Χάρη Φωτίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής: 1239/2010, 6/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1239/2010 Μεταξύ: Χάρη Φωτίου, από την Πάφο Ενάγοντα - και -
- Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα
- Λαμπριανίδη Χριστάκη, από την Πάφο
- Λοΐζου Λοΐζου, από την Πάφο
- Γεώργιου Γεωργίου, από την Πάφο
- Κυριάκου Αντωνίου, από την Πάφο
- Ανδρέα Βασιλείου, από την Πάφο Εναγόμενων ------------------------------ Αίτηση έρευνας, ημερομηνίας 6.2.2017 Ημερομηνία: 6.2.2018 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - αιτητή: κα Πολυδώρου για κ. Αλεξάνδρου Για εναγόμενη 1 - καθ' ης η αίτηση: κ. Ερωτοκρίτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας καταχώρησε την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, μέσω του δικηγόρου κ. Αλέξανδρου Αλεξάνδρου. Ο συνάδελφος που είχε επιληφθεί της αγωγής, στις 7/6/2016, μετά από ακρόαση εξέδωσε απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων 1 μέχρι 5, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, για το ποσό των €2.000,00, με νόμιμο τόκο, από 19/4/2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον «..δικηγορικά έξοδα..», όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην ανάλογη κλίμακα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Με την ίδια απόφαση, η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 6 απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ του και εναντίον του ενάγοντα, επίσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση του εναγόμενου 5 απορρίφθηκε, χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Ο ενάγοντας, στις 6/2/2017 καταχώρησε εναντίον της εναγόμενης Δημοκρατίας την παρούσα αίτηση, την οποία επέδωσε στη Γενική Λογίστρια. Με αυτή, μεταξύ άλλων ζητά την έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους της Δημοκρατίας και των εξόδων, τα οποία, ως έχουν υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο ανέρχονται στο ποσό των €5.165,00, με τόκο 5,5% το χρόνο, από 19/4/2010 μέχρι 31/12/2014 και 4% το χρόνο, από 1/5/2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €4.908,
- Ο Γενικός Εισαγγελέας, εκ μέρους της εναγόμενης Δημοκρατίας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση η οποία εδράζεται σε 11 λόγους. Ό,τι ενδιαφέρει είναι ο 8ος λόγος ένστασης, ο οποίος ακολουθεί αυτούσιος: «Το ποσό της απόφασης ήτοι 2.456,42 Ευρώ έχει εμβαστεί στον Ενάγοντα σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 07/06/2016 και ακολούθως διευθετήθηκε με συμψηφισμό την 05/09/2016 για οφειλές του Ενάγοντα προς το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος δυνάμει του Νόμου περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Ν. 38(Ι)/2014, άρθρο 13, ενώ το ποσό των 7.383.32 Ευρώ το οποίο αντιπροσωπεύει τα Δικηγορικά έξοδα, έχει διευθετηθεί με συμψηφισμό την 05/09/2016 για οφειλές του Δικηγόρου του Ενάγοντα Αιτητή προς το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος δυνάμει του Νόμου περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Ν. 38(Ι)/2014, άρθρο 13.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του λειτουργού λογιστηρίου στο λογιστήριο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας, Βαρνάβα Βαρνάβα, ο οποίος, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Με την παράγραφο 3 ισχυρίζεται ότι στις 27/7/2016 δόθηκαν οδηγίες προς το λογιστήριο της Νομικής Υπηρεσίας για διευθέτηση πληρωμής των δικηγορικών εξόδων στο δικηγόρο του ενάγοντα (βλ. το τεκμήριο 2, οι εν λόγω οδηγίες). Με την παράγραφο 4 επαναλαμβάνει το περιεχόμενο του παραπάνω λόγου ένστασης. Με την παράγραφο 5 ισχυρίζεται ότι κατά την ημερομηνία πληρωμής των δικηγορικών εξόδων προς το δικηγόρο του ενάγοντα κ. Αλέξανδρο Αλεξάνδρου προέκυψε από έλεγχο του συστήματος οφειλετών προς την Κυπριακή Δημοκρατία, ότι ο κ. Αλεξάνδρου είχε οφειλές προς τη Δημοκρατία, σύμφωνα με την κατάσταση οφειλών που εκδόθηκε, ημερομηνίας 2/9/2016 (βλ. το τεκμήριο 3, η εν λόγω κατάσταση.) Στην παράγραφο 6 της ένορκης του δήλωσης, ο μάρτυρας αναφέρει τα ίδια ακριβώς και για τον ενάγοντα (τεκμήριο 4, η σχετική κατάσταση οφειλών του ενάγοντα). Κατά την ακρόαση της αίτησης την 1/2/2018, το περιεχόμενο του 8ου λόγου ένστασης (ανωτέρω) δηλώθηκε ως παραδεκτό. Ακολούθως, κατόπιν συμφωνίας των μερών προσδιορίστηκε ως μόνο επίδικο θέμα που καλούμε να επιλύσω, το εξής: εάν ο συμψηφισμός του ποσού εξόδων της αγωγής με τις οφειλές του δικηγόρου του ενάγοντα στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, δυνάμει του άρθρου 13 του περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Νόμου 38(Ι)/2014, είναι νόμιμος ή παράνομος. Συμφωνήθηκε ακόμη, ότι σε περίπτωση που κριθεί παράνομος ο συμψηφισμός, εναντίον της εναγόμενης Δημοκρατίας, θα εκδοθεί διάταγμα πληρωμής του ποσού εξόδων της αγωγής καθώς και των εξόδων της παρούσας αίτησης, εντός ενός μηνός από την έκδοση της απόφασης. Παρατηρώ τα εξής: Το άρθρο 13 του περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Νόμου του 2014 (Ν. 38(Ι)/14)(στο εξής «Ο Νόμος»), με πλαγιότιτλο «Συμψηφισμός εσόδων και εξόδων.» προνοεί ότι: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου και τηρουμένων των διατάξεων του εκάστοτε ισχύοντος περί Προϋπολογισμού Νόμου, ο Γενικός Λογιστής δύναται, κατά την κρίση του, κατά τη διενέργεια οποιασδήποτε πληρωμής προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο να αποκόπτει οφειλόμενα ποσά προς οποιοδήποτε οικονομικό φορέα ή προς άλλο ειδικό ταμείο: Νοείται ότι, ο Γενικός Λογιστής, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, δύναται να ζητά και να λαμβάνει από οποιοδήποτε οικονομικό φορέα ή ειδικό ταμείο πληροφορίες και στοιχεία για σκοπούς εφαρμογής του παρόντος άρθρου.» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου: ««οικονομικός φορέας» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί της Δημοσιονομικής Ευθύνης και του Δημοσιονομικού Πλαισίου Νόμο·» Κατά το ίδιο άρθρο: ««οφειλόμενα ποσά» σημαίνει τα ποσά που οφείλονται προς οποιοδήποτε οικονομικό φορέα ή οντότητα Γενικής Κυβέρνησης, τα οποία θεωρούνται τα τελικά ή βεβαιωμένα ποσά, αναφορικά με τα οποία έχουν εξαντληθεί όλες οι διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες για τον καθορισμό τους ·» Σύμφωνα με το άρθρο 2
(1)του περί της Δημοσιονομικής Ευθύνης και του Δημοσιονομικού Πλαισίου Νόμου του 2014 (Ν. 20(Ι)/14): «
(1)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου - .... «οικονομικός φορέας» σημαίνει τα υπουργεία, τα τμήματα, τους φορείς συνταγματικών εξουσιών και υπηρεσιών και τα ανεξάρτητα γραφεία, που περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό της Δημοκρατίας· «οντότητα Γενικής Κυβέρνησης» σημαίνει ταμείο, Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που περιλαμβάνεται στην Κεντρική Κυβέρνηση ή άλλη οντότητα, η οποία περιλαμβάνεται στη Γενική Κυβέρνηση, εκτός από τους οικονομικούς φορείς και τις Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης· ....» Η ερμηνεία του άρθρου 13 του Νόμου, κάθε άλλο παρά δύσκολη μπορεί να θεωρηθεί. Κατά τη γνώμη μου είναι η εξής: Παρέχεται διακριτική εξουσία στο Γενικό Λογιστή, όπως κατά τη διενέργεια οποιασδήποτε πληρωμής προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο, αποκόπτει οφειλόμενα από το φυσικό ή αναλόγως νομικό πρόσωπο ποσά - δηλαδή, ποσά που οφείλονται προς οποιοδήποτε οικονομικό φορέα ή οντότητα Γενικής Κυβέρνησης, τα οποία θεωρούνται τα τελικά ή βεβαιωμένα ποσά, αναφορικά με τα οποία έχουν εξαντληθεί όλες οι διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες για τον καθορισμό τους - προς οποιοδήποτε οικονομικό φορέα ή άλλο ειδικό ταμείο. Τα οφειλόμενα ποσά θεωρούνται ότι οφείλονται σε οικονομικό φορέα, εάν οφείλονται σε υπουργεία, τμήματα, στους φορείς συνταγματικών εξουσιών και υπηρεσιών και τέλος, στα ανεξάρτητα γραφεία που περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό της Δημοκρατίας. Παρατηρώ τα εξής: Αναμφίβολα, το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος αποτελεί «οικονομικό φορέα» τη παραπάνω εννοία. Με αυτό δεδομένο, οι οφειλές του δικηγόρου του ενάγοντα κ. Αλεξάνδρου προς το συγκεκριμένο Τμήμα αποτελούν «οφειλόμενα ποσά» τη εννοία και πάλιν του Νόμου. Στο ερώτημα, κατά πόσο ο Γενικός Λογιστής, σε εφαρμογή του άρθρου 13 του Νόμου, απέκοψε νόμιμα τα έξοδα της παρούσας αγωγής, συμψηφίζοντάς τα με τις οφειλές του κ. Αλεξάνδρου προς το Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, παρατηρώ και πάλιν τα εξής: Η δυνατότητα απάντησης εκ μέρους μου στο εγερθέν ερώτημα συναρτάται απόλυτα με το νομικό χαρακτηρισμό και τη φύση της παραπάνω ενέργειας του Γενικού Λογιστή, υπό την εξής έννοια: εάν η εν λόγω ενέργεια του Γενικού Λογιστή ήθελε θεωρηθεί ατομική διοικητική πράξη είναι σαφές, πως δεν παρέχεται στο παρόν Δικαστήριο, που είναι Δικαστήριο πολιτικής δικαιοδοσίας, δικαιοδοσία ελέγχου της εγκυρότητάς της. Αυτό, επειδή, αποκλειστική δικαιοδοσία ελέγχου της εγκυρότητας των ατομικών διοικητικών πράξεων σύμφωνα με το Άρθρο 146 του Συντάγματος παρέχεται σε πρώτο βαθμό στο Διοικητικό Δικαστήριο. Η σχετική προσφυγή μπορεί να ασκηθεί μόνο από κάθε πρόσωπο του οποίου προσβάλλεται ευθέως το προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον από την ατομική διοικητική πράξη και θα πρέπει να ασκηθεί εντός 75 ημερών από την ημέρα δημοσίευσης της διοικητικής πράξης ή, σε περίπτωση μη δημοσίευσής της, από την ημέρα που αυτή περιήλθε σε γνώση του επηρεαζόμενου προσφεύγοντος. Στο ερώτημα, κατά πόσο η ενέργεια του Γενικού Λογιστή, σε εφαρμογή του άρθρου 13 του Νόμου, να συμψηφίσει τα έξοδα της παρούσας αγωγής με τις οφειλές του δικηγόρου του ενάγοντα στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, αποτελεί ατομική διοικητική πράξη, απαντώ καταφατικά. Ο Γενικός Λογιστής, με βάση το Άρθρο 126 3. του Συντάγματος είναι μόνιμος δημόσιος υπάλληλος της Δημοκρατίας, δηλαδή αποτελεί όργανο της δημόσιας διοίκησης ή λειτουργίας. Η επί του προκειμένου νομική ενέργειά του, σε εφαρμογή του άρθρου 13 του Νόμου αποτελεί έκφραση της βούλησής του ως οργάνου της διοίκησης και, για ό,τι μας ενδιαφέρει αφορά τόσο το δικηγόρο του ενάγοντα όσο και τον ίδιο τον ενάγοντα, ο οποίος θεωρεί ότι ο Γενικός Λογιστής δε νομιμοποιόταν να προβεί στη συγκεκριμένη ενέργεια και τούτο, επειδή - όπως είναι η θέση - τα επιδικασθέντα έξοδα της παρούσας αγωγής επιδικάστηκαν προς όφελός του ως επιτυχόντα διαδίκου και όχι προς όφελος του δικηγόρου του, για να έχει δικαίωμα ο Γενικός Λογιστής να τα αποκόψει και συμψηφίσει με τις οφειλές του τελευταίου στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος. Με αυτό δεδομένο, η επίμαχη ενέργεια του Γενικού Λογιστή, ως ατομική διοικητική πράξη περιβάλλεται με το τεκμήριο της νομιμότητας, το οποίο, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα του Α. Ι. Τάχου «Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο», δεύτερη έκδοση
(1988), σελ. 329 αποβλέπει στην ασφάλεια του διοικητικού δικαίου, δηλαδή, διασφαλίζει τη σταθερότητα των έννομων σχέσεων μεταξύ δημόσιας διοίκησης και διοικουμένων. Το τεκμήριο της νομιμότητας, προστίθεται, σημαίνει ότι οι διοικητικές πράξεις παράγουν αποτελέσματα, δηλαδή, όλες τις συνέπειες της νόμιμης πράξης, εφόσον δεν ανακληθούν διοικητικά ή ακυρωθούν δικαστικά. Σύμφωνα πάντοτε με το ίδιο σύγγραμμα, το τεκμήριο της νομιμότητας έχει την έννοια ότι η δημόσια διοίκηση τεκμαίρεται ενεργούσα νόμιμα, εφόσον δεν αποδεικνύεται το αντίθετο. Στην περίπτωσή μας, το αντίθετο καθώς ήδη έχει αναφερθεί θα μπορούσε να αποδειχθεί μόνο με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, το οποίο σύμφωνα με το Άρθρο 146
- του Συντάγματος έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει σε πρώτο βαθμό «επί πάσης προσφυγής υποβαλλομένης κατ' αποφάσεως, πράξεως ή παραλείψεως οιουδήποτε οργάνου, αρχής ή προσώπου ασκούντων εκτελεστικήν ή διοικητικήν λειτουργίαν επί τω λόγω ότι αυτή είναι αντίθετος προς τας διατάξεις του Συντάγματος ή τον νόμον ή εγένετο καθ' υπέρβασιν ή κατάχρησιν της εξουσίας της εμπεπιστευμένης εις το όργανον ή την αρχήν ή το πρόσωπον τούτο.» Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω κατά πόσο ο ενάγοντας υπόβαλε τέτοια προσφυγή, κατά της ενέργειας του Γενικού Λογιστή να συμψηφίσει τα έξοδα της παρούσας αγωγής με τις οφειλές του δικηγόρου του στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος και αν ναι, ποιο ήταν το αποτέλεσμα της προσφυγής. Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι ο ενάγοντας δεν ισχυρίζεται ότι υπόβαλε τέτοια προσφυγή θεωρώ πως δεν υπόβαλε. Με αυτό δεδομένο, η επίμαχη ενέργεια του Γενικού Λογιστή, τεκμαίρεται καθ' όλα νόμιμη και παράγει όλες τις συνέπειες της νόμιμης πράξης και τούτο, επειδή, ούτε ανακλήθηκε μα ούτε και ακυρώθηκε δικαστικά από το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο που είναι το Διοικητικό Δικαστήριο. Για να συνεχίσω, ο ενάγοντας θα μπορούσε να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146
- του Συντάγματος και να αξιώσει την καταβολή των επιδικασθέντων εξόδων στην παρούσα αγωγή, μόνο σε περίπτωση που ασκούσε προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο κατά της επίδικης ενέργειας/πράξης του Γενικού Λογιστή και η προσφυγή του γινόταν αποδεκτή, με κήρυξη ως άκυρης της εν λόγω ενέργειας/πράξης και παρ' όλα αυτά, η αξίωσή του δεν ικανοποιείτο από το Γενικό Λογιστή, ο οποίος προέβη στην άκυρη και παράνομη ενέργεια/πράξη. Προφανώς, αυτό δεν έγινε, επομένως, η ενέργεια του Γενικού Λογιστή να αποκόψει τα επιδικασθέντα έξοδα της παρούσας αγωγής και να τα συμψηφίσει με τις οφειλές του δικηγόρου του ενάγοντα στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, ως ατομική διοικητική πράξη - για να επαναλάβω - τεκμαίρεται καθ' όλα νόμιμη και παράγει όλες τις συνέπειες της νόμιμης πράξης, χωρίς να παρέχεται στο παρόν Δικαστήριο, δικαιοδοσία ελέγχου της νομιμότητας και εγκυρότητάς της. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου και λαμβάνοντας υπόψη ότι αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης έρευνας, κατόπιν συμφωνίας των μερών κατά την ημέρα ακρόασης της αίτησης αποτελεί μόνο το ποσό των επιδικασθέντων εξόδων της παρούσας αγωγής, το οποίο αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι διευθετήθηκε από το Γενικό Λογιστή, στις 5/9/2016, με συμψηφισμό του με τις οφειλές του δικηγόρου του ενάγοντα στο Τμήμα Φόρου Εισοδήματος, δυνάμει του άρθρου 13 του περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Νόμου 38(Ι)/2014, η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα παρατηρώ τα εξής: Επειδή η αίτηση, από μια απλή αίτηση έρευνας, ως έχει καταχωρηθεί, εν τέλει πήρε τελείως διαφορετική τροπή, ιδιαίτερα υπό το φως των νομικών λόγων για την οποία απέτυχε, γεγονός το οποίο, τουλάχιστον για το παρόν Δικαστήριο την καθιστά πρωτότυπη, θεωρώ ότι η πλέον ορθή και δίκαιη διαταγή ως προς τα έξοδά της είναι όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της. Αναφορικά λοιπόν με τα έξοδα της αίτησης, διαταγή ως ανωτέρω. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση έρευνας - ατομική διοικητική πράξη.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο