Δημοσθένης Λαζάρου κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Limited κ.α., Αρ. Αγωγής? 1335/13, 27/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A61 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής׃ 1335/13 Μεταξύ:
- Δημοσθένης Λαζάρου
- Μαρία Λαζάρου Εναγόντων και
- Cyprus Popular Bank Public Co Limited
- Γιαννάκης Πίτσιλλος
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
- Γενικός Εισαγγελέας Eναγομένων Ημερομηνία : 27/2/2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1 και 2 /Αιτητές׃ κα Ζίγκα Για Ενάγοντες /Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Μελάς (για την απαγγελία της απόφασης ο κ. Γ. Στεφάνου) Για Εναγόμενους 3/Καθ' ων η αίτηση: κα Μιχαήλ (για την απαγγελία της απόφασης η κα Γ. Στυλιανού) Για Εναγόμενους 4/Καθ' ων η αίτηση: κ. Κυπριανίδης (για την απαγγελία της απόφασης η κα Γ. Στυλιανού) Για Εναγόμενο 5 /Καθ' ου η αίτηση: κα Κυριάκου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αφορμή για έκδοση της παρούσας απόφασης αποτέλεσε η αίτηση των εναγομένων 1 και 2/αιτητών ημερομηνίας 6/4/2017, με την οποία επιδιώκουν να τροποποιήσουν την Έκθεση Υπεράσπισης τους. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις, επιδιώκεται ουσιαστικά η εισαγωγή διαφόρων προδικαστικών ενστάσεων, η διαγραφή κάποιων υφιστάμενων ισχυρισμών και η προσθήκη άλλων. Αυτές είναι εκτεταμένες και εκτίθενται στο σώμα της αίτησης για αυτό και θεωρώ αχρείαστο να τις παραθέσω. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Έλενας Πεύκου, δικηγόρου που εργάζεται στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους εναγόμενους 1 και 2/αιτητές. Πολύ συνοπτικά να αναφέρω ότι σύμφωνα με τα όσα προβάλλει, η ανάγκη για τροποποίηση διαφάνηκε μετά από την μελέτη της υπόθεσης από τους νέους τους δικηγόρους. Αιτιολογώντας τον χρόνο που μεσολάβησε από τον διορισμό τους μέχρι και την καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης, αναφέρει ότι αυτός ήταν αναγκαίος για να γίνει επαρκής μελέτη της υπόθεσης. Και αυτό λόγω των καινοφανών νομικών ζητημάτων που εγείρονται και τα οποία έχρηζαν προβληματισμού. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι όπως τονίζει αναγκαία για να καθοριστεί η γραμμή της υπεράσπισης και να τεθούν έτσι ενώπιον του Δικαστηρίου όλα όσα πραγματικά συνέβησαν και διέπουν την υπόθεση. Το αίτημα συνάντησε την ένσταση των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι και καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης προβάλλοντας διάφορους λόγους που συνηγορούν σύμφωνα με την εισήγηση τους υπέρ της απόρριψης της και οι οποίοι συνοψίζονται στους ακόλουθους. Ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, ότι με αυτήν διαφοροποιείται η γραμμή της υπεράσπισης, ότι δεν δίδεται ικανοποιητική εξήγηση που να δικαιολογεί την έγκριση της, ότι υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο αφού τα όσα επιδιώκεται να εισαχθούν ήταν σε γνώση των εναγομένων 1 και 2/αιτητών από την καταχώρηση της αρχικής υπεράσπισης και ότι θα προκληθεί ζημιά στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Οι λοιποί εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση δήλωσαν ότι δεν έχουν ένσταση στην αίτηση αλλά ζητούν τα έξοδα τους. Πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, χρήσιμο θεωρώ να παραθέσω σε συντομία το ιστορικό της υπόθεσης. Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 22/5/
- Μετά την επίδοση του στους εναγόμενους 1 και 2/αιτητές, αυτοί καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρων στις 28/6/
- Ακολούθησε η καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης στις 4/9/2013 και στις 29/9/2014 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Στις 9/11/2015 καταχωρήθηκε για τους εναγόμενους 1 και 2 αιτητές σημείωμα αλλαγής δικηγόρου. Ακολούθησε εκ μέρους των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση η καταχώρηση δύο αιτήσεων για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης τους, οι οποίες αποσύρθηκαν άνευ βλάβης. Στις 20/9/2016 καταχωρήθηκε και πάλι ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου για τους εναγόμενους 1 και 2/αιτητές με την οποία δόθηκε ειδοποίηση ότι πλέον αυτοί που θα τους εκπροσωπούν είναι οι νυν δικηγόροι τους. Μέχρι σήμερα δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της αγωγής. Η ακροαματική διαδικασία αναφορικά με την υπό κρίση αίτηση, περιορίσθηκε σε αγορεύσεις. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τα παραθέσω με περισσότερη λεπτομέρεια. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης έχουν εκτεθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd and another
(1989)1 Α.Α.Δ. 33, οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθως: «α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά 3336το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.». Ο κυρίαρχος λόγος όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Geto Trading Import-Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vasilief (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ., σ.71 που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Όπως και ο Λόρδος Denning έχει αναφέρει στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd [1970] 2 All E.R.754, η οποία και υιοθετήθηκε και στην Κύπρο, σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934, «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. σ. 704 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Όπως τέθηκε και στην απόφαση Νικολάου v. Μιλτιάδου κ.α.
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1005 «ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διαπίστωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελίδα 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των Εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Όπως αναφέρθηκε στην Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα
(1994)
(1)Α.Α.Δ. σ.14: «Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν αλλά παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης». Στην Saba & Co v. T.P.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. σ. 426 λέχθηκε ότι: «Η καθυστέρηση δε, δεν είναι αφ΄ εαυτής αποφασιστικής σημασίας. Καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή». Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. A & G Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. σ.72 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε διαδραματίζοντες ρόλο καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Α. Ι. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. σ. 934, επετράπηκε η τροποποίηση, παρά το ότι η διαδικασία βρισκόταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο και η αίτηση είχε καταχωρηθεί μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού είχαν ακουσθεί επτά μάρτυρες, σε υπόθεση μάλιστα όπου είχε διεξαχθεί και επιτόπια έρευνα από το Κτηματολόγιο. Αναφέρθηκαν στην υπόθεση αυτή μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σύγχρονη Νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα». (ΒΛ. ΚΑΙτην πιο πρόσφατη Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation , Πολι. Εφ. 58/2012 ημερομηνίας 4/3/2013 Στην Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)1 AAΔ 24, υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ήδη ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασιζόταν στο Καν. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές, όπως και στις αστικές υποθέσεις. Αναφέρθηκε στην απόφαση αυτή ότι: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελέσφορο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης». Αξίζει στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στην Clive Preece κ.α. v. Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου
(2011)1 (Γ) ΑΑΔ 2138, όπου έγινε συμπερίληψη όλης της πιο πάνω νομολογίας και όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με βάση τις αρχές που καθιερώθηκαν από τη νομολογία, κρίνεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί προς όφελος των εναγομένων 1 και 2/αιτητών. Και αυτό για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα όσα πραγματικά περιβάλλουν την υπόθεση και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ουσία της διαφοράς. Τα όσα προβλήθηκαν περί καταχρηστικότητας δεν μπορούν να ευσταθήσουν αφού καμιά συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν τείνει να καταδείξει κάτι τέτοιο. Σημαντικό είναι και πρέπει να λεχθεί ότι οι καθ' ων η αίτηση/ενάγοντες παρά το ότι προβάλλουν τη θέση αυτή, πουθενά δεν υποδεικνύουν κάτι συγκεκριμένο που να τείνει έστω να τεκμηριώσει τη θέση τους αυτή έτσι ώστε το ζήτημα να εξετασθεί περαιτέρω. Οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση προβάλλουν επίσης ως λόγο ένστασης ότι τα γεγονότα των οποίων επιδιώκεται η εισαγωγή, αποτελούν νέα γεγονότα τα οποία μεταβάλλουν τη βάση της υπεράσπισης. Όμως αυτό δεν συμβαίνει, αφού με τους επιδιωκόμενους να εισαχθούν ισχυρισμούς, δεν μεταβάλλονται οι υφιστάμενες θέσεις των εναγομένων 1 και 2/αιτητών. Και αυτό γιατί εκτός του ότι οι περισσότερες από τις αιτούμενες να εισαχθούν τροποποιήσεις, αφορούν νομικά θέματα, τόσο οι υφιστάμενοι όσο και οι επιδιωκόμενοι να εισαχθούν ισχυρισμοί περιστρέφονται γύρω από την ίδια γραμμή και στοχεύουν να θέσουν το πραγματικό και νομικό πλαίσιο της υπεράσπισης, χωρίς όμως σε καμία περίπτωση να αλλοιώνεται ή να διαφοροποιείται η υφιστάμενη υπεράσπιση. Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι ακόμα και στην περίπτωση που κρινόταν ότι με την τροποποίηση εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης, αυτή δεν οδηγεί αφευατού σε μη αποδοχή του αιτήματος (βλ. Saba v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426). Με τις επιδιωκόμενες να εισαχθούν τροποποιήσεις δεν επιδιώκεται η εισαγωγή νέων γεγονότων που μεταβάλλουν την υφιστάμενη γραμμή που οι αιτητές έχουν ήδη δικογραφήσει, αλλά με αυτές η υφιστάμενη βάση αποκρυσταλλώνεται. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση ότι παρατηρείται καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και ότι δεν δίδεται ικανοποιητική εξήγηση γιατί σήμερα ζητείται η τροποποίηση, παρατηρείται ότι αυτό που προβάλλεται ως λόγος που τείνει να δικαιολογήσει την ανάγκη για τροποποίηση, έστω και με λιτό και συνοπτικό τρόπο, είναι ουσιαστικά η αλλαγή των δικηγόρων που εκπροσωπούν τους εναγόμενους 1 και 2/αιτητές, σε συνδυασμό όμως με την ανάγκη για σοβαρή μελέτη των πρωτότυπων νομικών θεμάτων ζητημάτων που εγείρονται. Παρά το ότι διαφαίνεται ότι από την καταχώρηση σημειώματος αλλαγής δικηγόρων των εναγομένων 1 και 2/αιτητών παρήλθε αρκετός χρόνος μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη ότι πράγματι η υπόθεση αυτή περικλείει πρωτότυπα νομικά θέματα, κρίνεται ότι ο χρόνος που παρήλθε δεν πρέπει να ιδωθεί αποσπασματικά και μεμονωμένα έτσι ώστε να αποτελέσει παράγοντα καθοριστικής βαρύτητας που να βαρύνει προς την κατεύθυνση για απόρριψη της αίτησης. Ούτε και η λιτότητα με την οποία προβάλλεται ο λόγος για αιτιολόγηση της καθυστέρησης δεν πρέπει να προσμετρήσει σε βαθμό που να οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης (βλ. Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 (Β) ΑΑΔ 1005 και Clive Preece v. Νάσω Ρωσσίδου
(2011)1 (Γ) ΑΑΔ 2138). Και αυτό γιατί κυρίαρχος στόχος που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι να τεθούν ενώπιον του όλα τα ζητήματα και η ουσία της διαφοράς. Σημαντικό είναι επίσης ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και συνεπώς οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση θα μπορούν και θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν και να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων 1 και2/αιτητών. Όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση Δόμνας Χριστοδούλου πιο πάνω, είναι δυνατό να επιτραπεί τροποποίηση ακόμα και όταν αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης κάτω βέβαια από κάποιες προϋποθέσεις. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης και όπως και στην υπόθεση Astor, πιο πάνω αποφασίσθηκε, ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο, καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Έτσι και στην παρούσα υπόθεση, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για παλιά υπόθεση, είναι σημαντικό ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Δεν έχει επίσης διαφανεί ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση θα υποστούν ζημιά που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα μπορεί να πετύχει αφού κανένας κίνδυνος δεν έχει υποδειχθεί ούτε και έχει διαφανεί να υπάρχει και να στηρίζει τη θέση αυτή των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα στην περίπτωση απόρριψης της αίτησης, οι εναγόμενοι 1 και 2/αιτητές θα στερούνταν του δικαιώματος τους να παρουσιάσουν την υπόθεση τους με τον τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ορθό και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ζητήματα, νομικά και πραγματικά που περιβάλλουν την υπόθεση. Με βάση όλα τα πιο πάνω, συνεκτιμώντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα χωρίς να διέπεται από άκαμπτους κανόνες (βλ. Kayat πιο πάνω), λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση δικάζεται και αποφασίζεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά εγείρονται στα δικόγραφα, της δυνατότητας που παρέχεται σε κάθε διάδικο να προβάλει ελεύθερα τους ισχυρισμούς του (βλ. Geto πιο πάνω), σε συνδυασμό με το ότι καμία αδικία ή δυσμενής επηρεασμός θα επέλθει στα δικαιώματα των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση, κρίνεται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, το αίτημα για τροποποίηση να εγκριθεί. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση ως οι παραγρ. (A-Ζ) της αίτησης. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης των εναγομένων 1 και 2/αιτητών να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος και τυχόν Απάντηση σε αυτήν εντός περαιτέρω 15 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses), όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και των εναγομένων 3, 4 και 5/καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 /αιτητών και να είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής civil/interim subject: tropopiisi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο