ΖΟΥΡΙΔΗΣ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 348/17, 6/11/2018

(1)(ee), Δ.39, Θ.Θ.1, 2, Θ. 9 (h), Δ.64 Θ.Θ. 1, 2, επί των άρθρων 29-31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, επί του άρθρου 30.2, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Συμφύτου εξουσίας των Δικαστηρίων. Παρεμβάλλω εδώ ότι η αναστολή υπό του Εναγόμενου ζητείται μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης, η οποία αίτηση έχει καταχωρηθεί την ίδια μέρα με την παρούσα. Ο Ενάγοντας-Καθ' ου η αίτηση έχει αντιδράσει στην αίτηση καταχωρώντας ένσταση, εις την οποία εμπεριέχονται δεκατρείς λόγοι ένστασης και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα. Η ένσταση δε, βασίζεται στη Δ.40 Θ. 7, 11, 16 και 17, Δ.41 Θ.Θ.1 και 2, Δ.44, Δ.48 Θ. 1, 2, 3 και 4, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 32 και 47, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Η ακρόαση της αίτησης έχει προχωρήσει στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε ενόρκως δηλούντα. Ενώ, η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων εμπεριέχεται στις γραπτές αγορεύσεις που έχουν παραδώσει σήμερα στο Δικαστήριο και τις οποίες είχα την ευκαιρία να δω προ ολίγου. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα που εξετάζει το Δικαστήριο αναφέρονται σε πλούσια νομολογία. Θεωρώ ότι είναι άσκοπη η αναφορά της. Εξάλλου, όπως εμφαίνεται στις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων υπάρχει αναφορά σε πλούσια νομολογία και στις αυθεντίες επί του θέματος. Στο σημείο αυτό δε, αναφέρω πως δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να εξετάσω τον κάθε ένα εκ των λόγων ένστασης ξεχωριστά και υπεισέρχομαι στην ουσία του πράγματος. Έχοντας μελετήσει βέβαια πολύ προσεκτικά τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, αλλά και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων, ό,τι άλλο θα πρέπει να αναφέρω εδώ, και είναι κάτι το οποίο προκύπτει βέβαια από τη νομολογία, είναι ότι το θέμα έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω και ζυγίζοντας προσεκτικά όλα τα δεδομένα και τους παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη σε παρόμοια θέματα, αναφέρω ότι η πλάστιγγα ξεκάθαρα γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης, παρατηρώντας μια γενικότητα στην αίτηση και στους ισχυρισμούς του Εναγόμενου τέτοιου βαθμού ώστε να μην δύναται να ικανοποιηθεί η αίτησή του. Χωρίς δε να υπεισέρχομαι στην αίτηση παραμερισμού, η οποία θα εκδικαστεί στη συνέχεια και αξιολογώντας τη μαρτυρία του Εναγόμενου, αυτό το οποίο μπορώ να πω σε αυτό το στάδιο είναι ότι οι πιθανότητες, εκ πρώτης όψεως, για ικανοποίηση της αίτησης παραμερισμού, έχοντας κατά νου τα όσα εδώ αναφέρονται από τον Αιτητή είναι προφανώς απομακρυσμένες. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, δεν έχω ενώπιον μου οιονδήποτε ουσιαστικό λόγο για ν' αποστερήσω τον Ενάγοντα «από τους καρπούς της επιτυχίας του». Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου-Αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο