Cytree Estate Ltd ν. Graham Robert Ball, Αρ. Αγωγής: 1421/09, 9/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A78 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1421/09 Μεταξύ: Cytree Estate Ltd, από την Πάφο Εναγόντων-Αιτητών και Graham Robert Ball Εναγόμενου-Καθ΄ ου η αίτηση ------------------- Αίτηση ημερ. 17.10.2017 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ------------------- Ημερομηνία: 9.3.2018 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Π. Πέτρου για ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο-Καθ΄ ου η αίτηση: κα Α. Λεωνίδου για ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΣΕΡΓΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κρινόμενη αίτηση επιδιώκει την εκ βάθρων αντικατάσταση της υπάρχουσας Έκθεσης Απαίτησης αφού επιζητεί διαγραφή των παραγράφων 1-10 οι οποίες αποτελούν όλες τις παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης, και την αντικατάσταση τους με τις ακόλουθες παραγράφους: «
- Κατά ή περί τον Νοέμβριο του έτους 1995 οι ενάγοντες συμφώνησαν με τον εναγόμενο να δανείσουν και δάνεισαν και/ή παραχώρησαν σε αυτόν δάνειο ύψους £100.00 αγγλικών λιρών με τον όρο ότι αυτό το ποσό θα αποπληρωνόταν εντός ενός έτους από την ημερομηνία παραχώρησης του και θα έφερε τόκο 30%.
- Ο εναγόμενος δεν αποπλήρωσε το πιο πάνω δάνειο ως είχε συμφωνήσει με τους ενάγοντες εκτός από ένα ποσό ύψους £50.000 αγγλικών λιρών που πληρώθηκε κατά ή περί την 14/3/
- Τα τα πιο πάνω οι ενάγοντες αξιώνουν: (α) £50.000 αγγλικές λίρες πλέον τόκους 9% επί του ποσού των £100.000 αγγλικών λιρών από 1/12/95 μέχρι 14/3/09, πλέον τόκους 9% επί του ποσού των £50.000 αγγλικών λιρών από 15/3/09 μέχρι εξοφλήσεως. (β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει. (γ) Τα έξοδα. Γ) Μείωση της κλίμακας της αγωγής σε κλίμακα €100.000-500.000.» Πρόσθετα επιζητείται η προσθήκη ως δεύτερου Ενάγοντα του Νικόλα Λεμονάρη. Η ανάγκη για το δικονομικό αυτό διάβημα παρέχεται με την ένορκη δήλωση της κας Πόπης Πέτρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες και τον Νικόλα Λεμονάρη, από τους οποίους έχει λάβει σχετική εξουσιοδότηση. Υποστηρίζεται με αυτήν πως: «
- Ο εναγόμενος είχε εγείρει την αγωγή Ε.Δ. Πάφου αρ. 191/2010 στην οποία συμπεριέλαβε ως διαδίκους τους ενάγοντες μαζί με άλλα άτομα και αφορούσε γεγονότα που πολλά ήταν κοινά με τα γεγονότα της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
- Η πλευρά μας συγκατατέθηκε στην εκδίκαση πρώτα της αγωγής αρ. 191/2010 έτσι ώστε να αποφευχθεί η οποιαδήποτε περιπλοκή.
- Κατά ή περί την 27/4/2017 εκδόθηκε απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην Αγωγή με αριθμό 191/
- Ενόψει της έκδοσης της απόφασης στην πιο πάνω αγωγή, πολλά από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχουν πλέον καταστεί δεδικασμένα και έχουν ήδη καθορισθεί μέσα από την πιο πάνω απόφαση, γι΄ αυτό επιβάλλεται όπως η παρούσα αγωγή τροποποιηθεί με σκοπό τόσο την εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου του Δικαστηρίου όσο και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης αφού χωρίς την αιτούμενη τροποποίηση θα είναι πολύ δύσκολο να προωθηθεί ορθά η υπόθεση. Αντίγραφο της απόφασης στην αγωγή αρ. 191/2010 επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α.» Εκφράζει τέλος την πεποίθηση πως η αιτούμενη τροποποίηση δεν επηρεάζει τα δικαιώματα του Εναγομένου, ο οποίος μπορεί να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων, αλλά ούτε και επηρεάζεται η διαδικασία αρνητικά, αφού θα περιοριστούν τα επίδικα θέματα και έτσι θα εξοικονομηθεί πολύτιμος χρόνος του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η αίτηση φέρει ένσταση στο διάβημα και προβάλλει τριάντα δύο λόγους
(32)για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει. Κύριοι λόγοι ένστασης που εγείρονται αφορούν: - Την κατάχρηση της διαδικασίας. - Κακοπιστία των Αιτητών και προσπάθεια παραπλάνησης (are tinged with overreaching). - Διαγραφή της υπάρχουσας βάσης αγωγής και εισαγωγή νέας ώστε να αποκομίσουν οι Αιτητές δικονομικά πλεονεκτήματα. - Τυχόν έγκριση της θα έχει καταλυτικές συνέπειες για τον Εναγόμενο ο οποίος θα στερηθεί του δικαιώματος έγερσης της υπεράσπισης της παραγραφής. - Ο προτεινόμενος να εισαχθεί ως δεύτερος Ενάγοντας Νικόλας Λεμονάρης παρέλειψε να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 191/10 και δεν έχει καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας, τα οποία επιδικάσθηκαν εναντίον του. - Γενικά δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τις επιδιωκόμενες τροποποιήσεις. Την ένσταση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του κ. Ευαγόρα Σεργίδη, δικηγόρου (ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου μέχρι 30.6.2013) στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπούσε τον Εναγόμενο, από τον οποίο εξουσιοδοτήθηκε να προβεί στην ένορκη δήλωση. Πληροφορίες έχει λάβει από τον χειρισμό και μελέτη των φακέλων της υπόθεσης του Καθ΄ ου η αίτηση καθώς και από τη δικηγόρο Γαβριέλλα Σεργίδου, η οποία έχει το χειρισμό της αγωγής. Επαναλαμβάνει με την ένορκη δήλωση του τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «
- Η έκδοση της Απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή με αρ. 191/2010 δεν δικαιολογεί την επιδιωκούμενη τροποποίηση.
- Το Δικαστήριο μεταξύ άλλων κατέληξε σε εύρημα ότι το πωλητήριο έγγραφο με ημερομηνία 1/3/2009 είναι άκυρο και παράνομο και κάλεσε με την Απόφαση του τις Αιτήτριες να το αποσύρουν από το Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου.
- Με την παρούσα αγωγή που ήγειραν οι Αιτήτριες εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση κακόπιστα, οι Αιτήτριες επιδιώκουν την ειδική εκτέλεση του πωλητηρίου εγγράφου που το Δικαστήριο με την Απόφαση του στην αγωγή με αρ. 191/2010 έκρινε ως άκυρο.
- Το πιο πάνω εύρημα του Δικαστηρίου εμποδίζει τις Αιτήτριες να προωθούν τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην παρούσα αγωγή, γεγονός όμως που δεν τους νομιμοποιεί να επιδιώκουν την τροποποίηση της αγωγής με την διαγραφή όλων των ισχυρισμών που συνθέτουν την αγωγή και την αντικατάσταση τους με νέους ισχυρισμούς που συνιστά μία εντελώς καινούρια βάση αγωγής.
- Όσον αφορά δε τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση θα αποζημιωθεί με έξοδα, αυτός απορρίπτεται από την ίδια την συμπεριφορά των Αιτητριών μέχρι και σήμερα όσον αφορά την πρόθεση τους να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις και διαταγές των Δικαστηρίων αλά και του ίδιου του διευθυντή τους Νικόλα Λεμονάρη.
- Οι Αιτήτριες αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με την διαταγή του Δικαστηρίου παρά τις γραπτές υπενθυμίσεις της δικηγόρου που έχει τον χειρισμό της παρούσας αγωγής Γαβριέλλας Σεργίδου, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί στις 9/10/2017 αίτηση παρακοής εναντίον των Αιτητών και του Εναγόμενου 1 στην αγωγή με αρ. 191/2010 Νικόλα Λεμονάρη, υπό την ιδιότητα του ως ο μοναδικός διευθυντής και γραμματέας των Αιτητών. Αντίγραφο της αίτησης παρακοής που επιδόθηκε στους Αιτητές στην παρούσα και τον Νικόλα Λεμονάρη, στις Κεντρικές Φυλακές όπου εκτίει ποινή φυλάκισης, επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 1.» Νομική Πτυχή: Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (δέστε Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (δέστε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Jamal Khan v. Δημοκρατίας του Πακιστάν
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίζονται στη Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33 και έχουν ως εξής: «
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμώνται όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράψουν το πλαίσιο της δίκης σε συνάρτηση με τα χρονικά όρια για την επίλυση τους. Έντονη θέση του Καθ΄ ου η αίτηση είναι πως η αιτούμενη τροποποίηση εισάγει μια εντελώς νέα βάση αγωγής, ενέργεια που τη θεωρεί ανεπίτρεπτη. Αντίθετα, η θέση του συνηγόρου των Αιτητών είναι πως με την αίτηση τροποποίησης επιδιώκεται να τεθεί η υπόθεση στην ορθή της διάσταση, μετά το δεδικασμένο που έχει δημιουργηθεί με την έκδοση απόφασης στην αγωγή 191/10, ώστε το Δικαστήριο να ασχοληθεί με ότι πραγματικά παρέμεινε στην διαφορά των διαδίκων, να αποφευχθεί αχρείαστη ταλαιπωρία, να εξοικονομηθεί χρόνος και να επιλυθεί το σύνολο των διαφορών των διαδίκων. Εκείνο που επιζητείται από τους Αιτητές, υποδεικνύει ο συνήγορος, δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εκδίκαση των αξιώσεων τους στη βάση του δεδικασμένου της απόφασης στην αγωγή 191/10 ώστε να επιλυθούν εντελώς οι διαφορές των διαδίκων. Θεωρεί κακόπιστη την ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση, ο οποίος δεν επιθυμεί επίλυση των διαφορών και τον ισχυρισμό του περί παραγραφής εντελώς ανυπόστατο. Απ΄ την αντίπερα όχθη, υποδεικνύεται από τη συνήγορο του Καθ΄ ου η αίτηση πως είναι φανερός ο σκοπός που επιδιώκεται να εξυπηρετηθεί με την έγκριση του παρόντος αιτήματος. Η αποφυγή απόσυρσης της αγωγής με έξοδα σε βάρος της Ενάγουσας εταιρείας ως πρώτο λόγο. Και κατά δεύτερο λόγο, η καταχώριση νέας αγωγής με ημερομηνία καταχώρησης το 2009, ενδεχομένως σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί ο σκόπελος της παραγραφής. Εισαγωγή νέας βάσης αγωγής: Μια από τις αιτιάσεις του Εναγομένου για τη μη αποδοχή της αίτησης τροποποίησης έιναι ότι με αυτήν εισάγεται νέα βάση αγωγής η οποία μάλιστα δεν περιλαμβάνεται στο Κλητήριο Ένταλμα. Η Διάταξη 20 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί πως: "1A. Whenever a statement of claim is delivered the plaintiff may therein alter, modify, or extend his claim without any amendment of the indorsement of the writ." Στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. v. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 237, κατά την εξέταση αιτήματος τροποποίησης, υιοθετήθηκε αυτό που αποφασίστηκε στην World Tide Shipping Corporation of Leberia v. Vassiliko Cement Work Ltd
(1988)1 C.L.R. 488Q «ότι ο Ενάγοντας μπορεί να αλλάξει, μετατρέψει ή επεκτείνει την αρχική του απαίτηση σε οποιοδήποτε βαθμό και να αξιώνει περαιτέρω ή άλλη θεραπεία χωρίς τροποποίηση του κλητηρίου νοουμένου ότι δεν αλλάζει τελείως την αιτία της αγωγής όπως εκτίθεται στην οπισθογράφηση και δεν εισάγει μια νέα και επιπρόσθετη αιτία αγωγής η οποία δεν θα μπορούσε να εκδικαστεί ευχερώς μαζί με την αρχική απαίτηση.» Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά (ανωτέρω), όπου η έκθεση απαίτησης αναφερόταν σε πώληση με γραπτό πωλητήριο έγγραφο, επετράπη τροποποίηση ώστε να εισαχθεί ισχυρισμός, ο οποίος διατείνετο ότι έγινε προφορική συμφωνία η οποία επιβεβαιώθηκε με έγγραφη αναγνώριση. Εκρίθη δε, ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση υποκατάστασης του βάθρου της αγωγής και επετράπη με την επισήμανση ότι η αίτηση υποβλήθηκε στην αφετηρία της δίκης. Στην Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, επετράπη τροποποίηση δι' εισαγωγής ισχυρισμών περί δυσφήμισης επιπρόσθετα των ισχυρισμών επιζήμιας ψευδολογίας, αστικά αδικήματα καθοριζόμενα από το άρθρο 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, με την υπόδειξη ότι δεν δημιουργείτο νέα βάση αγωγής, αφού όλα τα γεγονότα προέκυψαν από την ισχυριζόμενη επιζήμια ψευδολογία που περιέχετο στην επιστολή ημερομηνίας 30.5.
- Υπογραμμίσθηκε δε, με παραπομπή στη Χρίστου (ανωτέρω) ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Από τις πιο πάνω αποφάσεις προκύπτει ότι τα γεγονότα των οποίων γινόταν επίκληση δεν διαφοροποιούνται ουσιωδώς. Ήσαν κυρίως τα ίδια και από αυτά θεμελιώνονται διάφορες και διαφορετικές θεραπείες και νομικοί ισχυρισμοί. Είχε αποφασισθεί ότι δεν άλλαζε άρδην η βάση της αγωγής και ότι οι προτεινόμενοι νέοι ισχυρισμοί και τροποποιήσεις εμπλέκοντο και ήσαν σχετικοί με τους ήδη υπάρχοντες (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης κ.ά. (ανωτέρω)). Είναι πέραν από φανερό ότι η αιτούμενη τροποποίηση στοχεύει στην προώθηση μιας εντελώς νέας βάσης αγωγής και διεκδίκησης. Με την επιχειρούμενη τροποποίηση βάση αγωγής καθίσταται δάνειο το οποίο παρεχώρησε ο Νικόλας Λεμονάρης προς τον Εναγόμενο. Η υπάρχουσα Έκθεση Απαίτησης έχει ως αντικείμενο και βάση της τη συμφωνία ημερ. 5.3.2009 με την οποία ο Εναγόμενος φέρεται να πώλησε την κατοικία του στην Τάλα στην Ενάγουσα Εταιρεία. Το τίμημα πώλησης, έχει εξοφληθεί, όπως ισχυρίζονται και η Ενάγουσα Εταιρεία βελτίωσε σημαντικά την κατοικία δαπανώντας σταδιακά αρκετά χρήματα. Ισχυρίζεται περαιτέρω πως: «Κατά τις αρχές 2009 ο εναγόμενος πρότεινε στον διευθυντή των εναγόντων να αγοράσει πίσω το πιο πάνω κτήμα. Τελικά συμφωνήθηκε όπως, για την αγορά του κτήματος, ο εναγόμενος πληρώσει περίπου το ποσό των €340.000, δηλαδή GB£150.000 (αγγλικών λιρών) που θα πληρώνονταν από τον εναγόμενο και €170.000 το οποίο θα λαμβανόταν από την υποθήκευση του ακινήτου. ήταν όρος της πιο πάνω συμφωνίας ότι θα αποσυρόταν από το Κτηματολόγιο η πιο πάνω συμφωνία ημερομηνίας 5/3/96 η οποία θα αντικαθίστατο, μετά την υποθήκευση του κτήματος, από νέα συμφωνία η οποία θα διασφάλιζε ότι σε περίπτωση μη πληρωμής του τιμήματος από τον εναγόμενο, οι ενάγοντες θα διατηρούσαν τα δικαιώματα τους στο πιο πάνω κτήμα.» Ενόψει των ανωτέρω, αποσύρθηκε η συμφωνία ημερομηνίας 5.3.1993, υποθηκεύθηκε το ακίνητο για το ποσό των €170.000 και καταρτίστηκε νέα συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 1.3.2009 δυνάμει της οποίας η Ενάγουσα Εταιρεία αγόρασε το πιο πάνω κτήμα από τον Εναγόμενο. Κατά την 14.3.2009 ο Εναγόμενος έδωσε στο διευθυντή της Ενάγουσας, στην Αθήνα, το ποσό των GB50.000 σε μετρητά και μια επιταγή για ποσό GB100.000, την πληρωμή της οποίας ανακάλεσε λίγες μέρες αργότερα. Την 1.4.2009 ο Εναγόμενος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, διέρρηξε την επίδικη κατοικία, άλλαξε τις κλειδαριές και εμπόδιζε την Ενάγουσα από την κατοχή της. Η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 9.4.2009 αξίωσε μεταβίβαση της κατοικίας στο όνομα της και κάλεσε τον Εναγόμενο να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο για τούτο το σκοπό στις 28.4.
- Ο τελευταίος, δεν προσήλθε στο Κτηματολόγιο και ακολούθησε η καταχώριση της κρινόμενης αγωγής στις 24.4.
- Η Έκθεση Απαίτησης καταλήγει με τις εξής αξιώσεις: «(Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας ως καταπιστευματοδόχος των εναγόντων και ότι οι ενάγοντες δικαιούνται να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας. (Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερομηνίας 1/3/09, μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου, για την πώληση της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας είναι νόμιμη και ισχυρή και δεσμεύει τους διαδίκους. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η μεταβίβαση και εγγραφή της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας επ΄ ονόματι των εναγόντων. (Δ) Την ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 1/3/09 μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου, για την πώληση ης ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας. (Ε) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι ενάγοντες είναι οι νόμιμοι κάτοχοι και/ή δικαιούνται της κατοχής της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας. (Στ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται ο εναγόμενος να εισέρχεται εντός της ακίνητης περιουσίας με αριθμό 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος να παραδώσει την ελεύθερη κατοχή της πιο πάνω ακίνητης ιδιοκτησίας στους ενάγοντες. (Ζ) €1.500 μηνιαίως από 1/4/09 μέχρι παράδοσης στους ενάγοντες της ελεύθερης κατοχής της ακίνητης περιουσίας με αριθμό εγγραφής 8955, τεμάχιο 55 του Φ/Σ 45/6026V01 της κοινότητας Τάλας, πλέον νόμιμο τόκο. (Η) Εναλλακτικά €1.100.000 ως αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο. Με την εκδίκαση της αγωγής 191/10 στην οποία εδόθη απόφαση στις 27.4.2017 (Τεκμήριο Α που συνοδεύει την αίτηση) ένα από τα επίδικα θέματα ήταν και η εν λόγω συμφωνία πώλησης της κατοικίας, υποθήκευσης κ.α.. Για τούτο και Εναγόμενοι ήσαν πέραν της παρούσας Ενάγουσας Εταιρείας και άλλα πέντε πρόσωπα μεταξύ των οποίων ο Ν. Λεμονάρης και η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού. Με την ανωτέρω απόφαση εξεδόθη διάταγμα ότι η σύναψη και κατάθεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 1.3.2009 για την επίδικη κατοικία είναι άκυρη και διατάχθηκε η Εναγόμενη 4, δηλαδή η παρούσα Ενάγουσα, να το αποσύρει από το Κτηματολόγιο Πάφου. Σχετικά ευρήματα είχαν γίνει και για το δάνειο, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο των επιχειρούμενων τροποποιήσεων. Η ανωτέρω απόφαση, όπως αποδέχονται οι συνήγοροι, δεν εφεσιβλήθηκε από αυτούς (έφεση καταχωρήθηκε από τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού). Το εγχείρημα των Αιτητών να τροποποιήσουν και αντικαταστήσουν την Έκθεση Απαίτησης τους με μια τελείως νέα βάση αγωγής κρίνεται πως δεν διακατέχεται από καλή πίστη. Δεν έχει αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν συμμορφώθηκαν με το διάταγμα για απόσυρση του εγγράφου από το Κτηματολόγιο και ότι καταχωρήθηκε αίτηση παρακοής τους (Τεκμήριο 1 το οποίο συνοδεύει την ένσταση). Εάν τα γεγονότα και η σχέση μεταξύ αυτού και των Εναγόντων ήταν το δάνειο, το οποίο επιχειρεί να εισάξει, τότε αυτό ίσως να αποτελεί το αντικείμενο νέας αγωγής. Πέραν τούτου, ακόμη και να επιτρεπόταν η εισαγωγή των προτεινόμενων τροποποιήσεων, αυτές ουδόλως συνάδουν με το γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο διατηρεί ως βάση αγωγής τη συμφωνία 1.3.1996 για την πώληση της κατοικίας στην Τάλα και εξακολουθεί να επιζητεί τις αξιώσεις και θεραπείες που καταγράφονται στην υπάρχουσα Έκθεση Απαίτησης. Είναι γνωστή η αρχή ότι δεν υπάρχει η ευχέρεια διεύρυνσης των επιδίκων θεμάτων ή διαφοροποίηση τους με την Έκθεση Απαίτησης, σκοπός της οποίας είναι η έκθεση των γεγονότων και η παροχή λεπτομερειών για τις αξιώσεις που εκτίθενται στο γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Vasiliko Cement Works Ltd v. World Tide Shipping Corporation
(1996)1 Α.Α.Δ. 389 και Χριστοφόρου v. Χριστοφόρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1551). Δεν είναι επομένως ευχερές να εκδικαστεί η αγωγή αυτή με βάση αγωγής στο Κλητήριο Ένταλμα τη συμφωνία και την αξίωση για ειδική εκτέλεση και με Έκθεση Απαίτησης έχουσα ως αντικείμενο συμφωνία δανείου, μια τελείως διαφορετική βάση αγωγής. Για όλους τους ανωτέρω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για Τροποποίηση Ε/Α) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο