Αναφορικά με την αίτηση των Κύπρου Κουρούσιη και Χρυσόστομου Κουρούσιη - Εγγυητών της εταιρείας CAPITAL ACCOMODATION (CYPRUS) LIMITED ν. Αναφορικά με

(1)/2015 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν: Α) Διάταγμα που να διατάσσει το διορισμό του Μαρίνου Καρταπάνη, από τη Λευκωσία, ως εξεταστή στην υπό αναφορά εταιρεία, με σκοπό την εξέταση των υποθέσεών της και Β) Προσωρινό διάταγμα που να διατάσσει όπως η υπό αναφορά εταιρεία τεθεί υπό την προσωρινή προστασία του Δικαστηρίου για περίοδο 15 ημερών, με σκοπό να υποβληθεί η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, Γιώργου Ξενοφώντος, από την Πάφο. Η αίτηση τέθηκε ενώπιον της έντιμης κυρίας Προέδρου, στις 18/9/2017, η οποία εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα (υπό (Β), ανωτέρω) και όρισε την αίτηση για επίδοση, σ' όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, στις 3/10/

1. Η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, Γιώργου Ξενοφώντος υποβλήθηκε στις 3/10/2017, ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, στις 30/10/2017, με οδηγίες όπως η ένσταση καταχωρηθεί τουλάχιστον, 10 μέρες προηγουμένως. Στις 20/10/2017 καταχωρήθηκε ένσταση, τόσο από τους παραλήπτες/διαχειριστές όσο και από το ενδιαφερόμενο μέρος, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Το Δικαστήριο, κατόπιν σχετικής άδειας επιλήφθηκε της αίτησης, στις 27/10/2017, ημερομηνία κατά την οποία την όρισε ξανά για ακρόαση, στις 10/11/2017, με οδηγίες όπως η ένσταση του ενδιαφερόμενου μέρους, εταιρεία Blue Circle Engineering καταχωρηθεί τουλάχιστον, 10 μέρες προηγουμένως. Στις 7/11/2017, οι αιτητές, στο πλαίσιο της Γενικής Αίτηση 219/2017 καταχώρησαν αίτηση συνένωσής με την παρούσα αίτηση καθώς και με τις αιτήσεις 216/2017 και 218/
2. Την επομένη, 8/11/2017 που η εν λόγω αίτηση ήταν ορισμένη για εξέταση ορίστηκε για ακρόαση, στις 20/11/
3. Συνεπεία αυτού, την ίδια μέρα ακυρώθηκε η ημερομηνία ακρόασης της παρούσας αίτησης. Η αίτηση συνένωσης απορρίφθηκε στις 24/11/2017, μετά από ακρόαση. Μετά την απαγγελία της σχετικής - ενδιάμεσης απόφασης, η κυρία Πρόεδρος, προφανώς, με αναφορά και στις 4 υποθέσεις για τις οποίες καταχωρήθηκε η αίτηση συνένωσής τους στο πλαίσιο της αίτησης 219/2017, απευθυνόμενη προς το δικηγόρο των αιτητών, του έθεσε το ερώτημα γιατί επιλέγηκε η κλίμακα €500.000 - €2.000.000, δεδομένου ότι το ονομαστικό κεφάλαιο των εταιρειών φαίνεται να είναι πολύ μικρότερο. Η απάντηση του κ. Σιαηλή, ο οποίος εμφανιζόταν για το δικηγόρο των αιτητών κ. Μαθηκολώνη ήταν ότι εκ λάθους είχε αναγραφεί η παραπάνω κλίμακα. Η κυρία Κορακίδου που εκπροσωπεί το ενδιαφερόμενο μέρος στη Γενική Αίτηση 218/2017, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ περιορίστηκε σε δήλωση «Η δική μου είναι 85,000», ενώ, η κυρία Θεοδώρου, η οποία εμφανιζόταν εκ μέρους του ίδιου ενδιαφερόμενου μέρους στην παρούσα αίτηση καθώς και στις Γενικές Αιτήσεις 216/2017 και 219/2017 και που την ημέρα αυτή εμφανίστηκε εκ μέρους και των δικηγόρων των παραληπτών/διαχειριστών για ν' ακούσει απόφαση ανάφερε απλώς πως δεν ήταν βέβαιη ποιο είναι το ονομαστικό κεφάλαιο των αιτήσεων στις οποίες εμφανιζόταν, προσθέτοντας ότι φαίνεται στο φάκελο. Ενόψει των παραπάνω δηλώσεων, η κυρία Πρόεδρος έδωσε οδηγίες όπως οι φάκελοι των υποθέσεων σταλούν αυθημερόν στο Πρωτοκολλητείο για να παραπεμφθούν στους αρμόδιους δικαστές, ανάλογα με το πρόγραμμα εργασίας και την κλίμακα. Ταυτόχρονο όρισε και τις 4 αιτήσεις για οδηγίες, στις 28/11/2017 προκειμένου να εμφανιστούν όλοι οι δικηγόροι που εμφανίζονται σε κάθε μια από αυτές, για να πάρουν ημερομηνία δικασίμου. Η παρούσα αίτηση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιόν μου, στις 28/11/2017, ημερομηνία κατά την οποία, η κυρία Θεοδώρου ήγειρε θέμα δικαιοδοσίας για το παρόν Δικαστήριο να της επιληφθεί. Λόγω της σοβαρότητας του εγειρόμενου θέματος ζήτησα να τοποθετηθούν με γραπτή αγόρευση όλα τα μέρη, ορίζοντας την αίτηση για το σκοπό αυτό, στις 14/12/
4. Γραπτή αγόρευση υποβλήθηκε από τους αιτητές, τους παραλήπτες/ διαχειριστές καθώς και από το ενδιαφερόμενο μέρος, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των αγορεύσεων. Για την ώρα περιορίζομαι να πω τα εξής: αποτελεί θέση του ενδιαφερόμενου μέρους καθώς και των παραληπτών/διαχειριστών, ότι αρμόδιος να εκδικάσει την παρούσα αίτηση είναι Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αντίθετα, οι αιτητές υποβάλλουν ότι ορθά η κυρία Πρόεδρος παράπεμψε την αίτηση για να εκδικαστεί από Επαρχιακό Δικαστή. Υπεισέρχομαι αμέσως στην ουσία του εγειρόμενου θέματος. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113: «"το Δικαστήριο" χρησιμοποιούμενο σε σχέση με εταιρεία σημαίνει το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για τη διάλυση της εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 209˙» Το άρθρο 209 του ίδιου Νόμου προνοεί ότι: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία: Νοείται ότι για τον καθορισμό του κατά πόσο διαδικασία εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης, τηρουμένου του περί Δικαστηρίων Νόμου, δύναται να εκδοθεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή ή Επαρχιακό Δικαστή, ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία δε θα ήταν της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου.

(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση "εγγεγραμμένο γραφείο" σημαίνει τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση.» Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60: «

(1)Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, τωv διατάξεωv τωv επόμεvωv εδαφίωv τoυ παρόvτoς άρθρoυ και τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 22Β και τηρoυμέvωv τωv γεvικώv ή ειδικώv oδηγιώv πoυ εκδίδovται από τo Αvώτατo Δικαστήριo, Επαρχιακό Δικαστήριo συvιστάμεvo από Πρόεδρo Επαρχιακoύ Δικαστηρίoυ έχει δικαιoδoσία vα ακoύει και vα απoφασίζει πρωτόδικα για κάθε αγωγή.

(2)Εξαιρoυμέvης διαφoράς η oπoία εμπίπτει στη δικαιoδoσία oικoγεvειακoύ δικαστηρίoυ δυvάμει τoυ περί Οικoγεvειακώv Δικαστηρίωv Νόμoυ και τoυ περί Οικoγεvειακώv Δικαστηρίωv (Θρησκευτικές Ομάδες) Νόμoυ, o Πρόεδρoς Επαρχιακoύ Δικαστηρίoυ έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και απoφασίζει για oπoιαδήπoτε άλλη γαμική διαφoρά η oπoία εμπίπτει στηv τoπική τoυ δικαιoδoσία.

(3)Έκαστoς Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και vα απoφασίζει για- (α) Οπoιαδήπoτε αγωγή στηv oπoία τo αμφισβητoύμεvo πoσό ή η αξία της επίδικης διαφoράς δεv υπερβαίvει πρoκειμέvoυ περί Αvώτερoυ Επαρχιακoύ Δικαστή τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000,00) και πρoκειμέvoυ περί Επαρχιακoύ Δικαστή τις εκατόν χιλιάδες ευρώ (€100.000,00). (β) Οπoιαδήπoτε αγωγή για τηv αvάληψη κατoχής oπoιασδήπoτε ακίvητης ιδιoκτησίας, ή oπoιαδήπoτε αγωγή βασιζόμεvη σε αδικoπραξία πoυ διαπράχθηκε σε σχέση με ακίvητη ιδιoκτησία στηv oπoία η αξιoύμεvη θεραπεία περιλαμβάvει έκδoση απαγoρευτικoύ διατάγματoς και στηv oπoία δεv αμφισβητείται o τίτλoς της ακίvητης ιδιoκτησίας, χωρίς vα λαμβάvεται υπόψη ότι λόγω της αξίας της επίδικης ακίvητης ιδιoκτησίας, η αγωγή δε θα ήταv της αρμoδιότητας Αvώτερoυ Επαρχιακoύ Δικαστή ή Επαρχιακoύ Δικαστή, σύμφωvα με τις πρόvoιες της παραγράφoυ (α) τoυ παρόvτoς εδαφίoυ: Νoείται ότι κάθε Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμoδιότητα vα ακoύει και vα απoφασίζει για oπoιαδήπoτε υπόθεση σε σχέση με δυστυχήματα και σε σχέση με απoζημίωση για αvαγκαστική απαλλoτρίωση ή επίταξη ακίvητης ιδιoκτησίας, αvεξάρτητα από τo πoσό της επίδικης διαφoράς. Νοείται περαιτέρω ότι κάθε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής και κάθε Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε υπόθεση σε σχέση με τα αξιόγραφα πιστωτικών ιδρυμάτων που αποκτήθηκαν τη χρονική περίοδο μεταξύ 2008 μέχρι και το Μάρτιο του 2013, ανεξάρτητα από το ποσό της επίδικης διαφοράς.

(4)Παρά τας διατάξεις oιoυδήπoτε άλλoυ vόμoυ και παρά τo ότι τo υπό αμφισβήτησιv πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τηv αvατιθεμέvηv εις αυτόv δικαιoδoσίαv, Αvώτερoς Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής θα έχη εξoυσία- (α) vα εκδίδη απόφασιv εις oιαvδήπoτε αγωγήv εv τη oπoία- (αα) o εvαγόμεvoς παραλείπει vα καταχωρίση εμφάvισιv εvτός της πρoθεσμίας διά τηv τoιαύτηv εμφάvισιv, ή (ββ) εκάτερoς τωv διαδίκωv παραλείπει vα εμφαvισθή κατά τηv ακρόασιv της αγωγής, ή (γγ) εκάτερoς τωv διαδίκωv παραλείπει vα παραδώση oιασδήπoτε εγγράφoυς πρoτάσεις εvτός της πρoθεσμίας της πρoβλεπoμέvης υπό τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τoυ αφoρώvτoς εις τηv κατά καιρόv ισχύoυσαv πoλιτικήv δικovoμίαv, ή (δδ) έχει καταχωρισθή αίτησις διά συvoπτικήv απόφασιv δυvάμει τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τoυ αφoρώvτoς εις τηv κατά καιρόv ισχύoυσαv πoλιτικήv δικovoμίαv, ή (εε) η απαίτησις oιoυδήπoτε διαδίκoυ είvαι παραδεκτή εv όλω ή όταv είvαι παραδεκτή εv μέρει, ως πρoς τo παραδεκτόv μέρoς (β) vα εκδίδη oιovδήπoτε διάταγμα εv oιαδήπoτε αγωγή, μη διαγιγvώσκov τηv oυσίαv της αγωγής.

(5)Τηρoυμέvoυ τoυ διαδικαστικoύ καvovισμoύ τo αμφισβητoύμεvov πoσόv ή η αξία της επιδίκoυ διαφoράς, ως αvωτέρω αvαφέρεται, θα είvαι τo πoσόv ή η αξία η πραγματικώς εv αμφισβητήσει μεταξύ τωv διαδίκωv ως απoκαλύπτεται αύτη εις τας εγγράφoυς πρoτάσεις, ή είvαι παραδεκτή υπό τωv διαδίκωv καθ' oιαvδήπoτε στάσιv της διαδικασίας, ή επί αιτήσει έχει απoφασισθή υπό τoυ δικαστηρίoυ, παρά τo ότι τo αξιoύμεvov πoσόv ή η εv τη αγωγή πρoβαλλoμέvη αξία της επιδίκoυ διαφoράς υπερβαίvει τo πoσόv τoύτo ή τηv αξίαv ταύτηv: Νοείται ότι στον καθορισμό του ποσού που αμφισβητείται ή στην αξία της επίδικης διαφοράς δε λαμβάνεται υπόψη οποιοδήποτε ποσό τόκου που είναι πληρωτέο επί του αμφισβητούμενου ποσού ή της αξίας της διαφοράς.

(6)Κάθε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούσει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε αίτηση σε σχέση με εκτέλεση επί ακινήτων δυνάμει του Μέρους V του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται, ανεξάρτητα από την αξία του ακινήτου.» Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων και ορισμών προκύπτουν τ' ακόλουθα: Δικαστήριο σε σχέση με οτιδήποτε αφορά εταιρεία σημαίνει το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για τη διάλυση εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 209 του περί Εταιρειών Νόμου. Για τον καθορισμό του κατά πόσο οποιαδήποτε διαδικασία σε σχέση με εταιρεία, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας εκκαθάρισής της εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του καταβληθέντος μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ή που πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε, κατ' ανάλογο τρόπο που καθορίζεται η πολιτική δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων, με βάση το άρθρο 22 του περί Δικαστηρίων Νόμων. Αυτό σημαίνει ότι κάθε Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί οποιασδήποτε διαδικασίας αφορά σε εταιρεία, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας εκκαθάρισής της, ανεξάρτητα από το μετοχικό της κεφάλαιο που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε και τούτο, επειδή, σύμφωνα με το εδάφιο 1 του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ο Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου έχει δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει πρωτόδικα για κάθε αγωγή. Απ' εκεί και πέρα, στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, σε εφαρμογή του εδαφίου 3(α) του άρθρου 22 του ίδιου Νόμου εμπίπτει οποιαδήποτε διαδικασία σε σχέση με εταιρεία, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας εκκαθάρισής της, νοουμένου ότι το ποσό του καταβληθέντος μετοχικού της κεφαλαίου ή αυτό που πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε δεν υπερβαίνει τις €500.000,00. Σε εφαρμογή της ίδιας διάταξης, παρέχεται ανάλογη αρμοδιότητα σε Επαρχιακό Δικαστή, νοουμένου ότι το ποσό του καταβληθέντος μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ή αυτό που πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε δεν υπερβαίνει τις €100.000,00. Παρά τα προηγούμενα, κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε διαδικασίας σε σχέση με εταιρεία, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας εκκαθάρισής της, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής μπορεί να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία επί της ουσίας δε θα ήταν της αρμοδιότητας, είτε του ενός είτε του άλλου. Αυτονόητο πως, ο Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου, σε εφαρμογή και πάλιν του άρθρου 22

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου έχει δικαιοδοσία να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα στο πλαίσιο οποιασδήποτε διαδικασίας σε σχέση με εταιρεία, περιλαμβανομένης και της διαδικασίας εκκαθάρισής της. Στην υπόθεση ΑLPHA BANK CYPRUS LTD v. Ανδρέα Γεωργίου, Πολιτική ECLI:CY:AD:2017:D282, Αίτηση Αρ. 123/2017, ημερομηνίας 7/9/2017, ο καθ' ου αίτηση είχε καταχωρήσει ανάλογη αίτηση με την παρούσα, με την οποία ζητούσε την έκδοση, ακριβώς, ίδιων διαταγμάτων με αυτά που ζητούν οι αιτητές με την παρούσα αίτηση. Συνάδελφος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής που επιλήφθηκε της αίτησης εξέδωσε το διάταγμα προσωρινής προστασίας για περίοδο 15 ημερών ώστε να δοθεί η δυνατότητα υποβολής της έκθεσης του εμπειρογνώμονα, που αποτελεί εκ του νόμου προϋπόθεση για να εξεταστεί και εκδοθεί διάταγμα διορισμού εξεταστή. Με λίγα λόγια ακολουθήθηκε ανάλογη πορεία, όπως και στην παρούσα αίτηση, στην οποία εκδόθηκε το διάταγμα προστασίας, μα όχι και το διάταγμα διορισμού εξεταστή. Οι αιτητές, ΑLPHA BANK CYPRUS LTD καταχώρησαν αίτηση για παροχή άδειας προς καταχώρηση αίτησης για ακύρωση της απόφασης με την οποία εκδόθηκε το διάταγμα προσωρινής προστασίας καθώς και για αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας της αίτησης, μεταξύ άλλων, επειδή το Δικαστήριο υπερέβηκε τη δικαιοδοσία του, εφόσον η Γενική Αίτηση - στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα - αναφέρεται ότι αφορά ζήτημα άνω των €2.000.000,00 και ο Δικαστής που επιλήφθηκε και εξέδωσε το διάταγμα προστασίας είχε δικαιοδοσία Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή. Όπως αναφέρεται από τον έντιμο Δικαστή κ. Ναθαναήλ, ο οποίος επιλήφθηκε της παραπάνω αίτησης για παραχώρηση άδειας καταχώρησης αίτησης για έκδοση εντάλματος Certiorari και εξέδωσε τη σχετική απόφαση, η εισήγηση ότι, εφόσον η κλίμακα στην οποία καταχωρήθηκε η Γενική Αίτηση ξεπερνά τα €2.000.000,00, τότε, ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής που επιλήφθηκε της λεγόμενης «Μονομερούς Αίτησης» δεν είχε καθ' ύλην δικαιοδοσία, ενδεχομένως θα είχε έρεισμα, αν αυτό που εξέδωσε κατατασσόταν ως τελικό διάταγμα, από την άποψη ότι με αυτό αποφασιζόταν η ουσία της διαφοράς. Υπενθυμίζεται συναφώς, προστίθεται, ότι το άρθρο 21 του περί Δικαστηρίου Νόμου (προφανώς το άρθρο 22 ήθελε να πει) δίδει δικαιοδοσία σε οποιοδήποτε Δικαστή, ανεξαρτήτως βαθμίδας, να εκδικάζει οποιοδήποτε ζήτημα που δε διαγιγνώσκει την ουσία της διαφοράς, ανεξαρτήτως κλίμακας. Επειδή το ενδιαφερόμενο μέρος, παραπέμποντάς με στην παραπάνω υπόθεση, οικοδομεί τη θέση του ότι στερούμαι δικαιοδοσίας να επιληφθώ της παρούσας αίτησης, επειδή το αντικείμενό της είναι οι υποχρεώσεις της υπό αναφορά εταιρείας, οι οποίες ανέρχονται σε εκατομμύρια ευρώ, επομένως, η αίτηση - όπως είναι και η θέση των παραληπτών/διαχειριστών - θα πρέπει να παραπεμφθεί σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου, η θέση μου είναι η εξής: Πέραν όσων ήδη έχουν αναφερθεί τα οποία θεωρώ πως, ίχνος αμφιβολίας αφήνουν ότι έχω δικαιοδοσία να επιληφθώ της παρούσας αίτησης, δεδομένου ότι, το ορθό κριτήριο προσδιορισμού της δικαιοδοσίας μου είναι το καταβληθέν μετοχικό κεφάλαιο - ή αυτό που πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε - της εταιρείας την οποία αφορά η διαδικασία και στην προκειμένη περίπτωση, το καταβληθέν μετοχικό κεφάλαιο της υπό αναφορά εταιρείας είναι €85.500,00, επομένως, εμπίπτει εντός των ορίων της καθ' ύλη αρμοδιότητάς μου, η οποία, με βάση το άρθρο 22

(3)(α) καλύπτει διαφορές μέχρι και τις €100.000,00 είναι και το γεγονός, πως δεν είναι ορθό, ότι ο Δικαστής κ. Ναθαναήλ, με την παραπάνω απόφασή του υιοθέτησε τη θέση που υποστηρίζει το ενδιαφερόμενο μέρος στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Συγκεκριμένα, ότι, επειδή η αίτηση, θα πρέπει τώρα να κριθεί επί της ουσίας και το αντικείμενό της είναι πέραν των €2.000.000,00, θα πρέπει να εκδικαστεί από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η φράση - στην απόφαση του Δικαστή κ. Ναθαναήλ - «Αυτή η εισήγηση θα είχε ενδεχομένως έρεισμα αν αυτό που εξέδωσε κατατάσσετο ως τελικό διάταγμα από την άποψη ότι απεφασίζετο η ουσία της διαφοράς.» δεν εξυπακούει διατύπωση κρίσης ότι η εισήγηση είναι ορθή. Δηλαδή ότι έχει έρεισμα. Το επίρρημα «ενδεχομένως» που χρησιμοποιεί ο κ. Ναθαναήλ είναι σαφές, ότι αφήνει το θέμα ανοικτό, χωρίς να το αποφασίζει. Και κάτι ακόμη προτού καταλήξω. Αφ' ης στιγμής, η έννοια του Δικαστηρίου σε σχέση με εταιρεία προκύπτει από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 2 και 209 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 και στο σχετικό Μέρος IVA (άρθρα 202Α - ΛΗ) του ίδιου Νόμου, το οποίο εισήχθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο 62

(1)/2015, δε δίδεται διαφορετική έννοια, ως προς το τι σημαίνει «το Δικαστήριο» είναι φανερό, ότι το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται οποιουδήποτε θέματος σε σχέση με εταιρεία, με βάση το Μέρος IVA του περί Εταιρειών Νόμου είναι «το Δικαστήριο» κατά το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Συγκεφαλαιώνοντας, δεδομένου ότι το μετοχικό και καταβληθέν κεφάλαιο της υπό αναφορά εταιρείας CAPITAL ACCOMODATION (CYPRUS) LIMITED είναι €85.500,00 θεωρώ πως έχω δικαιοδοσία να επιληφθώ της παρούσας αίτησης. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - δικαιοδοσία σε αίτηση για έκδοση διατάγματος διορισμού εξεταστή για σκοπούς εξέτασης των υποθέσεων εταιρείας) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο