← Κύπρος

Χρίστου Χαραλαμπίδη κ.α. ν. Δημήτρη Φεσσά κ.α., Αρ. Αγωγής: 1445/09, 21/2/2018

Χρίστου Χαραλαμπίδη κ.α. ν. Δημήτρη Φεσσά κ.α., Αρ. Αγωγής: 1445/09, 21/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A55 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1445/09 Μεταξύ:

  1. Χρίστου Χαραλαμπίδη, από τη Λευκωσία
  2. Άλκηστης Χαραλαμπίδη, από τη Λευκωσία
  3. Κρίτωνα Χαραλαμπίδη, από τη Λευκωσία
  4. Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη, από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Εναγόντων και
  5. Δημήτρη Φεσσά, από την Πάφο
  6. Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, από την Πόλη Χρυσοχούς
  7. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, από τη Λευκωσία Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 08.12.2017 Ημερομηνία: 21.02.2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Ε. Κορακίδης για ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 1- Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Σ. Φασουλιώτης για ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΥΡΓΟΥΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Χρ. Μελίδης για ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή αξιώνουν, εναντίον του Εναγομένου αρ. 1, την έκδοση (α) διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η κατεδάφιση των οικοδομών εντός του τεμαχίου 742, του Φ.Σχ.26/6343V στην Πόλη Χρυσοχούς, (β) ποσό €2.563,00 μηνιαίως από 01.07.2000 μέχρι κατεδάφισης των πιο πάνω οικοδομών εντός του πιο πάω κτήματος του Εναγόμενου αρ. 1, (γ) παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις, (δ) οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει και (ε) τα έξοδα. H απαίτηση των Εναγόντων εδράζεται επί των ισχυρισμών τους ότι το ακίνητο τους επηρεάστηκε από ενέργειες του Εναγόμενου αρ. 1, ο οποίος ανήγειρε κτηριακό συγκρότημα, κατόπιν άδειας οικοδομής που του χορηγήθηκε από τον Εναγόμενο αρ. 2, χωρίς να αφήσει απόσταση δέκα ποδών από το κοινό σύνορο του τεμαχίου του, με αριθμό 742, με το τεμάχιο των Εναγόντων εντός του οποίου βρίσκεται αρχοντική διατηρητέα κατοικία. Παρά δε το γεγονός ότι οι Ενάγοντες προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο και πέτυχαν την ακύρωση της άδειας οικοδομής ουδείς εκ των Εναγομένων συμμορφώθηκε με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα. Ο Εναγόμενος αρ. 1 με την Τροποποιημένη Υπεράσπιση του, καταχωρηθείσα στις 12.05.2016, αρνείται την απαίτηση των Εναγόντων αναφέροντας ότι η άδεια οικοδομής εκδόθηκε από τον Εναγόμενο αρ. 2 κατόπιν εισήγησης, εξουσιοδότησης και προτροπής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Λέγει δε ότι ουδεμία επέμβαση γίνεται στο τεμάχιο όπου βρίσκεται η διατηρητέα οικοδομή των Εναγόντων. Επιπλέον ο Εναγόμενος αρ. 1 ισχυρίζεται πως αν υπήρξε παράνομη επέμβαση σε οικοδομή που ανηγέρθηκε στο τεμάχιο 742, αυτή αφορούσε σε παρακείμενο νεραύλακο και όχι στην περιουσία των Εναγόντων, το οποίο δημόσιο νεραύλακο παραχωρήθηκε και/ή πωλήθηκε περί τις 18.01.2012, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 24.08.2011, στον Εναγόμενο αρ. 1 και στους υπόλοιπους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες του τεμαχίου
  8. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος αρ. 1 ισχυρίζεται ότι εκκρεμεί έκδοση τελικής απόφασης σε Ιεραρχική Προσφυγή που καταχώρησε ενάντια σε Ειδοποίηση ημερομηνίας 12.07.2007 με την οποία το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως τον κάλεσε να κατεδαφίσει τμήματα της οικοδομής η οποία βρίσκεται στο τεμάχιο
  9. Ως εκ τούτου η αγωγή των Εναγόντων είναι πρόωρη. Ο Εναγόμενος αρ. 2 με την Υπεράσπιση του, καταχωρηθείσα στις 09.11.2009, εγείρει προδικαστική ένσταση, καθότι ως ισχυρίζεται δεν αποκαλύπτεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης οποιαδήποτε βάση αγωγής και/ή λογικό αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του. Αρνείται τους ουσιαστικούς ισχυρισμούς των Εναγόντων, ειδικότερα ότι προκλήθηκε οποιαδήποτε οικονομική ζημιά στους Ενάγοντες για την οποία, εν πάση περιπτώσει, αν υπάρχει, δεν ευθύνεται ο Εναγόμενος αρ.
  10. Κάνοντας δε αναφορά για ποινική δίωξη εναντίον του Εναγομένου αρ. 1 με την καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης 975/2008, αποδίδονται εκδικητικά κίνητρα και/ή καταχρηστικά μέτρα, εκ μέρους των Εναγόντων, με σκοπό οι τελευταίοι να εξασφαλίσουν άδεια με την οποία να απαλλάσσεται ο χαρακτήρας της διατηρητέας οικοδομής που βρίσκεται στο τεμάχιο τους με αριθμό
  11. Κατά ή περί τις 10.10.2000 η Πολεοδομική Αρχή κάλεσε τον Εναγόμενο αρ. 1 να κατεδαφίσει την προσθήκη, που εκτέλεσε επί του τεμαχίου του, με την οποία επέκτεινε το οικοδομικό συγκρότημα στην ανατολική πλευρά, κατά παράβαση των εγκριθέντων σχεδίων. Ο Εναγόμενος αρ. 3 με Υπεράσπιση του, καταχωρηθείσα στις 03.03.2010, εγείρει επτά προδικαστικές ενστάσεις με βάση τις οποίες, ως ισχυρίζεται, η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του. Σε κάθε περίπτωση, παρότι παραδέχεται τα αναφερόμενα στην Έκθεση Απαίτησης περί της προσφυγής των Εναγόντων στο Ανώτατο Δικαστήριο, εντούτοις, αρνείται την απαίτηση των Εναγόντων και τους καλεί σε αυστηρή απόδειξη. Οι Ενάγοντες (στο εξής Αιτητές) ζητούν με αίτησή τους, ημερομηνίας 08.12.2017, (στο εξής η επίδικη Αίτηση), Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η προσθήκη, στην παρούσα αγωγή, των «DEMETRIS FESSAS LIMITED» (HE 76514), ως εναγόμενων αρ. 4, της «Μαρίτσας Όλγας Φεσσά» ως εναγόμενης αρ. 5 και του «Θεοδόση Φεσσά» ως εναγόμενου αρ. 6, με την ανάλογη τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και τη συνέχιση της διαδικασίας εναντίον και των νέων εναγομένων. Περαιτέρω ζητούν διάταγμα με το οποίο να τροποποιηθούν διά αντικατάστασης ή διαγραφής, ανάλογα, φράσεων ή λέξεων ούτως ώστε το κείμενο της Έκθεσης Απαίτησης να συνάδει με την προσθήκη των νέων διαδίκων στον τίτλο της αγωγής καθώς και την αντικατάσταση του ποσού €2.563,00 επί του Παρακλητικού με το ποσό των €495,
  12. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Χριστοφόρου Χρυσάνθου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, η οποία αναφέρεται σε προγενέστερη Αίτηση, ημερομηνίας 16.11.2017, για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, η οποία αποσύρθηκε, αφού διαπιστώθηκε ότι η πληροφόρηση που είχε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, σχετικά με το μερίδιο του Εναγόμενου αρ. 1, δεν ήταν ακριβής. Στις 29.11.2017 κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων των Αιτητών και σχετικής αίτησης την οποία αυτή υπέβαλε, αποτάθηκε στο Κτηματολόγιο Πάφου, αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου 742 από το 1999 μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια της ζητήθηκε να υποβάλει νέα αίτηση που να καλύπτει την περίοδο από το 1970 μέχρι σήμερα. Το αποτέλεσμα της έρευνας το πήρε στις 06.12.2017, (Τεκμήρια Γ και Δ αντίγραφα των πιστοποιητικών έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας). Από τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα που έγινε στο Κτηματολόγιο, διαφαίνεται ότι τα τρία πρόσωπα για τα οποία ζητείται η προσθήκη τους στην αγωγή, ως νέων διαδίκων, είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες επί του τεμαχίου 742, και δεδομένου ότι στην αγωγή ζητείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η κατεδάφιση των οικοδομών που βρίσκονται εντός του τεμαχίου 742, το οποίο γειτνιάζει με το ακίνητο των Εναγόντων, είναι αναγκαίο όπως αυτά τα πρόσωπα προστεθούν ως διάδικοι - Εναγόμενοι, ούτως ώστε να δοθεί σε αυτούς η δυνατότητα να προβάλουν την Υπεράσπιση τους και προωθήσουν τα συμφέροντα τους. Επιπλέον επιδιώκεται η τροποποίηση για διόρθωση ενός γραφικού λάθους στην παράγραφο 3 και η λανθασμένη αρίθμηση της παραγράφου 14 καθώς και η μείωση του ύψους της αποζημίωσης η οποία προέκυψε μετά από νέα εκτίμηση που έγινε σε σχέση με τη ζημιά των Εναγόντων. Εκ μέρους του Εναγόμενου αρ. 3 δεν ηγέρθηκε ένσταση στην επίδικη Αίτηση. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 (στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 αντίστοιχα) καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης στις 15.12.2017 και 27.12.2017 αντίστοιχα. Στη συνέχεια παρατίθενται αυτούσιοι οι λόγοι ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1: "(α) Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και εντελώς αδικαιολόγητη και/ή ατεκμηρίωτη καθυστέρηση. (β) Σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης και της προσθήκης νέων διαδίκων θα προκληθεί, αναπόφεκτα, ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης με αποτέλεσμα να παραβιάζεται το συνταγματικό και ανθρώπινο δικαίωμα του Εναγόμενου 1 - Καθ΄ ου η αίτηση 1 σε διάγνωση των νομικών του δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εντός εύλογου χρόνου. (γ) Σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης και της προσθήκης των προτεινόμενων διαδίκων, θα περιπλακούν περαιτέρω τα επίδικα θέματα της αγωγής αντί να απλουστευτούν καθότι αυτοί θα μπορούν να εγείρουν επιτυχώς την υπεράσπιση της παραγραφής ενόψει του ότι κατά το χρόνο της έγερσης της αγωγής (το 2009) αυτοί ήταν ήδη εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου τεμαχίου 742." Η Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, καταχωρηθείσα εκ μέρους του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του τελευταίου, ο οποίος κάνει αναφορά για υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης Αίτησης, η οποία, αν εγκριθεί, θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης με αποτέλεσμα να παραβιάζεται το συνταγματικό του δικαίωμα για διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του εντός ευλόγου χρόνου. Επίσης θα περιπλακούν περαιτέρω τα επίδικα θέματα της αγωγής αφού οι νέοι διάδικοι θα μπορούν να εγείρουν επιτυχώς υπεράσπιση παραγραφής καθότι αυτοί, ειδικότερα η εταιρεία DEMETRIS FESSAS LIMITED ήταν ήδη εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια στο τεμάχιο 742 από τις 16.12.1999 και η Μαρίτσα Όλγα Φεσσά και Θεοδόσης Φεσσάς από τις 20.11.
  13. Επίσης ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1 αναφέρει πως, οι Αιτητές μέσω της Υπεράσπισης του προειδοποιήθηκαν για την ύπαρξη και άλλων συνιδιοκτητών στο τεμάχιο 742 πλην όμως δεν προέβηκαν στην προσθήκη των αναγκαίων διαδίκων στην υπόθεση. Αναφέρεται δε στην ηλικία του, 70 ετών, δηλώνοντας ότι η παρατεταμένη εκκρεμοδικία της υπόθεσης του προκαλεί τεράστια ανυπομονησία και άγχος. Οι δε δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του θα πολλαπλασιαστούν εξαιτίας της αναπόφευκτης περαιτέρω καθυστέρησης που θα προκληθεί αν εγκριθεί η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται εκ μέρους των Καθ΄ ών η Αίτηση αρ. 2 εκφράζουν τις θέσεις ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή χωρίς κανένα νομικό ή πραγματικό έρεισμα και/ή άνευ αντικειμένου και/ή λανθασμένη και/ή δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και τους διαδικαστικούς κανονισμούς και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή ότι θα εκτραπεί η διαδικασία προκαλώντας την κατασπατάληση του δικαστικού χρόνου και εξόδων και/ή ότι μεταβάλλεται η βάση της αγωγής και/ή ότι εισάγονται νέα επίδικα θέματα και/ή θέματα παραγραφής και/ή ότι υποβάλλεται κακόπιστα και/ή κακόβουλα και/ή εκδικητικά και/ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης αυτοί θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή θα επηρεαστεί δυσμενώς η υπεράσπισης τους. Οι προαναφερόμενοι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Ανδρέου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 2, η οποία αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης, ειδικότερα στις αναβολές που υπήρξαν και πως η αίτηση υποβλήθηκε λίγο πριν την έναρξη της ακρόασης, στοιχεία τα οποία συνηγορούν στο ότι η αίτηση δεν γίνεται καλόπιστα, καθότι οι Αιτητές γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι πέραν από το Εναγόμενο αρ. 1, υπήρχαν και άλλοι συνιδιοκτήτες στο τεμάχιο
  14. Επιπλέον, η προαναφερόμενη ενόρκως δηλούσα αρνείται ότι είναι στις 15.11.2017 που δόθηκαν οδηγίες στη Μαρία Χριστοφόρου για να εξετάσει, μέσω του Κτηματολογίου, αν είχε αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου
  15. Οι Αιτητές όφειλαν και είχαν καθήκον να γνωρίζουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του εν λόγω ακινήτου ανά πάσα στιγμή. Νομική πτυχή: Κύρια νομική βάση της επίδικης Αίτησης αποτελούν η Δ.9 Κ.10, καθώς και η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η σημασία αλλά και η χρησιμότητα της Δ.9 Κ.10 επισημάνθηκε μέσα από τη σχετική νομολογία (βλέπε μεταξύ άλλων, Αλεξάνδρου v. Edward

(2013)1 Α.Α.Δ. 2387), τονίζοντας την υποχρέωση των Δικαστηρίων για αυτεπάγγελτη προσθήκη των αναγκαίων διαδίκων. Η Δ.25, προβλέπουσα την τροποποίηση των δικογράφων ως ισχύει για τις αγωγές που έχουν καταχωρηθεί πριν το 2015 (βλέπε Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014), έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Συνοψίζοντας τις αρχές που καθιερώθηκαν μέσα από τη σχετική νομολογία αναφορικά με την εφαρμογή της Δ.25, (Βλ. ενδεικτικά
(1)Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426,
(2)Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. 990,
(3)Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704,
(4)Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., 11) προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επιβάλλεται, ως θεμελιακή αρχή, ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε, ως καθοριστικούς στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Έχοντας μελετήσει τους λόγους ένστασης, χωρίς να υποβαθμίζεται οποιοσδήποτε από αυτούς, προκύπτει, από τα νομολογηθέντα, πως τα καίρια ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο τα τρία πρόσωπα των οποίων ζητείται η προσθήκη ως Εναγομένων - νέων διαδίκων, είναι αναγκαίοι διάδικοι, αν υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση και αν η αίτηση των Αιτητών διαπνέεται εμφανώς από κακή πίστη ή αν η όποια βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση μπορεί ή όχι να αποζημιωθεί χρηματικά. Σ' αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνονται οι ενστάσεις πρόσθετα με τις θέσεις του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 2 για περιφρόνηση της διαδικασίας ή την κατάχρηση αυτής. Μελετώντας την ουσία της προτιθέμενης τροποποίησης προκύπτει ξεκάθαρα πως οι Αιτητές επιχειρούν να προσθέσουν ως Εναγόμενους - νέους διάδικους ακόμη τρία πρόσωπα τα οποία θεωρούν ως αναγκαίους διάδικους. Με δεδομένη τη φύση της απαίτησης των Αιτητών, με την οποία αξιώνουν διάταγμα κατεδάφισης οικοδομημάτων επί του τεμαχίου 742, και με βάση την προσφερθείσα προς υποστήριξη της επίδικης Αίτησης μαρτυρία, η οποία δεν αμφισβητείται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι τα τρία πρόσωπα είναι όντως εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες μαζί με τον Εναγόμενο αρ. 1 επί του τεμαχίου 742, κρίνεται ότι τα τρία πρόσωπα καθίστανται αναγκαίοι διάδικοι, με την έννοια ότι δεν θα ήταν δυνατό, αν πετύχει η αξίωση των Αιτητών, να εκδοθεί διάταγμα κατεδάφισης της περιουσίας τους χωρίς αυτοί να ακουστούν ή να υπερασπιστούν τα όποια δικαιώματα τους. Επομένως υπό αυτή την έννοια η προσθήκη τους είναι απαραίτητη δεδομένης της βάσης της αγωγής και του ενδεχόμενου επηρεασμού των δικαιωμάτων τους (βλέπε Αλεξάνδρου ν. Edward, ανωτέρω). Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, προκύπτει άλλωστε από το φάκελο της υπόθεσης, πως η ακρόαση της παρούσας αγωγής είχε προγραμματιστεί αρκετές φορές στο παρελθόν και αναβλήθηκε για λόγους που σχετίζονται με την έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου αλλά και με αιτήματα των διαδίκων, περιλαμβανομένου αιτήματος εξαιτίας Αίτησης Τροποποίησης, ημερομηνίας 28.03.2016, που καταχώρησε ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1 εξ΄ ου και η καταχώρηση εκ μέρους του τροποποιημένης Υπεράσπισης στις 12.05.
  5. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση, η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε κατά τα μέσα Νοεμβρίου και αρχές Δεκεμβρίου 2017 όταν υποβλήθηκαν αιτήσεις έρευνας στο Κτηματολόγιο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου
  6. Η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε στις 08.12.
  7. Βέβαια εδώ επισημαίνεται πως από το Μάϊο του 2016 οπότε καταχωρήθηκε η τροποποιημένη Υπεράσπιση του Εναγόμενου αρ. 1 (βλέπε παράγραφος 4 Υπεράσπισης) γίνεται μνεία για υπόλοιπους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες στο τεμάχιο
  8. Εδώ προφανώς οι Αιτητές ελέγχονται πως δε ενήργησαν άμεσα ή αντιλήφθηκαν άμεσα την ανάγκη για προσθήκη διαδίκων. Παραμένει ωστόσο να αποφασιστεί από το Δικαστήριο αν αυτή τους η συμπεριφορά είναι ορθό και δίκαιο να έχει καταλυτική σημασία στην έκβαση της επίδικης Αίτησης. Η ύπαρξη κάποιας καθυστέρησης από το χρόνο που θα έπρεπε να προκύψει η αναγκαιότητα για τροποποίηση (ήτοι μετά την τροποποιημένη Υπεράσπιση) μέχρι την καταχώρηση της επίδικης Αίτησης είναι δεδομένη. Το ερώτημα που τίθεται ωστόσο είναι αν μπορεί να γίνει λόγος για υπέρμετρη καθυστέρηση συνοδευόμενη από εμφανή κακή πίστη. Στην υπόθεση Νικολάου v. Μιλτιάδους
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005, το Εφετείο απεφάνθη πως, όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα διαδίκου από του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα, με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Ερχόμενο το Δικαστήριο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ειδικότερα αναφορικά με τη θέση και το σχετικό λόγο ένστασης του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 2, περί κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Η ενάσκηση δικονομικού δικαιώματος από μόνη της, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση, χωρίς να συνοδεύεται από άλλες ενέργειες ή παράλληλα διαβήματα προς την επίτευξη αλλότριων, προς τη δικαστική διαδικασία, σκοπών, δεν δύναται να στοιχειοθετήσει κατάχρηση διαδικασίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί, από τα δεδομένα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι επιχειρείται παράκαμψη προβλεπόμενης διαδικασίας. Οι λόγοι ένστασης (γ) εκ μέρους του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, και (ε) εκ μέρους του Καθ΄ ου η Αίτηση 2, επίσης απορρίπτονται και δεν γίνονται αποδεκτοί, καθότι επιχειρείται τοποθέτηση του Δικαστηρίου επί της ουσιαστικής πτυχής προτιθέμενης προδικαστικής ένστασης περί παραγραφής, από τους προτιθέμενους νέους διάδικους, γεγονός απαράδεκτο σ΄ αυτό το στάδιο, αφού θα προδικαζόταν η θέση του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραγραφής, και μάλιστα στην απουσία ακρόασης των διαδίκων αλλά και χωρίς να βρίσκεται τέτοιο ζήτημα ενώπιον του, ως επίδικο (βλέπε υπόθεση ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΑΡΑΚΕΛΙΑΝ v.
  1. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ MARFIN ΛΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, ECLI:CY:AD:2016:A87, Πολιτική Έφεση 51/2012, 11.02.2016). Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης αφορούν την ουσία της επίδικης Αίτησης και θα ληφθούν υπόψη του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς την έγκριση ή απόρριψη της επίδικης Αίτησης. Προχωρώντας στην ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνονται υπόψη και συνυπολογίζονται τα ακόλουθα:
  2. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
  3. Η καθυστέρηση στην καταχώριση της επίδικης Αίτησης από την καταχώρηση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1, παρά το ότι πρόκειται για πολύ παλαιά υπόθεση, δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ΄ων η Αίτηση. Η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση για πρόκληση ζημιάς που δεν αποζημιώνεται χρηματικά παρέμεινε θεωρητική χωρίς πρόταξη συγκεκριμένων καθοριστικά αρνητικών συνεπειών στα ουσιαστικά ή δικονομικά δικαιώματα τους.
  4. Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ή τη μαρτυρία των Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν δικαιολογείται, με ασφάλεια, συμπέρασμα για ύπαρξη κακής πίστης και μάλιστα εμφανούς, στην καταχώρηση της επίδικης Αίτησης, εκ μέρους των Αιτητών. Το εγχείρημα για τροποποίηση εκ μέρους των Αιτητών, έστω και μετά που η αγωγή είχε προγραμματιστεί για ακρόαση, μεσολαβούσης της Τροποποιημένης Υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1, δεν κρίνεται, από μόνο του, ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση εμφανούς κακής πίστης.
  5. Δεν μεταβάλλεται ο χαρακτήρας της αγωγής. Επιπρόσθετα όλων των πιο πάνω, το Δικαστήριο ξεκαθαρίζει πως ουδόλως παραγνωρίζει την όποια καθυστέρηση υπήρξε αλλά και την περαιτέρω αναμενόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, εξαιτίας της τροποποίησης, (κάποια καθυστέρηση άλλωστε προκλήθηκε λόγω της τροποποίησης που ζήτησε και πέτυχε ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1) η οποία όμως κρίνεται πως δεν προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί και δη, με την επιδίκαση εξόδων. Περαιτέρω, ενόψει της μη στοιχειοθέτησης συμπεράσματος, ότι η επίδικη Αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη, το Δικαστήριο κρίνει πως νομιμοποιείται στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, ώστε να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα και όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Η αναγκαιότητα προσθήκης των νέων διαδίκων ως ένας εκ των καθοριστικών παραγόντων που συνυπολογίζονται για την παρούσα Αίτηση θα πρέπει να κυριαρχήσει επί των υπόλοιπων παραγόντων, κυρίως έναντι του παράγοντα της καθυστέρησης αποζημιώνοντας τους Καθ΄ ων η Αίτηση με έξοδα, καθ΄ ότι δεν προέκυψε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι με την έγκριση της επίδικης Αίτησης θα επέλθουν καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα των τελευταίων. Τέλος, σημειώνεται ότι ουδόλως έχουν παραγνωριστεί τα νομολογηθέντα στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.03.
  6. Κρίνεται πως πέραν των άλλων παραγόντων, οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση ώστε να απορριφθεί το αίτημα τροποποίησης, λειτούργησε καθοριστικά η αντίληψη ότι η καθυστέρηση που δημιουργήθηκε αλλά και που θα επερχόταν, θα επηρέαζε καταλυτικά τα δικαιώματα των Εφεσιβλήτων ενόψει της ύπαρξης προσωρινού διατάγματος το οποίο επιδρούσε επί των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου 1 - Εναγόμενου 1 μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης, παρά την προσθήκη διαδίκων - ως Εναγόμενων 2 - 13 και σε μεγάλο αριθμό από αυτούς δεν είχε επιδοθεί ακόμη η αγωγή με αποτέλεσμα, αν εγκρινόταν η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, θα επερχόταν αργοπορία και εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Κρίθηκε, συνεπώς, πως ήταν προσφορότερο «τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών». Διαπιστώνεται εύκολα πως τέτοιες συνθήκες και περιστατικά δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση, και ούτε είναι δυνατό να γίνεται λόγος για δυνατότητα εκδίκασης των επίδικων ζητημάτων σε άλλη ξεχωριστή αγωγή δεδομένης της πρόνοιας της Δ.9 κ.10 με την οποία προβλέπεται η αποφυγή τέτοιας εξέλιξης. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει και η επίδικη Αίτηση εγκρίνεται ως τα αιτητικά Α και Β. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης Αίτησης, είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον τους και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθούν από τους Αιτητές εντός 10 ημερών από σήμερα. Υπερασπίσεις από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και τον Εναγόμενο αρ. 3 εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Μετά την επίδοση του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης στους νέους διάδικους - Εναγόμενους 4, 5 και 6 να ακολουθηθούν οι προθεσμίες των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει του ότι πρόκειται για πολύ παλαιά υπόθεση η αγωγή ορίζεται για οδηγίες και παρακολούθηση από το Δικαστήριο στις 28.03.2018 η ώρα 09:00 π.μ.. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΓΑ/ΜΙ Subject : Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Ε/Υ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.