← Κύπρος

ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ ν. ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3400/2012, 31/12/2018

ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ ν. ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3400/2012, 31/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A257 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3400/2012 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΛΑΟΝΤΑΣ Ενάγοντος και

  1. ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ
  2. WADNIC TRADING LTD
  3. ΛΙΛΛΗΣ XXXXX
  4. XXXXX ΚΙΤΤΗΣ
  5. XXXXX ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
  6. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
  7. XXXXX ΑΝΤΟΥΝΑΣ
  8. XXXXX ΤΣΑΚΙΣΤΟΣ
  9. XXXXX ΤΣΟΥΡΗΣ
  10. XXXXX ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
  11. XXXXX ΧΑΡΗΣ
  12. XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων Ημερ.: 31 Δεκεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: Δ. Χριστοδούλου για Αναστάσιος Μυλωνάς & Σία ΔΕΠΕ και Κώστας Χατζηκωστής ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενους 1: Κ. Χατζηιωάννου για Α. Κ. Χατζηιωάννου & Σία. Για Εναγόμενο 4: Δ. Ιωαννίδης για Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενους 6, 7, 8, 9, 11 και 12: Αρτεμίου, Πιερή & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Προδικαστικές Ενστάσεις Στην παρούσα αγωγή όλοι οι συνήγοροι των διαδίκων συγκατατέθηκαν στην εκδίκαση προδικαστικά των ακόλουθων τριών ενστάσεων οι οποίες εγέρθηκαν στις Υπερασπίσεις των Εναγομένων. Πρόκειται για τις ακόλουθες: (α) Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι το δεδικασμένο της Απόφασης στην αγωγή 1284/2012 Ε.Δ. Λάρνακας στην οποία εξεδόθη απόφαση στις 12/4/2016, εμποδίζει τον Ενάγοντα από του να ισχυρίζεται ως η Απαίτηση και εξουδετερώνει τη βάση αγωγής και το έννομο συμφέρον (locus standi) του Ενάγοντα έναντι των Εναγομένων, η δε αγωγή δέον να απορριφθεί διότι η απαίτηση του Ενάγοντα έχει ικανοποιηθεί και ή αποτελεί δεδικασμένο. (β) Οι Εναγόμενοι περαιτέρω ή διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι η έγερση και ή η περαιτέρω προώθηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας και διαδικασίες του Δικαστηρίου ενόψει της απόφασης στην αγωγή 1284/2012 Ε.Δ. Λάρνακας, αφού τα βασικά επίδικα ζητήματα στην παρούσα ήταν επίδικα σε εκείνη την αγωγή και αποφασίστηκαν με αποτέλεσμα οποιαδήποτε απαίτηση του Ενάγοντα να έχει ικανοποιηθεί. (γ) Δεν υπάρχει αντάλλαγμα στην αγωγή και την απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον των Εναγομένων κατόπιν της έκδοσης απόφασης εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 και της απόρριψης της παρούσας αγωγής εναντίον των Εναγομένων 2 και
  13. Με την παρούσα Αγωγή ο Ενάγων ενάγει την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, μία εταιρεία (Wadnic Trading Ltd) και δέκα φυσικά πρόσωπα. Εναντίον των Εναγομένων 5 και 10 η Αγωγή διεκόπη. Της Αγωγής αυτής προηγήθηκε από τον Ενάγοντα η καταχώρηση της Αγωγής 1284/2012 Ε.Δ. Λάρνακας εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 στην παρούσα Αγωγή και της εταιρείας Esfera Holdings Ltd στην οποία Αγωγή εκδόθηκε απόφαση στις 12/4/
  14. Προς το σκοπό εξέτασης των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων κρίνεται σκόπιμη η παράθεση εν συνόψει των δικογραφημένων και στις δύο αυτές Αγωγές ισχυρισμών. ▬ Δικογραφημένοι ισχυρισμοί στην παρούσα Αγωγή: Σύμφωνα με την αξίωση στην παρούσα Αγωγή ο Ενάγοντας, με γραπτή Συμφωνία ημερ. 15/12/2010, συμφώνησε να αγοράσει από την εταιρεία Esfera Holdings Ltd (εφεξής Esfera) 2 σκάλες ή 2676 τ.μ. από το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/4XX0, Φ/Σχ.5XX3 στη Δρομολαξιά στη Λάρνακα έναντι του τιμήματος των €250.
  15. Συμβαλλόμενη ήταν και η Εναγόμενη 2, Wadnic, που ανέλαβε την υποχρέωση όπως, σε περίπτωση που η Esfera, δεν μεταβίβαζε την έκταση εντός έξι μηνών από την υπογραφή της Συμφωνίας, θα μεταβίβαζε η ίδια έκταση (2 σκάλες ή 2676 τ.μ.) στον Ενάγοντα από το δικό της ακίνητο με αρ.εγγραφής 0/5XX7 στην ίδια περιοχή. Και τούτο αφού η Esfera δεν ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/4XX0 αλλά, προφανώς, ευελπιστούσε να το αποκτήσει. Ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συμφωνίας ημερ. 15/12/2010, η Εναγόμενη 2 (Wadnic) παρέδωσε γραπτή επιστολή με την οποία δεσμευόταν ότι θα προέβαινε στη μεταβίβαση εντός τριών μηνών από την ημερομηνία που θα λάμβανε ειδοποίηση ότι η Esfera δεν μεταβίβασε. Στον Εναγόμενο 3 καταλογίζεται ότι εγγυήθηκε γραπτώς τις υποχρεώσεις της Esfera και της Εναγόμενης 2 και δεσμεύτηκε να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση παράβασης των προνοιών της Συμφωνίας. Ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συμφωνίας ημερ. 15/12/2010 ο Ενάγοντας πλήρωσε στην Esfera το ποσό των €250.000, όμως, η τελευταία δεν του μεταβίβασε τη συμφωνηθείσα έκταση αφού το εν λόγω ακίνητο ουδέποτε ενεγράφη στο όνομα της. Στη συνέχεια ο Ενάγοντας κάλεσε την Εναγόμενη 2 να του μεταβιβάσει την ίδια έκταση από το δικό της ακίνητο (με αρ. εγγραφής 0/5XX7) χωρίς η τελευταία να ανταποκριθεί. Μάλιστα, με δύο Συμφωνίες, ημερ. 25/2/2011 και 19/4/012, η Εναγόμενη 2 πώλησε αρχικά μέρος του μεριδίου της και στη συνέχεια και το υπόλοιπο μερίδιο της στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/5697 σε κάποιο Ταμείο (το Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεως και Χορηγημάτων Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ) που, κατά την αξίωση, διαχειρίζονταν οι Εναγόμενοι 4, 6, 7, 8, 9, 11 και
  16. Περαιτέρω, και σε σχέση με την πρώτη Συμφωνία, η Εναγόμενη 2 υποθήκευσε τα μερίδια της στο ακίνητο για ποσό €12.000.
  17. Σε σχέση με τη δεύτερη Συμφωνία ημερ. 19/4/2012 καταλογίζεται σε όλους τους Εναγόμενους, περιλαμβανομένων και των Εναγομένων 2 και 3, συνωμοσία για την εξαπάτηση και καταδολίευση του Ενάγοντα και/ή των νόμιμων συμβατικών δικαιωμάτων του. Στην Αγωγή αξιώνεται Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Συμφωνίες ημερ. 25/2/2011 και 19/4/2012 μεταξύ του Ταμείου και της Εναγόμενης 2 για την αγορά του συνόλου των 7/10 μεριδίων του ακινήτου 0/5697 στη Δρομολαξιά είναι άκυρες και ότι οι Εναγόμενοι 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 υπό την ιδιότητα τους ως μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου και ή ως μέλη του Δ.Σ. της Εναγόμενης 1, δεν είχαν δικαίωμα να υπογράψουν και ή να εξουσιοδοτήσουν τη σύναψη των εν λόγω Συμφωνιών. Περαιτέρω επιζητείται Δήλωση ότι η υποθήκη του ακινήτου είναι άκυρη και παράνομη. Διαζευκτικά αξιώνεται εναντίον όλων των Εναγομένων ποσό €1.552.080 ως αποζημιώσεις για συνωμοσία και ή δόλο με στόχο την καταδολίευση και εξαπάτηση και πρόκληση παράβασης της Συμφωνίας ημερ. 15/12/2010 μεταξύ της Εναγόμενης 2 (Wadnic) και του Ενάγοντα. ▬ Δικογραφημένοι ισχυρισμοί στην Αγωγή 1284/2012 Στην πιο πάνω Αγωγή σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Εναγόμενη 2 (Wadnic) εγκαλείτο δυνάμει της Συμφωνίας ημερ. 15/12/2010 και της γραπτής της δέσμευσης προς τον Ενάγοντα να του μεταβιβάσει δύο σκάλες ή 2676 τ.μ. από το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/5697 εντός τριών μηνών από την ημερομηνία που θα πληροφορείτο το ότι η Εναγόμενη 1 (Esfera) δεν μεταβίβαζε το συμφωνηθέν μερίδιο από το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/
  18. Στον Εναγόμενο 3 καταλογίζετο ότι δυνάμει της γραπτής εγγύησης που υπέγραψε είχε αναλάβει να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση παραβίασης των συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 (Esfera)και της Εναγόμενης 2 (Wadnic). Η Εναγόμενη 1 (Esfera) σύμφωνα με την αξίωση, παρέβηκε τις υποχρεώσεις της παραλείποντας να μεταβιβάσει το συμφωνηθέν ακίνητο με βάση την επίδικη Συμφωνία. Ούτε και οι Εναγόμενοι 2 και 3 (Wadnic και N. Λίλλης) τήρησαν τις δικές τους δεσμεύσεις εφόσον η Εναγόμενη 2, παρά το ότι είχε λήξει η προθεσμία των τριών μηνών για να προβεί στη μεταβίβαση του μέρους του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/5697, δεν το έπραξε. Με την αξίωση καταλογίζετο στην Εναγόμενη 2 (Wadnic) ότι δολίως και αμελώς και χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα συμβατικά δικαιώματα του Ενάγοντα, στις 25/2/2011 συμφώνησε γραπτώς με το Ταμείο Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ να ανεγείρει εντός του ακινήτου της (με αρ. εγγραφής 0/5697) υποστατικά τα οποία και πώλησε στο Ταμείο. Περαιτέρω η Εναγόμενη 2 (Wadnic) υποθήκευσε το μερίδιο της στο ακίνητο προς όφελος του Ταμείου για ποσό €12.000.
  19. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες στην Έκθεση Απαίτησης καταλογίζετο και στον Εναγόμενο 3, ως Διευθυντή της Εναγόμενης 2, δολιότητα και αμέλεια. Εναντίον της Εναγόμενης αξιώνετο Διάταγμα για ειδική εκτέλεση της επίδικης Συμφωνίας ημερ. 15/12/2010, για τη μεταβίβαση 2 σκαλών ή 2676 τ.μ. από το ακίνητο με αρ για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων για παράβαση Συμφωνίας, δόλο και/ή αμέλεια. Νομική Πτυχή για Δεδικασμένο και Κατάχρηση Διαδικασίας Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ αναγκαίο για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων στάδιο να συνοψίσω τις αρχές που διέπουν το Δεδικασμένο και την Κατάχρηση Διαδικασίας. Για να τύχει εφαρμογής ο κανόνας του δεδικασμένου πρέπει η προηγούμενη απόφαση να είναι τελεσίδικη και να υπάρχει ταύτιση των διαδίκων, της ιδιότητας τους και των επιδίκων θεμάτων. Από τη σχετική επί του θέματος αναφορικά με το δεδικασμένο νομολογία προκύπτει ότι το δεδικασμένο αφορά όχι μόνο τα θέματα που αποτελούσαν επίδικα ζητήματα στην πρώτη υπόθεση αλλά και θέματα τα οποία λογικά θα έπρεπε να εγερθούν και αντικειμενικά ήταν δυνατόν να εγερθούν αλλά δεν ηγέρθησαν. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Μια από τις πλέον αυθεντικές διατυπώσεις της αρχής αυτής έγινε από τον Sir James Wigram, V-C στην Aγγλική απόφαση Henderson v. Henderson (1843-1866) All E.R.(Rep.)378, όπου στη σελ.381 λέχθηκαν τα εξής: "I state the rule of the court correctly when I say that where a given matter becomes the subject of litigation in, and of adjudication by a court of competent jurisdiction, the court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have, from negligence, inadvertence or even accident omitted part of their case. The plea of res judicata applies, except in special cases, not only to points upon which the court was actually required by the parties to form an opinion and pronounce a judgment, but to every point which properly belonged to the subject of litigation and which the parties, exercising reasonable diligence, might have brought forward at the time". Όπως τονίστηκε και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση αρ. 131/03 Αναφορικά με την Αίτηση του Rafaat Barqwi

(2004)1 Α.Α.Δ.1, με αναφορά στην προαναφερθείσα υπόθεση Henderson v. Henderson: «Με τον τρόπο αυτό προστατεύεται η δικαιοσύνη από αέναες διαδικασίες στις οποίες θα πρωταγωνιστούσε η εφευρηματικότητα του διαδίκου». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Terzian κ.ά. 151/2010, ημερ. 7/3/2014 είναι, επίσης, σχετικό τα πιο πάνω: «Τυγχάνει νομολογιακά αναγνωρισμένη αρχή που διέπει τα του κωλύματος λόγω δεδικασμένου (res judicata) ή του λεγόμενου «issue estoppel» ότι το εμπόδιο στην έγερση μιας αγωγής εγείρεται όχι μόνο εκεί όπου ένα ή περισσότερα θέματα έχουν εγερθεί στην ίδια μορφή κατά την προηγηθείσα αγωγή, αλλά καλύπτει επίσης και τις διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί τέτοια θέματα ως επίδικα αλλά δεν ηγέρθησαν (Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Κ.S.R. Commercio S.A. κ.α. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ.309). Όπως συνοψίστηκε η αρχή στην K.S.R. Commercio (ανωτέρω): «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου, η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε, ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίζει την υπόθεση ή υπεράσπιση του, δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ό,τι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ΄ επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι, η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα.»». Στην υπόθεση Thoday v. Thoday
(1964)1 All E.R.341 ο Λόρδος Diplock εκδίδοντας την απόφαση του Court of Appeal ανέφερε τα εξής: "I wish to add that there is a wider sense in which the doctrine of res judicata may be appealed to, so that it becomes an abuse of process to raise in subsequent proceedings matters which could and therefore should have been litigated in earlier proceedings." Όπως προκύπτει, θα αποτελούσε κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process) να εγερθούν σε μεταγενέστερη διαδικασία ζητήματα τα οποία θα μπορούσαν και θα έπρεπε, επομένως, να εκδικαστούν σε προγενέστερη αγωγή. Εξέταση Εγειρόμενων Ζητημάτων ■ Η απαίτηση του Ενάγοντα, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης, πηγάζει από την ισχυριζόμενη ματαίωση ή δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων του με βάση τη Συμφωνία μεταξύ του ως αγοραστή και της Esfera Holding Ltd (Esfera) και της δέσμευσης των Εναγομένων 2 ημερ. 15/12/10 ότι, αν δεν συμμορφώνετο η Esfera με τις υποχρεώσεις της, θα μεταβίβαζαν οι ίδιοι μέρος του ακινήτου τους με αρ. εγγραφής 0/5XX7 στη Δρομολαξιά σε αυτόν, (παραγράφοι 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, και 26 της Έκθεσης Απαίτησης). Η ματαίωση και/ή πρόκληση παράβασης της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 ή ο δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του Ενάγοντα, σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, προκλήθηκε από την ισχυριζόμενη παραβατική συμπεριφορά των Εναγομένων. ■ Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι θεμέλιο της απαίτησης του Ενάγοντος είναι η ύπαρξη, νομιμότητα, εγκυρότητα και ισχύς της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 ανωτέρω χωρίς την οποία ούτε ματαίωση της είναι δυνατόν να υπάρξει, ούτε δικαιώματα εξ' αυτής υπάρχουν για να επηρεαστούν δυσμενώς. ■ Η νομιμότητα, εγκυρότητα και ισχύς της Συμφωνίας και δέσμευσης ημερ. 15/12/10 εκδικάστηκε στην Αγωγή 1284/12 μεταξύ των κατ΄ισχυρισμόν συμβαλλομένων σε αυτήν, δηλαδή του Ενάγοντος και της Esfera και Εναγομένων 2 και
  1. Σημειώνεται ότι η παρούσα Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 απερρίφθη στη βάση του δεδικασμένου ενόψει του ότι τα επίδικα θέματα ταυτίζονταν με εκείνα της Αγωγής 1284/
  2. ■ Η αιτία αγωγής στην Αγωγή 1284/12 ήταν η παράβαση από την Εναγόμενη 2 και τον Εναγόμενο 3 των δεσμεύσεων τους. Κρίθηκε δε ότι η Συμφωνία 15/12/2010 και η δέσμευση της Εναγόμενης 2 είναι παράνομη και άκυρη εξ υπαρχής. Αποφασίστηκε δε ότι ο Ενάγων δεν εδικαιούτο σε αποζημιώσεις δυνάμει της εν λόγω Συμφωνίας παρά μόνο στην «επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού των €250.000 και από τους τρείς Εναγόμενους». Κρίνεται σκόπιμο στο σημείο αυτό να παρατεθούν συγκεκριμένα αποσπάσματα της Απόφασης του Δικαστηρίου στην Αγωγή 1284/12 αναφορικά με το κύρος της Συμφωνίας ημερ. 15/12/
  3. Τα παραθέτω: Δέστε σελίδες 16-17: «Το Έγγραφο ("πωλητήριο έγγραφο") Τεκμήριο 12 δεν είναι ένα έγκυρο και ισχυρό πωλητήριο έγγραφο λόγω της ουσιαστικά ψευδούς παράστασης (material misrepresentation) των Εναγομένων 1 ότι δήθεν "είναι νόμιμοι δικαιούχοι αγοραστές του κτήματός" (Ακίνητο Α) "δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.7.10 από τον XXXXX Mustafa". Η εκτέλεση του εγγράφου (δηλαδή η μεταβίβαση του πωλουμένου ακινήτου) ήταν αδύνατη ε§ αντικειμένου, Αυτό, από την εξωγενή μαρτυρία ενώπιον μου, είναι γνωστό στον Ενάγοντα ο οποίος είναι γι' αυτό το λόγο που ζητά και λαμβάνει εγγυήσεις από την Εναγόμενη 2 Εταιρεία και τον Εναγόμενο 3 ως προς την μεταβίβαση μέρους του Ακινήτου Β και/ή την αποζημίωση του. Κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα ειδικής εκτέλεσης του συγκεκριμένου πωλητηρίου εγγράφου και προφανώς είναι γι' αυτό το λόγο που το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας δεν αποδέχθηκε την κατάθεση του για σκοπούς "ειδικής εκτέλεσης". Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία δεν είναι συμβαλλόμενη στο πωλητήριο έγγραφο Τεκμήριο 12 όπως ο κ. Μυλωνάς διατείνεται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία όπως βεβαίως και ο Εναγόμενος 3 δια των συνημμένων εγγράφων στο Τεκμήριο 12 εγγυώνται την εκτέλεση τον υποχρεώσεων της Εναγομένης 1 Εταιρείας έναντι του Ενάγοντα. Το συνημμένο έγγραφο στο Τεκμήριο 12 που παραχωρήθηκε από την Εναγομένη 2 Εταιρεία προς τον Ενάγοντα την ίδια ημέρα (15.12.10) δεν είναι πωλητήριο έγγραφο και κατά συνέπεια δεν εγείρεται θέμα ειδικής εκτέλεσης για τη μεταβίβαση του κτήματος (μέρος του Ακινήτου Β). Δεν είναι επίσης έγγραφο που αντικαθιστά το «πωλητήριο έγγραφο» Τεκμήριο 12» Δέστε σελίδα 18: «Έχει πωληθεί μέρος του τεμαχίου 0/4520 που δεν ανήκε στην Εναγόμενη 1 πωλήτρια εταιρεία. Η σύμβαση πώλησης (Τεκμήριο 12) καταρτίστηκε για το συγκεκριμένο τεμάχιο. Τις υποχρεώσεις της πωλήτριας Εναγόμενης 1 Εταιρείας προς τον Ενάγοντα εγγυήθηκαν η Εναγόμενη 2 Εταιρεία (ως προς τη μεταβίβαση άλλου τεμαχίου) και ο Εναγόμενος 3 (ως προς τις αποζημιώσεις). Η εγγύηση της Εναγόμενης 2 Εταιρείας δεν αποτελεί σύμβαση πώλησης μέρος του Ακινήτου Β ιδιοκτησίας της. Αν τα μέρη επιθυμούσαν να αποτελεί σύμβαση πώλησης Θα έπρεπε αυτή να είχε ενσωματωθεί στο πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 12) όπως οι διάδικοι το αποκαλούν». Δέστε σελίδα 19: «Εάν τα μέρη επιθυμούσαν θα κατήρτιζαν μια σύμβαση πώλησης του συγκεκριμένου μέρους του Ακινήτου Β από την Εναγόμενη 2 Εταιρεία προς τον Ενάγοντα ή θα ενσωμάτωναν την πώληση αυτή στο πωλητήριο έγγραφο Τεκμήριο 12 σε περίπτωση και υπό τον όρο ότι καθίστατο ανέφικτη και ή αδύνατη η μεταβίβαση του μέρους του Ακινήτου Α. Κατά την «πώληση» αμφότεροι οι διάδικοι ενεργούσαν δια των δικηγόρων τους. Επέλεξαν να καταρτίσουν ένα εν γνώσει τους άκυρο και παράνομο πωλητήριο έγγραφο και τρίτα νομικά και φυσικά πρόσωπα να εγγυηθούν τις υποχρεώσεις «του πωλητή» για τη μεταβίβαση άλλου κτήματος και/ή την καταβολή αποζημιώσεων. Η βούληση των μερών όμως όπως προκύπτει ήταν να δώσει η Εναγόμενη 2 Εταιρεία εγγύηση ως προς την εκτέλεση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 Εταιρείας προς τον Ενάγοντα και ο Εναγόμενος 3 να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση αδυναμίας ειδικής εκτέλεσης του πωλητηρίου εγγράφου.» Δέστε σελίδα 20: «Είναι έκδηλο από το λεκτικό αλλά και από το αντικείμενο της σύμβαση ότι ουσιώδης όρος της σύμβασης και αντικείμενο της σύμβαση ήταν ως εξηγείται ανωτέρω η πώληση έναντι ανταλλάγματος του πωλούμενου μεριδίου στον Ενάγοντα από την Εναγόμενη 1 Εταιρεία (στο ακίνητο Α) και δεν ήταν η πώληση από την Εναγόμενη 2 του μεριδίου στο Ακίνητο Β προς αυτόν. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία έλαβε την αντιπαροχή για την πώληση του πωλούμενου μεριδίου όπως ρητά διαλαμβάνει και η ίδια η σύμβαση (χωρίς να δύναται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της - δηλαδή άνευ ανταλλάγματος) κατ' αντίθεση με την Εναγόμενη 2 Εταιρεία η οποία δεν έλαβε καμία απολύτως αντιπαροχή για την οποιαδήποτε υπόσχεση και/ή «εγγυητική διαβεβαίωση» προς τον Ενάγοντα (όρος 9 Τεκμήριο 12 και συνημμένη στο πωλητήριο έγγραφο ίδιας ημερομηνίας).» Δέστε σελίδες 21-22: «Ο Ενάγων έχει καταρτίσει με την Εναγόμενη 1 Εταιρεία μια άκυρη και παράνομη σύμβαση από την αρχή (ab initio). Δεν ετίθετο θέμα συμμόρφωσης των συμβαλλομένων (Ενάγοντα - Εναγόμενης 1 Εταιρείας) με συμβατικούς όρους μια άκυρης και/ή παράνομης σύμβασης αφού η Εναγόμενη 1 Εταιρεία δεν ήταν ιδιοκτήτης και/ή έστω δικαιούμενη να εγγράφει ως ιδιοκτήτης του πωλούμενου τεμαχίου στο Ακίνητο Α η δε ακυρότητα δεν διασώζεται από την επισυνημμένη σύμβαση που καταρτίστηκε με την Εναγόμενη 2 Εταιρεία για τη μεταβίβαση ίσου μεριδίου στο Ακίνητο Β σε περίπτωση μη μεταβίβασης του αγορασθέντος μεριδίου στο Ακίνητο Α στον Ενάγοντα από την Εναγόμενη 1 Εταιρεία ούτε αυτή η σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικατέστησε την πρώτη. Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία δεν συνεβλήθη με τον Ενάγοντα για να «πωλήσει» προς αυτόν την ακίνητη περιουσία της αλλά για να «εγγυηθεί» τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 Εταιρείας προς αυτόν, ο δε Εναγόμενος 3 για να «εγγυηθεί» επίσης τις αναληφθείσες υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 Εταιρειών προς τον Ενάγοντα δια της καταβολής αποζημιώσεων. Κατά συνέπεια δεν τίθεται θέμα «ειδικής εκτέλεσης» οποιοσδήποτε συμφωνίας (πωλητηρίου εγγράφου) αλλά αποζημιώσεων για τις οποίες θα διαφωνήσω με τον κ. Χριστοφίδη ότι χρειαζόταν τερματισμός ενός άκυρου εξ αρχής «πωλητηρίου Εγγράφου.» Δέστε σελίδα 24: «Ο Ενάγων στην πραγματικότητα δεν αγόρασε τίποτε και δεν δικαιούται σε αποζημίωση. Κατέβαλε αχρεωστήτως στην Εναγόμενη 1 Εταιρεία €250.000 η οποία παρουσιάστηκε ως ιδιοκτήτης και/ή πρόσωπο που θα μπορούσε να εγγράφει ως ιδιοκτήτης ως αξία ενός κτήματος που δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί και με την εγγύηση της Εναγόμενης 2 και του Εναγόμενου 3 ότι αυτή θα ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις που εξ αντικειμένου (αφού δεν ήταν ιδιοκτήτρια του πωλούμενου κτήματος) ήταν αδύνατο να το πράξει. Δέστε σελίδα 25: «Ο Ενάγων εκλαμβάνει το πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 12) ως έγκυρο και ισχυρό έγγραφο το οποίο παράγει έννομα αποτελέσματα εναντίον της Εναγόμενης 2 Εταιρείας για αποζημιώσεις. Στην πραγματικότητα με δευτερεύουσας σημασίας συμφωνία τόσο ο Ενάγων όσο και οι Εναγόμενοι 2 και 3 συνήργησαν στον καταρτισμό μιας παράνομης (illegal) σύμβασης». (Σε όλα τα αποσπάσματα η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) ■ Με βάση τα αποφασισθέντα στην Αγωγή 1284/12 ο Ενάγων εμποδίζεται να ισχυρίζεται στην παρούσα Αγωγή ότι η Συμφωνία ημερ. 15/12/2010 είναι νόμιμη και/ή έγκυρη και/ή ισχυρή και/ή ότι απέκτησε οποιοδήποτε δικαίωμα από αυτή το οποίο δικαίωμα δυνατόν να έχει επηρεαστεί από οποιαδήποτε ισχυριζόμενη συμπεριφορά των Εναγομένων. Η οποιαδήποτε βάση απαίτησης του Ενάγοντα εναντίον των Εναγομένων προϋποθέτει την ύπαρξη νόμιμης και έγκυρης Συμφωνίας. ■ Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης και τις λεπτομέρειες που δίδονται αναφορικά με την ισχυριζόμενη από μέρους των Εναγομένων συνομωσία και/ή δόλο με στόχο την καταδολίευση και/ή εξαπάτηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα δυνάμει της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 με την Εναγόμενη 2 και/ή την πρόκληση παράβασης Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 μεταξύ Εναγομένης 2 και Ενάγοντα για μεταβίβαση μέρους του κτήματος με αρ. εγγραφής 0/5697, ο Ενάγοντας επικαλείται, μεταξύ άλλων, ότι: · Ενώ οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι η Συμφωνία 19/4/12 αποξένωσης του υπολοίπου που κατείχε η Εναγόμενη 2 στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/5XX7 καθιστούσε την μεταβίβαση 2 σκαλών ή 2676 τ.μ. στο όνομα του Ενάγοντα αδύνατη, προχώρησαν στη σύναψη της[1]. · Ενώ οι Εναγόμενοι 1, 4, 6, 8, 9, 11 και 12 γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν τα συμβατικά δικαιώματα του δυνάμει της γραπτής Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/5XX7, προχώρησαν στη σύναψη συμφωνίας για την αγορά του υπολοίπου του ακινήτου που ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγόμενης 2[2]. · Οι Εναγόμενοι 2 και 3 κατ' επανάληψη ενώ υποσχέθηκαν στον Ενάγοντα ότι θα μεταβίβαζαν 2 σκάλες ή 2676 τ.μ. από το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/5XX7 προχώρησαν στην πλήρη αποξένωση του εν λόγω τεμαχίου σε συνεννόηση με το Ταμείο και/ή του Εναγόμενους 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 και/ή οιονδήποτε εξ αυτών[3]. · Ο Εναγόμενος 4 ενώ γνώριζε την συμβατική υποχρέωση της Εναγομένης 2 να μεταβιβάσει 2 σκάλες ή 2676 τ.μ. από το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/5XX7 στο όνομα του Ενάγοντα και ενώ διαβεβαίωσε τον Ενάγοντα ότι τα δικαιώματα του Ενάγοντα δεν θα επηρεάζονταν από τις συναλλαγές του Ταμείου με την Εναγόμενη 2, προχώρησε υπό την ιδιότητα του ως Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής να εισηγηθεί και/ή να προωθήσει και/ή να συγκατανεύσει στην εξαγορά του υπολοίπου του αναφερόμενου ακινήτου από το Ταμείο με αποτέλεσμα να καταστήσει αδύνατη την εκπλήρωση των συμβατικών δικαιωμάτων της Εναγομένης 2 προς τον Ενάγοντα[4]. · Οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 συνεννοήθηκαν με δόλιο τρόπο να συνάψουν την συμφωνία ημερ.19/4/12 και με πρόθεση να αποστερήσουν και/ή καταστρατηγήσουν τα συμβατικά δικαιώματα του Ενάγοντα[5]. Εν ολίγοις μέσω των δικογραφημένων στην παρούσα Αγωγή ισχυρισμών προβάλλεται ότι: ► Συνεπεία της σύναψης της Συμφωνίας ημερ. 19/4/12 μεταξύ του Ταμείου και της Εναγόμενης 2 το σύνολο των 7/10 μεριδίων με αρ. εγγραφής 0/5XX7 αποξενώθηκαν και/ή δεσμεύτηκαν από την Εναγόμενη 2 προς όφελος του ταμείου και έχει καταστεί αδύνατη η εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγόμενης 2 προς τον Ενάγοντα[6] και ότι: ► Οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 με την ενέργεια τους να συνάψουν και/ή συγκατανεύσουν στη συμφωνία ημερ. 19/4/12 προκάλεσαν διάρρηξη της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 μεταξύ του Ενάγοντα και της Εναγόμενης 2 ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν την ύπαρξη της αναφερόμενης Συμφωνίας και τις συνέπειες που θα είχε σε αυτήν η σύναψη της Συμφωνίας ημερ. 19/4/12[7]. Μέσω δε του αιτητικού υπό στοιχείο (Δ) ο Ενάγων διεκδικεί ποσό €1.552,080 ως αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων ομού και/ή κεχωρισμένως «δια συνομωσία και/ή δόλο με στόχο την καταδολίευση και/ή εξαπάτηση των δικαιωμάτων του ενάγοντα δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 15/12/10 με την εναγόμενη 2 και/ή πρόκληση παράβασης συμφωνίας ημερ. 15/12/10 μεταξύ εναγόμενης 2 και ενάγοντα δια μεταβίβαση μέρους του κτήματος με αριθμό εγγραφής 0/5XX7» με βάση την αξία των 2 σκαλών ή 2676 τ.μ. του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/
  4. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι και στην Αγωγή 1284/2012 ο Ενάγων διεκδικούσε το ίδιο ποσό ως αποζημιώσεις στη βάση της παράβασης συμφωνίας και/ή δόλου και/ή αμελείας στη βάση της αξίας του τεμαχίου εμβαδού 2 σκαλών ή 2676 τ.μ. ■ Όπως προέκυψε η απαίτηση του Ενάγοντα η οποία πηγάζει και/ή βασίζεται στην Συμφωνία ημερ. 15/12/10 έχει ικανοποιηθεί μέσω της Απόφασης που εκδόθηκε στην Αγωγή 1284/12 με την επιστροφή του καταβληθέντος τιμήματος αγοράς, ήτοι του ποσού των €250.000 πλέον τόκοι. ■ Όπως δε έχει αποφασισθεί στην εν λόγω Αγωγή η αδυναμία εφαρμογής της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 οφείλεται στην παρανομία και εξαρχής ακυρότητα της Συμφωνίας αυτής και όχι ένεκα οποιασδήποτε ενέργειας των εκεί Εναγομένων. Όπως αποφασίστηκε: «Ο Ενάγων έχει καταρτίσει με την Εναγόμενη 1 Εταιρεία μια άκυρη και παράνομη σύμβαση από την αρχή (ab initio). Δεν ετίθετο θέμα συμμόρφωσης των συμβαλλομένων (Ενάγοντα - Εναγόμενης 1 Εταιρείας) με συμβατικούς όρους μια άκυρης και/ή παράνομης σύμβασης αφού η Εναγόμενη 1 Εταιρεία δεν ήταν ιδιοκτήτης και/ή έστω δικαιούμενη να εγγράφει ως ιδιοκτήτης του πωλούμενου τεμαχίου στο Ακίνητο Α η δε ακυρότητα δεν διασώζεται από την επισυνημμένη σύμβαση που καταρτίστηκε με την Εναγόμενη 2 Εταιρεία για τη μεταβίβαση ίσου μεριδίου στο Ακίνητο Β σε περίπτωση μη μεταβίβασης του αγορασθέντος μεριδίου στο Ακίνητο Α στον Ενάγοντα από την Εναγόμενη 1 Εταιρεία ούτε αυτή η σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικατέστησε την πρώτη. Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία δεν συνεβλήθη με τον Ενάγοντα για να «πωλήσει» προς αυτόν την ακίνητη περιουσία της αλλά για να «εγγυηθεί» τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 Εταιρείας προς αυτόν, ο δε Εναγόμενος 3 για να «εγγυηθεί» επίσης τις αναληφθείσες υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 Εταιρειών προς τον Ενάγοντα δια της καταβολής αποζημιώσεων.» ■ Επιπλέον δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι στην παρούσα Αγωγή έχουν συμβάλει στην παρανομία και/ή ακυρότητα της Συμφωνίας ημερ. 15/12/10 με αποτέλεσμα να μην εγείρεται βάση απαίτησης εναντίον των Εναγομένων. Στη βάση όλων των πιο πάνω είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το δεδικασμένο της απόφασης στην Αγωγή 1284/12 ημερ. 12/4/16 εμποδίζει τον Ενάγοντα να προωθεί την απαίτηση του στην παρούσα Αγωγή και περαιτέρω εξουδετερώνει τη βάση αγωγής και/ή τη νομιμοποιητική βάση του Ενάγοντα έναντι των Εναγομένων. Όπως επισημάνθηκε και από τον αδελφό Δικαστή Χ. Μαλαχτό Π.Ε.Δ. στην Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 11/1/17 η οποία δόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής, η βάση της αξίωσης του Ενάγοντα στην Αγωγή 1284/12 εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 είναι η ίδια με την παρούσα Αγωγή. Στην Αγωγή 1284/12 η αιτία αγωγής ήταν η παραβίαση από την Εναγόμενη 2 και τον Εναγόμενο 3 των δεσμεύσεων τους. Τονίστηκε δε ότι οι λόγοι για τους οποίους παρέβηκαν τις δεσμεύσεις τους (οι Εναγόμενοι 2 και 3) ήταν παρεμπίπτον στοιχείο και ότι, σε κάθε περίπτωση, ο Ενάγοντας είχε την ευχέρεια, και αν το επιθυμούσε όφειλε, να επικαλεστεί στην υπόθεση εκείνη τόσο τη Συμφωνία ημερ. 19/4/2012 με το Ταμείο όσο και την ισχυριζόμενη συνωμοσία των Εναγομένων 2 και 3 με άλλα πρόσωπα. Θα πρόσθετα στο σημείο αυτό ότι το ότι στην παρούσα Αγωγή γίνεται αναφορά και σε δεύτερη Συμφωνία ημερ. 19/4/12 της Εναγόμενης 2 με το Ταμείο και σε σχέση με αυτή αποδίδεται στους Εναγομένους 2 και 3 συνομωσία μετά των υπολοίπων Εναγομένων που δεν ήταν διάδικοι στην προηγούμενη Αγωγή (την υπ. αρ. 1284/12) δεν διαφοροποιεί την εικόνα. Αντίθετα εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι οι εν λόγω βάσεις και/ή ισχυρισμοί θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν περιληφθεί στο πλαίσιο της άλλης Αγωγής με τις αιτούμενες εναντίον και των υπολοίπων Εναγομένων θεραπείες. Όπως συναφώς λέχθηκε στην υπόθεση Αντριανή Χαραλάμπους v. Μαρίας Χαραλάμπους
(2008)1 Α.Α.Δ. 1298 «για να αποφευχθεί η καταχώριση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπιν λογικής έρευνας στα δικόγραφα, εκτός από εκείνες πάνω στις οποίες βασίζει την αγωγή του. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν ένας διάδικος παραλείψει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική διαδικασία, δεν θα του επιτραπεί να το εγείρει σε μια νέα αγωγή που καταχωρίζεται μετά την εκδίκαση της πρώτης». Όπως ήδη επισημάνθηκε στο πλαίσιο σκιαγράφησης της νομικής πτυχής θα αποτελούσε κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process) να εγερθούν σε μεταγενέστερη διαδικασία ζητήματα τα οποία θα μπορούσαν και θα έπρεπε, επομένως, να εκδικαστούν σε προγενέστερη αγωγή. Αποτελεί, επομένως, περαιτέρω κατάληξη του Δικαστηρίου ότι, ενόψει της Απόφασης στην Αγωγή 1284/12, η έγερση και/ή περαιτέρω προώθηση της παρούσας Αγωγής συνιστά, κατάχρηση της διαδικασίας αφού τα κύρια επίδικα ζητήματα στην παρούσα ήταν επίδικα σε εκείνη ενώ κάποια άλλα ζητήματα θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν προβληθεί και αποφασιστεί στο πλαίσιο εκείνης της Αγωγής. Κατάληξη Ως αποτέλεσμα των όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω οι προδικαστικές ενστάσεις στο βαθμό και στην έκταση που καθορίστηκε ανωτέρω επιτυγχάνουν και η Αγωγή απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Εναγόμενοι 1, 4, 6, 7, 8, 9, 11 και 12 δικαιούνται τα έξοδα τους. Ο Ενάγων να καταβάλει τα έξοδα της Αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε λεπτομέρειες υπό στοιχείο (α). [2] Δέστε λεπτομέρειες υπό στοιχείο (β). [3] Δέστε λεπτομέρειες υπό στοιχείο (ε). [4] Δέστε λεπτομέρειες υπό στοιχείο (στ). [5] Δέστε λεπτομέρειες υπό στοιχείο (ζ). [6] Δέστε παράγραφο 26 της Έκθεσης Απαίτησης. [7] Δέστε παράγραφο 29 της Έκθεσης Απαίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.