραγράφου 4 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται να προωθηθεί η θέση ότι ο τερματισμός της χρήσης του υποστατικού και με Διάταγμα Δικαστηρίου στην πιο πάνω ποινική υπόθεση επιβεβαιώνει ότι καμιά ζημιά δεν θα υποστούν οι Ενάγοντες από την παράδοση της κατοχής αφού αυτό ούτε χρησιμοποιείται, ούτε και δικαιούται να τύχει χρήσης από τους Ενάγοντες με αποτέλεσμα η πλάστιγγα του ισοζυγίου της ευχέρειας να γέρνει υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Είναι σαφές ότι τέτοια επιχειρηματολογία μπορεί κάλλιστα να προωθηθεί στο πλαίσιο της ακρόασης της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα. Η πιο πάνω νομική επιχειρηματολογία και γενικότερα η προώθηση οποιωνδήποτε νομικών θέσεων δεν έχει θέση σε ένορκη δήλωση, στην οποία μόνο γεγονότα μπορούν να περιλαμβάνονται, αλλά στις Αγορεύσεις κατά το στάδιο εκδίκασης της Αίτησης. Έπεται ότι δεν ότι υφίσταται καλός λόγος που να δικαιολογεί τη συμπερίληψη της πιο πάνω παραγράφου στην προτεινόμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος των Εναγομένων 1-4/Αιτητών και προς όφελος των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 297/2008 ημερ. 21/4/2008. [2]Δέστε Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA

(2000)1 Α.Α.Δ.

1. [3] Δέστε και την πιο πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου Έφεση αρ. 29/2014, ημερ. 3/11/
2. [4] Δέστε The Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 A.A.Δ. 788. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο