ΑΒΕΡΚΙΟΥ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1995/14, 17/12/2018

ΑΒΕΡΚΙΟΥ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1995/14, 17/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1995/14 Μεταξύ:

1. XXXXX ΑΒΕΡΚΙΟΥ
2. XXXXX ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ ΑΒΕΡΚΙΟΥ
3. XXXXX ΑΒΕΡΚΙΟΥ Εναγόντων -και-
4. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
5. XXXXX ΠΑΝΑΓΗ Εναγομένων Aίτηση ημερομηνίας 8.2.2017 για συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με την αγωγή 2975/
6. Ημερομηνία: 17 Δεκεμβρίου,
7. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: Η κα Χριστιάνα Ζαντή (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Μ. Σπύρου). Για τους Εναγόμενους-Καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Νικόλας Καλλένος για ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ & ΠΟΛΥΒΙΟΥ ΔΕΠΕ (για ν΄ακούσει απόφαση ο ίδιος) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, με την αγωγή με αριθμό 2975/
8. Έρεισμα για την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης είναι, σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται σ΄αυτήν, τα κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα και των δύο αγωγών, τα οποία καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή την συνένωση των. Τα εν λόγω ζητήματα εξειδικεύονται στην Αίτηση ως εξής: «Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στη δικογραφία των δύο πιο πάνω αγωγών ήτοι 1995/2014 και 2975/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Πρόκειται για αγωγές που έχουν εγερθεί από τους ίδιους ενάγοντες εναντίον στην μεν αγωγή 1995/2014 της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και στην αγωγή 2975/2015 εναντίον του Πανικού Παναγή τόσο προσωπικά όσο και υπό την ιδιότητα του ως υπάλληλος, προστηθείς, εντολοδόχος, αντιπρόσωπος, που ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και που υπό τις περιστάσεις καθιστούν την Τράπεζα Κύπρου εκ προστήσεως υπεύθυνης ή συνυπεύθυνης για τις πράξεις, παραλείψεις ενέργειες και αμέλεια αυτού αναφορικά με τον χειρισμό της περίπτωσης των εναγόντων που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής. Υπάρχουν και στις δύο αγωγές κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας που καθιστούν την συνένωση τους αναγκαία και/ή επιθυμητή, η οποία θα εξοικονομήσει επίσης χρόνο και έξοδα. Η απαίτηση των εναγόντων και στις 2 αγωγές αφορά τα ίδια γεγονότα ή σειρά γεγονότων, πράξεων ή/και παραλείψεων των εναγόμενων και στις δύο αγωγές. Περαιτέρω, αφορούν την ίδια νομική βάση ή/και βάσεις αγωγής ή/και αιτίες αγωγής, ήτοι την ισχυριζόμενη από τους ενάγοντες αμέλειας ή/και παραλείψεων ή/και παράβασης θέσμιων καθηκόντων από τους εναγόμενους σχετικά με τους ίδιους επίδικους λογαριασμούς των εναγόντων, ως αυτά φαίνονται ξεκάθαρα από την δικογραφία των δύο αγωγών. Περαιτέρω, και στις δύο αγωγές φαίνεται να εμφανίζονται οι ίδιοι δικηγόροι για τους διάδικους. Με την συνένωση των δύο αγωγών θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα καθότι η μαρτυρία που θα δοθεί θα είναι πανομοιότυπη και στις δύο αγωγές. Σε καμία περίπτωση δεν περιπλέκεται η διαδικασία, αλλά αντίθετα διευκολύνεται και εξοικονομείται δικαστικός χρόνος και έξοδα.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1,2,3,4,5,6,7,8,9(e), Δ.14 θ.1-5, Δ.30, Δ.27 θ1-4, Δ.23 θ.1-3, ως επίσης στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Το αίτημα των εναγόντων συνάντησε την Ένσταση των εναγομένων οι οποίοι εκπροσωπούνται και στις δύο αγωγές από τον ίδιο δικηγόρο. Στην Ένσταση προβάλλονται οι ακόλουθοι Λόγοι: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), καθότι καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. (γ) Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης τριών αγωγών στις οποίες οι διάδικοι δεν είναι όλοι οι ίδιοι. (δ) Στην αγωγή με αριθμό 2975/15 έχει καταχωρηθεί κατά ή περί τις 17.3.17 αίτηση για εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης που περιέχεται στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης της εν λόγω αγωγής πριν την εκδίκαση της ουσίας της εν λόγω αγωγής καθότι η προδικαστική ένσταση θα επηρεάσει και/ή θα καθορίσει το αποτέλεσμα της ουσίας της αγωγής. (ε) Οι ενάγοντες/αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (στ) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των 2 προαναφερθεισών αγωγών. (ζ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. (η) Με το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. (θ) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.» Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Μακρίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Η Διαταγή 14, Καν. 2 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: "Ο 14 r.
9. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Και σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εφαρμοστέο κριτήριο είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, με περιορισμό των εξόδων και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης [Βλ. Georgios Hadjiathanasiou v. Loizos Parperides and Others