Αναφορικά με την αίτηση του ΜΑΡΙΟΥ ΚΑΛΙΑ, Παραλήπτη και Διαχειριστή της περιουσίας της Εταιρείας CHRISTOU CHR. ATLAS BETON LIMITED ν. Αναφορικά με την

(12)λόγων για τους οποίους η αίτηση πρέπει να απορριφθεί και πιο συγκεκριμένα διότι: «

1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
2. Δεν υφίσταται κανένας λόγος για έγκριση της αίτησης.
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση της αίτησης.
4. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
5. Η αίτηση είναι γενική και αόριστη και δε διευκρινίζει σε ποια σημεία ακριβώς επιζητείται η αντεξέταση, καθιστώντας αδύνατο τον έλεγχο της κατ' ισχυρισμό αναγκαιότητας από το Δικαστήριο, κάτι για το οποίο το βάρος φέρει ο διάδικος που υποβάλλει το σχετικό αίτημα.
6. Η αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα χωρίς οιανδήποτε δικαιολογία.
7. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική.
8. Δεν υπάρχει σοβαρός λόγος για έκδοση του διατάγματος.
9. Η αιτούμενη αντεξέταση επιδιώκει να διευρύνει τα θέματα πέραν και εκτός των επιδίκων ως αυτά έχουν αποκρυσταλλωθεί μέσω της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου.
10. Η αίτηση αποτελεί περιφρόνηση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου αφού επιδιώκει να διευρύνει τα θέματα προς εξέταση πέραν και εκτός των επιδίκων όπως έχουν καθοριστεί μέσα από την ενδιάμεση αίτηση του Δικαστηρίου.
11. Δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
12. Η αίτηση αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην υπόθεση και ταλαιπωρίας». Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Καλλία, Αιτητή στην κυρίως αίτηση (που στο εξής θα καλείται «Καθ' ου η αίτηση»), στην οποία, πέραν της απόρριψης όλων των παραγράφων της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, αναφέρεται, ότι δεν υφίσταται κανένας βάσιμος λόγος για έγκριση της αίτησης και ότι αντίθετα η επιδιωκόμενη αντεξέταση με τον γενικό τρόπο με τον οποίο επιζητείται είναι παντελώς άσχετη με τα επίδικα θέματα, όπως τα έχει καθορίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της ενδιάμεσης απόφασης του, ημερομηνίας 22.02.2017, την οποία η παρούσα αίτηση περιφρονεί και προσπαθεί εμμέσως να αναιρέσει. Περαιτέρω η αίτηση είναι καθυστερημένη αδικαιολόγητα με δεδομένο ότι η κυρίως αίτηση με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση έχει καταχωρηθεί από το 2014 και ουδέν διάβημα λήφθηκε παρά μόνο δυο χρόνια μετά. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και στις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων, οι οποίοι με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από το Κ.1[1] της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, σύμφωνα με τον οποίο, σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση, πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση[2]. Στο Halsbury's Laws of England[3], υπό τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρεται ότι: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Στο Annual Practice[4], όπου η αγγλική Δ.38 Κ.1 (O.38, R.1) που συναντάται είναι παρόμοια με τη δική μας Δ.39 Κ.1, επισημαίνεται, ότι το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης ενός προσώπου που προέβηκε σε ένορκη δήλωση, αλλά αυτό είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της αίτησης[5]. Από το σώμα της ένστασης προκύπτει, όπως προαναφέρθηκε, ότι αυτή καταχωρήθηκε από την Alpha Bank Cyprus Limited, η οποία δεν είναι διάδικος, ούτε εμφανίζεται ή εκπροσωπείται με οποιοδήποτε τρόπο, στην παρούσα διαδικασία. Από τη μελέτη δε του φακέλου της υπόθεσης δεν προκύπτει, ότι η αίτηση έχει επιδοθεί σε αυτή, ούτως ώστε να νομιμοποιείται, στη βάση των προνοιών της Δ.48 Κ.4

(1), να καταχωρήσει ένσταση. Συναφώς η υπ' αναφορά ένσταση έχει καταχωρηθεί παράτυπα και αντικανονικά και ως εκ τούτου δεν δύναται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Βεβαίως, στην προκείμενη περίπτωση, η μη υποβολή ένστασης, από τον Καθ' ου η αίτηση, που αναμφίβολα συνιστά δικονομική παράλειψη, δεν ισοδυναμεί με έλλειψη πρόθεσης εμφάνισης για διατύπωση των θέσεων του για την εν γένει πορεία της αίτησης, καθώς στην ακρόαση της αίτησης εμφανίσθηκε δικηγόρος από το δικηγορικό οίκο, που τον εκπροσωπεί εξαρχής στη διαδικασία, η οποία κατέθεσε, όπως προαναφέρθηκε, και γραπτό κείμενο αγόρευσης, στο οποίο αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους δεν θα πρέπει να εγκριθεί η αίτηση. Σημειωτέον ότι ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Aιτήτριας δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση στην πιο πάνω διαδικασία. Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη και θα συνυπολογίσει στην απόφασή του το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων του Καθ' ου η αίτηση, ημερ. 15.11.2017 (βλέπε σχετικά, Μιχαήλ και άλλος v. Α/φοί Πούλλου Λτδ (Αρ. 2)

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 684). Στην ένορκη δήλωση, που υποστηρίζει την υπό συζήτηση αίτηση, καταγράφεται, ότι είναι απαραίτητη η αντεξέταση του Μάριου Καλία, ώστε να αμφισβητηθούν και να ελεγχθούν τα όσα λέγει ενόρκως, υποδεικνύεται, ότι το δικαίωμα αντεξέτασης είναι συνυφασμένο με την έννοια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και εμπεριέχεται στην έννοια της δίκαιης δίκης, οι αρχές της οποίας προσδιορίζονται στο Σύνταγμα και επισημαίνεται ότι δεν θα πρέπει ένας διάδικος να στερείται αυτό το δικαίωμα χωρίς να συντρέχουν σοβαροί λόγοι, καθώς μόνο με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα καθίσταται εφικτός ο έλεγχος των λεγομένων και της αξιοπιστίας του, αλλά και στην ουσία η αμφισβήτηση των ισχυρισμών του[6]. Περαιτέρω διατυπώνεται ο ισχυρισμός, ότι η έκδοση του διατάγματος είναι ορθή και δίκαιη και θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της δικαιοσύνης, καθώς σε αντίθετη περίπτωση η πλευρά της Αιτήτριας (και Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως αίτηση) κινδυνεύει να θεωρηθεί, ίσως, ότι δεν αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς και ότι συνεπώς τους αποδέχεται και υποδεικνύεται ότι οι απαντήσεις του Καλλία θα βοηθήσουν το Δικαστήριο κατά το στάδιο των αγορεύσεων και θα κάνουν πιο εύκολο το έργο του[7]. Τέλος η ενόρκως δηλούσα, ισχυρίζεται, ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι αναγκαία, καθώς η κυρίως αίτηση είναι Γενική Αίτηση, δηλαδή εναρκτήρια αίτηση και ως εκ τούτου το αίτημα θα πρέπει να εξετασθεί υπό αυτή τη σκοπιά και όχι με βάση τις αρχές που ισχύουν σε ενδιάμεσες διαδικασίες, στις οποίες αιτήματα αντεξέτασης εξετάζονται με φειδώ[8]. Το δικαστήριο μετά από τη μελέτη και λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων δικηγόρων της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση, όπως αυτά καταγράφονται στις αγορεύσεις τους και συνυπολογίζοντας το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης και την σχετική με αυτά ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 22.02.2017[9], έχει καταλήξει, στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της επίδικης αίτησης, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την κατεύθυνση της έγκρισής της, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στην Αιτήτρια να προωθήσει την υπόθεσή της κατά τον τρόπο που η ίδια επιθυμεί και κρίνει ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντά της. Οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης υπαγορεύουν προς το δικαστήριο το καθήκον να ενεργεί με δίκαιο τρόπο (Supreme Court Practice, 1988, σελ. 797). Το δικαστήριο πρέπει να παρέχει σε κάθε διάδικο μια δίκαιη ευκαιρία να θέσει την υπόθεση του ενώπιον του δικαστηρίου (Ridge ν. Baldwin and Others [1963] 2 All E.R. 66,91, (H.L.), Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 1, παραγ. 76). Στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν κρίνεται ότι υφίσταται οποιοσδήποτε, δικονομικός ή ουσιαστικός, λόγος για να αποστερηθεί η Αιτήτρια του δικαιώματός της να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα στα συγκεκριμένα θέματα που ζητά και προσδιορίζονται στην παρούσα αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει[10]. Οι προβληματισμοί της ευπαίδευτης δικηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, ότι η άσκηση αυτού του δικαιώματος, ενδεχομένως, να οδηγήσει στη διεύρυνση των επίδικων θεμάτων της κυρίως αίτησης και να καθυστερήσει την εκδίκαση της συνυπολογίζονται μεν, αλλά δεν κρίνονται βάσιμοι και δικαιολογημένοι. Η αντεξέταση, ως θέμα αρχής, δεν οδηγεί στη διεύρυνση των επίδικων θεμάτων μιας υπόθεσης, ούτε καθυστερεί την εκδίκασή της, αλλά αντίθετα διασφαλίζει τη δικαιότητα της δικαστικής διαδικασίας. Το δικαστήριο, καθηκόντως, εάν και εφόσον χρειασθεί, είναι σε θέση, στο κατάλληλο στάδιο, να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ούτε η καθυστέρηση[11] στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης είναι δυνατό, από μόνη της, να οδηγήσει στην απόρριψή της, καθώς σε κάθε περίπτωση η ακρόαση της κυρίως αίτησης δεν έχει ακόμη αρχίσει. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Αιτήτριας στις 07.12.2017, κατά τη συζήτηση, στο στάδιο των οδηγιών, της επίδικης αίτησης, είχε αναφέρει, ότι θα χρειασθεί περίπου δέκα λεπτά για την αντεξέταση. Χωρίς βεβαίως η αναφορά του αυτή να είναι δεσμευτική για τον ίδιο αναμένεται λογικά, ότι θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να κινηθεί περίπου μέσα σε αυτά τα χρονικά πλαίσια. Με το πιο πάνω σκεπτικό η αίτηση γίνεται δεκτή. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος 1 της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α., ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα - Δ.39 Κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας - Εφαρμοστές Αρχές) [1] Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination [2] Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1660 [3] 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγραφος 878, σελίδες 418-419 [4] έκδοση 1961, σελίδα 921 [5] Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1) (ανωτέρω) και Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου

(2008)1Α Α.Α.Δ. 280 [6] παράγραφος 6 ένορκης δήλωσης Μαρίας Μακρίδη, ημερ. 28.06.2016 [7] παράγραφος 7 ένορκης δήλωσης Μαρίας Μακρίδη, ημερ. 28.06.2016 [8] παράγραφοι 8 και 9 ένορκης δήλωσης Μαρίας Μακρίδη, ημερ. 28.06.2016 [9] Η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση αφορούσε αίτηση του Καθ' ου η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με σκοπό την αντίκρουση ισχυρισμών της Αιτήτριας, που περιλαμβάνονται σε συγκεκριμένες παραγράφους της ένστασής της στην κυρίως αίτηση. Το Δικαστήριο, υπό άλλη σύνθεση, απορρίπτοντας την αίτηση, για λόγους που εξηγούνται στο κείμενο της απόφασης, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης περιστρέφονται γύρω από την εκτέλεση των καθηκόντων του Μάριου Καλλία, ως Παραλήπτη/Διαχειριστή της CHRISTOU CHR. ATLAS BETON LIMITED και την έκδοση σχετικών οδηγιών από μέρους του Δικαστηρίου, ότι, παρόλο που από το περιεχόμενο της ένστασης καθίσταται φανερό ότι η ανωτέρω εταιρεία αμφισβητεί το διορισμό του, το Δικαστήριο, στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, θα περιορισθεί μόνο στην εξέταση των τυπικών μεν, απαραίτητων δε προϋποθέσεων του διορισμού του, στη βάση των άρθρων 97

(1)και 340

(1)(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και ότι δεν θα εξετάσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκαν οι συμφωνίες τραπεζικών διευκολύνσεων και τα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης που προνοούσαν για το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή, ούτε θα υπεισέλθει στον έλεγχο της ορθότητας των χρεωστικών υπολοίπων των τραπεζικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην εταιρεία, υποδεικνύοντας, ότι αυτά τα ζητήματα θα εξετασθούν και θα αποφασισθούν στα πλαίσια των αγωγών 3457/13 και 1162/14 Ε.Δ. Πάφου, που εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων. [10] παράγραφος 5 ένορκης δήλωσης Μαρίας Μακρίδη, ημερ. 28.06.2016 [11] Η ένορκη δήλωση του Μάριου Καλλία καταχωρήθηκε στις 19.09.2014 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 01.07.2016 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο