AstroBank Limited (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ) ν. ASTARTI DEVELOPMENT PLC (H.E. 12331), δια των παραληπτών/διαχειριστών της, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ (ΛΕΥΤΕΡΗ) ΦΙΛΙΠΠΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2573/14, 23/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A101 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2573/14 Μεταξύ: AstroBank Limited (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ), από τη Λευκωσία Ενάγουσας και ASTARTI DEVELOPMENT PLC (H.E. 12331), δια των παραληπτών/διαχειριστών της, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ (ΛΕΥΤΕΡΗ) ΦΙΛΙΠΠΟΥ (Α.Δ.Τ. 486776) & ΑΛΚΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ (Α.Δ.Τ. 610927), από τη Λευκωσία ΑΝΔΡΕΑ ΔΡΑΚΟΥ (Α.Δ.Τ. 519052), από τη Λεμεσό Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση για αναστολή της διαδικασίας ημερ. 26.6.2017 ---------------------------- Ημερομηνία: 23.3.2018 Για την Εναγόμενη 1-Αιτήτρια: κ. Μ. Μυτίδης για Αντώνης Ανδρέου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Κόλιαρου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. (κα Ε. Μιχαήλ για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκονται οι ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) της πολιτικής αγωγής με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, σε σχέση και/ή αναφορικά με την ASTARTI DEVELOPMENT PLC, Εναγόμενη/Αιτήτρια μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αρ. 476/16 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού επειδή θα υπάρξει αρνητικός επηρεασμός των δικαιωμάτων ορισμένων πιστωτών. (Β) Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να παρεμποδίζει τους Καθ΄ ων η Αίτηση/Ενάγοντες να λάβουν οποιαδήποτε επιπρόσθετα δικονομικά μέτρα και/ή διαδικασίες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και/ή διαδικασίας. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται οποιεσδήποτε εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίες (stay of proceedings), σε σχέση και/ή αναφορικά με την πολιτική αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εναντίον της Εναγόμενης/Αιτήτριας, μέχρι την εκδίκαση και/ή ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Άλκη Χριστοδουλίδη, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή/παραλήπτη της Εναγόμενης 1 εταιρείας Astarti Development PLC (εν τοις εφεξής η Astarti). Είναι εγγεγραμμένος λογιστής/ελεγκτής και συνέταιρος στην εταιρεία Deloitte Limited. Στις 10.1.2014 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ διόρισε τον ίδιο μαζί με τον Ελευθέριο Φιλίππου ως διαχειριστές/παραλήπτες της Astarti δυνάμει των προνοιών ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης, ημερ. 24.6.1992 και 8.4.2011 (Τεκμήριο 1). Ο κ. Φιλίππου δεν ενεργεί πλέον ως παραλήπτης/διαχειριστής της εταιρείας (Τεκμήριο 2). Εναντίον της Astarti καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η αίτηση για εκκαθάριση της, υπ΄ αρ. 476/16 από την εταιρεία Χ. Θεοτόκης Λτδ. Εκφράζει τη θέση όπως την πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους της Astarti, πως μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία σηματοδοτείται με την καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης, τα πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν, προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Με αυτό τον τρόπο παρέχεται προστασία και ίση μεταχείριση προς τους πιστωτές της εταιρείας και αποτρέπεται η προώθηση διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Πιστεύει πως από τη στιγμή που καταχωρείται αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, οφείλει να διασφαλίσει ότι κανένας πιστωτής δεν θα τύχει προτεραιότητας σε περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας της τάξης του και σε περίπτωση υποβολής αίτησης για αναστολή περαιτέρω διαδικασιών, θα πρέπει να συντρέχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις για να δικαιολογείται η μη έγκριση της αίτησης αναστολής, καθότι αν δεν ανασταλεί η διαδικασία και επιτραπεί η συνέχιση της, τότε ορισμένοι εκ των πιστωτών θα αποζημιωθούν στο ακέραιο, ενώ εάν η διαδικασία ανασταλεί θα βρίσκονται στην ίδια σειρά με άλλους πιστωτές της τάξης τους. Ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρήθηκε από την AstroBank Limited (πρώην Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ) με την οποίαν εγείρονται 25 λόγοι ένστασης. Προβάλλεται με αυτούς ότι η αίτηση πάσχει, είναι παράτυπη, αβάσιμη και ατεκμηρίωτη. Ότι καταχωρήθηκε καταχρηστικά και κακόπιστα (mala lide) με σκοπό να προκληθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Ότι είναι άδικο να μην επιτραπεί στην Καθ΄ ης να συνεχίσει την παρούσα αγωγή διότι μόνον εάν μετατραπεί το χρέος σε εξ΄ αποφάσεως χρέος θα μπορούσε να είναι στην ίδια θέση με τους υπόλοιπους εξ΄ αποφάσεως πιστωτές. Ότι ο ενόρκως δηλών δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση της ενόρκου δηλώσεως. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Λοϊζου Παντελή, υπαλλήλου της Ενάγουσας, ο οποίος είναι λειτουργός στην υπηρεσία ανάκτησης χρεών και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι αμφισβητεί τα όσα περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και υιοθετεί τους λόγους ένστασης που περιλαμβάνονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Αναφέρεται στο ιστορικό της καταχώρισης της παρούσας αγωγής και υποδεικνύει πως έχει εκδοθεί στις 20.2.2015 απόφαση υπέρ της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 2, καθότι ο τελευταίος δεν κατεχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Μέχρι και σήμερα δεν έχει καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό είτε από την Astarti είτε από τον Εναγόμενο 2. Εκφράζει την πίστη ότι δεν πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα διότι είναι φανερό ότι πρόθεση της Αιτήτριας είναι να αποστερήσει από την Ενάγουσα τη δυνατότητα να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό σε περίπτωση που επιτύχει στην αγωγή της. Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με γραπτές αγορεύσεις την επιχειρηματολογία και τις θέσεις τους, αναφορά στις οποίες γίνεται πιο κάτω. Προτού ασχοληθεί το Δικαστήριο με τη νομική πτυχή θα εξετασθεί ο πρώτος λόγος ένστασης. Ως πρώτος λόγος ένστασης εγείρεται ο εξής: 1. «Η αίτηση πάσχει και/ή είναι παράτυπη καθότι το όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτό αναγράφεται στην αίτηση της Αιτήτριας είναι λανθασμένο.» Με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται πως: «Η Ενάγουσα/Καθ΄ ης η Αίτηση είναι εγγεγραμμένη Τράπεζα, λειτουργεί στην Κύπρο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και έχει εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία. Η Ενάγουσα, με Ειδικό Ψήφισμα ημερ. 29/3/2017 άλλαξε το όνομα της από ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ σε AstroBank Limited. Στις 12/4/2017 οι δικηγόροι της Ενάγουσας καταχώρησαν σχετική Ειδοποίηση, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1. Όπως με ενημέρωσαν οι δικηγόροι της Ενάγουσας, την ίδια ημέρα, δόθηκε αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης και στους δικηγόρους της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, η αίτηση της Αιτήτριας πάσχει και είναι παράτυπη καθ΄ ότι το όνομα της Καθ΄ ης η αίτηση στην αίτηση της Αιτήτριας είναι ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ αντί AstroBank Limited (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ).» Το ίδιο επιχείρημα, χωρίς οποιαδήποτε άλλη ανάλυση, παρατίθεται στην αγόρευση της Καθ΄ ης η αίτηση. Από τη μελέτη του φακέλου της υπόθεσης διαπιστώνεται ότι έχει καταχωρηθεί η σχετική ειδοποίηση. Η θέση της Αιτήτριας είναι πως οποιοδήποτε λάθος φανεί ότι έγινε αναφορικά με το όνομα της Καθ΄ ης η αίτηση στον τίτλο, αυτό δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την ουσία της αίτησης και αποτελεί μια απλή παρατυπία. Σε σχέση με το ανωτέρω θέμα παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στο άρθρο 19
(4)του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, προνοείται ότι η αλλαγή ονόματος δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της εταιρείας ούτε καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία η οποία δυνατό να συνεχίζεται ή άρχισε εναντίον της με το προηγούμενο της όνομα και μπορεί να συνεχίζεται ή αρχίζει με το νέο της όνομα. Στο σύγγραμμα The All England Law Reports
(1965), p. 43, με τον τίτλο Practice Directions, αναφέρεται πως: "Where after the institution of a cause or matter by or against a limited company the name of the company is changed, the new name shall be substituted and the former name mentioned in brackets in all future proceedings therein". Δεν εξηγείται βέβαια τι συνέπειες έχει η μη αναφορά στο νέο όνομα, σε ένα μελλοντικό, ενδιάμεσο διάβημα. Το Δικαστήριο θα συμφωνήσει με την εισήγηση του συνηγόρου της Αιτήτριας ότι αυτή η παράλειψη αποτελεί παρατυπία η οποία δεν επηρεάζει την ουσία του δικονομικού διαβήματος, αφού είναι σαφές και ξεκάθαρο ότι η νομική οντότητα της Ενάγουσας παραμένει η ίδια. Παρατηρείται δε πως ούτε και η ίδια η Ενάγουσα στην ένσταση που καταχώρησε δεν έχει αλλάξει το όνομα αλλά κατέγραψε το παλαιό όνομα Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα είναι ότι δεν έχει επηρεαστεί με οποιοδήποτε τρόπο, το έννομο συμφέρον της Καθ΄ ης. Νομική Πτυχή: Νομική βάση της αίτησης αλλά και της ένστασης αποτελούν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί, ο περί Αποδείξεως Νόμος, ο περί Δικαστηρίων Νόμος και ο περί Εταιρειών Νόμος, άρθρα 213, 214, 215, 216, 217, 218, 219 και
- Πρόσθετα, με την ένσταση γίνεται επίκληση και των άρθρων 243 και 300 του Κεφ. 113, του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αποτελεί κοινή ταύτιση των συνηγόρων των διαδίκων πως το ουσιαστικό άρθρο που δίδει έρεισμα στην κρινόμενη αίτηση είναι το άρθρο 215 του περί Εταιρειών Νόμου το οποίο προνοεί:
- Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή· και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Λέχθηκε στην απόφαση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Limited v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λίμιτεδ (Αρ. 1)
(1998)1 Γ Α.Α.Δ. 1806 (την οποίαν αμφότεροι οι συνήγοροι επικαλέσθηκαν), πως σκοπός των προνοιών των άρθρων 215 και 220 (τα οποία πραγματεύονται του δικαιώματος αναστολής το ένα με την καταχώριση αίτησης εκκαθάρισης και το άλλο μετά την έκδοση τέτοιου διατάγματος) είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων (δέστε Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd
(1923)1 K.B. 160). Λέχθηκε περαιτέρω στην ανωτέρω απόφαση πως: «Τα πιο πάνω άρθρα του δικού μας Νόμου, είναι παρόμοια με τα άρθρα 231 και 226 του αγγλικού Companies Act 1948. Παρόμοιες πρόνοιες που αφήνουν ανεπηρέαστες τις αρχές που διέπουν τα ερωτήματα ενώπιον μας έγιναν και με τα άρθρα 126, 128 και 130
(3)του Insolvency Act 1986. Κατά συνέπεια, αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις μπορούν να είναι καθοδηγητικές πάνω στα θέματα που μας απασχολούν. Στον Palmer's Company Law, 24η έκδοση, τόμος 1, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 1448-1450: "... Section 126 of the Insolvency Act gives the court power on the application of the company or a creditor or a contributory to restrain proceedings against the company. That power may be exercised at any time in the interval between the presentation of the petition and the making of the order. Section 128
(1)provides that where any company is being wound up by the court any attachment, sequestration, distress or execution put in force against the company after the commencement of the winding up is void. Section 130
(2)provides that when a winding-up order has been made or a provisional liquidator appointed, no action or proceeding shall be proceeded with or commenced against the company except by leave of the court and subject to such terms as the court may impose. In this way creditors and others are compelled to come in and prove their claims in the winding up, and a rateable and just distribution of the company's assets is effected. "Proceedings" under section 130
(2)is given a wide meaning, and includes executions and interpleader summonses. The words "any other action or proceeding" in section 126
(1)likewise are general and not limited to actions in England but extend to actions and proceedings in Scotland; Northern Ireland being covered by section 126
(1)(a)................................. Where a winding-up οrder has been made, the combined effect of sections 130
(2)and 128 of the Act is that such order operates automatically as a stay of all actions, executions, distresses, sequestrations, etc., against the company, subject to the discretion of the court to allow such actions, executions, etc., to proceed notwithstanding the winding-up." Ως προς την ερμηνεία των λέξεων "action" και "action or proceeding", που αναφέρονται στα σχετικά προαναφερθέντα άρθρα, τόσο στον αγγλικό νόμο όσο και στο δικό μας, χρήσιμη είναι η απόφαση του Λόρδου Simon of Glaisdale στην υπόθεση Herbert Berry Associates v. IRC [1978] 1 All E.R. 161, στη σελ. 170, όπου αναφέρει τα ακόλουθα: "... The Companies Act 1948 is the statute dealing with technical matters; and one would expect the words therein to be used in their primary sense as terms of legal art. The primary sense of 'action' as a term of legal art is the invocation of the jurisdiction of a court by writ: 'proceeding' the invocation of the jurisdiction of a court by process other than writ. Furthermore, 'action or proceeding' in s. 226(b) must presumably have the same meaning as the same words in s. 226(a), where they undoubtedly refer to the invocation of the jurisdiction of a court." Πέραν των προαναφερθέντων, θα πρέπει να ειπωθεί σε αυτό το στάδιο πως ο δικός μας περί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 113, διαφέρει από τον αγγλικό ως προς το θέμα του αρμόδιου για την εκκαθάριση εταιρειών Δικαστηρίου, παρόλο που "το Δικαστήριο" ερμηνεύεται όπως και στο δικό μας νόμο.» Αποτελεί τη θέση του συνηγόρου της Αιτήτριας πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και πως κανένας από τους λόγους ένστασης της Καθ΄ ης ευσταθεί. Η αντίθεση εισήγηση των συνηγόρων της Καθ΄ ης με παραπομπή στις ίδιες αποφάσεις που επικαλείται και η Αιτήτρια (Λούκος Λτδ (Εμπορική Εταιρεία) v. Εταιρείας Ρεϊνμποου Πλητσιγκ και Ντάιγκ Κο Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 2055 και Bowkett (ανωτέρω), είναι και ο κάτωθι: Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι το Δικαστήριο πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει τη διαδικασία με βάση το άρθρο 215 εκτός εάν συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι για να μην το κάνει, δεν πρέπει να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Είναι η θέση της ότι το λεκτικό του άρθρου 215 δεν δημιουργεί αυτόματη αναστολή απλά και μόνο επειδή εκκρεμεί αίτηση για εκκαθάριση. Όπως αναφέρει το εν λόγω άρθρο, το Δικαστήριο «δύναται» να διατάξει αναστολή εκκρεμούσης διαδικασίας ενώπιον του νοουμένου ότι συνηγορούν ικανοποιητικοί λόγοι για αυτό, κάτι το οποίο η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει. Θεωρεί δε πως τα δεδομένα της παρούσας περίπτωσης δεν είναι τέτοια που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής. Συναφείς με την ανωτέρω επιχειρηματολογία είναι οι λόγοι ένστασης που άπτονται των προϋποθέσεων της έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων και που προβάλλουν το ατεκμηρίωτο της αίτησης και ένορκης δήλωσης. Κρίνεται πως τα επιχειρήματα της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η αίτηση δεν ευσταθούν. Έχει ανωτέρω καταγραφεί ο σκοπός του άρθρου 215 του Κεφ. 113 και η σχετική με αυτό νομολογία. Εάν αφεθεί να εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας, τότε σίγουρα θα προσλάβει πλεονέκτημα και προνόμιο έναντι των λοιπών πιστωτών που βρίσκονται στην ίδια τάξη με εκείνη. Δεν έχει δε εξηγηθεί πως θα επηρεασθούν τα δικαιώματα ή η απαίτηση της εάν η υπόθεση ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης. Ούτε έχουν προβληθεί εξαιρετικές περιστάσεις και λόγοι οι οποίοι να συνηγορούν για το αντίθετο. Θα πρέπει δε να αποδειχθεί πως σε περίπτωση που η Ενάγουσα προχωρήσει στην έκδοση απόφασης υπέρ της, πέραν του ότι θα καταστεί εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης, θα δύναται να προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης εναντίον της εταιρείας Αstarti, να καταχωρήσει memo ή ακόμη και αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας αφού τέτοια αίτηση δεν περιλαμβάνεται στις διαδικασίες που αναστέλλονται δυνάμει του άρθρου 215 (βλ. Λούκος (ανωτέρω)). Πρόσθετοι λόγοι ένστασης που προβάλλονται αποδίδουν ασάφεια, αοριστία της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση διότι δεν εξηγείται μεταξύ άλλων, για ποιον λόγο καταχωρήθηκε η αίτηση και σε ποιαν απαίτηση βασίζεται. Με όλη την εκτίμηση προς τους συνηγόρους της Καθ΄ ης η αίτηση, η αίτηση εκκαθάρισης έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και παρέχονται με αυτήν όλες οι αναγκαίες και απαιτούμενες πληροφορίες. Η αίτηση εκκαθάρισης έχει ως λόγο την απαίτηση πληρωμής προς την εταιρεία Astarti στη βάση του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, δυνάμει ισχυριζόμενης γραπτής συμφωνίας οφειλής χρέους. Προβάλλονται ως λόγοι ένστασης (11ος και 12ος) ότι ο Άλκης Χριστοδουλίδης ως παραλήπτης/διαχειριστής της περιουσίας της Αιτήτριας δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση και προώθηση της παρούσας αίτησης καθότι αυτή συνιστά παράνομη υπερκάλυψη των εξουσιών των διευθυντών της εταιρείας Astarti. Απαντούν οι συνήγοροι της Καθ΄ ης με αναφορά σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων πως ο παραλήπτης/διαχειριστής ως ο μοναδικός αντιπρόσωπος της εταιρείας είναι ο μόνος που μπορούσε να διορίσει δικηγόρο για να υπερασπισθεί τα δικαιώματα της υπό διαχείριση εταιρείας και να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Κρίνεται πως και οι λόγοι αυτοί είναι αβάσιμοι. Η ίδια η Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση, ενάγει την εταιρεία Astarti δια των παραληπτών/διαχειριστών της Ελευθέριου Φιλίππου και Άλκη Χριστοδουλίδη. Τους κατέστησε μέρος της διαδικασίας, ως τους νόμιμους εκπροσώπους της Astarti. Η ιδιότητα και η περίληψη του ονόματος του κ. Χριστοδουλίδη στον τίτλο της αγωγής ως μέρους της διαδικασίας, αυτό το γεγονός από μόνο του, τον νομιμοποιεί στην καταχώριση και προώθηση της κρινόμενης αίτησης. Πέραν τούτου, αξίζει δε να υπομνησθούν αυτά που λέχθηκαν στην X"Ρούσου υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη της Υ. Liasides Development Ltd
(2011)1(Γ) A.A.Δ. 1703: «.με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της.» Στην ίδια απόφαση υιοθετείται η Newhart Developments Ltd v. Co-οp Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896, στην οποία λέχθηκε πως οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας, το οποίο περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη/διαχειριστή, εάν αρνηθεί να το πράξει τούτο ο παραλήπτης/διαχειριστής. Συνεπώς, ο κ. Χριστοδουλίδης έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει την ενδιάμεση αυτή αίτηση και να προβεί στην ένορκη δήλωση. Συνακόλουθα, ενόψει όλων όσων ανωτέρω έχουν εκτεθεί, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Παρά το ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, εντούτοις, και με δεδομένο ότι δεν ευθύνεται η Ενάγουσα για την καταχώριση της αίτησης εκκαθάρισης και/ή επειδή η αίτηση εκκαθάρισης της Astarti καταχωρήθηκε εκτός των πλαισίων δραστηριοτήτων της Ενάγουσας, τα έξοδα θα είναι υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση, στο βαθμό που δημιουργήθηκαν μετά την καταχώριση ένστασης, πληρωτέας στο τέλος της διαδικασίας, όταν θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για αναστολή διαδικασίας - Λόγος ένστασης το λανθασμένο όνομα της Καθ΄ ης στην αίτηση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο