Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Hadjivasili Bros Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 1824/15, 8/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2018:A76 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1824/15 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσας κΚαι Hadjivasili Bros Co Ltd, (A/E 29601), Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' 109, 8200 Γεροσκήπου Πάφος. Εναγόμενης ---------------------------- εκδίκαση προδικαστικού σημείου............ ---------------------------- Ημερομηνία: .....8.3.2018 Για Εναγόμενη: κα Φ. Στεφάνου για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα....:: κα Ε. Θεοδώρου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ (κ. Κ. Κακογιάννης για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενη: κα Φ. Στεφάνου για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κ. Γ. Στεφάνου για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Εναγόμενη εταιρεία με την πρώτη παράγραφο του δικηγόρου δικογράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της εγείρουνει «προδικαστική ένσταση και αναφέρουνει ότι «καταχρηστικά οι ενάγοντες προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής αφού κατά ή περί την 07/02/2013, προηγήθηκε η καταχώρηση της αγωγής υπ΄ αρ. 422/13 από τους εναγόμενους εναντίον των εναγόντων, στα πλαίσια της οποίας θα εξεταστούν τα ίδια επίδικα θέματα που εγείρονται στην παρούσα, προκαλώντας έτσι κατάχρηση της διαδικασίας καθώς και νομικό και/ή διαδικαστικό κώλυμα». Μετά από ακροαματική διαδικασία αποφασίσθηκε από το Δικαστήριο (απόφαση ημερ. 4.10.2017) όπως το ανωτέρω νομικό σημείο ακουστεί και εκδικαστεί πριν την ακρόαση της αγωγής. Επί του θέματος οι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν σε αγορεύσεις με τις οποίες εξέθεσαν τις θέσεις και επιχειρήματα τους. Η Εναγόμενη εταιρεία με αίτηση της ημερομηνίας 19.1.2017 ζήτησε όπως το νομικό σημείο προδικαστεί, ενώ η Ενάγουσα έφερε ένσταση το αίτημα τούτο. Η θέση της συνηγόρου της Εναγομένης είναι πως στα πλαίσια και των δύο αγωγών θα εξεταστούν τα ίδια επίδικα θέματα που αφορούν τη λειτουργία του λογαριασμού τον οποίον η Εναγόμενη διατηρούσε στην Ενάγουσα καθώς και την εγκυρότητα της συμφωνίας δανείου. Η οποία συνήφθη στις 20.12.2011 για ποσό €500.000. Πριν τη συνομολόγηση της επίδικης συμφωνίας, η Εναγόμενη είχε προβεί σε αγορά αξιογράφων, την οποίαν η Ενάγουσα της παρουσίαζε ως ασφαλή κατάθεση επένδυση. Σύμφωνα πάντοτε με τη συνήγορο, η Ενάγουσα διαβεβαίωσε την Εναγόμενη ότι σε περίπτωση που χρειαζόταν τα χρήματα της πριν την παρέλευση των πέντε χρόνων, τότε θα της χορηγούσαν δάνειο με μοναδική εξασφάλιση τα αξιόγραφα. Στη βάση αυτών των παραστάσεων η Εναγόμενη συνήψε την επίδικη συμφωνία δανείου. Όταν η Ενάγουσα διέκοψε την πληρωμή των τόκων επί των αξιογράφων της Εναγόμενης, τότε σταμάτησε να καταβάλλεται και η δόση επί του επίδικου δανείου. Στις 7.2.2013, η Εναγόμενη καταχώρισε αγωγή εναντίον της Λαϊκής Τράπεζας και άλλων και αργότερα η αγωγή τροποποιήθηκε και προστέθηκε ως Εναγόμενη και η Τράπεζα Κύπρου. Με την εν λόγω αγωγή, η δανειολήπτρια εταιρεία αμφισβητεί μεταξύ άλλων την εγκυρότητα της πράξης αγοράς αξιογράφων, ζητά την επιστροφή των χρημάτων της, αποζημιώσεις και επίσης ζητά απόφαση του Δικαστηρίου ότι η τράπεζα δεν δικαιούνται να διεκδικεί τόκους και/ή χρεώσεις και/ή τις δόσεις του πιο πάνω δανείου. Εισηγείται η συνήγορος πως το γεγονός ότι στην αγωγή 422/13 προβάλλεται, εκτός από το επίδικο δάνειο και η εγκυρότητα των αξιογράφων, δεν σημαίνει ότι υπάρχει πολυπλοκότητα ή πλειάδα θεμάτων, αφού το επίδικο δάνειο συνδέεται άμεσα με την πράξη αγοράς αξιογράφων. Εισηγείται πως και οι δύο αγωγές αφορούν τα ίδια θέματα ακριβώς. Τη συμφωνία δανείου. Και θα εξεταστεί και στις δύο αγωγές κατά πόσον αυτή είναι έγκυρη και εάν η εναγόμενη οφείλει να καταβάλει οιονδήποτε ποσό στην Τράπεζα. Πραγματευόμενη τη νομική πτυχή του θέματος η συνήγορος επικαλείται την απόφαση στην υπόθεση Λύρας v. Πετρολίνα Λτδ
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 1401, όπου συνοψίσθηκαν οι αρχές που εφαρμόζονται σε διασταυρούμενες αγωγές. Συγκεκριμένα: (α) Βάρος απόδειξης Εισηγείται πως στα πλαίσια της αγωγής 422/13 το βάρος απόδειξης βρίσκεται επί των ώμων της δανειολήπτριας εταιρείας η οποία πρέπει να αποδείξει την ακυρότητα της επίδικης συμφωνίας δανείου σε συσχετισμό με την πράξη αγοράς αξιογράφων. Στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ναι μεν η Ενάγουσα πρέπει να αποδείξει την εγκυρότητα της συμφωνίας όμως και πάλιν η Εναγόμενη θα πρέπει να αποδείξει ότι η συμφωνία είναι άκυρη, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Επομένως, τονίζει, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στην Εναγόμενη να πείσει το Δικαστήριο εάν η συμφωνία είναι έγκυρη και μπορεί να έχει νομικό αποτέλεσμα. (β) Στέρηση συγκεκριμένου ωφελήματος Είναι η εισήγηση της Εναγόμενης-Αιτήτριας ότι βάσει των δεδομένων της υπόθεσης, της διασύνδεσης του δανείου με τα αξιόγραφα, είναι προς το συμφέρον της Εναγόμενης να ανασταλεί η παρούσα υπόθεση. (γ) Χρόνος καταχώρισης της αγωγής Η αγωγή 422/13 καταχωρήθηκε πολύ ενωρίτερον της παρούσας και σίγουρα η πλάστιγγα κλίνει ξεκάθαρα υπέρ της εκδίκασης της αγωγής 422/13 και την απόρριψη ή αναστολή της παρούσας. Πέραν των ανωτέρω τοποθετήσεων, η συνήγορος εισηγείται πως η καταχώριση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, όπως ο όρος ερμηνεύθηκε σε διάφορες αποφάσεις τις οποίες επικαλείται (Williams v. Hunt [1905] 1 KB 512, Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ. 911 κ.α.) Ουσιαστικά εισηγείται, επιζητείται η επίτευξη των ίδιων στόχων. Τίθενται με την αγόρευση ισχυρισμοί περί δεδικασμένου το οποίο θα προκύψει για την παρούσα αγωγή, αφού θα εκδικασθεί πρώτη η 422/13 και επίσης διπλότητα της διαδικασίας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δύο αποφάσεις για τον ίδιο λογαριασμό. Θα έπρεπε, είναι η εισήγηση, η Ενάγουσα Τράπεζα να καταχωρήσει Ανταπαίτηση στην αγωγή 422/13, ώστε να εκδικασθούν σ΄ εκείνη την αγωγή οι αξιώσεις της. Απ΄ την αντίπερα όχθη οι συνήγοροι της Τράπεζας υποδεικνύουν πως δεν ήταν δυνατό να καταχωρηθεί Ανταπαίτηση εκ μέρους τους στα πλαίσια της αγωγής 422/13 καθόσον δεν σχετιζόταν η εδώ αξίωση με την αξίωση της αγωγής 422/13 και ο τερματισμός της συμφωνίας δανείου και του λογαριασμού έγινε στις 29.7.2015 και συνεπώς θα ήταν πρόωρη η οποιαδήποτε αξίωση κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής 422/13 και/ή μέχρι τις 12.9.2014 (ημερομηνίας καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης Υπεράσπισης). Εν πάση περιπτώσει, είναι η θέση τους πως δεν μπορεί να στερηθεί κάποιος του δικαιώματος να κινηθεί νομικά με οποιονδήποτε τρόπο κρίνει ότι αποτελεί πρόσφορο μέσο. Υποδεικνύ0ουν πως, όπως προκύπτει από τα δικόγραφα των δύο αγωγών, η αγωγή 422/13 αφορά υπόθεση αξιογράφων με την οποία διεκδικούνται αποζημιώσεις επί πολλών βάσεων αγωγής με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων. Επιπλέον, δεν υπάρχει ούτε ταύτιση διαδίκων, αφού η Ενάγουσα Τράπεζα, είναι ο Εναγόμενος υπ΄ αρ. 10 στην αγωγή 422/
- Ενώ η παρούσα αγωγή αφορά διεκδίκηση συγκεκριμένου ποσού σε σχέση με τραπεζικές διευκολύνσεις, για δάνειο ύψους €500.
- Εν κατακλείδι είναι η θέση ότι δεν υπάρχουν δύο εκκρεμούσες αγωγές που αφορούν τα ίδια επίδικα θέματα. Ότι η καταχώριση Ανταπαίτησης θα δημιουργούσε πολυπλοκότητα, θα περιέπλεκε τα επίδικα θέματα και την ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας[MA1] . Η απόφαση στην υπόθεση Λύρα (ανωτέρω) αναφέρει: «Θα επιχειρήσουμε να εκθέσουμε με συντομία το πώς πρέπει να αντικρύζεται το ζήτημα. Το ποιά από δύο διασταυρούμενες αγωγές πρέπει να ανασταλεί, εξαρτάται από τις περιστάσεις. Γενικός και άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ποιός από τους δύο διαδίκους φέρει το βάρος απόδειξης εκεί όπου αυτό βρίσκεται στη μια πλευρά ή κυρίως στη μια πλευρά. Εκείνος που το φέρει πρέπει να αρχίζει πρώτος και γι' αυτό ορθό είναι να παραμένει η αγωγή στην οποία εκείνος είναι ενάγων. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το κατά πόσο προκύπτει από μια αγωγή συγκεκριμένο ωφέλημα για τον ενάγοντα το οποίο δεν θα ήταν ορθό να του στερηθεί. Αν συντρέχει μόνο ο ένας από αυτούς τους παράγοντες, τότε υπερισχύει έναντι οποιωνδήποτε άλλων. Αν συνυπάρχουν, τότε το δικαστήριο τους σταθμίζει για να επιλέξει μεταξύ τους. Στην απουσία και των δύο αποκτά σημασία η χρονολογική σειρά στην καταχώριση των αγωγών. Αυτοί οι τρεις παράγοντες δεν εξαντλούν τις δυνατότητες. Δεν αποκλείονται και άλλοι - ήσσονος όμως σημασίας συγκριτικά με τους πρώτους δύο -οι οποίοι θα μπορούσαν ίσως να εκτοπίσουν την χρονολογική σειρά.» Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή όσα οι συνήγοροι των διαδίκων έχουν εκθέσει. Έχοντας υπόψη τη νομική πτυχή του θέματος και τα δικόγραφα των δύο αγωγών (τα δικόγραφα της αγωγής 422/13 είναι επισυνημμένα ως τεκμήρια στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου) κρίνεται πως η παρούσα υπόθεση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου ενδείκνυται η αναστολή ή η απόρριψη της. Η παρούσα αφορά συμφωνία δανείου ημερομηνίας 21.12.2011 μεταξύ της Ενάγουσας Τράπεζας και της Εναγόμενης εταιρείας Hadjivasili Bros Ltd για ποσό €500.
- Το παραχωρηθέν δάνειο εξασφαλίσθηκε δια της ενεχυριάσεως προς την Ενάγουσα Τράπεζα δυνάμει εγγράφου ενεχυρίασης κινητών αξιών, ημερομηνίας 21.12.2011 υπό της Εναγόμενης 500 αξιογράφων κεφαλαίου 2009 της Marfin Popular Bank Public Co Ltd προς εξασφάλιση πάσης υποχρεώσεως της Εναγόμενης προς την Ενάγουσα παρούσης ή μελλούσης, αμέσου ή εμμέσου προσωπικής και κοινής μετ΄ άλλου προσώπου ή προσώπων. Με την αγωγή 422/13 οι εκεί Ενάγοντες Hadjivasili Bros Co Ltd κ.α., καταχώρησαν αγωγή εναντίον 12 Εναγομένων μεταξύ των οποίων η Ενάγουσα Τράπεζα. Εναγόμενοι είναι επίσης η Κεντρική Τράπεζα και ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Βάση της αγωγής αποτελεί η αγορά αξιογράφων στην οποία η Hadjivasili κ.α. προέβησαν περί τον Μαϊο του
- Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα Hadjivasili αγόρασε 1000 αξιόγραφα ονομαστικής αξίας €1.000 το καθένα, ήτοι συνολικής αξίας €1.000.
- Αποτελεί ισχυρισμό της Ενάγουσας εταιρείας πως εξωθήθηκε από τις Εναγόμενες 1 και 8 να προβεί σε αυτή την αγορά, οι οποίες με ψευδείς παραστάσεις την έπεισαν ότι αποτελούσε μια εξαιρετική ευκαιρία για επένδυση των καταθέσεων της. Στην Έκθεση Απαίτηση της 422/13 γίνεται αναφορά στο δάνειο ημερομηνίας 21.12.2011 το οποίο η Εναγόμενη 1 (Λαϊκή Τράπεζα) της παρεχώρησε με ενεχυρίαση των 500 από τα 1000 αξιόγραφα Με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον όλων των Εναγομένων έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να τερματίζεται η συμφωνία απόκτησης των αξιογράφων, αποζημιώσεις για παράβαση προνοιών του περί Επενδυτικών Υπηρεσιών και Δραστηριοτήτων Νόμου και/ή του Νόμου περί Δημόσιας Προσφοράς, του Ενημερωτικού Δελτίου Νόμου, Αποζημιώσεις για καταδολίευση και αρκετές άλλες θεραπείες. Επιζητείται επίσης δήλωση ότι δεν οφείλεται οιονδήποτε ποσό για το δάνειο ημερομηνίας 21/12/
- Είναι σαφές μέσα από την Έκθεση Απαίτησης και τις αξιώσεις και θεραπείες, πως η αγωγή 422/13 αφορά ένα ευρύ φάσμα ενεργειών της οικονομικής δραστηριότητας των Τραπεζών, τον τρόπο λειτουργίας του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, τη λειτουργία των επενδυτών, τα ομόλογα και γενικότερα την οικονομική πολιτική των Τραπεζών και των καταθετικών προϊόντων. Το επίδικο δάνειο αποτελεί ένα από τα θέματα στα οποία η Ενάγουσα εταιρεία αναφέρεται. Η Ενάγουσα Τράπεζα (Εναγόμενη 10) ενάγεται ως αποκτών μέρος δυνάμει του Διατάγματος του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου το οποίο εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 5
(12)(α), 7
(1)και 9 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, το οποίο αναφέρεται ως το περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας ως Κ.Δ.Π. 104/13 και έχει μεταβιβάσει περιουσιακά στοιχεία, τίτλους ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Για τούτου, η Εναγόμενη 10 Τράπεζα εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενη πως η απαίτηση για απόκτηση αξιογράφων δεν εμπίπτει ανάμεσα στις υποχρεώσεις τις οποίες ανέλαβε η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από τη Λαϊκή Τράπεζα. Συνεπώς, αφενός δεν θα μπορούσε να καταχωρήσει Ανταπαίτηση για το δάνειο και αφετέρου, ενόψει των ιδιαίτερων θεραπειών και αξιώσεων και των πολλών διαδίκων, θα δημιουργείτο πολυπλοκότητα και σύγχυση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Περαιτέρω, όπως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης της παρούσας αγωγής, η συμφωνία δανείου τερματίσθηκε στις 27.9.2015 και συνεπώς όταν καταχωρείτο η Έκθεση Υπεράσπισης (12.9.2014) της στην αγωγή 422/13 η συμφωνία βρισκόταν ακόμη σε ισχύ. Συνεπώς, με την κρινόμενη υπόθεση θα εξετασθεί η συμφωνία δανείου, ο τερματισμός αυτής και το αξιούμενο ως οφειλόμενο υπόλοιπο. Θέματα τα οποία δεν τίθενται προς εξέταση στην αγωγή 422/13. Με την τράπεζα να έχει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της. Την δε Εναγόμενη εταιρεία να έχει το πλεονέκτημα να υπερασπισθεί αφού ακούσει τους μάρτυρες τους οποίους πρώτη θα προσκομίσει η Ενάγουσα Τράπεζα. Να σημειωθεί πως στην αγωγή 422/13 δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία στα επιμέρους θέματα τα οποία πραγματεύεται η κρινόμενη αγωγή (δεν είχε ακόμη τερματισθεί η συμφωνία) ενώ η αναφορά στο δάνειο διασυνδέεται με την εγκυρότητα της απόκτησης των αξιογράφων. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς περί κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους της τράπεζας, δεν τίθεται τέτοιο θέμα, αφού δεν επιδιώκει την επίτευξη του ιδίου στόχου με δύο παράλληλες διαδικασίες. Ούτε δεδικασμένο μπορεί να προκύψει ενόψει της έλλειψης ταυτότητας διαδίκων και επιδίκων θεμάτων. Ενόψει όσων ανωτέρω λέχθηκαν, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της αποδοχής του αιτήματος. Η προδικαστική ένσταση δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil /Interim Αναφορά: (Εκδίκαση προδικαστικού σημείου) [MA1] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο