ΒΑΜ (KARPASIA) LTD ν. JARI, Αγωγή αρ.: 2101/2015, 19/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A249 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2101/2015 Μεταξύ: ΒΑΜ (KARPASIA) LTD Εναγόντων -και- XXXXX XXXXX JARI Εναγόμενου Και εξ΄ανταπαιτήσεως Μεταξύ: XXXXX XXXXX JARI Ενάγοντα -και-
- ΒΑΜ (ΚΑΡΠΑΣΙΑ) ΛΤΔ
- ΚΟΥΗΣ & ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ
- XXXXX ΣΤΕΡΓΙΔΗΣ
- XXXXX ΚΑΡΑΣ Εναγομένων Αίτηση ημερ.13.7.2017 (από εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένους 1 και 3) για Ασφάλεια Εξόδων Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντες και εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένους 1 και 3-αιτητές: Η κα Μ. Χριστοφή για ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για εναγόμενο και εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντα-καθ΄ου η αίτηση: Ο κ. Δαμιανού για ΔΑΜΙΑΝΟΥ & ΛΑΡΚΟΥ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, οι ενάγοντες στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 5.12.2011, πώλησαν στον εναγόμενο ένα διαμέρισμα επί της πολυκατοικίας XXXXX Court Αρ. X, στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας, για το ποσό των €140.000=, έναντι του οποίου πληρώθηκε το ποσό των €70.000=. Είναι η θέση των εναγόντων πως ο εναγόμενος στον οποίον παρέδωσαν την κατοχή του διαμερίσματος την ημερομηνία υπογραφής της Συμφωνίας, παρέβηκε τις συμβατικές του υποχρεώσεις με αποτέλεσμα οι ίδιοι να υποστούν ζημιά. Με την αγωγή τους επιζητούν (α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερομηνίας 5.12.2011 τερματίστηκε και/ή ακυρώθηκε νόμιμα από τους ενάγοντες, εξ' υπαιτιότητος του εναγομένου, (β) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η απόσυρση της κατάθεσης του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 5.12.2011 από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας και (γ) €5.500= ως αποζημιώσεις. Ο εναγόμενος στην Υπεράσπιση που καταχώρησε αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Είναι η θέση του (εγείρει ως προς τούτο προδικαστική ένσταση) πως στην αγωγή «ελλείπει αναγκαίος διάδικος» αφού στην επίδικη συμφωνία ημερομηνίας 5.12.2011, πωλητές ήσαν πέραν των ΒΑΜ (ΚΑΡΠΑΣΙΑ) ΛΤΔ και οι ΚΟΥΗΣ & ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ, τους οποίους κατέστησε εξ΄ανταπαιτήσεως εναγόμενους 1 και 2 αντίστοιχα. Ως εξ΄ανταπαιτήσεως εναγόμενους 3 και 4, κατέστησε τους XXXXX Στεργίδη και XXXXX Καρά, αντίστοιχα. Είναι η θέση του πως ο ίδιος καθοδηγούμενος από τις παραστάσεις του συνεργάτη των εναγόντων XXXXX Στεργίδη (εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένου 3) ή και του XXXXX Καρά (εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένου 4), συμφώνησε με τον Στεργίδη να αγοράσει το επίδικο διαμέρισμα στην «υπερβολική ή και αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις» τιμή των €140.000= υπό την αίρεση της χρηματοδότησης του από τράπεζα, για το ποσό των €70.
- Προς τούτο υπέγραψε και σχετική «συμφωνία κράτησης» ("Reservation Agreement") καταβάλλοντας στον εξ΄ανταπαιτήσεως εναγόμενο 3 για λογαριασμό των εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένων 1 και 2, το ποσό των €70.000-. Διατείνεται πως ουδέποτε εξουσιοδότησε τον εξ΄ανταπαιτήσεως εναγόμενο 4 να υπογράψει εκ μέρους του Πωλητήριο Έγγραφο χωρίς τον συγκεκριμένο όρο της χρηματοδότησης και πως το Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 3.3.20112 δεν τον νομιμοποιούσε να πράξει κάτι τέτοιο. Γι΄ αυτόν τον λόγο το επίδικο Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 5.12.2011 είναι άκυρο. Ισχυρίζεται πως οι εξ΄ανταπαιτήσεως εναγόμενοι 1-4, ενήργησαν δόλια (παραθέτει στο δικόγραφο του Λεπτομέρειες) με σκοπό την εξαπάτηση του, ώστε αφενός μεν να απωλέσει «οριστικά» το ποσό των €70.000= και αφετέρου να δεσμευτεί για το υπόλοιπο ποσό των €70.000=, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική τιμή ή αγοραία αξία του διαμερίσματος. Αρνείται ότι παρέλαβε κατοχή του διαμερίσματος. Κατά τον ίδιο, το διαμέρισμα το κατείχε και το εκμεταλλεύετο συνεργάτης των εξ'ανταπαιτήσεως εναγομένων 1, 2 και
- Τέλος, αναφέρει πως στις 18.7.2013 προέβη στην «καταγγελία» του Πωλητηρίου Εγγράφου. Ανταπαιτητικώς αξιώνει από τους εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένους 1-4, ομού και/ή κεχωρισμένως και/ή αλληλεγγύως, (α) επιστροφή του ποσού των €70.000.= (β) αναγνωριστική απόφαση ότι το Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 3.3.2011 δεν επέτρεπε στον εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενο 4 την υπογραφή του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 5.12.2011, (γ) αναγνωριστική απόφαση ότι η εν λόγω συμφωνία είναι άκυρη ή και ότι νομίμως ακυρώθηκε από τον ίδιο, και (δ) ότι η κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου στο Κτηματολόγιο ήταν παράνομη ή και μη έγκυρη. Με την υπό κρίση Αίτηση οι εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενοι 1 και 3 αιτούνται τις ακόλουθες θεραπείες: «
- Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος - εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγων όπως παράσχει ασφάλεια εξόδων για τα έξοδα των εναγόντων - εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένων 1 και 3 για το ποσό των €3.973,41= ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο ή εύλογο, με την κατάθεση του εν λόγω ποσού στο Δικαστήριο είτε με την παροχή τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός 20 ημερών από την έκδοση του διατάγματος ή εντός τέτοιου χρόνου που το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει.
- Διάταγμα όπως η παρούσα αγωγή και/ή ανταπαίτηση και/ή διαδικασία και/ή αίτηση ανασταλεί μέχρι την κατάθεση της πιο πάνω ασφάλειας εξόδων και σε περίπτωση εκπνοής και/ή μη συμμόρφωσης του εναγομένου - εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντος με την καθορισθείσα προθεσμία, τότε αγωγή και/ή ανταπαίτηση και/ή διαδικασία και/.ή αίτηση να θεωρείται ως απορριφθείσα, με έξοδα εναντίον του εναγομένου - εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντα και υπέρ των εναγόντων - εξ΄ ανταπαιτήσεως εναγομένων 1 και 3.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ.1 και 5, Δ.48 θ.1-4, 8 και Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Στεργίδη, διευθυντού των εναγόντων και εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένων 1, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αναφέρει πως ο καθ΄ου η αίτηση είναι αλλοδαπός, κατάγεται από το Ιράν όπου διαμένει μόνιμα και ότι ουδέποτε απέκτησε μόνιμη διαμονή στην Κύπρο ή σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε περιουσία αλλά και ούτε ιδιαίτερους δεσμούς με την Κύπρο. Είναι η θέση του, κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε, πως η αγωγή έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας, εν΄αντιθέσει προς την Ανταπαίτηση του καθ΄ου η αίτηση η οποία δεν έχει νομικό ή ουσιαστικό υπόβαθρο και ως εκ τούτου είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Κατά τον ίδιο, η Ανταπαίτηση γίνεται με μοναδικό σκοπό «την διασπάθιση των δικαστικών διαδικασιών και τον εκβιασμό και ταλαιπωρία των αιτητών». Συνεχίζει λέγοντας πως «τα όσα ο καθ΄ου η αίτηση προβάλλει είναι αποτέλεσμα δεύτερης σκέψης λόγω της οικονομικής κρίσης και της αποτυχίας της επένδυσης του πριν αυτή ολοκληρωθεί». Αναφέρει πως ήδη έχουν επιδικαστεί έξοδα σε βάρος του καθ΄ου η αίτηση (στην αίτηση ημερομηνίας 7.6.2016) και πως σε περίπτωση που δεν δοθεί η αιτούμενη θεραπεία, οι αιτητές «θα μείνουν εκτεθειμένοι» καθότι ενδεχομένως να μην είναι δυνατόν να εισπραχθούν τα έξοδα που θα υποστούν. Βάσει ενός προκαταρκτικού Καταλόγου Εξόδων που ετοιμάστηκε, τα έξοδα των αιτητών ανέρχονται στο ποσό των €3.973,
- Ο εναγόμενος και εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντας ήγειρε Ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προβάλλοντας πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του, πως η Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αντικανονική, πως ο ίδιος έχει καλή υπόθεση, πως το κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο Λάρνακας Πωλητήριο Έγγραφο, το οποίο συνιστά εμπράγματο βάρος, θα πρέπει να θεωρηθεί περιουσιακό στοιχείο στην Κύπρο, πως η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά έχοντας ως σκοπό την «εκμαίευση οικονομικού οφέλους σε βάρος του». Η Ένσταση στηρίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1-4, 8 και 9, Δ.60, θ.1-6, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Αρ.14/60, άρθρα 1-71, 32
(1),
(2)και
(3), 41 και 42 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Μηνά, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον εναγόμενο, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας τους Λόγους Ένστασης. Η Δ.60 κ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: «Δ.60.
(1). A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus». Όπως προκύπτει από το λεκτικό της Δ.60, η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Προϋπόθεση είναι, ο ενάγων να είναι κάτοικος εξωτερικού ή κράτους μή μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην υπόθεση Abdula Ahmad Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434, λέχθηκαν τα εξής: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας με την διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι κατ΄εξοχήν δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο και η ισχύς της υπόθεσης του». Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων, συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα, καθότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία [βλ. Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1314]. Είναι νομολογημένο πως η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται υπό το πρίσμα των συνταγματικών διατάξεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης στην Δικαιοσύνη [σχετικό είναι το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος και η αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών]. Η διαταγή για ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί αυτό το δικαίωμα. Βέβαια, η πρόνοια για εξασφάλιση ασφάλειας σε σχέση με τα έξοδα, δεν απολήγει καθεαυτή σε στέρηση ή περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο. Εξαρτάται από τις περιστάσεις. Επίσης η έκδοση τέτοιας διαταγής δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Η αδιαμφισβήτητη οικονομική αδυναμία του ενάγοντα εκτός δικαιοδοσίας, η οποία δεν θα του επέτρεπε να συμμορφωθεί με τέτοιο διάταγμα, δεν πρέπει να απολήγει σε στέρηση της πρόσβασης του στο Δικαστήριο. Με άλλα λόγια, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συναρτάται με την δυνατότητα του ενάγοντα, ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Εφόσον δεν διαθέτει τα μέσα, το αίτημα απορρίπτεται αφού ουσιαστικά έγκριση της αίτησης απολήγει σε στέρηση του εν λόγω δικαιώματος. Υπερισχύει δηλαδή το εν λόγω δικαίωμα [Βλ. Conway v. Ηλία
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1653 και Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698]. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται ισορροπία και το θέμα πρέπει να αντιμετωπίζεται με τρόπο που να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η οικονομική αδυναμία του ενάγοντα, όπως και η αντίστοιχη εύλογη ανησυχία του αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Το ζήτημα είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή την ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Το ποσό δε το οποίο καθορίζεται ως ασφάλεια για τα έξοδα είναι το ποσό το οποίο υπό κανονικές συνθήκες είναι πιθανό να υποστεί το μέρος το οποίο εξαιτείται την έκδοση της διαταγής [βλ. Senior Service Ltd. and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd. and Another
(1975)1 C.L.R 316]. Ως θέμα ορθής πρακτικής το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του (βλ. Abdula Ahmad ανωτέρω). Ένας τέτοιος υπολογισμός είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις του είδους αυτού. Παρά όμως το βοηθητικό τέτοιου καταλόγου, η επισύναψη του δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, ώστε η αίτηση για ασφάλεια εξόδων να υπόκειται, δίχως άλλο, σε απόρριψη στην απουσία καταλόγου. Η απουσία καταλόγου, στο τέλος της ημέρας, απλώς δεν βοηθά τον αιτητή να υποστηρίξει με την αναγκαία λεπτομέρεια το ύψος του ποσού που ζητά να δοθεί ως ασφάλεια (βλ. Genemp Trading Ltd ανωτέρω). Υπό την Δ.60 Κ.1 η ασφάλεια εξόδων μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο χρόνος όμως υποβολής της αίτησης λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση, η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος [βλ. Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά. (Αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170 και Genemp Trading Ltd ανωτέρω]. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω πως για τους λόγους που θα εκθέσω στην συνέχεια, η Αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί. Οι Αιτητές διατείνονται πως έχουν καλή υπόθεση, εν αντιθέσει με την υπόθεση του εναγομένου - εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντα και πως η Αίτηση γι΄ αυτόν τον λόγο θα πρέπει να εγκριθεί. Στην βάση μόνο των δικογραφημένων ισχυρισμών και των δύο πλευρών, δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη για την έκβαση της αγωγής. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί είτε η επιτυχία είτε η αποτυχία, είτε της μίας πλευράς, είτε της άλλης. Συνεπώς ο παράγοντας αυτός, δεν μπορεί να προσμετρήσει. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραγνωρίζεται πως ο εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντας είναι ο εναγόμενος στην αγωγή. Νομολογιακά έχει λεχθεί πως σε περίπτωση που η ανταξίωση είναι ουσιαστικά η Υπεράσπιση του εναγομένου, κατά κανόνα δεν εκδίδεται σε βάρος του Διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Το απόσπασμα από την υπόθεση Esta Shipping Company Limited v. Nikiforos A. M. Laskos
(1976)1 C.L.R. 22 είναι σχετικό. «(b) That the position of a counterclaiming defendant, residing abroad is not always the same as that of an ordinary plaintiff; and that when the counterclaim is in substance the defence of the defendant, then, as a rule, the Court exercises its discretion in favour of such defendant and no order for security of costs is made». Στην προκειμένη περίπτωση τούτο καταδεικνύεται από το δικόγραφο του εναγομένου-εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντα. Ουσιαστικά ως Ανταπαίτηση προβάλλει ό,τι συνιστά την Υπεράσπιση του. Το γεγονός επίσης ότι ο εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντας έχει συμφέρον επί ακινήτου και συγκεκριμένα διαμερίσματος στην Λάρνακα για το οποίο κατατέθηκε το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο στο Κτηματολόγιο, την κατοχή του οποίου έχει ο ίδιος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων, θα πρέπει να προσμετρήσει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Για όλους τους λόγους που έχω εκθέσει ανωτέρω, κρίνω πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εξ΄ανταπαιτήσεως ενάγοντα-καθ΄ου η αίτηση και σε βάρος των εξ΄ανταπαιτήσεως εναγομένων 1 και 3 αιτητών. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο