ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, Αίτηση/Έφεση: 101/2018, 13/11/2018

(1), 23, 26

(1), 28, 30 του Συντάγματος, στα Άρθρα 2, 4, 9, 22, 23, 26 και 27 του Κεφ.6, στα Αρθρα 2, 29, 30, 32 και 43 του Ν.14/60, στα Άρθρα 2, 27, 37, 44 Α-44ΑΑ του Ν.9/65 και του Μέρους VIA και Παραρτήματα αυτού, στα Άρθρα 80 και 81 του Κεφ. 224 και στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και νομολογία του Δικαστηρίου. Λόγοι ΄Εφεσης: Οι λόγοι για τους οποίους αξιώνεται η ακύρωση και/ή παραμερισμός των επίδικων Ειδοποιήσεων καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης/Εφεσης. Αυτοί μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο και ή αντίκεινται στις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν.9/65 και δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. · Δεν συντρέχει η έννοια της «υπερημερίας πληρωμής» εντός της έννοιας του άρθρου 27 του Ν.9/65 αφού η επίδικη υποθήκη Υ3856/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας αναφέρεται σε καταβολή ποσού €420.000 πλέον τόκο σε πρώτη ζήτηση και όχι με δόσεις ούτε αναφέρεται πληρωμή τόκων με δόσεις. · Οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται στην αποστολή των επίδικων Ειδοποιήσεων αφού οι ενυπόθηκοι οφειλέτες/αιτητές συμμορφώθηκαν με τους όρους των Ειδοποιήσεων Τύπου Θ και Ι ή/και βρίσκονται σε συζητήσεις με τους Καθ΄ ων η Αίτηση προς εξεύρεση λύσης και αναδιάρθρωσης και/ή οι εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι καταχρηστικές και/ή καταπιεστικές. · Η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν.9/65 την οποία ακολουθούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αντίθετη με το Νόμο ενόψει του ότι έχει καταχωρηθεί και/ή εκκρεμεί η αγωγή υπ΄ αρ. 484/2014 στο Ε.Δ. Λάρνακας την οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών και άλλων συνεναγομένων όπου, μεταξύ άλλων, επιζητείται η εκποίηση της υποθήκης Υ3856/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και στην οποία οι Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση αμφισβητώντας τα υπόλοιπα λογαριασμών, την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών και/ή υποθηκών. · Η διαδικασία εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου προσβάλλει τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Αιτητών στο πλαίσιο της αγωγής με αρ. 484/2014 ή/και τις αρχές φυσικής δικαιοσύνης εφόσον με την Υπεράσπιση τους στην εν λόγω αγωγή αμφισβητούνται τόσο τα υπόλοιπα των δανείων που εξασφαλίζονται με τις επίδικες υποθήκες όσο και η εγκυρότητα των υποθηκών. · Ο Ν.142(Ι)/2014και/ή 87(Ι)/2018 είναι αντισυνταγματικοί για τους ακόλουθους λόγους: i. Έχουν αναδρομική ισχύ κατά παράβαση της αρχής της μη αναδρομικής εφαρμογής των Νόμων. ii. Εισάγουν νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων και πλειστηριασμού με μονομερή ενέργεια και έλεγχο του ιδίου του ενυπόθηκου δανειστή, την οποία αναγνώριζε ο ενυπόθηκος οφειλέτης κατά το χρόνο παραχώρησης της εξασφάλισης ενδεχομένων να μην την παραχωρούσε. iii. Περιορίζουν τη δυνατότητα προβολής υπεράσπισης των Αιτητών για προστασία της κατοικίας ή και της περιουσίας τους κατά παράβαση των Άρθρων 16

(1), 23, 26

(1), 28 και 30 του Συντάγματος. iv. Δίνεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να εκποιήσει το ακίνητο του ενυπόθηκου οφειλέτη ανεξάρτητα των προβαλλόμενων από τον τελευταίο υπερασπίσεων στο πλαίσιο αγωγής, αποστερώντας του το συνταγματικό δικαίωμα να ακουστεί. v. Επηρεάζουν αναδρομικά υφιστάμενες διαδικασίες υπέρ του ενυπόθηκου δανειστή. · Οι Αιτητές δεν είναι υπερήμεροι με βάση τα άρθρα 27 και 44 του Ν.9/65 ένεκα του ότι εκκρεμεί η αγωγή 484/2014 του Ε.Δ. Λάρνακας. · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις αποστάληκαν προς τους Αιτητές κατά παράβαση των διατάξεων του Νόμου. · Η Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάπτεται και το υπόλοιπο που αναγράφεται στις επίδικες Ειδοποιήσεις είναι εσφαλμένο και/ή οι Αιτητές το αμφισβητούν μέσω της Υπεράσπισης που καταχώρησαν στην Αγωγή υπ΄ αρ. 484/2014 Ε.Δ. Λάρνακας. · Η επίδικη σύμβαση και/ή δήλωση υποθήκης και άκυρη και/ή παράνομη ως εγγραφείσα κατά παράβαση του 21(Ι)(γ) του Ν.9/

1. Ένορκη Δήλωση Αίτησης/Έφεσης: Η παρούσα Αίτηση/Εφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή αρ.1, ο οποίος είναι ένας εκ των συνιδιοκτητών του επίδικου ακινήτου μαζί με τον πατέρα του, Αιτητή
2. Στο πλαίσιο της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους Έφεσης. Καθόσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: ► Στις 13/2/2014 οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν στο Ε.Δ. Λάρνακας την Αγωγή με αρ. 484/2014 εναντίον των Αιτητών, της Εταιρείας Mega Merlings Gift & Music Store Ltd, της XXXXX Αθανασίου και της Εταιρείας Νίκος και Γιώτα Αθανασίου Λτδ. Η εν λόγω αγωγή αφορά σε συμβάσεις δανείων της Εναγόμενης 1 Εταιρείας Mega Merlings Gift & Music Store Ltd της οποίας ο ομνύων είναι διευθυντής. ► Στο πλαίσιο της πιο πάνω αγωγής επιζητείται, μεταξύ άλλων θεραπειών, η εκποίηση της υποθήκης Υ3856/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας που αφορά την κύρια κατοικία των γονέων του ομνύοντα. ► Στην πιο πάνω αγωγή οι Αιτητές καταχώρησαν κοινή Υπεράσπιση με τους συνεναγόμενους τους, η οποία κατόπιν διατάγματος τροποποίησης τροποποιήθηκε στις 2/11/2016 και η υπόθεση ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 30/10/
3. ► Παρά το γεγονός ότι κατά το μήνα Μάϊο του 2018 έγινε συνάντηση με τους Καθ΄ ων η Αίτηση για σκοπούς συζήτησης της πιο πάνω υπόθεσης, όπως και ενός αριθμού υποθέσεων αγωγών που εκκρεμούν στο Ε.Δ. Λάρνακας και αφορούν τους Αιτητές, συγγενικά τους πρόσωπα αλλά και τις πιο πάνω Εταιρείες, απεστάλησαν στους Αιτητές, στον μεν ομνύοντα στις 17/5/2018 στο δε Αιτητή 2 στις 25/5/2018, οι Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι. ► Στην Υπεράσπιση που καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της αγωγής 484/2014 εγείρονται σοβαροί ισχυρισμοί σε σχέση με την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών. ► Παρά το γεγονός της εκκρεμότητας της πιο πάνω αγωγής και το ότι οι δύο πλευρές βρίσκονταν σε στάδιο συζητήσεων, οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταπιεστικά και καταχρηστικά απέστειλαν στους Αιτητές τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, με τις οποίες καθόρισαν ως ημερομηνία πλειστηριασμού της κύριας κατοικίας των γονέων των Αιτητών την 15/11/
4. Λόγοι Ένστασης: Στην υπό κρίση Αίτηση/Εφεση καταχωρήθηκε Ένσταση στην οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσείοντες επικαλούνται τους ακόλουθους λόγους ένστασης: · Η Αίτηση είναι νομικά, δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη καθώς και παράτυπη και αντικανονική. · Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. · Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. · Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. · Οι Αιτητές προβάλουν ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς. · Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας αφού στο πλαίσιο της Αγωγής 484/2014 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος που επιδίωκε το ίδιο αποτέλεσμα η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Κογκοτή, υπαλλήλου των Καθ΄ ων η Αίτηση στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: ð Η εκκρεμότητα της αγωγής δεν δημιουργεί οποιοδήποτε εμπόδιο στην προώθηση της διαδικασίας πλειστηριασμού η οποία ξεκίνησε από το Μάϊο του 2018 οπότε και στάληκε η πρώτη Ειδοποίηση Τύπου Ι και Τύπου Θ, χωρίς οι Αιτητές να πράξουν οτιδήποτε. Οι Αιτητές, παρά το ότι επανειλημμένα προέβαλλαν την πρόφαση της διευθέτησης της αγωγής 484/2014 καθώς και άλλων αγωγών, ουδέν έπραξαν προς τούτο. Συγκεκριμένα ζήτησαν και έλαβαν έγγραφα με σκοπό τη διευθέτηση τα οποία, τελικώς, χρησιμοποίησαν για τροποποίηση της Υπεράσπισης τους. Περαιτέρω, κανένα από τα ζητηθέντα από την Τράπεζα στοιχεία δεν προσκόμισαν ενώ ζητούσαν επανειλημμένα χρόνο χωρίς την ύπαρξη γνήσιας πρόθεσης για διευθέτηση. ð Η παρούσα Αίτηση υποβάλλεται εντελώς κακόπιστα και μετά από τη δεδηλωμένη θέση των Αιτητών ότι, αν δεν κατέληγαν, θα προχωρούσαν σε διαβήματα για να σταματήσει ο πλειστηριασμός ώστε να ασκήσουν πίεση. ð Ουδέποτε δόθηκε διαβεβαίωση ή και η εντύπωση ότι δεν θα προχωρούσε η διαδικασία εκποίησης αφού καμία πραγματική πρόοδος προς την κατεύθυνση της διευθέτησης έχει γίνει μέχρι και σήμερα. ð Το 2013 οι Καθ΄ ων η Αίτηση τερμάτισαν τις επίδικες διευκολύνσεις και ζήτησαν την άμεση πληρωμή των οφειλόμενων ποσών που εξασφαλίζονται με την επίδικη υποθήκη με επιστολή που στάληκε προς όλους τους Εναγόμενους στην πιο πάνω Αγωγή. ð Ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας των Αιτητών στην πιο πάνω αγωγή η συνέπεια θα είναι η μείωση του οφειλόμενου ποσού χωρίς να επηρεάζεται το νομοθετικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Καθ΄ ων η Αίτηση να προχωρήσουν σε πώληση του ακινήτου στη βάση του συμβατικού τους δικαιώματος, το οποίο οι Αιτητές τους παραχώρησαν λαμβάνοντας το όφελος των πιστωτικών διευκολύνσεων. ð Οι Αιτητές είναι υπερήμεροι προ πολλού ενώ οι προσπάθειες αναδιάρθρωσης στις οποίες αναφέρονται δεν ήταν ούτε γνήσιες, ούτε πραγματικές αφού, παρά τη δεδηλωμένη θέση ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο των αγωγών για πρόθεση διευθέτησης, καμία ουσιαστική πρόοδος έγινε μέχρι σήμερα. Σύντομη περιγραφή διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου Για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων είναι αναγκαία η περιγραφή της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/
5. Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ προσφάτως και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου[1] αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA.[2] Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου[3]. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή η οποία είναι κατά τον Τύπο ΙΑ επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[4]. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ και έχουν ως εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψης του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό 2 εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα Άρθρα 44Ζ & 44Η. Ειδικότερα στο Άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοείται η επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 45 του Νόμου. Στη βάση των ανωτέρω προνοιών επισημαίνω την ύπαρξη στο Νόμο συγκεκριμένων προθεσμιών στην όλη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου προφανώς μέσα στο πλαίσιο διασφάλισης της ταχείας ολοκλήρωσης της προς το σκοπό είσπραξης των οφειλόμενων από δικαστικά χρέη ποσών τα οποία είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη. Επισημαίνω στο σημείο αυτό πως το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής. Διαλαμβάνεται δε ρητά ότι η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους[5]. Στο πλαίσιο δε της προβλεπόμενης διαδικασίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: à Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. à Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. à Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ

(3)(α) - (στ) του Νόμου. à Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Εξέταση Αίτησης/Έφεσης Τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018 - Αναδρομική ισχύς του Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε στις 9/7/

1. Όταν εκδόθηκαν οι επίδικες Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και τύπου ΙΒ ίσχυαν οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως είχαν τροποποιηθεί με το Νόμο 142(Ι)/
2. Με δεδομένο ότι στις 13/7/2018 το μέρος VIA του Νόμου 9/1965 τροποποιήθηκε εκ νέου με τον Ν. 87(Ι)/2018 καθίσταται αναγκαία η εξέταση των βασικών αλλαγών που επήλθαν αλλά και των συνεπειών που αυτές ενδέχεται να έχουν στην υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι κάθε Νόμος, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας[6]. Στην προκειμένη περίπτωση και ελλείψει διαφορετικής πρόνοιας ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13/7/
3. Αναφορικά δε με τις διαδικασίες για τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και έναρξης της ισχύος του και οι οποίες (διαδικασίες) είχαν αρχίσει πριν από την εν λόγω ημερομηνία ανεξαρτήτως του αν είχαν σταλεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόμου. Με άλλα λόγια ρητά προβλέπεται ότι: Πρώτον ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και Δεύτερον ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μου οι πρόνοιες του Άρθρου 10

(2)(γ) και (ε) του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 οι οποίες διαλαμβάνουν τα εξής: «

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- ................................... (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή ................................. (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω..». Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, όπως είναι διατυπωμένη η σχετική επιφύλαξη στο Ν. 87(Ι)/2018, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι δεν επηρεάζονται δικαιώματα ή θεραπείες σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα που προκύπτει από το Νόμο που ακυρώθηκε εφόσον στον τροποποιητικό Νόμο σαφώς διατυπώνεται αντίθετη πρόθεση[7]. Στη βάση των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση θα πρέπει να εξετασθεί με βάση τις υφιστάμενες διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 όπως διαμορφώθηκαν με τον τροποποιητικό Νόμο Ν. 87(Ι)/

1. Nα σημειώσω εδώ ότι το ότι ο Νομοθέτης θέλησε να αποδώσει αναδρομική ισχύ στις τροποποιήσεις που επέφερε ο Ν. 87(Ι)/2018 σε όλες τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 δεν το αμφισβητούν στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών. Λόγοι Έφεσης 1, 3, 9, 11, 12 και 13 Με βάση τους λόγους Έφεσης 1, 3, 9, 11, 12 και 13 οι Αιτητές προβάλλουν ότι οι Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ θα πρέπει να παραμερισθούν: · Γιατί δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. · Είναι λανθασμένες, ελλιπείς και/ή το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο και/ή δεν συνάδει με το Νόμο ή και τον Τύπο, όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου. · Η Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάπτεται και το υπόλοιπο που αναγράφεται στις επίδικες Ειδοποιήσεις είναι εσφαλμένο και/ή οι Αιτητές το αμφισβητούν μέσω της Υπεράσπισης που καταχώρησαν στην Αγωγή υπ΄ αρ. 484/2014 Ε.Δ. Λάρνακας. · Η επίδικη σύμβαση και/ή δήλωση υποθήκης και άκυρη και/ή παράνομη ως εγγραφείσα κατά παράβαση του 21(Ι)(γ) του Ν.9/
2. Εν πρώτοις να επισημάνω ότι, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ΄ων η Αίτηση, πέραν του ότι οι πιο πάνω λόγοι έφεσης ήταν γενικοί και αόριστοι, δεν υποστηρίχθηκαν από οποιαδήποτε μαρτυρία ενώ, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, δεν προωθήθηκε οποιοσδήποτε συγκεκριμένος λόγος ως προς την ισχυριζόμενη παρατυπία και μη συμμόρφωση των επιδίκων Ειδοποιήσεων με τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Έπειτα απλή σύγκριση των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και ΙΒ που επιδόθηκαν στους Αιτητές και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, με το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου καταδεικνύει ότι ο Τύπος και το περιεχόμενο τους συνάδει πλήρως με την κείμενη νομοθεσία. Καθόσον αφορά την Κατάσταση Λογαριασμού η οποία επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση Τύπου Ι, εξέταση αυτής καταδεικνύει πως το ποσό το οποίο οφείλεται από τον Αιτητή και τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα με βάση την υποθήκη πλέον τόκοι και έξοδα, επεξηγείται. Η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Τέτοια δυνατότητα παρέχεται και ασκείται στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44 Β

(3). Κατ΄ανάλογο τρόπο θέματα τα οποία άπτονται της νομιμότητας και εγκυρότητας της επίδικης υποθήκης δεν εξετάζονται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Στη βάση των πιο πάνω οι ανωτέρω Λόγοι Έφεσης κρίνονται ανεδαφικοί και, ως εκ τούτου, απορρίπτονται. Λόγος Έφεσης 10 Με τον πιο πάνω λόγο Έφεσης προβάλλεται ότι οι Επίδικες Ειδοποιήσεις αποστάληκαν στους Αιτητές κατά παράβαση των διατάξεων του Νόμου. Εξαρχής επισημαίνω ότι για τον πιο πάνω λόγο Έφεσης δεν προωθήθηκε οποιαδήποτε επιχειρηματολογία κατά το στάδιο των Αγορεύσεων ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία. Επισημαίνεται δε ότι με την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1 είναι παραδεκτό ότι ο μεν Αιτητής 1 έλαβε γνώση των επίδικων Ειδοποιήσεων, οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Δ, στις 12/7/18, ο δε Αιτητής 2 στις 16/7/18. Έπεται πως στη βάση των ανωτέρω και αυτός ο λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και, συνεπώς, απορρίπτεται. Λόγος Έφεσης 5 Με τον πιο πάνω λόγο Έφεσης προβάλλεται ότι η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν.9/65 την οποία ακολουθούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή αντίθετη με το Νόμο ενόψει του ότι έχει καταχωρηθεί και/ή εκκρεμεί η αγωγή υπ΄ αρ. 484/2014 στο Ε.Δ. Λάρνακας την οποία οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών και άλλων συνεναγομένων όπου, μεταξύ άλλων, επιζητείται η εκποίηση της υποθήκης Υ3856/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και στην οποία οι Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση αμφισβητώντας τα υπόλοιπα λογαριασμών, την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών και/ή υποθηκών. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να μπορεί ο ενυπόθηκος δανειστής να επιδώσει έγγραφη Ειδοποίηση Τύπου Ι καθορίζονται στα Άρθρα 44Γ

(1)και 44Β του Νόμου 9/65. Επισημαίνεται ότι δεν απαγορεύεται η επίδοση τέτοιας Ειδοποίησης για το λόγο ότι εκκρεμεί αγωγή στην οποία αμφισβητείται το ενυπόθηκο χρέος ή η εγκυρότητα της υποθήκης που η Ειδοποίηση αφορά. Με βάση τις διατάξεις του Νόμου 9/65 επιτρέπεται η συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει του Μέρους VIA του Νόμου. Ουδεμία διάταξη στο Νόμο δεν υποστηρίζει τη θέση που βασικά έχει προβληθεί, ότι η ύπαρξη αγωγής μεταξύ των μερών αποτελεί εμπόδιο για να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Συγκεκριμένα, στο Άρθρο 44 Α

(4)του Νόμου διαλαμβάνονται τα εξής: «Καμία διάταξη του Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου». Έπεται πως στη βάση των ανωτέρω και αυτός ο λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και, συνεπώς, απορρίπτεται. Λόγοι Έφεσης 2 και 8 Με τους πιο πάνω λόγους έφεσης προβάλλεται ότι δεν υφίσταται «υπερημερία πληρωμής» εντός της έννοιας του Άρθρου 27 του Ν.9/65 αφού η επίδικη υποθήκη Υ3856/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας αναφέρεται σε καταβολή ποσού €420.000 πλέον τόκο σε πρώτη ζήτηση και όχι με δόσεις, ούτε αναφέρεται πληρωμή τόκων με δόσεις. Όπως ήδη έχει επισημανθεί πιο πάνω στο πλαίσιο σκιαγράφησης της προβλεπόμενης από το Νόμο διαδικασίας, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44Β

(1)σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA. Στην υπό εξέταση περίπτωση στον όρο 5 του Εγγράφου Υποθήκης διαλαμβάνονται τα εξής: «Σε πρώτη ζήτηση και/ή από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή καταστεί πληρωτέο, υποχρεούμαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα. Η Τράπεζα μπορεί να χρησιμοποιεί το προϊόν της πωλήσεως αυτής για την μερική ή ολική εξόφληση των υποχρεώσεων τις οποίες εξασφαλίζει η. υποθήκη αυτή ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις υποχρεώσεις αυτές είτε αυτές αποτελούν άμεση υποχρέωση είτε προέρχονται από εγγύηση». Αποτέλεσε εισήγηση της πλευράς των Αιτητών ότι η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης δεν κάνει αναφορά για πληρωμή δόσεων, ούτε για πληρωμή των τόκων σε τακτά διαστήματα αλλά για πληρωμή σε πρώτη ζήτηση με αποτέλεσμα να μην υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση υπερημερία εν τη εννοία του Άρθρου 27 και 44Β

(1). Με βάση τα αναφερόμενα στον όρο 5 του επίδικου Εγγράφου Υποθήκης «από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή καταστεί πληρωτέο» προκύπτει η υποχρέωση του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει όλο το ποσό. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που τα ποσά που η Υποθήκη εξασφάλιζε έχουν καταστεί πληρωτέα τότε υφίσταται υπερημερία για τους σκοπούς του Νόμου. Επισημαίνεται δε ότι με βάση το Άρθρο 27 του Νόμου η υπερημερία ορίζεται ως η παράλειψη πληρωμής τακτής δόσης ή δόσης τόκου «εκτός εάν η σύμβαση υποθήκης διαλαμβάνει ρήτραν περί του εναντίου». Εν προκειμένω με βάση τα όσα αναφέρονται στον όρο 5 της Σύμβασης Υποθήκης προκύπτει υπερημερία από τη στιγμή που καταστεί πληρωτέο κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την Υποθήκη, ήτοι το ποσό των τραπεζικών διευκολύνσεων που οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι παρείχαν στην πρωτοφειλέτιδα εταιρεία Mega Merlings Gift & Music Store Ltd. Στη βάση των πιο πάνω οι ανωτέρω Λόγοι Έφεσης κρίνονται ανεδαφικοί και, ως εκ τούτου, απορρίπτονται. Λόγοι Έφεσης 7, 15 και 16 Μέσω των πιο πάνω λόγων Έφεσης εγείρεται θέμα αντισυνταγματικότητας των Ν.142(Ι)/2014 και/ή 87(Ι)/2018 για τους ακόλουθους λόγους: i. Έχουν αναδρομική ισχύ κατά παράβαση της αρχής της μη αναδρομικής εφαρμογής των Νόμων. ii. Εισάγουν νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων και πλειστηριασμού με μονομερή ενέργεια και έλεγχο του ιδίου του ενυπόθηκου δανειστή, την οποία αν γνώριζε ο ενυπόθηκος οφειλέτης κατά το χρόνο παραχώρησης της εξασφάλισης ενδεχομένως να μην την παραχωρούσε. iii. Περιορίζουν τη δυνατότητα προβολής υπεράσπισης των Αιτητών για προστασία της κατοικίας ή και της περιουσίας τους κατά παράβαση των Άρθρων 16

(1), 23, 26

(1), 28 και 30 του Συντάγματος. iv. Δίνεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να εκποιήσει το ακίνητο του ενυπόθηκου οφειλέτη ανεξάρτητα των προβαλλόμενων από τον τελευταίο υπερασπίσεων στο πλαίσιο αγωγής, αποστερώντας του το συνταγματικό δικαίωμα να ακουστεί. v. Επηρεάζουν αναδρομικά υφιστάμενες διαδικασίες υπέρ του ενυπόθηκου δανειστή. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος in abstracto (αφηρημένα), πάρα μόνο αν κάτι τέτοιο καθίσταται αναγκαίο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Διαφορετικά απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Και τούτο στη βάση του ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και δεν πρέπει, συνεπώς, να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως[8]. Στην υπό εξέταση περίπτωση η εξέταση των εισηγήσεων της πλευράς των Αιτητών περί παραβίασης των συνταγματικών τους δικαιωμάτων όπως αυτά καθορίζονται στα Άρθρα 16

(1), 23, 26

(1), 28 και 30 του Συντάγματος κρίνεται σκόπιμη ενόψει του ότι θα μπορούσε να καθορίσει την τύχη και το αποτέλεσμα της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης. Με βάση τη πάγια νομολογία οι αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640 ως ακολούθως: ■ Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. ■ Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος. ■ Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. ■ Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.» Ένα από τα βασικά παράπονα των Αιτητών είναι ότι η εισαγωγή των διατάξεων του Μέρους VIA στο Νόμο 9/1965 όπως διαμορφώθηκαν τόσο με το Ν.142(Ι)/2014 και Ν.87(Ι)/2018 και η αναδρομική εφαρμογή του τελευταίου θα πρέπει να κριθεί αντισυνταγματική γιατί δεν ήταν στη γνώση των Αιτητών κατά το χρόνο παραχώρησης της ενυπόθηκης εξασφάλισης. Τούτο, όπως υποστηρίζεται, επηρεάζει το δικαίωμα τους να προβάλουν τις υπερασπίσεις τους και να ακουστούν όπως και το δικαίωμα προστασίας της κατοικίας ή και της περιουσίας τους. Κατά πρώτο επισημαίνεται ότι ο Νόμος 9/1965 ακόμη και στην αρχική του μορφή, πριν δηλαδή την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και την εισαγωγή σε αυτό του Μέρους VIA, παρείχε στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα, σε περίπτωση υπερημερίας του οφειλέτη, να προχωρήσει με διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Υπενθυμίζεται εν προκειμένω ότι στο Μέρος VI του Νόμου διαλαμβάνετο (και εξακολουθεί να διαλαμβάνεται) η διαδικασία εκποίησης υποθήκης από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Με το Μέρος VIA προσετέθη ακόμη μια επιπρόσθετη και ανεξάρτητη διαδικασία για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμειξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών δηλ. του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Κατά δεύτερον στο ίδιο το Έγγραφο Υποθήκης, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ε στην ένορκη Δήλωση της Αίτησης, με βάση τα διαλαμβανόμενα στον όρο 5 αυτού παρέχεται ρητά το δικαίωμα στους Καθ΄ ών η Αίτηση/Εφεσίβλητους, σε περίπτωση παράλειψης του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει το ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και το οποίο έχει καταστεί πληρωτέο, «να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει.. χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση» στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Περαιτέρω στον όρο 11 του ιδίου Εγγράφου διαλαμβάνεται ότι η Τράπεζα καθίσταται από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ανέκκλητα πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του και ότι με το Έγγραφο αυτό θεωρεί (ο ενυπόθηκος οφειλέτης) ότι δίνει στην Τράπεζα την πληρεξουσιότητα, ανάλογα με την περίπτωση, «να πωλεί» τα κτήματα του «σε οποιοδήποτε πρόσωπο για οποιοδήποτε ποσό για το σκοπό της εξόφλησης των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη αυτή και να προβαίνει σε εξάλειψη της». Επισημαίνεται ότι το εν λόγω Έγγραφο Υποθήκης υπεγράφη στις 4/1/2000 πριν την τροποποίηση του Ν.9/1965 από το Ν. 142(Ι)/2014. Έπεται πως δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η θέση που προβάλλεται ότι εισήχθη νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων με μονομερή ενέργεια και έλεγχο του ενυπόθηκου δανειστή την οποία αν γνώριζε ο ενυπόθηκος οφειλέτης κατά το χρόνο παραχώρησης της εξασφάλισης ενδεχομένως να μην την παραχωρούσε. Αντιθέτως εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης εξ αρχής συμφώνησε και κατ΄επέκταση γνώριζε και αποδεχόταν τη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε αποφασίσει χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν είναι εύκολα αντιληπτή η θέση των Αιτητών ότι η διαδικασία του Μέρους VIA προσκρούει στις πρόνοιες των Άρθρων 16

(1), 23, 26

(1), 28 και 30 του Συντάγματος. Επισημαίνεται προς το σκοπό πλήρους αποσαφήνισης ότι η εισαγωγή στο Ν.9/1965του Μέρους VIA ουδόλως επηρεάζει ή διαφοροποιεί οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη. Μέσω των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA βασικά προσετέθη μια νέα εναλλακτική μέθοδος πώλησης ενυποθήκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό. Και τούτο στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου που διείπε την πώληση ενυποθήκων ακινήτων και ενόψει της καθυστέρησης που παρουσιάζετο στην εκποίηση των υποθηκών μέσω των χρονοβόρων διαδικασιών του Κτηματολογίου. Το Άρθρο 16 του Συντάγματος κατοχυρώνει το απαραβίαστο της κατοικίας. Τίποτα δεν έχει τεθεί μήτε προβληθεί που να σχετίζεται με το εν λόγω συνταγματικό δικαίωμα. Το Άρθρο 23 του Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα του πολίτη «να αποκτά, να είναι κύριος, να κατέχη, απολαύη ή διαθέτη οιανδήποτε κινητήν ή ακίνητον ιδιοκτησίαν» ενώ το Άρθρο 26 το δικαίωμα του «συμβάλλεσθαι ελευθέρως». Στην προκειμένη περίπτωση η ενυπόθηκος οφειλέτης ενασκώντας προφανώς τα πιο πάνω αναφαίρετα συνταγματικά της δικαιώματα έναντι της παραχώρησης συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων από την Τράπεζα συνομολόγησε στις 4/1/2000 την επίδικη Συμφωνία Υποθήκης και παραχώρησε μέσω και της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου Υ3856/08 και του Εγγράφου Υποθήκης το επίδικο ακίνητο ως εξασφάλιση προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων. Των πιο πάνω δοθέντων ουδεμία παραβίαση των πιο πάνω συνταγματικών δικαιωμάτων διαπίστώνεται. Με το Άρθρο 28 του Συντάγματος εξασφαλίζεται η ισότητα πάντων έναντι του Νόμου, της διοικήσεως και της δικαιοσύνης. Δεν έχει εν προκειμένω εξηγηθεί, ούτε αναλυθεί αλλά ούτε και αποδειχθεί πως παραβιάζεται η ισότητα και η ισονομία των Εφεσειόντων από το Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/2018. Το Άρθρο 30 του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και/ή της δυνατότητας προσφυγής στο Δικαστήριο. Δεν έχει τεκμηριωθεί παραβίαση του δικαιώματος αυτού από το συγκεκριμένο Νόμο, όταν οι διατάξεις του ιδίου του Νόμου προνοούν για άσκηση του ένδικου μέσου της αίτησης/έφεσης. Δικαίωμα το οποίο μέσω της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης οι Αιτητές/Εφεσείοντες άσκησαν και το οποίο εξετάστηκε άμεσα σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Μάλιστα στη βάση των λόγων που ρητά διαλαμβάνονται στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ για σκοπούς παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ οι Αιτητές, όπως αναφέρουν στην παράγραφο 12 της ένορκης τους δήλωσης, έχουν, στο πλαίσιο της Αγωγής 484/2014, καταχωρήσει στις 7/8/2018 Αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος Διατάγματος. Στη βάση όλων των πιο πάνω και έχοντας κατά νου τις αρχές που εφαρμόζονται στο υπό εξέταση ζήτημα είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εισαγωγή των διατάξεων του Μέρους VIA στο Νόμο 9/1965 όπως διαμορφώθηκαν τόσο με το Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/2018 δεν προσκρούει στις πρόνοιες των Άρθρων 16

(1), 23, 26

(1), 28 και 30 του Συντάγματος και ούτε επηρεάζει την απόλαυση των δικαιωμάτων που αυτά κατοχυρώνουν στους Αιτητές. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] 27.-

(1)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας, και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου.

(2)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι ο επί του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού πληρωτέος τόκος θα καταβάλληται εις τακτικά διαστήματα προ της καθωρισμένης διά την πληρωμήν του τοιούτου ποσού ημερομηνίας, και η πληρωμή τοιούτου τόκου καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή του τόκου κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου. [2] Δέστε Άρθρο 44Β

(1)του Ν. 9/65. [3] Δέστε Άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65. [4] Δέστε Άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/

1. [5] Δέστε Άρθρο 44Α (4Α): (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό. [6] Δέστε Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1:
2. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed). [7] Δέστε και την υπόθεση Ξιούρουππα v. Λαικής Τράπεζας Δημόσιας εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, ημερ. 15/11/16 όπου τονίσθηκε ότι αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο και ότι το ίδιο προνοείται και στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.
3. Δέστε, επίσης, την υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1670. [8] Δέστε Αναστάσιος Μαρκιτανής v. Απόστολου Μουτζούρη

(2000)1 Α.Α.Δ. 923. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο