Philpool Ltd ν. Evans Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής:3384/11, 16/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A89 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:3384/11 Μεταξύ: Philpool Ltd Εναγόντων και
- Evans Developments Ltd
- Christakis Pilides Construction Ltd Eναγομένων Ημερομηνία : 16/3/2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 2 /Αιτητές׃ κα Σταυρινού Για Ενάγοντες /Καθ' ων η αίτηση: κ. Χ. Σιαηλής Για Εναγόμενους 1 /Καθ' ων η αίτηση: καμία εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H υπό κρίση αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε στις 19/10/2017 από τους εναγόμενους 2/αιτητές μέσα στα πλαίσια αγωγής με την οποία οι ενάγοντες αξιώνουν την αμοιβή τους για εργασίες ηλεκτρομηχανολογικής φύσης που όπως ισχυρίζονται εκτέλεσαν σε έργο ιδιοκτησίας και/ή συμφερόντων των εναγομένων 1 και στο οποίο κύριος εργολάβος ήταν οι εναγόμενοι
- Αυτό που οι εναγόμενοι 2 επιδιώκουν είναι να τροποποιήσουν την Έκθεση Υπεράσπισης τους και να εισαγάγουν Ανταπαίτηση. Οι αιτούμενες να εισαχθούν τροποποιήσεις είναι εκτεταμένες και εκτίθενται στο σώμα της αίτησης για αυτό και θεωρώ αχρείαστο να τις παραθέσω. Αυτό που στην ουσία επιδιώκεται με την αίτηση είναι η εισαγωγή ισχυρισμού για παρανομία της μεταξύ των εναγόντων και εναγομένων 1 συμφωνίας που αφορούσε την εκτέλεση των εργασιών, που ήταν σύμφωνα με τους εναγόμενους 2 οικοδομικής φύσης, για τον λόγο ότι οι ενάγοντες δεν κατέχουν την απαιτούμενη από το νόμο άδεια εργολάβου. Κατ' ακολουθία αυτού, επιδιώκουν τη διαγραφή κάποιων παραγράφων και την εισαγωγή άλλων, σχετικών με το ζήτημα ισχυρισμών που αφορούν και τους ίδιους, καθώς και Ανταπαίτηση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται να αξιώνουν και εναντίον τους οποιαδήποτε θεραπεία που βασίζεται σε παράνομη σύμβαση. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Χριστάκη Πηλείδη, διευθυντή των εναγομένων
- Πολύ συνοπτικά να αναφέρω ότι σύμφωνα με τα όσα προβάλλει, η ανάγκη για τροποποίηση διαφάνηκε τον ίδιο μήνα με την καταχώρηση της αίτησης και στα πλαίσια συζήτησης που είχε με τους δικηγόρους των εναγομένων 2, όταν οι τελευταίοι του ζήτησαν να τους διευκρινίσει κάποια θέματα και ειδικότερα την παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης. Εάν δηλαδή οι αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή εργασίες ήταν αποκλειστικά ηλεκτρομηχανικές ή και οικοδομικής φύσης. Όπως αναφέρει, όταν ο ίδιος διάβαζε την σχετική παράγραφο δεν αντιλήφθηκε ότι οι εργασίες μπορούσαν να εκτελεστούν μόνο από αδειούχο εργολάβο οικοδομών. Αντίθετα όμως από τη δική του εκτίμηση οι δικηγόροι των εναγομένων 2 τον πληροφόρησαν ότι το έργο ήταν οικοδομικής φύσης και για αυτό ένεκα της φύσης και της αξίας του, μόνο αδειούχος εργολάβος μπορούσε να τις εκτελέσει. Ως εκ τούτου ούτε οι εναγόμενοι 2 είναι δυνατό να έχουν οποιαδήποτε ευθύνη για πληρωμή ποσού που προέρχεται από παράνομη σύμβαση. Ακριβώς και για να διευκρινισθεί το θέμα που είχε εγερθεί, επισκέφθηκε κάποια άλλη εταιρεία, την Mourouzides Consulting Ltd και ζήτησε να του προμηθεύσουν αντίγραφα προσφορών. Από αυτά διαφάνηκε ότι επρόκειτο πράγματι για οικοδομικό έργο, το οποίο μόνο αδειούχοι εργολάβοι μπορούσαν να αναλάβουν και εκτελέσουν, για αυτό και υποβλήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Το αίτημα συνάντησε την ένσταση των εναγόντων, οι οποίοι και καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης, προβάλλοντας διάφορους λόγους που συνηγορούν σύμφωνα με την εισήγηση τους υπέρ της απόρριψης της αίτησης και οι οποίοι συνοψίζονται στους ακόλουθους. Ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Ότι υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της, χωρίς καμία ικανοποιητική εξήγηση να δοθεί προς τούτο και χωρίς να αποκαλυφθούν επαρκή στοιχεία που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της τροποποίησης. Ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέων γεγονότων με αποτέλεσμα να μεταβάλλεται άρδην η υπερασπιστική γραμμή και ουσιαστικά να επέρχεται αντικατάσταση της. Ότι σε περίπτωση έγκρισης της τροποποίησης θα προκληθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Με την ένορκη δήλωση που στηρίζει την ειδοποίηση ένστασης επαναλαμβάνονται οι λόγοι που εκτίθενται στο σώμα αυτής, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση και προβάλλεται ότι ο τελευταίος ψεύδεται και ενεργεί κακόπιστα. Οι εναγόμενοι 1 μετά την απόσυρση του δικηγόρου που μέχρι τότε τους εκπροσωπούσε, δεν εμφανίσθηκαν στη διαδικασία. Πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, χρήσιμο θεωρώ να παραθέσω πολύ περιεκτικά το ιστορικό της υπόθεσης. Ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 22/11/
- Μετά την επίδοση του στους εναγόμενους 1 και 2 και την εκ μέρους τους καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, οι εναγόμενοι 1 καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης στις 23/5/2012 και οι εναγόμενοι 2 στις 4/4/
- Οι ενάγοντες τέλος, καταχώρησαν Απαντήσεις στις Υπερασπίσεις στις 19/3/
- Οι διάδικοι προχώρησαν επίσης σε ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και η υπόθεση ορίσθηκε πολλές φορές και για ακρόαση και για οδηγίες. Η ακροαματική διαδικασία αναφορικά με την υπό κρίση αίτηση, περιορίσθηκε σε αγορεύσεις. Οι θέσεις και τα επιχειρήματα των διαδίκων, καταγράφονται και προκύπτουν από την αίτηση, την ένσταση και τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, καθώς επίσης και από τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, γι' αυτό και δεν θεωρώ απαραίτητο να τα παραθέσω με περισσότερη λεπτομέρεια. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης έχουν εκτεθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd and another
(1989)1 Α.Α.Δ. 33, οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθως: «α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά 3336το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.». Ο κυρίαρχος λόγος όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Geto Trading Import-Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vasilief (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ., σ.71 που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Όπως και ο Λόρδος Denning έχει αναφέρει στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd [1970] 2 All E.R.754, η οποία και υιοθετήθηκε και στην Κύπρο, σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934, «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. σ. 704 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Όπως τέθηκε και στην απόφαση Νικολάου v. Μιλτιάδου κ.α.
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1005 «ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διαπίστωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελίδα 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των Εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Όπως αναφέρθηκε στην Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα
(1994)
(1)Α.Α.Δ. σ.14: «Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν αλλά παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης». Στην Saba & Co v. T.P.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. σ. 426 λέχθηκε ότι: «Η καθυστέρηση δε, δεν είναι αφ΄ εαυτής αποφασιστικής σημασίας. Καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή». Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. A & G Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. σ.72 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε διαδραματίζοντες ρόλο καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Α. Ι. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. σ. 934, επετράπηκε η τροποποίηση, παρά το ότι η διαδικασία βρισκόταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο και η αίτηση είχε καταχωρηθεί μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού είχαν ακουσθεί επτά μάρτυρες, σε υπόθεση μάλιστα όπου είχε διεξαχθεί και επιτόπια έρευνα από το Κτηματολόγιο. Αναφέρθηκαν στην υπόθεση αυτή μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σύγχρονη Νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα». (Bλ. Kayat Trading Limited v. Genzyme Corporation, Πολ. Εφ. 58/2012 ημερομηνίας 4/3/2013). Στην Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)1 AAΔ 24, υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ήδη ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασιζόταν στο Καν. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές, όπως και στις αστικές υποθέσεις. Αναφέρθηκε στην απόφαση αυτή ότι: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελέσφορο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης». Αξίζει στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στην Clive Preece κ.α. v. Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου
(2011)1 (Γ) ΑΑΔ 2138, όπου έγινε συμπερίληψη όλης της πιο πάνω νομολογίας και όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και με βάση τις αρχές που καθιερώθηκαν από τη νομολογία, κρίνεται ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί προς όφελος των εναγομένων
- Και αυτό για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα όσα περιβάλλουν την υπόθεση και η ουσία της διαφοράς. Τα όσα προβλήθηκαν περί καταχρηστικότητας δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αφού καμιά συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν τείνει να καταδείξει κάτι τέτοιο. Σημαντικό είναι και πρέπει να λεχθεί ότι οι ενάγοντες παρά το ότι προβάλλουν τη θέση αυτή, πουθενά δεν υποδεικνύουν κάτι συγκεκριμένο που να τείνει έστω να τεκμηριώσει τη θέση τους αυτή έτσι ώστε το ζήτημα να εξετασθεί περαιτέρω. Όπως είναι νομολογημένο ο παράγοντας χρόνος δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Και αυτό γιατί κυρίαρχος στόχος που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι να τεθούν ενώπιον του όλα τα ζητήματα και η ουσία της διαφοράς. Σημαντικό είναι επίσης ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και συνεπώς οι ενάγοντες θα μπορούν και θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν και να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων
- Κρίνεται επίσης ότι με τα όσα προβάλλονται δίδεται επαρκής και ικανοποιητική εξήγηση για την χρονική στιγμή κατά την οποία υποβάλλεται το αίτημα. Εξάλλου και όπως η νομολογία υποδεικνύει, η μη επαρκής αιτιολόγηση και η απόδοση υπερβολικού βάρους στον παράγοντα αυτό δεν ενδείκνυται. Όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση Δόμνας Χριστοδούλου πιο πάνω, είναι δυνατό να επιτραπεί τροποποίηση ακόμα και όταν αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης κάτω βέβαια από κάποιες προϋποθέσεις. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης και όπως και στην υπόθεση Astor, πιο πάνω αποφασίσθηκε, ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο, καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Έτσι και στην παρούσα υπόθεση, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για παλιά υπόθεση, είναι σημαντικό ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Οι ενάγοντες προβάλλουν επίσης ως λόγο ένστασης ότι με τα γεγονότα των οποίων επιδιώκεται η εισαγωγή μεταβάλλεται άρδην η υπερασπιστική γραμμή και ουσιαστικά επέρχεται αντικατάσταση της. Είναι γεγονός ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέου ισχυρισμού για παρανομία της σύμβασης μεταξύ εναγόντων και εναγομένων
- Όμως το γεγονός αυτό δεν οδηγεί αφευατού σε μη αποδοχή του αιτήματος (βλ. Saba v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426). Στο Annual Practice του 1958, σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής, κάτι που δεν εγείρεται στην εξεταζόμενη περίπτωση. Περαιτέρω και όπως υποδείχθηκε στην Ανδριανή Αρακελιάν διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Harutune L. Arakelian v. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των εξαρτημένων της εταιρειών κ.α. ECLI:CY:AD:2016:A87, Πολιτική Έφεση Αρ. 51/2012 11/2/2016: «Μπορεί ορισμένες από τις νέες αξιώσεις να θέτουν καινούργια θέματα, αλλά αυτά δεν έπρεπε να ήταν καθοριστικά στοιχεία στην έκβαση της αίτησης, εφόσον η νομολογία σαφώς δεν απαγορεύει εκ προοιμίου κάτι τέτοιο (βλ. Χρίστου ν. Αζά
(1992)1Α ΑΑΔ 704)». Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι οι ενάγοντες με την ένορκη δήλωση που στηρίζει την ειδοποίηση ένστασης τους προβάλλουν κάποιους περαιτέρω λόγους για απόρριψη της αίτησης, λόγους όμως που δεν εκθέτουν στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς είναι κακοπιστία των εναγομένων 2 και ότι οι αιτούμενες να εισαχθούν τροποποιήσεις είναι αχρείαστες. Όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση Αρακελιάν, πιο πάνω : «.......... Κατ' αρχάς είναι ορθό το παράπονο της Εφεσείουσας ότι από τη στιγμή που οι Εφεσίβλητοι δεν συμπεριέλαβαν στην ένστασή τους λόγο ένστασης για την κατ' ισχυρισμό εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, το δικαστήριο δεν θα έπρεπε να εξετάσει ένα τέτοιο λόγο. Δεν συμμεριζόμαστε την εισήγηση των δικηγόρων των Εφεσιβλήτων ότι το θέμα ηγέρθη στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την ένσταση. Όπως επισημάνθηκε στην Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χαρίδη
(2011)1B ΑΑΔ 825, στην οποία ηγέρθη παρόμοιο θέμα, «κάθε Ειδοποίηση Ένστασης θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Τύπο 47 και 'θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους ένστασης' .. Άλλο είναι οι λόγοι ένστασης και άλλο τα γεγονότα στην οποία στηρίζονται» (βλ. επίσης Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.α.
(2002)1Α ΑΑΔ 92)». Έτσι και στην εξεταζόμενη περίπτωση από την στιγμή που οι λόγοι αυτοί δεν εκτίθενται στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης δεν μπορούν να εξεταστούν. Δεν έχει επίσης διαφανεί ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης οι ενάγοντες θα υποστούν ζημιά που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα αφού κανένας συγκεκριμένος κίνδυνος δεν έχει υποδειχθεί, ούτε και έχει διαφανεί να υπάρχει και να στηρίζει τη θέση αυτή των εναγόντων. Δεν θα συμφωνήσω επίσης ούτε και με τη θέση τους ότι η έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης η οποία είναι ήδη πολύ παλιά και για αυτό η ακροαματική διαδικασία θα πρέπει άμεσα να ξεκινήσει. Ενόψει τούτου δεν θεωρώ ότι η παρέλευση χρονικού διαστήματος κάποιων ημερών που θα απαιτηθεί για συμπλήρωση των τροποποιημένων δικογράφων θα προκαλέσει οποιαδήποτε ουσιαστική καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης και συνεπώς δεν μπορεί να είναι καθοριστική στην κρίση επί του θέματος και σίγουρα δεν αποτελεί ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Αντίθετα στην περίπτωση απόρριψης της αίτησης, οι εναγόμενοι 2 θα στερούνταν του δικαιώματος τους να παρουσιάσουν την υπόθεση τους με τον τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ορθό και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ζητήματα, νομικά και πραγματικά που περιβάλλουν την υπόθεση. Με βάση όλα τα πιο πάνω, συνεκτιμώντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα χωρίς να διέπεται από άκαμπτους κανόνες (βλ. Kayat πιο πάνω), λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση δικάζεται και αποφασίζεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά εγείρονται στα δικόγραφα, της δυνατότητας που παρέχεται σε κάθε διάδικο να προβάλει ελεύθερα τους ισχυρισμούς του (βλ. Geto πιο πάνω), σε συνδυασμό με το ότι καμία αδικία ή δυσμενής επηρεασμός θα επέλθει στα δικαιώματα των εναγόντων, κρίνεται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, το αίτημα για τροποποίηση να εγκριθεί. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση ως οι παράγραφοι A, Β και Γ της αίτησης. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση των εναγομένων 2/αιτητών, να καταχωρηθεί εντός 8 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος και Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εντός περαιτέρω 8 ημερών. Τυχόν Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση εντός περαιτέρω 5 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses), όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγομένων 2 /αιτητών και να είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Σε σχέση με τους εναγόμενους 1 /καθ' ων η αίτηση που δεν εμφανίσθηκαν στη διαδικασία δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής civil/interim subject: tropopiisi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο