← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΡΓΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3401/13, 7/2/2018

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΡΓΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3401/13, 7/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A32 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3401/13 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και

  1. ΑΡΓΥΡΟΥ ΑΡΓΥΡΗΣ, εκ Πάφου
  2. ΑΡΓΥΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ, εκ Πάφου Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24.05.2017 Ημερομηνία: 07.02.2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Χρ. Σιμιλλίδης Για Ενάγοντες/Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Αθανασία Μιχαήλ για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 αφορά (α) ποσό €23.817,46 πλέον τόκους προς 13% ετησίως επί του ποσού των €22.804,56 από 07.11.2013 μέχρι εξόφλησης, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων στις 30.
  3. και 31.12 εκάστου έτους μέχρι εξόφλησης, και (β) ποσό CHF227.397,08 πλέον τόκους προς 13% επί ποσού CHF217.688,33 και/ή το αντίστοιχο σε ευρώ κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης, από 07.11.2013 μέχρι εξόφλησης, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων στις 30.6 και 31.12 εκάστου έτους, μέχρι εξοφλήσεως, δυνάμει δύο συμφωνιών παραχώρησης δανείου και/ή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες κατ' ισχυρισμό, παρασχέθηκαν στους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 με εξασφαλίσεις 4 υποθηκών, ήτοι Υ3115/05, Υ3110/2005, Υ5407/06 και Υ6740/08 καθώς και εκχώρηση δικαιωμάτων απορρεόντων από δύο ασφαλιστικά συμβόλαια. Ζητούνται ως εκ τούτου διατάγματα εκποίησης των ακινήτων στη βάση των υποθηκών που παραχωρήθηκαν. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 με κοινή Υπεράσπιση, καταχωρηθείσα στις 30.04.2014, αρνούνται την απαίτηση των Εναγόντων παρ΄ ότι αποδέχονται ότι υπέγραψαν για την παραχώρηση σ΄ αυτούς δανείων, αρνούνται όμως τη νομιμότητα και/ή την εγκυρότητα των συμφωνιών και ισχυρίζονται, ότι οι Ενάγοντες χρέωσαν αυθαίρετα και χωρίς τη συγκατάθεσή τους τα διεκδικούμενα ποσά με υπερχρεώσεις τόκων και/ή παράνομους ανατοκισμούς. Ανεξάρτητα των προαναφερόμενων ισχυρισμών, οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ισχυρίζονται ακόμη ότι οι Ενάγοντες τους εξανάγκασαν να υπογράψουν τις επίδικες συμφωνίες δανείων και/ή τις συμβάσεις υποθηκών των οποίων αμφισβητούν την εγκυρότητα, για τους λόγους που παραθέτουν στην Υπεράσπιση τους. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν αίτηση ημερομηνίας 24.05.2017, (στο εξής η επίδικη Αίτηση), ζητώντας τα ακόλουθα διατάγματα:
  4. Διάταγμα το οποίο να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων, ως ακολούθως: (Α) Δια της προσθήκης στο Προοίμιο μετά την Έκθεση Υπερασπίσεως των λέξεων «και Ανταπαίτηση». (Β) Τροποποίηση της Υπεράσπισης των Αιτητών - Εναγομένων όπως στην συνέχεια αναφέρεται: Προσθήκη των υποπαραγράφων 7Η και 7Θ στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης ως εξής: 7Η) Οι Ενάγοντες παρείχαν στους Εναγόμενους πολύπλοκα χρηματοοικονομικά μέσα υπό την μορφή δανείων και ή τραπεζικών διευκολύνσεων σε ξένο συνάλλαγμα ή/και σε άλλη μορφή, που λόγω των χαρακτηριστικών τους ή και της μετατρεψιμότητάς τους και/ή τω συναλλαγματικών διακυμάνσεων, εμπεριείχαν κίνδυνους οι οποίοι δεν ήταν κατανοητοί από τους Εναγόμενους και ενώ είχαν καθήκον παροχής συμβουλής παρέλειψαν να παρέχουν σ΄ αυτούς την αναγκαία συμβουλή αναφορικά με τους κινδύνους που αναλάμβαναν και/ή τους συμβούλευσαν εσφαλμένα και/ή οι Ενάγοντες δεν είχαν κατάλληλα προσοντούχους και/ή διαπιστευμένους συμβούλους για την παροχή στους Εναγόμενους την δέουσα υπό τις περιστάσεις συμβουλή και/ή καθοδήγηση. 7(Θ) Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται τα ποσά που περιλαμβάνει στην αξίωση της καθώς αναφέρεται σε ξένο νόμισμα (Ελβετικά Φράγκα) και/ή δεν αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης η χρονική περίοδος κατά την οποία θα πρέπει να υπολογισθεί η αξία του ξένου νομίσματος σε σχέση με το εθνικό νόμισμα το ευρώ. Η αποπληρωμή του δανείου πρέπει να γίνει με την αρχική ισοτιμία εκταμίευσης και οι αντίθετες απαιτήσεις των Εναγόντων αντιβαίνουν την νομοθεσία και/ή συνιστά ποινική ρήτρα και/ή ενέχει το στοιχείο ποινικής ρήτρας και παραβαίνει τον Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο. (Γ) Με την προσθήκη των λέξεων «δηλώσεις εκχώρησης της ασφάλειας ζωής τη Εναγομένης 2, της ασφάλειας πυρός και σεισμού των Εναγομένων τις» μετά την τρίτη γραμμή της παραγράφου 8 Α) της Έκθεσης Υπεράσπισης. (Δ) Με την προσθήκη παραγράφου 13 μετά την παρ. 12 της Ε/Υ ως εξής: ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ α. Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου την οποία θα αναγνωρίζεται ότι σε περίπτωση που αποδειχθεί οιανδήποτε οφειλή των Εναγομένων θα πρέπει να υπολογισθεί βάση της ισοτιμίας και/ή τιμή συναλλάγματος του Ελβετικού Φράγκου έναντι του ευρώ που ίσχυε κατά τον χρόνο σύναψης του δανείου, δηλαδή κατά ή περί 6/11/06 και/ή κατά τον χρόνο εκταμίευσης του δανείου και ότι τυχόν περί του αντιθέτου αποφάσεις της Ενάγουσας και/ή πρόνοιες στην συμφωνία δανείου είναι παράνομες και/ή καταχρηστικές και συνεπώς άκυρες και/ή επιβλήθηκαν λόγω εκμετάλλευσης της θέσης ισχύος στην οποία βρίσκονταν οι Εναγόμενοι έναντι των Εναγόντων. β. Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία θα αναγνωρίζεται ότι κατά τον χρόνο πληρωμής και/ή την ημερομηνία καταβολής των δόσεων του δανείου ημερομηνίας 6/11/06 θα ισχύει η ισοτιμία του Ελβετικού Φράγκου και/ή τιμή συναλλάγματος έναντι του ευρώ κατά τον χρόνο σύναψης του δανείου και όχι κατά τον χρόνο και/ή την ημερομηνία πληρωμής και/ή καταβολής των δόσεων και ότι τυχόν περί του αντιθέτου αποφάσεις της Ενάγουσας και/ή πρόνοιες στην συμφωνία δανείου είναι παράνομες και/ή καταχρηστικές και συνεπώς άκυρες και/ή επιβλήθηκαν λόγω εκμετάλλευσης της θέσης ισχύος στην οποία βρίσκονταν οι Εναγόμενοι έναντι των Εναγόντων. γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι συμφωνίες δανείου, οι ενυπόθηκες εγγυήσεις της Εναγομένης 2 και οι δηλώσεις υποθηκεύσεως ακινήτων Υ3111/05 ημερ. 31/8/05, Υ3110/05 ημ. 31/8/2005, Υ5407/06 ημερ. 8/11/2006 και Υ6740/08 ημερ. 17/12/2008 είναι παράνομες, άκυρες ή και ανεφάρμοστες ή και ανυπόστατες για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω στην έκθεση υπερασπίσεως. δ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι δηλώσεις εκχώρησης της ασφάλειας πυρός και σεισμού των Εναγομένων καθώς και της εκχώρησης της ασφάλειας ζωής της Εναγομένης 2 προς την Ενάγουσα είναι παράνομες, άκυρες ή και ανεφάρμοστες ή και ανυπόστατες για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω στην έκθεση υπερασπίσεως.
  5. Διάταγμα όπως τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. Η επίδικη Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αργύρη Αργυρού - Αιτητή 1, εξουσιοδοτημένου και από την Αιτήτρια 2 για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τον Αιτητή 1, κατά την προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση διαφάνηκε ότι τα δικόγραφα των Αιτητών δεν αποκαλύπτουν επ΄ ακριβώς τη φύση των ενεργειών των Εναγόντων και είναι αναγκαίο να αναγραφούν για σωστή και δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. Ειδικότερα παρ΄ ότι είναι ήδη δικογραφημένη η θέση των Αιτητών ότι οι συμφωνίες και οι υποθήκες είναι παράνομες και άκυρες, εκ παραδρομής δεν ζητείται με ανταπαίτηση η σχετική δήλωση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ζητείται, με την αιτούμενη τροποποίηση, να εξειδικευθούν οι παράνομες ενέργειες των Εναγόντων αναφορικά με το ζήτημα της χρηματοδότησης σε ελβετικά φράγκα. Κατ΄ επέκταση οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης και υποβάλλονται με καλή πίστη. Οι Ενάγοντες (στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση) προβάλλουν ένσταση στην επιτυχία της επίδικης Αίτησης εγείροντας τους ακόλουθους λόγους, (οι οποίοι παρατίθενται αυτούσιοι): "
  6. Η παρούσα Αίτηση αντιβαίνει και/ή γίνεται κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της πρακτικής του Δικαστηρίου και/ή δεν πληροί τις νομικές προϋποθέσεις και/ή είναι ανεπίτρεπτη.
  7. Η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας, (abuse of the process of the Court).
  8. Με την παρούσα αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων θα υπάρξει έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας και/ή κατασπατάληση του δικαστικού χρόνου.
  9. Η αίτηση για τροποποίηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και με την οποία ζητείται ουσιαστική τροποποίηση του υφιστάμενου δικογράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων με νέο δικόγραφο Υπεράσπισης, στο οποίο θα υπάρχει και ανταπαίτηση εναντίον της Ενάγουσας.
  10. Η παρούσα αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους των Εναγομένων, αλλά γίνεται με απώτερο σκοπό να προκληθεί περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας Αγωγής και γίνεται με κακοπιστία.
  11. Με την παρούσα αίτηση τροποποίησης και τις επιδιωκόμενες εκτεταμένες προσθήκες των ισχυρισμών της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων - Αιτητών, φαίνεται να διαφοροποιούνται εξ ολοκλήρου τα μέχρι σήμερα δεδομένα και γεγονότα ως αυτά εμφαίνονται από τα δικόγραφα των αντίδικων.
  12. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αντινομική και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπεί, καθότι αποτελεί προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων των Αιτητών και/ή δεικνύει την κακοπιστία τους.
  13. Στην παρούσα Αίτηση και/ή στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει αυτή δεν απεκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι και/ή εύλογα στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή την χρησιμότητα και/ή την αναγκαιότητα και/ή την καλοπιστία της αιτούμενης τροποποίησης της υφιστάμενης Έκθεσης Υπεράσπισης.
  14. Με την παρούσα αίτηση έκδηλα επιδιώκεται από τους Αιτητές, θέτοντας γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, να καθυστερήσουν και/ή εκτροχιάσουν και/ή δυσχεράνουν την εκδίκαση της αγωγής και/ή να δημιουργήσουν τεχνητή ένταση και εμπόδια στην άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση.
  15. Το αιτούμενο διάταγμα εάν επιτραπεί θα επιφέρει τέτοια βλάβη στην Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθεί με τα έξοδα της παρούσας αίτησης.
  16. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι καταχρηστική και μοναδικό στόχο και σκοπό έχει την καθυστέρηση της Ενάγουσας στην προώθηση της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό ως οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας.
  17. Οι Αιτητές δεν έχουν έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθώς αποκρύπτουν ουσιώδη στοιχεία και/ή επιδιώκουν να παραπλανήσουν το σεβαστό Δικαστήριο.
  18. Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ΄ ότι τυχόν επιτυχής της έκβαση θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του τροποποιηθέντος νομοθετικού πλαισίου.
  19. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας.
  20. Όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μέσα από την αίτηση είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου με τα ήδη καταχωρημένα δικόγραφα.
  21. Η παρούσα αίτηση γίνεται με μοναδικό στόχο τον επαναπροσδιορισμό όλων των υφιστάμενων ισχυρισμών των Εναγομένων ως είχαν τεθεί στην Έκθεση Υπεράσπισης τους ημερ. 30/04/14, πράγμα δικονομικά ανεπίτρεπτο.» Η Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, καταχωρηθείσα στις 13.09.2017, συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μενέλαου Μενελάου, υπάλληλου των Καθ΄ ων η Αίτηση, ο οποίος απορρίπτει, στην ολότητά της, την επίδικη Αίτηση καθώς και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Καθίσταται σαφές, μέσα από την ανάγνωση της εν λόγω ένορκης δήλωσης, πως μέρος της περιέχει, κατά παράβαση των προβλεπόμενων στη Δ.39 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, (η οποία προνοεί περί της παράθεσης μαρτυρίας), επιχειρήματα και δικανικούς συλλογισμούς, καθώς και νομικές θέσεις για υποστήριξη των λόγων ένστασης. Όσον αφορά σε γεγονότα γίνεται λόγος για προφανή πρόθεση των Εναγομένων να εγείρουν Ανταπαίτηση για ακύρωση των Υποθηκών με σκοπό, σε κατοπινό στάδιο, όταν θα προχωρήσει η διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού να καταχωρήσουν εφέσεις επικαλούμενοι την εκκρεμότητα της Ανταπαίτησης ώστε να μην προχωρήσουν οι διαδικασίες εκποίησης των Υποθηκών. Νομική πτυχή: Η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπουσα την τροποποίηση των δικογράφων, ως ισχύει για τις αγωγές που έχουν καταχωρηθεί πριν το 2015 (βλέπε Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014), έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναΐδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, αναφέρθηκε ότι: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ. ά. ν. Α. & G. Leventis κ. ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο επισήμανε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Anna Latouf v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1 Α.Α.Δ. αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Συνοψίζοντας τις αρχές που καθιερώθηκαν μέσα από τη σχετική νομολογία (Βλ. επιπλέον, ενδεικτικά
(1)Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426,
(2)Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. 990,
(3)Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704,
(4)Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., 11) προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επιβάλλεται, ως θεμελιακή αρχή, ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε, ως καθοριστικούς στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Έχοντας μελετήσει τους λόγους ένστασης, χωρίς να υποβαθμίζεται οποιοσδήποτε από αυτούς, προκύπτει, από τα νομολογηθέντα, πως τα καίρια ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση και αν η επίδικη Αίτηση των Αιτητών διαπνέεται εμφανώς από κακή πίστη ή αν η όποια βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση μπορεί ή όχι να αποζημιωθεί χρηματικά. Σ' αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνεται η ένσταση πρόσθετα με τις θέσεις για περιφρόνηση της διαδικασίας ή την κατάχρηση αυτής. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, προκύπτει άλλωστε από το φάκελο της υπόθεσης, πως μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων η ακρόαση της παρούσας αγωγής είχε προγραμματιστεί στις 04.05.2015, για πρώτη φορά και στη συνέχεια στις 02.12.2015, 24.06.2016, 16.02.2017 και 24.05.2017, ενώ αναβλήθηκε για λόγους που σχετίζονται με την έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου αλλά και αίτημα των Αιτητών. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Επίδικη Αίτηση, η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε κατά την προετοιμασία της ακρόασης (προφανώς εννοείται για την ημερομηνία 24.05.2017). Η Επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε στις 24.05.2017, ήτοι κατά την ημέρα που ήταν προγραμματισμένη η αγωγή για ακρόαση. Η ύπαρξη καθυστέρησης στην καταχώρηση της επίδικης Αίτησης, υπό την έννοια ότι μπορούσε να γίνει αντιληπτή η ανάγκη τροποποίησης νωρίτερα, είναι δεδομένη. Τίθεται το ερώτημα αν σκόπιμα υπήρξε αυτή η καθυστέρηση. Πέραν από τις δύο αντίθετες θέσεις των διαδίκων επί του θέματος αυτού, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, μαρτυρία η οποία να συνηγορεί με βεβαιότητα σε συμπέρασμα ότι η ανάγκη για τροποποίηση έγινε αντιληπτή νωρίτερα, ωστόσο, ο χρόνος αφέθηκε σκόπιμα να παρέλθει χωρίς να επιχειρηθεί η αιτούμενη τροποποίηση προγενέστερα. Τέτοιο στοιχείο δεν προκύπτει ως μαρτυρία ώστε να δικαιολογείται εύρημα ότι υπήρξε εσκεμμένη καθυστέρηση και ενδεχομένως κακή πίστη συναρτημένη με την επιδίωξη περαιτέρω καθυστέρησης. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005, το Εφετείο απεφάνθη πως, όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα διαδίκου από του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του Εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης αρ. 2, 3 και 11, στους οποίους προωθείται η θέση περί κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί και απορρίπτονται. Η ενάσκηση δικονομικού δικαιώματος από μόνη της, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση, χωρίς να συνοδεύεται από άλλες ενέργειες ή παράλληλα διαβήματα προς την επίτευξη αλλότριων, προς τη δικαστική διαδικασία, σκοπών, δεν δύναται να στοιχειοθετήσει κατάχρηση διαδικασίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί, από τα δεδομένα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι επιχειρείται παράκαμψη προβλεπόμενης διαδικασίας. Αναφορικά με το λόγο ένστασης αρ. 15, όπου προβάλλεται η θέση πως όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται στην επίδικη Αίτηση βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου, απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Είναι αρκετό να σημειωθεί ότι χωρίς την προσθήκη Ανταπαίτησης τυχόν επιτυχία της υπερασπιστικής θέσης των Αιτητών, κατά την κύρια δίκη, δεν θα ήταν δυνατό να εξασφαλίσουν οι Αιτητές τις θεραπείες που πιστεύουν ότι δικαιούνται. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης αφορούν την ουσία της επίδικης Αίτησης και θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς την έγκριση ή απόρριψη της. Στην απόφαση του Δικαστηρίου συνυπολογίζονται και τα ακόλουθα στοιχεία:
  1. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
  2. Η καθυστέρηση στην καταχώριση της Επίδικης Αίτησης από τη συμπλήρωση των δικογράφων (12.06.2014) παρ΄ ότι είναι μη επιθυμητή, δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ΄ ων η Αίτηση. Η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση για πρόκληση ζημιάς που δεν αποζημιώνεται χρηματικά παρέμεινε γενική και χωρίς πρόταξη συγκεκριμένων καθοριστικά αρνητικών συνεπειών στα ουσιαστικά ή δικονομικά δικαιώματα τους. Ως εκ τούτου απορρίπτεται ο σχετικός λόγος ένστασης (αρ. 10).
  3. Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ή τη μαρτυρία των Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν δικαιολογείται, με ασφάλεια, συμπέρασμα για ύπαρξη κακής πίστης και μάλιστα εμφανούς, στην καταχώρηση της Επίδικης Αίτησης, εκ μέρους των Αιτητών. Το εγχείρημα για τροποποίηση της Υπεράσπισης των Αιτητών, έστω και μετά που η αγωγή είχε προγραμματιστεί για ακρόαση πέντε φορές, δεν κρίνεται, από μόνο του, ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση εμφανούς κακής πίστης.
  4. Η προσθήκη Ανταπαίτησης, ως είναι η παρούσα περίπτωση, δεν αποτελεί από μόνη της, κατά τη νομολογία, ικανό στοιχείο για απόρριψη αίτησης τροποποίησης. Επισημαίνεται πως το Δικαστήριο ξεκαθαρίζει ότι ουδόλως παραγνωρίζει την καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και την περαιτέρω αναμενόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, εξαιτίας της τροποποίησης, η οποία όμως κρίνεται πως μπορεί να αντιμετωπιστεί και δη, με την επιδίκαση εξόδων. Περαιτέρω, ενόψει της μη στοιχειοθέτησης συμπεράσματος, ότι η Επίδικη Αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη, το Δικαστήριο κρίνει πως νομιμοποιείται στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, ώστε να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα που προσδιορίζουν τη διαφορά των διαδίκων. Τέλος, σημειώνεται ότι ουδόλως έχουν παραγνωριστεί τα νομολογηθέντα στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ. ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.03.
  5. Κρίνεται πως πέραν των άλλων παραγόντων, οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση ώστε να απορριφθεί το αίτημα τροποποίησης, λειτούργησε καθοριστικά η αντίληψη ότι η καθυστέρηση που δημιουργήθηκε αλλά και που θα επερχόταν, θα επηρέαζε καταλυτικά τα δικαιώματα των Εφεσιβλήτων ενόψει της ύπαρξης προσωρινού διατάγματος το οποίο επιδρούσε επί των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου 1 - Εναγόμενου 1 μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης, παρά την προσθήκη διαδίκων - ως Εναγόμενων 2 - 13 και σε μεγάλο αριθμό από αυτούς δεν είχε επιδοθεί ακόμη η αγωγή με αποτέλεσμα, αν εγκρινόταν η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, θα επερχόταν αργοπορία και εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Κρίθηκε, συνεπώς, πως ήταν προσφορότερο «τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών». Διαπιστώνεται εύκολα πως τέτοιες συνθήκες και περιστατικά δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, εδώ όπου επιχειρείται τροποποίηση της υπεράσπισης και όχι της έκθεσης απαίτησης, ως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση ΙΚΟS (ανωτέρω), αν δεν επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση οι Αιτητές δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία να προωθήσουν τις θέσεις τους. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει και η επίδικη Αίτηση εγκρίνεται ως τα αιτητικά Α, Β, Γ και Δ(α-δ). Όλα τα έξοδα που θα απωλεσθούν, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης Αίτησης, είναι δίκαιο, να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον τους και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση από τους Αιτητές να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Αιτητών εντός 20 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΜΙ Subject : Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα με το οποίο να επιτραπεί Τροποποίηση της Ε/Υ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.