Αργυρίδη ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας κ.α., Αρ. Αίτησης 6/14, 27/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 6/14 Μεταξύ: XXXXX Αργυρίδη εκ XXXXX 27 Α XXXXX, XXXXX Λευκωσία Εφεσείων / Αιτητής και
- Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας
- XXXXX Καλογήρου εξ' XXXXX 7, XXXXX, XXXXX, Λευκωσία. Εφεσίβλητοι / Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 28.11.2017 για χορήγηση άδειας αντεξέτασης Ημερομηνία: 27 Δεκεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εφεσείοντα: κ. Χατζηϊωάννου για Α.Κ. Χατζηϊωάννου & Σία. (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Λ. Ιωαννίδης). Για τον Καθ' ου η αίτηση 1-Εφεσίβλητο: κα Δήμητρα Παπαμιλτιάδου- Νεοκλέους Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α' για Γενικό Εισαγγελέα (για ν' ακούσει απόφαση η κα Α. Θωμά). Για τον Καθ' ου η αίτηση 2-Εφεσίβλητο: κ. Μιλτιάδης Ι. Βιολάρης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Κκαϊλη). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ο Αιτητής επιζητεί την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντού του Κτηματολογίου-Καθ' ου η αίτηση 1 (κοινοποιήθηκε στον Αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 17.6.2014), με την οποία καθορίστηκε το σύνορο του κτήματος του Αιτητή στο χωριό Μοσφιλωτή της Επαρχίας Λάρνακος. Με την εν λόγω απόφαση, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου, υιοθετώντας τα νέα Κτηματικά Σχέδια, απεφάσισε πως το ακίνητο του Αιτητή (με αριθμό εγγραφής 5XX2) είναι μικρότερης έκτασης, απ' ότι αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας και πως η οικία του Αιτητή ανηγέρθη εντός του συνορεύοντος ακινήτου (με αριθμό εγγραφής 5XX1) του Καθ' ου η αίτηση 2, το οποίο είναι μεγαλύτερου εμβαδού από ό,τι επίσης αναγράφεται στον αντίστοιχο τίτλο ιδιοκτησίας. Τόσο ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 όσο και ο Καθ' ου η αίτηση 2, υπέβαλαν Ενστάσεις. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο Αιτητής (XXXXX Αργυρίδης) ζητά όπως του επιτραπεί να αντεξετάσει τους XXXXX Λιάσου και XXXXX Ιωακείμ, ενόρκως δηλούντες σε αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Ένσταση του Διευθυντή του Κτηματολογίου-Καθ' ου η αίτηση 1, στην Κυρίως Αίτηση. Επιζητεί επίσης να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 2 (XXXXX Καλογήρου) επί της ενόρκου δηλώσεως του που υποστηρίζει την δική του ένσταση στην Κυρίως Αίτηση. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως αντίστοιχη αίτηση καταχωρίστηκε και σε προγενέστερο χρόνο (28.11.2016), η οποία απερρίφθη (16.11.2017) λόγω μη προώθησης της. Και οι δύο Καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στο αίτημα του Αιτητή. Προβάλλουν πως η Αίτηση είναι απαράδεκτη, παντελώς αβάσιμη, αντίθετη με ό,τι οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί προνοούν και καταχρηστική αφού η προηγούμενη αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και ουδέποτε παραμερίστηκε το Διάταγμα απόρριψης της. Στις ένορκες Δηλώσεις των XXXXX Σελίπα και XXXXX Καλογήρου αντίστοιχα, που καταχωρίστηκαν προς υποστήριξη των ενστάσεων, προβάλλεται πως η απορριφθείσα πρώτη αίτηση για αντεξέταση, στηριζόταν σε λανθασμένη νομική βάση και πως σε περίπτωση που επιτραπεί η υπό κρίση Αίτηση, τότε ο Αιτητής θα «διορθώσει» τις παραλείψεις του. Αυτό, κατά τους ομνύοντες, οδηγεί αναπόφευκτα σε «καταστρατήγηση του θεσμού της Δικαιοσύνης». Επί της ουσίας, θεωρούν αχρείαστη την αντεξέταση. Διατείνονται πως ο Αιτητής ζητά γενικά και αόριστα να αντεξετάσει, χωρίς να εξειδικεύει για ποια γεγονότα ή ποιο ισχυρισμό ή σε ποιες συγκεκριμένες παραγράφους των ενόρκων δηλώσεων, επιθυμεί να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες. Ούτε και αναφέρει τον λόγο για τον οποίο είναι επιβεβλημένο να τους αντεξετάσει. Ως γνωστό, η έκδοση διατάγματος για αντεξέταση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία, βεβαίως, ασκείται με βάση την φύση και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280, η οποία αφορούσε Αίτηση για άδεια καταχώρισης Αίτησης για έκδοση ενταλμάτων Certiorari και Prohibition, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 286 της Απόφασης: «(i) Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury' s Laws of England 3η εκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Στην Αγωγή 4590/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, μεταξύ Grigoryev Alexander v. Nikitin Alexander, η τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Δ. Μιχαηλίδου, με απόφαση της ημερομηνίας 14.1.11, απέρριψε Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, αφού βρήκε πως εάν επέτρεπε την αιτούμενη αντεξέταση, θα μετέτρεπε την Αίτηση σε κυρίως δίκη και εκτός του πεδίου των επίδικων θεμάτων. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και εξηγώ. Από πλευράς Αιτητή έχει καταδειχθεί καλός λόγος ώστε να επιτραπεί η αντεξέταση. Ο ίδιος ο Νόμος επιτρέπει τούτο. Ο Καν.10 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, (ρυθμίζει την διαδικασία ακρόασης της Αίτησης) όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί πως η ακρόαση διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στις Ένορκες Δηλώσεις, με την δυνατότητα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό μέρος του Κανονισμού 10: «10.
(3)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Ο εν λόγω κανονισμός προτού τροποποιηθεί, έδιδε την δυνατότητα και στις δύο πλευρές προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας, κάτι που πλέον δεν ισχύει. Συμφωνώ με τη θέση του κ. Χατζηιωάννου πως «σκοπός του νέου κανονισμού 10
(3)ήταν να περιορίσει το χρόνο της δίκης με την αντικατάσταση της κυρίως εξέτασης των μαρτύρων, με ένορκες δηλώσεις και να περιορίσει την αντεξέταση στα σημεία που προκύπτει αμφισβήτηση γεγονότων μεταξύ των διαδίκων. Δεν ήταν ο σκοπός να περιορίσει τη δυνατότητα παρουσίασης μαρτυρίας, εξ' ου και η πρόνοια ότι καθ' οιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να επιτραπεί η κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ούτε να αποκλείσει το δικαίωμα αντεξέτασης, εξ' ού και η επιφύλαξη του δικαιώματος αντεξέτασης.» Η θέση των Καθ' ων η αίτηση πως η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού προηγήθηκε η καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 28.11.2016, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Κατάχρηση της διαδικασίας συνιστά, όπως έχει νομολογηθεί, η επιδίωξη του ίδιου στόχου με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων (Βλ. Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Beogradska D.D.
(1996)1 Β Α.Α.Δ. 911 και Λούκος Λτδ κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2001)1 Α.Α.Δ. 798). Εν προκειμένω, η αίτηση ημερομηνίας 28.11.2016 απερρίφθη λόγω μη προώθησης. Από τον φάκελο της δικογραφίας δεν καταδεικνύεται πως η αίτηση αφέθη (η υπογράμμιση δική μου) να απορριφθεί ώστε ο Αιτητής να επανέλθει με νέα αίτηση, «διορθώνοντας τα λάθη του» (στηρίζοντας δηλαδή την αίτηση του στην ορθή νομική βάση) όπως οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν. Ούτε και η θέση πως υπάρχει δεδικασμένο λόγω της απόρριψης της προαναφερθείσας αίτησης, με βρίσκει σύμφωνη. Ο κανόνας του «αποκλεισμού από δεδικασμένο» (res judicata) πηγάζει από το Κοινοδίκαιο και έχει καθιερωθεί στο Κυπριακό δικαϊκό σύστημα νομολογιακά και όχι βάσει νομοθετήματος. Πρόκειται για την αρχή του δεσμευτικού προηγούμενου των αποφάσεων του Δικαστηρίου, που απαγορεύει την εκδίκαση μιας υπόθεσης δύο φορές. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, η εφαρμογή του κανόνα προϋποθέτει ότι (α) η απόφαση πρέπει να είναι τελεσίδικη, (β) πρέπει να υπάρχει ταύτιση διαδίκων, (γ) πρέπει να υπάρχει ταύτιση ιδιότητας των διαδίκων και (δ) πρέπει να υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων. (Παμπορίδης v. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Ιωάννης Πανέρας (ανήλικος) δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης αυτού Ζωής-Φρειδερίκης Στεφάνου v. Νικολάου Πανέρα
(2001)1 Α.Α.Δ. 1684, Σοφία Κλεόπα v. Χριστόφορου Αντωνίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 58). Στην προκειμένη περίπτωση, το επίδικο με την υπό κρίση Αίτηση θέμα, δεν εξετάστηκε από το Δικαστήριο αφού η αίτηση της 28.11.2016 απερρίφθη, λόγω της μη εμφάνισης όλων των πλευρών κατά την ώρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση όπως καταγράφεται στο πρακτικό της συγκεκριμένης δικασίμου. Ούτε και η θέση πως η Αίτηση καλύπτεται (η υπογράμμιση δική μου) από αοριστία, με βρίσκει σύμφωνη. Ο Αιτητής αμφισβητεί την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και τους λόγους που οδήγησαν στην λήψη της, καθ' ολοκληρία. Συνεπώς, η αντεξέταση επί όλων των παραγράφων των Ενόρκων Δηλώσεων είναι αναγκαία. Καταληκτικά, είναι η θέση μου πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί, ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα δεδομένα, στη βάση των οποίων το Δικαστήριο θα αποφασίσει. Ως εκ τούτου, εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η αντεξέταση των Σωτηρούλας Λιάσου, Γιώργου Ιωακείμ και Λάμπρου Καλογήρου, επί των αντίστοιχων Ενόρκων Δηλώσεων τους. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα λόγο ώστε να αποστώ από τον κανόνα πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς, τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας (Κυρίως Αίτησης) οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2. (Υπ.) ............... Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο