ΠΑΛΙΟΧΑΝΟΥΤΟ ΛΤΔ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 52/17, 10/1/2018

(2). Αντικείμενο των ειδοποιήσεων αποτελούν τα ακίνητα που καλύπτονται με τις υποθήκες Υ3739/04, Υ3469/05, Υ6282/07 και Υ5543/

1. Προβάλλονται 16 λόγοι έφεσης οι οποίοι δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι οποίοι συνοψίζονται στους κάτωθι: - Η επισυνημμένη στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» κατάσταση λογαριασμού δεν συνάδει με την προνοούμενη από το Νόμο και το ποσό που ζητείται να εισπραχθεί δεν εξηγείται με σαφήνεια. Επίσης, στο εν λόγω ποσό υπάρχουν παράνομες και αυθαίρετες χρεώσεις. - Δεν μπορούν να συνυπάρξουν η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν. 9/65 και η αγωγή/δικαστική διαδικασία η οποία αφορά τους ίδιους διαδίκους, ίδια δάνεια και ίδια υποθήκη. - Οι προϋποθέσεις του Ν.9/65 είναι ανεφάρμοστες στην περίπτωση που εκκρεμεί αγωγή. Εδώ εκκρεμούν δύο αγωγές, η 828/14 και η 1713/
2. - Η εκκρεμοδικία της αγωγής 1713/13 η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου από την Αιτήτρια/Εφεσείουσα 1, αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση των επίδικων ειδοποιήσεων. - Οι επίδικες ειδοποιήσεις δεν πληρούν το προβλεπόμενο από τον Νόμο 9/65 τύπο και προϋποθέσεις. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της εκ των Αιτητών Ελένης Γεωργίου, η οποία, αφού αναφέρεται στο γεγονός της επίδοσης των ειδοποιήσεων στις 6.3.2017 τόσο σε αυτήν προσωπικά όσο και ως διευθύντριας της Αιτήτριας/Εφεσείουσας 1, επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους έφεσης. Η Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης και εγείρει 16 λόγους οι οποίοι αιτιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Συγκεκριμένα, ομαδοποιημένοι οι λόγοι αυτοί, προτείνουν πως: - Η έφεση είναι πρόωρη και οι επίδικες αιτήσεις δεν είναι εφέσιμες. - Οι ειδοποιήσεις πληρούν τις προϋποθέσεις του Ν.9/
3. - Η ύπαρξη των αναφερόμενων δύο αγωγών δεν μπορεί να εκληφθεί ότι πληροί την προϋπόθεση (δ) του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/

1. Κατά την ακροαματική διαδικασία εμφανίσθηκε άλλος δικηγόρος από εκείνον που καταχώρισε την αίτηση/έφεση, ο οποίος αγόρευσε και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, πέραν και περαιτέρω των γραπτών αγορεύσεων που αμφότεροι οι συνήγοροι υιοθέτησαν. Ένας από τους λόγους ένστασης (λόγος 16) εγείρει αντικανονικότητα και παρατυπία της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση/έφεση καθόσον επισυνάπτονται σε αυτήν ως τεκμήρια αποφάσεις Επαρχιακών Δικαστηρίων που όχι μόνον δεν δεσμεύουν το Δικαστήριο αλλά είναι και πρακτική αντίθετη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι τάσσουν ότι η ένορκη δήλωση πρέπει να περιορίζεται σε γεγονότα. Απαντώντας στο λόγο τούτο ένστασης, ο συνήγορος των Αιτητών αναφέρει πως η όποια παρατυπία παρατηρείται στην ένορκη δήλωση, δεν είναι ικανή για να καταστήσει την αίτηση/έφεση άκυρη εξ΄ υπαρχής ή να μην ληφθεί υπόψη η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Το Δικαστήριο συμφωνεί με την ανωτέρω θέση του συνηγόρου των Αιτητών. Το γεγονός και μόνον ότι επισυνάπτονται με την ένορκη δήλωση τεκμήρια τα οποία δεν έπρεπε ή δεν απαιτούντο, δεν την καθιστούν άκυρη ούτε επηρεάζουν το κύρος των εκεί αναφερόμενων γεγονότων. Παρά ταύτα δεν μπορεί παρά να επισημανθεί το γεγονός πως ένορκη δήλωση που αναλώνεται σε νομικούς ισχυρισμούς και αναλύει αποφάσεις αντί να περιορίζεται σε έκθεση γεγονότων, ξεφεύγει από το ρόλο της και δεν βοηθά το έργο του Δικαστηρίου. Κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί ως πρώτος λόγος εκείνος που προβάλλει το πρόωρο της αίτησης και το μη εφέσιμο της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (λόγοι ένστασης 1, 2 και 3). Υπεραμυνόμενος ο συνήγορος των Αιτητών του δικαιώματος των πελατών του για άσκηση αίτησης/έφεσης εναντίον της εγκυρότητας της σχετικής ειδοποίησης αναπτύσσει το θέμα παραπέμποντας στο άρθρο 44ΙΓ (το οποίο και παραθέτει) αναφέροντας πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο στη βάση του οποίου ασκείται ή και προωθείται η επίδικη Αίτηση - Έφεση είναι το άρθρο 44ΙΓ του ΜΕΡΟΥΣ VIΑ του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί..» Αποτελεί εισήγηση του πως: «Το δικαιοδοτικό άρθρο 44ΙΓ ως ανωτέρω παρατίθεται, αναγνωρίζει ή και παρέχει το δικαίωμα για άσκηση έφεσης εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης του ενυπόθηκου δανειστή η οποία λαμβάνει χώρα κατά την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί.» Υπογραμμίζει περαιτέρω πως το άρθρο αυτό είναι ευρύ και γενικό και παρέχει το δικαίωμα άσκησης έφεσης εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και όχι μόνον εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως εισηγείται η Καθ΄ ης η αίτηση. Χαρακτηρίζει δε την ερμηνεία που δίδεται από την Καθ΄ ης η αίτηση ως εντελώς αυθαίρετη και λανθασμένη η οποία αποτελεί παρερμηνεία του νομοθετικού πλαισίου στην ολότητα του. Υπογραμμίζει πως: «Είναι πολύ σημαντικό να γίνει αντιληπτή από το Σεβαστό Δικαστήριο η σημαντικότητα και η αναγκαιότητα αποστολής και επίδοσης ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» στο πλαίσιο της διαδικασίας και των προνοιών του ΜΕΡΟΥΣ VIA του ν.9/
2. Η σημαντικότητα της αποστολής τέτοιων ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» έγκειται στο ότι είναι μέσω της ειδοποίησης Τύπου «Ι» που άρχεται η διαδικασία για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή με βάση τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA ΤΟΥ Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί.» Θεωρεί επίσης ότι με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» πλήττονται τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, γιατί ήδη ξεκίνησε η διαδικασία για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω, η ειδοποίηση Τύπου «Ι» πλήττει τα δικαιώματα τους διότι έχουν καταχωρήσει την αγωγή αρ. 1713/2013 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, μέσω της οποίας αμφισβητούν την εγκυρότητα και νομιμότητα των συμφωνιών δανείου και υποθηκών, δηλαδή στην ουσία αμφισβητούν το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «Ι». Αντίθετη βέβαια είναι η άποψη της Καθ΄ ης η αίτηση. Επιχειρηματολογώντας η συνήγορος της τόνισε πως ο σχετικός Νόμος παρέχει δικαίωμα υποβολής έφεσης με σκοπό την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό μόνο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για τους λόγους που καταγράφονται στο εδάφιο 3 του άρθρου 44Γ, τους οποίους και καταγράφει στην γραπτή της αγόρευση. Είναι η θέση της πως: «Πρόωρα σκοπείται η ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία ουσιαστικά είναι η πρώτη Ειδοποίηση που αποστέλνεται, και γνωστοποιεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει αρχίσει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει το ενυπόθηκο χρέος.» Παραπέμπει δε και επικαλείται αποφάσεις τόσο του παρόντος Δικαστηρίου όσο και άλλων Επαρχιακών Δικαστών και επισημαίνει τα κάτωθι: «Τυχόν δυνατότητα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» σε αυτό το πρόωρο στάδιο, θα συνιστούσε τροχοπέδη στην εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου, (του οποίου σκοπός είναι η εκποίηση με ταχεία διαδικασία) και θα επιφόρτιζε τα Δικαστήρια με όγκο αιτήσεων, από το αρχικό ακόμα στάδιο αποστολής των ειδοποιήσεων, πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η οποία αναφέρει ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό και για την οποία υπάρχει δικαιοδοτική βάση άσκησης Έφεσης εξαιτούμενης τον παραμερισμό της, εφόσον είναι και η μόνη Ειδοποίηση που επηρεάζει ουσιαστικά τα έννομα συμφέροντα του παραλήπτη της. Η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι ενημερωτικής φύσεως, καθώς ενημερώνει τον παραλήπτη ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό από τον ενυπόθηκε δανειστή (βλ. άρθρο 44Γ

(1)).» Έχοντας υπόψη όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναφέρουν, σημειώνονται τα ακόλουθα. Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β του Νόμου 9/65 για την κατάσταση υπερημερίας του ενυπόθηκου οφειλέτη, ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, τόκων και εξόδων. Καλεί δε τον οφειλέτη να εξοφλήσει το ποσό αυτό, εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών (άρθρο 44Γ

(1)). Το ίδιο άρθρο περιέχει την εξής επιφύλαξη: «Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Το εδάφιο 2 του άρθρου 44Γ προβλέπει τη δυνατότητα και δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη προς την ειδοποίηση Τύπου «Ι», να αποστείλει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Εναντίον της ειδοποίησης αυτής το εδάφιο 3 προνοεί και δίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη το δικαίωμα άσκησης έφεσης εντός 30 ημερών. Οι λόγοι για τους οποίους η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ μπορεί να ακυρωθεί τίθενται κατ΄ εξαντλητικό τρόπο στο εδάφιο

(3). Είναι η μόνη ειδοποίηση, για την οποία ο Νόμος προνοεί ειδικά το δικαίωμα άσκησης έφεσης και καταγράφει και τους λόγους η πλήρωση των οποίων επιφέρει ακυρότητα. Το ερώτημα είναι: Απαγορεύεται η άσκηση και καταχώρηση έφεσης γι΄ ακύρωση οποιασδήποτε άλλης ειδοποίησης; Στο ερώτημα τούτο δίδει απάντηση το άρθρο 44ΙΓ το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «44ΙΓ. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: Νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου εφαρμόζονται, κατ' αναλογίαν και όπου στα πιο πάνω άρθρα αναφέρεται η λέξη «Διευθυντής», για σκοπούς εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται με τις λέξεις «ενυπόθηκος δανειστής».» Η εν λόγω διάταξη αποτελεί μια γενικής φύσεως διάταξη, η οποία εντάσσει στις εφέσιμες ειδοποιήσεις, όσες παραβλάπτουν έννομα συμφέροντα του οφειλέτη. Ο ισχυρισμός της συνηγόρου της Εφεσίβλητης πως η σχετική διάταξη, αναφέρεται μόνον στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεν γίνεται αποδεκτή. Δεδομένου πως ο Νόμος θέτει ειδική ρύθμιση και πρόνοια για την Τύπου «ΙΑ», ποιος ο λόγος και σε τι εξυπηρετεί η θέσπιση αυτής της γενικής διάταξης; Η ειδοποίηση Τύπου «Ι», όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 44Γ

(1)αποτελεί κλήση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και τάσσει προθεσμία 30 ημερών προς τούτο. Ταυτόχρονα ενημερώνει για τις συνέπειες μη πληρωμής που είναι η δυνατότητα του πιστωτή να ασκήσει το δικαίωμα για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Αποτελεί ουσιαστικά την προϋπόθεση και το πρώτο βήμα για έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού όπως προβλέπεται στο Νόμο 9/65. Δεν αποτελεί αυτή καθ΄ εαυτή η ειδοποίηση Τύπου «Ι», την ειδοποίηση για την αναγκαστική πώληση, ούτε αναγράφεται σε αυτήν οποιαδήποτε τέτοια απόφαση ούτε προσδιορίζεται χρονικά ο πλειστηριασμός. Αυτό επιτυγχάνεται με την επόμενη ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ». Για τούτο θεωρώ πως η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν παραβλάπτει έννομα συμφέροντα των Αιτητών. Αποτελεί μόνο προϋπόθεση για συνέχιση της διαδικασίας αλλά ως μη περιέχουσα οποιαδήποτε απόφαση δεν έχει αυτό το χαρακτήρα. Εάν ο πιστωτής προχωρήσει στην απόφαση για πλειστηριασμό και αποστείλει ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», τότε ο οφειλέτης θα ασκήσει το δικαίωμα του για καταχώριση έφεσης ώστε να επιτύχει παραμερισμό της. Το ίδιο σκεπτικό ισχύει για την ειδοποίηση Τύπου «Θ», η οποία συνοδεύει την Τύπου «Ι». Με εκείνη καλείται ο οφειλέτης να προσέλθει για αναδιάρθρωση του χρέους του και ενημερώνεται ότι εάν δεν ευοδωθούν οι προσπάθειες του θα ξεκινήσει η διαδικασία εκποίησης ακινήτου. Τα έννομα συμφέροντα του οφειλέτη επηρεάζονται όταν πλέον αποφασίζεται και τροχιοδρομείται η αναγκαστική πώληση του ακινήτου. Ενισχυτικό του σκεπτικού τούτου αποτελούν οι λόγοι έφεσης με κύριο άξονα αυτών την εκκρεμότητα των δύο αγωγών που προαναφέρθησαν. Η οποία εκκρεμοδικία αποτελεί έναν από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», εάν βέβαια κριθεί ότι εμπίπτει στην προϋπόθεση αυτή. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι ο Νόμος παρέχει άλλα δικονομικά μέτρα στον οφειλέτη. Ήτοι: Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει δικαίωμα καταχώρισης αγωγής σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία και αποτελεί κώλυμα για συνέχιση της διαδικασίας ή και προϋπόθεση για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Με την ειδοποίηση Τύπου «Θ» το εδάφιο 5 αυτής, πληροφορεί τον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη ότι ενδεχομένως να έχει δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο για αμφισβήτηση του δικαιώματος του εξ΄ αποφάσεως δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους. Δεν του τάσσει προθεσμία 30 ημερών, πλην όμως το οποιοδήποτε διάβημα πρέπει να καταχωρηθεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ενόψει τούτων, κρίνεται ότι παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης, αφού κάποιοι προβαλλόμενοι λόγοι που αφορούν τη νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» αποτελούν έναν από τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η έκδοση της οποίας πρέπει να γίνει μετά την εκπνοή της ταχθείσας με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» προθεσμίας για πληρωμή. Συνεπώς, είναι απαραίτητη η προηγούμενη επίδοση της ειδοποίησης αυτής στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον των Εφεσειόντων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και Τύπου «Θ» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο