Martin κ.α. ν. Ττίφας άλλως Ttiffas, Αγωγή αρ.: 1214/2015, 18/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A244 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1214/2015 Μεταξύ:
- XXXXX XXXXX Martin
- XXXXX XXXXX Hodgson
- XXXXX XXXXX Cope
- XXXXX XXXXX Hodgson
- XXXXX XXXXX Hodgson Εναγόντων -και- XXXXX Ττίφας άλλως XXXXX Ttiffas Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 19.10.2017 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Ζαχαρίας Πουτζουρής για ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΥΤΖΟΥΡΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Πάτσαλου) Για εναγόμενο-καθ΄ου η αίτηση: κ. Ανδρέας Μάγος για ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡ. ΜΑΓΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Ευσταθίου). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος πως ο εναγόμενος κατά ή περί την 27.11.2013, ενώ οδηγούσε το όχημα του με αριθμό εγγραφής XXXXX22, μάρκας ΒΜW, στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Πρωταρά, με κατεύθυνση τον Πρωταρά, ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα με το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX92 το οποίο οδηγείτο από τον XXXXX Hodgson. Ο τελευταίος, λίγη ώρα μετά το ατύχημα απεβίωσε. Είναι θέση των εναγόντων (η ενάγουσα 1 είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του ενώ η ενάγουσα 2 και οι ενάγοντες 3, 4 και 5, η σύζυγος και τα τέκνα του, αντίστοιχα) πως ο θάνατος του Hodgson (υπέστη ρήξη αορτής) προκλήθηκε από το ατύχημα. Αποδίδουν ευθύνη για τον θάνατο του στον εναγόμενο, ο οποίος οδηγούσε, κατά τους ίδιους, αμελώς και κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του. Ο εναγόμενος απορρίπτει τις θέσεις των εναγόντων. Διατείνεται πως ο θάνατος του Hodgson δεν «προήλθε από το δυστύχημα ή/και δεν ήταν αποτέλεσμα του δυστυχήματος, αλλά προήλθε από ανακοπή και/ή έμφραγμα της καρδίας». Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες επιζητούν την τροποποίηση του δικογράφου τους, ώστε να συμπεριληφθούν σ΄αυτό ισχυρισμοί και αξιώσεις σε σχέση με τις Ειδικές Ζημιές που υπέστησαν, τις οποίες από παραδρομή και/ή από καλόπιστο λάθος δεν είχαν συμπεριλάβει στην Έκθεση Απαίτησης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Γεωργίας Πάτσαλου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα δικαιολογεί το όλο εγχείρημα, λέγοντας πως οι ενάγοντες είναι όλοι κάτοικοι εξωτερικού (διαμένουν σε διάφορες διευθύνσεις στην Αγγλία) και έτσι η επικοινωνία μαζί τους είναι δύσκολη. Μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης περιήλθαν σε γνώση τους «νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής και της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης», τα οποία αφορούν ειδικές ζημιές και απώλεια συνεισφοράς του αποβιώσαντα, οι οποίες δεν είχαν αποκρυσταλλωθεί κατά τον χρόνο καταχώρησης του δικογράφου. Κατά την ομνύουσα η τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του «όλα τα απαραίτητα γεγονότα και νομικούς ισχυρισμούς για να αποφασίσει τελειωτικά επί όλων των επίδικων θεμάτων». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, Δ.12 θ.10, Δ.25 θ.1,2,3 και 5, Δ.48 θ.1,2,3 και 9, Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η πλευρά του εναγομένου έφερε Ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας πως αυτή υπεβλήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση, πως οι ενάγοντες προσπαθούν να εισάξουν νέους ισχυρισμούς οι οποίοι μεταβάλλουν τους υφιστάμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, πως δεν υπάρχει το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο για την έγκριση της, πως δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η έγκριση της Αίτησης καθότι εάν επιτραπεί η τροποποίηση τότε θα εκτροχιαστεί η διαδικασία και θα σημειωθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, πως δεν αποκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης και τέλος πως η Αίτηση αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης των εναγόντων οι οποίοι επιδιώκουν την διόρθωση των προβαλλόμενων ισχυρισμών τους. Η Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ΄ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Κοζάκου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία ΔΕΠΕ, ενός εκ των δύο δικηγόρων του εναγομένου. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Εν προκειμένω θεωρώ πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Εκείνο που επιζητούν οι ενάγοντες δεν είναι η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών με τους ήδη προβληθέντες. Επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών τους σε σχέση με τις υλικές ζημιές που υπέστησαν συνεπεία του θανάτου του Hodgson, για τον οποίο επιρρίπτουν ευθύνες στον εναγόμενο. Η βάση της αγωγής δεν διαφοροποιείται. Θεωρώ περαιτέρω πως οποιαδήποτε ζημιά ήθελε προκληθεί στην πλευρά του εναγομένου μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Επίσης δεν έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους των εναγόντων. Αναφορικά με τον χρόνο που υπεβλήθη το αίτημα, θεωρώ πως θα πρέπει να προσμετρήσει υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, το γεγονός πως η εκδίκαση της αγωγή ακόμη δεν έχει αρχίσει. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά των εναγόντων η ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευχέρεια να απονείμει δικαιοσύνη, υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από της σύνταξης του Διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους του εναγόμενου να καταχωριστεί εντός των επόμενων 20 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον των εναγόντων. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο