Αναφορικά με την αίτηση των Κύπρου Κουρούσιη κ.α. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία KOUROUSHIS LION RESORTS LIMITED, Aρ. Αίτησης: 218/2017, 27/4/2018

(1)/2015 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση, με την οποία ζητούν: Α) Διάταγμα που να διατάσσει το διορισμό του Μαρίνου Καρταπάνη, από τη Λευκωσία, ως εξεταστή στην υπό αναφορά εταιρεία, με σκοπό την εξέταση των υποθέσεών της και Β) Προσωρινό διάταγμα που να διατάσσει όπως η υπό αναφορά εταιρεία τεθεί υπό την προσωρινή προστασία του Δικαστηρίου για περίοδο 15 ημερών, με σκοπό να υποβληθεί η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, Γιώργου Ξενοφώντος, από την Πάφο. Η αίτηση τέθηκε ενώπιον της έντιμης κυρίας Προέδρου, στις 18/9/2017, η οποία εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα (υπό Β), ανωτέρω) και όρισε την αίτηση για επίδοση σ' όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, στις 3/10/

1. Η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, Γιώργου Ξενοφώντος καταχωρήθηκε στις 2/10/
2. Την επομένη, 3/10/2017, η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, στις 27/10/2017, με οδηγίες όπως οι ενστάσεις καταχωρηθούν, τουλάχιστον, 10 μέρες προηγουμένως. Στις 27/10/2017, η δικηγόρος του ενδιαφερόμενου μέρους, Χρυσοδάλια Βιομηχανία Τροφίμων Λτδ ζήτησε ξανά χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Το αίτημα έγινε αποδεκτό και η αίτηση ορίστηκε ξανά για ακρόαση, στις 8/11/2017, με οδηγίες η ένσταση να καταχωρηθεί 5 μέρες προηγουμένως. Στις 7/11/2017, οι αιτητές, στο πλαίσιο της Γενικής Αίτηση 219/2017 καταχώρησαν αίτηση συνένωσής της με την παρούσα αίτηση καθώς και με τις αιτήσεις 216/2017 και 217/
3. Την επομένη, 8/11/2017 που η εν λόγω αίτηση ήταν ορισμένη για εξέταση ορίστηκε για ακρόαση, στις 20/11/
4. Η παρούσα αίτηση ορίστηκε κι αυτή την ίδια μέρα. Η αίτηση συνένωσης απορρίφθηκε στις 24/11/2017, μετά από ακρόαση. Μετά την απαγγελία της σχετικής - ενδιάμεσης απόφασης, η κυρία Πρόεδρος, προφανώς, με αναφορά και στις 4 υποθέσεις για τις οποίες καταχωρήθηκε η αίτηση συνένωσής τους στο πλαίσιο της αίτησης 219/2017, απευθυνόμενη προς το δικηγόρο των αιτητών, του έθεσε το ερώτημα γιατί επιλέγηκε η κλίμακα €500.000 - €2.000.000, δεδομένου ότι το ονομαστικό κεφάλαιο των εταιρειών φαίνεται να είναι πολύ μικρότερο. Η απάντηση του κ. Σιαηλή, ο οποίος εμφανιζόταν για το δικηγόρο των αιτητών κ. Μαθηκολώνη, ήταν ότι εκ λάθους είχε αναγραφεί η παραπάνω κλίμακα. Η κα Κορακίδου που εκπροσωπεί το ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα αίτηση, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ περιορίστηκε σε δήλωση «Η δική μου είναι 85,000», ενώ, η κα Θεοδώρου, η οποία εμφανιζόταν και εκ μέρους των δικηγόρων των παραληπτών/διαχειριστών στην παρούσα αίτηση ανάφερε απλώς πως δεν ήταν βέβαιη ποιο είναι το ονομαστικό κεφάλαιο των αιτήσεων στις οποίες εμφανιζόταν, προσθέτοντας ότι φαίνεται στο φάκελο. Ενόψει των παραπάνω δηλώσεων, η κυρία Πρόεδρος έδωσε οδηγίες όπως οι φάκελοι των υποθέσεων σταλούν αυθημερόν στο Πρωτοκολλητείο, για να παραπεμφθούν στους αρμόδιους δικαστές, ανάλογα με το πρόγραμμα εργασίας και την κλίμακα. Ταυτόχρονα όρισε και τις 4 αιτήσεις για οδηγίες, στις 28/11/2017 προκειμένου να εμφανιστούν όλοι οι δικηγόροι που εμφανίζονται σε κάθε μια από αυτές για να πάρουν ημερομηνία δικασίμου. Η παρούσα αίτηση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιόν μου, στις 28/11/2017, ημερομηνία κατά την οποία, η κα Κορακίδου ήγειρε θέμα δικαιοδοσίας για το παρόν Δικαστήριο να της επιληφθεί. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος ζήτησα να τοποθετηθούν με γραπτή αγόρευση, όλα τα μέρη, ορίζοντας την αίτηση για το σκοπό αυτό, στις 14/12/
5. Γραπτή αγόρευση υποβλήθηκε από τους αιτητές, τους παραλήπτες/ διαχειριστές καθώς και από το ενδιαφερόμενο μέρος, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Με την ενδιάμεση απόφασή μου, ημερομηνίας 22/1/2018 έκρινα ότι έχω δικαιοδοσία να επιληφθώ της αίτησης. Ενόψει αυτής της εξέλιξης, η αίτηση ορίστηκε για οδηγίες, στις 29/1/2018 προκειμένου τα διάφορα μέρη να καθορίσουν τη θέση τους αναφορικά με τον περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Την ημέρα αυτή, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των παραληπτών/διαχειριστών καθώς και η ευπαίδευτη δικηγόρου του ενδιαφερόμενου μέρους προέβαλαν τη θέση ότι η αίτηση για διορισμό εξεταστή των υποθέσεων της υπό αναφορά εταιρείας κατέστη άνευ αντικειμένου και τούτο, επειδή, όπως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ όλων των μερών, παρήλθε η περίοδος 4 μηνών κατά την οποία η υπό αναφορά εταιρεία τελούσε υπό την προστασία του Δικαστηρίου, με βάση το άρθρο 202Η

(1)του περί Εταιρειών Νόμου. Επειδή η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου των αιτητών υπήρξε αντίθετη, ενόψει και της σοβαρότητας του θέματος, με τη σύμφωνη γνώμη των δικηγόρων όλων των μερών όρισα την υπόθεση για την υποβολή σχετικών - γραπτών αγορεύσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει αφορά στον ισχυρισμό των αιτητών σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου τους, ότι το υπό κρίση «αίτημα» θα πρέπει να απορριφθεί επειδή υποβλήθηκε προφορικά αντί με γραπτή αίτηση για απόρριψη της αίτησης, ώστε να τεθεί με πληρότητα και σαφήνεια, αλλά και οι λόγοι που το δικαιολογούν, με συνεπακόλουθο αποτέλεσμα την απόρριψη της αίτησης. Για λόγους που θα αναφέρω αμέσως θεωρώ αβάσιμο τον παραπάνω ισχυρισμό των αιτητών, ως επίσης και ότι κωλύονται να τον εγείρουν. Καταρχήν, δεν είναι ορθό ότι το εγερθέν θέμα για το οποίο καλούμαι να αποφασίσω υποβλήθηκε υπό μορφή αιτήματος, είτε από τους παραλήπτες/διαχειριστές είτε ακόμη από το ενδιαφερόμενο μέρος. Είναι γεγονός, ότι το επίμαχο θέμα ηγέρθηκε από αυτούς μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασής μου για το θέμα της δικαιοδοσίας το οποίο ηγέρθηκε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και εξετάστηκε επίσης με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή, με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων και την έκδοση της σχετικής - ενδιάμεσης απόφασής μου, ημερομηνίας 22/1/1018. Με το επίμαχο θέμα, όπως τίθεται, ουσιαστικά εγείρεται και πάλιν θέμα δικαιοδοσίας να επιληφθώ της αίτησης, επειδή αυτή, όπως είναι η θέση των δυο μερών που το εγείρουν, κατέστη άνευ αντικειμένου. Όπως είναι καλά γνωστό, θέμα δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί οποτεδήποτε, είτε με πρωτοβουλία των διαδίκων είτε ακόμη και αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο. Όπως για παράδειγμα συνέβη στην υπόθεση X.M.S. Canteen Ltd κ.ά. ν. Cyprus Airports (F&B) Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε192/2014, ημερομηνίας 2/10/2015, όπου κατά την ακρόαση της έφεσης, το Εφετείο έθεσε στους διαδίκους το ζήτημα κατά πόσο η έφεση, υπό τις περιστάσεις, είχε λόγο ύπαρξης και/ή συνέχισης και αφού άκουσε και τις δυο πλευρές αποφάσισε σχετικά. Στην προκειμένη περίπτωση, το θέμα, ενώ είναι γεγονός ότι αναδείχθηκε από τους δικηγόρους των παραληπτών/διαχειριστών και του ενδιαφερόμενου μέρους, εντούτοις, λόγω της φύσης και σπουδαιότητάς του, αφού συζητήθηκε σε προκαταρκτικό στάδιο, κατά κάποιο τρόπο, άτυπα, εν τέλει, κατόπιν ουσιαστικά, δικής μου εισήγησης μου συμφωνήθηκε μεταξύ όλων των μερών να εξεταστεί επίσημα με την υποβολή σχετικών γραπτών αγορεύσεων, όπως και έγινε. Μάλιστα, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό της 29/1/2018, την ημέρα αυτή, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών, όχι απλώς συμφώνησε στην εξέταση του εγειρόμενου θέματος με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων, αλλά, παράθεσε και τους λόγους για τους οποίους όπως ήταν - και φυσικά είναι ακόμη - η θέση του, η αίτηση δεν έχει χάσει το αντικείμενό της. Από τα παραπάνω είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι οι αιτητές, ενώ δε νομιμοποιούνται να ισχυρίζονται ότι το όλο θέμα θα έπρεπε να είχε εγερθεί με γραπτή αίτηση, από την άλλη καταρρίπτεται και η θέση τους για το λόγο που θα πρεπε να συμβεί αυτό. Το τι καλούμαι να αποφασίσω είναι τελείως ξεκάθαρο σε όλα τα μέρη. Απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός, ότι το πραγματικό που επικαλούνται οι παραλήπτες/διαχειριστές καθώς και το ενδιαφερόμενο μέρος για σκοπούς στοιχειοθέτησης της θέσης τους ότι η αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου, αναφέρεται και στις τρεις γραπτές αγορεύσεις και από το περιεχόμενό τους είναι σαφές, ότι αποτελεί και κοινό έδαφος μεταξύ όλων των μερών, τα οποία, με εκτενή νομική επιχειρηματολογία διατυπώνουν με πλήρη επάρκεια τις εκατέρωθεν διιστάμενες θέσεις τους. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Υπεισέρχομαι αμέσως στην ουσία του εγειρόμενου θέματος, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να ιδωθεί υπό το φως των ακόλουθων διατάξεων του Μέρους IVA του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (στο εξής «Νόμος»): Του άρθρου 202Α το οποίο προνοεί για την εξουσία του Δικαστηρίου για διορισμό εξεταστή σε εταιρεία για σκοπούς εξέτασης της κατάστασης των υποθέσεών της και διαλαμβάνει για τις προϋποθέσεις έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Του άρθρου 202Β το οποίο, μεταξύ άλλων προνοεί ότι η αίτηση που υποβάλλεται δυνάμει του προηγούμενου άρθρου συνοδεύεται από έκθεση σε σχέση με την εταιρεία, η οποία ετοιμάζεται από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα και περιλαμβάνει όσα αναφέρονται στο εδάφιο

(4). Καθόλα σχετικά είναι και τα εδάφια

(8)και

(10)του ίδιου άρθρου. Το πρώτο αναφέρεται σε συγκεκριμένη περίπτωση που το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να μην προχωρήσει σε ακρόαση σε σχέση με αίτηση για διορισμό εξεταστή, το δεύτερο αναφέρεται σε συγκεκριμένη, επίσης, περίπτωση, που το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε ακρόαση τέτοιας αίτησης, ενώ σύμφωνα με το τρίτο, κατά την ακρόαση τέτοιας αίτησης, το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει, απορρίψει την αίτηση ή να αναβάλει την ακρόαση με ή χωρίς όρους ή να προβεί σε έκδοση προσωρινού διατάγματος ή οποιουδήποτε άλλου διατάγματος θεωρεί πρέπον. Τέλος, το τέταρτο διαλαμβάνει για την εξουσία του Δικαστηρίου για διορισμό εξεταστή επί προσωρινής βάσης, κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης. Του άρθρου 202Γ το οποίο διαλαμβάνει για την προσωρινή προστασία της εταιρείας, έως ότου υποβληθεί η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, για περίοδο μέχρι 15 μέρες από την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το εδάφιο

(5)του ίδιου άρθρου από το οποίο προκύπτει ότι σε περίπτωση που η εν λόγω έκθεση υποβληθεί στο Δικαστήριο, πριν από τη λήξη της περιόδου προσωρινής προστασίας, σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα, το Δικαστήριο προχωρεί με την εξέταση της αίτησης για διορισμό εξεταστή μαζί με τη συγκεκριμένη έκθεση, ως εάν αυτές να υποβλήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 202Α. Δηλαδή, ως εάν η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα να συνόδευε την αίτηση για διορισμό του εξεταστή, εξ υπαρχής. Του άρθρου 202Δ το οποίο, βασικά διασφαλίζει το αυτονόητο δικαίωμα της δίκαιης δίκης και της εκατέρωθεν ακροάσεως, προνοώντας ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα απορριπτικό της αίτησης για διορισμό εξεταστή στην εταιρεία ή το οποίο διορίζει τέτοιο εξεταστή, χωρίς να έχει ακούσει προηγουμένως την εταιρεία και κάθε πιστωτή της, ο οποίος έχει εκφράσει την επιθυμία να ακουστεί επί του θέματος. Του άρθρου 202Ζ το οποίο διαλαμβάνει για το δικαίωμα του Δικαστηρίου να αρνηθεί την ακρόαση της αίτησης για διορισμό εξεταστή σε εταιρεία η τη συνέχιση της ακρόασης τέτοιας αίτησης, στις δυο περιπτώσεις που αναφέρονται στο ίδιο άρθρο. Του άρθρου 202Η

(1)το οποίο ακολουθεί αυτούσιο: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 202Γ κατά την περίοδο που άρχισε από την ημερομηνία υποβολής αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 202Α και τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(3)και

(4)του άρθρου 202IΘ, και τελειώνει κατά τη λήξη περιόδου τεσσάρων

(4)μηνών από την ημερομηνία εκείνη ή κατά την απόσυρση ή απόρριψη της αίτησης, οποιοδήποτε γεγονός επέλθει πρώτο, η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου.» Του άρθρου 202ΙΘ

(1)-

(5)το οποίο, επίσης ακολουθεί αυτούσιο: «

(1)Ο εξεταστής - (α) όσο πιο σύντομα είναι δυνατόν μετά από το διορισμό του, διαμορφώνει προτάσεις για συμβιβασμό ή σχέδιο διακανονισμού, σε σχέση με την υπό εξέταση εταιρεία, (β) άνευ επηρεασμού οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, διεκπεραιώνει τέτοια άλλα καθήκοντα, τα οποία δύναται να καθορίσει το Δικαστήριο.

(2)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του παρόντος Νόμου, αναφορικά με την ειδοποίηση για γενικές συνελεύσεις, αλλά τηρουμένης ειδοποίησης τουλάχιστον τριών

(3)ημερών σε κάθε περίπτωση, ο εξεταστής συγκαλεί και προεδρεύει σε τέτοιες συνελεύσεις των μελών και των πιστωτών όπως κρίνει αυτός σκόπιμο για τους σκοπούς του άρθρου 202ΚΔ και προβαίνει σε έκθεση στο Δικαστήριο, εντός εξήντα

(60)ημερών από τον διορισμό του ή εντός τέτοιας μεγαλύτερης περιόδου, όπως το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει.

(3)Σε περίπτωση που, κατόπιν αίτησης του εξεταστή, το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ο εξεταστής δεν θα μπορέσει να υποβάλει έκθεση στο Δικαστήριο εντός της περιόδου των τεσσάρων

(4)μηνών που αναφέρεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 202Η, αλλά θα μπορέσει να υποβάλει έκθεση αν η περίοδος αυτή παραταθεί, το Δικαστήριο με διάταγμα δύναται να παρατείνει την περίοδο για διάστημα όχι μεγαλύτερο των εξήντα

(60)ημερών ώστε να μπορέσει ο εξεταστής να υποβάλει την έκθεση.

(4)Σε περίπτωση που ο εξεταστής έχει υποβάλει έκθεση, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, στο Δικαστήριο και η περίοδος που αναφέρεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 202Η και οποιαδήποτε περίοδος παράτασης που επιτρέπεται σύμφωνα με το εδάφιο

(3)έχει λήξει, το Δικαστήριο δύναται, αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αίτησης του εξεταστή, να παρατείνει την εν λόγω περίοδο για όσο χρόνο το Δικαστήριο θεωρεί αναγκαίο για να μπορέσει να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 202ΚΕ.

(5)Ο εξεταστής παρέχει αντίγραφο της έκθεσής του σύμφωνα με το παρόν άρθρο - (α) στην υπό εξέταση εταιρεία κατά την ίδια ημέρα που μεριμνά να παραδοθεί η έκθεση αυτή στο Δικαστήριο, (β) σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, κατόπιν σχετικής έγγραφης αίτησης σε αυτόν.

(6)..

(7)..» Τέλος, του άρθρου 202ΚΘ που και πάλιν ακολουθεί αυτούσιο: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 202Η, η προστασία που παρέχεται σε εταιρεία σύμφωνα με το άρθρο 202Η παύει - (α) όταν τεθεί σε ισχύ ο συμβιβασμός ή το σχέδιο διακανονισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, ή (β) κατά τέτοια ενωρίτερη ημερομηνία όπως δύναται να καθορίσει το Δικαστήριο.

(2)Σε περίπτωση που εταιρεία παύει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου, ο διορισμός του εξεταστή τερματίζεται κατά την ημερομηνία της παύσης αυτής.» Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων, για ό,τι μας ενδιαφέρει προκύπτουν τ' ακόλουθα: Καταρχήν, ότι σε περίπτωση διορισμού εξεταστή σε εταιρεία, για σκοπούς εξέτασης της κατάστασης των υποθέσεών της δυνάμει του άρθρου 202Α του Νόμου, σε εφαρμογή του άρθρου 202ΚΘ

(2)του Νόμου, ο διορισμός του εξεταστή τερματίζεται κατά την ημερομηνία που η εταιρεία παύει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Το πότε η εταιρεία παύει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου αναφέρεται στο εδάφιο

(1)του ίδιου άρθρου. Ωστόσο, το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Η συγκεκριμένη διάταξη, θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση και με το άρθρο 202Η, που με τη σειρά του, θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με τα άρθρα 202Γ και 202ΙΘ του Νόμου. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των τριών τελευταίων διατάξεων προκύπτει η περίοδος κατά την οποία, μια εταιρεία σε σχέση με την οποία έχει καταχωρηθεί ανάλογη αίτηση με την παρούσα θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι, εξ αντιδιαστολής, κατά τη λήξη της περιόδου που, κατά περίπτωση, προκύπτει, η εν λόγω εταιρεία και πάλιν, ουσιαστικά παύει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Ειδικότερα: (α) Σε περίπτωση που η προβλεπόμενη στο άρθρο 202Β

(3)του Νόμου, έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα συνοδεύει εξ υπαρχής την αίτηση για διορισμό εξεταστή για σκοπούς εξέτασης της κατάστασης των υποθέσεων της εταιρείας, κατά την περίοδο που αρχίζει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και τελειώνει κατά τη λήξη περιόδου 4 μηνών από την ημερομηνία αυτή, η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Ωστόσο, εάν η αίτηση για διορισμό εξεταστή αποσυρθεί ή απορριφθεί ενωρίτερα, με την επέλευση, είτε του ενός είτε του άλλου αυτού γεγονότος, ουσιαστικά τερματίζεται και η περίοδος προστασίας της εταιρείας από το Δικαστήριο. Προς αποφυγή αχρείαστων επαναλήψεων, το τελευταίο ισχύει και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που ακολουθούν. (β) Σε περίπτωση που το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα με το οποίο θέτει την εταιρεία υπό την προσωρινή του προστασία, έως ότου υποβληθεί η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, αν αυτή υποβληθεί πριν τη λήξη της περιόδου προσωρινής προστασίας που προσδιορίζεται στο σχετικό διάταγμα, η περίοδος κατά την οποία η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου είναι ίδια ακριβώς, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, υπό (α). (γ) Σε συνέχεια του προηγούμενου, σε περίπτωση που η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα δεν υποβληθεί πριν τη λήξη της περιόδου προσωρινής προστασίας που προσδιορίζεται στο σχετικό δικαστικό διάταγμα, τότε, κατά τη λήξη της περιόδου αυτής, η εταιρεία παύει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. (δ) Σε περίπτωση που διοριστεί εξεταστής και εξασφαλίσει το προβλεπόμενο στο εδάφιο

(3)του άρθρου 202ΙΘ του Νόμου, διάταγμα παράτασης, για περίοδο, όχι πέραν των 60 ημερών, πέραν της περιόδου 4 μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για διορισμό του, ώστε να μπορέσει να υποβάλει την έκθεσή του - νοουμένου βέβαια, ότι το εν λόγω διάταγμα θε εκδοθεί προτού παρέλθει η περίοδος 4 μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για διορισμό του ως εξεταστή - η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου μέχρι και τη συμπλήρωση της περιόδου παράτασης που θα δοθεί από το Δικαστήριο. (ε) Σε συνέχεια του προηγούμενου, νοουμένου ότι ο εξεταστής υποβάλει την έκθεσή του στο Δικαστήριο εντός της προθεσμίας των 60 ημερών από το διορισμό του, είτε ακόμη, εντός της περιόδου παράτασης που θα του δοθεί από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό και η περίοδος κατά την οποία η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου έχει λήξει, αυτή μπορεί να παραταθεί είτε αυτεπάγγελτα είτε κατόπιν αίτησης του εξεταστή, για όσο χρόνο το Δικαστήριο θεωρεί αναγκαίο προκειμένου να μπορέσει να εκδώσει την απόφασή του σύμφωνα με το άρθρο 202ΚΕ του Νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση καταχωρήθηκε στις 15/9/2017 και στις 18/9/2017 εκδόθηκε διάταγμα προσωρινής προστασίας της υπό αναφορά εταιρείας, για περίοδο 15 ημερών από την έκδοση του διατάγματος προκειμένου να υποβληθεί η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, η οποία καταχωρήθηκε στις 2/10/2017, δηλαδή εμπρόθεσμα. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι η περίοδος προστασίας της υπό αναφορά εταιρείας τερματίστηκε στις 15/1/2018, αφού, σε εφαρμογή του άρθρου 202Η του Νόμου, την ημέρα αυτή έληξε η περίοδος 4 μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Με αυτό δεδομένο, το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: Το αίτημα για διορισμό εξεταστή στην υπό αναφορά εταιρεία, με σκοπό την εξέταση των υποθέσεών της που είναι και το μόνο αίτημα που εκκρεμεί, έχει νόημα, όπως είναι η θέση των αιτητών ή κατέστη άνευ αντικείμενου, όπως είναι η θέση των παραληπτών/διαχειριστών και του ενδιαφερόμενου μέρους; Για λόγους που θα αναφέρω αμέσως θεωρώ ότι το υπό κρίση αίτημα και κατ' επέκταση η αίτηση, μετά τον τερματισμό/παύση προστασίας της υπό αναφορά εταιρείας, κατέστη άνευ αντικειμένου. Ειδικότερα: Αφ' ης στιγμής, ακόμη και να διοριζόταν εξεταστής, εντούτοις, δεδομένου ότι η υπό αναφορά εταιρεία - όπως εξάλλου αποτελεί και κοινό έδαφος μεταξύ όλων των μερών - έπαψε να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου, σε εφαρμογή του άρθρου 202ΚΘ

(2)του Νόμου, ο διορισμός του εξεταστή, θα τερματιζόταν κατά την ημερομηνία που η υπό αναφορά εταιρεία έπαψε να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου, και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, θα ήταν χωρίς νόημα ο διορισμός εξεταστή, σε χρόνο που η εταιρεία δε θα τελούσε πια υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Στην υποθετική περίπτωση που συνέβαινε κάτι τέτοιο, το Δικαστήριο θα διόριζε τους αιτητές στη θέση του εξεταστή στην εταιρεία με σκοπό την εξέταση της κατάστασης των υποθέσεων της και την ίδια ώρα, ο εν λόγω διορισμός θα τερματιζόταν, επειδή η υπό αναφορά εταιρεία είχε ήδη πάψει να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Η θέση των παραληπτών/διαχειριστών ότι η περίοδος προστασίας μιας εταιρείας και ο διορισμός καθώς και η περάτωση του έργου του εξεταστή είναι άρρηκτα συνδεμένα, επομένως, σε τελική ανάλυση δεν μπορεί να υπάρχει το ένα, χωρίς το άλλο, με βρίσκει σύμφωνο. Ο μηχανισμός που παρέχει το Μέρος IVA του Νόμου αποβλέπει, μέσω του διορισμού εξεταστή σε εταιρεία, στη διάσωσή της, νοουμένου ότι το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη προοπτική επιβίωσής της, ως δρώσας οικονομικής μονάδας (going concern). (Βλ. και την υπόθεση Αναφορικά με την εταιρεία Κ.Χ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ ΛΤΔ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2017:D460, Αίτηση Αρ. 173/2017, ημερομηνίας 14/12/2017). Απ' εκεί και πέρα, η περίοδος κατά την οποία, σε εφαρμογή του άρθρου 202Η

(1)του Νόμου, η εταιρεία τίθεται υπό την προστασία του Δικαστηρίου αποβλέπει στο να καταστεί πρακτικά δυνατή η διεκπεραίωση του έργου του εξεταστή. Εξ ου και τα ισχύοντα με βάση το εδάφιο

(2)του ίδιου άρθρου, για όσο χρόνο η εταιρεία τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου. Η θέση των αιτητών σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου τους, ότι σε εφαρμογή του άρθρου 202Δ του Νόμου, το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα το οποίο απορρίπτει την αίτηση που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 202Α του Νόμου ή το οποίο διορίζει εξεταστή σε εταιρεία, χωρίς να έχει προηγουμένως δοθεί στην εταιρεία ή σε κάθε πιστωτή της ο οποίος έχει εκφράσει στο Δικαστήριο την επιθυμία να ακουστεί επί του θέματος, η ευκαιρία να ακουστεί, είναι ορθή. Παραβλέπει όμως, ότι στην προκειμένη περίπτωση, οι αιτητές, μολονότι δεν είναι πιστωτές της υπό αναφορά εταιρείας, αλλά, όπως αναφέρεται από τον εξ αυτών και ενόρκως δηλών στην υποστηρικτική της υπό κρίση αίτησης, ένορκη δήλωση, Κύπρο Κουρούσιη, εγγυητές των υποχρεώσεων της εν λόγω εταιρείας προς το ενδιαφερόμενο μέρος, για το υπό κρίση θέμα, το οποίο ήγειραν οι παραλήπτες/διαχειριστές της υπό αναφορά εταιρείας καθώς και το ενδιαφερόμενο μέρος, ακούστηκαν και εκείνοι, ισότιμα. Για να επαναλάβω, κατόπιν συμφωνίας όλων των μερών συμφωνήθηκε όπως η ακρόαση του εν λόγω θέματος διεξαχθεί επί τη βάση του περιεχομένου των γραπτών αγορεύσεων των μερών, όπως και έγινε. Απ' εκεί και πέρα, διαφωνώ με τη θέση των αιτητών, ότι, το γεγονός ότι το Δικαστήριο, σε εφαρμογή του άρθρου 202ΚΕ

(12)του Νόμου έχει εξουσία, εάν το θεωρεί δίκαιο και σύμφωνο με βάση τις αρχές της επιείκειας, να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα, ως θεωρεί πρέπον, υποστηρίζει τη θέση τους ότι με την εκπνοή της περιόδου προστασίας μιας εταιρείας, παρότι δεν έχει διοριστεί εξεταστής, η αίτηση που αποβλέπει σ' ένα τέτοιο διορισμό, δεν καθίσταται άνευ αντικειμένου και δεν απορρίπτεται αυτόματα, αλλά, αντίθετα υπάρχουν ζητήματα στα οποία το Δικαστήριο δύναται να επιληφθεί της αίτησης. Με απλή ανάγνωση ολόκληρου του άρθρου 202ΚΕ του Νόμου, είναι σαφές, ότι, η κατά το εδάφιο

(12)αυτού εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας, προϋποθέτει - μεταξύ άλλων - όχι απλώς την ύπαρξη εξεταστή των υποθέσεων της εταιρείας, κάτι που δεν ισχύει στην υπό κρίση αίτηση, αλλά, ουσιαστικά και διεκπεραίωση του έργου του, με την υποβολή και παραλαβή της έκθεσής του από το Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 202ΙΘ του Νόμου. Για όλους τους λόγους που έχουν αναφερθεί και το ένα και το άλλο μπορούν να γίνουν μόνο για όσο χρόνο η εταιρεία τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση - για επαναλάβω - αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών και δικό μου συμπέρασμα, πως δεν ισχύει για την υπό αναφορά εταιρεία. Επί του ίδιας θέσης των αιτητών προστίθενται και τα εξής: Θα έλεγα ότι αποτελεί και αντινομία, οι αιτητές, οι οποίοι με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκουν τη διάσωση της υπό αναφορά εταιρείας, επειδή, όπως αναφέρεται με τον πηχυαίο τίτλο στην ένορκη δήλωση των εξ αυτών, Κύπρου Κουρούσιη, αυτή έχει εύλογη προοπτική επιβίωσης, ως δρώσα οικονομική μονάδα, την ίδια ώρα, να ισχυρίζονται ότι, παρότι εξέπνευσε η περίοδος προστασίας της από το Δικαστήριο, η αίτησή τους με την οποία ζητούν διάταγμα διορισμού εξεταστή των υποθέσεων της, δεν έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και δε θα πρέπει να απορριφθεί, επειδή το Δικαστήριο έχει εξουσία έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης της υπό αναφορά εταιρείας. Τέλος, ο ισχυρισμός των ευπαίδευτων δικηγόρων των αιτητών, ότι η εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης έστω και αν εξέπνευσε η τετράμηνη περίοδος προστασίας της υπό αναφορά εταιρείας δε θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στα ενδιαφερόμενα μέρη, χωρίς να χρειάζεται να υπεισέλθω στην εξέτασή του και να αποφανθώ για το βάσιμό του ή μη, δεν αναιρεί την ουσία, που έγκειται στο γεγονός, ότι το αίτημα για διορισμό εξεταστή των υποθέσεων της υπό αναφορά εταιρείας με σκοπό τη διάσωσή της, επειδή εξέπνευσε η περίοδος προστασίας της εταιρείας, κατέστη άνευ αντικειμένου, υπό την έννοια ότι δεν υπάρχει πλέον το δικαιοδοτικό βάθρο για σκοπούς εξέτασης και αποδοχής του εν λόγω αιτήματος. Τα πιο πάνω ισχύουν και για την κατ' ισχυρισμό των αιτητών ανεπανόρθωτη ζημιά που θα υποστούν συνεπεία της απόρριψης της αίτησης. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Συγκεφαλαιώνοντας, δεδομένου ότι η υπό αναφορά εταιρεία KOUROUSHIS LION RESORTS LIMITED από τις 15/1/2018 έπαψε να τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου, η αίτηση με την οποία επιδιώκεται ο διορισμός εξεταστή των υποθέσεών της, κατέστη άνευ αντικειμένου. Ως τέτοια, για να χρησιμοποιήσω το λεκτικό της X.M.S. Canteen Ltd (ανωτέρω), υπό τις περιστάσεις, δεν έχει λόγο ύπαρξης και/ή συνέχισης. Κατά συνέπεια απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα παρατηρώ τα εξής: Παρότι αυτά, κατά κανόνα ακολουθούν το αποτέλεσμα, εντούτοις, στην προκειμένη περίπτωση, έχοντας υπόψη το λόγο για τον οποίο η αίτηση έχει απορριφθεί σε συνδυασμό και με τη φύση της θεωρώ πως, υπό τις περιστάσεις, η πλέον δίκαιη διαταγή ως προς τα έξοδα είναι κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - απόρριψη αίτησης διορισμού εξεταστή σε εταιρεία, για σκοπούς εξέτασης των υποθέσεών της, λόγω παύσης της περιόδου προστασίας της εταιρείας από το Δικαστήριο) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο