← Κύπρος

Αντιγόνη Ιωάννου Συρίμη ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή Αρ : 1884/12, 14/2/2018

Αντιγόνη Ιωάννου Συρίμη ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή Αρ : 1884/12, 14/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A41 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Λάρμου Παπαδήμα Αγωγή Αρ : 1884/12 Μεταξύ: Αντιγόνη Ιωάννου Συρίμη Και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Υγείας Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/5/2016: Μεταξύ: Αντιγόνη Ιωάννου Συρίμη Και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα Ημερομηνία: 14/2/2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα : κ. Χ. Σωτηριάδης (για την απαγγελία της απόφασης ο κ. Γ. Σωτηριάδης) Για Εναγόμενο : κα Ε. Κυριάκου ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατά τόπον αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου, είναι το ζήτημα που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Το θέμα αυτό τέθηκε αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα μετά την ολοκλήρωση της κύριας εξέτασης της ενάγουσας. Έτσι ζητήθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων να τοποθετηθούν, κάτι που έπραξαν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας αν και δέχθηκε ότι η βάση της αγωγής δημιουργήθηκε στο Παραλίμνι, υποστήριξε ότι κατά τόπο αρμοδιότητα έχει το Ε.Δ. Πάφου και ως επιχείρημα προέβαλε το ενιαίο όπως είπε και αδιαίρετο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίθετα η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγομένου υποστήριξε ότι το Δικαστήριο που έχει κατά τόπο αρμοδιότητα είναι αυτό της Αμμοχώστου. Και αυτό γιατί η βάση της αγωγής προέκυψε στο Παραλίμνι, το οποίο εμπίπτει στα διοικητικά όρια της πόλης αυτής. Το ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας των επαρχιακών Δικαστηρίων, ρυθμίζεται από το άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Αυτό διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «

(1)Το Επαρχιακόν ∆ικαστήριον, τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συµφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις— (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν είτε εν µέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη· (β) ο εναγόµενος ή οιοσδήποτε των εναγοµένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαµένη ή διεξάγη επάγγελµα εντός της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη. (γ) πάντων των διαδίκων όντων Κυπρίων είτε η βάσις της αγωγής προέκυψεν, εν όλω ή εν µέρει, εντός των Κυριάρχων Περιοχών των Βάσεων ή ο εναγόµενος ή οιοσδήποτε των εναγοµένων διαµένη ή διεξάγη επάγγελµα εντός αυτών. 2 του 82(Ι) του
  1. Κεφ.
  2. Α7 του 1960 158 του 1987 206 του 1991 48(Ι) του 1993 54(Ι) του 1993 81(Ι) του
  3. (δ) η βάση της αγωγής έχει προκύψει εν όλω ή εν µέρει µέσα στις Κυρίαρχες Περιοχές των Βάσεων από τη χρήση µηχανοκίνητου οχήµατος από πρόσωπο που ήταν ή έπρεπε να ήταν ασφαλισµένο δυνάµει του άρθρου 3 του περί Μηχανοκινήτων Οχηµάτων (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτου) Νόµου». Το ζήτημα έγερσης αγωγών από ή εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ρυθμίζεται από το άρθρο 57 του ίδιου Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα : «Αγωγαί υπό της ∆ηµοκρατίας εναντίον οιουδήποτε προσώπου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόµου, θα εγείρωνται εν ονόµατι του Γενικού Εισαγγελέως της ∆ηµοκρατίας, και αγωγαί εκ µέρους οιουδήποτε προσώπου κατά της ∆ηµοκρατίας, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόµου, θα εγείρωνται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέως της ∆ηµοκρατίας ως εναγοµένου. Τοιαύται αγωγαί, τηρουµένων των διατάξεων οιουδήποτε νόµου ή διαδικαστικού κανονισµού, θα εκδικάζωνται κατά τον αυτόν τρόπον, ως προς όλας τας απόψεις, ως και αι δίκαι µεταξύ ιδιωτών διαδίκων». Η νομολογία έχει ασχοληθεί με το θέμα εκτεταμένα. Στην Κυριάκου Νικήτα Παναγιώτου ν. Σόνιας Ανδρέα Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ.362 επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου συνιστά ζήτημα δημόσιας τάξης. Ως ζήτημα θεμελιακής σημασίας, μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμα και κατ' έφεση. Υπογραμμίσθηκε παράλληλα το καθήκον του Δικαστηρίου να το εγείρει και να το εξετάσει αυτεπάγγελτα. Σε περίπτωση έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου η διαδικασία είναι άκυρη (βλ. Central Co-Operative Bank v. CY.Ε.Μ.S
(1984)1 C.L.R 435). Όπως αποφασίστηκε και στην Ανδρέας Κουκούνης κ.α. v. Γεωργίου Νικολάου κ.α.
(2003)1 Γ ΑΑΔ 1766, η κατά τόπο αρμοδιότητα Επαρχιακού Δικαστηρίου αποτελεί προϋπόθεση έγκυρης ανάληψης δικαιοδοσίας (βλ. και Orams κ.α. v. Αποστολίδης
(2006)1 Β ΑΑΔ 1402). Όπως λέχθηκε και στην Παστελλής v. Θεοχάρους
(1999)1 Γ ΑΑΔ 1614, γνώμονας για το δικαιοδοτικό πλαίσιο με βάση το οποίο κρίνεται η κατά τόπο αρμοδιότητα είναι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης (βλ. επίσης Sartas Importers Distributors Ltd v. Ανδρέα Μαρουλλή
(2003)1 Α ΑΑΔ 1446). Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, προκύπτει ότι το Δικαστήριο Αμμοχώστου έχει αποκλειστική κατά τόπο αρμοδιότητα να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Και αυτό γιατί σύμφωνα πάντα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, η βάση της αγωγής, δημιουργήθηκε καθ' ολοκληρία στην επαρχία Αμμοχώστου όταν η ενάγουσα επισκέφθηκε λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου που εδρεύει στο Παραλίμνι και όπου λόγω της αμέλειας των ιατρικών λειτουργών του νοσοκομείου να αξιολογήσουν και εκτιμήσουν ορθά την κλινική της εικόνα και τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενήργησαν, υπέστη σωματικές βλάβες, πόνους, ταλαιπωρία και έξοδα γα τα οποία αξιώνει αποζημιώσεις. Η ενάγουσα με τα όσα προέβαλε στην κύρια εξέταση της επανέλαβε τα πιο πάνω. Ούτε και διαπιστώνεται να υπάρχει συντρέχουσα δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Τυχόν συνέχιση της διαδικασίας από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου θα καθιστούσε άκυρη ολόκληρη τη διαδικασία. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας για ύπαρξη κατά τόπο αρμοδιότητας του Ε.Δ. Πάφου για τους λόγους που ανέφερε, δεν μπορεί λαμβανομένων υπόψη των προνοιών του άρθρου 57 του Ν. 14/60 να γίνει αποδεκτή. Σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι στερείται κατά τόπο αρμοδιότητας να εκδικάσει κάποια υπόθεση, δεν απορρίπτει την αγωγή αλλά με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 21
(4)του Ν.14/60, την παραπέμπει στο αρμόδιο κατά τόπο Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω και παρά το γεγονός ότι ήδη έχει ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία, η οποία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, ενόψει της έλλειψης κατά τόπο αρμοδιότητας του Ε.Δ. Πάφου να εκδικάσει την υπόθεση, αυτή θα πρέπει να παραπεμφθεί προς εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου δυνάμει του άρθρου 21
(4)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Διαφορετικά η όλη διαδικασία θα ήταν άκυρη. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο παραπέμπεται για εκδίκαση από την αρχή από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου. Ως προς τα έξοδα που δημιουργήθηκαν κατά την εξέταση του ζητήματος και όσα θα προκύψουν από την παραπομπή της υπόθεσης στο αρμόδιο Δικαστήριο, κρίνεται ότι αυτά θα πρέπει να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. (Υπ.) .......... Μ. Λάρμου Παπαδήμα (Ε.Δ.) ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.