Ιωάννης Μιχαηλίδης κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αριθμός Αίτησης Έφεσης :- 368 /2017, 20/3/2018

(9)λόγους έφεσης ενώ η εφεσίβλητη έχει καταχωρίσει ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με δεκαεννέα

(19)λόγους ένστασης. Τόσο η έφεση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται από μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης στην κάθε περίπτωση. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους με υιοθέτηση γραπτής αγόρευσης. Ασφαλώς το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο τόσο της έφεσης όσο και της ένστασης ως επίσης και των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων δικηγόρων. 4 Η έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εφεσειόντων καθότι οι εφεσείοντες είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Σύμφωνα και με τη νομολογία μας (βλ. σχετικά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82, γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος αν και οι δικηγόροι θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα ενώ τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Επιπλέον, αφ' ης στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος. 5 Βεβαίως στη συγκεκριμένη περίπτωση η ενόρκως δηλούσα δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ή χειρίστηκε την έφεση εκ μέρους των εφεσειόντων. Επιπλέον, το Ανώτατο Δικαστήριο δέχεται ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ο ενόρκως δηλών είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Συνεπώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση διατηρώντας υπόψη πως οι εφεσείοντες είναι κάτοικοι εξωτερικού σε συνάρτηση και με τον περιορισμένο χρόνο εντός του οποίου παρέχεται προθεσμία καταχώρισης έφεσης από την ημερομηνία που οι εφεσείοντες γνώριζαν για την ύπαρξη της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης (βλ. σχετικά το άρθρο 44ΙΓ του σχετικού Νόμου) το Δικαστήριο κρίνει πως ο λόγος ένστασης 17 ως προς το ότι η ένορκη δήλωση είναι παράτυπη και αντικανονική δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. 6 Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται την ιδιότητα βάσει της οποίας οι εφεσείοντες έχουν καταχωρίσει την έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση ως αυτή του ενδιαφερόμενου προσώπου όπως ο όρος αυτός καθορίζεται από τις ερμηνευτικές διατάξεις του σχετικού Νόμου σύμφωνα και με το άρθρο 44ΙΕ. Δηλαδή, οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. 7 Στη συνέχεια το Δικαστήριο εξετάζει ξεχωριστά τον κάθε λόγο έφεσης έτσι ώστε να αποφασίσει κατά πόσο η έφεση μπορεί να γίνει δεκτή. Αναμφίβολα το Δικαστήριο περιορίζει την εξέταση της έφεσης με αναφορά στους συγκεκριμένους λόγους έφεσης. Διευκρινίζεται δηλαδή πως το Δικαστήριο δεν θεωρεί ορθό όπως δοθεί καθοριστικός ρόλος σε οποιοδήποτε θέμα το οποίο δεν βασίζεται σε συγκεκριμένο λόγο έφεσης. Η διευκρίνιση αυτή κρίνεται αναγκαία καθότι εντός της γραπτής αγόρευσης προς υποστήριξη της έφεσης οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εφεσειόντων έχουν συμπεριλάβει ένα θέμα για το οποίο δεν υπάρχει αντίστοιχος λόγος έφεσης αν και υπάρχει σχετική αναφορά στη μαρτυρία προς υποστήριξη της έφεσης. 8 Συγκεκριμένα το θέμα το οποίο προκύπτει προς εξέταση είναι αυτό της ύπαρξης αγωγής η οποία καταχωρίσθηκε μεταξύ άλλων και από τους εφεσείοντες εναντίον της εφεσίβλητης και άλλων διαδίκων. Βεβαίως το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί προς υποστήριξη της έφεσης στο σύνολο της όμως η πραγματικότητα είναι πως οι ίδιοι οι εφεσείοντες δεν έχουν εγείρει το συγκεκριμένο θέμα ως λόγο έφεσης έτσι ώστε αυτό να εξεταζόταν υπό αυτή την έννοια. Με αναφορά δηλαδή στην υποπαράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου. Βεβαίως εντός της γραπτής αγόρευσης υπάρχει ρητή αναφορά σε αυτή τη διάταξη του σχετικού Νόμου ενώ με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έφεσης υπάρχει και σχετική αναφορά σε ύπαρξη αγωγής δίχως όμως οποιοδήποτε συσχετισμό με την υποπαράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου ως ένας από τους λόγους οι οποίοι προβλέπονται ρητά ως λόγοι για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. 9 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 1 η εφεσίβλητη δεν νομιμοποιείται στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" καθότι δεν είναι ο ενυπόθηκος δανειστής σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο ή και καθότι η επίδικη υποθήκη ουδέποτε ενεγράφη προς όφελος της. Η μαρτυρία προς υποστήριξη αυτού του λόγου έφεσης δεν αποτελείται από οτιδήποτε περισσότερο από επανάληψη ουσιαστικά του ίδιου του λόγου έφεσης. 10 Αναφορικά με αυτό τον λόγο έφεσης το Δικαστήριο θα συμφωνήσει με τη θέση των δικηγόρων της εφεσίβλητης ως προς το ότι υπάρχει σχετική μαρτυρία εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης σύμφωνα με την οποία επεξηγείται ο λόγος για τον οποίο ουσιαστικά καλείται το Δικαστήριο να δεχτεί την ιδιότητα της εφεσίβλητης ως αυτή της ενυπόθηκης δανείστριας. Συγκεκριμένα δίδεται εξήγηση επί του θέματος στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης αναφορικά με την αντικατάσταση ουσιαστικά της αρχικής ενυπόθηκης δανείστριας από την εφεσίβλητη και η οποία γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο έτσι ώστε να μην κρίνεται βάσιμος ο λόγος έφεσης 1 ο οποίος βεβαίως και απορρίπτεται. 11 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 2 η ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" δεν πληροί τις προϋποθέσεις που τάσσει ο σχετικός Νόμος ή ο σχετικός τύπος όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του σχετικού Νόμου. 12 Σύμφωνα με τη μαρτυρία προς υποστήριξη αυτού του λόγου έφεσης δεν αναφέρονται με ακρίβεια στην ειδοποίηση τα έξοδα τα οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει να πληρώσει στον ενυπόθηκο δανειστή όπως ο σχετικός Νόμος ρητά αναφέρει ή και επιβάλλει την υποχρέωση όπως φαίνεται με ακρίβεια το ποσό των εξόδων. Όντως σύμφωνα με τον προβλεπόμενο τύπο θα πρέπει να υπάρχει αναφορά στο ποσό των εξόδων. Όχι όμως με τον τρόπο τον οποίο εισηγούνται οι εφεσείοντες στη μαρτυρία προς υποστήριξη της έφεσης, δηλαδή με ακρίβεια έστω και εάν βεβαίως δεν διευκρινίζεται από τη μαρτυρία τι ακριβώς εννοεί η ενόρκως δηλούσα με τη χρήση της λέξης «ακρίβεια». Στην πραγματικότητα αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως όντως εντός της επίδικης ειδοποίησης αναφέρεται όχι μόνο ποσό εξόδων αλλά και ποσό τόκου επί συγκεκριμένου ποσού εξόδων από συγκεκριμένη ημερομηνία. Συνεπώς πραγματικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμφωνήσει με τη θέση πως υπάρχει οποιαδήποτε έλλειψη στην επίδικη ειδοποίηση εξαιτίας αυτού του θέματος. 13 Επιπλέον, επί του ιδίου λόγου έφεσης, αναφέρεται στη μαρτυρία εντελώς αόριστα και γενικά πως η επίδικη ειδοποίηση είναι λανθασμένη ή και ελλιπής ή και δεν πληροί τις προϋποθέσεις ή και δεν είναι συμπληρωμένη σύμφωνα με τον τύπο ο οποίος φαίνεται στο Δεύτερο Παράρτημα του σχετικού Νόμου ή και δεν είναι «συμμορφωμένη» με τις διατάξεις του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου. Πραγματικά, πέραν από τη διαπίστωση από το Δικαστήριο πως η επίδικη ειδοποίηση έχει συνταχθεί σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από τον σχετικό τύπο σύμφωνα με το Δεύτερο Παράρτημα του σχετικού Νόμου η όλη θέση των εφεσειόντων σύμφωνα με τη μαρτυρία προς υποστήριξη του συγκεκριμένου λόγου έφεσης ασφαλώς δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως βάσιμη εφόσον ουσιαστικά στηρίζεται σε μαρτυρία η οποία κρίνεται εντελώς γενική και αόριστη. Ούτε και με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της έφεσης παρέχεται οποιαδήποτε επιπρόσθετη διευκρίνιση της συγκεκριμένης θέσης. Συνεπώς και ο λόγος έφεσης 2 απορρίπτεται από το Δικαστήριο. 14 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 3 η επίδικη ειδοποίηση αποστάληκε προς τους εφεσείοντες κατά παράβαση των διαδικασιών ή των διατάξεων του σχετικού Νόμου ή των σχετικών κανονισμών. Καμία απολύτως μαρτυρία δεν προσφέρεται προς στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου λόγου έφεσης. Ως προς τον τρόπο αποστολής δηλαδή της επίδικης ειδοποίησης. Ως εκ τούτου δεν παρέχεται καν η ευχέρεια στο Δικαστήριο εξέτασης του συγκεκριμένου λόγου έφεσης λόγω έλλειψης οποιασδήποτε μαρτυρικής βάσης. Συνεπώς και ο λόγος έφεσης 3 απορρίπτεται λόγω και της απουσίας οποιασδήποτε στοιχειοθέτησης του υπό μορφή μαρτυρίας. 15 Ο δε λόγος έφεσης 4 είναι τόσο παρόμοιος με τον λόγο έφεσης 2 έτσι ώστε να μην διαπιστώνεται ως εφικτή η οποιαδήποτε διαφορετική αντιμετώπιση του από το Δικαστήριο. Αναφέρεται συγκεκριμένα πως η επίδικη ειδοποίηση είναι άκυρη και όπως αυτή ακυρωθεί από το Δικαστήριο καθότι είναι λανθασμένη ή και ελλιπής ή και με λανθασμένο περιεχόμενο ή δίχως να συνάδει ή διότι αντίκειται στις διατάξεις του σχετικού Νόμου ή και του τύπου στο Δεύτερο Παράρτημα του σχετικού Νόμου. Ούτε και με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της έφεσης ή ακόμη και με την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων των εφεσειόντων παρέχεται οποιαδήποτε βάση επί της οποίας θα μπορούσε να εξεταστεί με διαφορετικό τρόπο ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης. Συνεπώς και αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται με το ίδιο σκεπτικό με το οποίο απορρίφθηκε ο λόγος έφεσης 2. 16 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 5 η επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" είναι ελλιπής ή και παράνομη ή και αποστέλλεται κατά παράβαση του σχετικού Νόμου και/ή χωρίς να επισυνάπτεται επί αυτής η απαραίτητη κατάσταση λογαριασμού ως προνοεί ο σχετικός Νόμος και/ή αν επισυνάπτεται στην ειδοποίηση Τύπου "Ι" το ποσό που αναφέρεται είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το πραγματικά οφειλόμενο ποσό. Κατ΄ αρχάς παρατηρείται πως οι εφεσείοντες δεν έχουν καν επισυνάψει στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έφεσης την ειδοποίηση Τύπου "Ι" έτσι ώστε το Δικαστήριο να είναι καν σε θέση να αποφανθεί με το δεύτερο μέρος του συγκεκριμένου λόγου έφεσης. Συνεπώς, ασφαλώς ελλείψει μαρτυρίας την οποία όφειλαν οι ίδιοι οι εφεσείοντες να είχαν προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου δεν παρέχεται καν η δυνατότητα εξέτασης της συγκεκριμένης θέσης σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου "Ι". Αυτό το οποίο βεβαίως αξίζει να σημειωθεί είναι πως εντός του σχετικού Νόμου δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια σύμφωνα με την οποία να επιβάλλεται η οποιαδήποτε υποχρέωση στον ενυπόθηκο δανειστή όπως επισυνάψει στην ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" την οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού. Η μοναδική υποχρέωση αναφορικά με τέτοια επισύναψη είναι σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου "Ι" σύμφωνα και με το εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου με σχετική αναφορά και στον προβλεπόμενο τύπο σύμφωνα με το Δεύτερο Παράρτημα του σχετικού Νόμου. Επομένως, ούτε και ο λόγος έφεσης 5 γίνεται δεκτός από το Δικαστήριο. 17 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 6 η επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" ή και γενικότερα η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου προωθείται από την εφεσίβλητη καταχρηστικά ή και με υπέρμετρη καθυστέρηση ή και αδικαιολόγητη καθυστέρηση (laches) με αποτέλεσμα τα δικαιώματα των εφεσειόντων να επηρεάζονται ή και να έχουν επηρεαστεί δυσμενώς. Πραγματικά ούτε και με τη μαρτυρία αλλά ούτε και με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της έφεσης παρέχεται οποιαδήποτε βάση επί της οποίας το Δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάσει τον συγκεκριμένο λόγο έφεσης. Θέτοντας το πολύ απλά το Δικαστήριο δεν μπορεί να μαντέψει τη βάση επί της οποίας στηρίζεται ένας λόγος έφεσης. Όφειλαν οι εφεσείοντες όπως παρείχαν αυτή την απαραίτητη βάση έτσι ώστε να παρείχαν και τη δυνατότητα εξέτασης της οποιασδήποτε θέσης τους. Συνεπώς και ο λόγος έφεσης 6 απορρίπτεται ως εντελώς αβάσιμος. 18 Σύμφωνα με τον λόγο έφεσης 7 η επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι ο «Αιτητής-ενυπόθηκος οφειλέτης» δεν είναι υπερήμερος με βάση το άρθρο 27 και 44 του σχετικού Νόμου ένεκα του ότι εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2192/2011 την 31/8/2017 και ως εκ τούτου πρόκειται περί εξ αποφάσεως χρέους και όχι εκ συμβάσεως ή και υποθήκης ή και στην ίδια την απόφαση έχει εκδοθεί διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης. 19 Κατ΄ αρχάς βεβαίως ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή ουσιαστικά η εταιρεία Dispol Trading Ltd ασφαλώς δεν έχει με οποιοδήποτε τρόπο την ιδιότητα του «Αιτητή» στη διαδικασία υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Οι μοναδικοί αιτητές είναι οι εφεσείοντες ανεξάρτητα και από τον οποιοδήποτε λόγο βάσει του οποίου σύμφωνα και με τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας η ενυπόθηκος οφειλέτρια δεν έχει αιτηθεί τον παραμερισμό ή ακύρωση της επίδικης ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" ((βλ. σχετικά την παράγραφο 8.10 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της έφεσης). Έστω όμως και διατηρώντας υπόψη το υπόλοιπο μέρος του λόγου έφεσης το Δικαστήριο εξετάζει τον συγκεκριμένο λόγο έφεσης όπως αυτός έχει τεθεί σε σχέση βεβαίως με την έφεση των εφεσειόντων και τη ρητή προϋπόθεση η οποία τίθεται από το άρθρο 44ΙΓ του σχετικού Νόμου ως προς το κατά πόσο παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα των εφεσειόντων ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα από την επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ". 20 Βεβαίως ως βασική προϋπόθεση σύμφωνα με το εδάφιο του άρθρου 44Β του σχετικού Νόμου έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα έναρξης της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή θα πρέπει να προηγηθεί υπερημερία «...κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου...». Σύμφωνα με το άρθρο 27 του σχετικού Νόμου οσάκις «...εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρο το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ΄ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου». 21 Με τη μαρτυρία προς υποστήριξη αυτού του λόγου έφεσης ο ενυπόθηκος οφειλέτης, δηλαδή η ενυπόθηκος οφειλέτρια ή ονομαστικά η εταιρεία Dispol Trading Ltd της επίδικης υποθήκης δεν είναι υπερήμερος όπως ορίζεται στο άρθρο 27 του σχετικού Νόμου εφόσον ήδη εκδόθηκε δικαστική απόφαση εις βάρος της στις 31/8/2017 (σχετικό τεκμήριο, ως προς την έκδοση απόφασης εις βάρος της ενυπόθηκης οφειλέτριας αν και όχι της ημερομηνίας έκδοσης η οποία δεν έγινε στις 31/8/2017 αλλά εκ συμφώνου στις 29/2/2016, είναι το τεκμήριο Β το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έφεσης) η οποία, όπως επίσης αναφέρεται, έχει εφεσιβληθεί από τους εφεσείοντες στις 11/10/2017. Επιπλέον, έχει εκδοθεί διάταγμα εκποιήσης της υποθήκης Υ2460/2008 (η οποία βεβαίως αναφέρεται επί της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ") εναντίον της ενυπόθηκης οφειλέτριας Dispol Trading Ltd. 22 Ουσιαστικά με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της έφεσης, πέραν και από τα όσα αναφέρονται αναφορικά με τον αρνητικό επηρεασμό των συμφερόντων των εφεσειόντων από το γεγονός της έκδοσης απόφασης εις βάρος της ενυπόθηκης οφειλέτριας, εφόσον η εφεσίβλητη επέλεξε να καταχωρίσει πολιτική αγωγή και να εξασφαλίσει διάταγμα εκποίησης της επίδικης υποθήκης τότε αποτελεί κατάχρηση να προωθούν και τη διαδικασία της σκοπούμενης πώλησης σύμφωνα με την ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ". Μάλιστα προτάσσεται και η θέση πως αυτή η προώθηση μπορεί να θεωρηθεί πως αποτελεί και ασέβεια προς το Δικαστήριο εφόσον ενώ το Δικαστήριο ήδη εξέδωσε διάταγμα εκποίησης την ίδια ώρα η εφεσίβλητη δεν το αναγνωρίζει και προχωρεί στη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δια μέσω των νέων διαδικασιών που αναφέρονται σε εκ συμβάσεως χρέος και όχι εξ αποφάσεως. 23 Βεβαίως η διασύνδεση του άρθρου 44 του σχετικού Νόμου, το οποίο σημειωτέον ανήκει στο Μέρος VI του σχετικού Νόμου, είτε με το άρθρο 27 αλλά περισσότερο είτε με το Μέρος VIA δεν επεξηγείται με σχετική επιχειρηματολογία. Αντιθέτως η εφεσίβλητη υποστηρίζει με μαρτυρία την ύπαρξη υπερημερίας υπό την έννοια ότι έχει εκδοθεί απόφαση εις βάρος της ενυπόθηκης οφειλέτριας ενώ απορρίπτει τη θέση ότι η ύπαρξη δικαστικής απόφασης επηρεάζει το δικαίωμα της εφεσίβλητης να προωθήσει τη διαδικασία της σκοπούμενης πώλησης βάσει του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου. 24 Κατ΄ αρχάς βεβαίως το Δικαστήριο οφείλει να παρατηρήσει πως ασφαλώς όταν καταχωρίσθηκε η αγωγή 2192/2011 η εφεσίβλητη δεν είχε την επιλογή εφαρμογής του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου καθότι αυτό δεν υπήρχε. Επιπλέον, το Δικαστήριο θεωρεί πως το γεγονός της έκδοσης απόφασης μετά και από την ημερομηνία εφαρμογής του σχετικού Νόμου στην οποία συμπεριλαμβάνεται και διάταγμα εκποίησης δεν αποκλείει τη δυνατότητα εφαρμογής του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου. 25 Το Δικαστήριο με την ίδια σύνθεση έχει ήδη εκδώσει σχετική απόφαση επί του θέματος στην Αίτηση - Έφεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μεταξύ Costas Economou Ltd και Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ημερομηνίας 26/10/2016 και δίχως να κρίνεται απαραίτητη η επανάληψη του υιοθετεί πλήρως το αναλυτικό σκεπτικό της συγκεκριμένης απόφασης σε σχέση και με την έκδοση αυτής της απόφασης καθότι δεν έχει προταθεί οποιαδήποτε σχετική επιχειρηματολογία η οποία να το πείθει να αποκλίνει από το συμπέρασμα του επί του ιδίου θέματος ούτε και έχει προηγηθεί η έκδοση οποιασδήποτε σχετικής νομολογίας του Ανώτατου Δικαστηρίου με την οποία να καθορίζεται διαφορετική προσέγγιση επί του συγκεκριμένου θέματος. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της εφεσίβλητης αναφέρονται εντός της γραπτής αγόρευσης τους στη συγκεκριμένη απόφαση. Ουσιαστικά, το Δικαστήριο θεωρεί πως η ύπαρξη δικαστικής απόφασης στην οποία συμπεριλαμβάνεται και διάταγμα εκποίησης της ίδιας υποθήκης με αυτή η οποία αναφέρεται στην ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης Τύπου "ΙΑ" δεν αποκλείει τη δυνατότητα εφαρμογής της διαδικασίας πώλησης η οποία προβλέπεται από το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. Ούτε και κρίνεται ως καταχρηστική αυτή η εφαρμογή. Ούτε και η θέση ότι η ενυπόθηκος οφειλέτρια δεν είναι υπερήμερος με βάση το άρθρο 27 και 44 του σχετικού Νόμου κρίνεται ορθή. Πραγματικά το Δικαστήριο θεωρεί πως θα αποτελούσε πλεονασμό η επανάληψη ολόκληρου ή έστω του μεγαλύτερου μέρους του κειμένου της προαναφερόμενης απόφασης εντός αυτής της απόφασης. Σημασία έχει η υιοθέτηση του ίδιου σκεπτικού και σε σχέση με αυτή την απόφαση. Βάσει του οποίου βεβαίως ο λόγος έφεσης 7 κρίνεται αβάσιμος και απορρίπτεται. 26 Αναφορικά δε με τον λόγο έφεσης 8 ως προς το ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί διότι η επίδικη σύμβαση ή και δήλωση υποθήκης είναι άκυρες ή και παράνομες ή και εγγράφηκαν κατά παράβαση του άρθρου 21

(1)(γ) του σχετικού Νόμου πραγματικά ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία. Η μοναδική μαρτυρία επί του θέματος είναι η παράγραφος 8.7 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της έφεσης το περιεχόμενο της οποίας ουσιαστικά απλά επαναλαμβάνει τον λόγο έφεσης

1. Ως εκ τούτου ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης καθίσταται μετέωρος από άποψης μαρτυρίας ενώ ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε σχετική επιχειρηματολογία αναφορικά με αυτό το θέμα. Συνεπώς και αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται ως αβάσιμος. 27 Ως προς τον τελευταίο λόγο έφεσης 9 σύμφωνα με τον οποίο η επίδικη ειδοποίηση Τύπου "ΙΑ" είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί καθώς δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή δεν έχει επιδοθεί δυνάμει των προνοιών του σχετικού Νόμου το Δικαστήριο οδηγείται στην ίδια διαπίστωση όπως και με τον λόγο έφεσης
2. Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης μάλιστα δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία, ούτε ακόμη και υπό μορφή επανάληψης του. Συνεπώς και ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. 28 Το Δικαστήριο θα μπορούσε να ολοκληρώσει την απόφαση του σε αυτό το σημείο εφόσον ήδη έχει εξετάσει όλους τους λόγους έφεσης κρίνοντας πως κανένας από αυτούς δεν ευσταθεί έτσι ώστε να γίνει δεκτό το αίτημα των εφεσειόντων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Όμως επειδή με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της έφεσης υπάρχει αναφορά και στην ύπαρξη της αγωγής 1214/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας των εφεσειόντων και άλλων προσώπων εναντίον της εφεσίβλητης και των διαχειριστών παραληπτών και της ενυπόθηκης οφειλέτριας και άλλης εταιρείας το Δικαστήριο παρατηρεί απλά πως ακόμη και έχοντας υπόψη το περιεχόμενο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος της συγκεκριμένης αγωγής δεν είναι δυνατό να κριθεί πως η συγκεκριμένη αγωγή είναι δυνατό να θεωρηθεί πως εντάσσεται στα όσα προνοούνται σχετικά από την παράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ έτσι ώστε να αποτελεί λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" της σκοπούμενης πώλησης. Σαφώς τα όσα αναφέρονται εντός του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος δεν έχουν σχέση είτε με την ειδοποίηση Τύπου "Ι" (το περιεχόμενο της οποίας βεβαίως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά σύμφωνα και με τον σχετικό Νόμο θα πρέπει να έχει προηγηθεί της έκδοσης της επίδικης ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου "ΙΑ") είτε με την επίδικη υποθήκη Υ2460/08 αλλά με τις συνέπειες εκδίκασης των αγωγών 2192 έως και 2194 του 2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και η απόφαση στις οποίες (τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της έφεσης) σύμφωνα με τη μαρτυρία των εφεσειόντων έχει εφεσιβληθεί. 29 Επομένως, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και το σκεπτικό της απόφασης στο σύνολο της το Δικαστήριο καταλήγει σε συμπέρασμα πως η έφεση των εφεσειόντων δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτή έτσι ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα είτε της ακύρωσης ή και παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης Τύπου "ΙΑ" είτε της αναστολής της διαδικασίας της σκοπούμενης πώλησης η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. 30 Ως εκ τούτου η έφεση απορρίπτεται ενώ έχοντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος βάσει του οποίου τα έξοδα της να μην επιδικαστούν υπέρ της επιτυχούσας διαδίκου. Ως εκ τούτου τα έξοδα της έφεσης επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εις βάρος των εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. __________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:- Civil/General Application/Final (Αναφορά:- Αίτηση/Έφεση Παραμερισμού Διαδικασίας Πλειστηριασμού Ενυπόθηκου Ακινήτου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο