KATHERINE JANE GARDNER ν. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 3115/10, 10/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A12 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3115/10 Μεταξύ: KATHERINE JANE GARDNER από το Ηνωμένο Βασίλειο Ενάγουσας Και PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD από την Πάφο Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 13.09.2017 Ημερομηνία: 10.01.2018 Εμφανίσεις Για Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Ν. Νεοφύτου για κα. Μ. Κωνσταντινίδου Για Ενάγουσα/Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Χρ. Σιμιλλίδης για PAVLOS G. EFTHYMIOU L.L.C. (κ. Δανιήλ κατά την εκφώνηση της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά απαίτηση της Ενάγουσας για το ποσό των €176.840,24 πλέον νόμιμους τόκους και έξοδα ως αποτέλεσμα τερματισμού συμφωνίας πώλησης ενός διαμερίσματος, σε συγκρότημα στο χωριό Αναρίτα, το οποίο η Ενάγουσα αγόρασε από τους Εναγόμενους και οι οποίοι, κατ΄ ισχυρισμό, παρέλειψαν να ολοκληρώσουν και παραδώσουν το πιο πάνω διαμέρισμα, μολονότι εισέπραξαν από την Ενάγουσα το πιο πάνω ποσό. Με Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση οι Εναγόμενοι απορρίπτουν την εκδοχή της Ενάγουσας, προβάλλοντας τις θέσεις ότι, παρ΄ ότι η παράδοση του διαμερίσματος συμφωνήθηκε να γίνει κατά ή περί τις 31.03.2009, αυτοί δικαιούνταν εύλογη παράταση χρόνου για λόγους ανωτέρας βίας και γενικά για λόγους πέραν του ελέγχου τους. Ακόμη ότι ο χρόνος παράδοσης παρατάθηκε για εύλογη αιτία, η δε Ενάγουσα ήταν ενήμερη, επειδή υπήρξαν καθυστερήσεις εξαιτίας, υποδείξεων των αρμοδίων αρχών, του χρόνου έκδοσης αδειών, των καιρικών συνθηκών, της απρόσμενης μεταβολής των οικονομικών συνθηκών και της κρίσης στον τομέα της οικοδομικής βιομηχανίας. Ισχυρίζονται επίσης οι Εναγόμενοι, ότι οι πληρωμές γίνονταν με καθυστέρηση, ο δε χρόνος παράδοσης δεν αποτελούσε ουσιώδη όρο της συμφωνίας των διαδίκων, αλλά ούτε και κατέστη τέτοιος. Επιπλέον, ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να τους ενημερώσει για την πρόθεση της να τερματίσει τη συμφωνία και δεν τους δόθηκε προειδοποίηση παράδοσης του διαμερίσματος. Σε κάθε περίπτωση, λέγουν πως η Ενάγουσα εμποδίζεται, λόγω συμπεριφοράς και δηλώσεων, να αξιώνει τερματισμό της συμφωνίας και/ή ότι συμφώνησε στην παράταση της παράδοσης του διαμερίσματος και/ή ότι δεν είχε δικαίωμα τερματισμού δυνάμει της συμφωνίας. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το τίμημα της αγοράς του διαμερίσματος ήταν Λ.Κ.115.000,00, ισάξιο ποσό σε €196.489,17 και η Ενάγουσα κατέβαλε έναντι αυτού το ποσό των €147,339,04, ως εκ τούτου, παρέμεινε ως υπόλοιπο το ποσό των €49.941,65 πλέον τόκους. Όταν η Ενάγουσα απέστειλε, στις 29.04.2010, επιστολή τερματισμού της συμφωνίας οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν τον τερματισμό και ειδοποίησαν την Ενάγουσα με επιστολές ημερομηνίας 07.05.2010 και 12.05.2010, ότι ήταν έτοιμοι για παράδοση του διαμερίσματος κατά τον Ιούλιο του
- Στις 25.06.2010 οι Εναγόμενοι απέστειλαν στην Ενάγουσα νέα πρόσκληση αποδοχής παράδοσης του διαμερίσματος, πλην όμως η Ενάγουσα δεν ανταποκρίθηκε θετικά. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αγωγή είναι πρόωρη και αβάσιμη. Με την Ανταπαίτηση τους, οι Εναγόμενοι, ζητούν απόφαση για το ποσό των €49.941,65 ως υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος πλέον τόκο 9% από 30.06.2010 και διαζευκτικά, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 05.11.2007, καθώς και διάταγμα για απόσυρση και ακύρωση της εγγραφής του εν λόγω εγγράφου στο Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης. Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και την Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, η Ενάγουσα απορρίπτει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγομένων και απαντά πως ουδέποτε παρατάθηκε ο χρόνος παράδοσης του διαμερίσματος ή ότι αυτή συμφώνησε ή αποδέχθηκε κάτι τέτοιο, αλλά και πως ούτε συνέτρεξε λόγος ανωτέρας βίας για παράταση στην παράδοση. Οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) ζητούν με αίτησή τους, ημερομηνίας 13.09.2017, (στο εξής η επίδικη Αίτηση) διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου για τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 4, ως ακολούθως: "A. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου για την τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης των εναγομένων ημερομηνίας 04/10/10 ως εξής: (α) Την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 4 της ακόλουθης πρότασης: Οι εναγόμενοι περαιτέρω ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα έχει προχωρήσει σε εκχώρηση των όποιων δικαιωμάτων της απορρέουν άμεσα και/ή έμμεσα από το επίδικο πωλητήριο έγγραφο προς Τραπεζικό Ίδρυμα το οποίο δραστηριοποιείται στην Κυπριακή Δημοκρατία από το οποίο έλαβε σχετική χρηματοδότηση για να προχωρήσει στην αγορά του ακινήτου και/ή κατοικίας που αποτελεί αντικείμενου του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου. Η ενάγουσα κανένα δικαίωμα δεν είχε να προχωρήσει σε τερματισμό του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου από την στιγμή που είχε εκχωρήσει τα δικαιώματα της σε τρίτο πρόσωπο και/ή κανένα δικαίωμα δεν είχε να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή αντικείμενο της οποίας αποτελεί το επίδικο πωλητήριο έγγραφο χωρίς την γνώση και/ή συγκατάθεση και/ή συμπερίληψη του προσώπου δικαιούχου της εκχώρησης. Πλήρεις λεπτομέρειες θα δοθούν κατά την ακρόαση της αγωγής." H επίδικη Αίτηση συνοδεύτεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Τσαγγαρίδου, εσωτερικής νομικού συμβούλου των Αιτητών, η οποία χειρίζεται, μαζί με τους δικηγόρους τους, όλες τις υποθέσεις τους. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στο ιστορικό του φακέλου της υπόθεσης και στις καταχωρήσεις των δικογράφων. Ως περαιτέρω αναφέρεται, σε πρόσφατη συνάντηση με τους δικηγόρους των Αιτητών για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης εντόπισε, σε σχετικό φάκελο, πως η Ενάγουσα για την αγορά του διαμερίσματος είχε προχωρήσει σε αίτημα προς την ALPHA BANK CYPRUS LTD για την εξασφάλιση δανειοδότησης παραχωρώντας, μεταξύ άλλων, ως εξασφάλιση, συμφωνία εκχώρησης (Τεκμήριο Β επί της ένορκης δήλωσης) - "Assignment of Contract of Sale by the Buyer" - όλων των δικαιωμάτων της που απέρρεαν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 05.11.
- Κατά το χρόνο που δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους των Αιτητών δεν δόθηκαν τα στοιχεία αυτά με αποτέλεσμα κατά τη δίκη να μην μπορεί να προωθηθεί η θέση των Αιτητών, ότι η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Η Ενάγουσα (στο εξής η Καθ΄ ης η Αίτηση) καταχώρησε, στις 19.09.2017, Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας εννέα λόγους ένστασης. Αυτοί αφορούν και συγκλίνουν στο ότι η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο ενώ τα γεγονότα ήταν γνωστά στους Αιτητές, η δε καθυστέρηση που υπήρξε δεν δικαιολογείται επαρκώς. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη, αβάσιμη και άσχετη με την ουσία της διαφοράς, πρόκειται δε για κακόπιστη και καταχρηστική αίτηση καταχωρηθείσα προ της ενάρξεως της ακρόασης. Με τη ζητούμενη τροποποίηση εισάγεται εντελώς νέα βάση υπεράσπισης με την οποία εμπλέκεται και άλλη οντότητα, που δεν είναι μέρος της διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, το αιτούμενο διάταγμα δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί. Η Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Χρίστου Σιμιλλίδη, συνεργάτη στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτηση, ο οποίος δηλώνει πλήρως εξουσιοδοτημένος από αυτή να προβεί στην ένορκη δήλωση. Πέραν της άρνησης του περιεχομένου της επίδικης Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης, χωρίς να γίνεται αναφορά σε άλλα γεγονότα. Νομική Πτυχή Η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπουσα την τροποποίηση των δικογράφων, ως ισχύει για τις αγωγές που έχουν καταχωρηθεί πριν το 2015 (βλέπε Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014), έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναΐδος Ι. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, αναφέρθηκε ότι: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο επισήμανε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ. ά. ν. Α. & G. Leventis κ. ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Στην υπόθεση Anna Latouf v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1 Α.Α.Δ. αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Συνοψίζοντας τις αρχές που καθιερώθηκαν μέσα από τη σχετική νομολογία ( Βλ. ενδεικτικά
(1)Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426,
(2)Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. 990,
(3)Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704,
(4)Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., 11 ) προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
- Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επιβάλλεται, ως θεμελιακή αρχή, ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
- Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε, ως καθοριστικούς στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
- Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
- Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Έχοντας μελετήσει τους λόγους ένστασης, χωρίς να υποβαθμίζεται οποιοσδήποτε από αυτούς, προκύπτει, από τα νομολογηθέντα, πως τα καίρια ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στην Καθ΄ ης η Αίτηση και αν η επίδικη Αίτηση διαπνέεται εμφανώς από κακή πίστη ή αν η όποια ενδεχόμενη βλάβη στην Καθ΄ ης η Αίτηση μπορεί ή όχι να αποζημιωθεί χρηματικά. Σ' αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνεται η ένσταση πρόσθετα με τη θέση για κατάχρηση της διαδικασίας. Μελετώντας την ουσία της προτιθέμενης τροποποίησης προκύπτει ξεκάθαρα πως οι Αιτητές επιχειρούν να προσθέσουν στην εκδοχή τους και ταυτόχρονα να καταστήσουν μέρος των επίδικων θεμάτων της αγωγής, υπερασπιστική γραμμή πως η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της αγωγής λόγω εκχώρησης, με γραπτή συμφωνία, του εν λόγω δικαιώματος σε τρίτο νομικό πρόσωπο. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωή Μιλτιάδους κ. ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005, υποβλήθηκε πρωτόδικα παρόμοιο αίτημα. Ζητήθηκε τροποποίηση υπεράσπισης στην ανταπαίτηση, ούτως ώστε να συμπεριληφθεί ισχυρισμός περί παραγραφής της ανταπαίτησης. Σαφώς, επρόκειτο για εισαγωγή νέας βάσης στην υπεράσπιση, ωστόσο, παρ' ότι πρωτόδικα το αίτημα απορρίφθηκε, το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση. Στην υπόθεση Νικολάου (ανωτέρω) το Εφετείο απεφάνθη πως, όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση, δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα διαδίκου από του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, η ανάγκη για τροποποίηση υπέπεσε στην αντίληψη των Αιτητών κατά την προετοιμασία της ακρόασης. Η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε στις 13.09.
- Η ύπαρξη καθυστέρησης από την καταχώρηση της Υπεράσπισης είναι δεδομένη. Δεν μπορεί όμως να γίνει λόγος για υπέρμετρη καθυστέρηση από τη στιγμή που έγινε αντιληπτή η ανάγκη τροποποίησης, ενώ ταυτόχρονα δίνεται εξήγηση ως προς το χρόνο που προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση. Αναφορικά με το λόγο ένστασης (δ) στον οποίο προωθείται η θέση περί κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Η ενάσκηση δικονομικού δικαιώματος από μόνη της, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, χωρίς να συνοδεύεται από άλλες ενέργειες ή παράλληλα διαβήματα προς την επίτευξη αλλότριων, προς τη δικαστική διαδικασία, σκοπών, δεν δύναται να στοιχειοθετήσει κατάχρηση διαδικασίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί, από τα δεδομένα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι επιχειρείται παράκαμψη προβλεπόμενης διαδικασίας. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης αφορούν την ουσία της επίδικης Αίτησης και θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς την έγκριση ή απόρριψη της επίδικης Αίτησης. Στην απόφαση του Δικαστηρίου συνυπολογίζονται και τα ακόλουθα στοιχεία:
- Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
- Η καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης Αίτησης, από την καταχώρηση της Υπεράσπισης των Αιτητών, δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Η θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση για πρόκληση ζημιάς που δεν αποζημιώνεται χρηματικά παρέμεινε γενική και χωρίς πρόταξη συγκεκριμένων καθοριστικά αρνητικών συνεπειών στα ουσιαστικά ή δικονομικά δικαιώματα της.
- Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ή τη μαρτυρία από πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση, δεν δικαιολογείται, με ασφάλεια, συμπέρασμα ύπαρξης κακής πίστης και μάλιστα εμφανούς, στην καταχώρηση της επίδικης Αίτησης, εκ μέρους των Αιτητών. Το εγχείρημα για τροποποίηση της Υπεράσπισης των Αιτητών, έστω και μετά που η αγωγή είχε προγραμματιστεί για ακρόαση αρκετές φορές, δεν κρίνεται, από μόνο του, ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση εμφανούς κακής πίστης.
- Η εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης δεν αποτελεί από μόνη της, κατά τη νομολογία, ικανό στοιχείο για απόρριψη της επίδικης Αίτησης τροποποίησης. Η πάροδος επτά ετών από την καταχώρηση της Υπεράσπισης των Αιτητών προβληματίζει και απασχολεί ιδιαίτερα λαμβανομένων υπόψη σχετικών αναφορών που διατυπώθηκαν στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδη κ. ά.
(2012)1 Α.Α.Δ.
- Η μελέτη της εν λόγω υπόθεσης ωστόσο αποκαλύπτει πως, η πάροδος των επτά ετών από την ημερομηνία καταχώρησης Υπεράσπισης δεν ήταν ο μόνος παράγοντας που λειτούργησε στην κρίση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο απέρριψε αίτηση τροποποίησης, όπως και του Εφετείου που επικύρωσε την απόφαση, αλλά φαίνεται πως συνέτρεχε ακόμη ένας παράγοντας ο οποίος κρίθηκε πως είχε βαρύνουσα σημασία. Με τις εκεί προτεινόμενες τροποποιήσεις, σε περίπτωση που αυτές εγκρίνονταν, το Δικαστήριο θα κατέληγε να εκδικάσει, εν' όψει των δικογραφημένων θέσεων του εφεσείοντα - Αιτητή, σε άλλη αγωγή, τα ίδια γεγονότα δύο φορές οπότε διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κατάχρηση διαδικασίας και σπατάλη δικαστικού χρόνου. Τέτοια όμως στοιχεία ή ανάλογα δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα κρίνεται πως δεδομένου ότι δεν υπάρχει κακή πίστη και μάλιστα εμφανής, καθώς επίσης, δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημιάς στην καθ' ης η αίτηση, τυχόν άρνηση του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αιτηθείσα τροποποίηση θα σήμαινε και άρνηση του δικαιώματος των Αιτητών να εγείρουν όλες τις θέσεις και ισχυρισμούς τους στη δίκη, γεγονός που δεν θα ήταν προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Επιπρόσθετα όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο ξεκαθαρίζει πως ουδόλως παραγνωρίζει την περαιτέρω, αναμενόμενη, καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, εξαιτίας της τροποποίησης, η οποία όμως κρίνεται πως μπορεί να αντιμετωπιστεί και δη, με την επιδίκαση εξόδων. Ενόψει, συνεπώς, της μη στοιχειοθέτησης συμπεράσματος, ότι η επίδικη Αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη, το Δικαστήριο κρίνει πως νομιμοποιείται στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, ώστε να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα που προσδιορίζουν τη διαφορά των διαδίκων. Τέλος, λήφθηκαν υπόψη οι θέσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση και τα επιχειρήματα της, επικαλούμενη την υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ. ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.03.
- Κρίνεται πως πέραν των άλλων παραγόντων, οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση ώστε να απορριφθεί το αίτημα τροποποίησης, λειτούργησε καθοριστικά η αντίληψη ότι η καθυστέρηση που δημιουργήθηκε αλλά και που θα επερχόταν, θα επηρέαζε καταλυτικά τα δικαιώματα των Εφεσιβλήτων ενόψει της ύπαρξης προσωρινού διατάγματος το οποίο επιδρούσε επί των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου 1 - Εναγόμενου 1 μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης, παρά την προσθήκη διαδίκων - ως Εναγόμενων 2 - 13 και σε μεγάλο αριθμό από αυτούς δεν είχε επιδοθεί ακόμη η αγωγή με αποτέλεσμα, αν εγκρινόταν η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης θα επερχόταν αργοπορία και εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Κρίθηκε, συνεπώς, πως ήταν προσφορότερο «τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών». Διαπιστώνεται εύκολα πως τέτοιες συνθήκες και περιστατικά δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, εδώ όπου επιχειρείται τροποποίηση της υπεράσπισης και όχι της έκθεσης απαίτησης, ως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση ΙΚΟS (ανωτέρω), αν δεν επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση οι Αιτητές δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία να προωθήσουν τη θέση που επιθυμούν, εκτός βέβαια και αν αποσυρόταν η αγωγή και καταχωρείτο νέα. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει και η επίδικη Αίτηση εγκρίνεται. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης Αίτησης, είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον τους και προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση από τους Αιτητές να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Αιτητών εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Λόγω του ότι πρόκειται για πολύ παλαιά αγωγή, ορίζεται για ακρόαση στις 08.03.2018 και 09.03.2018 ώρα 10:30 . (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΓΑΚ Subject : Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Ε/Υ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο