← Κύπρος

ΛΟΥΚΑ ν. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 402/2018, 5/11/2018

ΛΟΥΚΑ ν. ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 402/2018, 5/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2018:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 402/2018 Μεταξύ: XXXXX (XXXXX) ΛΟΥΚΑ Ενάγουσας/Αιτήτριας ΚΑΙ XXXXX ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 12.4.2018 ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Ημερομηνία: 5.11.2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Ατάου για Χρ. Α. Καμπούρης Για τον Εναγόμενο-Καθ΄ου η αίτηση: κ. Νικολάου για Χρ. Ζαμπάς & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Η Ενάγουσα καταχώρησε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 θ.6) στις 12.4.2018 με το οποίο εξαιτείται τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως παραδώσει στην ενάγουσα την ελεύθερη και απρόσκοπτη χρήση και κατοχή της οικίας που ανεγέρθηκε επι της οδού XXXXX XXXXX 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ'. Β. Άμα τη έκδοση του Διατάγματος ως το Α ανωτέρω, Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως υπογράψει κάθε απαιτούμενο έγγραφο προς τον σκοπό εξόφλησης υπό της Ενάγουσας των δανείων με αρ. Λογαριασμού XXXXX421-1 επί της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, του δανείου με αρ. Λογαριασμού XXXXX846-0 του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης και του δανείου με αρ. Λογαριασμού XXXXX031-8 του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης και διαγραφής και/ή αφαίρεσης του ονόματος του Εναγόμενού από συνοφειλέτη στα πιο πάνω δάνεια. Γ. €12.350,00, ως εύλογα και δίκαια ενοίκια για την περίοδο από 01/07/2014 μέχρι και 01/04/2018, ως λεπτομερώς εκτίθεται επι της παραγράφου 10 ανωτέρω. Δ. Ποσό €300,00 μηνιαίως, ως το 1/2° του εύλογου και δίκαιου ενοικίου, από 01/05/2018 μέχρι και της παραδόσεως της ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης και κατοχής της οικίας που ανεγέρθηκε επι της οδού XXXXX XXXXX 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ', σύμφωνα με την αρχή χρήσης (users principle). Ε. Οιανδήποτε περαιτέρω και/ή καλύτερη θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. ΣΤ. Έξοδα αγωγής πλέον έξοδα επίδοσης.» Την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 12.4.2018, καταχώρησε μονομερή αίτηση, η οποία κατέστη δια κλήσεως, με την οποία αιτείται τα κάτωθι: "A. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο XXXXX Θεοδούλου (Α.Δ.Τ XXXXX8818) και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτού, από του να μεταβιβάσουν και/η ενοικιάσουν και/ή αποξενώσουν με οποιοδήποτε τρόπο και/ή επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο την οικία που ανεγέρθηκε επι της οδού XXXXX Λαύρας 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ' μέχρι και της τελικής εκδίκασης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. B. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο XXXXX Θεοδούλου (Α.Δ.Τ XXXXX8818) και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτού, από του να μεταβιβάσουν και/η ενοικιάσουν και/ή αποξενώσουν με οποιοδήποτε τρόπο την κατοχή και/ή επιβαρύνουν και/ή πωλήσουν την οικοσυσκευή, ήτοι ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα και οικιακό εξοπλισμό που βρίσκεται εντός της οικίας που ανεγέρθηκε επι της οδού XXXXX XXXXX 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ' μέχρι και της τελικής εκδίκασης της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. Γ. Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα της παρούσας υποθέσεως.» Τελικά κατά την ημέρα που ήταν ορισμένη η Αίτηση για ακρόαση, ήτοι στις 25.10.2018, ο δικηγόρος της Αιτήτριας απέσυρε το αιτητικό Β της αίτησης. H Αίτηση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν. 14/60), άρθρα 30, 32 και 43, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 5, 6 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ 1,2,7 και 8, Δ.57 και Δ.64, στο δίκαιο της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του σεβαστού Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την Αίτηση και έχουν ως ακολούθως: «1. Είμαι η Ενάγουσα στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υποθέσεως από προσωπική μου γνώση και εμπλοκή. 2. Τόσο εγώ όσο και ο Εναγόμενος τελέσαμε θρησκευτικό γάμο σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος στις 06/09/2009. 3. Από το γάμο μας αποκτήσαμε ένα

(1)τέκνο, το οποίο σήμερα είναι ανήλικο και του οποίου η φύλαξη και φροντίδα ανατέθηκε σε εμένα, ενώ ο τόπος διαμονής του καθορίστηκε ως ο εκάστοτε τόπος διαμονής μου. Στις 12/06/2013 ο γάμος μου μετά του Εναγομένου λύθηκε με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακος στην αίτηση 346/
  1. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 αντίγραφο Διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 10/06/2014 στην αίτηση αρ. 97/2014 αναφορικά με την γονική μέριμνα και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 αντίγραφο διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 12/06/2013 στην αίτηση αρ. 346/2012 αναφορικά με την λύση του γάμου μας.
  2. Μετά την λύση του γάμου μας, προχωρήσαμε στην συνομολόγηση συμφωνίας διακανονισμού περιουσιακών διαφορών, ημερομηνίας 08/06/2014 με την οποία διευθετούσαμε όλες τις περιουσιακές διαφορές μεταξύ μας και ειδικότερα σε σχέση με την συζυγική οικία, η αξία της οποίας σήμερα ανέρχεται περί τις €265.
  3. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 αντίγραφο της πιο πάνω συμφωνίας ημερομηνίας 08/06/2014, και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 πρωτότυπο έκθεσης εκτίμησης της αξίας της ως άνω κατοικίας.
  4. Ήταν ρητοί και/ή συμφωνηθέντες όροι της ρηθείσας συμφωνίας ημερομηνίας 08/06/2014 ότι: (α) Η κοινή περιουσία μας, περιλάμβανε αποκλειστικά και μόνο την συζυγική οικία που ανεγέρθηκε επι της οδού XXXXX XXXXX 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ', επί του οποίου τόσο εγώ όσο και ο Εναγόμενος στην παρούσα, δικαιούμαστε να εγγραφούμε ως ιδιοκτήτες, κατά το 1/2° εξ αδιαιρέτου μερίδιο έκαστος, ως επίσης και η οικοσυσκευή αυτής, ήτοι έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές και οικιακός εξοπλισμός. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 πρωτότυπο συμφωνίας μεταξύ του Επάρχου Λάρνακος εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας και εμένα και του Εναγόμενους δια της οποίας ενοικιάζεται το ανωτέρω ακίνητο- οικόπεδο σε εμάς με σκοπό την ανέγερση οικίας, ημερομηνίας 10/03/2008 και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 αντίγραφο άδειας οικοδομής ημερομηνίας 11/11/
  5. (β) Περαιτέρω είχαμε και τις ακόλουθες υποχρεώσεις : i. Δάνειο στην ΣΠΕ Αλληλεγγύης και μετέπειτα Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα ΛΤΔ με αρ. Λογ. XXXXX421-1 για το ποσό των €18.006,
  6. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7 αντίγραφο επιστολής- βεβαίωσης ημερομηνίας 11/01/2018 από την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα ΛΤΔ σε σχέση με το ανωτέρω δάνειο. ii. Δάνειο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αρ. Λογ. XXXXX846-0 για το ποσό των €109.833,70,περίπου στις 29/12/
  7. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙO 8 πρωτότυπο κατάστασης λογαριασμού του ως άνω δανείου από 01/01/2016 μέχρι 29/12/
  8. ii. Δάνειο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης με αρ. Λογ. XXXXX 031-8 για το ποσό των € 54.546,88 στις 29/12/
  9. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 πρωτότυπο κατάστασης λογαριασμού του ως άνω δανείου από 01/01/2016 μέχρι 29/12/
  10. (γ) Ήταν ρητός και/η συμφωνηθείς όρος της μεταξύ μας συμφωνίας ότι η συζυγική κατοικία θα πωλείτο και θα εξοφλούντο οι ανωτέρω δανειακές υποχρεώσεις ενώ εκ του υπόλοιπου ποσού θα ελάμβανα το ποσό των €40.000 και ο Εναγόμενος το ποσό των €10.000 ενώ οποιαδήποτε άλλα ποσά ήθελε προκύψουν θα διαμοιράζονταν εξίσου μεταξύ μας. Η τιμή πώλησης της κατοικίας δεν θα ήταν χαμηλότερη από το ποσό των €240.
  11. Ομοίως η οικοσυσκευή θα πωλείτο και το προϊόν της πώλησης θα διανεμόταν εξίσου μεταξύ μας. (δ) Επιπλέον, ήταν ρητός και/η συμφωνηθείς όρος της μεταξύ μας συμφωνίας ότι στην περίπτωση που η συζυγική κατοικία δεν θα πωλείτο τότε κατόπιν συγκαταθέσεως μεταξύ μας, ο ένας εκ των δύο θα δικαιούτο να αποκτήσει το δικαίωμα και/η μερίδιο του άλλου αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα να διευθετήσει ο ίδιος, τις ανωτέρω δανειακές υποχρεώσεις και απαλλάξει τον έταιρο συμβαλλόμενο από αυτές. (ε) Επιπρόσθετα ήταν ρητός και συμφωνηθείς όρος της μεταξύ μας συμφωνίας ότι η καταβολή των δόσεων των ανωτέρω δανειακών υποχρεώσεων θα ήτο καταβλητέα εξ ημισείας και υποχρεωτική για αμφότερους τους συμβαλλόμενους. (στ) Τέλος ήταν ρητός και συμφωνηθείς όρος ότι σε περίπτωση που η ρηθείσα κατοικία δεν πωλείτο τότε όλα τα έξοδα και λογαριασμοί που αφορούσαν την κατοικία θα βάρυναν τους διαδίκους εξίσου σε περίπτωση που αυτή θα παρέμενε κενή, ενώ εάν ο ένας εκ των δύο επιθυμούσε, με την σύμφωνη γνώμη του άλλου, να παραμείνει εντός της κατοικίας, μέχρι της πωλήσεως, τότε το μέρος που θα διέμενε στην κατοικία θα κατέβαλλε και όλα τα έξοδα συντήρησης και λογαριασμών που αφορούσαν την κατοικία.
  12. Ο Εναγόμενος ενεργώντας ετσιθελικά και κατά παράβασίν της ανωτέρω συμφωνίας και άνευ συγκαταθέσεως μου αποφάσισε μονομερώς να διαμένει στην ρηθείσα κατοικία.
  13. Μόλις πληροφορήθηκα αυτό, τον κάλεσα επανειλημμένως όπως εγκαταλείψει την ρηθείσα οικία πλην όμως αυτός όμως αρνήθηκε να πράξει τούτο και εξακολουθεί να διαμένει σε αυτή μέχρι και σήμερα, χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό, είτε σε σχέση με τις κοινές δανειακές τους υποχρεώσεις μας, είτε σε σχέση με τα οποιαδήποτε έξοδα που αφορούν την κατοικία, ως επίσης και χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο σε εμένα. Επιπλέον προέβηκα στη λήψη όλων των απαιτούμενων ενεργειών και βρήκα ενδιαφερομένους αγοραστές της ανωτέρω κατοικίας, πλην όμως και στις τρεις περιπτώσεις ο Εναγόμενος, αρνήθηκε να επιτρέψει την επιθεώρηση της από αυτούς, με αποτέλεσμα όλες οι προσπάθειες μου για πώληση της ρηθείσας κατοικίας να καταστούν άκαρπες, αφού κανένας αγοραστής δεν ήταν διατεθειμένος να αγοράσει την κατοικία χωρίς προηγουμένως να τη δει.
  14. Περαιτέρω, μετά την απομάκρυνσή μου και του τέκνου μας από την ανωτέρω κατοικία ο Εναγόμενος ουδέν ποσόν κατέβαλε σύμφωνα με τους ρητούς όρους της συμφωνίας ημερ. 08/06/2014, προς εξόφληση των από κοινού, δανειακών υποχρεώσεων με αποτέλεσμα τα εν λόγω δάνεια να καταστούν προβληματικά και τα σημερινά τους υπόλοιπα να αυξηθούν.
  15. Μάλιστα για να αποφύγω την πιθανότητα να προωθηθούν εναντίον μου δικαστικές υποθέσεις καθότι αυτό θα ήταν ιδιαίτερα ανάρμοστο σε σχέση με την εργασία μου, αφού εργάζομαι ως αστυνομικός, προέβηκα στις 12/01/2018 σε αιτήματα αναδόμησης των δανείων που είχα συνομολογήσει με τον Εναγόμενο στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10, αντίγραφο σχετικής επιστολής του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης ημερομηνίας 12/01/
  17. Συνεπεία της ανωτέρω παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου, αναγκάστηκα να αποταθώ στους τότε δικηγόρους μου, οι οποίοι δια επιστολής τους ημερ. 10/03/2017, τερμάτισαν την συμφωνία ημερ. 08/06/
  18. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 αντίγραφο της επιστολής των τότε δικηγόρων μου ημερομηνίας 10/09/
  20. Είναι η θέση μου ότι ως δικαιούχος να εγγραφώ ως ιδιοκτήτης κατά το 1/2° μερίδιο της οικίας που ανεγέρθηκε επί της οδού XXXXX XXXXX 13 στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος με αρ. εγγραφής 0/8XX6, Φ./Σχ. 41/10 τμήμα 0, με αρ. οικοπέδου Θ', δικαιούμαι να λαμβάνω και το 1/2° μερίδιο της ενοικιαστικής αξίας του ρηθέντος ακινήτου επί του οποίου ο Εναγόμενος επεμβαίνει παρανόμως και/η άνευ της συγκαταθέσεως, ήτοι για το ποσό των €500,00 μηνιαίως από 01/07/2014 μέχρι και 31/12/2015, προς €550,00 τον μήνα για την περίοδο 01/01/2016, μέχρι 31/12/2016 και προς €600,00 από 01/01/2017 μέχρι και σήμερα.
  21. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω, δύναμαι να αναλάβω την εξόφληση των ανωτέρω δανειακών υποχρεώσεων και προτίθεμαι να πράξω τούτο αμέσως μόλις λάβω την ελεύθερη και απρόσκοπτή κατοχή και χρήση της ρηθείσας οικίας.
  22. Περί τις αρχές Απριλίου 2018, όταν ο Εναγόμενος ήρθε για να παραδώσει το ανήλικο μας τέκνο σε εμένα, μετά την εξάσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας μαζί του, του ανέφερα εκ νέου την επιθυμία μου να διευθετηθούν οι εκκρεμότητες των περιουσιακών μας διαφορών, όμως η στάση του ήταν καθόλα αρνητική και μάλιστα μου ανέφερε ότι δεν θα ανεχόταν ποτέ να λάβω την κατοχή της επίδικης οικίας και ότι θα την ενοικίαζε σε τρίτο άτομο για να μην μπορώ να λάβω την κατοχή της ακόμη και εάν εκδιδόταν δικαστική απόφαση που να μου το παραχωρούσε.
  23. Εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου και πιστεύω, είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η παρούσα αίτηση μου, επιτύχει και εγκριθεί, καθότι το όλο θέμα, είναι κατεπείγων και υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με ορατές πιθανότητες ευτυχίας, ενώ θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο σε περίπτωση κατά την οποία αποξενώσει την κατοχή της οικίας; προς όφελος οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου.
  24. Επιπλέον, ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου και πιστεύω, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει εξόφθαλμα προς όφελος μου, καθ' ότι σε περίπτωση κατά την οποία δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει σοβαρός και άμεσος κίνδυνος να υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ αντιθέτως σε περίπτωση κατά την οποία το σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, ο Εναγόμενος όχι μόνο δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, αλλά θα διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση μέχρι και την εκδίκαση της εν τίτλου αγωγής.
  25. Πιστεύω ειλικρινά και τυγχάνω νομικής συμβουλής ότι, όλοι οι απαιτούμενοι όροι για την έκδοση των Αιτούμενων διαταγμάτων, ικανοποιούνται πλήρως και ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν από το σεβαστό Δικαστήριο.
  26. Το σύνολο των πιο πάνω αναφέρω ως αληθή, εξ' όσων γνωρίζω πιστεύω και πληροφορούμαι.» Με αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου λάρνακας ημερομηνίας 10/06/2014 στην Αίτηση αρ. 97/2014 αναφορικά με τη γονική μέριμνα, ως Τεκμήριο 2, αντίγραφο διατάγματος λύσης του γάμου της Αιτήτριας με τον Αιτητή ημερομηνίας 12/06/2013, ως Τεκμήριο 3, αντίγραφο Συμφωνίας διακανονισμού όλων των περιουσιακών διαφορών μεταξύ των διαδίκων, ως Τεκμήριο 4, πρωτότυπο έκθεσης εκτίμησης της επίδικης κατοικίας, της οποίας η αξία σήμερα ανέρχεται στις €265.000, ως Τεκμήριο 5 συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και των διαδίκων για την εν λόγω κατοικία, ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο άδειας οικοδομής, ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο επιστολής -βεβαίωσης, ημερομηνίας 11/1/2018, για δάνειο, του οποίου το ύψος είναι €18.006,76, ως Τεκμήριο 8 κατάσταση λογαριασμού για άλλο δάνειο, ύψους €109.833,70σεντ, ως Τεκμήριο 9 κατάσταση λογαριασμού για άλλο δάνειο ύψους €54.546,88, ως Τεκμήριο 10 επιστολή ημερομηνίας 12/1/2018 και ως Τεκμήριο 11 επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 10/9/2014, της συμφωνίας Τεκμήριο 3.» Ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στις 7/6/
  27. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 32 και 43 του Περί Δικαστηρίων νόμου 14/1960, στη Δ.19 θ. 26, Δ.20 θ. 2, Δ.27 Θ1-3, Δ.39 και Δ.48 Θεσμοί 1,2,3,4, 5, 6, 7 και 9 και στην Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στην νομολογία και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  28. Η αίτηση είναι ουσία και Νόμω αβάσιμη, αντικανονική, παράτυπη, είναι αντίθετη και παραβιάζει τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  29. Η Αιτήτρια δεν έχει ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, και ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6 και η νομολογία, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, δεν υπάρχει πιθανότητα ότι η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  30. Το αιτούμενο διάταγμα αναφορικά με την οικοσυσκευή, ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα και τον οικιακό εξοπλισμό που βρίσκεται εντός της οικίας είναι αόριστο και ανεφάρμοστο.
  31. Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής, ούτε αποκαλύπτεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας στις θεραπείες που εξαιτείται η Ενάγουσα.
  32. Δεν αποκαλύπτεται και δεν πιθανολογείται βασίμως οποιαδήποτε πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας της Ενάγουσας, ούτε αποκαλύπτεται οποιαδήποτε πιθανότητα πραγματικής δυσκολίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.
  33. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  34. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την αίτηση και/ή το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει αυτήν είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  35. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των Αιτήτριας ως επίσης και τα επισυνημμένα τεκμήρια ή το προσκομισθέν μαρτυρικό υλικό δεν είναι νομικά και ουσιαστικά αρκετά για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  36. Καμία μαρτυρία και/ή καμία ικανοποιητική μαρτυρία δεν έχει τεθεί από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της Αιτήτριας με την οποία να προκύπτει η πρόθεση αποξένωσης της περιουσίας ή άλλη εξαιρετική περίσταση.
  37. Δεν στοιχειοθετείται στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση το κατεπείγον της έκδοσης των εκδοθέντων διαταγμάτων.
  38. Η Ενάγουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ενέργησε με κακή πίστη και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα.
  39. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων πρέπει να δίδεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και η παρούσα υπόθεση δεν συνιστά τέτοια περίπτωση.
  40. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι κακόπιστη, καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης όπως αυτή προβλέπεται από το Σύνταγμα και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  41. Υπό τις περιστάσεις δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του καθ' ου η αίτηση η οποία συνοδεύει την ένσταση και έχει ως εξής: «
  42. Είμαι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η αίτηση στην υπό τον ως άνω τίτλο αγωγή και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα τα οποία αναφέρω στην παρούσα ένορκο δήλωση. Όπου δε αναφέρομαι σε νομικά θέματα το κάνω κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων μου που πιστεύω ότι είναι ορθή.
  43. Τα γεγονότα που αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου τα γνωρίζω προσωπικά και είναι ορθά και αληθινά ενώ τα γεγονότα τα οποία δεν γνωρίζω προσωπικά και για τα οποία αναφέρεται άλλη πηγή γνώσεως είναι αληθινά εξ' όσον καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω. Όσον αφορά την νομική πτυχή έχω λάβει ενημέρωση από τον δικηγόρο μου.
  44. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση της XXXXX Λουκά ημερομηνίας 12/04/2018 η οποία υποστηρίζει την Αίτηση της ίδιας μέρας και αρνούμαι όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται σε αυτή ως αναληθείς, αστήρικτους και νόμω αβάσιμους και απορρίπτω τις θεραπείες που αιτείται η Αιτήτρια.
  45. Οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας περί πρόθεσης μεταβίβασης και/ή ενοικίασης και/ή αποξένωσης της κατοικίας και/ή του οικιακού εξοπλισμού είναι ανυπόστατοι, ατεκμηρίωτοι και αναληθής και βασίζονται σε εικασίες, στην προσπάθεια της Ενάγουσας να παραπλανήσει το Δικαστήριο αφού ουδέποτε δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι υπήρχε οιανδήποτε τέτοια πρόθεση παρά μόνο αόριστες αναφορές και ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί της Ενάγουσας.
  46. Περαιτέρω δεν υπήρχε οιοσδήποτε κίνδυνος αποξένωσης της περιουσίας ένεκα και του γεγονότος ότι η κατοικία είναι υποθηκευμένη στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης.
  47. Ο ισχυρισμός της Ενάγουσας περί της διαμονής μου στην κατοικία χωρίς την συγκατάθεσή της δεν ευσταθεί. Η ίδια η Ενάγουσα περί το 2014 αποφάσισε με τη θέλησή της να εγκαταλείψει την οικία. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει παράνομη επέμβαση εκ μέρους μου και η Αιτήτρια δε δικαιούται μερίδιο ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου ως αναφέρει στην Αίτηση καθότι ήταν δική της απόφαση να εγκαταλείψει την οικία και γνώριζε ότι θα εξακολουθήσω να μένω στην οικία. Περαιτέρω καθ ' όλη την περίοδο διαμονής μου στην οικία πληρώνω ανελλιπώς μέχρι και σήμερα όλα τα έξοδα συντήρησης και τους λογαριασμούς που αφορούν την οικία.
  48. Περαιτέρω ουδέποτε αρνήθηκα να επιτρέψω την επιθεώρηση της οικίας από τυχόν ενδιαφερομένους αγοραστές. Εν πάση περιπτώσει βάσει της συμφωνίας που έγινε μεταξύ εμού και της Αιτήτριας και του Επάρχου Λάρνακας υπήρχε ρητός όρος όπου δεν καθίστατο δυνατό να πωλήσουμε την κατοικία πριν περάσουν δέκα χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας, ήτοι από την 10η Μαρτίου
  50. Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας αναφορικά με τις δανειακές μου υποχρεώσεις. Μέχρι και σήμερα εξακολουθώ να καταβάλλω μηνιαίως δόσεις στο Δάνειο στην ΣΠΕ Αλληλεγγύης, εν αντιθέσει με την Αιτήτρια η οποία από το 2014 μέχρι και σήμερα σταμάτησε να καταβάλλει τις δόσεις προς διευθέτηση των δανειακών της υποχρεώσεων. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, αντίγραφο Κατάστασης Λογαριασμού.
  51. Περαιτέρω ως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση δεν τηρούνται και/ή έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  52. Επιπλέον ως πληροφορούμαι και από τους Δικηγόρους μου το αιτούμενο διάταγμα αναφορικά με τον οικιακό εξοπλισμό που βρίσκεται εντός της οικίας είναι αόριστο και ανεφάρμοστο. Θα έπρεπε να γίνεται ειδική αναφορά στα έπιπλα και/ή ηλεκτρικές συσκευές που περιλαμβάνονται και όχι μια γενική και αόριστη αναφορά.
  53. Η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτή ανεπανόρθωτης ζημιάς στην περίπτωση που τα Διατάγματα δεν εκδοθούν ούτε αποκαλύπτεται οποιαδήποτε πραγματικής δυσκολίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.
  54. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση της Ενάγουσας είναι αχρείαστη γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά και η Ενάγουσα κωλύεται νομικά και με βάση τα πραγματικά γεγονότα να προωθήσει την υπό κρίση αίτηση.
  55. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ όσων με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου υπό τις περιστάσεις θα ήταν άδικο και αντίθετο προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  56. Εν όψει των πιο πάνω φρονώ ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από τον Νόμο και την νομολογία για την έκδοση των αιτηθέντων διαταγμάτων και ως εκ τούτου η αίτηση της Αιτήτριας θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της.» Με αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 φωτοτυπία κατάστασης λογαριασμού του Τεκμηρίου 7, που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δηλαδή του λογαριασμού του μικρό δανείου (€18.006,76), στην οποία φαίνονται πιστώσεις, συνήθως, ποσού εκ €150 μέχρι τις 27/12/
  57. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ‑ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ας σημειωθεί εξ αρχής, όπως είναι καλά γνωστό από τη νομολογία (βλ. El Fath Co. For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd κ.ά.
(1992)1 ΑΑΔ 1255, Ν.Α. Theophanous (Matic) Laundries Ltd v. Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 793 και Hamisi Mwinyi Selmani κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, ημερομηνίας 05/06/2015), ότι η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας και δεν μπορεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στην υπόθεση. Είναι βασική αρχή του δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών, αφού ακούσει όλους τους διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audialteram partem». Κατά παρέκκλιση, όμως, ο νομοθέτης για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 9 εδάφιο
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάτι βέβαια που εδώ έχει συμβεί. Σημειώνω εδώ, αφού αναφέρεται στη νομική βάση της Αίτησης το άρθρο 5 του Κεφ. 6, ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 εξουσιοδοτεί την έκδοση διατάγματος αναφορικά με ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του Εναγομένου ή σε σχέση με την οποία ο Εναγόμενος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και βέβαια δεν αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία που είναι αντικείμενο της αγωγής. Δεν εκδίδεται τέτοιο διάταγμα εκτός εάν (α) ο Ενάγων έχει καλή βάση αγωγής και (β) ότι με την αποξένωση σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση δικαστικής απόφασης. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος. Εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει, σε κάθε πολιτική διαδικασία οιανδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, απαγορευτικό ή προστακτικό, αν αυτό κρίνεται δίκαιο και πρόσφορο. Αυτή η γενική διατύπωση του άρθρου 32 έχει ερμηνευθεί με τρόπο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν εξαιρούνται από τα διατάγματα που μπορούν να εκδοθούν δυνάμει του άρθρου 32, τα διατάγματα που προσδιορίζονται ρητά από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 (βλ. Loucas Papastratis v. Glafkos Petrides
(1979)1 CLR 231 και Kyriacos A. Lakatamitis v. Georghios Theodorou
(1983)1 CLR 520). Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρεται σ' οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.ά.
(1982)1 CLR 557). Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 132). Το άρθρο 32 του Ν.14/1960 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ' αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ' αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 CLR 321, Loucas Papastratis v. Glafkos Petrides
(1979)1 CLR 231, The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Loizos Stavrinou v. Stavros Chr. Asproghenis
(1985)1 CLR 341, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1(E) ΑΑΔ 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 255, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) ΑΑΔ 225, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.ά.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 ΑΑΔ 280, Αντώνης Ανδρέου v. Colossos Sings Ltd
(2009)1 AAΔ 1040, Χριστόφορος Κίτσιος κ.ά. v. A. C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1 ΑΑΔ 1262, Νέστωρας Κυριακίδης v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1(Β) 1 ΑΑΔ 816, Προκόπης Μελανθίου v. Μελάνθης Μελανθίου
(2011)1(Γ) 1 ΑΑΔ 2342 και Μάριος Αποστόλου v. Ροδούλας Ιωάννου
(2012)1(Α) 1 ΑΑΔ 604. Από την υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδη Θεωρή (ανωτέρω), παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other
(1982)1 CLR 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο τη διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). (Α) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής (βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd κ.ά.
(1982)1 CLR 557 και Μαργαρίτα Χρίστου Πουργουρίδη κ.ά. v. Θέμιδος Βάσου Μέζου κ.ά.
(1994)1 ΑΑΔ 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα κ.ά. v. Άννα Χρυσάνθου κ.ά
(1996)1 ΑΑΔ 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/1960 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν' απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του Εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον Ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) ΑΑΔ 317, 324, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 ΑΑΔ 1848, ειπώθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. επίσης Ιωάννης Κυριάκου Όξυνος κ.ά. v. Μαρίας Ρολη Λου
(2011)1 ΑΑΔ 1066, P & MA. Restaurant Limited κ.ά. v Eric John Wakehah, Πολ. Έφεση 286/10, ημερ. 22/2/13, και Πέτρος Κωμοδρόμος v. Πάνου Παπαναστασίου, Πολ. Έφεση 110/10, ημερ. 3/1/14. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν' αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές, βλέπε γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Frixos Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 CLR 578 και Chandubhai Bhimjiyani v. Solon Gregoriou
(1980)1 CLR 14 και την υπόθεση Αντώνη Χ''Κωνσταντή ν. Μαργαργίτας Χ''Κωνσταντή
(1998)1 ΑΑΔ 1827 στην οποία, όμως, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Έχει λεχθεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι πρέπει να εξετάζονται με πολλή προσοχή αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα εκκρεμούσης της αγωγής όπου το αιτούμενο διάταγμα ζητά το ίδιο διάταγμα στην αγωγή του. Δεν αποκλείει όμως τη δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος, ως εκείνο που ζητείται διά της αγωγής, όπου τα γεγονότα το επιτρέπουν, ασκώντας το Δικαστήριο τη διακριτική του εξουσία. ................................ Το θέμα αυτό κατά συνέπεια επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd (ανωτέρω), με επίκληση της υπόθεσης Κώστας Ελευθερίου Κυρίσαββας κ.ά. v. Χάρη Γεωργίου Κύζη
(2001)1(B) 1245, 1265-1257, αναφέρθηκε ότι: «Τέλος σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιωκόταν με το απαγορευτικό διάταγμα ήταν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι ένα διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις.» Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο (βλ. μεταξύ άλλων The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, σελ. 267-8, Άκης, άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka D.D.
(1999)1 ΑΑΔ 225, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 2015. Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation (ανωτέρω), ο πρώην Εφέτης, κ. Νικολάου, διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεών μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.ά., υιοθετήθηκε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. v. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653,όπου λέχθηκε ότι: «.. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το Διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.» Σε αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων, όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους (βλ. Δ.39 κ.2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1 ΑΑΔ 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1858). Ερχόμενος στην πρώτη προϋπόθεση, ήτοι την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, καταδεικνύεται ότι η Αιτήτρια στηρίζει την αγωγή της στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, από τον καθ' ου η αίτηση στην κατοικία, το οποίο δημιουργήθηκε με τον τερματισμό της συμφωνίας ημερομηνίας 8/6/2014, ως δικαιούμενο πρόσωπο η Αιτήτρια κατά ½ στην επίδικη κατοικία, συμφωνία με τα Τεκμήρια 5, 7, 8 και 9, αξιώνοντας εύλογα ενοίκια εκ €12.350 για την περίοδο 1/7/2014 μέχρι την 1/4/2018 και το ποσό των €300 μηνιαίως, ως το ½ μερίδιο της, ως εύλογου και δίκαιου ενοικίου από 1/5/2018 μέχρι την παράδοση ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης και κατοχής της κατοικίας, ως οι αξιώσεις Γ και Δ στην Αγωγής. Για αυτές τις αξιώσεις διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως εκ τούτου η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής επιτυχίας της αγωγής, διαφαίνεται από τα πιο πάνω, που είναι ισχυρισμοί της Αιτήτριας, οι οποίοι υποστηρίζονται από τα επισυναπτόμενα με αυτήν Τεκμήρια 5, 7, 8, 9, 10 και δη το 11 με βάση το οποίο τερματίστηκε η συμφωνία 8/6/2014. Δεν διαφεύγουν της προσοχής του Δικαστηρίου οι ισχυρισμοί του καθ' ου η Αίτηση που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Όμως από αυτές διαπιστώνεται ακριβώς ότι ο Καθ' ου η αίτηση παραμένει εντός της κατοικίας, ενώ προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει παράνομη επέμβαση διότι εγκατέλειψε με τη θέληση της η Αιτήτρια την εν λόγω κατοικία. Το Δικαστήριο, τώρα, δεν θα σταθμίσει και αξιολογήσει το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του για να βγάλει τελικά συμπεράσματα, έργο το οποίο ανήκει στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα διεξαχθεί η ακρόαση της υπόθεσης, όπου θα ακούσει όλη τη μαρτυρία που θα τεθεί ενώπιον του και αφού την αξιολογήσει και προβεί σε ευρήματα θα εκδώσει την απόφαση του. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο προβαίνει σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση και προσέγγιση του πράγματος, που στη συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς φαίνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση παραμένει παράνομα στην εν λόγω κατοικία, αφού δεν έχει την συγκατάθεση της αιτήτριας και ως εκ τούτου όσον αφορά τις αξιώσεις Γ και Δ υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής και ως εκ τούτου, καταδεικνύεται να πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Όσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή να είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα πρέπει να ιδωθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση υπό το φως τί ζητείται με το αιτούμενο διάταγμα. Με το διάταγμα ζητείται η μη αποξένωση, η μη μεταβίβαση, η μη ενοικίαση και η μη επιβάρυνση της κατοικίας. Δεν ζητείται η μη επέμβαση σε αυτή. Ούτε η παράδοση στην Αιτήτρια ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης και κατοχής αυτής όπως ζητείται με την Αγωγή, καθώς και της έκδοσης διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται ο καθ΄ ου η αίτηση να υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο προς το σκοπό εξόφλησης από την Αιτήτρια των δανείων, εφόσον εκδοθεί το διάταγμα που αναφέρεται αμέσως προηγουμένως για την παράδοση. Όσον αφορά τις αξιώσεις Α και Β στην αγωγή, η Αιτήτρια δεν εξήγησε στη βάση ποιου νόμου ή ποιας αρχής το Δικαστήριο έχει εξουσία να διατάξει τον καθ΄ ου η αίτηση να παραδώσει στην Αιτήτρια ελεύθερη και απρόσκοπτη χρήση και κατοχή της κατοικίας που ανεγέρθηκε επί συγκεκριμένου ακινήτου, όταν ο καθ' ου η αίτηση είναι, κατά το ένα από τα δύο δικαιούμενα πρόσωπα σε εγγραφή επ΄ ονόματι του του αναφερθέντος ακινήτου και ακολούθως αν υποθέταμε ότι εκδίδετο τέτοιο διάταγμα (που σημειώνεται δεν μπορεί να εκδοθεί) να εκδίδετο διάταγμα που να διέτασσε τον Καθ΄ ου η αίτηση να υπογράψει κάθε απαιτούμενο έγγραφο προς το σκοπό εξόφλησης από την Αιτήτρια των τριών συγκεκριμένων δανείων. Ως προς τούτα φαίνεται στο Δικαστήριο ότι δεν θα ήταν δυνατή η έκδοση τους. Σε ότι αφορά τις αξιώσεις Γ και Δ της Αγωγής τίποτε δεν αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση που να καταδεικνύει ότι αν εκδίδετο απόφαση γι΄ αυτές ο Καθ' ου η αίτηση είναι αφερέγγυο άτομο και δεν θα μπορούσε να καταβάλει τα ποσά των αξιώσεων αυτών. Ούτε βέβαια καταδείχθηκε ανεπανόρθωτη ζημιά. Ως εκ των πιο πάνω, η τρίτη προϋπόθεση δεν πληρείται. Ενόψει αυτού, δεν χρειάζεται η εξέταση του εύλογου και δικαίου. Κατά συνέπεια, η αίτηση απορρίπτεται με €2.000 έξοδα συν Φ.Π.Α. υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.