C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited ν. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερε

C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited ν. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου αποβιώσασας κ.α., Αριθμός Αγωγής :- 2098/08, 27/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A60 Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 2098/08 Μεταξύ :- C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Ενάγουσα Και 1. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου αποβιώσασας 2. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου Εναγόμενες Και δια Ανταπαιτήσεως Μεταξύ :- 1. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Π. Παπακόκκινου αποβιώσασας 2. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου Ενάγουσες εξ ανταπαιτήσεως Και 1. C. S. G. Neocleous Brothers Constructions Limited Εναγόμενη εξ ανταπαιτήσεως 2. Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί Εναγόμενοι εξ ανταπαιτήσεως Αίτηση Ημερομηνίας 16/11/2016 Ημερομηνία Έκδοσης Απόφασης :- Τρίτη 27η Φεβρουαρίου 2018 Για την Ενάγουσα - Εναγόμενη εξ ανταπαιτήσεως 1 :- κα. Άντρεα Μιχαήλ για Χρ. Γεωργιάδης και Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Αλεξία Χριστοδούλου Για τις Εναγόμενες 1 και 2 - Ενάγουσες εξ Ανταπαιτήσεως 1 και 2 - Αιτήτριες :- κα. Αλέκα Παπακόκκινου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Μαρίνος Μυτίδης Για την Εναγομένη εξ Ανταπαιτήσεως 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Άντρεα Μιχαήλ για Χρ. Γεωργιάδης και Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Αλεξία Χριστοδούλου Για τους Εναγόμενους εξ Ανταπαιτήσεως 2 - Καθ' ων η Αίτηση :- κα. Μαρία Πιερή για κο. Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Μαρία Πιερή Ενδιάμεση Απόφαση 1 Αιτούνται οι εναγόμενες 1 και 2 και εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσες 1 και 2 (στο εξής θα καλούνται οι «αιτήτριες») την έκδοση διαταγμάτων του Δικαστηρίου με τα οποία να διατάσσονται, πρώτο, η τροποποίηση του τίτλου της υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους και των συναφών δικογράφων με την προσθήκη διαδίκων ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων, δεύτερο, τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης με την προσθήκη νέων παραγράφων, τρίτο, τροποποίηση ορισμένων εκ των υφιστάμενων παραγράφων της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης και τέλος διάταγμα του Δικαστηρίου συνέχισης της αγωγής μεταξύ των υφιστάμενων και των νέων διαδίκων. 2 Όπως η ενόρκως δηλούσα εξηγεί στην ένορκη δήλωση της προς υποστήριξη της αίτησης η αναγκαιότητα για υποβολή της αίτησης τροποποίησης προέκυψε εξαιτίας της αλλαγής των συνεταίρων οι οποίοι ενάγονται από τις αιτήτριες ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι 2. Συγκεκριμένα ένας εκ των δύο συνεταίρων απεβίωσε και διορίσθηκε διαχειριστής της περιουσίας του. Επιπλέον, η ονομασία του συνεταιρισμού είχε αλλάξει. Ουσιαστικά με το αίτημα αναφορικά με την τροποποίηση του τίτλου της υπεράσπισης και ανταπαίτησης και των συναφών δικογράφων ζητείται η προσθήκη ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων ως εξής. Πρώτο, η προσθήκη του συνεταιρισμού με διαφορετική ονομασία. Δεύτερο, η προσθήκη του διαχειριστή του αποβιώσαντος συνεταίρου. Τρίτο, η ονομαστική προσθήκη του ενός εκ των δύο συνεταίρων ο οποίος δεν είχε αποβιώσει. 3 Αξίζει να σημειωθεί πως προς υποστήριξη της αίτησης καταχωρίσθηκε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση μετά από άδεια η οποία δόθηκε από το Δικαστήριο (ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 14/6/2017). Επί αυτής επισυνάφθηκαν επιπρόσθετα τεκμήρια αναφορικά με τον επίδικο συνεταιρισμό ενώ εντός του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης παρατίθενται όχι μόνο κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα αλλά ουσιαστικά και επιχειρηματολογία προς υποστήριξη του αιτήματος τροποποίησης. Αναφέρεται επίσης επιφύλαξη του δικαιώματος να στραφούν και εναντίον άλλων συνεταίρων οι οποίοι κατονομάζονται εντός της ένορκης δήλωσης. Ισχυρίζεται επίσης η ενόρκως δηλούσα και την ύπαρξη δολιότητας και απάτης με κίνδυνο η απόφαση η οποία θα εκδοθεί υπέρ των αιτητριών να παραμείνει ανικανοποίητη. 4 Οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι 2 καταχώρισαν ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με τρεις λόγους ένστασης. Πρώτο, ότι η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος, δεύτερο, ότι η αίτηση υπεβλήθη με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και τρίτο, ότι η αιτούμενη τροποποίηση αποσκοπεί στο να προστεθεί ως επιπρόσθετος διάδικος ήδη υφιστάμενος διάδικος, γεγονός ανεπίτρεπτο. Υποστηρίζεται η ένσταση με ένορκη δήλωση εργοδοτούμενου από τους καθ΄ ων η αίτηση εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων 2. Επισυνάπτεται επίσης και τεκμήριο αναφορικά με τα στοιχεία του συνεταιρισμού και τις αλλαγές στην ονομασία του σε τρεις συγκεκριμένες ημερομηνίες με την τελευταία αλλαγή να αντιστοιχεί στην ονομασία η οποία ήδη βρίσκεται επί του κλητηρίου εντάλματος. 5 Η θέση της ενάγουσας και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 1, όπως αυτή δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5/12/2016, ήταν ότι δεν υπάρχει ένσταση στο αίτημα τροποποίησης αλλά παράλληλα οι δικηγόροι τους ζητούν τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και αυτά τα οποία θα απολεσθούν. 6 Το Δικαστήριο έχει εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο την επιχειρηματολογία υπέρ και εναντίον της αποδοχής της αίτησης τροποποίησης όσο και το περιεχόμενο της αίτησης τροποποίησης και των ενόρκων δηλώσεων οι οποίες τη συνοδεύουν σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της ένστασης και της ένορκης δήλωσης η οποία τη συνοδεύει. 7 Διατηρώντας υπόψη όλα τα στοιχεία τα οποία έχουν τεθεί υπόψη του το Δικαστήριο οδηγείται στο εξής συμπέρασμα ως προς την ορθότερη προσέγγιση εξέτασης του αιτήματος τροποποίησης. Αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως πραγματικά δεν έχει δοθεί η απαιτούμενη προσοχή από τους δικηγόρους των διαδίκων στη νομική πτυχή του αιτήματος. Διευκρινίζεται πως η αναφορά σε αυτή τη νομική πτυχή δεν έχει σχέση τόσο γενικά με τη νομική πτυχή σύμφωνα με τη νομολογία μας ως προς την εξέταση αιτήσεων τροποποίησης αλλά σε σχέση με το γεγονός ότι οι εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι αποτελούν συνεταιρισμό. 8 Κρίνεται δηλαδή πως αυτό το οποίο έχει περισσότερη σημασία στην περίπτωση υπό εξέταση δεν είναι τόσο οι γενικές αρχές αναφορικά με την εξέταση αιτήσεων τροποποίησης αλλά ο τρόπος έγερσης και συνέχισης μίας αγωγής, ή ανταπαίτησης βεβαίως, εναντίον ενός συνεταιρισμού. Αξίζει να σημειωθεί πως καμία σημαντική αναφορά σε αυτή τη νομική πτυχή του όλου θέματος δεν έγινε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης από τους δικηγόρους των διαδίκων παρά και το γεγονός ότι η σχετική δικονομική διάταξη αναφέρεται εντός της νομικής βάσης της αίτησης. Εντούτοις η ύπαρξη αυτής της νομικής πτυχής δεν είναι δυνατό να παραγνωριστεί από το Δικαστήριο. Αντιθέτως αυτή καθορίζει ουσιαστικά και το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τροποποίησης. Μάλιστα η νομική πτυχή αυτή θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη και από τις ίδιες τις αιτήτριες όταν επέλεξαν να καταχωρίσουν την ανταπαίτηση τους εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων 2. Αναδεικνύεται από προσεχτική μελέτη αυτή της νομικής πτυχής πως παρέχεται η ευχέρεια έγκρισης της αίτησης τροποποίησης. 9 Αναφορικά με όλα τα προβλήματα, σύμφωνα με την εισήγηση της κυρίας Παπακόκκινου, σε σχέση με την ικανοποίηση της απόφασης η οποία ενδεχομένως να εκδοθεί υπέρ των αιτητριών, τα οποία θα προκύψουν σε περίπτωση κατά την οποία δεν γίνει δεκτό το αίτημα τροποποίησης αυτά δεν αποκλείεται να παύουν να υφίστανται ως ένας ενδεχόμενος κίνδυνος καθότι η ίδια η σχετική δικονομική διάταξη μεριμνά αναφορικά με αυτό το θέμα. Εντούτοις το ενδεχόμενο αυτό δεν αποκλείει τη δυνατότητα έγκαιρης αντιμετώπισης με τη λήψη των ανάλογων δικονομικών μέτρων έτσι ώστε όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής. 10 Η σχετική δικονομική διάταξη είναι η Διαταγή 7 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Κατ΄ αρχάς βεβαίως δεν είναι δυνατό να μην ληφθεί υπόψη το στάδιο κατά το οποίο ένας διάδικος εγείρει είτε αγωγή είτε ανταπαίτηση εναντίον ενός συνεταιρισμού. 11 Αναφέρονται συγκεκριμένα τα ακόλουθα στη Δ.7 θ. 1, :- "1. Any two or more persons claiming or being liable as copartners and carrying on business in Cyprus may sue or be sued in the name of the respective firms (if any) of which such persons were co-partners at the time of the accruing of the cause of action; and any party to an action may in such case apply by summons to a Judge for a statement of the names and addresses of the persons who were, at the time of the accruing of the cause of action, co-partners in any such firm, to be furnished in such manner, and verified on oath or otherwise as the Judge may direct."[1] Βεβαίως θα μπορούσε να θεωρηθεί πως η πρακτική εφαρμογή της επιλογής έγερσης αγωγής εναντίον ενός συνεταιρισμού αναδεικνύεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου ο συνεταιρισμός αποτελείται από περισσότερα άτομα από δύο (βλ. σχετικά την παράγραφο 32 αυτής της απόφασης). 12 Υπενθυμίζεται σχετικά πως σύμφωνα και με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ο ουσιώδης χρόνος κατά τον οποίο προκύπτει το αγώγιμο δικαίωμα των αιτητριών είναι στις 3/10/2005. Βεβαίως είτε κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία είτε κατά την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης των αιτητριών το όνομα του συνεταιρισμού ήταν Ι. & Α. Φιλίππου - Αρχιτέκτονες και όχι Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί (σχετικό είναι το τεκμήριο 3 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση) όπως αναφέρεται επί της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης των αιτητριών. Το όνομα αυτό άλλαξε στις 23/12/2013 σε Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες - Μηχανικοί (τεκμήριο 2 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση) ενώ στη συνέχεια στις 8/12/2015 άλλαξε σε Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες. 13 Επισημαίνεται επίσης πως οι αιτήτριες είχαν το δικαίωμα καταχώρισης αίτησης δια κλήσεως για έκθεση των ονομάτων και διευθύνσεις των συνεταίρων στο συνεταιρισμό κατά το χρόνο στον οποίο προκύπτει το αγώγιμο δικαίωμα και το Δικαστήριο είχε τη διακριτική εξουσία να διατάξει την παροχή τέτοιων στοιχείων ενόρκως ή διαφορετικά. Δεν διαπιστώνεται οι αιτήτριες να άσκησαν τέτοιο δικαίωμα. 14 Επιπλέον, αναφέρονται τα ακόλουθα στη Δ.7 θ. 2, σε περίπτωση κατά την οποία είναι οι συνεταίροι οι οποίοι έχουν εγείρει αγωγή στο όνομα του συνεταιρισμού τους,:- "2. When a writ is sued out by partners in the name of their firm, the plaintiffs or their advocates shall, on demand in writing by or on behalf of any defendant, forthwith declare in writing the names and places of residence of all the persons constituting the firm on whose behalf the action is brought. And if the plaintiffs or their advocates shall fail to comply with such demand, all proceedings in the action may, upon an application for that purpose, be stayed upon such terms as the Court or a Judge may direct. And when the names of the partners are so declared, the action shall proceed in the same manner and the same consequences in all respects shall follow as if they had been named as the plaintiffs in the writ. But all the proceedings shall, nevertheless, continue in the name of the firm." 15 Σημασία βεβαίως και σε αυτή την περίπτωση έχει το γεγονός ότι μετά και από δήλωση των ονομάτων των συνεταίρων και πάλι η αγωγή θα προχωρήσει με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες συνέπειες σε σχέση με όλα τα θέματα ωσάν οι συνεταίροι να είχαν ονομαστεί ως οι ενάγοντες επί του κλητηρίου εντάλματος. Ενώ επιπλέον η διαδικασία θα συνεχίσει στο όνομα του συνεταιρισμού. 16 Αναφορικά με τη Δ.7 θ. 3 και θ. 4, και σε σχέση με την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος αναφέρονται τα ακόλουθα,:- "3. Where persons are sued as partners in the name of their firm under Rule 1 of this Order, the writ shall be served either upon any one or more of the partners or at the principal place, in Cyprus, of the business of the partnership upon any person having at the time of service the control or management of the partnership business there; and, subject to these Rules, such service shall be deemed good service upon the firm so sued, whether any of the members thereof are out of Cyprus or not, and no leave to issue a writ against them shall be necessary provided that in the case of a co-partnership which has been dissolved to the knowledge of the plaintiff before the commencement of the action, the writ of summons shall be served upon every person in Cyprus sought to be made liable. 4. Where a writ is issued against a firm, and is served as directed by Rule 3 of this Order, every person upon whom it is served shall be informed by notice in writing in Form 8 given at the time of such service whether he is served as a partner or as a person having the control or management of the partnership business, or in both characters. In default of such notice, the person served shall be deemed to be served as a partner." 17 Βεβαίως το Δικαστήριο δεν εξετάζει με αυτή την απόφαση τον τρόπο με τον οποίο επιδόθηκε η έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης των αιτητριών στον συνεταιρισμό. Απλά επισημαίνεται ο τρόπος με τον οποίο σύμφωνα με τη Δ.7 προωθείται μία αγωγή εναντίον ενός συνεταιρισμού ή των συνεταίρων αυτού. 18 Αξίζει επίσης να σημειωθεί και η πρόνοια της Δ.7 θ. 5 σύμφωνα με την οποία όταν ενάγονται συνεταίροι στο όνομα του συνεταιρισμού θα εμφανίζονται ατομικά αλλά όλη η μεταγενέστερη διαδικασία θα συνεχίσει στο όνομα του συνεταιρισμού. "5. Where persons are sued as partners in the name of their firm they shall appear individually in their own names; but all subsequent proceedings shall, nevertheless, continue in the name of the firm." 19 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σχέση με την ανησυχία των αιτητριών ως προς το να προκύπτει ο κίνδυνος η οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ των αιτητριών να μείνει ανικανοποίητη σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης τροποποίησης από το Δικαστήριο, παρουσιάζει η Δ.7 θ. 8 η οποία προνοεί τα ακόλουθα,:- "8. Where a judgment or order is against a firm, execution may, subject to the provisions of Orders 40 to 45 and of any other Rules or law for the time being in force, issue- (
2. a)against any property of the partnership in Cyprus; (
3. b)against any person who has appeared in his own name under Rule 5 or 6 of this Order, or who has admitted on appearance that he is, or who has been adjudged to be a partner; (
4. c)against any person who has been individually served, as a partner, with the writ of summons, and has failed to appear. If the party who has obtained judgment or an order claims to be entitled to issue execution against any other person as being a member of the firm, he may apply to the Court or a Judge for leave so to do; and the Court or Judge may give such leave if the liability be not disputed, or if such liability be disputed may order that the liability of such person be tried and determined in any manner in which any issue or question in an action may be tried and determined. But except as against any property of the partnership, a judgment against a firm shall not render liable, release, or otherwise affect any member thereof who was out of Cyprus when the writ was issued, and who has not appeared to the writ, unless he has been served out of Cyprus under Order 6, or has been served in Cyprus after the writ in the action was issued." 20 Πραγματικά όσο περισσότερο εξετάζεται το αίτημα τροποποίησης σε σχέση και με τα όσα προνοούνται σχετικά από τη σχετική Δ.7 τόσο περισσότερο διαπιστώνεται αυτό να μην κρίνεται δικαιολογημένο τουλάχιστον αναφορικά με το μέρος εκείνο το οποίο προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης ορθώς επέλεξε η κυρία Παπακόκκινου να αποσύρει. 21 Αξίζει να σημειωθεί επί αυτού του σημείου πως και στις δύο αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου ο εντοπισμός των οποίων αποτέλεσε και την αιτία καταχώρισης της αίτησης τροποποίησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση δηλαδή την Πολιτική Αίτηση 100/2016 των Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες και την Πολιτική Αίτηση 118/2016 των Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες ουσιαστικά ο τίτλος της αγωγής είχε διαμορφωθεί όπως αυτός είχε καταλήξει κατά την καταχώριση της αίτησης για άδεια έκδοσης προνομιακού διατάγματος certiorari στην πορεία του χρόνου. 22 Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως και οι δύο αιτήσεις αφορούσαν την πρωτόδικη διαδικασία στην αγωγή 6187/2005 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην οποία η τελική απόφαση ημερομηνίας εκδόθηκε στο μεσοδιάστημα μεταξύ της έκδοσης της απόφασης στην Πολιτική Αίτηση 100/2016 των Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες (ημερομηνία έκδοσης 22/9/2016) και την Πολιτική Αίτηση 118/2016 των Ι. & Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες (ημερομηνία έκδοσης 26/10/2016) δηλαδή, στις 29/9/2016. Αρχικά ενώ η αγωγή είχε καταχωρισθεί εναντίον Ι. & Α. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ Δια των ομορρύθμων συνεταίρων αυτού Ιάκωβου Φιλίππου και Ανδρέα Φιλίππου μετά από σχετικές τροποποιήσεις η ονομασία αυτή αντικαταστάθηκε αρχικά με την ονομασία και προσθήκη ξεχωριστά και των δύο συνεταίρων ενώ ακολούθως και τελικά αντικαταστάθηκε με την ονομασία του συνεταιρισμού, του ενός εκ των δύο συνεταίρων και του διαχειριστή του αποβιώσαντος συνεταίρου, δηλαδή του Νικηφόρου Ορφανού ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος συνεταίρου Ιάκωβου Φιλίππου. 23 Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι και οι τρεις προαναφερόμενες αποφάσεις εκδόθηκαν χρόνια μετά και από το κατ΄ ισχυρισμό γεγονός του «κλεισίματος» της διαχείρισης κατά το έτος 2012. Γεγονός το οποίο τονίζεται και πάλι, όπως και εξηγήθηκε και κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης, ουδέποτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή μαρτυρίας. Ενώ ασφαλώς όπως επίσης επεξηγήθηκε ασφαλώς και δεν υπάρχει η δυνατότητα εντός του πλαισίου αυτής της διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης τροποποίησης να διαταχθεί από αυτό το Δικαστήριο το «άνοιγμα» της Αίτησης Διαχείρισης 728/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ιδιαίτερο δε ενδιαφέρον παρουσιάζει, εάν πράγματι ευσταθεί το γεγονός της ολοκλήρωσης της διαχείρισης, το ερώτημα ως προς το πως θα εισπραχθεί το ποσό των €1.865.357,35 πλέον νόμιμο τόκο από τις 29/9/2016, το οποίο επιδικάστηκε στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας από τη διαχείριση εις βάρος τόσο του συνεταιρισμού όσο και του διαχειριστή ενός εκ των συνεταίρων. 24 Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως είτε διαφεύγει της προσοχής της κυρίας Παπακόκκινου είτε δεν λαμβάνεται υπόψη ως μέρος της επιχειρηματολογίας της, πως ένας συνεταιρισμός ασφαλώς δεν αποτελεί ξεχωριστή νομική οντότητα όπως και στην περίπτωση μίας εταιρείας. Η δε αίτηση αναφορικά με την προσθήκη του συνεταιρισμού με δύο διαφορετικά ονόματα ασφαλώς δεν δικαιολογείται σύμφωνα με τα όσα προνοούνται από τη Δ.7. Μάλιστα όπως παρατηρείται παρά και την προφορική απόσυρση μέρους του αιτήματος των αιτητριών στις 18/9/2017 σε σχέση με την προσθήκη του συνεταιρισμού με την ονομασία Ι. και Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες εντούτοις η κα. Παπακόκκινου εμμένει στη θέση της ότι οι Ι. και Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες-Μηχανικοί και Ι. και Α. Φιλίππου Αρχιτέκτονες είναι δύο διαφορετικά πρόσωπα. 25 Όπως αναφέρεται σχετικά και στην απόφαση Sadler v. Whiteman [1910] 1 K. B. 868, 889 [2], αποτελεί λανθασμένη πεποίθηση η εισήγηση ότι δεν είναι ο συνέταιρος σε ένα συνεταιρισμό ο οποίος διεξάγει συναλλαγές σε μία επιχείρηση αλλά αντιθέτως ότι είναι ο συνεταιρισμός ο οποίος διεξάγει τέτοιες συναλλαγές. Στο αγγλικό δίκαιο ένας συνεταιρισμός δεν έχει τέτοια ύπαρξη. Οι συνεταίροι διεξάγουν συναλλαγές σε μία επιχείρηση τόσο ως εντολείς όσο και αντιπρόσωποι για τον κάθε άλλο εντός του πλαισίου της επιχείρησης του συνεταιρισμού. Η ονομασία ενός συνεταιρισμού αποτελεί απλά μία διατύπωση περιγραφής και όχι μια νομική οντότητα αν και για πρακτικούς λόγους, σύμφωνα με την αντίστοιχή με τη δική μας δικονομική Διαταγή 7, αγγλική Διαταγή 48Α δύναται αυτή η ονομασία να χρησιμοποιηθεί χάριν της έγερσης αγωγής είτε από τον συνεταιρισμό είτε εναντίον του συνεταιρισμού. 26 Γενικά βεβαίως πέραν και από το θέμα της προσθήκης του συνεταιρισμού με την οποιανδήποτε ονομασία αυτός είχε ή έχει, επιπλέον η συγκεκριμένη διαταγή μεριμνά προς αποφυγή της πιθανής σύγχυσης με την οποία διαπιστώνεται να είναι διάχυτη η συμπληρωματική ένορκη δήλωση ως προς τις κατ΄ ισχυρισμό συνέπειες οι οποίες θα προκύψουν από την αλλαγή της ονομασίας του συνεταιρισμού ή προσθήκης νέων συνεταίρων. 27 Υπάρχει ένα σημείο αναφορικά με το οποίο θα μπορούσε αδιαμφισβήτητα να κριθεί δικαιολογημένη η αίτηση και ουσιαστικά αυτό έχει σχέση με την εκτέλεση της απόφασης η οποία ενδεχομένως να εκδοθεί προς όφελος των αιτητριών ως εξ ανταπαιτήσεως ενάγουσες εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων 2. 28 Αναφέρονται σχετικά στην απόφαση Harrison (Inspector of Taxes) v Willis Brothers (W H Willis and Executors of H H Willis (deceased)) - [1965] 3 All ER 753 τα ακόλουθα στις σελίδες 759-760 ,:- "At this point it is right to look at the ordinary law in the case of claims against partners. Partners may be, though they need not necessarily be, sued in the partnership name (see RSC, Ord 81, r 1), under which they may be sued "in the name of the firm (if any) of which they were partners at the time when the cause of action accrued". What is the effect of suing a firm in the firm's name? Judgment will issue against the assets of the firm and against any one who was a partner at the relevant time and is living at the date when the action was brought. If a partner be dead before action brought, his estate is not concerned nor liable. If it be desired to make his estate liable, then his personal representatives must be added as defendants. That this is so appears from a judgment of Romer LJ in Ellis v Wadeson ([1899] 1 QB 71 at pp 717, 717.), where he said this: "What happens then with regard to the members of the partnership who defend? Seeing that it is a claim against the partnership, they ought, if they can agree, to put in one statement of defence." Later Romer LJ said ([1899] 1 QB at pp 717, 718.): "Now, if judgment is obtained against the partnership, it can be enforced as against all the partners and against the partnership assets; but there is this provision made--that suppose one of the partners has not been served and is ignorant of the existence of the action, then execution cannot be levied against him without giving him an opportunity of appealing, and the plaintiff must then satisfy the court that he is liable as a partner; Re Young, Ex p. Young. Now consider the question of death. Suppose a partner dies before action brought, and an action is brought against the firm in the firm's name. The dead man is not a party to the action, so far as his private estate is concerned, for a dead man cannot be sued, though the legal personal representatives of a dead man can be sued in a proper case. In that case the action would be an action solely against the surviving partners. At common law, if a creditor sued joint debtors and one died, the survivors only could be sued."" 29 Επίσης αναφέρεται στη σελίδα 761 της ίδιας απόφασης το εξής. "Every partner in a firm is liable jointly with the other partners for all debts and obligations of the firm incurred while he is a partner; cf the Partnership Act, 1890, s 9, a section declaratory of the earlier law. In the law of contract any obligation on a joint contract devolves, where one of the joint obligors dies, on the survivor or survivors; the estate of a deceased joint contractor is under no primary liability. Nevertheless the separate estate of a deceased partner is made liable by the said s 9 of the Partnership Act, 1890, both jointly and severally for the partnership debts and obligations subject to prior payment of his separate debts. In Kendall v Hamilton, the House of Lords rejected the view that partnership debts created a several liability as well as a joint liability; the section is to be regarded as a declaration of the right, long recognised in equity, that, although partners are at law only jointly liable on contracts, unpaid creditors may avail themselves directly of the equity of a surviving partner to obtain contribution from the estate of a deceased partner: the Act did not enlarge the liabilities of the estate of a deceased partner, cf Friend v Young." 30 Βεβαίως αξίζει να σημειωθεί πως το άρθρο 12 του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμος (Κεφ. 116 όπως αυτό τροποποιήθηκε) βασίζεται στο άρθρο 9 του Partnership Act του 1890 ("Every partner in a firm is liable jointly with the other partners, and in Scotland severally also, for all debts and obligations of the firm incurred while he is a partner; and after his death his estate is also severally liable in a due course of administration for such debts and obligations, so far as they remain unsatisfied, but subject in England or Ireland to the prior payment of his separate debts.") και αναφέρεται στην ευθύνη των συνεταίρων. 31 Σύμφωνα με το άρθρο 12 κάθε συνέταιρος οίκου είναι υπεύθυνος από κοινού με τους άλλους συνέταιρους για όλα τα χρέη και υποχρεώσεις του οίκου που προκύπτουν ενόσω αυτός είναι συνέταιρος και μετά το θάνατο του η περιουσία του υπόκειται επίσης κεχωρισμένα στη συνήθη πορεία διαχείρισης για τα εν λόγω χρέη και υποχρεώσεις, στην έκταση που παραμένουν ανικανοποίητες αφού προηγουμένως πληρωθούν τα προσωπικά του χρέη. Ουσιαστικά η διατύπωση του συγκεκριμένου άρθρου παραμένει η ίδια ως είχε στην αρχική του μορφή στο Κεφάλαιο 116 ("Every partner in a firm is liable jointly with the other partners for all debts and obligations of the firm incurred while he is a partner; and after his death his estate is also severally liable in a due course of administration for such debts and obligations, so far as they remain unsatisfied but subject to the prior payment of his separate debts"). 32 Αξιοσημείωτη είναι και η αναφορά στη σελίδα 762 της ίδιας απόφασης, η οποία σημειωτέον αφορούσε φορολογική υπόθεση, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα, και η οποία αποκαλύπτει και την πρακτική χρησιμότητα της δικονομικής δυνατότητας χρήσης της ονομασίας ενός συνεταιρισμού αντί της ξεχωριστής καταγραφής του ονόματος του κάθε συνεταίρου :- "The crucial question in the present case is whether the assessments were properly made, when they were made in 1962, in the name of a partnership which was dissolved in 1950 and after the death in 1957 of a former partner. In my opinion neither the dissolution of a partnerhip, whether this occurs by agreement of the partners or by reason of the death of a partner or otherwise, nor the completion of the process of winding-up the affairs of the former partnership, amounts to a terminus ad quem beyond which in point of time no assessment can validly be made in the name of the former partnership. An assessment so made or addressed is administratively convenient and is to be compared with a writ issued against a firm; both are used and permitted instead of a cumbersome citation of the members or former members of the partnership nominatim." 33 Βεβαίως επί του συγκεκριμένου θέματος υπάρχει και η αναφορά στη σελίδα 1153 στις σημειώσεις στο Annual Practice του 1958, γνωστό ως White Book, σε σχέση με την αντίστοιχη αγγλική διαταγή, επί της οποίας η Δ.7 βασίζεται, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα,:- "Deceased Partner. −Where a partner dies before action, and the action is brought against the firm alone in the firm name, the deceased partner is not a party to the action at all so far as his private estate is concerned. If in an action against a firm in the firm name a partner dies between service of the writ and judgment, the estate of the deceased partner is not bound. Unless his personal representative is a defendant, judgment is against the surviving partners and can only be enforced against them and the partnership assets ( Ellis v. Wadeson, [1899] 1 Q. B. 714;." Ενώ όπως αναφέρεται στη σελίδα 1166 σε άλλη σχετική σημείωση ισχύουν τα ακόλουθα,:- "Deceased Partner. - If in an action against a firm in the firm name, a partner who has appeared as such dies before judgment, his estate is not liable, except so far as it consists of property of the partnership (see, Ellis v. Wadeson, [1899] 1 Q. B. 714)." 34 Ουσιαστικά διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε συνάρτηση και με τα βασικά δεδομένα της περίπτωσης υπό εξέταση και τα οποία δεν αμφισβητούνται, δηλαδή, πρώτο, ως προς το ποιοι ήταν οι δύο συνεταίροι κατά τον ουσιώδη χρόνο της δημιουργίας του αγώγιμου δικαιώματος για το οποίο οι αιτήτριες είχαν εγείρει την ανταπαίτηση τους και δεύτερο, το γεγονός ότι ο ένας εξ αυτών απεβίωσε, τρίτο, το αίτημα τροποποίησης όπως αυτό διαμορφώθηκε προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης, αλλά και τα όσα αναφέρονται πιο κάτω, το αίτημα τροποποίησης κρίνεται δικαιολογημένο. 35 Αρκετά έχουν αναφερθεί πιο πάνω σε σχέση με τη δυνατότητα προσθήκης του διαχειριστή του αποβιώσαντος συνεταίρου ενώ αναμφίβολα η δυνατότητα να είχε εγερθεί η ανταπαίτηση και στα ξεχωριστά ονόματα των συνεταίρων υπήρχε εξαρχής δίχως να αποκλείεται και σε αυτό το στάδιο η ονομαστική προσθήκη του εν ζωεί συνεταίρου, έχοντας υπόψη και την παράλληλη προσθήκη του διαχειριστή του αποβιώσαντος συνεταίρου, καθώς δεν θα προκαλείται οποιαδήποτε επιπρόσθετη καθυστέρηση ή δημιουργία εξόδων σε σχέση και με αυτή τη προσθήκη. 36 Διευκρινίζεται επιπλέον ως προς τους υπόλοιπους σχετικούς παράγοντες πως το Δικαστήριο κρίνει ότι ικανοποιούνται και οι γενικές προϋποθέσεις προς έγκριση του αιτήματος. Σαφώς, διατηρώντας υπόψη και τα χρονικά σημεία τα οποία παρατίθενται πιο πάνω (βλ. σχετικά τις παραγράφους 21 έως και 23 αυτής της απόφασης) αναφορικά με τον εντοπισμό από την κυρία Παπακόκκινου των αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου οι οποίες αποτέλεσαν την αιτία καταχώρισης της αίτησης τροποποίησης, οι αιτήτριες έδρασαν άμεσα μετά και από τη διαπίστωση ότι ο ένας εκ των δύο αρχικών συνεταίρων είχε αποβιώσει. 37 Επιπλέον βεβαίως το γεγονός ότι δεν έχει αρχίσει ακόμη η ακρόαση της αγωγής αποτελεί ένα επιπρόσθετο λόγο βάσει του οποίου το αίτημα να εγκριθεί έτσι ώστε να ικανοποιείται και η νομολογιακά καθιερωμένη θεμελιακή αρχή η οποία είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση όπου αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής ενώ παράλληλα στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογική απόρροια των διατάξεων του άρθρ. 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια (βλ. σχετ. την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χρίστου ν. Αζά