ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 191/11, 28/11/2018

(1)(δ), 73-81 και 95, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στη νομολογία και επί των γενική και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η αίτηση επίσης υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση της XXXXX Αναγνωστούλη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή, η οποία αναφέρει στην παράγραφο 3 ότι οι λόγοι που ορκίζεται η ίδια αντί του Αιτητή είναι γιατί αυτός βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα περισσότερα από τα γεγονότα που επικαλείται προκύπτουν από τους φακέλους των αγωγών 502/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και 2845/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και τα θέματα που εγείρονται και χρίζουν ανάλυσης είναι νομικής φύσεως. Στις παραγράφους 5-30 της ένορκης δήλωσης της, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες, η κα Αναγνωστούλη αναφέρεται στα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης.

1. Ευθύς εξαρχής σημειώνουμε ότι, στις 9/1/2015, στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ Λάρνακας υπ' αριθμό 2845/2009, εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Εναγομένης 1 και εναντίον του Μεσεγγυούχου, για το ποσό των €1.127.677, πλέον τόκο 5,5% ετησίως από 18/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €7.682 έξοδα της αγωγής, πλέον τόκους, πλέον Φ.Π.Α. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α, η σχετική απόφαση.
2. Στις 25/2/2015, εκδόθηκε απόφαση στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ. Λευκωσίας υπ' αριθμό 502/2015, υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εναγομένης 1, όπως η τελευταία καταβάλει αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με ακόμα δύο νομικά πρόσωπα το ποσό των USD1.000.000 ή το ισόποσο σε ευρώ, πλέον τόκο 5,5% ετησίως από 21/12/2006 μέχρι 21/12/2011 και τόκο 6,5% από 22/12/2011 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €1.827 έξοδα της αγωγής, με τόκο 4% ετησίως από 9/2/2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €37 έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β, η σχετική απόφαση.
3. Ο Αιτητής δεν έλαβε οιοδήποτε ποσό από την Εναγόμενη 1 ή τα άλλα πρόσωπα στην αγωγή του Ε.Δ Λευκωσίας με αριθμό 502/2015 μέχρι σήμερα και το εξ αποφάσεως χρέος παραμένει απλήρωτο στην ολότητα του.
4. Στις 9/1/2018, εκδόθηκε απόφαση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1, όπως η τελευταία καταβάλει αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τους Εναγομένους 2, 3 και 4, το ποσό και τα έξοδα που αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση, την οποία δεν έχουμε στην κατοχή μας.
5. Εφόσον ο Αιτητής δεν έλαβε οιοδήποτε ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του στην αγωγή με αριθμό 502/2015, προσπάθησε να ανεύρει νέους τρόπους για να εισπράξει από την Εναγομένη
6. Μετά από έρευνα που διεξήγαγε ο Αιτητής και πληροφορίες που έλαβε από συνεργάτες του στην Κύπρο, ήλθε εις γνώση του η αγωγή του Ε.Δ Λάρνακας με αριθμό 2845/2009 και ότι, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στις 9/1/2015, εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Εναγομένης 1 και εναντίον του του Μεσεγγυούχου ως αναγράφεται στην παράγραφο 5 της παρούσας (βλ. τεκμήριο Α).
7. Ως εκ των ανωτέρω, ο Αιτητής, εφόσον δεν κατέστη δυνατόν να εισπράξει το εξ αποφάσεως χρέος που του οφείλει η Εναγόμενη 1, αποφάσισε να προχωρήσει με δικαστικά διαβήματα εναντίον του Μεσεγγυούχου ως εξ αποφάσεως χρεώστη της Εναγομένης 1, για να εισπράξει το λαβείν του. Συγκεκριμένα, στις 25/1/2018, ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση στην αγωγή του Ε.Δ. Λευκωσίας υπ' αριθμό 502/2015, με σκοπό την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης χρέους στα χέρια τρίτου, του Μεσεγγυούχου στην παρούσα. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ η σχετική αίτηση.
8. Το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι πράγματι ο Μεσεγγυούχος οφείλει χρήματα στην Εναγομένη 1, δυνάμει της δικαστικής απόφασης στην αγωγή με αριθμό 2845/2009 και η Εναγόμενη 1 με τη σειρά της στον Αιτητή, κατά συνέπεια, ο Αιτητής είχε δικαίωμα να εκδώσει ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου στο πρόσωπο του Μεσεγγυούχου. Επομένως, την 1/2/2018, εκδόθηκε μονομερές διάταγμα το οποίο διέταζε τον Μεσεγγυούχο να μην αποξενώσει με οιοδήποτε τρόπο την περιουσία του και να μην καταβάλει στην Εναγόμενη 1 ή σε οιοδήποτε τρίτο πρόσωπο οποιοδήποτε ποσό. Επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ, τα σχετικά διατάγματα.
9. Την ίδια ημέρα, η Εναγόμενη 1 έλαβε γνώση της διαδικασίας και επικοινώνησε μαζί με τον Αιτητή, με αποτέλεσμα, την 2/2/2018, ο Αιτητής και η Εναγόμενη 1 να συμφωνήσουν όπως η τελευταία εκχωρήσει όλα τα δικαιώματα της, τα οποία προκύπτουν από την απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή του Ε.Δ Λάρνακα υπ' αριθμό 2845/2009, μεταξύ της Εναγόμενης 1 και του Μεσεγγυούχου, προς εξόφληση του χρέους που του οφείλει δυνάμει της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή υπ' αριθμό 502/
10. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε, η σχετική συμφωνία.
11. Στις 7/2/2018, η προαναφερθείσα αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, μαζί με τα σχετικά διατάγματα, επιδόθηκαν δεόντως στον Μεσεγγυούχο και η υπόθεση ορίστηκε στις 13/2/2018 για να ακουστεί. Επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ζ, αντίγραφα των ειδοποιήσεων του επιδότη, καθότι η ένορκη δήλωση επίδοσης βρίσκεται στο φάκελο της αγωγής του Ε.Δ. Λευκωσίας υπ' αριθμό 502/
13. Εν τω μεταξύ, χωρίς η Εναγόμενη 1 ή ο Αιτητής να έχουν γνώση, 5 ημέρες μετά την εκχώρηση του προαναφερθέντος εξ αποφάσεως χρέους και αφού έλαβε γνώση η Εναγόμενη 1 και ο Μεσεγγυούχος για τη διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου που λήφθηκε από τον Αιτητή, στις 7/2/2018, η Ενάγουσα έκδωσε επίσης μονομερές διάταγμα εναντίον του Μεσεγγυούχου στην παρούσα αγωγή, όπως μην αποξενώσει με οιοδήποτε τρόπο την περιουσία του και να μην καταβάλει στην Εναγόμενη 1 ή οιοδήποτε τρίτο πρόσωπο οποιοδήποτε ποσό. Επισυνάπτονται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Η, τα διατάγματα που έκδωσε η Ενάγουσα. Η υπόθεση ορίστηκε την 21/2/2018 για να ακουστούν τα ενδιαφερόμενα μέρη.
14. Από τις 7/2/2018, όπως φαίνεται από τα γεγονότα που περιγράφονται πιο κάτω, ξεκίνησε ένας αγώνας από την Ενάγουσα, σε συνεργασία με το Μεσεγγυούχο και εναντίον του Αιτητή, ώστε το οιοδήποτε ποσό οφείλεται από το Μεσεγγυούχο προς την Εναγόμενη 1, να καταβληθεί στην Ενάγουσα και όχι στον Αιτητή, παρά το γεγονός ότι ο Αιτητής ξεκίνησε πρώτος δικαστική διαδικασία εναντίον της Εναγομένης 1 και παρόλο που του εκχωρήθηκαν όλα τα δικαιώματα της απόφασης της αγωγής με αριθμό 2845/
16. Ειδικότερα, ο Μεσεγγυούχος, στις 13/2/2018, όταν του επιδόθηκε πλέον η διαδικασία κατάσχεσης περιουσίας εις χείρας τρίτου της παρούσας αγωγής, εμφανίστηκε ενώπιον του Ε.Δ Λευκωσίας, στην αγωγή υπ' αριθμό 502/2015, στα πλαίσια της προαναφερθείσας αίτησης που καταχώρησε ο Αιτητής, όπου αρνήθηκε ότι οφείλει οιοδήποτε ποσό στην Εναγομένη 1 και ζήτησε από το Δικαστήριο χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Αντίθετα, την 21/2/2018 και στις 26/2/2018, ο Εναγόμενος εμφανίστηκε ενώπιον του Ε.Δ Λάρνακας στην παρούσα αγωγή, στα πλαίσια της αίτησης που καταχώρησε η Ενάγουσα για τον ίδιο σκοπό και παραδέχθηκε το χρέος που οφείλει στην Εναγομένη 1, το ίδιο εκείνο χρέος το οποίο αρνήθηκε στα πλαίσια ίδιας αίτησης που καταχωρήθηκε από τον Αιτητή. Ως εκ τούτου, τα διατάγματα για μη αποξένωση περιουσίας κατέστησαν απόλυτα στην παρούσα αγωγή με αρ. 191/
17. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Θ, το σχετικό διάταγμα.
18. Με όλο το σεβασμό, ο Αιτητής θεωρεί ότι η Ενάγουσα, σε συνεννόηση με το Μεσεγγυούχο, προσπάθησαν να τον αποτρέψουν να λάβει από την Εναγόμενη 1 οιοδήποτε ποσό, αγνοώντας ότι υπήρχε ήδη διάταγμα εναντίον του Μεσεγγυούχου που δεν του επέτρεπε να παραδώσει οποιοδήποτε ποσό σε οιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και ότι το εξ αποφάσεως χρέος που οφείλει ο Μεσεγγυούχος στην Εναγομένη 1 εκχωρήθηκε στον Αιτητή. Δηλαδή, ο Μεσεγγυούχος, ενήργησε σε παρακοή διατάγματος και ουδέποτε αποκάλυψε στο σεβαστό Δικαστήριο, στην παρούσα υπόθεση το ήδη εκδοθέν διάταγμα από τον Αιτητή.
19. Η αγωγή του Ε.Δ Λευκωσίας, με αριθμό 502/2015, ορίστηκε στις 5/3/2018, για οδηγίες, ώστε να καταχωρήσει ένσταση ο Εναγόμενος και η αγωγή του Ε.Δ Λάρνακας, με αριθμό 191/2011, ορίστηκε στις 8/3/2018, επίσης για οδηγίες, ώστε να καταχωρήσει ένσταση η Εναγόμενη
21. Εσκεμμένα, μέχρι τις 5/3/2018, ο Μεσεγγυούχος δεν καταχώρησε ένταση και ζήτησε και άλλο χρόνο από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό. Ο Αιτητής θεωρεί ότι ο Μεσεγγυούχος έπραξε με τον τρόπο τούτο, καθότι ήθελε να καταστεί απόλυτο το διάταγμα στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, θεωρώντας ότι θα καταστεί άνευ αντικειμένου η διαδικασία που ξεκίνησε ο Αιτητής στην αγωγή του Ε.Δ Λευκωσίας, με αριθμό 502/
23. Εξ όσων με πληροφορεί ο Αιτητής, αυτός θεωρεί ότι, η ανάρμοστη συμπεριφορά του Μεσεγγυούχου, βασίζεται στην προσπάθεια του να αποφύγει να καταβάλει οιοδήποτε ποσό στον Αιτητή και να πληρώσει την Ενάγουσα - Τράπεζα, με την οποία διατηρεί επαγγελματικές συναλλαγές. Ουσιαστικά, η Ενάγουσα - Τράπεζα και ο Μεσεγγυούχος, συνεργάστηκαν ώστε να εκδοθεί διάταγμα μεσεγγύησης εναντίον του Μεσεγγυούχου και υπέρ της Ενάγουσας πριν να εκδοθεί διάταγμα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Μεσεγγυούχου για τον ίδιο σκοπό, παρόλο που ο Αιτητής ξεκίνησε τη διαδικασία γρηγορότερα και του ανήκαν όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από την απόφαση στην παρούσα, δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης.
24. Η Ενάγουσα και ο Μεσεγγυούχος, ενεργώντας εναντίον του συμφέροντος της δικαιοσύνης πέτυχαν το σκοπό των. Ενώ η προγενέστερη αίτηση για έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης υπέρ του Αιτητή και τα διατάγματα μη αποξένωσης ορίστηκαν στις 22/4/2018, για ακρόαση και ο Μεσεγγυούχος καταχώρησε την επισυνημμένη ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ι ένσταση, τούτο το Δικαστήριο, στα πλαίσια της αίτησης εκ μέρους της Ενάγουσας, έκδωσε απόφαση, στις 19/4/2018, απορρίπτοντας όλους τους λόγους ένστασης της Εναγομένης
25. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Κ, η σχετική απόφαση.
26. Συγκεκριμένα το Δικαστήριο παραπλανήθηκε από τον Μεσεγγυούχο και μεταξύ άλλων, οδηγήθηκε στην απόφαση ότι, θα έπρεπε να δοθεί ειδοποίηση στο Μεσεγγυούχο για την εκχώρηση και ότι θα έπρεπε να επέμβει ο Αιτητής και να υπερασπιστεί τις θέσεις του ως εκδοχέας. Επίσης, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η Εναγόμενη 1 δεν είχε locus standi να εγείρει ένσταση και ορθό ήταν να λάβει μέρος στη διαδικασία ο Αιτητής και να προβάλει τους ισχυρισμούς του.
27. Ο Αιτητής, κατόπιν νομικής συμβουλής, θεωρεί ότι δεν πρέπει να δοθεί ειδοποίηση στο Μεσεγγυούχο για την εκχώρηση του εξ αποφάσεως χρέους του και υπάρχει πλούσια νομολογία επ' αυτού του θέματος σε αντίθεση με το κείμενο που παραδόθηκε στο Δικαστήριο, το οποίο αποτελεί ιδέες ενός δικηγόρου (Chris Millar), στην ιστοσελίδα του, χωρίς αναφορά σε νομολογία και θεωρούμε ότι εννοούσε την εκχώρηση που πηγάζει από νομοθεσία (legal assignment) στην Αγγλία και όχι την εκχώρηση που πηγάζει από το δίκαιο της επιείκειας (equitable assignment). Επίσης, ο Αιτητής θεωρεί ότι η Ενάγουσα και ο Μεσεγγυούχος δεν παρουσίασαν τα πραγματικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου και ο Αιτητής θα πρέπει να επέμβει στην διαδικασία για να παραμερίσει το εκδοθέν διάταγμα, το οποίο συγκρούεται με τη συμφωνία εκχώρησης και το ήδη εκδοθέν διάταγμα εναντίον του Μεσεγγυούχου.
28. Επίσης, εξ όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι του Αιτητή, ο Μεσεγγυούχος αγνόησε το άρθρο 74 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Συγκεκριμένα, ο Μεσεγγυούχος αγνόησε ότι, από τη στιγμή που επιδόθηκε σε αυτόν το ένταλμα που εκδόθηκε στην αγωγή του Ε.Δ Λευκωσίας με αριθμό 502/2015, το οποίο ήταν προγενέστερο του εντάλματος της παρούσας, όλα τα ποσά χρημάτων, ασφάλειες για χρήματα, αγαθά και κινητή ιδιοκτησία, επί των οποίων αυτός έχει δικαίωμα (is beneficially entitled) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλους και τα οποία κατά την επίδοση του εντάλματος ή σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την άρση του, βρίσκονται ή δυνατό να περιέλθουν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο του και όλα τα χρέη τα οποία οφείλονται ή καθίστανται οφειλόμενα από αυτόν προς την Εναγομένη 1, καθίστανται, ασφάλειες στα χέρια του για ικανοποίηση της απαίτησης του Αιτητή.
29. Περαιτέρω, ο Μεσεγγυούχος αγνόησε τις πρόνοιες του άρθρου 75 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και το λεκτικό των διαταγμάτων που του επιδόθηκαν, δηλαδή ότι αφή στιγμής του επιδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου δεν δικαιούται εν γνώσει του και εκούσια να παραιτηθεί από τη φύλαξη ή τον έλεγχο οποιασδήποτε ιδιοκτησίας που κατασχέθηκε στα χέρια του ή να μεταφέρει αυτήν εκτός της Δημοκρατίας ή να πωλήσει ή διαθέσει αυτήν ή εξοφλήσει χρέος το οποίο οφείλει στην Εναγόμενη 1, εκτός μόνο προς τον Αιτητή ή προς όφελος αυτού. Σε περίπτωση που ο Μεσεγγυούχος ενεργήσει αντίθετα, όπως και έπραξε, τότε αυτός θεωρείται ότι απείθησε και υπόκειται στην ίδια διαδικασία ωσάν να είχε απειθήσει σε διάταγμα του Δικαστηρίου.
30. Ο Μεσεγγυούχος, δεξιοτεχνικά δεν ανέφερε στο σεβαστό Δικαστήριο ότι υπάρχει άλλο ένταλμα εναντίον του και στις 26/2/2018 και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην αγωγή με αριθμό 502/2015, παραδέχθηκε ότι οφείλει χρήματα στην Εναγομένη 1 δυνάμει απόφασης Δικαστηρίου, με αποτέλεσμα τα διατάγματα μη αποξένωσης της περιουσία του να καταστούν απόλυτα αλλά ταυτόχρονα να βρίσκεται σε παρακοή του προηγούμενου εντάλματος κατάσχεσης περιουσίας. Αντίθετα, επαναλαμβάνουμε, σε προγενέστερη ημερομηνία, στη διαδικασία κατάσχεσης περιουσίας εις χείρας τρίτου στην αγωγή με αριθμό 502/2015, μεταξύ του Αιτητή και του Μεσεγγυούχου, ο Μεσεγγυούχος, για το ίδιο χρέος, για την ίδια απόφαση, αρνήθηκε ότι οφείλει οιοδήποτε ποσό στην Εναγομένη
32. Εν πάση περιπτώσει, εν όψει των πιο πάνω γεγονότων, ο Αιτητής στις 4/5/2018, καταχώρησε αίτηση για να προστεθεί ως Ενάγοντας στην απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής του Ε.Δ Λάρνακας με αριθμό 2845/2009, μεταξύ της Εναγομένης 1 και του Μεσεγγυούχου. Αυτό έγινε με σκοπό να φαίνεται η ιδιότητα του Αιτητή ως εκδοχέα. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Λ η σχετική αίτηση.
33. Στις 17/5/2018, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, το Δικαστήριο διέταξε την προσθήκη του Αιτητή ως Ενάγοντα και την ανάλογη τροποποίηση της απόφασης, η οποία συντάχθηκε στις 30/5/
34. Επισυνάπτεται η σχετική εμπεριστατωμένη απόφαση μαζί με το διάταγμα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Μ.
35. Η τροποποιηθείσα απόφαση συντάχθηκε στις 14/6/2018 και επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ν. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο του διατάγματος (τεκμήριο Μ), ο Αιτητής έλαβε άδεια του Δικαστηρίου να επέμβει σε οιαδήποτε διαδικασία αφορά στην απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή με αριθμό 2845/
37. Τα πιο πάνω διατάγματα μαζί με την αίτηση (τεκμήρια Λ, Μ και Ν) επιδόθηκαν στον Μεσεγγυούχο στις 15/6/
38. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ξ η σχετική ένορκη δήλωση. Ανεπιτυχής προσπάθεια παρέμβασης του Αιτητή στη διαδικασία έγινε και όταν καταχωρήθηκε η αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου στην παρούσα αγωγή. Είναι η δεύτερη φορά που επιχειρείται παρέμβαση, αυτήν τη φορά με γραπτό προς τούτο αίτημα. Όπως έχει νομολογηθεί, άδεια παρέμβασης μπορεί να δοθεί εάν θεωρηθεί ότι επηρεάζονται νόμιμα δικαιώματα κάποιου προσώπου ο οποίος δεν είναι διάδικος από τη διαδικασία που διεξάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Εδώ, αν και στη νομική βάση της αίτησης αναφέρεται η Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών που αφορά προσθήκη διαδίκου, δεν τίθεται θέμα προσθήκης διαδίκου, αφού η αγωγή έχει ολοκληρωθεί, το ίδιο και η αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου και δεν τίθεται θέμα αναγκαιότητας προσθήκης διαδίκου για πλήρη διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων επί των επίδικων θεμάτων. Ακόμη και θέμα προσθήκης διαδίκου να ετίθετο, δεν μπορεί κατ΄ ουδένα λόγο να θεωρηθεί ο Αιτητής αναγκαίος διάδικος εν τη εννοία που αποδόθηκε από τη νομολογία στον όρο αυτό. Στην απόφαση Perihan Mustafa Korkut ή Eyiam Perihan v. Απόστολου Γεωργίου διά του πληρεξούσιο αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Χ. Ζόππου

(2007)1 ΑΑΔ 1213 λέχθηκαν τα εξής: "Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9, θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9, θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd. [1956] 1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit [1968] 1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.ά. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)." Σχετική με το θέμα άδειας παρέμβασης αποτελεί η απόφαση στην Πολιτική Αίτηση 37/2016 / ημερ. 18.11.16 Raymond Riza v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά. στην οποία επιδιώχθηκε καταχώρηση έφεσης από τρίτο πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος στην αγωγή εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή που αναγνώριζε την ύπαρξη παράνομης επέμβασης επί συγκεκριμένου ακινήτου, το οποίο κατά την Κυπριακή δημοκρατία αποτελούσε τουρκοκυπριακή περιουσία ενώ τελικά αποφασίστηκε πως δεν ήταν. Το αίτημα για καταχώρηση έφεσης υποβλήθηκε από την κάτοχο της ακίνητης ιδιοκτησίας, η οποία την κατείχε δυνάμει συμφωνίας μίσθωσης, συναφθείσα με τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, αντί καταβολής μηνιαίου ενοικίου και με την εισήγηση ότι η Αιτήτρια είναι πρόσωπο ενδιαφερόμενο, ζημιωθέν ή επηρεαζόμενο, από την απόφαση και/ή από τα διατάγματα του Δικαστηρίου, στο οποίο θα πρέπει να δοθεί άδεια για καταχώριση έφεσης κατά της απόφασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέλυσε τις αρχές που διέπουν το θέμα καταχώρησης έφεσης από τρίτο πρόσωπο, που είναι ουσιαστικά παρόμοιες με το υπό κρίση ζήτημα, αφού στην ουσία η προσπάθεια του Αιτητή είναι να ανατρέψει την πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου λέγοντας ότι: "Τρίτος μη διάδικος, στον οποίο έχει γίνει επίδοση της απόφασης και/ή του διατάγματος που εκδόθηκε, όπως και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, το οποίο ήταν δυνατόν να καταστεί διάδικος στην αγωγή, εάν η αγωγή του επιδιδόταν, είναι δυνατόν να εξασφαλίσει άδεια κατόπιν μονομερούς αιτήσεως προς το Εφετείο δυνάμει της Δ.35 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αντιστοιχεί στη Δ.58 θ.1 των Θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας, ως ίσχυε την 1.1.1954, ώστε να εφεσιβάλει την απόφαση ή τα διατάγματα που επηρεάζουν τα συμφέροντα του. " Στην εν λόγω αίτηση, επεξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας το αίτημα για άδεια καταχώρησης έφεσης, ότι η άδεια του Εφετείου κατόπιν γραπτού αιτήματος δίδεται στις περιπτώσεις που το πρόσωπο, μη διάδικος, αποδεικνύει, εκ πρώτης όψεως, ότι είναι πρόσωπο ενδιαφερόμενο, παραπονούμενο (aggrieved) ή δυσμενώς επηρεασθέν από την απόφαση ή το διάταγμα. Αποφασίστηκαν τα ακόλουθα σχετικά: "Εξετάσαμε με ιδιαίτερη προσοχή το αίτημα υπό το πρίσμα της νομολογίας, των ιδιαίτερων νομικών σχέσεων των διαδίκων και των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης. Θεωρούμε υπό τις περιστάσεις ότι δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να παραχωρηθεί άδεια: .... Οι ίδιοι οι εναγόμενοι και/ή ο εναγόμενος 2 δεν αμφισβήτησαν την απόφαση του Δικαστηρίου, δεν καταχώρησαν έφεση, οπότε κατέστη τελεσίδικη και δεσμευτική, μεταξύ των διαδίκων. Ως εκ τούτου, δεν είναι επιτρεπτό, η αιτήτρια, της οποίας τα συμφέροντα απέρρεαν από τη συμβατική της σχέση με τους παρανόμως επεμβαίνοντες εναγόμενους, να επικαλείται τις δυσμενείς αντανακλαστικές συνέπειες του λόγου της απόφασης για το μοναδικό λόγο ότι δεν της είχε ανακοινωθεί η δίκη.... Η δέσμευση που προκύπτει από τη δικαστική απόφαση βαραίνει, εκτός από τους διαδίκους και τους privies - διαδόχους των διαδίκων. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει όλα τα πρόσωπα των οποίων το συμφέρον στη διαδικασία ταυτίζεται με εκείνο των διαδίκων στην αγωγή. Όπως αναλύεται στο Halsbury's Laws of England, 4th ed. Vol. 16, §990, η κατηγορία των privies, (διαδόχων), για τους σκοπούς του δεδικασμένου περιλαμβάνει προγόνους και κληρονόμους, διαδόχους κατά νόμο, και διαδόχους περιουσίας ή συμφέροντος: «privies in estate or interest, for example testator and devisee, vendor and purchaser, landlord and tenant, a husband and his wife claiming under his title and e converso, successive incumbents of the same benefice, assignor and assignee of a bond, and the employee of a corporation defending an action of trespass at the cost of his employers and justifying under their title and the corporation itself.» Με βάση τα ανωτέρω και με δεδομένο το ότι η απόφαση του Δικαστηρίου στην αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου δεν εφεσιβλήθηκε από κανένα από τους διαδίκους και δη την Εναγόμενη 1 Εταιρεία, εφαρμόζονται απόλυτα τα νομολογηθέντα στην πιο πάνω αυθεντία και μόνον εκ του λόγου τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, επειδή εάν επιτραπεί η παρέμβαση και στη συνέχεια το Δικαστήριο κληθεί να παραμερίσει την απόφαση του στην αίτηση κατάσχεσης θα είναι ωσάν να ανατρέπεται το δημιουργηθέν δεδικασμένο με την έκδοση τελεσίδικης απόφασης στην οποία δεν ασκήθηκε έφεση. Ουσιαστικά το Δικαστήριο θα ενεργεί ως εφετείο του εαυτού του. Για να μπορεί κάποιο άτομο να παρέμβει σε διαδικασία πρέπει να επηρεάζεται κάποιο συμφέρον του από τη διαδικασία (την οποία επιδιώκει να αμφισβητήσει) και ως συμφέρον η νομολογία καθορίζει κάτι περισσότερο από το συμφέρον που έχει το κοινό γενικότερα. Το θέμα εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένης της ευρύτερης διαγωγής του αιτητή, το στάδιο της υπόθεσης και όλες τις περιβάλλουσες του αιτήματος συνθήκες. Ξεκινώντας από την όλη συμπεριφορά του Αιτητή, είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι ο Αιτητής, όπως αποκαλύπτουν οι Καθ΄ ων η αίτηση, είναι ο γιος της συζύγου του διευθυντή της Εναγόμενης 1 εταιρείας XXXX Holdings Ltd, με τους οποίους διατηρεί καλές σχέσεις και συνεπώς η αγωγή του 502/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είναι δυνατόν όπως και η αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, 3 χρόνια μετά την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης, και η εκχώρηση του χρέους που επικαλείται η πλευρά του Αιτητή να έγινε όχι με γνήσιες προθέσεις, αλλά σε μια προσπάθεια αποφυγής των υποχρεώσεων της εταιρείας με την καταβολή από τον μεσεγγυούχο του χρέους του προς την Εναγόμενη 1 εταιρεία στον Αιτητή που είναι πρόσωπο απόλυτα συνδεδεμένο με αυτή. Σχετική είναι η αναφορά στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση - Εναγόντων για το θέμα αυτό, επί της οποίας ούτε αντεξέταση επιχειρήθηκε να γίνει ούτε και αμφισβήτηση της με καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γεγονός που οδηγεί αναπόφευκτα σε αποδοχή των θέσεων των Καθ΄ ων η αίτηση. Σχετική είναι η απόφαση Irena Knitting Ltd κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2006)1 ΑΑΔ 816, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού σημείωσε ότι οι εφεσείοντες, μετά τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει η εφεσίβλητη, παρέλειψαν να καταχωρίσουν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις για να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς της εφεσίβλητης ότι η πρόταση τους είχε απορριφθεί και επιπλέον παρέλειψαν να αντεξετάσουν προς τούτο τον ενόρκως δηλώσαντα Γιώργο Στασουλή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εφεσείοντες παρέλειψαν να προσφέρουν μια ικανοποιητική εξήγηση για την παράλειψη τους να καταχωρίσουν εμφάνιση, γεγονός που οδήγησε στην έκδοση απόφασης εναντίον τους. " Ειρήσθω εν παρόδω θέματα που αφορούν το χρόνο καταχώρησης της αίτησης κατάσχεσης εις χείρας τρίτου στην αγωγή 502/15 και την επόμενη ημέρα της εκχώρησης σε απόφαση χρέους της Εναγόμενης 1 εταιρείας προς τον Αιτητή απασχόλησαν το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης κατάσχεσης εις χείρας τρίτου στην παρούσα αγωγή, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Προκύπτουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα γιατί η ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση εξ αποφάσεως οφειλετών στηρίζεται μόνο (α) στο προηγουμένως εκδοθέν διάταγμα μεσεγγύησης στην αγωγή 502/15 και (β) στην προηγουμένως συναφθείσα δυνάμει του διατάγματος μεσεγγύησης συμφωνία εκχώρησης, όπως επίσης (γ) η αναγκαιότητα της σύναψης συμφωνίας εκχώρησης μια ημέρα μετά την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης και (δ) ποιος πληροφόρησε τους δικηγόρους του XXXX XXXXX Musebic να εμφανιστούν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (χωρίς αίτηση παρέμβασης στη διαδικασία) και να αμφισβητήσουν το δικαίωμα του Δικαστηρίου να εκδώσει νέο διάταγμα μεσεγγύησης ενημερώνοντας ότι εκδόθηκε τέτοιο προγενέστερα σε άλλη διαδικασία αλλά και (ε) ποιος ενημέρωσε τον μεσεγγυούχο για την εκχώρηση και (στ) σε περίπτωση που αυτός ενημερώθηκε γιατί ήρθε στο παρόν Δικαστήριο και αποδέχτηκε το διάταγμα μεσεγγύησης αλλά όχι το διάταγμα μεσεγγύησης που συνάδει με την εκχώρηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αγωγή 502/15, το οποίο αμφισβητεί (η ακρόαση του είναι ορισμένη στις 24.4.18). Όλα αυτά (περιλαμβανομένου του γεγονότος ότι η απόφαση στην αγωγή 502/15 είναι εκ συμφώνου και του χρόνου που καταχωρήθηκε η αίτηση μεσεγγύησης και έγινε η εκχώρηση) καταδεικνύουν ότι υπάρχει αδιευκρίνιστη σχέση μεταξύ Καθ΄ ων η αίτηση 1 εξ αποφάσεως οφειλετών και XXXX XXXXX Musebic, όπως επίσης και του XXXX Πολυβίου, την οποία χρησιμοποιούν οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 σε συνεργασία με τον Musebic για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς τους στην παρούσα αγωγή Ενάγοντες - Αιτητές." Η αδιευκρίνιστη σχέση, μέσα από τα γεγονότα της παρούσας διαδικασίας όπως αποκρυσταλλώθηκε μετά και την καταχώρηση της ένστασης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει έχει πλέον διευκρινιστεί, επιβεβαιώνοντας, και τη μη γνησιότητα της παρούσας διαδικασίας, αλλά και της διαδικασίας που ακολουθήθηκε με την καταχώρηση αίτησης κατάσχεσης εις χείρας τρίτου στην αγωγή 502/2015 και την ισχυριζόμενη εκχώρηση του χρέους της Εναγόμενης 1 εταιρείας προς τον Αιτητή. Εν πάση περιπτώσει και για σκοπούς του θέματος που εξετάζεται, δεν μπορεί να επιζητείται από κάποιο αιτητή άδεια παρέμβασης με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων του, ενώ τα γεγονότα που αποκαλύπτουν δεν αποδεικνύουν ότι είναι γνήσια τα δικαιώματα. Ο αιτητής για να μπορεί να ζητά τη βοήθεια του δικαίου της επιείκειας, επί του οποίου επίσης βασίζει την αίτηση του, θα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Αυτό σίγουρα δεν το έχει πράξει ο Αιτητής, ο οποίος θα έπρεπε τουλάχιστον να αποκάλυπτε τη στενή του συγγένεια (υιός) και τις καλές σχέσεις που διατηρεί με τη μητέρα του και σύζυγο του διευθυντή της Εναγόμενης 1 εταιρείας και Εναγόμενο 3 στην παρούσα αγωγή και να δώσει οποιεσδήποτε εξηγήσεις, εάν υπήρχαν τέτοιες. Αντ΄ αυτού ο Αιτητής επέλεξε να μην ασχοληθεί με το θέμα και δεν αντεξέτασε την ενόρκως δηλούσα (XXXXX Νικολάου) για την αλήθεια του περιεχομένου της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης της. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης της Στυλιανής Νικολάου, που επισυνάπτεται στην ένσταση, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον Αιτητή: "

1. Αρνούμαι την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και λέγω ότι η απουσία κάποιου στο εξωτερικό ουδόλως επηρεάζει τη δυνατότητα του να προβεί σε ένορκη δήλωση με τον ενδεδειγμένο τρόπο, ειδικά σε μια υπόθεση όπου η πλευρά των εναγόντων επικαλείται δόλο και συνέργεια μεταξύ του αιτητή στην παρούσα και των εναγομένων στην αγωγή, στην οποία εάν ο αιτητής ήταν ειλικρινής, θα αναλάμβανε την ευθύνη να ορκιστεί και ενδεχομένως να υποβληθεί στη βάσανο της αντεξέτασης από όπου θα διαφαίνετο και η συγγένεια του με τους αξιωματούχους των εναγομένων. Επισημαίνω επίσης ότι ως με έχουν ενημερώσει οι δικηγόροι μας που εμφανίστηκαν στην προηγούμενη δικάσιμο, ο διευθυντής των εναγομένων 1, XXXX Μιχαηλίδης, στην αγωγή και εναγόμενος 3 είναι επίσης κάτοικος Καλιφόρνιας όπως ανέφεραν οι δικηγόροι του αιτητή ότι είναι και ο αιτητής, η δε καταγωγή του αιτητή όπως ανέφεραν οι δικηγόροι του είναι εκ Ρουμανίας, της ίδιας δε καταγωγής είναι και η σύζυγος του διευθυντή των εναγόμενων 1 κυρία XXXX Μιχαηλίδου, κάτι που δεν είναι θεωρώ σύμπτωση, αλλά αντίθετα εξ όσων αντιλαμβάνομαι και από έρευνα που διενήργησαν οι δικηγόροι μας, οι XXXX και XXXX Μιχαηλίδου, σχετίζονται με τον αιτητή αφού ο αιτητής είναι υιός της XXXX ο οποίος έχει σχέση με την XXXX Mucenic και ο οποίος στο Facebook, για να μην φαίνεται η σχέση του με τη XXXX Μιχαηλίδου, αναφέρει το όνομα του ως XXXX Robert και σε παρένθεση (Robert M), τεκμήρια 1, 2 και
2. Οι ενάγοντες επιφυλάσσονται να προβούν σε καταγγελίες σε κάθε αρμόδια αρχή." Περαιτέρω, αυτό που είναι επίσης πολύ σημαντικό και αποτελεί λόγο για τον οποίο το αίτημα για παρέμβαση δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας είναι και το ότι ο Αιτητής κατά την πρώτη εμφάνιση του στην αίτηση κατάσχεσης, χωρίς να είναι γνωστό από πού έλαβε γνώση της διαδικασίας, επεδίωξε να εμφανιστεί σε αυτή και να καταχωρήσει ένσταση. Του αναφέρθηκε από το Δικαστήριο ότι θα πρέπει να λάβει διαβήματα με σκοπό να παρέμβει στη διαδικασία, πράγμα που δεν έπραξε. Είχε δηλαδή την ευκαιρία ο Αιτητής να αιτηθεί παρέμβαση στο στάδιο πριν να εκδικαστεί η αίτηση και τίποτε δεν έκαμε, προχώρησε η αίτηση σε ακρόαση με τη δεδομένη μαρτυρία που προσκομίστηκε και όταν η αίτηση πέτυχε και δεν εφεσιβλήθηκε, αποφάσισε ο Αιτητής να επανέλθει, να αιτηθεί άδειας παρέμβασης και να επιδιώξει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου άλλους επιπρόσθετους ισχυρισμούς για να προσπαθήσει να ανατρέψει την εκδοθείσα απόφαση επί της αίτησης κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Το ότι ο Αιτητής δεν είχε επιδιώξει να παρέμβει στη διαδικασία, ενώ είχε γνώση αυτής από την πρώτη ημερομηνία που αυτή ορίστηκε, ήτοι το Φεβρουάριο του 2018, πέραν του ότι παρέμεινε αναντίλεκτο μετά που τέθηκε μέσα από την ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση - Εναγόντων, αποτέλεσε και εύρημα του Δικαστηρίου στην απόφαση του στην αίτηση μεσεγγύησης όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "Στην παρούσα υπόθεση ο εκδοχέας δεν υπέβαλε αίτημα παρέμβασης, κατά συνέπεια δεν έχει locus standi στη διαδικασία, ούτε και οι εξ αποφάσεως οφειλέτες XXXX HOLDINGS LTD έχουν ουσιαστικά locus standi, ούτε στη διαδικασία στην αγωγή 502/15, ούτε στην παρούσα, γιατί απλά δεν είναι κατ΄ επιλογή των ιδίων σε ποιον εκ των εξ αποφάσεως πιστωτών θα καταβάλει τα οφειλόμενα εκ δικαστικής απόφασης χρήματα ο μεσεγγυούχος." Τέλος ο XXXX XXXXX Mucenic δια του δικηγόρου του θεωρεί ότι δικαίωμα παρέμβασης στη διαδικασία της παρούσας αγωγής και παραμερισμού της απόφασης στην αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, του δίνει η απόφαση σε αίτημα του να προστεθεί ως διάδικος (Ενάγων) στην αγωγή 2845/09 μεταξύ Εναγόμενης 1 Εταιρείας και μεσεγγυούχου ημερ. 18.5.18 (Τεκμήριο Μ στην αίτηση). Θεωρεί ο Αιτητής ότι με την πιο πάνω απόφαση "έλαβε άδεια του Δικαστηρίου να επέμβει σε οποιαδήποτε διαδικασία αφορά την απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή με αριθμό 2845/09" Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Ουσιαστικά επιχειρήθηκε κατάσχεση εις χείρας τρίτου στην αγωγή 502/15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, παράλληλα εκχώρηση του εξ αποφάσεως χρέους του μεσεγγυούχου στην αγωγή 2845/09 προς την Εναγόμενη 1, στον Ατητή και στη συνέχεια και αφού εκδόθηκε διάταγμα μεσεγγύησης στην παρούσα αγωγή, ο Αιτητής αιτήθηκε και προσετέθη ως διάδικος (Ενάγων) μετά στην αγωγή 2845/09 όχι όμως για "να επέμβη σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία" - όπως διατείνεται - αλλά όπως αναφέρεται και στην ίδια αυτή απόφαση ημερ. 18.5.18 για "τη συνέχιση της δικαστικής διαδικασίας" (σελίς 3) και/ή "ώστε να συνεχίσει η διαδικασία από τον εκδοχέα" (σελίς 2) στην αγωγή 2845/
3. Εν κατακλείδι εδόθηκε δικαίωμα στον Αιτητή ως εκδοχέας της εκχωρήτριας Ενάγουσας Εταιρείας (Εναγόμενη 1 στην παρούσα αγωγή) να εκτελέσει την απόφαση στην αγωγή 2845/09 και όχι να παρέμβη στην παρούσα και ολοκληρωθείσα διαδικασία. Η απορριπτική απόφαση του Δικαστηρίου στο ετεροχρονισμένο αίτημα για παρέμβαση των Αιτητών είναι καταλυτική στην τύχη των λοιπών θεραπειών που επιδιώκονται οι οποίες δεν μπορούν να προωθηθούν. Η αίτηση αποτυγχάνει και ως ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο