ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟΧΕΥΤΕΥΣΕΩΝ ΠΑΦΟΥ ν. Αλέκας (Αλεξάνδρας) Π. Παπακόκκινου από τη Λευκωσία, υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγ

(2), υποσημείο 12 (Β) με τίτλο «Αποζημιώσεις». vi. Τα υποσημεία 12 (Ε) και (ΣΤ) της Ανταπαίτησης. vii. Η φράση «παρανόμου» που αναγράφεται στη 2η γραμμή του υποσημείου/παραγράφου

1. Γ. Παράταση του χρόνου καταχώρησης της Τροποποιημένης Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση και/ή αναστολή κάθε περαιτέρω διαδικασίας μέχρι το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των σημείων (Α) και/ή (Β) πιο πάνω.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.3, Δ.48 Θ.Θ. 2, 3 και 9 και Δ.57, στη νομολογία και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση της Φωστήρας Χαραλάμπους: «Εγώ η πιο κάτω υπογεγραμμένη Φωστήρα Χαραλάμπους από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
2. Είμαι υπάλληλος των εναγόντων στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και από το φάκελο της υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους ενάγοντες - αιτητές να προβώ στη παρούσα Ένορκη Δήλωση.
3. Στις 11/04/2016, οι ενάγοντες εξασφάλισαν μετά από αίτησή τους ημερ. 18/11/2015, διάταγμα αντικατάστασης της εναγόμενης Βερεγγάριας Παπακόκκινου η οποία απεβίωσε, από την Αλέκα (Αλεξάνδρα) Παπακόκκινου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Βερεγγάριας Παπακόκκινου. Επίσης, δόθηκε, μεταξύ άλλων, άδεια τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης για να τροποποιηθούν ουσιαστικά όσα αφορούσαν την εν λόγω αντικατάσταση.
4. Στις 27/04/2016 οι ενάγοντες καταχώρησαν την Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης τους και τις 11/07/2016 η εναγόμενη καταχώρησε Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση.
5. Η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση διαφέρει με την αρχική Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καθώς εισάγει προδικαστικές ενστάσεις και νέους ισχυρισμούς και αξιώσεις. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των εναγόντων, οι εν λόγω προσθήκες ή τροποποιήσεις δεν είναι επιτρεπτές καθώς δεν προκύπτουν από την Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης ή από το διάταγμα τροποποίησης ημερ. 11/04/2016 αλλά ούτε εξασφαλίστηκε άδεια από το Δικαστήριο που να επιτρέπει τις εν λόγω τροποποιήσεις.
6. Επιπρόσθετα, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόρο των εναγόντων: Α. Μετά από διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης, δεν παρέχεται ευχέρεια στην εναγόμενη να τροποποιήσει την έκθεση υπεράσπισής της κατά το δοκούν ή να τη συντάξει με διαφορετικό τρόπο ή να εισάγει νέους ισχυρισμούς και λεπτομέρειες για να ενδυναμώσει την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της. Οι τροποποιήσεις πρέπει να περιορίζονται στα σημεία της έκθεσης απαίτησης που τροποποιούνται με βάση το σχετικό διάταγμα. Β. Η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης έγινε για τυπικούς λόγους χωρίς να εισάγει νέους ισχυρισμούς και η τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης με προσθήκη νέων ισχυρισμών και αξιώσεων αλλά και προδικαστικών ενστάσεων χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και συνιστά κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας.
7. Με βάση τα πιο πάνω, δικαιολογείται η έγκριση των αιτημάτων όπως αυτά ζητούνται με την παρούσα αίτηση, με έξοδα υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και κατά της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτησης.» Η εναγόμενη καταχώρησε μακροσκελή ένσταση στην αίτηση. Αποτελείται από 28 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης, η οποία, με αυτή, βασικά επαναλαμβάνει αυτούσιους τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο της προφορικής της αγόρευσης. Θεωρώ ότι για τις ανάγκες εξέτασης της υπό κρίση αίτησης είναι αρκετό να γίνει αναφορά, πρώτο, στη νομική βάση της αίτησης - με παραπομπή σε σχετική νομολογία -, δεύτερο, στο περιεχόμενο του διατάγματος τροποποίησης, τρίτο, στους 4ο και 14ο λόγους ένστασης, με τους οποίους - μεταξύ άλλων - υποβάλλεται ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και τέλος, στο περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων. Λόγω και της μικρής έκτασης που καταλαμβάνει αυτό ακολουθεί αυτούσιο: «Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες ζητούν τη διαγραφή των όλων όσων η Εναγόμενη πρόσθεσε, αφαίρεσε ή διόρθωσε με την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 11-07-
8. Με απόφαση του Ημερομηνίας 11-04-2016, το Δικαστήριο εξέδωσε ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ συγκεκριμένα διατάγματα σε σχέση με την αιτούμενη τροποποίηση. Δεν νομίζω να χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Οτιδήποτε διαφέρει από τα Διατάγματα που το Δικαστήριο εξέδωσε στις 11-04-2016 θα πρέπει να διαγραφεί. Ακόμη και να μην είχε καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση, τα όσα η Εναγόμενη προβάλλει με την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης και για τα οποία δεν είχε εξασφαλίσει σχετική άδεια, δεν μπορεί να τα επικαλεστεί κατά την ακροαματική διαδικασία. Ως εκ τούτου θα καλέσω το Δικαστήριο να εγκρίνει την παρούσα αίτηση με έξοδα εις βάρος της Εναγόμενης.» Η υπό κρίση καθώς ήδη έχει αναφερθεί αίτηση εδράζεται στη Δ.19 Θ.26 καθώς και στη Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την πρώτη (Δ.19 Θ.26): «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Σύμφωνα με τη δεύτερη (Δ.27 Θ.3): «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. In re Pelmako Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246): «Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. (Βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R., 425). Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου· δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Αναλύεται επίσης η έννοια του όρου "frivolous andvexatious" (Βλ. Bullen & Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, 12th ed., p. 145). (κακόβουλου και ενοχλητικού δικονομικού μέτρου), για να διαπιστωθεί αν το Υπόμνημα για διάλυση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, όπως υπάρχει ισχυρισμός.» Περαιτέρω σύμφωνα με τη Cyber Group v. Χαραλαμπίδη κ.ά.

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852): «Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι ζήτησαν τη διαγραφή της περαιτέρω υπεράσπισης για το λόγο ότι «θεωρείται μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής». Βασίσθηκαν κυρίως επί της Δ.19, θ.

1. Η τελευταία επιτρέπει τη διαγραφή δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Ο αντίστοιχος θεσμός των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών είναι η Δ.19, θ.
2. Επεξηγείται στις σελ. 477-479 του Annual Practice
3. Κύριος σκοπός του είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει της Δ.19, θ.26 (Αγγλική Δ.19, θ.27) δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας της υπεράσπισης. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.3 (Αγγλική Δ.25, θ.4). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την διαγραφή δικογράφου δυνάμει των πιο πάνω θεσμών (Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3) η διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmako Development Ltd

(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960, σελ. 575). Επομένως η αίτηση για διαγραφή της περαιτέρω υπεράσπισης έπρεπε να είχε προσεγγισθεί με βάση τις πιο πάνω αρχές. Η εξέταση σε βάθος της υπεράσπισης κρίνεται εσφαλμένη.» Καθόλα σχετικά είναι και τ' ακόλουθα από την υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ΄αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού

(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Ετ.Αρτοποιών Λτδ., ν. Σαββίδη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685». Ομοίως και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.ά.

(2013)1 Α.Α.Δ. 1520: «Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.» Όλες οι παραπάνω αρχές επαναλαμβάνονται και στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε191/2015, ημερομηνίας 23/3/2016. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε. )απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another

(1972)4 J.S.C. σελ. 416). .... Όπως αναφέρθηκε στη FASILI a.o. v. M.V."SUN BOAT" HER SHIPOWNERS AND/OR CHARTERERS a.o.

(1984)1 C.L.R. 679 η εξουσία διαγραφής ενεργοποιείται μόνο σε απλές και φανερές υποθέσεις.» Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης σ' όλες τις παραπάνω αρχές παρατηρώ τα εξής: Είναι γεγονός ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα είναι τυπικές και απολύτως αναγκαίες, υπό την έννοια ότι, αφ' ης στιγμής απεβίωσε η εναγόμενη, θα έπρεπε να αντικατασταθεί στον τίτλο της αγωγής από τη διαχειρίστρια της περιουσίας της, όπως και έγινε. Απ' εκεί και πέρα, οι ελάχιστες τροποποιήσεις που επήλθαν στην έκθεση απαίτησης αποτελούν επακόλουθο της τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, η οποία, ως προς τη βάση της παραμένει αμετάβλητη. Αποτελεί επίσης γεγονός ότι σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα τροποποίησης δόθηκαν οδηγίες, όπως τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Τέλος αποτελεί γεγονός ότι η εναγόμενη, με την τροποποιημένη δικογραφία της διαφοροποιεί την αρχική, στην έκταση που με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται διαζευκτικά η διαγραφή της. Επειδή οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται από την εναγόμενη - οι οποίες συνιστούν και αυτές διαφοροποίηση της αρχικής δικογραφίας - δεν αναφέρονται στην αίτηση, παρά μόνο επιζητείται γενικά η διαγραφή τους, το περιεχόμενό τους ακολουθεί αυτούσιο: «(Α) 1η Προδικαστική Ένσταση Το δοθέν στην νύν Εναγομένη Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και η οπισθογραφημένη σ' αυτό Ε/Απαιτήσεως καθώς και το επισυνημμένο σ' αυτό Διάταγμα πάσχουν και είναι Άκυρα αφού δεν πληρούν ούτε πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.12 Θ.5 παρ. 2 της Πολιτικής Δικονομίας διότι δεν εσυνοδεύοντο από την form 11 που επιβάλλεται και προβλέπεται και είναι απαραίτητη και μάλιστα υπό τις παρούσες συνθήκες βάσει της Δ.12 Θ.5 παρ. 2 των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας και συνεπώς πάσχει και καθίσταται άκυρο τόσο το Διάταγμα ημερ. 11/4/2016 όσο και το Κλητήριο όσο και η Ε/Απαιτήσεως και πρέπει να απορριφθούν Προδικαστικά. (Β) 2η Προδικαστική Ένσταση Άνευ βλάβης της 1ης Προδικαστικής Ένστασης και άνευ βλάβης οιασδήποτε άλλης θέσεως μου στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση που επιφιλάττομαι κατωτέρω τονίζω Προδικαστικά ότι ο Ενάγων στην απαράδεκτη απαίτηση του παράγ. 1 - 10 που απορρίπτεται και παραπέμπω στα κατωτέρω δεν Νομιμοποιείται ούτε δικαιούται, αλλά παράνομα ζητά οιονδήποτε ποσόν ως «τέλος» υφ' οιανδήποτε μορφήν δι' οιονδήποτε των ακινήτων, δι' οιανδήποτε περίοδο και σ' αυτό το ποσό του «τέλους» να περιλαμβάνεται και η προσεπιβάρυνση 20% χωρίς να διακρίνεται ποιο ποσό είναι το «τέλος» και ποιο ποσό, και πόσο είναι η προσεπιβάρυνση και είναι άκυρα και παράνομα και πάσχουν από ακυρότητα και πρέπει να απορριφθούν Προδικαστικώς. (Γ) 3η Προδικαστική Ένσταση Άνευ βλάβης της 1ης και 2ης Προδικαστικής Ενστάσεως και άνευ βλάβης των θέσεων μου στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ο Ενάγων στην απαράδεκτη Ε/Απαιτήσεως του που απορρίπτεται παραγ. 1 - 10 και παραπέμπω στα κατωτέρω, παράνομα προσθέτει στο οιονδήποτε «τέλος» την προσεπιβάρυνση 20% και τα ζητά ως ενιαίο ποσό χωρίς να διακρίνει ποιο ποσό είναι το «τέλος» και ποία η προσεπιβάρυνση και επί του ενιαίου ποσού «τέλους» και 20% «προσεπιβάρυνση» επιβαρύνει επιπλέον παράνομα, παράνομον τόκο εντελώς παράνομα και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθούν Προδικαστικά. (Δ) 4η Προδικαστική Ένσταση Άνευ βλάβης των άνω (1ης) (2ης) (3ης) Προδικαστικής Ενστάσεως και άνευ βλάβης των θέσεων μου στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ο Ενάγων στην απαράδεκτη Ε/Απαιτήσεως του που απορρίπτεται παράγ. 1 - 10 παραπέμπω στα κατωτέρω τονίζω ότι ο Ενάγων παράνομα και αντίθετα με την Πολιτική Δικονομία δεν αναφέρεται στις χρεώσεις και πληρωμές που εγίνοντο για κάθε αναφερόμενο έτος ξεχωριστά από πρίν της περιόδου 2007 - 2011 και κατά την περίοδο 2007 - 2011 ως και στις πληρωμές που εγίνοντο μέχρι σήμερα.» Παρατηρώ τα εξής: Δεδομένου ότι - για να επαναλάβω -, η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.19 Θ.26 καθώς και στη Δ.27 Θ.3 θεωρώ πως, με μια μόνο εξαίρεση, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και τούτο, επειδή ο λόγος για τον οποίο οι ενάγοντες με αυτή ζητούν τη διαγραφή των επίμαχων τροποποιήσεων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως αναλύονται από τη σχετική νομολογία που παρατίθεται. Η εξαίρεση αφορά μόνο την 1η προδικαστική ένσταση που εγείρει η εναγόμενη (υπό Ι.(Α)), η οποία πράγματι στερείται νομικού ερείσματος και είναι ανυπόστατη, υπό την εξής έννοια: με αυτή δεν εγείρεται οποιαδήποτε υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής, αλλά αμφισβητείται ευθέως η εγκυρότητα του διατάγματος τροποποίησης καθώς και των τροποποιημένων δικογράφων των εναγόντων, με αίτημα την προδικαστική απόρριψη και των δυο. Κάτι τέτοιο, γενικά ως θέμα αρχής καθώς και στην περίπτωση της εναγόμενης, προφανώς δεν έχει θέση και δεν μπορεί να εγείρεται υπό μορφή προδικαστικής ένστασης στο πλαίσιο υπεράσπισης. Η εναγόμενη, εάν για τους λόγους που αναφέρει με την προδικαστική της ένσταση αμφισβητεί την εγκυρότητα, είτε του διατάγματος τροποποίησης - το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω εκδόθηκε εκ συμφώνου - είτε του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος καθώς και της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, θα έπρεπε να προβεί σε διαφορετικό δικονομικό διάβημα. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση, στην έκταση που έχει αναφερθεί γίνεται αποδεκτή. Η 1η προδικαστική ένσταση της εναγόμενης, την οποία εγείρει με την τροποποιημένη υπεράσπισή της, διαγράφεται. Κατά τα λοιπά, η αίτηση απορρίπτεται. Οι ενάγοντες να καταχωρήσουν απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, εντός 15 ημερών από σήμερα. Δεδομένης της μερικής επιτυχίας της αίτησης, τα έξοδά της, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή - ωστόσο, μειωμένα κατά το ήμισυ - και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και σε βάρος της εναγόμενης. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση διαγραφής υπεράσπισης.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο